Hoekom Jesus beter is as die ander gode

Jesus among other gods

My tema impliseer dat daar ander gode is, maar dit is nie wat ek bedoel nie.  Volgens die Bybel is daar net een God: die Vader, die Seun en die Heilige Gees (Deut. 6:4, Matt. 3:16-17, 28:19, Joh. 1:1, Ef. 4:4-6, 1Kor. 8:4-6, Jak. 2:19).  Buiten Hom is daar geen ander God nie (Jes. 45:5-6, 14, 18, 21-22).  Derhalwe kan Hy ook doen wat geen ander god kan nie, en is Hy beter as hulle.  Jes. 41 wys vir ons hoe die Here se dade groter is as die ander gode s’n.

 

  1. Hy beheer die nasies (v.1-7)

Die ANC glo dat die voorvaders ons land se toekoms beheer, maar volgens die Bybel beheer God die nasies en beveel Hy hulle in v.1 om stil te wees in sy hof (Ps. 46:11, Hab. 2:20, Sag. 2:13).

 

Die Here het sy volk versterk (40:29, 31), maar die nasies moet hulleself versterk voordat hulle in sy hof verskyn (v.1).  Laat hulle nader kom, praat, hulle saak voor die Here stel, en vir hulleself oordeel of Hy die ware God is (v.1).

 

Toe die nasies hulle saak gestel het toe kom hulle onder kruisverhoor (v.2).  Hier is wat die Here hulle gevra het:

 

  • Wie het koning Kores van Persië uit die ooste opgewek (v.2, 44:28)?
  • Wie het hom gestuur om te oorwin met elke tree wat hy gee (v.2)?
  • Wie het die nasies voor hom platgevee en in sy hand oorgegee (v.2)?
  • Wie het konings onder sy voete vertrap (v.2, Jos. 10:24, 1Kon. 5:3)?
  • Wie het hom gehelp om die nasies en haar konings soos stof te maak met sy swaard, soos wind-verwaaide stoppels met sy boog (v.2, 40:24)?
  • Wie het gemaak dat hy veilig is terwyl hy sy vyande verjaag (v.3)?
  • Wie het gemaak dat hy so vinnig oor die aarde beweeg dat sy voete nie grondvat nie (v.3, vgl. Dan. 8:5)?[1]
  • Wie het al hierdie dinge gedoen (v.4)?
  • Wie het van die begin af die geslagte of nasies van die aarde in die lewe geroep (v.1, Hand. 17:26)?

 

‘Ek, Ek, Ek, Ek…’ sê die Here dwarsdeur die hoofstuk.  “Ek, die HERE, die Eerste, en by die laaste is Ek dieselfde.” (v.4).  Israel en die nasies moet weet dat Hy en nie die afgode nie, die ware God is wat nasies en konings beheer (v.2-4, 40:15, 17, 23).

 

Hy is die Eerste wat voor die begin bestaan het (Gen. 1:1), en wat tot op die laaste dieselfde sal bly (v.4).  Hy is die Eerste uit wie alles ontstaan het, die Laaste tot wie se eer dit bestaan (v.4, 44:6, 48:12, Joh. 1:2-3, Kol. 1:16, Op. 1:8, 17, 2:8, 22:13).  “Want uit Hom en deur Hom en tot Hom is alle dinge. Syne is die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Rom. 11:36).

 

Hoe het die nasies en eilande hierop gereageer?  Hulle was bang en het gebewe (v.5).  Maar in plaas daarvan dat hulle na die Here toe draai (v.1), het hulle mekaar moed ingepraat om gode te maak wat hulle kamtig teen die koning van Persië sou beskerm (v.5-7).  Maar watse soort god is dit wat deur mense hande gemaak word en dan nog deur hulle versterk moet word (v.7, Jer. 10:4)?

 

Ek vertrou eerder op die Here wat konings en nasies beheer.  Hy het die presidente van ons land aangestel en weer uit die amp verwyder (Dan. 2:21, Rom. 13:1).  Hy lei hulle om goed te doen en laat toe dat hulle kwaad doen (Esra 1:1, 6:22, 7:27, Spr. 21:1, Joh. 19:10-11).

 

Die Here veroorsaak nie sonde nie, maar is soewerein oor presidente en konings se sondige keuses (Hand. 4:27-28).  Dit geld o.a. vir absurde wette wat sonde goedpraat, bv. gay huwelike in Australië, grondgrype sonder vergoeding in Suid-Afrika, geslagsverwarring in Kanada, ens.

 

God is in beheer selfs wanneer ‘n baba ontvoer word, ‘n leeu sy eienaar byt, of as demone mense met vals lering vang (Gen. 45:5, 8, 50:20, Ps. 105:17, 2Kon. 17:25, 1Kon. 22:20-23, 2Tess. 2:11).

 

Dit beteken nie dat die Here sonde goedkeur nie.  Inteendeel, Hy haat dit.  Maar Hy is in beheer daarvan.  En as jy aan hierdie God behoort en Hom liefhet sal Hy maak dat die grootste tragedie tot jou voordeel uitwerk (Rom. 8:28).  Is dit nie wat deur Jesus se kruisdood gebeur het toe Hy vir ons lewe en verlossing gebring het nie?

 

  1. Hy red sondaars (v.8-20)

Mense in kultusse en ander godsdienste moet hulleself red.  Hulle god is nie sterk genoeg om dit te doen nie.  Hulle moet sekere reëls nakom en rituele beoefen.  En selfs as hulle dit gedoen het is dit waarskynlik nie genoeg nie; die ‘god’ sal besluit of dit voldoende is of nie.

 

Met die Here werk dit anders.  Hy red sondaars wat niks kan doen om hulleself te red nie; alles moet van Hom af kom.  Dit is wat Hy met Israel gedoen het.  Hy het sy vriend Abraham en dié se nageslag gekies om aan Hom te behoort (v.8, 2Kron. 20:7, Jak. 2:23, Deut. 7:7-8).

 

Hy het hulle aan die eindes van die aarde gaan haal: Mesopotamië, Egipte en Babilon (v.9, 43:5-6, Jos. 24:2-3, Hand. 7:2).  Hy het hulle nie geheel en al verwerp nie, en sal hulle daarom weer in die toekoms na Hom toe bring (v.9, Rom. 11:28-29).

 

Israel het nie rede gehad om bang te wees en angstig rond te kyk vir ander gode se hulp nie (v.10, 5).  Die Here sou hulle met sy kragtige regterhand red, help, versterk en ondersteun (v.10, 40:29, 31, Ps. 46:2).

 

Die vyande wat kwaad was en teen hulle baklei het sou misluk en in die skande kom (v.11-12).  Die Here sou hulle van die aardbol af verwyder en maak dat hulle niks is nie (v.11-12, 40:17, 23, Ps. 37:10, 36).  Dit was onnodig vir God se volk om bang te wees, aangesien die Verlosser en Heilige van Israel soos ‘n Vader langs die klein ‘wurmpie’ gestaan het om sy hand vas te hou en hom te help (v.13-14).

 

In Christus geld die bg. beloftes ook vir ons (2Kor. 1:20): ons is die Here se diensknegte (v.8, 1Pet. 2:16).  Hy het ons uitverkies (v.8, Ef. 1:4-5, 2Tess. 2:13).  Ons is die nageslag van Abraham (v.8, Gal. 3:7, 29).  Ons is sy vriende (v.8, Joh. 15:13-15).  Hy het ons by die eindes van die aarde kom roep (v.9, Hand. 1:8).  Hy sal ons nooit verwerp nie (Joh. 6:37, 10:27-28).

 

Moet dan nie bang wees nie… moenie bang wees nie… moenie bang wees nie (v.10, 13, 14).  Hoekom nie?  Nie omdat God die beproewing kan wegvat of keer dat jy daardeur gaan nie, maar omdat Hy met jou is en jou nie sal verlaat nie (v.10, 13, 14, 43:2, Ps. 23:4, Matt. 1:23, 28:20, Heb. 13:5).

 

Jy hoef nie angstig rond te kyk vir ander hulp nie (v.10, 5-7).  Sonder die Here kan geen politieke party, berader, geld of enigiets anders jou help nie.  Kyk daarom deur geloof, die Woord en gebed na die Here toe (v.10, 5-7).

 

As jy by die Here skuil kan niemand jou seermaak nie (v.11-12, Sag. 2:8, Rom. 8:31).  Die Here sal sy kinders se vyande vernietig.  Waar is die Babiloniërs, Amalekiete, Filistyne en ander nasies wat teen die Here se kinders baklei het?  Waar is die Romeinse Ryk wat hulle vervolg het?

 

Net soos wat die Here van Griekse mitologie ontslae geraak het, sal Hy Islam, evolusie en die res van die kerk se vyande onder sy voete vertrap (Ps. 110:1, 1Kor. 15:25).  “Jy sal hulle soek, maar hulle nie vind nie” (v.12).

 

Vir iemand om God se kinders seer te maak is soos vir ‘n boelie om jou te klap terwyl jy langs jou pa staan en sy hand vashou (v.13).  Eintlik is dit erger, omdat ons Verlosser die Heilige van Israel is (v.14).

 

Dalk voel jy so klein en hulpeloos soos ‘n wurm.  Onthou asb. dat dit vir die Here maklik is om ‘n wurm in ‘n skerp, nuwe dorsslee met baie tande te verander.

 

Hy het dit met Israel gedoen en deur hulle die nasies soos berge en heuwels afgemaai, fyngemaal, uitgewan, en in die stormwind van sy toorn verstrooi (v.14-16, 2, 2:14, 40:4, 12, 24, Ps. 1:4, Jer. 51:2, Miga 4:13, Sag. 4:7).  Hieroor het Israel hulle in die Here verbly, en nie in die nasies se gode geroem nie (v.16).

 

Jesaja wissel nou ratte, maar eintlik wys hy nog steeds hoe die Here sy volk verlos.  Hy gebruik simboliese taal om die nuwe verbond en Israel se toekoms mee uit te beeld.  Die belofte is vir dié wat arm van gees is (v.17, Matt. 5:3).  Hulle besef dat hulle niks het om God se verlossing te koop nie, maar dat alles van Hom van kom.

 

Hulle het ‘n dors na die vars water van Christus en sy verlossing (v.17, Ps. 42:2, 63:2, Matt. 5:6, Joh. 4:14, 7:37-39).  Die Here verhoor hulle en gee dit in oorvloed (v.17-18).  Deur die Gees wat Hy op hulle uitstort verander Hy sy volk se dor lewe in ‘n water paradys vol koeltebome (v.18-19, 12:3, 32:15, 35:6-7, 44:3, 55:13, 60:21, 61:3, Ps. 92:13-15, 1:3, vgl. Eks. 15:27, 17:1-7).

 

Wanneer die nasies hierdie nuwe skepping sien sal hulle weet dat die Here God is, omdat net Hy die transformasie van ‘n veranderde en nuwe lewe kan meebring (v.20, 2Kor. 5:17).  Die nasies se gode kan dit nie doen nie.  Wys vir my die ongelowige wat nie net uiterlik goed lyk nie, maar totaal en al van binne af getransformeer is.

 

Drie maande gelede het ‘n jong man vir my gevra of die Here iemand hel toe sal stuur as hy reg lewe maar nie in Jesus glo nie.  My antwoord was tweeledig.  Eerstens oortree so iemand die grootste gebod wat sê dat jy die Here met jou hele wese moet liefhê.  Tweedens is dit nie moontlik om reg te lewe as jy nie in Jesus glo nie, omdat Hy jou deur die Heilige Gees in staat moet stel om reg te lewe.

 

Juis om hierdie rede is mense wat ander gode aanbid geldgierig, oneerlik, hoogmoedig, immoreel, losbandig, skelm, bitter, vreesagtig, kwaad, ens.  As jou hart so leweloos soos ‘n woestyn is en jou lewe nie anders as die wêreld s’n lyk nie, is dit omdat jy nie weergebore is nie (al sê jy ook dat jy die Here ken).

 

Vra die Here om die dor woestyn van jou lewe in ‘n paradys te verander.  Vertrou dat Jesus jou deur sy Gees sal nuut maak as jy in Hom en sy kruisdood vir sondaars glo.  Sien die liefde van Een wat:

 

  • Angs beleef het sodat jy kan bly wees,
  • Uitgewerp is sodat Hy jou kan inbring,
  • As ‘n vyand vertrap is sodat jy as ‘n vriend verwelkom kan word,
  • Aan die hel oorgelewer is sodat jy die hemel kan erf,
  • Naak was sodat jy geklee kan word,
  • Gewond is sodat jy genees kan word,
  • Dors was sodat jy kan drink,
  • Gepynig is sodat jy getroos kan word,
  • Tot skande gemaak is sodat jy sy heerlikheid in besit kan neem,
  • In duisternis gehang het sodat jy God se lig kan sien,
  • Getreur het sodat jou trane afgevee kan word,
  • Gekreun het sodat jy vir ewig mag sing,
  • Pyn verduur het sodat jy gesondheid kan geniet,
  • ‘n Doringkroon gedra het sodat jy ‘n heerlike kroon kan hê,
  • Sy hoof laat hang het sodat jy joune kan oplig,
  • Sy oë in die dood gesluit het sodat jy joune in die hemel kan open,
  • Sy asem uitgeblaas het sodat jy vir ewig kan lewe.[2]

 

  1. Hy beheer die geskiedenis (v.21-29)

Het jy al gehoor hoe mense dit in Engels sê: ‘History is His Story’?  Dit is waar, omdat God in die geskiedenis besig is om sy planne uit te werk.  Dit is waaroor Hy die gode in v.21-29 aanvat.  Na aanleiding van v.1-20 daag die Koning van Israel die nasies voor sy hof om aan Hom te bewys dat hulle gode gode is (v.20, 1).

 

‘Laat julle gode vir ons sê wat in die toekoms gaan gebeur,’ het Hy gesê (v.22).  ‘Kom klip-gesig, voorspel asb. die toekoms (v.22).  Of dalk wil jy ons van die verlede vertel, sodat mense daaruit kan leer en nie in die toekoms dieselfde foute sal maak nie (v.22)?  Wat lê vir ons voor: wil jy ons nie asb. van môre vertel nie (v.23)?  As jy die toekoms kan voorspel sal almal weet dat jy die God is wat dit beheer (v.23, 48:5-8).

 

‘Hoekom doen jy nie iets goed soos om mense te verlos, of skade soos om ‘n nasie te oordeel nie (v.23, 45:7)?  Wys asb. jou mag, sodat almal vreesbevange kan wees (v.23).  Verbaas ons; almal wil tog sien dat jy ‘n god is (v.23).

 

‘Nes Ek gedink het: jy en jou makkers is niks!  Julle werk bestaan ook nie en is minder as niks (v.24).  Die een wat besluit om julle te aanbid is afskuwelik; afgodery is haatlik (v.24)!’

 

God is anders as die gode.  Hy voorspel nie net die toekoms nie; Hy beheer dit (46:10, Ef. 1:11).  In 539 v.C. het koning Kores van Persië se weermag van die noorde en ooste af op die Babiloniërs afgekom en hulle soos klei vertrap (v.25).

 

In dieselfde jaar het Kores volgens Jesaja se voorspelling die Here se Naam aangeroep (v.25).  Hy het in Jahwe se Naam die Jode vrygelaat en hulle na Jerusalem toe terugstuur (Esra 1:1-4).  God het hierdie dinge meer as 150 jaar vroeër deur Jesaja voorspel.

 

Kan enige van die gode dit doen?  Laat hulle dit wys sodat ons kan weet dat hulle gode is (v.26, 47:13).  Ons wag… geen antwoord nie… stilte… (v.26, 28).  Die gode bestaan nie en is ‘n illusie (v.29).  Soos Willards se Cheese Curls is hulle so leeg soos wind (v.29).  Maar die Here bestaan en het vooraf die goeie nuus van Kores se koms deur Jesaja voorspel (v.27).

 

Hy het honderde ander gebeure voorspel wat tot op die letter vervul is.  Ek wil op die Messiaanse voorspellings fokus (iets wat een van my dosente op Sem ontken het).  Die Ou Testament het o.a. voorspel:

 

  • Die Messias sal in Betlehem, uit ‘n maagd, uit die stam van Juda en uit die geslag van Dawid gebore word (Miga 5:1, Jes. 7:14, Gen. 49:10, Ps. 132:11).
  • Hy sal in die Galilea-streek preek (Jes. 8:23-9:1).
  • Hy sal op ‘n donkie in Jerusalem inry (Sag. 9:9).
  • Een van sy vriende sal Hom verraai (Ps. 41:10).
  • Hy sal onskuldig wees en stilbly by sy verhoor (Jes. 53:7-9).
  • Hy sal gegesel word (Jes. 50:6, 53:5).
  • Hy sal tussen misdadigers gekruisig word en vir sy vyande bid (Ps. 22:17, Jes. 53:12).
  • Hy sal sê: ‘My God, my God, waarom het U My verlaat?’ (Ps. 22:2). Sy vyande sal sê: ‘Laat die Here Hom red as Hy ‘n behae in Hom het!’ (Ps. 22:8-9).
  • Hy sal dors word aan die kruis (Ps. 22:16, 69:4). Sy vyande sal vir Hom asyn gee om te drink (Ps. 69:22).  Hulle sal sy klere verdeel, lootjies trek vir sy kleed en ‘n spies in sy sy steek (Ps. 22:19, Sag. 12:10).
  • Hy sal in ryk man se graf begrawe word (Jes. 53:9).
  • Hy sal uit die dood uit opstaan (Jes. 53:10).

 

Die Nuwe Testament wys vir ons dat hierdie dinge so gebeur het.  God beheer die geskiedenis.  Hy doen dit nie net op ‘n groot skaal nie, maar stel belang in die detail van jou persoonlike lewe en geskiedenis:

 

“U ken my sit en my opstaan; U verstaan van ver my gedagte. U deurvors my gaan en my lê, en U is met al my weë goed bekend. Want daar is nog geen woord op my tong nie—of U, HERE, U ken dit geheel en al… in u boek is hulle almal opgeskrywe: dae dat alles bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie.” (Ps. 139:2-4, 16).

 

In C.S. Lewis se Chronicles of Narnia moes Shasta ‘n gevaarlike reis deur die woestyn aanpak om betyds by ‘n sekere koning Lune uit te kom.  Gedurende die reis het hy vir ‘n nag tussen die grafte geslaap, was hy bang vir jakkalse en het ‘n leeu hom gejaag.  As baba het iemand hom in ‘n boot naby die water se kant gekry.

 

Toe Aslan die leeu vir Shasta ontmoet, toe sê hy vir hom: ‘Ek was die kat wat jou rustig laat voel het tussen die grafte.  Ek was die leeu wat die jakkalse verdryf het sodat jy rustig kon slaap.  Ek was die leeu wat jou gejaag het en die perd bang gemaak het, sodat hy vinniger kon hardloop en jy betyds by koning Lune kon uitkom.  En ek was die leeu wat die boot gestoot het toe jy as kind byna gesterf het, sodat ‘n man wat teen middernag buite gesit het jou kon ontvang.’[3]

 

Wanneer jy eendag in die hemel is sal Jesus vir jou soortgelyke dinge sê, en sal jy weet dat Hy jou nooit verlaat het nie.  Dan sal dit weereens vir jou duidelik word dat Hy beter is as die ander gode.

 

[1] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah (Leicester: England, Inter-Varsity Press, 1993), 310

[2] Vry vertaal en aangepas uit Arthur Bennett, The Valley of Vision: A Collection of Puritan Prayers & Devotions (Edinburgh: Scotland, The Banner of Truth Trust, 1975), 42

[3] Vry vertaal uit C.S. Lewis, The Chronicles of Narnia: The Horse and His Boy (New York: NY, HarperCollins Publishers, 1954), 281

Leer uit ander mense se foute

Learn from mistakes of others 1

Ek het eenkeer vir ‘n ouer Christen gevra hoekom hy so baie in geskiedenis belangstel.  ‘Dit help o.a. dat ek nie die foute herhaal wat ander mense gemaak het nie,’ het hy gesê.  Hy het m.a.w. uit ander mense se foute geleer.

 

Volgens Rom. 15:4, 1Kor. 10:11 is dit ‘n Bybelse beginsel.  Paulus sê: “Want alles wat tevore geskrywe is, is tot ons lering tevore geskrywe… Maar al hierdie dinge het hulle oorgekom as voorbeelde en is opgeskrywe as ‘n waarskuwing aan ons…”

 

Vandag wil ek hierdie beginsel gebruik om uit koning Hiskia se foute te leer.  Maak asb. jou Bybel oop by Jes. 38-39.

 

  1. Hiskia se siekte (38:1-8, 21-22)

‘n Oom wat ek geken het, het eenkeer in die hospitaal beland.  Terwyl hy daar gelê het, het hy van koning Hiskia se siekte gelees: “In dié dae het Hiskía dodelik siek geword; en die profeet Jesaja, die seun van Amos, het by hom gekom en vir hom gesê: So spreek die HERE: Gee bevel aan jou huis, want jy sal sterwe en nie lewe nie.” (38:1).

 

Op grond hiervan het hy gedink hy gaan nie gesond word nie.  Toe hy dit vir sy vrou sê was sy glad nie beïndruk nie.  Hiskia was ook nie bly toe Jesaja die nuus met hom deel nie.  Hoe sal jý voel as iemand vir jou sê om jou familie bymekaar te roep, en vir hulle opdrag te gee oor wat hulle met jou geld en besittings moet doen as jy weg is?

 

Toe Hiskia die slegte nuus hoor het hy sy gesig na die muur toe gedraai en gebid (38:2).  Hy het bitterlik gehuil en by die Here gepleit om sy lewe te spaar (38:3).  Ons sal later sien hoekom hy bang was en nie soos Paulus uitgesien het om by die Here te wees nie.

 

Hiskia het die Here aan sy opregte lewe herinner (38:3).  Hy het inderdaad reg gelewe (2Kon 18:3, 5-6, 2Kron. 31:20-21), maar het ook ernstige foute begaan soos om Egipte se hulp bo die Here s’n te kies (Jes. 30-31).

 

Hiskia was dus verkeerd om te dink dat die Here hom op grond van sy goeie lewe moet verhoor.  Nogtans het die Here sy trane gesien en sy gebed verhoor.  Jesaja was nog nie behoorlik deur die voorhof van die paleis nie, toe die Here hom met hierdie woorde na Hiskia toe terugstuur (38:4, 2Kon. 20:4):

 

“Gaan sê vir Hiskía: So spreek die HERE, die God van jou vader Dawid: Ek het jou gebed gehoor, jou trane gesien; kyk, Ek sal vyftien jaar by jou dae byvoeg” (38:5).  Hiskia was bly toe die Here sy lewe spaar, maar dit het nadelige gevolge gehad.  Sy seun Manasse is kort hierna gebore, en was die slegste koning wat Jerusalem ooit gehad het (2Kron. 32:33-33:1).

 

Die Here het verder belowe om vir Hiskia en Jerusalem uit Assirië se hand te red (38:6).  Saam met 38:1 (“in dié dae”) dui hierdie vers aan dat Hiskia se siekte vóór Assirië se aanval op Jerusalem gebeur het.  Dit is asof Jesaja Assirië se aanval in hfst. 36-37 beskryf, en dan in hfst. 38-39 sê: ‘Kom ek wys vir jou hoekom dit gebeur het.’  Ek sal later hierop uitbrei.

 

Hiskia wou nie ongelowig wees soos sy pa Agas nie, en het daarom vir ‘n teken gevra (vgl. 7:10-14).  ‘Wat is die teken dat die Here my sal genees en dat ek Hom op die derde dag in die tempel sal aanbid?’ het hy gevra (38:22, 2Kon. 20:5, 8).

 

‘Moet die Here die skaduwee op jou pa se sonhorlosie tien trappies vorentoe, of tien trappies agtertoe beweeg?’ het Jesaja gevra (2Kon. 20:9).  ‘Agtertoe asb.,’ het Hiskia gesê (2Kon. 20:10).    Toe Jesaja die Here aanroep het dit so gebeur (37:8, 2Kon. 20:11).

 

Het die aarde agtertoe gedraai, of het die Here die lig gemanipuleer en die skaduwee terug geskuif?  Die teks sê nie vir ons nie.  Hiskia het wel besef dat die Here wat die son beheer (Jos. 10:12-13), hom van sy siekte kon genees.

 

God het hom nie deur ‘n wonderwerk genees nie, maar het deur Jesaja gesê hulle moet medisyne gebruik (38:21).  Hulle het ‘n vyekoek op sy sweer gesit.  Die sweer het waarskynlik ‘n dodelike infeksie veroorsaak.  Gedroogte vye is baie goed om swere te behandel, en help vir meer as 40 ander siektes (kyk gerus op die internet).

 

  1. Hiskia se psalm (38:9-20)

Partykeer raak Christene teleurgesteld, omdat die Bybel nie met die realiteit strook nie.  As jy só voel, moet jy een van twee dinge doen.

 

[1] Lees Prediker.  Salomo het met dieselfde vrae as jy gesukkel.  Jy sal gou agterkom dat die Bybel nie lugkastele bou nie, maar dat dit met die harde realiteit te doen het.

 

[2] Onthou dat die Bybel-skrywers soms hulle persoonlike omstandighede beskryf.  Dit beteken nie noodwendig dat jy dinge soos hulle gaan ervaar nie.  As Dawid bv. in Ps. 103:3 sê dat die Here al sy siektes genees het, bedoel hy nie dat die Here alle gelowige se siektes gaan genees nie (sien bv. 2Kon. 13:14, 20).

 

Hou dit asb. in gedagte wanneer jy Hiskia se psalm lees.  Hy probeer nie om ‘n teologie van lewe na die dood te formuleer nie, maar beskryf sy persoonlike omstandighede (38:9).  Hy het gedink dat die Here hom in die middel van sy lewensjare vir die doderyk bestem het (38:10).

 

‘Ek sal nie meer die Here, sy werk en ander mense in die land van die lewendes sien nie,’ het hy gesê (38:11).  ‘Soos ‘n herder sy tent afslaan, sal die Here my lewe afslaan; soos ‘n wewer sy materiaal afsny en oprol, sal Hy my lewe kortknip en oprol (38:12, Job 7:6).  So gou soos wat die dag in nag verander, sal die Here my lewe beëindig (38:12-13).

 

‘Ek het probeer om in die nag kalm te bly, maar dit het nie gehelp nie.  Die Here was soos ‘n leeu wat my bene breek (38:13).  Daar was nie ‘n kans dat ek hierdie siekte sou oorleef nie.  Ek kon skaars praat en het nie eers die krag gehad om op te kyk nie (38:14).  Ek het soos ‘n swaeltjie of kraanvoël getjirp, en soos ‘n duif gekerm (38:14).  “Kan die Here nie my genesing waarborg nie?” het ek gewonder (38:14, 7-8).

 

‘Hy het!  Hy het!  Die Here het my van my bitter siekte genees.  Voortaan sal ek versigtig lewe en nie weer sonde doen, sodat die Here my daarvoor moet tugtig nie (38:15, 17).  Ek het my les geleer, en glo dat ander ook daaruit sal leer om nie die weg van sonde te kies nie (38:16).

 

‘Diep in my hart weet ek dat die Here hierdie bitter siekte gestuur het om my te bevoordeel (38:17).  In sy groot liefde het Hy my van die graf of kuil van verwoesting gered (38:17).  Hy het die sonde wat sy tugtiging oor my gebring het agter Hom gesit (38:17, Ps. 103:12, Miga 7:19).

 

‘As ek gesterf het sonder dat my sonde vergewe is (38:17), sou ek hel toe gaan waar die dooies nie die Here prys of dank nie, en waar daar vir hulle geen hoop is om uit te kom nie (38:18).  Die Here het my sonde vergewe en my laat lewe, en daarom prys ek Hom saam met die lewendes (38:19)!

 

‘Ek sal God se getrouheid aan die volgende geslag verkondig (38:19, Gen. 18:19, Deut. 6:7, Ps. 78:1-8).  As ons die Here met snarespel in die tempel prys, sal almal weet dat Hy my genees en van die dood gered het (38:20).

 

  1. Hiskia se sonde (39:1-8)

‘n Bietjie agtergrond sal ons help om Jes. 39 beter te verstaan.  Soos ek in die vorige preke gewys het, was Assirië die wêreld se supermag.  Babilon wou egter die titel oorneem, en daarom het koning Merodag Baladan teen die Assiriërs gerebelleer.

 

In 721 v.C. het hy homself die koning van Babilon gemaak.  In 709 v.C. het koning Sargon van Assirië hom gevange geneem.  Toe Sargon in 705 v.C. oorlede is, het Merodag Baladan weer teen Assirië gerebelleer en sy koningskap opgeneem.

 

In 703 v.C. het hy ‘n veldslag teen die Assiriërs gewen.  Met ‘n paar helpers kon hy die Assiriërs finaal van die tafel afvee.  Terwyl hy sy planne gemaak het, het hy gehoor dat Hiskia siek was, gesond geword het, en dat die skaduwee op die sonhorlosie tien trappies agtertoe beweeg het (39:1, 38:8, 2Kron. 32:31).

 

Dit was die kans waarvoor hy gewag het.  Hy het afgevaardigdes met geskenke Jerusalem toe gestuur (39:1).  Hy het ook briewe geskryf waarin hy vir Hiskia gevra het om saam met hom teen die Assiriërs te veg (39:1).[1]

 

Die Here dit gebruik om te wys hoeveel hoogmoed daar in Hiskia se hart is (2Kron. 32:25, 31).  Hiskia was bly dat iemand hom teen die Assiriërs kon help (39:2).  Hy het met sy rykdom en voorraad gespog, so asof hy gesê het: ‘Ek is heeltemal daartoe in staat om jou teen die Assiriërs te help’ (39:2, 2Kron. 32:27-30).

 

Hiskia het nie erken dat die Here was wat Hom ryk gemaak het nie (2Kor. 32:29).  Hy het nie vertel hoe die Here hom genees het nie.  Hy het nie gesê dat die Here daartoe in staat is om tyd terug te draai nie.

 

Hiskia het nie in die Here geroem nie, maar in homself.  Jesaja het hom hieroor uitgevra.  Hy het met trots vertel hoe hy al sy rykdom vir die Babiloniërs gewys het (39:3-4).

 

‘Jou rykdom beteken niks nie Hiskia!’ het Jesaja hom bestraf.  ‘Eendag sal die Babiloniërs jou skatte na hulle eie land toe wegvoer.  Hulle sal jou nageslag wegvoer en hulle amptenare in die koning van Babilon se paleis maak’ (39:5-7, 2Kon. 24:12-13, 25:6-7, 13-17, Dan. 1:2-3, 7).

 

Dit het nie eers vir Hiskia gepla nie.  Hy was net dankbaar dat dit in die toekoms gelê het, en dat daar in sy tyd vrede sou wees (39:8).

 

Wat leer hierdie twee hoofstukke vir ons?

 

[1] Soos met Hiskia is die dag van jou dood en die res van jou lewe in God se raadsplan (38:5, 46:10, Job 14:5, Ps. 139:16, Spr. 16:1, 9, 19:21, 20:24, Pred. 3:1-8, Jer. 10:23, Ef. 1:11, Jak. 4:13-15).

 

Beteken dit jy moenie bid nie, omdat die Here buitendien sy planne in jou lewe gaan vervul?  Nee.  Die Here bepaal nie net die einddoel nie, maar ook die middele.  Hy het besluit om sy planne deur gebed in jou lewe te vervul.

 

Toe Daniël bv. in Jer. 29 lees dat Juda vir 70 jaar in Babilon sou wees, het hy nie gesê: ‘Die Here het dit bepaal, en daarom hoef ek nie te bid nie.’  Hy het eerder gesê:  ‘Omdat die Here dit bepaal het, gaan ek bid en vra dat Hy sy planne volbring’ (sien Dan. 9).

 

Dít is hoe jy moet redeneer.  God se soewereiniteit moet jou nie minder laat bid nie, maar meer.  As jy nié bid nie, skiet jy jouself in die voet: “julle het nie, omdat julle nie bid nie.” (Jak. 4:2).

 

[2] Hiskia het gedink dat die Here hom op grond van sy goeie lewe sal verhoor (38:3).  Maar t.s.v. sy verkeerde idee het die Here hom verhoor (38:4-6).  Die Here word nie beperk omdat jy verkeerd bid nie (38:3).  Hy antwoord jou tog nie op grond van jou elegante woorde nie, maar op grond van Jesus wat vir jou gesterf het, sy getrouheid aan Homself en sy beloftes, en sy goedheid aan dié wat in Hom glo.

 

[3] Nog voordat Assirië in hfst. 36-37 teen Jerusalem geveg het, het die Here belowe om die stad te beskerm (38:6).  Maar ten spyte daarvan was Hiskia benoud (37:1, 3).

 

Is ons nie ook so nie?  Die Here belowe om in jou behoeftes te voorsien, en sê vir jou om nie angstig te wees nie (Matt. 6:25-34).  Jy werk hard en mors nie jou geld nie, maar sodra daar ‘n nood ontstaan wat jy nie voorsien het nie raak jy angstig.  Moenie so wees nie, maar glo die Here se beloftes en herinner Hom daaraan (Jes. 62:6-7).

 

[4] As die Here wil, kan Hy ons op buitengewone maniere help.  Ons moet egter nie verwag dat dit altyd so moet gebeur nie.  As ons alewig ‘n wonderwerk soek, sal ons nalaat om die Here te dank as Hy besluit om ons op gewone maniere te help.

 

Ons sal bv. vir almal vertel dat die beste dokter in die land aan ons gewerk het, en dat dít die rede is hoekom ons lewe om die storie te vertel.  Maar sonder die Here kon die dokter jou nie help nie (2Kron. 16:12, Luk. 8:43).

 

Gód is immers die een wat sekere middels in die skepping gegee het, sodat ons daardeur genees kan word (38:21).  Hý gee aan mense die wysheid om medisyne in die regte mates en kombinasies af te meet en te meng.  Laat ons dus baie versigtig wees om vir Hóm die krediet te gee as ons gesond word, of as Hy ander krisisse in ons lewens oplos.

 

Omdat dit God is wat ons genees, moet ons nie aan medisyne verslaaf raak of daarby sweer nie.  Aan die ander kant moet ons onthou dat medisyne God se gawe aan ons is.  Ons moet dus nie soos sommige mense weier om dit te gebruik, omdat ons kamtig op die Here vertrou om ons te genees nie.  Dit is nie meer geestelik om sonder medisyne genees te word, as om ‘n pil vir jou rugpyn te drink nie.

 

[5] As jy ‘n gelowige is, is elke beproewing tot jou voordeel (38:17).  Jy sien dit nie nou raak nie, maar later sal die Here vir jou wys dat Hy besig was om jou meer soos Jesus te maak (Ps. 119:67, 71, 75, Rom. 8:28-29, Heb. 12:10-11).  ‘The providence of God is like a Hebrew word – it can only be read backwards.’ (John Flavel).[2]

 

[6] Hiskia het geglo dat sy siekte die direkte gevolg van ‘n persoonlike sonde is (38:17).  Maar dit beteken nie dat almal a.g.v. ‘n persoonlike sonde siek is (Job 1-31, Joh. 9:1-3), of dat almal wat gesond is reg lewe nie.

 

Dit is nie verkeerd om te wonder of jy a.g.v. ‘n persoonlike sonde siek is nie (1Kor. 11:30).  Maar jy moet jouself ook nie kasty om die sonde te vind wat jou siekte veroorsaak het nie.  Rus eenvoudig in die Here se algenoegsame genade (2Kor. 12:7-10).

 

[7] As jy die Here ken en jou sonde vergewe is, hoef jy nie die dood te vrees nie (38:18, Joh. 11:25-26, 1Kor. 15:55, Fil. 1:21, Heb. 2:14-15).  Soos met Paulus, Lasarus en die dief aan die kruis, is die dood die swart perd voor die goue koets wat jou na Jesus toe vat (Luk. 16:22, 23:43, 46, 2Kor. 5:8, Fil. 1:23).  Wanneer Jesus weer kom sal Hy jou liggaam uit die dood uit opwek (1Kor. 15:35-58, 1Tess. 4:13-18).

 

[8] Hiskia het in homself geroem (39:2).  Dit was ook die rede hoekom God die Assiriërs teen hom gestuur het (2Kron. 32:25).  Toe hy en die volk hulle voor die Here verneder, het dinge vir hulle reg geloop (37:1, 14-20, 2Kron. 32:26).

 

Roem dus in die Here en nie in jouself nie (Jer. 9:23-24, 1Kor. 1:31, 2Kor. 10:17).  As jy hoogmoedig is, is jy soos die duiwel en sal die Here jou aktief teenstaan; as jy nederig is, is jy soos Jesus en sal God jou genadig wees (Jak. 4:6).

 

Onthou ook dat alles wat ek en jy het van die Here af kom, en dat ons nie in onsself kan roem nie (1Kor. 4:7).  ‘n Jong predikant het eenkeer vir Martyn Lloyd-Jones gevra om te bid dat hy nie hoogmoedig word nie.  ‘Wat het jy om oor hoogmoedig te wees?’ het Lloyd-Jones hom geantwoord.

 

[9] My vrou het ‘n gawe.  Sy kan kyk hoe iemand teëls lê of iets mooi van draad maak, en dit dan self regkry.  Net so moet ons Jes. 38-39 fyn dophou en uit Hiskia se foute leer.

 

[1] [1] Falvius Jospehus, The Antiquities of the Jews, Book 10, ch. 2, par. 2.  [2] D. Guthrie & J.A. Motyer, New Bible Commentary: Third Edition, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1970, p. 364.  [3] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1993, pp. 291, 296

[2] Ek is nie presies seker waar hierdie aanhaling vandaan kom nie, maar reken dat dit uit Flavel se boek, The Mystery of Providence (Banner of Truth) uit kom.

Die Koning van die engele

Christ's two crowns

Reeds in die 2de eeu n.C. het Christene Bybelse simbole soos ‘n herder, brood, ‘n duif, ens. op hulle was seëls en klei breekware gebruik.  In die 4de eeu het hulle hulle kerkgeboue met hierdie en ander simbole versier.  Party Christene was sterk hierteen gekant, maar vir ander was dit nie ‘n probleem nie.  Epifanius van Salamis (315-403 n.C.) het vurig baklei en gesê dat hulle hierdie kunswerke moet uitgooi.  Omdat hy egter in die minderheid was, het die debat doodgeloop.[1]

 

In die 8ste en 9de eeu n.C. het dit ‘n tweede asem gekry, sodat die Oostelike kerk byna geskeur het.  Baie mense het voor die kunswerke gebuig, dit gesoen, voor dit gebid of kerse voor dit aangesteek.  Volgens hulle het hulle nie die kunswerke aanbid nie, maar respek betoon aan die engel of afgestorwe gelowige wat daarin uitgebeeld is.

 

‘n Groep gelowiges het gesê dat hierdie mense die tweede gebod oortree.  In reaksie hierop het hulle gesê dat God sy volk verbied het om voor drie dimensionele beelde te buig, en dat dit nie verkeerd is as hulle voor twee dimensionele prente buig nie.  ‘Maar al sou ons ook drie dimensionele beelde maak, wys dinge soos die koper slang en die gerubs op die ark dat dit nie verkeerd is om voor dit te buig nie,’ het hulle gesê.  ‘Die prente help ook die mense wat nie kan lees nie.’[2]

 

Ek het nie ‘n probleem as iemand vir Dawid of die engel by Jesus se graf teken nie.  Maar om voor hierdie prente te buig, dit te soen of voor dit te bid is iets anders, omdat sulke respek die Here alleen toekom.  Kan jy jou indink dat ‘n engel voor ‘n prent van Adam of Petrus buig en dit soen?  Die Engele weet dat hulle net voor Een moet buig, en dit is die Here.  Hy is die Koning van wie die ou lied sê:  ‘Come and behold Him, born the King of angels.’  Dit is o.a. waaroor Heb. 1:6b gaan.

 

Sy realm

In Griekse en Romeinse mitologie het elke god oor ‘n sekere gebied of realm geheers.  Daar was ‘n god van die hemel, die see, oorlog, landbou, liefde, ens.  In Christenskap is dit nie so nie.  Ons God heers oor elke realm (Ps. 103:19, 135:6).  Dit is wat in Heb. 1:6 met ‘wêreld’ bedoel word.

 

[1] Toe die Vader die Seun 2000 jaar gelede in die wêreld inbring (v.6, 10:5), het die engele Hom aanbid en gedien:  Matt. 4:11, 26:53, 28:2-3, Luk. 2:13-14, 22:43, Hand. 1:9-11, 1Tim. 3:16.

 

[2] Toe Jesus ná die hemelvaart in die toekomstige wêreld inkom (v.6, 2:5), het die engele Hom aanbid:  Ps. 24:9, 110:1, Ef. 1:20-22, 1Pet. 3:22.

 

[3] Wanneer Hy eendag na die wêreld toe terugkeer (v.6, 9:28), sal al die engele sy heerlikheid aanskou:  Matt. 25:31, 2Tess. 1:7, 10.

 

Toe Jesus in Betlehem gebore is was Hy in sy menslike natuur vir ‘n kort tydjie minder as die engele (Heb. 2:9).  Na sy hemelvaart het Hy egter die heerlikheid ontvang wat Hy voor Gen. 1 en sy geboorte by die Vader gehad het (Joh. 14:28, 17:5, Fil. 2:6-11).  Volgens Ef. 1:22 het die Vader “alle dinge onder sy voete onderwerp”.  “Aan My is gegee alle mag in die hemel en op aarde,” het Hy in Matt. 28:18 vir sy dissipels gesê.  Wat in Dan. 4:35 vir die Vader geld, geld ook vir Hom:  “na sy wil handel Hy met die leër van die hemel en die bewoners van die aarde”.

 

Die huidige aarde, die hemel, en die nuwe aarde is dan die realm waar Jesus Christus regeer.  Hy is dus nie net die Koning van die engele nie, maar van alles en almal.  ‘There is not a square inch in the whole domain of our human existence over which Christ, who is Sovereign over all, does not cry, “Mine!”’ (Abraham Kuyper).[3]

 

Wat beteken sy soewereine heerskappy prakties vir ons?

 

[1] Jesus Christus het vir Robert Mugabe en Jacob Zuma aangestel en afgedank (Dan. 2:21).  Alle konings en leiers kry hulle gesag by Hom (Rom. 13:1).  Hy is die Koning van die konings en die Here van die Here (Op. 19:16).  Praat met Hóm oor die politiek eerder as om daaroor te kla (1Tim. 2:1-2).

 

[2] Die huidige droogte in die Wes-Kaap en die brande wat vroeër vanjaar in Knysna gewoed het, is onder sy beheer (Deut. 28:23-24, Job 5:10, Ps. 148:8, Jer. 14:22).  Hy beheer ook siklone, tsunami’s, sneeustortings, donderstorms, vloede, aardbewings en alle natuur rampe (Gen. 7, 1Sam. 12:18, Job 37:3-6, Ps. 83:16, 107:23-30, 147:16-18, Jes. 29:6, Jona 1).

 

Omdat dit so is, moet ons nie oor die droogte murmureer, of Christus se goedheid bevraagteken nie.  Ons moet Hom eerder vrees en ons van ons sonde bekeer.  Sy beheer oor die natuur beteken logies dat die natuur Hóm nie beheer nie.  Die implikasie is dat Hy vir die Wes-Kaap reën kan gee, al is dit nie nou hulle seisoen vir reën nie.  En sal ons nie hiervoor bid nie?

 

Maar wat as die Here besluit om nie reën te stuur nie?  Ek ken ‘n predikant in Zimbabwe wat R500 per maand verdien.  Hy sorg vir 7 weeskinders en het nie eers genoeg geld om brood te koop nie.  Al wat hulle elke dag eet is pap.  Omdat hulle nie lopende water het nie, het ‘n paar gelowiges geld bygedra om vir hulle ‘n boorgat te sink.  Hulle het 60 meter geboor en nie water gekry nie.

 

In reaksie het hy die volgende sms getik:  ‘A man’s life does not consist of the abundance of the things which he possesses.  Jesus is enough… If Jesus has given me repentance toward God, then I believe that is all that matters.  Yes, the Lord is all I will think about, and I will help my wife not to be distracted.’

 

Dit moet ook ons gesindheid wees indien die Here besluit om nie dadelik ons gebede vir reën in die Wes-Kaap te beantwoord nie:  “Alhoewel die vyeboom nie sal bloei en aan die wingerdstokke geen vrug sal wees nie, die drag van die olyfboom sal teleurstel en die saailande geen voedsel oplewer nie, die kleinvee uit die kraal verdwyn en geen beeste in die stalle sal wees nie – nogtans sal ek jubel in die HERE, ek sal juig in die God van my heil.” (Hab. 3:17-18).  “Die HERE het gegee, en die HERE het geneem: die Naam van die HERE sy geloofd!” (Job 1:21).

 

[3] Die duiwel en sy demone kan nie ‘n vinger verroer sonder Jesus se toestemming nie; Hý besluit wat hulle mag doen, en vir hoe lank hulle dit mag doen (Job 1:12, 2:6, Matt. 8:31-32, Mark. 1:25-26).  Moet dan nie soos party mense sê dat die duiwel los is wanneer jy finansieel sukkel, siek word, ‘n rebelse kind het, iemand aan die dood afstaan, ‘n miskraam het, ens. nie.  Wanneer sulke dinge gebeur is die duiwel nie ewe skielik in beheer nie – Jesus is.  Bring daarom jou bekommernisse na Hom toe, want Hy sorg vir jou (1Pet. 5:7).

 

[4] Die dood is nie ‘n persoon met ‘n swart kappie en ‘n sekel-maaier in sy hand, wat ter enige tyd kan besluit om jou dood te maak nie.  Jesus is in beheer van die dood, en sal besluit wanneer jy doodgaan (Job 14:5, Op. 1:18).  As jy ongered is moet jy bang wees, omdat daar iets erger as die dood is:  die tweede dood of die hel.  As jy met jou sonde aanhou sal dit jou ewige bestemming wees (Op. 21:8).

 

Maar as jy in Jesus glo is die dood ‘n lelike vissersboot wat jou na ‘n pragtige Paradys toe neem (Luk. 23:43, Fil. 1:21, 23).  Terwyl jy in die boot is sal Jesus by jou wees en jou hand vashou – jy hoef nie te vrees nie (Ps. 23:4, Heb. 2:14-15).  Die dood kan jou so min skade doen soos ‘n goeie nagrus, ‘n leeu in jou droom, of ‘n by wat nie ‘n angel het nie (1Tess. 4:13-14, 1Kor. 15:55).

 

As jy hard en lank genoeg dink, sal jy sien dat Christus se soewereine heerskappy praktiese gevolge vir elke area van jou lewe het.  Dit geld vir terminale siektes soos kanker, slapeloosheid, pyn, tragedies wat oor jou pad kom en meer.  Niks, maar niks, is buite sy beheer nie.  Omdat dit so is, kan jy Hom met jou lewe vertrou:  jy is in veilige hande.

 

Sy dienaars

Roy besit een van die grootste plase in Amerika.  Hy het meer as 3000 mense wat vir hom werk.  Sy laagste vlak werkers verdien R35 000 per maand, terwyl sy voormanne vir meer as R150 000 per maand werk.  Wat is die eerste ding wat jy wil weet as jy dit hoor?  Hoe baie geld het Roy?

 

Dit is presies so met Jesus en die engele:  as ek jou eers van húlle vertel het, sal jy wil weet hoe wonderlik hulle Koning is.  Engele is onsigbare geeste (Kol. 1:16, Heb. 1:14, vgl. Luk. 24:39).  Hulle kan in ‘n liggaam verskyn (Gen. 19:1, Matt. 28:2-3, Heb. 13:2), maar is nie grootmense of babas met vlerke soos in Michelangelo se kunswerke nie.

 

Hulle is baie sterker as mense (2Pet. 2:11).  Hulle is ook sterker as die duiwel en sy magte (Op. 12:7-9).  Dawid beskryf hulle as kragtige helde (Ps. 103:20), en volgens 2Tess. 1:7 is hulle magtig.  God het slegs twee engele gebruik om Sodom en Gomorra te verwoes (Gen. 19:13).  Onder God se bevel kan hulle d.m.v. rampe en plae ‘n populasie uitwis (Op. 7:1, 16:1-21).

 

Hoeveel engele is daar onder Jesus se mag?  As ons ‘n groot getal wil uitdruk, sê ons bv. dat daar op 23 Desember der duisende mense op Durban se strand was.  Die Bybelskrywers doen dit ook, maar vir hulle is tienduisend die syfer wat ‘n onbepaalde getal uitdruk [Gk. murias].  Volgens Deut. 33:2, Ps. 68:18, Dan. 7:10, Heb. 12:22 en Op. 5:11 is die engele duisende maal duisende, tienduisende maal tienduisende.  Die engele is meer as wat enige van ons kan tel.

 

Volgens Heb. 1:6[4] aanbid hierdie magdom van heerlike en magtige hemelwesens die Here (vgl. Ps. 103:20-21, 148:2, Op. 5:11-12, 7:11).  Buiten vir die feit dat dit iets van Jesus se soewereine heerskappy oor die engele sê, is daar ten minste nog twee maniere waarop ons hierdie waarhede moet toepas.[5]

 

[1] Omdat Jesus vir die engele sentraal is, moet ons ons ore toedruk vir mense wat dinge by engele hoor waarin Jesus nie die middelpunt is nie.  Wat moet jy bv. doen as ‘n kollega vir jou sê dat ‘n engel wonderlike dinge in sy drome met hom deel?  Of wat as ‘n charismatiese familielid jou saam met hom kerk toe nooi, en iemand tydens die erediens so iets sê?  Hoe weet jy of hierdie mense die waarheid praat of nie?

 

In die eerste plek moet jy onthou dat God nie meer indirek met ons praat soos in die Ou Testament nie (God sê vir die engel, die engel sê vir Moses, Moses sê vir die volk).  Volgens Heb. 1:1 praat Hy direk met ons deur die geïnspireerde Woord van sy Seun.

 

Verder moet jy ook luister of Jesus en die evangelie die middelpunt van hierdie mense se woorde is.  ‘n Engel wat van God af kom, sal nie dinge sê waarin Jesus en die evangelie nie sentraal is nie.  In Gal. 1:8-9 sê Paulus:  “Maar al sou ons of ‘n engel uit die hemel julle ‘n evangelie verkondig in stryd met die wat ons julle verkondig het, laat hom ‘n vervloeking wees!  Soos ons vantevore gesê het, sê ek nou ook weer: As iemand julle ‘n evangelie verkondig in stryd met die wat julle ontvang het, laat hom ‘n vervloeking wees!”

 

Dit is interessant dat beide Islam en die Mormone ontstaan het, nadat ‘n engel kamtig aan Mohammed en Joseph Smith verskyn het.  Nie een van die godsdienste wat uit hierdie visioene ontstaan het, aanbid die ware Jesus soos wat die engele in Heb. 1:6 dit doen nie.  Ons kan daarom met sekerheid sê dat die ‘engele’ in hierdie visioene eintlik gevalle engele of demone was.  “En geen wonder nie!  Want die Satan self verander hom in ‘n engel van die lig.” (2Kor. 11:14).  “Maar die Gees sê uitdruklik dat in die laaste tye sommige van die geloof afvallig sal word en verleidende geeste en leringe van duiwels sal aanhang” (1Tim. 4:1).

 

[2] Die feit dat die engele vir Jesus aanbid, wys dat hulle skepsels is soos ons.  Gevolglik moet ons hulle nie aanbid of vir hulle vra om ons te help nie (Kol. 2:18, Op. 19:10, 22:8-9).  Ons moet eerder saam met hulle vir Jesus aanbid (v.6).  “Want wie kan in die hemel met die HERE vergelyk word?  Wie is soos die HERE onder die hemelinge[?]” (Ps. 89:7).

 

Laat die engele se aanbidding in Heb. 1:6 en die res van die Bybel jou aanspoor om die Here meer te aanbid.  Onthou ook asb. dat hulle jóú aanbidding dophou, en dat dit hulle bly of hartseer maak.  Volgens Heb. 12:22 (sien die konteks) aanbid ons die Here saam met tienduisende engele.

 

Ef. 3:10 sê dat die engele deur óns iets van die evangelie leer.  Volgens 1Kor. 11:10 en 1Tim. 5:21 sien hulle of ons reg optree in die kerk of nie.  As jy jou bekeer en soos hulle die Here aanbid (Heb. 1:6), sal hulle fees vier en bly wees (Luk. 15:10).  Op God se bevel sal hulle jou help en teen gevare beskerm (Gen. 19:15-16, 2Kon. 6:17, Ps. 91:11-12, Dan. 6:23, Matt. 18:10, Hand. 5:19-20, 12:7-10, Heb. 1:14).  Maar as jy met jou sonde aanhou, sal Jesus vir hulle sê om jou dood te maak en in die hel te werp (2Kron. 32:21, Hand. 12:23, Matt. 13:39-42, Op. 14:10).

 

Buig eerder saam met die engele voor Jesus Christus, die Koning van die engele.  As jy dit nie nou wil doen nie, sal jy dit buitendien moet doen wanneer Jesus kom.  Volgens Paulus “het God Hom ook uitermate verhoog en Hom ‘n naam gegee wat bo elke naam is, sodat in die Naam van Jesus sou buig elke knie van die wat in die hemel en die wat op die aarde en die wat onder die aarde is, en elke tong sou bely dat Jesus Christus die Here is tot heerlikheid van God die Vader.” (Fil. 2:10-11).

 

‘n Oom in Nelspruit het hierdie vers vir ‘n Jehova’s Getuie aangehaal en gesê dat hy eendag in aanbidding voor Jesus sal moet buig.  ‘I will not bow in worship to Jesus Christ,’ het die Jehova’s Getuie gesê.  ‘You will bow,’ het die oom hom geantwoord, ‘even if He has to break your knees.’  Die oom was reg.  Dit kan tog nie anders nie, omdat Jesus Christus die Koning van die engele, van mense en van die hele skepping is.

 

[1] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 1, Grace Publications Trust, London: England, 1997, 2002, pp. 185-187

[2] Ibid., Part 2, pp. 92-100

[3] Aangehaal in John Piper & Justin Taylor, Red., Sex and the Supremacy of Christ, Crossway Books, Wheaton: Illinois, 2005, p. 41

[4] Volgens die Hebreeuse teks van Ps. 97:7 moet al die gode die Here aanbid, maar volgens die Griekse vertaling van die Ou Testament (die LXX) moet al die engele dit doen.  Heb. 1:6 word uit die Grieks uit aangehaal.  Sommige dink dat Heb. 1:6 uit die Griekse vertaling van Deut. 32:43 aangehaal word, maar dit is onwaarskynlik.  As jy die Hebreeus lees, sal jy geen verband tussen hierdie vers en Heb. 1:6 sien nie.

[5] Wayne Grudem se Systematic Theology het my gehelp (Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1994, 2007, pp. 406-407).

God se byl

Axe

Jy ken seker die storie van Thor se hamer?  In Noorse mitologie was Thor die god wat met donderweer geassosieer is.  Die naam Donderdag of Thursday is van hierdie naam afgelei (Thor’s Day).  Sy hamer se naam is Mjölnir, en is veronderstel om een van die magtigste wapens op aarde te wees.  Die ou Noorweërs het gesê dat die berge kon platslaan.  Ons weet natuurlik dat Thor nie regtig bestaan het nie, en dat dit ‘n mite is.  Die God van Israel en sy byl is egter nie mite; Jes.10:5-34 praat daarvan.

 

Die val van Assirië (v.5-19)

God was kwaad oor goddelose Israel se sonde, en het vir Assirië as sy staf en roede gebruik om haar te slaan (v.5-6, 9:16).  Hy het nie maar net die Assiriërs toegelaat om vir Israel aan te val nie, maar het hulle beveel soos wat Hy die sneeu en die wind beveel (v.6, vgl. Hab.1:6).  Hy het vir hulle gesê om sy volk dood te maak, om hulle te plunder, en om hulle soos modder in die strate te vertrap (v.6, 8:1-4).

 

Assirië se motief was egter nie om die Here se heilige en regverdige oordele uit te voer nie, maar om sy eie mag te toon en om absoluut te verwoes (v.7).  Sy motief was sondig (v.7), terwyl die Here s’n heilig was (v.5-6).

 

Dit is byna soos ‘n ma wat haar vierjarige dogter met ‘n boodskap na haar boeties toe stuur:  ‘Gaan sê vir jou boeties ék sê hulle moenie so rof met jou speel nie.’  Met die gesag van ‘n grootmens gaan sy na haar boeties toe.  Sy steek vir hulle tong uit en sê:  ‘Mamma sê julle moet dadelik ophou om so rof met my te speel, anders gaan sy julle pak gee!’  Die ma se intensie verskil heeltemal van haar dogter s’n.  So was dit ook met God en Assirië (v.5-7).

 

Assirië was arrogant en het nie erken dat sy mag van die Here af kom nie.  Hy het in homself geroem (v.9-11):  ‘Wanneer ek ‘n nasie oorwin, word hulle koning ‘n leier in my weermag.  Ek het ook die groot stede wat in die strook langs die Middellandse See lê, platgevee.  Van noord tot suid was dit Karkemis, Arpad, Kalno, Hamat, Damaskus en Samaria.  Dit is net logies dat Jerusalem die volgende groot stad in my visier is.  Toe ek my hand uitgestrek het om die nasies vir myself te vat, het nie een van hulle gode my gekeer nie.  Hoe gaan Jerusalem en haar gode my dan keer?’

 

Die onsigbare God van Israel en Juda sou hom gekeer het (2 Kon.19:17-19).  As die Here klaar sy volk getugtig het, sou Hy die arrogante koning van Assirië vir die trots in sy hart en oë gestraf het (v.12, 37:37-38).  In sy arrogantheid het hy gesê:

 

‘Deur my sterk hand en wyse oorlogstrategie het ek al hierdie stede verower en hulle skatkamers geplunder.  Ek skuif lande se grense soos ek wil.  Ek is soos ‘n bul wat rooi sien:  ek bring konings op hulle knieë voor my; ek bring hulle van hulle trone af (v.13).  Ek is soos iemand wat ‘n verlate nes vol eiers kry – ek vat dit vir myself.  Die rykdom van die volke en van die hele aarde is myne.  Soos ‘n bang voël het niemand dit gewaag om ‘n vlerk te flap of te twiet nie’ (v.14).

 

God het vir die arrogante koning van Assirië gelag.  ‘Waar het jy al gesien dat ‘n byl of saag beter is as die een wat dit gebruik?  Sonder die houtkapper is die gereedskap nutteloos.  Tel die staf of roede die man op of andersom?  Die staf is van dooie hout gemaak en kan niks doen nie’ (v.15, 5).

 

Die Here van die Leërskare het besluit om die koning van Assirië en sy dapper soldate met ‘n verwoestende siekte te straf (v.16).  Só het Hy hom en sy heerlikheid in een nag vernietig (v.16-17, 37:36).  Assirië was die doringtakke en die onkruid; God was die vuur wat hulle verteer het (v.16-17, Heb.12:29).

 

God het die Assiriërs gebruik om sy volk soos ‘n woud aan die brand te steek (9:17-18).  Nou het Hy húlle soos ‘n woud aan die brand gesteek (v.16-18).  Hy sou hulle liggaam en siel verwoes het soos wat siekte ‘n mens se liggaam uitteer (v.18, Mt.10:28).  As God klaar die Assiriërs vernietig het, sou hulle soos ‘n woud gewees het waarvan die bome afgekap is.  Die soldate in sy weermag sou m.a.w. so min gewees het, dat ‘n kind hulle kon tel (v.19).

 

Om v.5-19 reg toe te pas, moet ons verstaan dat dit oor God se soewereiniteit gaan, en dat Hy oor alles en almal regeer (Ps.103:19).  Hy is soewerein oor bose nasies en hulle konings (v.5-6).  Dit is Hy wat konings aanstel en hulle weer afsit (Dn.2:21).  Al dink ‘n regering of ‘n leier dat hulle in beheer is, is God die Een wat hulle aangestel het (v.5-15, Rm.13:1).  Die mag wat hulle het kom van Hóm af (Jh.19:11).

 

Ons hoef dus nie bang te wees wanneer sekere leiers in ons land arrogant is en praat asof húlle in beheer is nie.  Ons moenie die toekoms vrees nie, maar op die Here vertrou.  Hy is by magte om mense se bose dade te gebruik om sy goeie planne uit te werk (v.5-7, Gn.45:5, 8, 50:20, Ps.105:17, Hd.2:23, 4:27-28).

 

Dit geld ook op ‘n individuele vlak.  Die Here is soewerein as Sarel sy vrou sleg behandel, of as Alicia van haar man skinder.  Hy is soewerein as Gert rebels is en sy ouers se hart breek.  Hy is soewerein as Retha se vyand ‘n leuen oor haar vertel, of as Pieter se kollegas hom kritiseer.

 

Soos met Israel, gebruik Hy mense om ons te verneder en na Hom toe te draai.  Ondersoek daarom jou eie hart om te sien of dinge in jou lewe reg is.  Indien nie, moet jy dit regstel.  Bely jou sonde en bekeer jou daarvan.  Lê stil onder die Here se swaar hand, en wag totdat Hy jou op die regte tyd verhoog (1 Pt.5:6).  Probeer om nie bitter te raak nie, maar gee aanhoudend jou probleem in gebed vir die Here (1 Pt.5:7).

 

Die punt wat ek wil maak is nie dat die Here kop in een mus is met die mense wat teen jou sondig nie.  Sy intensies met jou beproewing is goed, terwyl die mense wat Hy gebruik slegte motiewe het (v.5-7).  Die troos lê egter daarin dat selfs slegte mense nie kan doen wat hulle wil nie.  Die Here sal hulle gebruik om sý planne uit te voer (v.5-15).  En aan die einde van alles sal Hy hulle oordeel vir wat hulle aan sy kinders gedoen het (v.16-19).  Laat ons dan leer om deur geloof en gebed ons probleme in sý bekwame hande te los.

 

Die bekering van Israel (v.20-34)

Het jy al ooit ‘n plant in jou tuin gehad wat jy nie kon uitroei nie?  Sodra jy dink jy het dit uitgeroei, kom dit weer op.  Dit is asof jy dit net nie kan uitroei nie.  Maar as jy hard probeer sal jy dit regkry.

 

Met God se kinders is dit anders.  Al staan al die magte van die hel teen God se kinders op, kan hulle ons nie uitroei nie.  So was dit in v.20-34 met God se volk.

 

Ons onthou uit hfst.7 hoe die konings van Israel en Sirië vir Jerusalem aangeval het.  Jerusalem het vir Assirië gevra om te help, maar op die ou end toe draai hy om en toe veg hy téén haar (1 Kon.16:7, 2 Kron.28:20).

 

Maar in die toekoms sou dit nie so gewees het nie.  Die oorblyfsel van Israel sou nie meer op die koning van Assirië vertrou het nie, maar op die Here (v.20, vgl. die betekenis van Sjear Ja-sjub in 7:3).  Met ‘n opregte hart en in waarheid sou hulle op die Heilige van Israel gesteun het (v.20).

 

Na Israel se ballingskap sou die oorblyfsel van die volk nie net na die land toe teruggekeer het nie, maar na die Here toe (v.21).  Hulle sou dus tot bekering gekom het en in die magtige God van Jakob geglo het (v.21, 9:5).

 

Volgens God se belofte aan Abraham was Israel soos die sand van die see, maar nou het hulle as ‘n oorblyfsel teruggekeer (v.22, Gn.22:17).  Volgens die Here se raadsplan het Hy die volk verwoes en uitgeroei (v.22).  Dit het Hy gedoen omdat Hy vol van geregtigheid was, en die volk vol van sonde (v.22).  Sy besluit om hulle uit te roei was heeltemal heilig en regverdig (v.22).  Sy oordele het nie net vir Israel gegeld nie; die ander nasies sou ook deurgeloop het (v.23).

 

God het die Assiriërs gebruik om vir Samaria te straf.  Hulle sou egter nie suksesvol gewees het teen Jerusalem nie; dit was onnodig dat sy die roede van Assirië gevrees het soos wat sy dit in Moses se tyd onder die Egiptenare gedoen het (v.24, 2 Kon.19:6, Eks.2:11, 23).

 

‘n Kort tydjie na Assirië se aanval op Jerusalem, het die Here hom vernietig (v.25).  So het die eens magtige wêreldryk tot ‘n val gekom, sodat daar vandag minder Assiriërs is as Afrikaners.  Soos wat hy ‘n roede teen Israel was (v.24), sou die Here ‘n sweep teen hom gewees het (v.26, 37:36-38).  God sou hom getref het soos wat Hy in Gideon se tyd die Midianiete getref het (v.26, 9:3, Rgt.7:25).  Die Here sou sy staf oor Assirië gelig het soos Hy dit by die Rooi See oor Egipte gelig het (v.26).

 

Daarna sou Assirië se slawejuk nie meer op Jerusalem se nek en skouers gewees het nie (v.27, 9:3, 2 Kon.18:14, Nah.1:13).  Wat beteken v.27 as dit sê dat die juk a.g.v. die vettigheid vernietig sal word?  Die Hebreeuse woord [shemen] verwys na die salfolie waarmee Israel se konings gesalf is.  Die juk sou dus gebreek word, omdat God ‘n verbond met Dawid en sy nageslag gemaak het (2 Sm.7:14).  Assirië kon dit daarom nie regkry om vir Israel te sink nie.

 

Hy het wel die kleiner dorpies in Juda vernietig, en was van daar af oppad om teen Jerusalem te veg (v.28-32).  Die dorpies wat gelys word is ‘n paar kilometer van Jerusalem af.  Hulle was bang en het na Jerusalem toe gevlug.  Die Assiriërs was oppad om teen Juda se hoofstad (Jerusalem) te veg.  Hulle het egter 2 km van Jerusalem af by ‘n dorp genaamd Nob gehalt (v.32).  Assirië het sy vuis vir Jerusalem gewys, maar God het hom gekeer om teen haar te veg (v.32).

 

Assirië was ‘n byl in die Here se hand (v.15).  Die Here het egter die situasie omgekeer en met almagtige houe die reuse en hoogmoedige boom van Assirië afgekap (v.33, 2:11-13, 17).  Met ‘n geweldige slag sou die boom aarde toe gekom het (Esg.31, 17:24, Dn.4).  Met sy byl het God die boom en die hele bos se takke afgekap (v.34, 18, kontr. v.15).  Babilon was die nuwe byl wat Hy gebruik het om hierdie majestieuse en magtige seder van Lebanon – Assirië – af te kap (v.34, Esg.31).

 

Hoe moet ons hierdie gedeelte toepas?  Vandag is daar bittermin Jode wat in die sterke God van v.21 en 9:5 glo (Rm.9:27-28, 11:5), maar in die toekoms sal baie van hulle tot bekering kom (Rm.11:25-26).  Onthou dat die Jode se bekering groot seën vir die wêreld sal beteken, en dat baie heidene as gevolg daarvan gered sal word (Rm.11:12, 15).

 

Moet dan nie nalaat om vir hulle bekering te bid nie.  ‘n Skotse prediker in die 1600’s het gesê:  ‘They forget a main point of the Church’s glory, who pray not daily for the conversion of the Jews.’[1]  Ek bedoel nie dat ons nie ernstig vir die redding van al die nasies moet bid nie, maar eerder dat ons nie van Israel moet vergeet nie.

 

Nog ‘n les is dat ons nie die vyand hoef te vrees nie (v.24).  Hy mag miskien sterker as ons wees, maar Hy is nie sterker as die Here nie.  God sal hom met ‘n almagtige slag tref en finaal tot ‘n einde bring.

 

Wat Hy in v.24-34 met die Assiriërs gedoen het, sal Hy met elke arrogante regering doen.  Soos groot bome sal Hy hulle afkap.  Die boom van sy Koninkryk sal die grootste wees (Dn.2, Mt.13:31-32).  En wat Hy met die Koninkryke van hierdie wêreld gedoen het, sal Hy ook met Satan en die koninkryk van duisternis doen.

 

Dit help nie dat enige vyand sy of haar vuis teen Jesus en sy kerk lig nie (v.32, Mt.16:18).  Jy kan dan moed skep en weet dat die Here nooit een van sy kinders sal laat val nie.  Niks kan ons van sy liefde skei nie, en niemand kan ons uit sy hand uit ruk nie (Jh.10:28-29, Rm.8:38-39).  Hy het die goeie werk van verlossing in jou begin, en sal dit voltooi tot op die dag wanneer Jesus terugkeer (Fil.1:6).

 

As God aan jou kant is, is sy byl nie gevaarlik nie.  Ek bedoel nie dat dit nooit met jou sal sleg gaan nie, maar dat Hy selfs die beproewing waardeur jy op die oomblik gaan tot jou voordeel sal gebruik.  Sy byl sal vir jou ‘n operasiemes wees wat die kanker van sonde uitsny, en nie ‘n voorwerp van verwoesting nie.

 

[1] Robert Leighton aangehaal in Iain Murray, The Puritan Hope, p.75

Soewereiniteit en sonde

sovereignty-and-sin

Omtrent 2½ jaar gelede het ek Gn.38 gepreek. My tema was:  God is soewerein oor sonde.  Êrens in verledejaar het ‘n man – iemand wat ek nog nooit ontmoet het nie – op die preek afgekom.  Hy het daarop gereageer en vir my ‘n brief geskryf.  Vir ‘n paar maande het ons oor en weer vir mekaar geskryf.  Ons het oor hierdie dinge verskil, en tog het ons uiteindelik ‘n vriendelike verhouding opgebou.

 

Ek weet tot vandag toe nie wat die spesifieke ding in die Gn.38-preek was waarmee hy nie saamgestem het nie. Vandag wil ek weer ‘n poging aanwend om uit Jh.18:1-27 te wys dat God inderdaad soewerein is oor die mens se sonde, sonder dat Hy daarvoor verantwoordelik is.

 

Jesus word verraai (v.1-11)

Volvo het al vir baie jare die reputasie dat hulle van die veiligste karre ter wêreld bou. En tog kan hulle nie waarborg dat niemand in ‘n Volvo sal doodgaan nie.  Maar met Jesus is dit anders, omdat Hy selfs ons negatiewe omstandighede kan gebruik om ons veilig tot in die hemel te bring.  In v.1-11 het ons ‘n illustrasie hiervan.

 

Jesus het klaar met die dissipels gepraat en vir hulle gebid (v.1, 17:1). Hulle het saam met Hom na die tuin van Getsemane toe gegaan (v.1).  Om daar uit te kom het hulle die Kidronspruit aan die ooste kant van Jerusalem oorgesteek, en toe teen die Olyfberg opgeklim (v.1).  Hulle het gereeld daar ontmoet, en Judas het dit geweet (v.2, Lk.21:37, 22:39).

 

Toe Jesus in die tuin ingekom het, het Hy vir die dissipels gesê om te bid (Mk.14:32-34, Lk.22:40). Daarna het Hy self verder gegaan en met bloed, sweet en trane gebid dat die Vader, as dit sy wil was, die beker van oordeel by Hom sou wegneem (Mk.14:35-36, Lk.22:43-44).  Dit het Hy drie keer gedoen terwyl die dissipels geslaap het (Mk.14:37-41).

 

Intussen het Judas m.b.v. die Joodse Raad ‘n afdeling soldate en die tempel polisie gaan haal (v.3). Die afdeling [Gk. speira] het bestaan uit enigiets van 200 tot 1000 soldate, en dit het nie eers die polisie ingesluit nie (v.3, 12).  Hulle getal en wapens het gewys dat hulle bang was (v.3, Mt.26:47, 2 Kon.1).  Hulle vakkels en lanterns het aangedui dat dit ‘n bewolkte aand was, omdat Paasfees altyd tydens volmaan gehou is (v.3).

 

Omdat Jesus die alwetende God is, het Hy van hulle bose planne geweet (v.4). Hy het hulle tegemoet gegaan en gevra wie hulle soek (v.4).  ‘Jesus van Nasaret,’ het hulle gesê (v.5).  Judas was gereed om Hom met ‘n soen uit te wys (Mk.14:44).  Maar Jesus het vir hulle gesê dat dit Hy is (v.5), en daarom was dit nodig vir die soen nie.  En tog was Judas se hart so verdraaid dat hy Hom in elk geval gesoen het (Mk.14:45, Lk.22:48, vgl. Sp.27:6).

 

Toe Jesus gesê het dat dit Hý is, het die polisie en soldate teruggedeins en op die grond geval (v.6).  Volgens die Griekse teks het Hy letterlik gesê:  ‘EK IS.’  Dit is die Naam wat God in Eks.3:14 van Homself gebruik het.  Soos in 8:58, het Jesus hierdeur vir hulle gesê dat Hy God is.  Met twee woorde het Hy honderde manne op die grond laat val.  As Hy wou, kon Hy ook 72 000 engele geroep het om Hom te help (Mt.26:53).

 

Jesus het weer gevra wie hulle soek, en weer het hulle dieselfde antwoord gegee (v.7). Dit het Hy gedoen om te wys dat hulle Hom soek, en dat hulle daarom sy dissipels moes uitlos (v.8).  So het Hy die gebed van 17:12 vervul:  “Oor die wat U My gegee het, het Ek gewaak; en nie een van hulle het verlore gegaan nie” (v.9).  Die dissipels se geloof was nog nie sterk genoeg om staande te bly in vervolging nie.  God het dus hulle dus bewaar deur nie toe te laat dat hulle saam met Jesus gearresteer word nie (1 Kor.10:13).

 

Petrus het gedink hy is sterk genoeg, en het ‘n swaard getrek om vir Jesus te verdedig (Lk.22:49, 36, 38).  Hy het Malchus (die hoëpriester se dienskneg) se regteroor afgekap (v.10).  Hy het seker vir sy kop gegaan; die man het gekoes en het sy oor verloor.

 

Jesus het vir Petrus bestraf en gesê hy moet sy swaard bêre, omdat dié wat met die swaard lewe die doodstraf sal kry (Mt.26:52, Lk.22:51). ‘Jy kan buitendien nie met die swaard keer dat Ek die beker van God se toorn drink nie,’ het Jesus vir Petrus gesê (v.11, Jes.51:17, 22).

 

Toe Jesus klaar gepraat het, het Hy Malchus se oor aangeraak en dit genees (Lk.22:51). T.s.v. die wonderwerk het die tempelpolisie en die soldate hulle nie bekeer nie, maar Hom gevang (Lk.22:52).  Dit het gebeur omdat hulle boos was, maar ook sodat die Skrif vervul kon word (Mt.26:54-56, Lk.22:53).  Op daardie oomblik het al die dissipels weggehardloop (Mt.26:56).

 

Jesus word verhoor (v.12-14, 19-24)

Korrupsie is aan die orde van die dag. ‘n Vriend het my vertel hoe hy vir boetes moet begroot wanneer hy Zimbabwe toe gaan.  As jy twee driehoeke in jou kar het, beboet hulle jou omdat jy drie moes hê.  As jou lisensie reg is sê hulle jy moet $200 U.S. betaal, omdat jou nommerplaat te laag is en jou kopligte te hoog.  En as jy met hulle stry, dan wil hulle jou toesluit.  Niks het verander nie.  Dit was so toe Adam en Noag op die aarde was, en dit was so toe Jesus hier was.

 

Die soldate, hulle kaptein, en die tempelpolisie het vir Jesus gearresteer en Hom geboei (v.12). Hulle het Hom eers na Annas toe gelei (v.13).  Hy was die vorige hoëpriester.  Alhoewel sy skoonseun Kajafas die amptelike hoëpriester was, het almal nog vir Annas as die hoëpriester en leier van die Joodse Raad beskou (Hd.4:6).  In ‘n sekere sin het hy en Kajafas saam in die amp gedien (Lk.3:2).

 

Kajafas het in 11:49-50 vir die Raad gesê hulle moet vir Jesus doodmaak. ‘Eerder dít as wat die Romeine sien dat Hy baie volgelinge het en dink ons is besig met opstande.  As hulle dit in die minste vermoed sal hulle Jerusalem en die tempel vernietig.  Dit is beter dat een man vir die volk sterf as wat die Romeine die hele volk uitwis.’  Kajafas het nie eintlik besef wat hy gesê het nie.  Jesus het in die volk se plek gesterf, asook in die plek van die heidene (v.14, 11:51-52).

 

Jesus het voor Annas gestaan. Hy het vir Jesus oor sy dissipels en sy lering uitgevra (v.19).  Om v.9 te vervul het Jesus nie oor die dissipels gepraat nie.  Hy het ook nie vir Petrus verloën soos wat Petrus Hóm verloën het nie.

 

Wat Jesus se lering betref was dit ‘n skande dat Annas niks daarvan geweet het nie, want wat Hy eenkant vir die disspels gesê het, het Hy in die sinagoge en in die tempel gesê (v.20). Hoekom was Annas nie daar om sy Messias en God se lering te hoor nie?  Annas het vir Jesus aangekla sonder dat hy sy lering gehoor het, of enige getuies teen Hom gehad het (v.21).

 

Toe Jesus vir getuies gevra het, het een van die wagte Hom in die gesig geklap (v.22). ‘Is dit hoe jy die hoëpriester antwoord?’ het hy gesê (v.22).  Maar Jesus het niks verkeerd gesê nie – Hy wou net ‘n regverdige verhoor gehad het (v.23, kontr. Hd.23:2-5).  Die man het nie rede gehad om vir Jesus te klap nie (v.23, Sp.17:26).

 

Maar Annas was nie net van plan om Hom te klap nie, maar om Hom dood te maak. Om dit reg te kry moes Hy vir Jesus deur Kajafas, die amptelike hoëpriester, na Pilatus toe gestuur het.  Hy het Hom toe in boeie soontoe gestuur (v.24).  Matteus, Markus en Lukas vertel vir ons van die korrupsie wat dáár plaasgevind het.

 

Jesus word verloën (v.15-18, 25-27)

Ek het van ‘n Christen gelees wat sy vrou gelos het, die huis onder haar uit verkoop het, met ‘n ander vrou in sonde gelewe het, en toe alles verloor het. Hy was oppad om sy eie lewe te neem toe die Here hom gekeer het.  Hy het weer van die Here se ontferming en genade gehoor, hom bekeer, en ‘n toegewyde diaken in ‘n gemeente geword.  Jare later het hy in vrede en oorwinning gesterf, en is hy hemel toe.

 

Die Here verskoon nie gelowiges se sonde nie, en ons moet ook nie. En tog is geen sonde sterker as Jesus se kruisdood nie.  “waar die sonde meer geword het, het die genade nog meer oorvloedig geword” (Rm.5:20).  Geen sonde kan ons van Christus se liefde skei as ons eers tot bekering gekom het nie.  Dawid se egbreuk en moord kon nie, en Petrus se verloëning van Jesus kon ook nie.  Kan jy onthou wat daar gebeur het?

 

Petrus het weggehardloop toe die soldate vir Jesus in die tuin gearresteer het (Mt.26:56). Later het hy suutjies agter Jesus aangeloop (v.15, Mt.26:58).  Hy was bang en het op ‘n afstand gevolg (Mk.14:54).  Een van die ander dissipels (seker Johannes – sien 13:23, 19:26, 21:7, 20, 24) was saam met hom (v.15).  Dié dissipel het vir Annas geken en saam met Jesus in die hoëpriesterlike hof ingegaan (v.15, vgl. 19:26).  Dit is asof hy dadelik jammer was dat hy vir Jesus in die tuin verlaat het.

 

Petrus was nie. Hy het vir sy lewe gevrees en was bang om homself met Jesus te assosieer (v.16, Sp.29:25).  Dit is ook hoekom hy by die deur gewag het, en nie saam met Johannes in die binnehof ingegaan het nie (v.16).  Selfs toe Johannes vir die diensmeisie by die deur gesê het om hom in te laat, het hy buite gewag en gemaak of hy nie vir Jesus ken nie (v.16).

 

A.g.v. die koue lente aand het die diensknegte en tempel polisie ‘n koolvuur in die buitehof gemaak; hulle het daar gestaan om warm te word (v.18, Lk.22:55). Petrus wou nie agterdog geskep het nie, en het daarom saam met hulle om die vuur gaan staan (v.18, vgl. Ps.1:1).

 

Die diensmeisie wat vroeër by die deur was het nou vir Petrus in die vuur se lig gesien (v.17, Lk.22:56). ‘Is jy nie een van hierdie man se dissipels nie?’ het sy gevra (v.17).  ‘Ja, jy is.  Jy was saam met Jesus die Galileër.’ (Mt.26:69, Mk.14:67).

 

‘Nee ek was nie,’ het hy voor almal gelieg (v.17, Mt.26:70). ‘Ek weet nie waarvan jy praat nie vrou.’ (Mk.14:68, Lk.22:57).  Hy het na die hek toe gestap; die haan het die eerste keer gekraai (Mt.26:71, Mk.14:68).

 

Hy het weer na die vuur toe gekom om homself warm te maak (v.25). ‘n Ander diensmeisie het hom gesien en vir die mense om die vuur gesê:  ‘Hierdie man was saam met Jesus van Nasaret.’ (Mt.26:71, Lk.22:58).  ‘Is dit nie waar nie – jy is mos een van sy dissipels?’ (v.25).  Petrus het dit weer ontken en met ‘n eed gesweer:  ‘Man, ek is nie!  Ek ken nie die man nie.’ (v.25, Mt.26:72, Lk.22:58).

 

Omrent ‘n uur later het een van die hoëpriester se diensknegte (‘n familielid van Malchus wie se oor Petrus in die tuin afgekap het) gesê: ‘Het ek jou nie saam met Jesus in die tuin gesien nie?’ (v.26, Lk.22:59).  ‘Jy is tog ‘n Galileër; jou aksent gee jou weg,’ het hy gesê (Mt.26:73, Mk.14:70).

 

Petrus het God se vervloeking oor homself geroep en gesweer: ‘Ek ken nie die man van wie julle praat nie!’ (v.27, Mt.26:74, Mk.14:71).  Terwyl hy besig was om te praat, het die haan ‘n tweede keer gekraai (v.27, Mk.14:72, Lk.22:60).  Jesus het omgedraai vir Petrus in die oë gekyk (Lk.22:61).  Onmiddellik het hy Jesus se woorde onthou:  ‘Voor hanekraai aanbreek (Mk.13:35) en die haan twee keer kraai, sal jy My drie maal verloën.’ (13:38, Mk.14:72).  Hy het die voorhof verlaat, in trane uitgebars, en bitterlik gehuil (Mt.26:75, Mk.14:72).

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas? Jesus het gesorg dat nie een van dié wat die Vader as ‘n geskenk aan Hom gegee het, verlore gegaan het nie (v.9, 17:12).  Die soldate se aggressie in die tuin, die hoëpriester se ondervraging oor Jesus se dissipels, en Petrus se verloëning in die buitehof kon dit nie gekeer het nie.  Geen mens se sonde kan die Here se planne stuit nie (Dn.4:35).  Hy sal selfs ons sonde gebruik om sy planne uit te werk.

 

Maar sy soewereiniteit oor mense se sonde beteken nie dat Hy die outeur daarvan is nie. God versoek niemand nie, en self word Hy nie versoek nie (Jk.1:13).  Hy is eerder die outeur van die outeur van sonde:  Hy het die duiwel gemaak, maar Hy het hom nie boos gemaak nie.  Satan het self besluit om sonde te doen, en so is dit ook die geval met die mens. [1]

 

En tog het God in sy ewige raadsplan besluit om die mens se sonde toe te laat, sodat Hy goeie dinge daaruit kon voortbring, net soos wat Simson heuning uit die leeu se karkas gekry het.

 

Die verhaal van Josef en sy broers, en Jesus se kruisdood wys dit die duidelikste (Gn.45:5, 8, 50:20, Ps.105:17, Hd.2:23, 4:27-28). God is in beheer van die bose dinge wat mense doen en van die dinge wat met hulle gebeur, alhoewel Hy nie direk daarvoor verantwoordelik is nie (Job 1-2, 2 Sm.24:1, 1 Kron.21:1, Jes.37:26, Am.3:6).  Sy intensies is goed, terwyl die instrumente wat Hy gebruik slegte motiewe het (Jes.10:5-7).  Verskeie verse in die Bybel wys dit:

 

  • A.g.v. Farao se hardkoppigheid het die Here Homself in die tien plae en by die Rooisee verhef (Eks.9:16).
  • Uit Juda se losbandigheid is een van die Messias se voorvaders gebore (Gn.38, Mt.1:3).
  • Deur Saulus se vervolging van die kerk het die evangelie versprei (Hd.8:3-4).
  • Omdat Paulus in die tronk beland het, het party van die wagte tot bekering gekom (Hd.16:24-34, Fil.1:12-14).
  • A.g.v. Dawid se egbreuk in 2 Sm.11-12 is Ps.51 in die Bybel opgeteken.

 

Weet dan dat die Here nooit met verbasing op mense se sonde reageer, sodat Hy soos ‘n amateur skaakspeler moet sê: ‘Ek het nie daai een gesien kom nie.’ Hy haat sonde, maar Hy gebruik dit ook om sy groter plan uit te werk. ‘He uses sin sinlessly,’ het iemand gesê.

 

Maar die feit dat Hy ons sonde gebruik beteken nie dat ons dit moet doen nie. Die Here het nie ons sonde nodig om sy planne te bereik nie. En tog troos sy soewereiniteit ons wanneer ons kniediep in die sonde beland soos Petrus. Ons hoef nie te dink: ‘Nou het ek die Here se planne opgemors’ nie.

 

Selfs in sulke oomblikke is Hy sterk genoeg om jou te behou, asook om goeie dinge uit jou sonde uit voort te bring. Hy vereis egter dat jy ware berou moet hê en jou van sulke dinge moet bekeer. En as iemand anders teen jou gesondig, kan jy ook met sekerheid weet dat Hý dit gestuur het, en dat Hy dit vir jou voordeel sal uitwerk (Gn.50:20, 2 Sm.16:10-11, Rm.8:28).

 

Dalk wonder jy hoe sonde enigsins die mens se keuse kan wees as God soewerein is daaroor. Die maklike antwoord is om te sê dat God in sy soewereiniteit gekies het dat die mense sekere keuses kan maak.

 

Volgens Wayne Grudem is dit ‘n bietjie soos William Shakespeare se karakter Macbeth. In die boek het Macbeth vir King Duncan doodgemaak, en tog kan ons ook sê dat Shakespeare, die outeur, die koning se dood veroorsaak het.[2] God is nie heeltemal so nie, omdat Hy nooit die oorsaak van mense se sonde is nie. En tog is Hy soewerein daaroor.

 

[1] Walter Kaiser, Revive Us Again, p.32

[2] Wayne Grudem Systematic Theology, p.322

‘n Waarskuwing aan gelowiges

persecuted-church

Het iemand jou al ooit in die rug gesteek? Dit is erg dat die persoon jou seergemaak het, maar wat dit erger maak is dat jy dit nie verwag het nie.  Om dan te keer dat ons omkant gevang word, het Jesus in Jh.15:18-16:4 gewaarsku dat die wêreld ons gaan haat.

 

Die wêreld se haat (15:18-21)

Ek het onlangs ‘n natuurprogram gekyk wat oor die jaarlikse ‘sardine run’ gaan. Honderde miljoene sardyne swem elke jaar van die Kaap af tot in Natal.  Naby Durban se kus wag daar vir hulle ‘n verrassing:  omtrent 5000 dolfyne, 1000 haaie, 200 000 of 300 000 malgasse (seevoëls), ‘n klomp robbe en ‘n walvis is gereed om hulle te eet.

 

Tydens die vispartytjie steur die roofdiere hulle nie aan mekaar nie. Selfs die robbe swem baie gemaklik saam met die haaie, omdat daar net een kuiergas op die spyskaart is:  sardyne.

 

En so is dit ook met die wêreld en Jesus. Die wêreld haat mekaar (Tit.3:3).  Maar wanneer dit by Jesus en sy volgelinge kom, dan staan die wêreld saam (Lk.23:12, 22:66, vgl. Hd.23:7-8).  In hulle haat vir Jesus is hulle een.

 

Die dissipels moes mekaar liefgehad het (15:17), maar die wêreld sou hulle gehaat het (15:18, 1 Jh.3:13). Hulle moes daaraan gedink het dat die wêreld vir Jesus gehaat het voordat dit hulle gehaat het (15:18).  Hulle het nie daarvan gehou dat Hy hulle sonde uitgewys het nie, en daarom het hulle Hom gehaat (7:7).

 

As die dissipels deel van die wêreld was, sou die wêreld hulle liefgehad het en na hulle geluister het (15:19, 1 Jh.4:5). Hulle het egter die dissipels gehaat, omdat Jesus hulle uit die wêreld gekies het om aan Hom te behoort (15:19, 16, 17:9, Mt.10:22, Gal.1:4).  Hulle het dit gehaat dat die dissipels nie meer soos húlle was nie (17:14, 1 Pt.4:3-4).

 

Die dissipels moes onthou het hoe Jesus in 13:16 vir hulle gesê het dat ‘n slaaf nie groter is as sy Meester nie (15:20). As die wêreld dan die Meester vervolg het, sou hulle nie teruggestaan het vir sy slawe nie (15:20, Mt.10:24-25).

 

En as hulle die Meester se Woord gehoorsaam het, sou hulle ook geluister het na die slawe wat dit verkondig (15:20, 13:20, Mt.10:40, Lk.10:16, 1 Jh.4:6).  Die wêreld sou die dissipels vir Jesus se onthalwe gehaat en vervolg het, asook omdat hulle nie die Vader geken het nie (15:21).

 

Die wêreld se sonde (15:22-25)

Die wêreld het nie ‘n verskoning gehad vir hulle haat nie (15:22-24). Deur sy lering en een-van-‘n-soort wonderwerke, het Jesus die Vader aan hulle bekend gemaak (15:22, 24, 9:32, Mt.9:33).  Dit was dan duidelik dat Hy die Messias en die Seun van God was.  As Hy hulle nie geleer het en wonderwerke gedoen het nie, sou hulle nog rede gehad het om Hom te verwerp (15:22, 24).

 

Maar nou het hulle geen verskoning gehad nie, omdat hulle die waarheid gesien en gehoor het, en nogsteeds van Hom af weggedraai het (15:22, 24, 9:41). Hulle het teen die lig gesondig, en sou dus ‘n swaarder straf ontvang het (Mt.11:22, 24, Lk.12:47-48).  In hulle haat vir Jesus het hulle ook die Vader gehaat, omdat Hy en die Vader een is (15:23, 10:30).

 

Die wêreld se haat kon egter nie die Here se verlossingsplan omvergewerp het nie. Hy het hulle haat gebruik om sy ewige raadsplan te vervul (15:25). ‘n Illustrasie sal jou help om te verstaan wat ek bedoel.[1]

 

Die wêreld is soos plat-annas (plat, slymerige paddas) in ‘n vistenk. God is die Eienaar van die vistenk.  Die plat-annas kan swem waar hulle wil.  As hulle kies om in die modder van haat op die tenk se bodem te gaan lê, dan is dit nie die Eienaar se skuld nie maar húlle s’n.  Dit is nie Hý wat hulle versoek het om Hom te haat nie (Jk.1:13).

 

Gestel die Eienaar besluit om die plat-annas van die kombuis af na die stoep toe te skuif. As die plat-annas wil, kan hulle nogsteeds in die modder van haat gaan lê.  Die Eienaar het nie met hulle besluit ingemeng nie.  Hy het egter hulle haat oorheers om sý groter besluite uit te voer.  Hulle keuse om te haat kon nie die Eienaar se ewige raadsplan ontspoor het nie.  As die Eienaar wou, kon Hy selfs die plat-annas in goudvisse verander het, sodat hulle nie meer ‘n begeerte sou hê om in die modder van haat te gaan lê nie (vgl. Paulus in Hd.9).

 

Jesus se kruisdood was deel van God se ewige raadsplan (Ef.1:11). Hy het dit reeds 1000 jaar v.C. in Ps.69:5 voorspel:  ‘Hulle het my sonder oorsaak gehaat.’ (15:25).  God het deur die wêreld se haat sy goeie plan uitgevoer, sodat sondaars gered en vergewe kon word.  Die wêreld het dit vir die slegte bedoel, maar God het dit vir die goeie bedoel (Gn.50:20).  Die plat-annas se besluit om in die modder van haat te gaan lê, kon nie die Eienaar keer om volgens sy soewereine keuse die vistenk te skuif nie.

 

Die apostels se hulp (15:26-16:4)

Sommige klein hondjies is braaf wanneer hulle by hulle eienaars is: hulle is gereed om jou op te vreet.  Maar wanneer hulle alleen is, is hulle bang.  Ander honde is klein, maar het die hart van ‘n leeu en is bang vir niks.

 

Petrus was so. Toe hy saam met Jesus in die tuin was, het hy sy swaard uitgetrek en was hy gereed om hom te verdedig.  Maar toe hy later alleen om die vuur gesit het, het hy vir Jesus verloën.  En toe gebeur daar iets wat gemaak het dat hy daarna in moeiliker omstandighede nie vir Jesus verloën het nie.  Hy het later selfs sy lewe prysgegee vir Jesus en die evangelie.  In 15:26-16:4 sien ons hoekom hy verander het.

 

Die wêreld se haat en vervolging moes nie die dissipels verhinder het om van Jesus te getuig nie. Sodra Hy weer in die hemel was sou Hy die Trooster of Gees van die waarheid – wat van die Vader af uitgaan – gestuur het om hulle te help (15:26-27, 14:16-17, 26).  Die Gees sou hulle bekragtig het om d.m.v. wonders en tekens van Jesus se opstanding te getuig (15:26-27, Hd.1:8, 4:33, Heb.2:3-4).  Hulle getuienis sou gewys het dat Hy die Messias en die Seun van God is.

 

Hoekom het Jesus spesifiek die apostels gekies om in die Gees se krag van Hom te getuig?  Dit is omdat hulle van die begin af saam met Hom was (15:27, Hd.1:21-22, 10:40-41).  Hulle het ‘n eerstehandse ervaring van sy Persoon, lering en wonderwerke gehad, en daarom kon hulle beter as enigiemand anders van Hom getuig het.

 

Die Gees sou hulle hierin gehelp het. Jesus het dit vooraf vir hulle gesê, sodat hulle nie sou wegval tydens die vervolging nie (16:1).  In hulle haat vir Jesus sou die wêreld (in hierdie geval, die Jode) hulle uit die sinagoges uit verban het (16:2, 9:22, 34, 12:42).  Die Jode was van mening dat die moord op Christene vir die Here aanneemlik is (16:2, Hd.22:3-4, Gal.1:13-14, Fil.3:6, vgl. Jes.66:5).[2]  Dít het hulle in onkunde gedoen, omdat hulle nie vir Jesus of die Vader geken het nie (16:3, 8:19, Hd.3:17, 1 Tm.1:13).

 

Jesus het die dissipels daaraan herinner dat Hy hierdie dinge vooraf vir hulle gesê het om hulle te waarsku (16:4, 1). Hy wou hulle voorberei het, sodat hulle nie omkant gevang word nie.  Die rede hoekom Hy hulle nie vroeër gewaarsku het nie, was omdat Hy by hulle was om hulle te beskerm (16:4).  Toe Hy by hulle was, was dit ‘n tyd om bly te wees en nie ‘n tyd om te treur nie (Mt.9:15).  Hulle was ook nog nie gereed vir die vervolging nie.  Jesus moes eers die Gees gestuur het om hulle te versterk, sodat hulle dit kon verduur (16:7).

 

Jesus se les in hierdie gedeelte is duidelik: as jy die Here met erns wil dien, sal jy vervolg word (15:20, 2 Tm.3:12).  Sal die wêreld jou Meester vervolg en nie vir jou nie (15:20)?  Sal die Meester se pad met dorings besaai wees en sy slawe s’n met roosblare?

 

Partykeer wil ons hê dat die wêreld van ons moet hou. Ons wil hê hulle moet mooi dinge van ons sê, en hoop dat hulle van ons kerk en ons prediking sal hou.  Maar hulle sal nie (15:18-19).  As hulle van ons hou moet ons weet dat iets nie reg is nie, en dat ons waarskynlik op die verkeerde pad is (15:19).  Jesus het gesê:  “Wee julle wanneer al die mense goed van julle praat, want hulle vaders het net so aan die valse profete gedoen.” (Lk.6:26).

 

Verder hou die wêreld nie daarvan dat jy ‘n nat vaddoek is nie. Hulle haat dit as jy nie saam met die matrieks lelike dinge met die graad 8’s se ontgroening wil doen nie.  Hulle is kwaad as jy nie saam met die res van die skool onder-die-belt liedjies by die atletiekbyeenkoms wil sing om ‘gees’ te vang nie.  Hulle kan dit nie vat dat jy so ‘oudtyds’ is om te glo dat seks net vir die huwelik tussen ‘n man en ‘n vrou bedoel is nie.

 

Hulle skuif jou uit omdat jy nie saam met hulle by die jaareindfunksie dronk word nie. Hulle sê dat jy wetties is as jy nie saam met hulle films wil kyk waarin mense die Here se Naam vloek of saam in die bed spring nie.  Hulle sê dat jy fanaties is omdat jy nie daarvan hou om op ‘n Sondagoggend en -aand weg te bly van die kerk af nie.  Hulle haat jou omdat jou heilige lewe die donker kolle in hulle harte uitwys, en dit hulle skuldig laat voel.

 

In al hierdie dinge moet jy onthou dat die Here ‘n groter en wyser plan het, en dat Hy hierdie mense se bose planne sal oorheers en dit vir jou voordeel sal uitwerk (15:25, Rm.8:28). Onthou ook dat Hy die Heilige Gees gestuur het om jou by te staan (15:26).  Om dit te waardeer sal dit help as jy ‘n Bybelse verstaan het van wie hierdie Gees is.

 

Volgens Jesus het die Gees van die Vader af uitgegaan (15:26). Uit Jh.14-16 leer ons ook dat die Vader en die Seun Hom gestuur het (14:26, 15:26, 16:7).  Daarom word Hy nie net die Gees van God genoem nie, maar ook die Gees van Jesus, die Gees van Christus en die Gees van die Seun (Hd.16:7, Rm.8:9, Gal.4:6, Fil.1:19, 1 Pt.1:11).  As Hy van die Vader en die Seun af uitgaan het, bevestig dit dat Hy een is met die Vader en die Seun (Mt.28:19).

 

Soos die Vader en die Seun, is die Heilige Gees ewig (Heb.9:14), alwetend (1 Kor.2:10-11), alomteenwoordig (Ps.139:7-8) en ook die Skepper (Gn.1:2, Job 33:4, Ps.104:30). Hy is nie ‘n abstrakte krag soos wat die Jehova’s Getuies sê nie, maar is volkome God (Hd.5:3-4, 2 Kor.3:17-18).

 

Maar sy eenheid met die Vader en die Seun beteken nie dat Hy nie ‘n aparte Persoon is nie. Die feit dat Hy van die Vader af uitgaan het, en dat die Seun Hom gestuur het (15:26) wys dat Hy ‘n unieke Persoon is wat kan dink, voel, praat, getuig, troos, help, bid, onderrig gee en gawes uitdeel (14:16, 26, 15:26, 16:13, Hd.8:29, Rm.8:16, 26-27, 1 Kor.2:10-11, 12:11, Ef.4:30).

 

Ons glo dan dat die Vader, die Seun en die Heilige Gees een God is (Dt.6:4, Jes.45:5-6) in drie Persone (Mt.3:16-17, 28:19, 2 Kor.13:13, Ef.4:4-6, 1 Pt.1:2).  En dit is hierdie Gees wat vir ewig by jou sal wees om jou te help (14:16).  Moet Hom nie verneder deur van Hom te praat asof Hy ‘n warm gevoel in jou bors is nie.  Glo in Hom, wees lief vir Hom en gehoorsaam Hom.  Aanbid en eer Hom soos wat jy dit met die Vader en die Seun doen.

 

Buiten daarvoor dat die Heilige Gees jou sal help om staande te bly, sal dit jou ook help om te onthou dat Jesus vervolging voorspel het (16:1, 4).  Hierdie les is veral belangrik as jy ‘n nuwe bekeerling is.  Moenie so naïef wees om te dink jy sal nie vervolg word nie.  Berei jouself eerder voor, sodat dit jou nie verras nie.  In die Bybel staan daar:

 

[1] “Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan” (Hd.14:22).

 

[2] “ons het Timótheüs…gestuur om julle te versterk en julle te bemoedig in julle geloof, sodat niemand verontrus mag word onder hierdie verdrukkinge nie; want julle weet self dat ons hiervoor bestemd is. Want ook toe ons by julle was, het ons julle vooruit gesê dat ons verdruk sou word, soos dit ook gebeur het en soos julle weet.” (1 Ts.3:2-4).

 

[3] “Want hiertoe is julle geroep, omdat Christus ook vir julle gely het en julle ‘n voorbeeld nagelaat het, sodat julle sy voetstappe kan navolg” (1 Pt.2:21).

 

[4] Geliefdes, verbaas julle nie oor die vuurgloed van vervolging onder julle wat tot julle beproewing dien, asof iets vreemds oor julle kom nie” (1 Pt.4:12).

 

Onthou ook asseblief dat die vervolging nie net van buite af sal kom nie, maar ook van binne af (16:2). Dit sal nie net die Moslems en Hindoes wees wat jou vervolg nie, maar ook mense wat sê dat hulle Christene is (soos wat die Rooms-Katoliekekerk in die verlede die Protestante vervolg het).  Die vervolging sal van predikante, lidmate, ouderlinge en diakens af kom.  En hulle sal dit doen, omdat hulle nie die Here ken nie (16:3).

 

Richard Wurmbrand het in Kommunistiese Romenië gebly. Hy was vir 14 jaar in die tronk en is later vrygelaat.  Kort voordat hy die land verlaat het, het hy ‘n groep van 15 seuns en dogters dieretuin toe gevat.  Hy het voor die leeus se hok gaan staan en vir hulle gesê:

 

‘Your forefathers in faith were thrown before such wild beasts for their faith. Know that you also will have to suffer.  You will not be thrown before lions, but you will have to do with men who are much worse than lions.  Decide here and now if you wish to pledge alegiance to Christ.’

 

Hy sê dat die kinders trane in hulle oë gehad het toe hulle ‘ja’ gesê het.[3]  Wat sou jý gesê het as jy daar was?  Sal jy die Here volg, al beteken dit ook dat die wêreld jou haat?

 

[1] Ek het die illustrasie aangepas en verander uit p.157 van Randy Alcorn se boek hand in Hand

[2] Mishnah Sanhedrin 9:6 aangehaal in D.A. Carson, The Gospel According to John, p.531

[3] Aangehaal in John Piper, Let the Nations Be Glad, p.79

Wanneer God die duiwel loslaat

jewish-war

Wat bedoel ons wanneer ons sê dat die duiwel los is? Ons bedoel dat daar groot moeilikheid is, of dat dinge besig is om hand uit te ruk.  Vir stoute kinders wat in die moeilikheid gaan kom sê ons:  ‘Nou is die duiwel los!’  En as ‘n samelewing drasties versleg dan sê ons ook dat die duiwel los is.  Maar ons vergeet dat God eintlik nogsteeds in beheer is wanneer ‘die duiwel los is’.  Om die waarheid te sê is dit Hy wat die duiwel in Op.9:1-12 losgelaat het.

 

Wat het die demone gedoen? (v.1-6)

Meer as een persoon het al vir my gesê dat die universiteite wat so afgebrand word nie maar net die werk van barbaarse studente is nie. Ek stem heelhartig saam dat daar demoniese magte aan die werk is.  Ef.6:12 leer vir ons dat hierdie nie ‘n oorlog teen mense is nie, maar teen die magte van duisternis, teen die bose geeste in die lug.  ‘n Verduideliking van Op.9 sal vir jou wys wat ek bedoel.

 

God het vir die sewe engele trompette gegee om sy oordele aan te kondig (8:2). Die vyfde engel het op sy trompet geblaas (v.1).  Johannes het ‘n ster gesien wat uit die hemel geval het na die aarde toe (v.1, 8:10).  Hy het die sleutel na die put van die bodemlose afgrond ontvang (v.1).  Dié sleutel behoort aan Jesus (1:18), en daarom kan Hý die tydelike gebruik daarvan oorgee aan wie Hy wil, hetsy ‘n gevalle of ‘n heilige engel (v.1, 20:1-3).

 

Uit die konteks van die gedeelte asook die res van die Skrif, sien ons dat die ster in v.1 eintlik ‘n gevalle engel is (v.1, 12:4, Job 38:7, Jes.14:12-13). Volgens v.11 is hierdie engel die koning van die bodemlose afgrond.  Ja, die gevalle ster in v.1 is die duiwel of Satan.  Hy het die bodemlose put oopgesluit (v.2).  Baie van sy demone was daar toegesluit (2 Pt.2:4, Jud.6), alhoewel sommige van hulle nog vry was (Lk.8:31).

 

Satan het toestemming gehad om die gevangenes vir ‘n kort rukkie op parool vry te laat. Toe hy die bodemlose put oopgesluit het, het daar ‘n dik swart rookwolk soos van ‘n vuuroond in die lug opgestyg (v.2).  Dit het die lug donker gemaak en die son uitgeblok (v.2).  Dit was nie net ‘n voorsmakie van die verwoesting van Jerusalem nie, maar ook van die hel (14:11, vgl. Gn.19:28, 2 Pt.2:6, Jud.7).  God het die lig van sy guns onttrek en die duisternis van sy oordeel aangebring (Eks.10:22).

 

Uit die rook van die bodemlose afgrond het die demone soos ‘n plaag sprinkane op die aarde of land [Gk. ] toegesak (v.3).  In Dt.28:38 en Joël 1-2 het God sy ongehoorsame volk met sprinkane gedreig.  In Op.9 het Hy toegelaat dat Satan en die demoniese sprinkane hulle pynig soos met ‘n skerpioen se angel (v.3, 5, 10, vgl. 1 Kon.12:14).

 

In Lk.10:17-19 sê Jesus dat Satan uit die hemel geval het en praat Hy van die demone as giftige skerpioene. Nou, in Op.9 gebruik Johannes dieselfde beeld (v.1, 3).  Esg.2:6 praat van hardkoppige Israel as skerpioene.  Die slotsom in Op.9 is dan dat die demone vir Israel in hulle rebellie en sonde aangehits het.  Ons kan as’t ware sê dat die hel teen hulle losgebreek het, dat God die duiwel en sy demone teen hulle losgelaat het en vir Israel aan die verwoesting van hulle eie sonde oorgegee het.  Volgens 18:2 was die stad “‘n woonplek van duiwels en ‘n versamelplek van allerhande onreine geeste”.

 

Jesus het hulle hierteen gewaarsku. Toe Hy op die aarde was het Hy baie duiwels uitgedryf.  Indien die volk hulle daarna nogsteeds nie bekeer het nie, sou die demone in groot getalle teruggekeer het.  Dit sou in hulle leeftyd nog gebeur het:

 

“En wanneer die onreine gees uit die mens uitgegaan het, gaan hy deur waterlose plekke en soek rus en vind dit nie. Dan sê hy:  Ek sal teruggaan na my huis waar ek uitgegaan het.  En hy kom en vind dit leeg, uitgeveeg en versier.  Dan gaan hy en neem sewe ander geeste slegter as hy self met hom saam, en hulle kom in en woon daar; en die laaste van daardie mens word erger as die eerste.  Só sal dit ook wees met hierdie bose geslag.” (Mt.12:43-45).

 

En is dit nie presies wat in Op.9 gebeur het nie? Volgens die geskiedenisboeke het die inwoners van Jerusalem duiwel-besete en mal geraak.  Hulle kon nie meer logies redeneer nie.  Besete bendes het mekaar aangeval.  Mense was so mislei dat hulle agter vals lering aangeloop het wat selfs ‘n kind van ‘n myl af sou kon uitken.  Hulle het soos honger leeus agter kos aangehardloop.  Daar was massa moorde, teregstellings en selfmoorde.  Pa’s het hulle eie gesinne geslag en ma’s het hulle kinders geëet.[1]

 

Die selote (‘n Joodse politieke party wat ver regs was) het die rykes se huise beroof, mense vermoor, vroue verkrag, bloed gedrink, lang hare (v.8), vroue-klere, grimmering en parfuum gedra, homoseksuele dade beoefen. Hulle het enigiemand wat verby hulle gestap het met die swaard deurboor.[2]  Die feit staan uit soos ‘n paal bo water:  die duiwel en die magte van die hel was los.

 

Gewoonlik eet sprinkane plante, maar die demoniese sprinkane in Op.9 het niks aan die plante gedoen nie. Hulle het die mense getref soos wat ‘n plaag sprinkane ‘n land kaal vreet (v.4).  “You will be wiped out like crops eaten up by locusts.” (Nah.3:15, Good News Bible).  Die demoniese sprinkane kon nie die gelowige Jode beskadig het nie, maar net dié wat nie aan die Here behoort het nie (v.4, 7:1-3, net soos wat Egipte deur die plae getref is en Israel nie).  Hulle het toestemming gekry om die mense vir vyf maande lank te pynig, maar nie dood te maak nie (v.5).

 

Johannes se lesers sou hierdie beeld verstaan het, omdat die sprinkane in Israel vir vyf maande, van Mei tot September, geleef het.[3]  Ons weet ook dat die Jode in Jerusalem vir vyf maande, van Mei tot Sept. 70 n.C., teen die Romeine uitgehou het.  Hulle het gewens om dood te gaan (v.6).  Josefus praat van hulle innerlike pyniging en teistering, en sê hoe hulle gewens het die Romeine wil die stad inneem en hulle doodmaak, eerder as wat hulle in die demoniese stad moes bly.[4]  Maar selfs toe hulle probeer het om dood te gaan, het dit van hulle af weggevlug (v.6).

 

Hoe het die demone gelyk? (v.7-12)

Populêre skrywers oor die eindtyd sê dat die sprinkane in Op.9 eintlik Russiese helikopters is. Een van hulle sê dat ‘n helikopter se propeller soos die geraas van perde klink (v.9), en dat die giftige skerpioen-tipe angel in v.10 waarskynlik ‘n soort traangas is wat by die helikopter se stert uitgespuit word.[5]

 

Ek ontken nie dat Op.9 moeilik is om te interpreteer nie. Maar om die teks só te interpreteer is vergesogd.  Ons kan nie Johannes se woorde deur ons 21ste eeu bril wil bestudeer nie.  Hoe sou die eerste lesers dit verstaan het?  Dit is die vraag wat ons vir onsself moet afvra.

 

Hoe het die demoniese sprinkane gelyk? Die vergelykings in v.7-10 wys vir ons dat hierdie nie gewone sprinkane is nie.  Hulle het gelyk soos perde wat opgesaal was vir oorlog (v.7, Job 39:22-28, Jer.51:27, Joël 2:4).  Daar was iets soos goue krone op hulle koppe, so asof hulle koninklike mag gehad het (v.7).  Hulle gesigte soos mense s’n het gewys dat hulle intelligent is (v.7).  Hulle hare soos vroue s’n het gewys dat hulle wild is (v.8, Dt.32:42, Nuwe Vertaling).

 

Hulle tande soos leeus s’n het gewys dat hulle gevaarlik is (v.8, Joël 1:4, 6, 1 Pt.5:8). Hulle bors pantsers soos yster het gewys dat menslike wapens hulle nie kon keer nie (v.9, Joël 2:8, 2 Kor.10:4, Ef.6:10-18).  Hulle vlerke soos die geluid van perde wat in die oorlog in hardloop het gewys dat hulle ‘n sterk en magtige weermag is (v.9, Joël 2:4-5, 10).  Hulle sterte soos skerpioene s’n het gewys dat hulle groot skade kan aanrig (v.10).

 

Gewone sprinkane het nie ‘n koning nie (Sp.30:27), maar die demoniese sprinkane het ‘n gevalle engel as hulle koning gehad. In Hebreeus was sy naam Abaddon en in Grieks Apollion (v.11).  Sy naam beteken verwoesting of die verwoester.  Satan is die leier van dié wat gekom het om te steel, te slag en te verwoes (Jh.10:10).  En tog was die verwoesting van v.1-10 maar net die begin – erger dinge was oppad (v.12).

 

Dit is dan genoeg vir vandag. Vir nou is dit belangrik om te weet dat ons nie ons lering oor Satan en demone by Sataniste, Rebecca Brown, Hollywood of ander buite-Bybelse bronne moet kry nie.  Wat ek en jy oor bose geeste moet weet is in die Bybel opgeteken.  Moenie nuuskierig wees en in dinge gaan krap wat die Here nie aan jou geopenbaar het nie.  As Hy wou gehad het jy moet dit weet, sou Hy dit in die Bybel gesit het.

 

Mense glo verkeerde dinge oor die duiwel en demone, omdat hulle meer aandag aan hóm gee as aan die Bybel. Hy is al te gelukkig om te sien hoe Christene die Bybel eenkant toe skuif om boeke oor die okkulte te lees.  Hierdie mense glo vas dat hulle die diep dinge van Satan verstaan (2:24), maar eintlik weet hulle niks.

 

Hulle teologie van die duiwel is verdraaid: hulle dink dat húlle die mag het om die duiwel te beveel, maar glo ook dat Satan soms vir Jesus in skaak sit.  In hulle wêreldbeskouing is die duiwel soewerein.  As hulle siek word, geld verloor, ‘n slegte oes het of sukkel om werk te kry, dan sit die duiwel daaragter.

 

Hulle ken Rm.8:28, maar verstaan dit nie in die praktyk nie. Wanneer dit met hulle sleg gaan, dan wil hulle die duiwel bind en bestraf.  Hulle is soos die vals leraars in 2 Pt.2:10b-11:  “Vermetel en aanmatigend, skroom hulle nie om die heerlike wesens te belaster nie, terwyl die engele, hoewel groter in sterkte en krag, geen lasterlike oordeel teen hulle by die Here voorbring nie.”

 

In Jud.8-10 lees ons: “Tog besoedel ook hierdie mense net so in hulle dromerye die vlees en verag die heerskappy en laster die heerlike wesens.  Maar toe Mígael, die aartsengel, met die duiwel in woordestryd was oor die liggaam van Moses, het hy geen oordeel van lastering durf uitspreek nie, maar het gesê:  Die Here bestraf jou!  Maar hierdie mense belaster alles wat hulle nie ken nie; en alles wat hulle, soos die redelose diere, op natuurlike wyse verstaan, daardeur gaan hulle te gronde.”

 

Om te keer dat ons in hierdie strik trap, moet ons ‘n Bybelse en gebalanseerde teologie van die duiwel en demone hê. Die Skrif leer vir ons dat God die duiwel gemaak het; hy is nie ‘n onafhanklike wese wat uit homself uit onstaan het nie  (Kol.1:16).  Voordat Satan tot ‘n val gekom het was hy ‘n volmaakte, sondelose, beeldskone en wyse gerub (Esg.28:12b-15a).[6]  Hy het egter hoogmoedig geword.  Hy wou soos God gewees het, en daarom is hy uit die hemel geskop (Jes.14:12-14, Esg.28:15b-17, 1 Tm.3:6).

 

Na sy val het hy nog in die hemel ingekom om God se kinders aan te kla. Hy het o.a. vir Job en die hoëpriester Josua aangekla (Job 1-2, Sg.3).  Maar toe Jesus aarde toe gekom het, het dinge verander.  Jesus het die duiwels uitgedryf en ook vir sy helpers die mag gegee om dit te doen.  Satan het soos weerlig uit die hemel uit geval (Lk.10:18).

 

Toe Jesus aan die kruis gesterf het, het Hy die duiwel se lot geseël. Hy het die prys vir ons sondes betaal, sodat die duiwel ons nie meer voor die Here kan aankla nie (Rm.8:33).  Nóg ‘n keer het die Here hom neergewerp (12:9-10).  Wanneer Jesus weer kom, sal Hy die duiwel vir ewig in die hel gooi (20:10).

 

Duidelik is dit God en nie die duiwel nie, wat soewerein is. My tema is nie toevallig ‘Wanneer God die duiwel loslaat’ nie.  Die duiwel en sy demone is bang vir God; hulle sidder (Jk.2:19).  Hulle kwyn voor sy toorn en almag soos wat die nag se donker voor die oggendson verdwyn (Lk.8:28, 31).  As Hy ‘n opdrag gee dan luister hulle dadelik (Mt.4:10-11, Mk.1:25-26, Lk.4:41).  As Hy vir hulle perke stel en sê:  ‘Jy kan dít doen, maar nie dát nie’ dan stry hulle nie met Hom nie – hulle doen wat Hy sê (Job 1:12, 2:6).

 

Volgens Op.9 is die bodemlose afgrond se sleutel aan die duiwel gegee (v.1).  Die demone het mag ontvang om die bewoners van die land te beskadig (v.3).  Daar is vir hulle gesê om nie die plante of verseëlde gelowiges te beskadig nie, maar net die ongelowiges (v.4).  Hulle is toegelaat om die mense vir vyf maande lank te pynig (v.5).  Hulle het nie toestemming gehad om die mense dood te maak nie (v.5).

 

God se soewereiniteit beteken egter nié dat Hy en die duiwel kop in een mus is nie. Hy het nou wel vir die duiwel toestemming gegee om hierdie dinge te doen, maar dit is Satan en nie God nie, wat die verwoester is (v.11).  Maar leer tog uit Op.9 om bang te wees vir God en nie vir die duiwel nie.  Vrees Hom wat mag het om die duiwel en al die magte van die hel teen jou te stuur (v.2-6).  Vrees Hom wat oneindig keer sterker is as die duiwel, sodat Hy hom deur die ‘swakheid’ van die kruis oorwin het (Kol.2:15).  God hoef nie eers op te staan om teen die duiwel en sy weermag te baklei nie; Hy kan net vuur uit die hemel uit stuur om hulle te verdelg (20:7-10).

 

Dit is erg genoeg dat die duiwel en sy demone jou haat en jou wil vernietig. Maar dink daaraan dat die God wat hulle gaan straf, jou saam met hulle in die hel sal gooi as jy jou nie bekeer nie (Mt.25:41).  Tog is dit ook so dat hierdie God jou Vader en jou Vriend wil wees.  Hy sal jou vergewe as jy in geloof na Hom toe kom om die vuilheid van sonde uit die huis van jou hart uit te vee. Hy wil eenvoudig hê dat jy met ‘n berouvolle hart na Jesus toe moet draai en moet glo dat sý bloed enige vuilheid uit die hoeke, in die kaste en onder die beddens van jou hart kan uitwas.

 

Het die Here demoniese teistering in jou lewe toegelaat, omdat jy met sonde besig is (v.4-6, 1 Kor.5:5)? Moet dan nie hardkoppig wees en met jou sonde aanhou nie; bekeer jou (v.20-21).  Dit is baie gevaarlik om jou teen die Here te verset en om ná al sy goedheid aan jou, jou rug op Hom te draai.  Wat as Hy besluit om jou ook aan die duiwel oor te gee, sodat daar ‘n sewevoudige bende van demone soos leeus op jou toesak (Mt.12:43-45)?

 

As jy ‘n gelowige is moet jy jou nie met die duiwel ophou nie. Maar jy hoef hom ook nie te vrees nie.  Hy sal jou aanval, maar hy kan dit nie sonder God se toestemming doen nie (Job 1-2).  Hy kan jou nie van God se liefde skei of jou uiteindelike skade aandoen nie (v.4, Rm.8:38-39, 1 Jh.5:18).  God sal sy aanvalle vir jou voordeel uitwerk, en daarom hoef jy nie bang te wees nie (Rm.8:28, 31).

 

Vir gelowiges is die duiwel soos ‘n kwaai en intimiderende hond aan ‘n ketting. Omdat God die streng baas is, kan die hond niks aan ons doen nie.  As die Here Hom egter loslaat is dit ‘n ander storie.  Hy sal selfs vir gelowiges storm en vir hulle blaf, maar hy kan nie byt nie, omdat God hom aan die halsband gryp.  Maar wanneer dit by God se vyande kom, gee Hy vir die hond toestemming om hulle te byt.  Ongelowiges het dus goeie rede om te vrees.  As hulle egter na die Here toe draai is hulle veilig, omdat Hy die duiwel se werke verbreek het (1 Jh.3:8), en ook omdat Hy eendag die hond gaan uitsit.

 

[1] David Chilton, Days of Vengeance, p.105

[2] Flavius Josephus, The Jewish War: Book IV, 9:10

[3] John MacArthur, The MacArthur Study Bible, note on Rev.9:5

[4] Wars: Book V, 1:5

[5] Hal Lindsey aangehaal in Steve Gregg, Revelation: Four Views – A Parallel Commentary, p.229

[6] Sommige sal sê dat Jes.14 en Esg.18 nie van die duiwel praat nie, maar van die konings van Babilon en Tirus. Die waarheid is egter dat die duiwel agter hierdie konings gestaan het om hulle in hulle boosheid aan te hits, net soos wat hy in Dn.10 agter die konings van Griekeland en Persië gestaan het.