Nominale Christenskap

Nominal Christianity

Nominale Christenskap beteken dat iemand ‘n Christen in naam is, maar dat sy of haar lewe nie anders is as die wereld s’n nie. Sulke mense beskou hulleself as Christene omdat hulle kerk toe gaan of êrens op ‘n kerk se lederol is.

Maar as dit ons definisie van Christenskap is, is 75% van ons land se bevolking Christene. Baie Afrikaners se definisie van wat dit beteken om ‘n Christen te wees is nie só wyd nie. In hulle gedagtes is ‘n Christen iemand wat kerk toe gaan en die basiese Christelike waarhede bely: die Drie-Eenheid, die Persoon en werk van Christus, die Bybel as die Woord van God, ens.

Ander sal byvoeg dat jy ‘n ervaring van God moet hê. Party sal sê jy moet ‘n dag en datum van bekering hê. Volgens party moet jy gedoop wees en voorgestel en aangeneem word. Maar selfs al reken ons dan net Protestante, Pinkster- en Charismatiese kerke in, is daar nog steeds ‘n goeie 50% of meer ‘Christene’ in ons land.

Ongelukkig is dit ‘n Utopiese droom. In die eerste plek sou Suid-Afrika se moraliteit nie so sleg gelyk het as 50-75% van ons land se mense Christene was nie. Ten tweede sou jy nie groot getalle mense op kerke se lederolle hê, met minder as die helfte van hulle in die kerk, by bidure en Bybelstudies nie. Na my mening is daar twee groot sondebokke vir hoekom daar so baie nominale Christene in ons land is.

 

[a] Charles Finney (1792-1875) se invloed op die kerk

Finney het geglo dat ‘n sondaar wat op ‘n uitnodiging reageer, berou toon en die sondaarsgebed opsê, gedoop moet word en gered is [Iain Murray, Revival and Revivalism, Edinburgh: The Banner of Truth Trust, 1994]. Sy idees lê vandag nog wyd verspreid. Vat bv. die Southern Baptist Convention (SBC) in Amerika. Hulle het 16 miljoen lidmate, waarvan 10 miljoen nie op ‘n gegewe Sondag in die kerk is nie. Hoekom is dit so? Dit is grootliks a.g.v. wat hulle oor wedergeboorte en die kerk glo.

Ek ken ‘n afgetrede leraar wat by Southern Seminary in die V.S.A. studeer het. Hy het ons vertel van ‘n veldtog wat die SBC in 1953 geloots het. Die veldtog se naam was a million more by ’54. Die doel was om binne ‘n jaar ‘n miljoen mense by die SBC se Sondagskole te voeg.

Toe die jaar naby sy einde kom was daar nie die gewenste miljoen nie. Binne die laaste paar maande van 1953 het die SBC honderde duisende mense gedoop. Ek het nie die presiese feite nie, maar die beginsel is swak en het die SBC met nominale Christene gevul.

 

[b] Die kinderdoop

As die kerk ‘n baba doop word hy ‘n dooplidmaat en beskou hulle hom as deel van die verbond waarin die Here sy God is. Ek was eenkeer by ‘n kinderdoop waar die ds. vir die gemeente gesê het dat die kind se naam nou in die boek van die lewe is.

As ‘n kind op 17 sy katkisasie (Sondagskool) voltooi lê hy belydenis van geloof af, en word hy as belydende lidmaat van die gemeente voorgestel en aangeneem.

Die kinderdoop het reeds vroeg in die geskiedenis ontstaan en was teen die vierde eeu ‘n wydverspreide en algemene praktyk [N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 1, London: Grace Publications Trust, 1997]. In die eeue wat gevolg het, het die evangelie na heidense volke toe versprei. Konings het tot bekering gekom en hulle onderdane met geweld gedwing om Christene te word.

‘Word gedoop of sterf!’ het Noorweë se koning, Olaf Tryggvason (995-1000), bv. vir die mense in sy paleis gesê. Uit die aard van die saak het hulle die doop bo die swaard gekies en sodoende deel van die kerk geword. Hulle kinders is ook gedoop. Waar groot dele van die land by die kerk aangesluit het, het dit as ‘n Christelike bekend gestaan [Needham, Ibid., Part 2, 145. Sien ook Leonard Verduin se boek, The Reformers and their Stepchildren].

Omtrent 500 jaar later het die hervormers hierdie tradisie gevolg. Hulle doopteologie het die hele Europa beïnvloed, wat op sy beurt in die 17de eeu Suid-Afrika toe gekom het. Vandag nog hou mense aan hierdie tradisie vas, en neem hulle aan dat hulle gedoopte kinders hemel toe gaan. Baie van hierdie kerke en ouers deel nie die evangelie met hulle kinders nie, omdat hulle aanneem dat hulle kinders gered is.

Die Jode in Paulus se tyd was so. Hulle het gedink dat hulle en hulle kinders reg is met God, omdat hulle besny is. Dit is die kwessie wat Paulus in Rom. 4:9-12 aanspreek. Kom ons bekyk die verse van nader en pas dit dan toe op die nominale Christenskap in ons eie konteks.

 

  1. ‘n Oorsig oor die teks

Prof. Hennie Stander het vir ons Grieks gegee toe ek op Sem was. Hy het eendag vir ons gesê om Mark. 16:16 uit die Grieks vertaal. Ons het dit soos volg vertaal: ‘Hy wat glo en gedoop is, sal gered word. Maar hy wat nie glo nie, sal veroordeel word.’

Ons vertaling het geïmpliseer dat ‘n mens tot geloof kan kom nadat hy gedoop is. Prof. Stander het gemaak of hy uit die klas uit hardloop om vir die rektor te sê dat sy Baptiste studente Mark. 16:16 soos kinderdopers vertaal.

Volgens kinderdopers wys Rom. 4:9-12 duidelik dat ‘n mens gedoop kan word voor of na hy tot geloof gekom het: ‘Waar ‘n rou heiden tot bekering kom moet hy gedoop word na hy tot geloof kom. Maar sy kinders moet gedoop word voor hulle tot geloof kom.’

Maar dit is nie waaroor die verse handel nie. Rom. 4 gaan eerder oor die besnede Jode wat nie outomaties reg is met God nie. Regverdigmaking is vir die onbesnede heidene en die besnede Jode wat glo (v.9-12). Dit is dus nie die besnydenis wat tel nie, maar wedergeboorte en geloof wat lei tot ‘n lewe van gehoorsaamheid. Dit is Paulus se punt (vgl. 1Kor. 7:19, Gal. 5:6, 6:15).

As die Jode deur die besnydenis reg is met God, maak Gen. 15:6 nie sin. Volgens hierdie vers het God Abraham regverdig verklaar deur die geloof. Dit het gebeur 14 jaar voordat hy in Gen. 17 besny is (v.9-11, Gen. 12:4, 15:6, 16:3, 16, 17:1). Die besnydenis was die teken dat God die sonde uit sy hart gesny het (v.11, Deut. 30:6). Dit was ook die seël dat God hom regverdig verklaar het, en dat hy aan die Here behoort het (v.11).

So het hy die vader geword van elkeen wat glo en nié besny is nie. Hy is m.a.w. die vader van die onbesnede heidene wat in Jesus glo (v.11, 2:25-29, Gal. 3:6-9, 16, 29). Maar hy is ook die vader van die besnede Jode wat glo (v.12). Die Jode is nou wel uit Abraham se bloedlyn (v.1), maar sy geestelike kinders is net dié mense wat in sy voetstappe van die geloof volg (v.12).

As ons sê dat iemand op grond van sy doop reg is met God (hetsy die kinderdoop of gelowige doop), dan vul ons die kerk met ongelowige lidmate en nominale Christene. Wat is die gevolg hiervan?

 

[a] Mense het vals sekerheid van redding

Dit is makliker om ‘n prostituut vir Jesus te wen as ‘n nominale, gedoopte lidmaat. Die prostituut weet darem sy is verlore. Maar die nominale lidmaat glo dat alles reg is tussen hom en die Here. Hy dink dat hy nie die evangelie nodig het nie.

 

[b] Die kerk word soos die wêreld en het ‘n slegte getuienis

Hoe sal ons die wêreld wen as ons soos hulle is: onheilig, skelm in ons besigheid, dronk, vuil monde, seksueel losbandig, gay, ens.?

 

[c] Ongelowiges word predikante en mislei mense

‘n Leraar wat nie weer gebore is nie, kan nie vir ander gee wat hy self nie het nie. Hy verstaan nie die Skrif nie (1Kor. 2:14). Hoe kan hy dan die evangelie van verlossing preek en ‘n voorbeeld wees van hoe verloste mense moet lewe?

 

[d] Ongelowiges word ouderlinge en diakens wat op vergaderings baklei

As jy ‘n verkeerde leierskap in die kerk het is dit nag – jy het jare se probleme.

 

[e] Mense dra nie by vir die kerk en vir sendingwerk nie

Sulke mense se harte is toe vir God se werk. Terwyl hulle uiteet, duur karre ry en in mooi huise bly, gee hulle R100 of R200 vir die kerk. Gevolglik moet die kerk ‘n basaar hou en vir hulle ‘n pannekoek in die hand stop om hulle geld te kry.

 

  1. ‘n Misverstaan van die teks

In ons gemeente sing ons ‘n lied wat uit die kinderdoop tradisie kom. Dit is ‘n mooi lied, maar ons moes ‘n reëltjie verander omdat dit onbybels is. Die lied sê: ‘My enigste troos in lewe en dood is dat ek aan Jesus Christus behoort…’ Daarmee het ons nie ‘n probleem nie.

Die probleem kom in by die tweede vers: ‘Die doop is die seël dat die Heilige Gees my ‘n kind van God die Vader laat wees…’ Daarmee is alles verkeerd en moes ons ‘seël’ na ‘beeld’ verander.

Die Bybel sê nooit dat die doop ‘n seël van ons redding is nie. Die Heilige Gees is die seël om te wys dat ons aan God behoort (2Kor. 1:22, Ef. 1:13, 4:30). Die doop illustreer dit net.

Waar kry die mense wat hierdie lied geskryf het dan hulle idees vandaan? Hulle kry dit in Rom. 4:11 waar Paulus die besnydenis ‘n seël noem. Dit was egter nie ‘n seël vir elke Jood nie, maar die seël van Abraham se geregtigheid wat hy jare tevore reeds deur die geloof ontvang het.

Maar selfs al was dit ook die seël dat almal in Abraham se nageslag God se volk is, praat Paulus hier van die besnydenis en nie die doop nie. ‘Maar doop vervang dan die besnydenis,’ sê iemand. Waar leer Bybel dit? Daar is een teks wat dit so laat klink, maar as jy dit noukeurig lees sal jy sien dat dit juis nié oor die besnydenis van die liggaam gaan nie. Paulus koppel eerder die doop aan die besnydenis van die hart (Kol. 2:11-12).

Iemand wat die doop in Rom. 4 inlees, maak dat Paulus onsin praat. As Abraham die vader van die besnede Jode en onbesnede heidene is, moet ons sê dat dit nie saakmaak of jy as baba gedoop is en of jy glad nie gedoop is nie.

Maar dit bots met Matt. 28:19 waar die doop ‘n opdrag is en aan dissipels bedien moet word. Vir die meeste kerke is dit nie ‘n probleem nie, omdat hulle dadelik byvoeg dat ons ook gelowiges se kinders moet doop: ‘Hulle is immers kinders van Abraham en deel van die verbond.’

Maar waar los dit gedoopte kinders wat nooit tot bekering kom nie? Kan die ds. regtig by hierdie kind se doop sê dat hy of sy deel is van die verbond en ‘n kind van Abraham (soos ons in die lawwe Sondagskool liedjie gesing het)? Volgens Paulus in Rom. 4:9-12 is gelowiges kinders van Abraham.

‘Maar wat van die huishoudings wat in Handelinge gedoop is?’ wil iemand weet. Waar ‘n gesin in Handelinge gedoop is het dieselfde gesin ook in Jesus geglo en is hulle geroep, gered, en het hulle die Heilige Gees ontvang (Hand. 2:39, 10:2, 24, 44, 47-48, 11:14-17, 16:31-34, 18:8).

In die een geval waar die teks onduidelik is, sê die verse nie vir ons of daar babas was of nie (Hand. 16:14-15). Oral waar die Skrif van die doop praat is dit gelowiges wat gedoop word (Matt. 28:19, Mark. 16:16, Hand. 2:38, 8:12, 35-38, 9:18, 10:47-48, 16:14-15, 31-34, 18:8, 22:16, Rom. 6:3-4, Gal. 3:26-27, Kol. 2:11-12, 1Pet. 3:21).

Rom. 4 gaan nie oor die doop nie, maar mense pas dit so toe. Ek probeer eenvoudig om te wys dat die kinderdoop nie in die Nuwe Testament voorkom nie, dat dit onbybels is, en dat dit nominale Christenskap bevorder. Die doop van gelowiges is Bybels, maar is net so gevaarlik as jy dit met wedergeboorte verwar en dink dat jy daardeur reg is met God.

Ondersoek jouself eerder om te sien of jou hart besny is. Het God jou met sy Gees verseël? Is jy ‘n nuwe skepping? Of is jy ‘n nominale Christen wat vir jouself lewe? Dagdroom jy voortdurend oor jouself? Roem jy in jouself? Bejammer jy jouself as mense jou nie raaksien nie? Is jou Christenskap bloot uiterlik: jy is gedoop, gaan kerk toe, lees jou Bybel en bid? Of gaan dit vir jou daaroor dat jy die Here moet liefhê? Gaan dit oor ‘n verhouding met God, oor ‘n lewe wat van binne af nuut is, en oor uiterlike dade wat daarby pas?

Dink jy anders as die wêreld m.b.t. God, jou lewe, ander mense, sonde, kerk, die Bybel, media, vermaak, die huwelik, geld, musiek, ens.? Wys die manier waarop jy die lewe benader jy is anders? Was jou doop ‘n uiterlike aksie van iets wat in jou hart plaasgevind het? Het jy al die innerlike realiteit van wedergeboorte ervaar?

Verstaan jy wat Jesus se kruisdood beteken? Berus jy jouself en jou lewe op Hom en sy kruisdood alleen? Is Jesus en sy kruisdood vir jou kosbaar? Is dit die belangrikste ding in jou lewe?

Ek sal maklik hande vat met ‘n kinderdoper soos George Whitefield wat passievol was oor Jesus en sy kruisdood. Ek sal dit enige dag kies bo ‘n Baptis wat ‘n goedkoop evangelie preek waarin hy honderde mense doop en nominale Christene maak. My lojaliteit lê immers nie eerste by die Baptiste nie, maar by Jesus Christus en Hom as die gekruisigde (1Kor. 2:2).

Cyril Ramaphosa, Egipte en die Messias

Cyril Ramaphosa

In ‘n desperate poging om leiding te soek, het Cyril Ramaphosa en die land se top 6 regerings amptenare besluit om hulle voormalige leiers se grafte te besoek.  Die koerant artikel sê:  ‘Ramaphosa said the party’s officials did what Africans do in the face of misfortune.  “We go back to our ancestors to talk to them,” he said.’[1]

 

Op Dinsdag, 9 Jan. 2018 het Ramaphosa en sy amptenare Walter Benson Rubusana – een van die eerste ANC leiers – se graf besoek en vir leiding gevra.  Hulle beplan ook om Nelson Mandela se graf te besoek en wysheid te vra.[2]

 

Dit laat my dink aan Saul en Israel wat hekse en towenaars besoek het om die dooies se hulp te vra (1Sam. 28, Jes. 8:19).  Hulle het enigiets gedoen, behalwe om die Here se hulp te vra.  In Jes. 31-32 sien ons hoe God se volk selfs Egipte (die land waar hulle slawe was!) se hulp gevra het, en hoe Jesaja hulle beveel het om na die Messias toe te draai.

 

Egipte (hfst. 31)

Toe ek jonk was het my ma kasette van ‘n sanger genaamd Steve Green gekoop.  In een liedjie sing hy:

 

Some trust in chariots

We trust in the Name of the Lord our God.

Some trust in horses

We trust in the Name of the Lord our God

 

Ek het eers nie geweet dat dit uit Ps. 20:8 kom nie.  Ek het ook nie geweet dat dit in Jes. 31:1 staan nie.  Volgens Jesaja is dit ernstig dat Juda op Egipte se perde en strydwaens vertrou het, en nie op die Here nie (31:1, Jer. 17:5, vgl. 2Kron. 1:16-17).

 

Die Here is nie teen perde en strydwaens nie.  Die probleem was eerder dat Juda Deut. 17:16 oortree het, en weer na Egipte toe teruggekeer het om perde te koop.  Die probleem was dat hulle nie die Here geraadpleeg het nie, maar hulle vertroue in Egipte se mag gestel het (31:1).

 

“Die perd help niks vir die oorwinning en red nie deur sy groot krag nie.  Kyk, die oog van die HERE is op die wat Hom vrees, op die wat op sy goedertierenheid wag” (Ps. 33:17-18).  “Hy het geen welbehae in die krag van die perd, geen welgevalle in die bene van die man nie.  Die HERE het ‘n welgevalle in die wat Hom vrees, wat op sy goedertierenheid hoop.” (Ps. 147:10-11).  “Die perd word reggemaak vir die dag van die geveg, maar die oorwinning is deur die HERE.” (Spr. 21:31).

 

Het Juda dan vergeet hoe die Here Egipte se perde en strydwaens by die Rooi See vernietig het (Eks. 14-15)?  En het Cyril Ramaphosa en die ANC leiers vergeet dat Nelson Mandela in Desember 2013 begrawe is, en dat Walter Rubusana ook dood is?  Kan die dooies die lewendes help?

 

En wat van ons?  Maak ons te veel staat op wetenskap en tegnologie om ons te help nie?  Wie het die Here nodig as jy ‘n slimfoon en Google het?  Ons dink dat ons slim is, maar hoe help hierdie dinge jou as die dood aan jou deur kom klop, of as ‘n tragedie jou gesin tref?  Kan ons land se voormalige leiers en Google die Wes-Kaap se droogte breek?  Of sal ons in sulke tye na die Here toe draai, maar weer na ons sonde toe terugkeer sodra Hy ons gebede verhoor het?

 

Volgens 31:2 is die Here baie wys.  Hy het nie menslike planne nodig om Hom te help nie.  As Hy iets gesê het trek Hy nie sy woorde terug nie (31:2, Num. 23:19).  Hy het belowe om sy vyande te oordeel, en sou dus teen die boosaards (Juda) en hulle helpers (Egipte) opstaan (31:2).  Hulle kon Hom nie keer nie.  Egipte was mens en nie God nie; hulle perde was vlees en nie gees nie (32:3).  Met die beweging van sy hand kon Hy die helper (Egipte) en een wat gehelp word (Juda) wegvee (31:3).

 

Hy kan ons ook maklik met die asem van sy mond doodmaak (Jes. 11:4).  Hy hoef net te dink of ‘n woord te spreek om ons uit te wis.  Hy het die wind, die weer, die see, die hemel, die aarde en alles daarin tot sy beskikking.  Hoe kan ons dan teen Hom baklei?  Kan sy vyande met vliegtuie, helikopters, missiele en koeëls teen Hom veg?  Kan vlees teen ‘n Gees wen?

 

Dalk is jy nie soos ‘n ateïs wat die Here vloek en teen Hom baklei nie.  Maar twis ons nie soms met die Here, omdat Hy nie dinge op ons manier doen, of omdat ons nie sy weë verstaan nie?  Maar hoekom wil jy poog om teen Hom te baklei as jy nie kan wen nie?  Met verwysing na Jakob se stoei geveg met die Here, sê R.C. Sproul:  ‘There are no draws with God, no split decisions.  When we wrestle with the Almighty, we lose,  He is the undefeated champion of the universe.’[3]

 

Duidelik is dit baie beter dat God vir jou is, as wat Hy jou vyand is.  Dit is beter dat Hy aan jou kant is, as wat jy op Egipte of enigiemand anders se vleeslike arm vertrou (2Kron. 32:8).  Want “As God vír ons is, wie kan teen ons wees?” (Rom. 8:31).

 

Die Here wou hê sy volk moet hierdie waarheid verstaan.  Hulle het nie Egipte se hulp nodig gehad nie.  Die Here was soos ‘n leeu wat ‘n skaap vang:  Hy was nie bang vir ‘n klomp Assiriese herders wat probeer het om Hom te verdryf nie (31:4).  Hy sou uit die hemel neerdaal om op berg Sion of die heuwel van Jerusalem teen Assirië te veg (31:4).  Soos ‘n voël oor haar nes fladder om haar kleintjies te beskerm, sou die Here van die Leërskare Jerusalem beskerm, verlos, spaar en red (31:5, Deut. 32:11).

 

God het hierdie dinge gesê om sy volk aan te spoor om van Egipte af weg te draai na Hom toe (31:6, 1-3).  Hulle moes ook nie meer op hulle goue en silwer gode vertrou nie, maar op Hom (31:6-7, 2:20, 30:22).  Hý sou die Assiriese koning deur die swaard laat val, en sy dapper jong soldate soos slawe laat werk (31:8, 37:36).  Die weermag wat soos ‘n rots onder die Assiriese koning gestaan het, het meegegee (31:9).  Die Engel van die Here het op een nag 185 000 van hulle doodgemaak (37:36).  Die offisiere het paniekbevange gevlug en hulle oorlogsbaniere net so agterlaat (31:9).  Die Here het Jerusalem soos ‘n vuuroond beskerm en haar vyande verteer (31:9, 30:33, 33:14, Ps. 21:10, Heb. 12:29).

 

Ek wonder wat die Here met Suid-Afrika gaan doen?  Hoe lank sal Hy uithou met leiers wat grafte besoek en vir die duiwel vra om hulle te help?  Hoe lank sal ons nog doof wees en nie ag gee op die droogte, misdaad en brande nie?  C.S. Lewis het gesê:  ‘God whispers to us in our pleasures, speaks in our conscience, but shouts in our pain: it is His megaphone to rouse a deaf world.’[4]

 

Maar laat ons nie te gou wees om vir Ramaphosa te kritiseer nie.  Hoe gereeld bid jy dat die Here ons land se leiers sal red (1Tim. 2:1-7)?  Glo jy dat Hy jou gebede kan beantwoord, of doen jy dit bloot as ‘n formaliteit?  En wat van jou:  is jý gered?  Vertrou jý op die Here, en nie op iets of iemand anders om jou te red nie?  Hoop jy bloot op die Here vir tydelike dinge, of vertrou jy dat Hy jou van jou sonde en sy ewige oordeel sal red?

 

Die Messias (hfst. 32)

Toe Robert Mugabe aan die einde van verlede jaar tot ‘n val gekom het, het die nuwe leier belowe om die land weer op sy voete te bring.  Dalk hoop party mense dat Cyril Ramaphosa dit vir óns land sal doen.  Maar uiteindelik sal geen land ware vrede geniet, totdat die Messias sy vyande onder sy voete het nie.

 

Die Here het die koning van Assirië oorwin om sy eie Koning daar te stel (32:1).  Volgens Salomo en Jesaja sal die Messias in geregtigheid heers, en sal daar geen meer korrupsie wees nie (32:1, Ps. 72:1-4).  Christus en die prinse wat onder Hom regeer (die apostels en gelowiges wat saam met Hom oor die aarde heers, vgl. Matt. 19:28, Op. 2:26-27, 5:10) sal reg doen (32:1).  Hulle sal ‘n skuilplek teen die wind, en ‘n skuiling teen die storm wees (4:6, 25:4-5).  Soos strome in die woestyn en die skaduwee van ‘n groot rots, sal hulle mense se siele verkwik en verfris (32:2).

 

Deur die heerskappy van die Messias raak Hy mense se oë, ore, harte en tonge aan (32:3-4).  Jesus se genesing van blindes, dowes en stommes, is ‘n illustrasie van die geestelike herstel wat Hy gebring het.  Hy maak hulle harte oop om die waarheid te verstaan (32:4, 6:9-10, Eseg. 36:26, 2Kor. 4:4, 6).

 

Het jy dit al gesien?  Of het jy die terme al honderde kere gehoor, maar jy weet nie wat dit beteken nie?  Jy dink dat jy gered is, maar het nog nooit ‘n geestelike ‘aha!’ oomblik gehad nie.  Jy het nog nie erken dat jy geestelik doof, blind, dood en stom is nie, maar dink dat alles tussen jou en die Here reg is, omdat jy ‘n krisis beleef het, en Hy jou uitgehelp het.

 

Die vraag is of jy die waarheid sien en die Here se stem in die Bybel hoor.  Is dit soos kleure in die lente en musiek in jou ore, of lees jy dit, maar jy verstaan nie eintlik wat dit sê nie?  Is jy opgewonde as jy die goeie nuus van Jesus hoor, of ‘tune’ jy uit omdat jy dit al soveel keer gehoor het?

 

Tydens Christus se heerskappy sal die dwase en skelms nie meer geprys word nie (32:5, 5:20).  Deur die swaard van die Gees sal Hy hulle sonde uitwys, en sal almal weet dat hulle dwaas en moreel onverantwoordelik is (32:5-6, Luk. 2:35, Heb. 4:12-13).  Hulle slegte woorde, bose dade, en onsensitiwiteit teenoor die armes, sal vir almal wys dat hulle harte sleg is (32:6-7, Matt. 21:12-13, 25:42-45, Mark. 12:40, 42, Joh. 12:6).  Net so sal die edel persoon se planne ook in sy edele dade gesien word (32:8).

 

Vir tyd en wyl was Jerusalem se vroue nie edel nie.  Hulle was gemaklik asof die Here se oordeel nie oppad was nie, en asof niks met Jerusalem kon fout gaan nie (32:9, Amos 6:1).  Soos Jacob Zuma het dit hulle nie gepla dat die wêreld om hulle vergaan nie – solank húlle luuks kon lewe (32:9, 3:16).

 

Jesaja het vir hulle gesê om nie meer terug te sit nie, maar om op te staan en na sy woorde te luister (32:9).  Oor ‘n jaar of so sou die druiwe- en vrugte oeste nie inkom nie (32:10).  Gevolglik sou hulle sidder en nie meer soos rykes kon wyn drink en vrugte eet nie (32:11).  Die vyand sou hulle mooi klere afskeur en hulle in rouklere na ‘n vreemde land toe wegvoer (32:11, 3:24, 20:2-3).  A.g.v. die vernielde lande en wingerde, sou hulle volgens die antieke rou gebruik op hulle borste slaan (32:12, Luk. 18:13, 23:48).

 

God het die vrugbare land vervloek en dit met dorings en distels besaai (32:13, 5:6, 7:23, Gen. 3:18).  Die stad en paleis wat eens vreugdevol was het nou soos ‘n grot leeg gestaan (32:13-14, Luk. 21:24).  Daar was niemand in die wagtoring om die stad te bewaak nie (32:14).  Dit het ‘n plek vir wilde donkies en skape geword (32:14).

 

Ons land is nog nie so erg nie, maar as ons met ons sonde aanhou sal dit binne 15 of 20 jaar soos Zimbabwe lyk.  Soos Jerusalem se vroue en die president s’n, leef ons luuks.  Ons kla dat hy geld steel, maar ons dink dat ons die reg het om nie met die armes te deel nie, omdat ons eerlik vir ons geld werk.

 

Gauteng is stink ryk.  Ons ry karre wat oor ‘n miljoen rand kos, maar trek ons neuse op as ons R5 vir die karwag moet gee.  Ons sê dat ons sukkel as ons nie elke dag vleis eet nie.  Ons het ‘n verdraaide definisie van wat dit beteken om te sukkel.  As ek die Woord van God reg lees behoort ons baie meer dankbaar en vrygewig te wees… BAIE meer.

 

As Christene behoort ons dit nie net te doen nie, maar is ons heeltemal bevoeg om anders as die wêreld te lewe.  Jesus het immers die Heilige Gees soos reën op ons uitgestort (32:15, Joël 2:28, Hand. 2, Tit. 3:5-6).  Die transformasie wat Hy bring is so groot soos ‘n woestyn wat in ‘n vrugteboord verander, en dan in ‘n woud (32:15, 29:17, 35:1-2).

 

Mense wat vloek verander in mense wie se harte en monde gewas is.  Mense wat lieg verander in mense wat die waarheid praat.  Mense wat rondslaap verander in mense wat rein is.  Mense wat hulleself bo ander verhef verander in mense wat ander dien.  Mense wat ander haat verander in mense wat ander liefhet.  Mense wat moord pleeg verander in mense wat ander se lewens beskut en bevorder.

 

Mense wat hulleself liefhet verander in mense wat God liefhet.  Mense wat afgode aanbid verander in mense wat die ware God aanbid.  Mense wat God se Naam vloek verander in mense wat Hom prys.  Mense wat ondankbaar is en kla verander in mense wat dankbaar is.  Mense wat steel verander in mense wat eerlik werk en uitdeel.

 

Vra maar vir enige ware Christen of dit so is.  Dít is wat ons nodig het as ons wil hê ons land moet verander.  Om dooie mense se grafte te besoek gaan nie help nie.  Ons het die Heilige Gees nodig.  Dán sal daar reg en geregtigheid in die ‘vrugteboord’ en die ‘woestyn’ wees (32:16).  Dán sal mense die vrug van die Gees dra en nie meer in sonde lewe nie (Gal. 5:22-23).

 

Om hierdie geregtigheid te kry moet ons in Jesus Christus glo (Fil. 3:9).  Daar is nie ‘n ander manier om ‘n skoon gewete en vrede met God te hê nie (32:17, Rom. 5:1, Kol. 1:20).  En as ons vrede met God het, kan daar vrede in ons harte en in die samelewing wees (32:17-18).  Dit sal nie die vals rus en vrede wees wat Suid-Afrika se rykes geniet (v.9), of die vrede wat politieke leiers en die Verenigde Nasies bring nie.  Dit sal die ware vrede wees wat deur Jesus Christus na ons toe kom.

 

In die kerk geniet ons reeds iets hiervan.  Alhoewel ons nog nie perfek is nie, roof, moor en verneuk ons mekaar nie soos in die wêreld nie.  Ons het mekaar lief en leef in vrede met mekaar.  As die geregtigheid en die vrede van Jes. 32:16-18 nie vir jou kosbaar is nie, moet jy wonder of die Heilige Gees van Jes. 32:15 in jou hart woon.

 

As jy nie regverdig is en in vrede wil lewe nie, sal die haelkorrels van God se oordeel jou soos klippe uit ‘n kettie tref (32:19).  Net soos Assirië (die woud van 10:18, 33-34) en Jerusalem tot ‘n val gekom het, sal die Here jou verneder (32:19).  As jy jou egter bekeer sal daar voorspoed en vrede wees, en sal jy die Here se seën geniet (32:20).  Jy sal wees soos iemand wat langs ‘n rivier saai (32:20).  Daar is genoeg water om jou koring nat te lei en ‘n goeie oes in te bring; daar is genoeg weiding om jou osse en donkies te voer, sodat hulle jou in die lande en op die dorsvloer kan help (32:20).

 

In elke opsig sal jy vrugbaar wees.  Ek bedoel nie dat jy nooit probleme sal hê, of dat jy ryk sal wees nie.  Ek bedoel eerder dat die Here alles wat in jou lewe gebeur – selfs die beproewings en probleme – soos kunsmis in jou hart sal inwerk, sodat jy suksesvol is (Rom. 8:28).

 

Jy sal soos die man wees waarvan ons in Ps. 1:3 lees:  “En hy sal wees soos ‘n boom wat geplant is by waterstrome, wat sy vrugte gee op sy tyd en waarvan die blare nie verwelk nie; en alles wat hy doen, voer hy voorspoedig uit.”

 

God is die Vader wat jou liefhet.  Jesus is die Verlosser wat jou sonde vergewe en jou gewete skoon was.  Die Heilige Gees is die Trooster wat sy blydskap, liefde en vrede in jou hart uitstort.  As die Here jou deel is, is jy baie meer suksesvol as iemand wat die baas van ‘n maatskappy is en die nuwe Range Rover ry.  Daar is ook meer hoop vir jou as vir Cyril Ramaphosa en ons land se leiers wat langs ‘n graf vol dooie bene staan.

 

[1] https://www.pressreader.com/south-africa/the-mercury/20180110/281586650993316

[2] Ibid.

[3] R.C. Sproul, The Holiness of God, Tyndale House Publishers, Inc., Carol Stream: Illinois, 1985, 1998, p. 168

[4] C.S. Lewis, The Problem of Pain, HarperSanFrancisco, San Francisco, 1940; repr., 2001, p. 17

Ongeloof en haar lelike dogters

Cinderella stepmother and stepsisters

Liberale teoloë word nie eintlik geken deur wat hulle glo nie, maar deur wat hulle nie glo nie.  Hulle glo nie dat Gn.1-11 geskiedenis is, dat Jona en Job bestaan het, dat die Israeliete deur die Rooi See getrek het, dat Jesus uit ‘n maagd gebore is, dat Hy wonderwerke gedoen het, dat Hy in die plek van sondaars gesterf het, dat Hy uit die graf uit opgestaan het, dat Hy die enigste Verlosser is, en dat Hy weer kom nie.  Hulle glo nie dat die Bybel die foutlose Woord van God is nie.

 

Die gevolge van hulle ongeloof kan in die morele verval Engeland en Europa gesien word.  Waar liberale teologie ‘n voet in die deur kry, is dit nie lank voordat jy ‘n geestelike begraafplaas het nie.  So was dit ook in Jes.7 toe koning Agas besluit het om nie in die Here te glo nie.

 

Die aanval (v.1-2)

Hollywood hou daarvan om partykeer films in twee of drie dele te maak.  As jy dan die derde deel kyk sonder dat jy die eerste twee gesien het, verstaan jy nie alles nie.  En so is dit ook in Jes.7:  om alles te verstaan, moet jy weet wat in deel 1 en 2 gebeur het.  Die eerste twee dele vind ons in 2 Kon.16 en 2 Kron.28.

 

Koning Agas het vir 16 jaar in Jerusalem geregeer.  Hy het afgode gedien en sy seun aan hulle geoffer.  Om hom te straf het die Here vir Peka van Israel en Resin van Sirië teen hom gestuur.  Hulle het in sy pa (Jotam) se tyd al begin om teen Jerusalem te veg (2 Kon.15:37).

 

Hulle het blykbaar hande gevat om hulleself teen die Assiriese supermag te beskerm.  Toe Juda hulle nie gehelp het nie, het hulle haar hoofstad (Jerusalem) aangeval.

 

Resin van Sirië het ‘n klomp mense van Juda gevange geneem en na die Siriese hoofstad Damaskus toe gevat.  Peka het 120 000 van Agas se dapperste soldate doodgemaak.  Hy het nog 200 000 gevange geneem en hulle Samaria toe gevat.  ‘n Profeet van die Here het hom beveel om hulle na Agas toe terug te stuur.

 

Hy het dit gedoen, maar later weer vir Resin gevra om saam met hom teen Jerusalem te veg (v.1).  Koning Agas, sy gesin en die volk het daarvan gehoor en in hulle harte gebewe soos bome wat in die wind waai (v.2).  Die Here het egter gekeer dat hulle die stad inneem (v.1, 2 Kon.16:5).

 

Ook in die Nuwe Testament kan niemand effektief téén ons wees as God vír ons is nie (Ps.18:30, Rm.8:31).  Niemand is tog sterker as Hy nie, en daarom hoef jy nie bang te wees vir dit wat mense aan jou kan doen nie (Ps.118:6-7).  Hulle kan nie méér doen as wat die Here toelaat nie.  En as Hy dit toelaat, is dit omdat Hy iets goed in gedagte het.

 

Omdat dit so is, moet jy nie soos Agas en die volk toelaat dat jou vrese jou lam lê en oneffektief maak nie (v.2).  Om bang te wees gaan buitendien nie iets aan die situasie verander nie.  Gee dit eerder in gebed en geloof vir die Here, en vra Hom om jou te help (Ps.55:23, Fil.4:6, Heb.5:7, 1 Pt.5:7).

 

Die trooswoord (v.3-9)

Ná die Tweede Wêreld Oorlog is Duitsland in vier verdeel.  Later was daar twee hoofdele:  die ooste het aan die kommunistiese Rusland behoort, terwyl die weste vry was.  Wanneer iemand dan van Duitsland gepraat het, sou jy dadelik gevra het of hy van die ooste of die weste praat.

 

So was dit ook in Israel.  Ná Salomo se dood het dit in twee geskeur.  Die noordelike ryk het aan Israel behoort; die hoofstad was Samaria.  Die suidelike ryk is Juda genoem, en het Jerusalem as hoofstad gehad.  Hierdie inligting sal jou help om nie verward te raak wanneer jy in Jes.7 lees dat Israel teen Jerusalem geveg het nie.

 

Die Here het vir Jesaja gesê om vir Agas by die einde van die boonste dam se watervoor te ontmoet (v.3).  Dit was op die groot pad waar die mense materiaal gebleik het (v.3).  Omdat die vyand oppad was, wou Agas gesorg het dat daar genoeg water is vir die dae waarin hulle Jerusalem beleër het (22:9-11, 36:2).

 

Jesaja moes sy seun Sjear Ja-sjub saamgevat het (v.3).  Die betekenis van sy naam moes vir Agas ‘n les geleer het.  Sjear Ja-sjub beteken ‘’n oorblyfsel sal terugkeer’.  Die Here sou die volk met ‘n harde slag getref het, maar hulle nie totaal uitgewis het nie – ‘n handjievol sou oorleef het (1:9).

 

Die Here het deur Jesaja vir Agas gesê om nie vreesbevange te wees nie, maar stil en rustig (v.4).  Hy moes op die Here vertrou het en nie toegelaat het dat Resin en Peka (die seun van Remalia) se vurige woede hom angstig gemaak het nie.  Hulle was soos smeulende stompe wat besig was om uit te brand (v.4, 6:13).

 

Israel (Efraim) en Sirië het bose dinge teen Jerusalem beplan (v.5).  Hulle het vir mekaar gesê:  ‘Kom ons baklei teen Juda; kom ons maak hulle bang.  As hulle ons nie teen Assirië wil help nie, sal ons Jerusalem vir onsself vat en ons eie koning – die seun van Tabeal – daarin aanstel’ (v.6).

 

Die Here het egter nie toegelaat dat hulle hulle eie koning aangestel het, en so die Messias se koms gestuit het nie (v.6, 14).  Die Here het gekeer dat hulle hulle planne uitvoer (v.7).  Sirië het ‘n menslike hoof en hoofstad gehad:  Resin en Damaskus (v.8).  Dit het ook gegeld vir Israel waar Peka die seun van Remalia die hoof was, en Samaria die hoofstad (v.9).

 

Hoe kon hierdie twee stede en hulle konings dan teen Jerusalem en die Here gestaan het?  God het die koning van Assirië gestuur om vir Resin dood te maak (2 Kon.16:9), en binne 65 jaar het Israel (Efraim) opgehou om ‘n volk te wees (v.8).  In 722 v.C. het die Assiriërs Samaria verwoes, en teen 669 het sy so met die volke ondertrou, dat sy haar nasionale identiteit verloor het (2 Kon.17).[1]

 

Agas en die volk moes die Here vertrou het om hulle te beskerm (v.9, vgl. 2 Kron.20:20).  As hulle dit nie gedoen het nie, sou die hele koningshuis, volk en land gewankel het (v.9).

 

Tensy jou geloof in die Here vas is, sal niks vas wees nie (v.9).  Jou denke en emosies, ander mense, die ekonomie, die wêreld, sielkunde, die kultuur, die weer, jou omstandighede en alles verander.  Niks is vas nie, net die Here.  Hy is ‘n Rots wat nie wankel nie.  Vertrou daarom op Hom en sy beloftes.  Jy het nie iemand anders op wie jy kan vertrou nie.  As jou geloof in die Here nie vas nie, sal niks vas wees nie (v.9, Jk.1:6, 8).

 

Vertrou op Hom om jou te beskerm.  Ja, mense kan jou aanval en die duiwel kan jou versoek.  Maar hulle kan jou nie van God se liefde skei of jou plek in die hemel wegvat nie; hulle kan nie maak dat jy jou redding verloor nie (Job 1-2, Lk.12:4, Rm.8:38-39, 2 Tm.4:17-18).

 

Die teken (v.10-17)

Om Agas van sy hulp te verseker, het die Here vir hom gesê:  “Eis vir jou ‘n teken van die HERE jou God:  sak diep af na die doderyk, of klim hoog op boontoe.” (v.11, vgl. 37:30, 38:7-8).  Die Here was letterlik bereid om hemel en aarde te versit om sy volk te help.

 

Agas het ‘n vals nederigheid gehad en geweier om vir ‘n teken te vra (v.12).  Hy het besluit dat die Here nie vertrou kan word nie, en het reeds planne gemaak om vir Assirië te vra om hom te help (2 Kron.28:16).  Assirië het hom gehelp… vir ‘n rukkie.  Later het hulle egter teen hom gedraai (v.17-25).

 

So het Agas die volk se toekoms verongeluk.  Met sy sonde het hy die Here en mense belas (v.13, 1:14, 43:24).  Omdat hy dan nie op God vertrou het nie, het die Here ‘n teken gekies om te wys dat Hy oppad was om die volk te verlos:  die maagd sou swanger geword het en ‘n seun gebaar het (v.14).  Wat beteken dit?

 

Een van my liberale dosente het gesê dat dit nie na Jesus verwys nie.  In sy gedagtes het die Hebreeuse woord vir maagd [‘almâh] eintlik net ‘jong vrou’ beteken.

 

Maar in Gn.24:43 en Eks.2:8 praat ‘almâh van ‘n ongetroude vrou wat nog nooit met ‘n man geslaap het nie (vgl. Gn.24:16).  Die woord verwys nêrens (binne of buite die Bybel) na ‘n vrou wat getroud is nie.[2]  Martin Luther het ‘n honderd gulde belowe aan die persoon wat kon bewys dat ‘almâh na ‘n getroude vrou verwys.  Nog nooit het iemand die honderd gulde kom afhaal nie.[3]

 

Jes.7:14 is in Christus vervul.  Dié maagd verwys na Maria, en Jesus is Immanuel, God met ons (8:8, 10, Mt.1:18, 23).  Hy alleen is uit ‘n maagd gebore.  Hy is die Verlosser en teken wat uit die hemel na die aarde toe neergedaal het om sy uitverkore volk van haar vyande te verlos – nie net van Peka en Resin nie, maar ook van Satan, sonde en God se oordeel (v.14, 11, Mt.16:1).

 

Maar wat beteken v.15-16 dan?  Jesus is mos nie 65 jaar later gebore nie (v.8)?  Net soos Ps.22 gedeeltelik in Dawid se lewe vervul is en volkome in Jesus s’n, is v.14-16 gedeeltelik in Jesaja vervul en volkome in Christus.  Die maagd en Immanuel in v.14 is glad nie in Jesaja se seun vervul nie, maar net in Jesus (v.3, 8:3-4).

 

A.g.v. Agas se ongeloof het die land van melk en heuning in puin gelê.  Gevolglik het die gespeende kind nie ander kos gehad as dikmelk en heuning nie; hy het arm groot geword (v.15, 22-25).  Nog voordat hy ‘pa’ of ‘ma’ kon sê, en voor hy tussen goed en kwaad kon onderskei, het die koning van Assirië teen Peka en Resin, Israel en Sirië, Samaria en Damaskus geveg en hulle oorwin (v.16, 8, 8:4).

 

Maar as God klaar vir Israel en Sirië vernietig het, sou Hy ook teen Jerusalem geveg het (v.17).  Agas het die koning van Assirië gehuur om hom te help, maar nou sou hy teen hom en Jerusalem gedraai het (v.17, 2 Kron.28:20).  Onder Babilon sou die verwoesting totaal gewees het, en nie gedeeltelik soos toe Israel in twee geskeur het nie (v.17).

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas?  Om sy eer te beskerm sal die Here uiteindelik sy beloftes vervul (v.14).  Jou plig is om seker te maak dat jy die voordele hiervan geniet.  Dit kan net gebeur as jy in Jesus glo en Hom liefhet (Rm.8:28, 2 Kor.1:20).

 

As jy ongehoorsaam en ongelowig is soos Agas, sal die Here sy beloftes uitvoer, maar sal dit jou benadeel.  Jy sal die goeie dinge wat joune kon gewees het verbeur (v.10-12, 14).  Jou ongeloof sal ook jou kinders, kleinkinders, en baie ander mense benadeel (v.17-25).

 

Moet dan nie God se beloftes ignoreer en soos Agas dink jy kan jouself uithelp nie.  Die Here wil hê jy moet Hom vertrou en op Hom wag.  Hy wil nie hê jy moet die klippe in brood verander, of vir jouself ‘n lig aansteek as jy nie kan sien wat Hy doen nie (50:10-11, Mt.4:3).

 

As jy net ‘n bietjie vasbyt sal die Here jou uithelp (Mt.4:11).  Moet dan nie op oneerlike maniere geld kry, met ‘n ongelowige trou, of op ander maniere die perske ryp druk, omdat jy nou ‘lank genoeg vir die Here gewag het’ nie.

 

Die inval (v.18-25)

Die Engelse spreekwoord sê:  ‘A picture is worth a thousand words.’  Die vier beelde in v.18-25 bevestig dit.  Elke beeld begin met die frase:  ‘In dié dag’.

 

Vlieë en bye

Een kommentator skryf:  ‘The flooding of the Nile brought…swarms of flies… The hill districts of Assyria were well known for their bees.’[4]

 

Dit help ons om v.18 te verstaan.  God sou Egipte en Assirië teen Jerusalem gebring het.  Hulle sou so gevaarlik gewees het soos Egipte se steekvlieë en Assirië se heuningbye wanneer hulle op ‘n mens toesak.  Hulle sou so gou gekom het soos ‘n opgeleide hond wanneer sy baas vir hom fluit (v.18, 5:26).  Nie eers die plekke wat vir ‘n 4 x 4 ontoeganklik is, sou God se ‘vlieë en bye’ gekeer het nie (v.19, 2:19, Jer.16:16).

 

‘n Skeermes

Agas het gedink dat hý die koning van Assirië gehuur het (2 Kon.16:17-18), maar eintlik het die Here hierdie gehuurde skeermes van oorkant die Eufraat af teen Jerusalem gebring (v.20).  Hy het die Assiriërs soos ‘n skeermes gebruik om Jerusalem kaal te skeer en te verneder:  die kop (Job 1:20, Esg.5:1), die voete (1 Sm.24:4) en die baard (2 Sm.10:4-5).

 

‘n Koei en twee skape

A.g.v. die verwoesting sou mense net ‘n koei en twee skape oorgehad het (v.21).  Die land van wingerde het in weiding verander (v.25), wat daartoe gelei het dat die koei baie melk gegee het (v.22).  Dag na dag sou die volk melk en heuning geëet het, omdat daar niks anders was nie (v.22-23).

 

Dorings en distels

‘n Duisend wingerde wat ‘n duisend silwer munstukke werd was, sou met dorings en distels oortrek gewees het (v.23).  Dit was ‘n prentjie van die Here wat sy volk vervloek het (5:6, Gn.3:18).  Die dorings sou so erg gewees het, dat ‘n mens met ‘n pyl en boog daar gaan jag het (Gn.27:3).  Jag en nie landbou nie, sou die manier gewees het om te oorleef.

 

Die heuwels waar hulle altyd geploeg en gespit het, sou onbewoonbaar gewees het (v.25).  Die mense sou bang gewees het vir die wilde diere wat in die doringbosse wegkruip (v.25).  Die skape en beeste sou daar gewei het (v.25, 5:5).

 

Blykbaar is die Here baie ernstig oor ongeloof.  Dit is ‘n klap in sy gesig wat sê dat Hy nie vertrou kan word nie.  Dit is ook die moeder van elke ander sonde (Jh.16:9).  Mense word dronk, gebruik dwelms, slaap rond, jaag rykdom na, eet te veel, omdat hulle nie glo die Here kan hulle gelukkig maak nie.

 

Hulle skinder, murmureer, vertel leuens, is hoogmoedig, luister nie vir hulle ouers nie en besoek palmlesers, omdat hulle nie glo dat Hy hulle daarvoor hel toe sal stuur nie.  Hulle mag dalk dat hulle in die oordeelsdag glo, maar hulle leef nie so nie.

 

Mense weier om ander te vergewe, omdat hulle nie glo die Here is ‘n regverdige, goeie en wyse Regter nie.  Hulle raak angstig, probeer om hulleself uit te help, en bid nie, omdat hulle nie glo Hy is almagtig en gewillig om te help nie.  Hulle leef onheilig, omdat hulle nie glo Hy is heilig nie.  Hulle sondig in die geheim, omdat hulle nie glo dat Hy alles sien nie.

 

Maar die dag sal kom wat die Leeu van Juda vir hulle sal brul soos wat Aslan in The Chronicles of Narnia vir die ongelowige dwergie gebrul het.  Dan sal hulle nie meer kan ontken dat Hy en sy beloftes waar is nie.  Hulle ongeloof sal maak dat God se toorn soos ‘n swerm bye op hulle toesak in die hel.  Is dit dan nie beter om jou ongeloof te bely en in Jesus te glo nie?

 

[1] Derek Kidner in D. Guthrie & J.A. Motyer (Ed.), New Bible Commentary: Third Edition, p.569

[2] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.85

[3] E.J. Young, The New International Commentary on the Old Testament:  The Book of Isaiah – vol.1, p.287 n.35

[4] Herbert in Motyer, Ibid., p.89

Jesus ontmasker vir Judas

unmasking

Toe ek op skool was het ons Zorro gekyk. Dié karakter het ‘n swart masker oor sy oë gedra.  Maar sy neus, mond, ken en Meksikaanse snorretjie het uitgesteek.  Ek het altyd gewonder hoekom die mense hom nie sonder sy masker kon uitken nie.  Dieselfde met Superman wat eweskielik anders lyk as hy nie sy bril op het nie.

 

Judas was nie soos hulle nie. Hy het nie net ‘n halwe masker aan gehad nie.  Hy was meer skynheilig en ‘n beter toneelspeler as enige van die Fariseërs.  Nie eers die ander dissipels het hom as die verraaier uitgeken nie.  Maar in Jh.13:18-30 het Jesus hom ontmasker.

 

Die voorspelling (v.18-20)

Iemand het in die week vir my e-pos gestuur wat gesê het dat predestinasie onsin is. ‘Wat is predestinasie?’ wonder iemand.  Mense soos Augustinus, Luther en Calvyn het geglo dat God die loop van die geskiedenis in die ewige verlede bepaal het.  Daar is baie Afrikaners wat dit onbewustelik glo.  As iets sleg met hulle gebeur sê hulle:  ‘Alles gebeur met ‘n doel.’  En tog vra hulle nie vir hulleself wie daardie doel bepaal het nie.

 

Vir die skrywer van die e-pos kan die mens se keuse en God se predestinasie nie albei waar wees nie; een van die twee moet op die altaar van menslike logika geoffer word. Die skrywer het gekies om die mens se vryheid te behou en om predestinasie te verwerp.  In sy gedagtes maak predestinasie dat God die outeur van sonde is (en dat die mens ‘n robot is).

 

Hy het gesê dat die Here dinge in die ewige verlede beplan het, maar nie bepaal het nie; deur sy vrye keuse kan die mens God se ewige raadsplan in die wiele ry.  Vir die skrywer was selfs Jesus se dood nie bepaal nie.  ‘Anders kon dit nie ‘n vrywillige offer van liefde gewees het nie,’ het hy gesê.  Só het die skrywer alle Bybeltekste wat van predestinasie of voorbeskikking praat, verduidelik.

 

Maar is Bybelse profesieë nie ‘n duidelike bewys dat predestinasie waar is nie? Kom ek gee net een voorbeeld:  was dit God of keiser Augustus en Maria wat bepaal het dat Jesus in Betlehem gebore moes word?

 

Jh.13 gee die balans tussen predestinasie en die mens se verantwoordelikheid. Judas het gekies om nie gehoorsaam te wees soos die ander nie, maar om vir Jesus te verraai (v.17-18).  En tog kon dit nie anders gewees het nie, omdat God dit voor die grondlegging wêreld al bepaal het (v.18).  In Lk.22:22 sê Jesus:  “Die Seun van die mens gaan wel heen volgens wat bepaal is, maar wee daardie man deur wie Hy verraai word!”  Paulus sê dat God “alles werk volgens die raad van sy wil” (Ef.1:11).

 

God het reeds in die Ou Testament Judas se verraad voorspel. Soos wat Agitofel, Dawid se vriend en vertroueling, teen hom opgestaan het, het een van Jesus se dissipels Hom in die rug gesteek (v.18, Ps.41:10, 2 Sm.17).  Judas wat Jesus se brood geëet het (v.18, 26), het Hom verraai.  T.s.v. al Jesus se goedheid aan hom, het hy soos ‘n perd sy hakskeen opgelig om vir Jesus te skop (v.18).  “Vir my liefde behandel hulle my vyandig… En hulle het my kwaad vir goed opgelê en haat vir my liefde.” (Ps.109:4-5).

 

Soos Dawid in Ps.41, het Jesus Judas se verraad voorspel (v.19). Sy voorspelling en die vervulling daarvan sou vir die dissipels gewys het dat Hy die Messias en die God van die Ou Testament is (v.19, 14:29, 16:4, Eks.3:14).  Wie anders is daar wat mense se harte ken en die toekoms kan voorspel (Jes.41:23, 42:9)?  Dié wat hierdie getuienis van die apostels m.b.t. Jesus ontvang het, het vir Jesus self ontvang (v.20).  En omdat Jesus God is, het dié wat Hom ontvang het ook die Vader ontvang (v.20).

 

Hoe moet ons op hierdie verse reageer? Moenie predestinasie verwerp net omdat jy nie weet hoe om dit met die mens se keuse en verantwoordelikheid te versoen nie.  Bely eerder saam met Dawid:  “O Here, my hart is nie hoog en my oë nie trots nie; ook wandel ek nie in dinge wat vir my te groot en te wonderbaar is nie.” (Ps.131:1).  Erken dat die Bybel altwee leer, en moenie soos ‘n kind wees wat weier om te aanvaar dat sy ouers beter weet as hy nie.

 

Let gerus op hoe woorde soos bepaal, bestem, verordineer, voorbeskik, ens. in elkeen van die volgende verse voorkom: Ps.139:16, Sp.19:21, Pd.3:1, Jes.14:24, 27, 46:9-10, Jer.15:2, Hd.1:7, 2:23, 4:27-28, 13:48, 17:26, 31, Rm.8:29-30, Ef.1:5, 1 Ts.3:3, 5:9, 1 Pt.2:8.

 

Die gevolgtrekking is dan dat God alle dinge voorbeskik het, maar dat Hy die mens verantwoordelik hou vir sy keuses. Ek kan net hoor hoe iemand sê:  ‘Ek kan dit nie aanvaar nie, omdat dit logies nie sin maak nie.’  Maar maak die Drie-Eenheid logies vir jou sin?

 

Die uitwysing (v.21-26)

William Tyndale was die eerste man wat die Bybel uit die oorspronklike tale uit in Engels vertaal het. Omdat dit onwettig was, het hy van Engeland af na die kontinent toe gevlug om dáár sy werk voort te sit.  Die Britse kroon het mense gestuur om hom te arresteer, maar hulle was onsuksesvol.  Uiteindelik het ‘n sekere Henry Phillips vir Tyndale opgesoek en gemaak of hy aan die kant van die hervorming was.

 

Tyndale het nie die geringste vermoede gehad van wat eintlik aan die gang was nie. Hy het vir Phillips vertrou en sy geheime met hom gedeel.  Phillips het met die Katolieke ooreengekom om vir ‘n som geld die Engelse hervormer aan hulle oor te lewer.  Sy plan het geslaag; William Tyndale het met sy lewe betaal.[1]

 

Soos Tyndale, het die dissipels nie ‘n idee gehad dat Jesus deur een van sy vriende verraai gaan word nie. Jesus daarenteen het presies geweet wat in Judas se hart aan die gang was.

 

Nadat Jesus die verraad aangekondig het, was Hy diep onsteld (v.21). Sy gees was soos ‘n onstuimige rivier (v.21, Gk. tarassō).  ‘Een van julle gaan My verraai,’ het Hy gesê (v.21).  Judas het al vóór die Pasga en die instelling van die nagmaal sy plan aan die owerpriesters voorgelê (Lk.22:1-6, 7-23).  Nou het hy net vir die regte geleentheid gewag om Hom aan hulle oor te lewer.

 

Die dissipels het met verbasing na mekaar gekyk: hulle het nooit gedink dat een van hulle Hom sou verraai het nie (v.22).  Judas was so slinks en skynheilig dat nie een van hulle naastenby vermoed het dat dit hy was nie.  Dus het hulle eerder gevra:  ‘Is dit miskien ek, Here?’ (Mt.26:22).

 

Jesus se geliefde dissipel Johannes was langs Hom aan tafel; teen sy bors (v.23, 21:20, 24, Gk.). Om dit te verstaan moet ons iets van die Jode se kultuur ken.  Joodse tafels in die eerste eeu was laer as ons koffietafels.  Die Jode het op hulle linker elmboë gelê, hulle bene skuins agtertoe uitgestrek en met hulle regterhande geëet.  Johannes se kop sou dus naby Jesus se bors gewees het.  In hulle kultuur sou dit heeltemal normaal en aanvaarbaar gewees het.

 

Petrus het oorkant Johannes gesit en met sy oë of hande vir hom gewys om vir Jesus te vra wie die verraaier was (v.24). Petrus wou seker gemaak het dis nie hy nie.  Johannes het stadig agtertoe geleuen en saggies vir Jesus gevra wie die verraaier was (v.25).  Hy wou ook seker gemaak het dat dit nie hy was nie.  ‘Die een vir wie ek die stukkie ongesuurde brood met bitter kruie gee as ek dit klaar in die dadel-, rosyntjie- en suurwynsous gedoop het, sal my verraai,’ het Jesus geantwoord (v.26, vgl. Rut 2:14).[2]

 

In Jesus se tyd het die gasheer hierdie stukkie brood vir die eregas aan sy linkerkant gegee.[3]  Jesus het dus vir Judas een laaste kans gegee om sy liefde te aanvaar (hoe dít met predestinasie saamwerk kan ek nie verduidelik nie).  Judas was oppad om sy broodjie in die sous in te doop toe Jesus sýne vir hom gegee het (v.26, Mt.26:23, Mk.14:20).  Judas het in ‘n fluistertoon vir Jesus gesê:  ‘Is ek miskien die verraaier, Rabbi?’  ‘Daar het jy dit nou erken,’ het Jesus geantwoord (Mt.26:25).  Maar selfs nadat Jesus hom ontmasker het, het hy nie teruggedraai en om vergifnis gesmeek nie.  Hy het sy sonde liewer gehad as vir Jesus.

 

Die groot les in hierdie verse is dat nie een van ons ‘n ander mens se hart ken nie. Nie een van die dissipels het geweet dat Judas die verraaier was nie (v.22).  Selfs toe die duiwel in hom ingevaar het, het sy gesig so normaal soos voorheen gelyk (v.27).  Moet dan nie dink dat enige van ons nie tot die ergste toe instaat is nie.  Oor die jare het ons gesien dat mense in ons gemeente hulle aan ernstige dinge skuldig gemaak het.  Ek weet ook van twee Baptistekerke in Gauteng wie se lidmate moorde gepleeg het.

 

Die boodskap wat Johannes hier vir ons wil oordra is nie dat ons nie ander mense moet vertrou nie, maar eerder dat ons nie ander mense se harte ken nie. Jy en ek weet nie wat in iemand se gedagtes aangaan nie.  Maar die Here weet, en uiteindelik sal Hy dit aan die lig bring (Lk.12:2-3).  Die ergste is dan nie dat ander mense sal uitvind wie en wat jy regtig is nie, maar dat ons gedagtes en begeertes so hard in God se ore klink soos woorde in ons s’n.

 

Ons dink nie altyd so nie. ‘We think that God is like an idol who takes naps while we secretly pursue our lusts.’[4]  Wees versigtig met wat in jou hart aan die gang is, want dit bepaal jou hele lewe (Sp.4:23).  As jy teen sonde veg kan jy nie net van jou slegte dade ontslae raak nie – jy moet dit op die vlak van die hart doodmaak.  Jy moet van jou sondige gedagtes, motiewe en begeertes ontslae raak.

 

Nie een van ons kan dit op ons eie doen nie. As Jesus se bloed klaar jou sondige rekord deur jou geloof in Hom en sy kruisdood skoon gewas het, moet Hy jou besoedelde hart skoon was.  Bid dan gereeld en vra vir Hom om jou te help in jou stryd met die slegte begeertes en gedagtes wat soos kakkerlakke in jou hart broei.  Oordink die Bybel, bely jou sonde en jaag gehoorsaamheid na.  Kry ‘n vriend of vriendin wat jou aanspreeklik kan hou en getrou vir jou sal bid.  Jesus steek sy hand in liefde uit om jou te help (v.26).  Moet dit nie wegklap nie.

 

Die duisternis (v.27-30)

In die 1500’s was daar ‘n Christen in Engeland met die naam van James Bainham. Hy was baie lief vir die Bybel en ‘n man van gebed.  Om ‘n lang storie kort gemaak:  hy het uiteindelik op die brandstapel beland.  Voor hulle hom aan die brand gesteek het, het hy vir die skare gesê dat hy doodgemaak word vir die evangelie.  ‘Jy lieg!’ het ‘n Katolieke stadsklerk genaamd Pave gesê.  ‘Ons brand jou omdat jy nie glo dat die brood en die wyn letterlik in Jesus se liggaam en bloed verander nie.’

 

Pave het bevel gegee dat hulle die vuur moet aansteek. Bainham het na die hemel toe opgekyk en gesê:  ‘Mag God jou vergewe en meer genade aan jóú bewys as wat jy aan mý bewys het!’  Pave het dit nie vergeet nie; Bainham se laaste woorde het by hom gespook.  Omtrent ‘n jaar later het hy homself gehang.[5]  Ná Bainham se dood het dit nag geword in sy gewete.  En dit is presies wat in hierdie verse met Judas gebeur het.

 

Toe Judas die stukkie brood by Jesus gevat het, het Satan – nie maar net enige demoon nie, maar Satan self! – in hom ingevaar (v.27, 2). Hy het soos ‘n parasiet vasgesuig aan die boosheid en sonde wat alreeds in Judas se hart was (6:70-71, 12:4-6).

 

Jesus het toe vir Judas gesê: ‘Wat jy wil doen moet jy gou doen.’ (v.27).  Jesus en nie Judas of Satan nie, het die uur van sy kruisdood bepaal (v.1, 7:30, 10:18).  Dus het Hy vir hom gesê om gou te maak, aangesien die uur van sy dood op hande was.  Aan die anderkant het Jesus ook geweet dat Judas se voete haastig was om sy bloed te vergiet (Sp.1:16, 6:18).  Jesus het hom as’t ware aan sy sonde oorgegee.  ‘Doen wat jy graag wil doen,’ het Hy in effek vir hom gesê.

 

Die ander dissipels het nie verstaan hoekom Jesus dit vir hom gesê het nie (v.28). Net Johannes het geweet (v.25-26).  Omdat Judas die tesourier was (12:6), het sommige van die dissipels gedink dat Jesus vir hom gesê het om gou iets vir die volgende dag se Fees van Ongesuurde Brode te gaan koop (v.29).  Die winkels sou op daardie Donderdagaand ‘n bietjie later oop gewees het as gewoonlik.  Gedurende die Fees sou daar nie tyd gewees het nie (soos om op Kersdag gou geskenke te wil koop).

 

Gedurende die Paasfees het die Jode (volgens hulle tradisie) die tempel se deure teen middernag oopgemaak, sodat bedelaars kon inkom om geld en geskenke te ontvang.[6]  Dit verduidelik hoekom party van die dissipels gedink het dat Jesus vir Judas gesê het om gou iets vir die armes te gaan gee.

 

Judas het die stukkie brood ontvang en dadelik uitgegaan om vir Jesus te verraai (v.30). Hy het inderdaad gou gemaak soos wat Jesus in v.27 vir hom gesê het – gou, sodat hy sy 30 stukke silwer kon kry!  Judas het nie net uit die vertrek uitgegaan nie; hy het ook eens en vir altyd sy rug op Jesus gedraai.  Hd.1:25 sê dat hy “afgewyk het om heen te gaan na sy eie plek.”

 

Dit was nag toe hy dit gedoen het (v.30). Dit was letterlik nag, maar Judas het ook sy rug op die Lig van die wêreld gedraai, omdat hy die duisternis van sy sonde verkies het (8:12, 3:19-20).  Saam met die duiwel het hy beplan om die lig uit te doof (Lk.22:53).  Die tragedie was dat hy self in die gat geval het wat hy vir Jesus gegrawe het.  Soos vir Saul in 1 Sm.28:25, het dit geestelik nag geword vir Judas.  Hy was teen ‘n nekbreek spoed oppad na die buitenste duisternis toe (Mt.25:30).

 

Die les is duidelik: moenie vir die duiwel ‘n vatplek gee in jou lewe nie.  As jy met sonde speel, dan gee jy vir hom iets om aan vas te gryp.  In Ef.4:26-27 gee Paulus ‘n voorbeeld hiervan:  “Word toornig en moenie sondig nie; laat die son nie ondergaan oor julle toorn nie; en gee aan die duiwel geen plek nie.”  Bely en laat staan die sonde wat jy nog in die donker hoeke van jou hart wegsteek.  Maak reg wat verkeerd is – met God en met ander mense.

 

As jy volstrek weier om dit te doen of traak-my- nie-agtig met jou sonde aanhou, is jy op een van die gevaarlikste plekke wat jy kan wees. Jy is op die randjie van die afgrond.  As die Here die duiwel toelaat om in jou in te vaar, dan is die brieke los.  En wie gaan jou dan keer?  As jy Jesus se liefdevolle aanbod ignoreer, mag dit miskien die laaste keer wees wat jy jou rug op Hom draai.  En as jy van die Lig van die wêreld af wegdraai, sal dit ook vir jou nag word soos vir Judas… vir ewig.

 

Moenie dom wees nie. Los jou sonde en kom na Jesus toe.  Geen sonde is te groot as jy in berou en geloof na Hom toe draai en vir Hom vra om jou te vergewe nie.  “die bloed van Jesus Christus, sy Seun, reinig ons van alle sonde… As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig.” (1 Jh.1:7, 9).  “In Hom het ons die verlossing deur sy bloed, die vergifnis van die misdade na die rykdom van sy genade” (Ef.1:7).  Johannes sê dat Jesus “ons liefgehad het en ons van ons sondes gewas het in sy bloed” (Op.1:5).  God het ons van ons sonde vrygekoop “deur die kosbare bloed van Christus, soos van ‘n lam sonder gebrek en vlekkeloos” (1 Pt.1:19).

 

As Judas dit maar net geweet het; as hy maar net na Jesus toe gedraai het. Dan sou daar selfs vir hóm genade en vergifnis gewees het.

 

Het jy al mense ontmoet wat maak asof God die vark in die verhaal is, en asof mense die reg het om boos te wees, maar God wreed en verkeerd is om hulle te straf?  Moenie so wees en maak asof Judas die onskuldige slagoffer in hierdie verhaal is, en Jesus die vark nie.  Jesus het sy liefde oor en oor aan Judas bewys, maar hy het nie daarin belanggestel nie.  Daar is nie ‘n mens op die aarde wat so goed is soos Jesus nie… of so sleg soos Judas nie.

 

[1] J.H. Merle d’Aubigné, The Reformation in England: vol.2, pp.188-199, 337-350

[2] D.A. Carson, The Gospel According to John, p.474

[3] Ibid

[4] Edward Welch, Addictions – A Banquet in the Grave, p.176

[5] D’Aubigné, Ibid, pp.97-102

[6] Carson, Ibid, p.475

Die gevaarlikste sonde ter wêreld

sin-kills

Ek het op Nat Geo Wild ‘n program oor die gevaarlikste diere ter wêreld gesien.  Leeus, tiere, giftige slange en skerpioene, olifante, buffels, bye en ‘n klomp ander diere was op die lys.  Seekoeie was op die lys, maar blykbaar is dit nie waar dat hulle die meeste mense per jaar doodmaak nie.  ‘n Sekere kobra van Suid-Oos Asië was die tweede gevaarlikste en maak meer as 10 000 mense per jaar dood.  Die gevaarlikste dier maak ‘n half miljoen mense per jaar dood:  die malaria muskiet.

 

Die Bybel leer vir ons dat alle sonde dodelik gevaarlik is (Rm.6:23). Daar is egter een sonde wat bo hulle almal uittroon:  ongeloof.  Ongeloof is die moeder van alle sondes (Jh.16:9).  Karen jok vir haar baas, omdat sy nie glo God is waarheid nie.  Sy is ondankbaar en jaloers, omdat sy nie glo God is goed nie.  As sy haar nie bekeer en in Jesus glo nie, sal hierdie sonde haar dood beteken.  Jh.12:36b-50 illustreer dit vir ons.

 

Ongeloof (v.36b-38)

Marna se man is ‘n dronkaard en het onlangs egbreuk gepleeg. Hy sê dat dit haar skuld is, en dat sy hom daartoe gedryf het.  Hy weier om te erken dat hy verkeerd was.

 

Mense doen dit met die Here ook. Hulle wil nie erken dat húlle vir die ongeloof in hulle harte verantwoordelik is nie, en sê dan dat dit God se skuld is.  ‘Hy kon gemaak het dat ek glo; dit is sý skuld as ek verlore gaan.  Ek het sonde gedoen omdat Hy my nie gekies het nie.’  Dit is hoe hulle redeneer.

 

Maar dit is nie die son se skuld dat die klei hard word nie. As dit ys was, sou die son dit gesmelt het.  Daar is iets in die klei wat maak dat die son dit verhard.  God hoef nie iets te doen vir die mens om in die duisternis van sy sonde te verval nie.  Hy hoef net sy lig te onttrek.

 

Jesus het in v.35-36a vir die Jode gesê om in die lig van sy lering te glo terwyl hulle die kans gehad het. Maar t.s.v. al sy wondertekens het hulle nogsteeds nie in Hom geglo nie (v.37, 20:30-31, Ps.78:32).  Hulle wou nie sy lig gehad het nie, en daarom het Hy Hom onttrek (v.36b, 5:40).

 

Israel se ongeloof het Jes.53:1 vervul (v.38). In die laaste vers van Jes.52 sê die profeet dat die heidene in die Messias sal glo, terwyl die eerste vers van Jes.53 Israel se ongeloof voorspel.  Dit is presies wat in Jh.12 gebeur het.  In v.20 wou die Grieke vir Jesus gesien het, terwyl die Jode Hom in v.37-38 verwerp het.  En hoekom het hulle Hom verwerp?  Dit is nie asof God se wonderwerkende arm nie deur die Messias aan hulle geopenbaar is nie (v.38).  Dit is eerder dat hulle dit nie wou glo nie (v.38, Rm.10:16).

 

In Suid-Afrika het ons nie ‘n tekort aan Bybels en kerke nie. Dit is jammer dat die meeste van ons land se burgers nie van hierdie voorregte gebruik maak nie.  Hulle lees die Huisgenoot eerder as die Bybel, en loop in die mall rond eerder as om ‘n erediens by te woon.

 

Wanneer dit egter met hulle sleg gaan, dán soek hulle die Here. En in baie gevalle openbaar Hy ook in hierdie tye sy sterk arm aan hulle (v.38).  Hy spaar hulle lewens en red hulle uit desperate omstandighede uit.  Hy genees hulle van kanker, gee vir hulle ‘n werk, maak dat hulle na 15 jaar van onvrugbaarheid ‘n baba kry en help hulle kinders wat in ‘n koma is.

 

Tydens die krisis belowe hulle om die Here te dien. Maar as Hy hulle gehelp het, dan vergeet hulle van Hom.  Kan ons Hom dan kwalik neem as Hy sy lig van hulle af wegvat (v.36b)?  Dat God se geduld groot is, is nie te betwyfel nie (1 Tm.1:16).  Maar dat Hy vir ewig geduldig sal wees is ‘n illusie.

 

Verharding (v.39-40)

Ben het kanker. Dit is egter nog in ‘n vroeë stadium.  Vir baie maande karring sy familie aan hom om te gaan vir behandeling, maar hy weier.  As gevolg van sy hardkoppigheid het die siekte so versprei dat dit ongeneeslik geword het.  En so is dit ook met sonde.

 

Die Jode wou nie in die Messias geglo het nie (v.38, Hd.7:51-53).  Daarom het Hy Hom onttrek (v.36b) en hulle harte verhard, sodat hulle later nie meer kon glo nie (v.39-40, Rm.9:18, Eks.4:21, 7:3, 13-14, 22, 8:19, 32, 9:7, 12, 34-35, 10:1, 20, 27, 11:10, 14:4, 8).

 

Dit is wat Jesaja voorspel het (v.39-40, Jes.6:10). God se volk was korrup en hoogmoedig (Jes.1-3).  Soos ‘n wingerd vol suur druiwe het hulle nie die soet vrug van bekering gedra nie (Jes.5).  God het vir Jesaja gestuur om ‘n boodskap van oordeel te preek:  “Hoor altyddeur, maar verstaan nie, en sien altyddeur, maar bemerk nie.” (Jes.6:9).

 

Voortaan sou hulle die boodskap gehoor het maar nie verstaan het nie, gesien het maar nie begryp het nie (Jes.6:9). Paulus sê:  “Maar hulle sinne is verhard.  Want tot vandag toe bly by die lesing van die Ou Testament dieselfde bedekking sonder dat dit opgelig word, die bedekking wat in Christus vernietig word.  Ja, tot vandag toe, wanneer Moses gelees word, lê daar ‘n bedekking oor hulle hart” (2 Kor.3:14-15).

 

Omdat die volk hulle oë en ore vir die waarheid toegestop het, het God hulle doof en blind gemaak. Hy het hulle harte so ongevoelig gemaak soos vet en soos die eelt op jou hak (v.40, Jes.6:10).  Omdat hulle dan blind, doof, onverstandig en hard was, kon hulle hulle nie bekeer het nie.  Gevolglik het die Here hulle nie van die terminale siekte in hulle siele genees nie (v.40, Jes.6:10).

 

Is jy, soos Israel, hardkoppig in jou verhouding met God en sy Woord? Roem jy daarin en het jy ‘n reputasie daarvoor dat jy nie die knie buig nie, dat jy nie toegee om eerste jammer te sê en dinge reg te stel nie, dat jy nooit erken as jy verkeerd is nie?

 

Weier jy om na die goeie raad van jou geestelike leiers, ouers en ander gelowiges te luister? Sukkel jy om jou aan gesag te onderwerp?  Skop jy vas as die Here jou tugtig, sodat jy nog meer opstandig raak?  Is daar ‘n sekere sonde wat jy nie wil los nie, waaroor die Here aanhoudend met jou moet praat?  Verset jy jou teen God se weë en karakter soos dit in die Bybel beskryf word?

 

Hardkoppigheid is gevaarlik. Jy kan nie teen die Here wen nie.  As jy nie jou nek onder sy juk wil buig nie, maak jy dinge vir jouself moeilik.  In Ps.32:9 lees ons:  “Wees nie soos ‘n perd, soos ‘n muilesel wat geen verstand het nie, wat ‘n mens moet tem met toom en teuel as sy tuig, anders kom hy nie naby jou nie.”  Salomo sê:  “die weg van die ontroues is hard.” (Sp.13:15).

 

Die geskiedenis van Israel bewys dit (Am.4:6-13). Die Here het hulle aan hulle eie ongeloof oorgegee en hulle verhard (v.40).  En as Hy dít eers gedoen het kan jy jou nie meer bekeer nie (Sp.29:1, Heb.6:4-6).  Volgens die Bybel help dit nie eers om vir so iemand te bid nie (Jer.7:16, 11:14, 15:1, 1 Jh.5:16).  Gebruik dan die kans terwyl jy dit het:  “Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie” (Heb.3:15).  Leer ook vir jou kinders van die Here, sodat hulle koppe nie hard sal wees soos ‘n diamant nie (Ps.78:8).

 

Dalk steek hierdie beeld van God jou dwars in die krop; jy hou nie daarvan nie. Maar dit is nie asof God die Jode teen hulle sin doof, blind en hard gemaak het nie.  Hy het net vir hulle gegee wat hulle wou gehad het (v.37, 39-40, Rm.1:24, 26, 28).  C.S. Lewis het gesê:  ‘Sin is man’s saying to God throughout life, “Go away and leave me alone.”  Hell is God’s finally saying to man, “You may have your wish.”  It is God’s leaving man to himself, as man has chosen.’[1]

 

Vrees vir mense (v.41-43)

Van kleins af doen mense dwase en verkeerde dinge om die fronse van ander te vermy. Kinders sal stout wees, rook, dronk word, dwelms gebruik, vloek, stokkies draai (klas ‘bunk’), steel, rondslaap en enigiets onder die son doen om ‘in’ te wees.  Groot mense ook.

 

Dit kan so erg raak dat mense van Jesus af wegbly, omdat hulle nie soos ‘n seer duim wil uitstaan nie. In die proses verbeur hulle die ewige lewe.  Dit is wat in v.42-43 aan die gang is.

 

Hoekom het Jesaja sulke harde woorde vir die volk gesê? Hy het die verhewe Christus se heerlikheid gesien (v.41, Jes.6:1).  Anders as die Fariseërs in v.42 het Hy God meer gevrees as mense, en daarom kon hy nie anders as om te sê wat God vir hom gesê het nie.  Sy visioen van Christus se heerlikheid het hom laat besef hoe walglik sy eie en die volk se sonde is (Jes.6:5).  Hy het Christus se heerlikheid gesien (v.41), maar die volk het dit gemis (v.37).

 

Daar was egter ‘n aantal van die leiers wat in Hom geglo het (v.42, 3:2, 7:50-51, 9:16, 19:38-39). Tog het hulle dit nie openlik bely nie, omdat hulle bang was om uit die sinagoge – en gevolglik ook uit die samelewing – verban te word (v.42, 7:13, 9:22).  Hulle het die goedkeuring van mense meer liefgehad as die goedkeuring van God (v.43, 5:44).  Volgens v.42-43 is ‘n geheime geloof in Jesus nie voldoende nie.

 

Om mense te vrees is nie die gevaarlikste sonde ter wêreld nie. Maar dit kan daartoe lei dat jy die gevaarlikste sonde pleeg.  Iemand wat ‘n obsessie met ander mense se goedkeuring het, sal enigiets doen om hulle tevrede te stel.  As dit populêr is om in Jesus te glo en kerk toe te gaan sal hy dit doen.  Maar sodra dit weer onpopulêr raak sal hy dit dadelik los.  Sy hart was dus nie in die saak nie.

 

Is dit nie die geval met die meeste Afrikaners nie? In die ou dae was ons ‘n kerkgaande nasie en ‘n ‘Christelike’ volk.  Maar omdat dit nie meer populêr is nie, is ons ‘Christelikheid’ by die venster uit en het die kerke leeggeloop.  Waar staan jy?  Is jy bang om bekend te maak dat jy ‘n Christen is?  Is jy ‘n ‘FBI Christen’ wat in die geheim glo?  Sal jy die trein na die hemel toe mis, omdat jy bang is mense hou nie van jou as jy in Jesus glo nie?

 

Oordeel (v.44-50)

My broer het ‘n dwelmverslaafde in sy huis ingeneem. Die man het ‘n paar keer opgemors.  My broer het hom gewaarsku om nie met sy verkeerde lewe aan te hou nie.  Uiteindelik het hy die streep getrek en vir hom gesê:  ‘As ek jou weer met dwelms vang, gaan ek jou uit die huis uitsit.’  Die man het hom nie ernstig opgeneem nie.  My broer het hom gevang en vir hom gesê hy moet sy goed pak en loop.  Die man kon nie sê dat hy hom nie ‘n kans gegee het nie.

 

God was nie ongeduldig of haastig om die volk se oë te verblind en hulle harte te verhard nie. Hy was vir duisende jare geduldig met hulle, en het in v.44 vir hulle nóg ‘n kans gegee.  Jesus se harde uitroep van liefde (v.44) staan in kontras met die leiers se geheime geloof (v.42-43).  Dié wat in Hom geglo en Hom gesien het, het ook in die Vader geglo en Hóm gesien (v.44-45, 10:30, 14:9).  As hulle dan vir Jesus verwerp het, het hulle ook die Vader verwerp.

 

Volgens die Ou Testament is God en die Messias die lig (Ps.27:1, 36:10, Jes.60:19, 9:1, 42:6-7, 49:6, 60:1-3). Jesus was hierdie lig wat in die wêreld ingekom het (v.46, 1:4-5, 9, 8:12).  Dié wat in Hom geglo het, sou nie in die duisternis van hulle sonde en valsheid gebly het nie (v.46, 35-36a).

 

Iemand wat Jesus se woorde gehoor het maar nie gedoen het nie, sou nie dadelik geoordeel word nie (v.47). Jesus se eerste koms was ‘n tyd om gered te word en nie om geoordeel te word nie (v.47, 3:17, 4:42).  Dié wat Hom egter verwerp het, het vir hulleself ‘n lat gepluk en hulleself verdoem (3:18).  By Jesus se tweede koms sal sy woorde hulle oordeel (v.48).  Soos simbale in ‘n leë vertrek sal dit in hulle harte en gewetens weergalm:

 

‘Uit my wet het jy geweet dat Ek die ware God is, en dat Ek nie jou selfsugtige lewe van sonde goedkeur nie (5:45). Ek het my Seun met die evangelie van verlossing en vergifnis na jou toe gestuur.  Hoekom het jy nie geluister nie?  Nou gaan Ek jou oordeel.’

 

Jesus se woorde het direk van God af gekom (v.49). Sy wonderwerke het dit bevestig, en daarom het die ongelowige Jode geen verskoning gehad nie.  God se gebod was nie ‘n demper op hulle vreugde nie, maar ‘n bevel dat almal wat in sy Seun glo die ewige lewe moet hê (v.50).  Dit is wat Jesus vir hulle gesê het, maar hulle wou dit nie gehad het nie.

 

Baie mense het ‘n harde beeld van God, asof Hy altyd kwaad is en net wil straf. Maar in hierdie verse sien ons dat Jesus ‘n presiese kopie van die Vader is.  Wat leer ons dan van die Vader en die Seun?  Die Seun is nie ‘n sagte Verlosser wat net liefde is nie.  In v.40 is dit wat mense se harte verhard – v.41 wys dit vir ons.  Die Vader is nie haastig om mense te oordeel nie, maar wil hê dat hulle tot bekering moet kom (v.46-47).  Dit is belangrik om hierdie balans in die Vader en die Seun te sien.

 

Het jy al ooit gedink: ‘Die Here wil my nie red nie… Hy wil nie hê so-en-so moet tot bekering kom nie’?  As ek na Jh.12 kyk, dan lyk dit vir my of dit die sondaar is wat hom nie wil bekeer nie, en dat die Here t.s.v. sy hardkoppigheid ingryp en hom verander (soos in die geval van Paulus).  Die Here is absoluut gewillig om sondaars te red.  Laat dit jou dan aanspoor om na Hom toe te kom.  Laat dit jou dryf om die evangelie met ongelowiges te deel en vir hulle redding te bid.

 

As dié wat in die Seun glo automaties ook in die Vader glo (v.44-45), dan leer ons dat dié wat in God glo maar nie in Jesus nie, hulleself bedrieg omdat ons net deur Hóm na die Vader toe kan kom (14:6). Hy alleen is die lig wat ons kan help om uit die donker uit te kom (v.46).

 

Leer ook uit hierdie verse om nie verkeerd te reageer op God se geduld nie. God hou nie sy oordeel terug, sodat jy in jou sonde kan aanhou nie, maar sodat jy jou kan bekeer en gered kan word (v.47, Rm.2:4, 2 Pt.3:9, 15).  Moenie dink jy kan vir ewig met jou sonde speel nie.  As Jesus kom kan jy nie vir Hom sê:  ‘Ek het nie genoeg tyd gehad nie.’  Gebruik die kans wat Hy vir jou gee.

 

Phillip drink homself dronk by ‘n kroeg. Hy klim in sy kar en ry huistoe.  Naby sy huis staan daar ‘n kind langs die pad.  Hy verloor beheer van die voertuig en ry die kind dood.  Hy weet dat hy volgens die wet aangekla gaan word vir moord.

 

Sal die hof dit aanvaar as hy vir die magistraat sê: ‘As gevolg van die drank in my liggaam was ek nie instaat om die kar op die pad te hou nie, en daarom kan julle my nie verantwoordelik hou nie’?  Nee, want hy moes in die eerste plek nie dronk gewees het nie.

 

Net so verskoon die sondaar se geestelike blindheid en onvermoeë om die evangelie te glo (Ef.2:1) nie sy verantwoordelikheid voor God nie. God het die sleutel van geloof in sy sak gebêre (Dt.29:2-4, Ef.2:8, Fil.1:29).  Bid dat Hy dit sal uithaal om jou en jou geliefdes se harte oop te sluit.

 

[1] C.S. Lewis, The Problem of Pain, p.28 aangehaal in Millard J. Erickson, Christian Theology, p.1240

Wat het Jesus van Homself gedink?

Jesus thinking

Vroeër vanjaar het ek met ‘n vrou gepraat wat vrae gehad het oor die lewe, die Here en die Bybel. Sy was verward, omdat haar pa aanhoudend deur die jare sy interpretasie van die Bybel verander het.

 

‘Hoe kan ek weet wat reg is?’ het sy gevra. Dit is glad nie ‘n slegte vraag nie.  Wie besluit dat Sandra se interpretasie van die Bybel reg is, terwyl Jaco s’n verkeerd is?  Wie besluit dat mý oortuiging oor Jesus reg is, terwyl mnr. Jehova Getuie s’n verkeerd is?

 

Die Bybel verduidelik homself en kan homself nie weerspreek nie. Ons moet dit normaal lees en verstaan, en nie ons vooropgestelde idees in die Bybel inlees nie.  Ons moet ook kyk hoe Christene dit deur die eeue verstaan het.  As nog niemand in die geskiedenis dit so verstaan het nie, of as my interpretasie skaars twee honderd jaar oud is, dan is ek waarskynlik verkeerd.

 

Kom ons kyk dan of my interpretasie van Jesus se Persoon in Jh.10:22-42 die toets slaag.

 

Die Jode se vraag (v.22-30)

Jesus was by die Fees van die Tempelwyding in Jerusalem (v.22). In 164 v.C. het Judas Makkabeus die Siriërs verdryf, die tempel gereinig en die altaar herbou en ingewy, nadat Antiochus Epifanes dit in 167 v.C. ontheilig het.[1]  Die Jode het hierdie Fees ingestel om dít te herdenk.  Die Fees het op die 25ste dag van die maand Kislev (Desember) begin, en vir agt dae aangehou.

 

Omdat dit winter was en ook die reënseisoen, was Jesus nie op die oop tempelplein nie, maar het Hy in die pilaargang van Salomo geloop (v.22-23). Dit is so genoem, omdat dit van die tyd van Salomo af gestaan het.  Toe die tempel in 586 v.C. deur Nebukadnessar verwoes is, het hierdie pilaargang staande gebly.[2]  Die pilaargang  was amper soos ‘n skool se stoep:  die pilare aan die kant van die stoep het die dak opgehou, terwyl nóg ‘n ry pilare in die middel ekstra ondersteuning gebied het.

 

In hierdie pilaargang het die Jode rondom Jesus vergader (v.24, Hd.3:11, 5:12).  ‘Hoe lank gaan U ons aan ‘n lyntjie hou – is U die Messias of nie?’ het hulle gevra (v.24, vgl. Mt.26:63).  Maar as Hy vir hulle gesê het dat Hy die Messias is, sou hulle Hom nie geglo het nie, maar gesê het Hy laster en het ‘n duiwel in Hom (v.33, 20, 8:48, Lk.22:67).  Die rede hoekom Hy dit nooit direk vir hulle gesê het nie, is omdat hulle verdraaide opvattings oor die Messias gehad het; hulle het ‘n militêre en politieke Messias verwag (6:14-15).

 

Dit beteken egter nie dat Jesus onduidelik was oor die feit dat Hy die Messias is nie. Sy genesing van die blinde man en die lam man, die vermeerdering van die brood, en baie ander tekens het gewys dat Hy die Messias is (v.25, 3:2, 20:30-31, 21:25, 2:23, hfst.5-6, 9, Jes.35:5-6, 29:18, 42:7, Eks.16).  Ook sy lering en aksies het gewys dat Hy die Herder van Ps.23 is (hfst.10), die Here wat sy tempel reinig (hfst.2, Mal.3:1-3), die God van Abraham wat met Moses gepraat het (8:58, Eks.3:14), ens.  Hy het vir hulle gesê dat Hy die Vader gesien het, en dat dié Hom na die aarde toe gestuur het (6:44, 46, 7:28, 8:14, 23, 38, 42).  Maar ten spyte van al die bewyse, het hulle nogsteeds nie geglo nie (v.25, 12:37).

 

Hoekom het hulle Hom dan nie geglo as die bewyse so duidelik was nie? Dit is omdat hulle nie deel van sy kudde was nie (v.26, 8:47).  As hulle was, sou hulle die Herder se stem as die stem van hulle Messias herken het (v.26, Jes.40:11, Mt.2:6).  Hulle sou in geloof na Hom toe gekom het en agter Hom aangeloop het (v.27, 3, 6:37, Hd.13:48).  Die Herder weet wie sy skape is, en het hulle as sy eie geken nog voordat Hy die wêreld gemaak het (v.27, 3, 14, Rm.8:29, Ef.1:4-5, 2 Tm.1:9, 2:19, 1 Pt.1:2).

 

Jesus gee aan sy uitverkore skape die ewige lewe, en daarom sal hulle nooit verlore gaan nie (v.28, 3:16). Indien hulle verlore gaan, het Jesus vir hulle gejok, omdat Hy die ewige lewe belowe het maar dit nie gegee het nie (v.28, Tit.1:2, 1 Jh.2:25).  Jesus het gesê dat die diewe, rowers, wolwe, huurlinge, vreemdelinge of enigiemand anders nooit die skape uit sy sterk hand en stewige greep kon ruk nie (v.28, 6:39).

 

Ons is die Vader se geskenk aan die Seun (v.29, 17:2, 6, 9, 24). Die Vader wat ons aan die Seun gegee het, is groter en sterker as enige koning, prins, aardsengel, hemelwese, duiwel, dier op die aarde, ster, planeet, of enigiets in die skepping (v.29).  En om dié rede kan niemand ons uit die Vader se hand ruk nie (v.29, Jes.49:2, 51:16).

 

Die Vader en die Seun is een in hulle taak om ons veilig te hou (v.30). Hulle is ook een Wese, sodat iemand wat die Vader gesien het ook die Seun gesien het (v.30, 14:9, 1:18).  Deur dít te sê het Jesus vir die Jode gewys dat Hy die Messias en die Seun van God is (v.24-25, 30).  Let op dat Jesus nie gesê het Hy is die Vader nie, maar eerder dat Hy en die Vader een is (v.30).  Hy en die Vader is verskillende Persone, maar een Wese (v.30).

 

Tot ‘n sekere mate kan ons sê dat die Vader en die Seun soos ‘n tweeling is wat presies dieselfde DNA het, en tog ook unieke persone is. Ons kan ook sê dat God soos water of vuur is.  As die Vader die vlamme is, is die Seun die vuur se hitte en lig.  As die Vader die water is, is die Seun dit wat die water nat laat voel (hierdie dinge kan ons ook van die Heilige Gees sê).

 

Ek besef dat my illustrasie kortskiet, omdat die Vader en die Seun een Wese is, en dus in hierdie opsig glad soos ‘n tweeling is nie.  Die Seun is ook nie maar net ‘n kwaliteit van die Vader soos wat hitte en lig kwaliteite van vuur is, of nat ‘n kwaliteit van water nie.  Die Seun is ‘n Persoon op sy eie.  Tog hoop ek dat hierdie illustrasies ons help om iets te verstaan van wat Jesus in v.30 gesê het.

 

Omdat Jesus en die Vader een is (v.30), is die Seun nie minder God as die Vader nie.  Hy is die presiese spieëlbeeld van die Vader se Wese, en die afskynsel van sy heerlikheid (Heb.1:3).  Die volheid van wie en wat die Vader is, word in die Seun gesien (Kol.1:15, 19, 2:9).

 

Só verduidelik Jonathan Edwards dit: ‘Gestel jy kon die gedagtes wat jy in die laaste uur gedink het net so oordink:  in dieselfde volgorde, en met dieselfde emosie en intensiteit (‘n volmaakte en kristalhelder déjà vu).  Gestel dan dat jy hierdie gedagtes kan herdink, terwyl jy besig is om die oorspronklike gedagtes te dink.  As jy dít kon regkry, sou jy waarlik dubbel gewees het; twee van jou op dieselfde tyd.’[3]  Edwards reken dat die Seun van God die ewige, volmaakte en persoonlike idee is wat God van Homself het.

 

Die Jode se reaksie (v.31-42)

Twee weke gelede het ek die evangelie met ‘n Jehova’s Getuie gedeel. Dit het nie lank gevat om hom in ‘n hoek in te dryf nie.  Toe hy nie meer argumente oorgehad het nie, het hy gesê:  ‘Logically I cannot accept that Jesus is God.’  ‘Ah!’ het ek vir hom gesê.  ‘Jy verwerp dit dus op logiese gronde, en nie omdat die Bybel jou daarvan oortuig het nie.’  Net so het die Jode in v.31 e.v. nie gronde gehad om Jesus se Godheid te verwerp nie.

 

Die Jode het vir Jesus gevra of Hy die Messias is (v.24). Maar noudat Hy vir hulle gesê het dat Hy van God af kom en dat Hy en die Vader een is, wou hulle Hom gestenig het (v.31, 5:17-18, 8:58-59).  ‘Vir watse goeie werk gaan julle My stenig?’ het Hy gevra (v.32).  Kon Hy hierdie werke gedoen het as Hy nie van God af gekom het nie (3:2)?

 

Die Jode het gesê dat hulle Hom nie vir sy goeie werke wou stenig nie, maar omdat Hy gelaster het (v.33, Lv.24:16). ‘Jy is maar net ‘n mens, en nou maak jy jouself God,’ het hulle gesê (v.33).  Hulle het presies verstaan wat Hy in v.30 bedoel het, en Hy het ook dit nie ontken nie.  Hulle was egter verkeerd om te sê Hy Homself God gemaak het (v.33), omdat Hy van ewigheid af God was (1:1). Húlle het dus gelaster, omdat hulle Hom nie as die Seun van God geëer, aanbid en geprys het nie (8:49, 5:23).

 

Jesus het die Ou Testament aangehaal om hulle te antwoord (v.34). Israel se regters het God verteenwoordig, en daarom het Hy hulle in Ps.82:6 gode genoem.  Hierdie korrupte regters was egter nie gode nie, maar sou soos gewone mense gesterf het (Ps.82:1-8).  Deur Ps.82 aan te haal, het Jesus in effek gesê:

 

‘Wanneer God die korrupte leiers van Ps.82 gode noem (en julle kan nie maak asof Hy dit nié gesê het nie, omdat die Skrif nie verander kan word nie), het julle nie ‘n probleem daarmee nie. Maar wanneer die Heilige Een wat regtig van die Vader af kom sê dat Hy die Messias en die Seun van God is, het julle ‘n probleem daarmee.  Ek verstaan nie hoe julle dink nie.’ (v.35-36, Ps.16:10).

 

As Jesus se werke nie van God af was nie, kon hulle Hom verwerp het (v.37). Maar as sy werke bonatuurlik en bo-menslik was, dan was hulle verkeerd om te sê dat Hy nie die Messias en die Seun van God is nie (v.38).  As hulle sy getuienis aangaande Homself verwerp het, kon hulle nie gestry het teen dit wat voor die hand liggend was nie (v.38).  Kon hulle nie in sy werke gesien het dat die Vader in Hom was en Hy in die Vader nie (v.38, 30, 14:10-11, 20)?

 

Nadat Jesus dit gesê het wou die Jode Hom arresteer (v.39, 7:30, 44). Hulle wou dus nie regtig geweet het of Hy die Messias is nie (v.24), maar het ‘n rede soek om Hom dood te maak (v.39, 31).  Jesus het egter uit hulle hande ontsnap, omdat die bepaalde tyd van sy dood nog nie gekom het nie (v.39, 7:30, 8:20).  Hy het die Jordaanrivier gekruis en na die plek toe gegaan waar Johannes in die begin mense gedoop het.  Uit 1:28 leer ons dat die plek se naam Betanië was.  Dit is nie dieselfde Betanië as in 11:1 wat 3 km oos van Jerusalem was nie.  Die Betanië in 1:28 is eintlik Batanea, en was ‘n streek suid-wes van Galilea aan die weste kant van die Jordaanrivier.[4]

 

Omdat daar minder mense in die woestyn was as in Jerusalem, het Jesus daar gebly (v.40). ‘n Hele klomp mense het Hom gevolg en in Hom geglo (v.41-42).  Johannes het nie tekens gedoen nie, en tog het hierdie mense geweet dat sy prediking oor die Messias waar was (v.41, 5:33-35, 1:26-34, Mt.3:11-12).  Jesus se tekens het gewys dat Hy in ‘n ander klas was as Johannes (v.38, 20:30-31).

 

Daar is soveel idees oor Jesus soos wat daar hondsoorte op die aarde is. Verkeerde idees oor Jesus se Persoon en verlossingswerk is gevaarlik.  Kom ons vergeet wat die Qur’an en die media oor Jesus te sê het, en kom ons kyk wat Hy van Homself gedink het.

 

Jesus het geglo dat Hy die Messias is (v.24, 4:25-26). Hy het ook geglo dat Hy die goeie Herder is wat gekom het om sy skape te red (v.26-28, 11).  Hy het nie geglo dat die bokke skape word wanneer hulle in Hom glo nie, maar het geglo dat sekere mense skape is, en dat hulle nog in die kraal moet inkom (v.26-27, 16, Hd.18:9-10, 2 Tm.2:10).  Mense glo dus omdat hulle skape is, en is nie skape omdat hulle glo nie (v.26, Hd.13:48, 1 Ts.1:4-5).

 

Net soos wat ‘n bok nie skaap word nie, kan ‘n skaap nie in ‘n bok verander nie. Die Here se skape kan wel vir ‘n tydjie van Hom af wegdwaal, maar nie een van hulle kan hulle redding verloor nie.  Niemand kan hulle uit Jesus en die Vader se hand uit ruk nie (v.28-29).  Paulus gebruik ander woorde om dieselfde punt te maak.  In Rm.8:38-39 sê hy dat niks ons van God se liefde kan skei nie:

 

  • Jy kan nie jou redding verloor as jy doodgaan nie.
  • Jy kan dit nie in hierdie lewe verloor nie.
  • Gevalle engele (demone) kan dit nie van jou af wegvat nie.
  • Die Kommuniste, Moslems, of enige ander bose regering kan dit nie wegvat nie.
  • Niks wat in die hede gebeur kan maak dat jy jou redding verloor nie.
  • Niks wat in die toekoms gaan gebeur kan dit onklaar maak nie.
  • Niks of niemand wat bo jou in die hemel is kan dit doen nie.
  • Niemand wat in die dieptes van die see of in die hel is kan nie.
  • Niks in die hele skepping kan jou van God se ewige liefde skei nie.

 

Ek het al gehoor hoe mense sê: ‘Niemand kan jou uit Jesus en die Vader se hand uit ruk nie (v.28-29), maar jy kan jouself losruk.’  Maar volgens Jesus kan niemand jou uit sy hand uit ruk nie, omdat die Vader groter is as almal (v.29).  Sal jy dit waag om te sê:  ‘Ek kan myself losruk, omdat ek groter as die Vader is’?

 

As jy een van die Vader se skape is wat die Hy aan die Seun gegee het (v.29), sal jy na Jesus toe kom en op die laaste dag ‘n nuwe liggaam kry (6:37, 39).  As die Vader jou gekies het om soos Jesus te word, dan sal Hy jou ook roep, regverdig verklaar, en verheerlik (Rm.8:29-30).  Hy sal jou nie soos olie deur sy vingers laat glip nie (6:39, 18:9).

 

Om dit te verseker het Hy jou met die Heilige Gees verseël. Die Heilige Gees is die onfeilbare waarborg dat jy nie jou erfdeel sal verloor nie (Ef.1:13-14, 1 Pt.1:4-5).  Hy wat die goeie werk in jou begin het sal jou tot die einde toe bewaar (Fil.1:6).

 

Wie is hierdie Jesus wat sy skape bewaar? Volgens v.30 is Hy een met die Vader.  As Jesus en die Vader een is, dan is die Branhamites, T.D. Jakes, Oneness Pentecostalism, en ander ‘Jesus Only’ kerke verkeerd om te sê dat Jesus die Vader is.  Volgens hierdie mense neem God soms die vorm van die Vader aan, terwyl Hy op ander kere die Seun of die Heilige Gees is.  In hulle gedagtes kan Hy nooit al drie Persone gelyk wees nie, maar is Hy soos Jack Spratt wat ‘n pa, ‘n seun en ‘n huweliksmaat is – een persoon wat drie rolle vervul.

 

Maar volgens Jesus en die res van die Bybel, is die Vader en die Seun (en die Heilige Gees) verskillende Persone (v.30, 1:1-2, Gn.1:26-27, Ps.45:8, 110:1, Mt.3:16-17, 28:19).  Die Vader is nie die Seun nie, en andersom.  Dit was nie die Vader wat aarde toe gekom het om aan die kruis te sterf nie, maar die Seun (1:1, 14).

 

Tog moet ons nie die fout maak om te dink dat daar drie Gode is nie. Die Vader en die Seun (en die Heilige Gees) is een Wese (v.30, Dt.6:4, Jk.2:19).  In Mt.28:19 leer ons dat die Vader en die Seun (en die Heilige Gees) een Naam het.  In die jaar 325 n.C. het ‘n groep kerkleiers in Nicea die Bybelse lering oor Jesus soos volg opgesom:  ‘[He is] from the essence of the Father, God from God, light from light, true God from true God, begotten, not created, of the same essence as the Father’.[5]

 

Jesus het nie gesê dat Hy en die Vader een was nie, maar dat hulle een is (v.30).  Alhoewel Hy vir tyd en wyl sy Goddelike bestaan in die hemel vir die aarde verruil (Fil.2:6), het Hy nie opgehou om God te wees nie (8:58).  Toe Hy mens geword het, het Hy die onafhanklike gebruik van sy Goddelike kwaliteite prysgegee om Hom aan sy Vader te onderwerp (5:19, 30).  In hierdie opsig het Hy Homself leeg gemaak (Fil.2:7).

 

Ons kan dan nie saam met die Jehova’s Getuies sê dat Jesus ‘n god is, dat Hy geskep is, dat Hy die aardsengel Michael is, dat Hy die Seun van God is maar nie God nie, of dat Hy minder as die Vader is nie.  Toe Jesus gesê het dat Hy die Seun van God is, het Hy duidelik bedoel dat Hy een is met die Vader, en dat Hy self God is.  Dit is hoe die Jode dit verstaan het, en dit is hoe Hy dit bedoel het (v.30, 33, 36).

 

Hierdie is die Jesus in wie jy moet glo. Hy gaan Homself nie by jou of my voorkeure aanpas nie.  Aanvaar Hom soos Hy is:  die Messias en die Seun van God wat een is met die Vader en ook gelyk met Hom.  Hy is die ware God wat sy skape sal red en hulle veilig in sy hand sal vashou.

 

My suster het skerp verskil met ‘n Jehova’s Getuie wat saam met haar werk. Die vrou het vir haar gesê:  ‘Gaan lees ‘n bietjie Johannes, en jy sal sien dat Jesus nie God is nie.’  Maar Johannes se punt is juis om te wys dat Jesus ware God is, en dat Hy een is met die Vader.  Die heel eerste vers in die boek sê dit.

 

[1] 1 Makk.4:36-59, 2 Makk.1:9, 18, 10:1-8, D.A. Carson, The Gospel of John, p.391

[2] Flavius Josephus, B. J. 5:5, section 1; Ant.20:9, section 7

[3] Vry vertaal uit Jonathan Edwards, An Essay on the Trinity, p.102 n.8 aangehaal in John Piper, The Pleasures of God, p.42 n.22

[4] Carson, Ibid, pp.146-147

[5] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 1, p.204

Die blindheid van mense wat nie in Jesus glo nie

Blind man

Een van ons lidmate wat nou in die hemel is het my eenkeer van sy seun vertel. Sy seun het met die Bybel groot geword, maar later ‘n ateïs geword.  Hy het vir sy pa gesê:  ‘Toe ek die Bybel geglo het was ek blind, maar noudat ek ateïs is het die oogklappe afgekom.’  Sy pa se woorde aan my was:  ‘Dit is eintlik andersom.  Nou is hy eers blind.’  Die oom was reg:  sy seun was blind en het dit nie besef nie.  Dit is die groot les wat Jesus in Jh.9 vir ons wil leer.

 

Die wonderwerk (v.1-7)

Ek het ‘n storie gehoor van ‘n vrou wat nie oë het nie. Sy wou baie graag sien.  Iemand het vir haar vertel dat daar ‘n spesiale diens by hulle kerk gaan wees.  Terwyl die prediker gepreek het, het sy skielik uitgeroep:  ‘Ek kan sien, ek kan sien!’  Die man het na haar gekyk en gesien dat sy nie oë het nie.  Sy het verduidelik dat sy die lig van die evangelie gesien het, en dat sy tot bekering gekom het.  Die wonderwerk in hierdie verse is veronderstel om dieselfde les te leer.

 

Jesus was in Jerusalem (v.7). Omdat Hy deernis met mense gehad het, het Hy nie maar net verby die bedelaar geloop nie (v.8), maar opgemerk dat hy van geboorte af blind was (v.1).  Soos Job se vriende het die dissipels aangeneem dat die man se blindheid die gevolg van sy of sy ouers se sonde was (v.2).  ‘Miskien is hy meer vervalle as die res van ons?’ het die hulle gedink (kontr. Lk.13:2, 4).  ‘Of miskien het sy ma te veel gedrink toe sy met hom swanger was?  Dalk straf die Here hulle vir iets wat hulle verkeerd gedoen het?’  Die dissipels wou geweet het wat hulle Rabbi dink (v.2).

 

Volgens Jesus was die man se blindheid nie die gevolg van iemand se sonde nie. Hy was blind sodat God hom kon genees om so sy groot krag te wys (v.3).  Hierdie werk wou Jesus gedoen het terwyl dit dag was, voordat die nag van sy kruisdood gekom het en Hy nie meer kón werk nie (v.4).  Solank as wat Jesus op die aarde was, was Hy die lig wat die duisternis van mense se sonde verdryf het (v.5, 8:12, 1:9).  Die genesing van die blinde man was ‘n illustrasie hiervan.

 

Jesus het op die grond gespoeg en modder gemaak om aan die man se oë te smeer (v.6). So het Hy gewys dat Hy die God is wat vir Adam uit die grond geskep het (Gn.2:7).  Jesus het vir die man gesê om die modder in die bad van Siloam aan die suid-weste kant van Jerusalem af te was (v.7, vgl. 2 Kon.5:10).  Hy wat deur die Vader gestuur is (v.4), het die blinde man na Siloam toe gestuur (v.7).  Die man het in gehoorsaamheid gereageer (v.7).  Vir die eerste keer in sy lewe het hy lig, kleur, gesigte en vorms gesien (v.7).

 

Die verwarring (v.8-12)

Het jy al iets gesien wat so fantasties is, dat wanneer jy dit vir ander vertel hulle dink jy lieg (bv. ‘n wortel wat 2.5 meter lank is)? Maar wat gebeur as jy vir hulle sê dat daar dertig ander mense is wat dit ook gesien het, en dat hulle dit kan bevestig?  Skielik glo hulle jou.  En net so het die aantal getuies in v.8-12 bevestig dat die man regtig blind gebore is.

 

Die blinde man se bure het hom as ‘n bedelaar geken (v.8). Hulle kon hulle oë nie glo dat hy genees was nie (v.8).  Party het egter getwyfel dat dit hy is, en het gesê dat hy soos die bedelaar lyk, maar dat dit nie hý is nie (v.9).  Die man het aangehou om te sê dat dit regtig hy is (v.9).  ‘Maar hoe kan dit wees?’ het hulle gewonder (v.10).  ’n Blinde man kan mos nie net eweskielik sien nie.’

 

Die man het verduidelik dat Jesus modder gemaak het, dit aan sy oë gesmeer het, en vir hom gesê het om in Siloam te gaan was (v.11). ‘Nou kan ek sien,’ het hy gesê (v.11).  Die mense wou het geweet waar Jesus is, maar die man het Hom nog nooit gesien nie, en kon hulle nie help nie (v.12).

 

Die verdeeldheid (v.13-17)

Mense het ‘n natuurlike vooroordeel. As jy vir sommige mense sê dat Calvyn iets gesê het, skryf hulle dit summier af.  Hulle gee nie om of dit waar is of nie.  Omdat hulle nie van hom hou nie, oorweeg hulle nie eers wat hy gesê het nie.  En so was die meeste van die Fariseërs met Jesus.

 

Die mense het die man wat voorheen blind was na die Fariseërs toe gebring (v.13). Dalk wou hulle vir Jesus in die moeilikheid kry, omdat Hy die man op die Sabbat genees het (v.14, 5:9, 16).  Die Fariseërs het vir die man gevra hoe hy sy sig ontvang het (v.15).  Hy het sy storie herhaal (v.15).  Maar volgens die Fariseërs het Jesus die Sabbat oortree en kon Hy nie van God af gekom het nie (v.16).  Volgens die Mishna in Shab.7:2 mag ‘n mens nie op die Sabbat deeg geknie het nie.  Gevolglik was dit ook verkeerd om op die Sabbat modder te maak.

 

Volgens party Fariseërs kon Jesus nie ‘n blinde man gesond gemaak het as Hy ‘n sondaar was nie (v.16). Het hierdie teken nie juis gewys dat Hy van God af kom nie (v.16, 3:2)?  Die Fariseërs was verdeeld in hulle opinie oor Jesus (v.16, 7:43, 50-51, 10:19, 12:42).  Hulle het toe gevra wat die blinde man oor Jesus te sê gehad het (v.17).  Hy het gesê dat Jesus ‘n profeet is (v.17).  Hy het nog nie besef dat Jesus die Messias en die Seun van God is nie.

 

Die vrees (v.18-23)

Lisa is ‘n tweedejaar student op universiteit. Sy gaan uit met ‘n vriend wat nie in God glo nie.  Haar kamermaat het onlangs met haar oor die Here begin praat.  Lisa het begin om die Bybel te lees en kerk toe te gaan.  Haar ateïs-vriend het daarvan gehoor en haar uitgelag.  ‘Jy kan mos nie jou intellek so verkrag en in feëverhale glo wat onwetenskaplik is nie,’ het hy gesê.  Sy wou hom nie teleurstel nie, en het toe die Bybel eenkant toe geskuif.  In v.18-23 het die blinde man se ouers dieselfde gedoen.

 

Die Jode het geweier om te aanvaar dat Jesus ‘n profeet is (v.17), en het gesê dat die man nie regtig blind was nie. Hulle het toe sy ouers geroep (v.18-19).  Sy ouers het erken dat dit hulle seun is en dat hy blind gebore is (v.20).  ‘Ons weet egter nie hoe hy gesond geword het nie,’ het hulle gesê.  ‘Maar hoekom vra julle vir ons?  Hy is mos nie minderjarig nie en kan self vir julle vertel wat gebeur het’ (v.21).  Hulle het gelieg, omdat hulle bang was hulle word uit die sinagoge geskop (v.22-23).  Die Jode het besluit om dié wat Jesus as die Messias bely te verban (v.22).  Iemand wat so verban was is deur die samelewing verwerp.

 

Die veragting (v.24-34)

Verledejaar het ek iets oor homoseksualiteit geskryf en dit op die blog gesit. Ek het twee boeke aangehaal om te wys dat homoseksualiteit nie ‘n genetiese probleem is nie, maar sonde.  ‘n Man met ‘n doktorsgraad in genetika het dit gelees en veragtend gesê dat my kennis van genetika te vlak is om die probleem sommer só te wil oplos.  Tog het hy nie gewys waar ek verkeerd was nie.  Hy het sy graad en groot woorde gebruik om my te intimideer.  Op ‘n soortgelyke wyse het die Fariseërs probeer om die blinde man af te skrik.

 

‘Gee eer aan God en praat die waarheid (Jos.7:19),’ het hulle gesê. ‘Ons weet dat Jesus ‘n sondaar is’ (v.24).  Die man het nie veel van Jesus geweet nie, maar kon uit ondervinding sê dat hy blind was en dat Jesus hom genees het (v.25).  Hulle het weer gevra hoe Jesus hom laat sien het, maar hy het geweier om vir hulle te sê, omdat hulle bevoordeeld was en rede gesoek het om nie in Hom te glo nie (v.26-27).  Hy het tong in die kies gevra of hulle sy dissipels wil wees (v.27).

 

Toe hulle die sarkastiese toon in sy stem hoor, het hulle hom uitgeskel (v.28). Om hom sleg te sê het hulle hom ‘n dissipel van Jesus genoem (v.28).  Hulle het daarin geroem dat hulle dissipels van Moses is (v.28).  ‘God het met hom gepraat, maar van hierdie Jesus weet ons niks nie,’ het hulle gesê (v.29, 8:14, Eks.19-31).  Die waarheid was dat Moses van Jesus geskryf het, en dat hulle dit verwerp het (5:46-47, Dt.18:15, 18).

 

Die man was verbaas dat die geestelike leiers blind was (v.30, 3:10). Hoe kon hulle nie gesien het dat Hy van God af kom nie?  Het Jes.29:18, 35:5, 42:7 dan nie gesê dat die Messias blinde mense sal genees nie?  Was dit nie duidelik dat Jesus die wil van God gedoen het en Hom geëer het nie (v.31, 4:34, 5:30, 6:38)?  Sou God ‘n blinde man deur Hom genees het as Hy self vol van sonde was (v.31, Ps.66:18, Sp.28:9)?  Nie een van die profete of apostels het ooit ‘n blinde man gesond gemaak nie (v.32).  As Jesus dan ‘n man wat blind gebore is genees het, was Hy van God af en self ook God (v.33, Eks.4:11, Ps.146:8).

 

Die Fariseërs het vir die man gesê dat hy ‘n sondaar is (v.34, 24), en dat dít die rede was hoekom hy blind gebore is (v.34, 9:2-3). Hulle het misgekyk dat hulle self ook in sonde gebore is (Ps.51:7), en het dit gehaat dat ‘n blinde man vir hulle teologie wou leer (v.34).  Omdat hy geglo het dat Jesus van God af was (v.33), het hulle hom uit die sinagoge verban (v.34, 22, 16:2).

 

Die belydenis (v.35-38)

‘n Jood in Nederland het na ‘n preek van John Piper geluister. Êrens in die preek het sy oë oopgegaan en het hy met trane bely dat Jesus die Here en God van die Ou Testament is.  ‘Jesus is Elohim!’ het hy gesê.

 

Die blinde man in Jh.9 het aanvanklik gedink dat Jesus ‘n gewone mens is (v.11). Daarna het hy besef dat Jesus ‘n profeet is (v.17).  In v.30-33 het hy bely dat Jesus sondeloos is en dat Hy van God af kom.  Uiteindelik het Hy geglo dat Jesus die Messias en die Seun van God is (v.35-38).

 

Jesus het gehoor dat die blinde man uit die sinagoge verban is (v.35). ‘Glo jy in die Seun van die Mens?’ het hy gevra (v.35, Dn.7:13-14).  Die man was bereid om dit te glo, maar het nie geweet dat dit Hy is nie (v.36).  Hy het Hom immers nie gesien nadat hy genees is nie (v.12).  ‘Jy SIEN Hom; dit is Hy wat met jou praat,’ het Jesus gesê (v.37).  Jesus wou nie net gehad het dat die man net fisies moes sien nie, maar ook geestelik.  Die man het Hom Here genoem, in Hom geglo en Hom as God aanbid (v.38).

 

Die blindheid (v.39-41)

Ek weet van ‘n geval waar die toordokter vir ‘n vrou gesê het dat ‘n modderwater mengsel haar gesond sal maak, en dat sy nie ‘n ‘wit’ dokter moet sien nie. Sy het die toordokter se raad gevolg, nie hospistaal toe gegaan nie en gesterf.

 

Omdat die Fariseërs gedink het hulle kan sien, het hulle nie na Jesus toe gekom om van hulle blindheid genees te word nie. Juis daarom sou hulle in hulle sonde gesterf het.

 

Jesus het gekom om die wêreld te red, sodat dié wat geestelik blind is kan sien (v.39, 3:17, Mt.11:25b, Lk.4:18, 2 Kor.2:16). Die Fariseërs het hulleself egter onder sy oordeel geplaas, omdat hulle hulle oë vir die waarheid gesluit het (v.39, 3:18, 12:40, 38, Mt.11:25a, 2 Kor.2:16).  ‘Is ons ook blind?’ het hulle gevra (v.40, Rom.2:19).  Die feit dat hulle dit gevra het, het gewys dat hulle gedink het hulle is nie blind nie.  As hulle hulle blindheid erken het (Mt.15:14, 23:16-17, 19, 24, 26), sou hulle nie skuldig gewees het nie (v.41).  Maar omdat hulle gedink het hulle kan sien, het hulle nie hulle skuld erken nie en kon hulle nie vergewe word nie (v.41, 1 Jh.1:8-9).

 

Die genesing van die blinde man kon nie betwis word nie. En tog het die Fariseërs geweier om in Jesus te glo.  En so is dit wanneer iemand tot bekering kom.  Almal kan sien dat die persoon se lewe radikaal verander het.  En tog weier hulle om te erken dat Jesus die ware God is.  Hulle het allerhande verduidelikings vir hoekom die persoon verander het:  ‘Hy het godsdienstig geword… Hy het opgehou om sy pille te drink… Hy het besluit om sy sokkies op te trek… Hy het mal geword… Hy is gedetermineerd en het selfdissipline… Dit sal nie lank hou nie… ens.’

 

Tog weet hulle hoe sleg hy was voordat hy tot bekering gekom het. Hulle weet dat hy dikwels in ‘rehabs’ was, en dat hy nie verander het nie.  Hulle onthou hoe hy gedurig belowe het om te verander, maar dit nie gedoen het nie.  Hulle onthou hoe hy homself voorgeneem het om ‘n beter mens te wees, en elke keer misluk het.  Maar noudat sy lewe handomkeer verander het en so bly, skop hulle vas.  As hy gesê het dat dit die AA, sy nuwe meisie, oosterse meditasie, sy vasbeslotenheid of psigiatriese pille was wat sy lewe verander het, sou hulle dit geglo het.  Maar omdat dit Jesus is, weier hulle om dit te erken (v.26-27).

 

Selfs as daar vyftig ander persone is wat getuig dat die persoon verander het, sal hierdie mense nogsteeds nie in Jesus glo nie. Hulle sal die verskoning gebruik dat hulle eers nóg bewyse soek dat Jesus en sy Woord waar is (v.26-27).  Die waarheid is egter dat hulle klaar besluit het om nie in Hom te glo nie (v.22).  Hulle gee voor dat hulle die waarheid wil ken.  ‘n Buddhis in Nelspruit het vir my gesê:  ‘I’m looking for the truth.  If you can give me something better than I have, I’ll take it.’  Ek het gou agterkom dat hy nie na die waarheid soek nie.  Hy wou eintlik gehad het dat ek saam met hom moet sê dat Jesus en die Bybel stupid is (v.24).

 

Hierdie mense praat asof hulle vir ‘n feit weet dat Jesus nie die Messias en die Seun van God is nie. Hulle maak aantygings teen Hom wat hulle nie kan bewys nie (v.24, 8:46).  Hulle verwerp Hom uit die hand, maar in dieselfde asem roem hulle daarin dat hulle Hom nie ken nie (v.29).  Maar hoe kan jy ontken dat iemand die Seun van God is as jy nog nooit sy lewe in diepte en met ‘n oop gemoed bestudeer het nie?

 

Sodra jy hierdie mense in ‘n hoek dryf en hulle geen bewyse meer teen Jesus het nie, gebruik hulle emosionele argumente. Hulle sal jou uitlag en slegsê, omdat jy net ‘n ‘leek’ is (v.27-28, 34, Sp.9:7-8).  ‘Wie is jy in elk geval om teen geleerde wetenskaplikes soos Richard Dawkins en Stephen Hawking te stry?’ (v.34).  Hulle is soos die ouer ds. wat gesondig het en deur die jonger ds. aangespreek is.  Die ouer ds. het nie sy sonde erken nie, maar met veragting vir die jonger ds. gesê:  ‘Hoe oud is jy mannetjie?’

 

Moenie toelaat dat sulke mense se emosionele argumente jou afskrik nie. Nadat hulle soos ‘n drukpot stoom afgeblaas het, sal jy besef dat hulle nogsteeds nie die Bybel se bewyse oor Jesus weerlê het nie.  Hulle blaf is erger as hulle byt.

 

Moenie soos hulle wees nie. Glo in Jesus en aanbid Hom as jou Here en jou God (v.35-38).  Moenie dit wat voor die hand liggend is verwerp, omdat jy bang is vir mense se fronse nie (v.18-23).  Moet Hom ook nie verwerp omdat jy soos ‘n zombie agter voorvaderlike tradisie (v.16), jou eie vermoeë om te redeneer, die opinie van die meerderheid, die kultuur, ‘n boek wat deur mense geskryf is, ‘n teorie, dit wat deur een of ander filosoof of professor gesê is, ander godsdienste, of watookal anders aanloop nie.

 

Kan enige van hierdie dinge vir jou sê hoekom die dood so erg is en waar dit begin het? Kan dit vir jou sê hoekom ‘n mens se dood erger is as ‘n rot s’n?  Kan dit vir jou sê hoekom mense baie ver bo diere is; hoekom ons dit nie as moord beskou wanneer iemand ‘n skaap slag nie?  Kan dit vir jou sê hoekom mense nog altyd gevoel het dat moord, egbreuk, diefstal, jaloesie en leuens verkeerd is?  Kan dit vir jou sê hoekom daar soveel lyding in die wêreld is?  Kan dit vir jou sê wat die doel van die lewe is?  Kan dit vir jou sê hoekom die skepping ordelik is?  Die Bybel is instaat om al hierdie vrae realisties en sinvol te beantwoord.  Glo dan dat Jesus en sy Woord waar is.

 

Waar moet jy begin? Erken heel eerste dat jy geestelik blind is, want anders sal jy nie sien hoekom jy in Jesus moet glo nie (v.40).  Moenie jou oordeelsvermoeë vertrou nie.  Eintlik ken jy jouself baie slegter as wat jy dink.  Die mens se hart is bedriegliker as enigiets anders (Jer.17:9).  As jy geestelik blind is, sien ander mense dit gewoonlik voordat jy dit sien (v.40).  Vra dan vir die Here om jou oë oop te maak, sodat jy jou eie blindheid kan raaksien en kan besef dat jy Hom nodig het.  Vra dat Hy jou oë vir die waarheid van die evangelie sal oopmaak (Lk.24:45, Hd.16:14, 2 Kor.4:4, 6).  Erken en bely dat jy dit nie self kan doen nie, net soos wat die blinde man homself nie kon genees het nie.

 

Wanneer die Here jou oë oopmaak sal jy verstaan dat Hy jou sonde haat, maar dat Hy die straf vir jou sonde in sy dood ontvang het. Jy sal verstaan dat jy nog altyd net op Hom moes vertrou, en dat dit nie nodig was om jouself moeg te maak deur te probeer om jou redding te verdien nie.  Jy sal sien dat dit onnodig was om vir soveel jare jou skuld rond te dra, omdat jy al lankal na Hom toe kon kom om dit af te skryf.

 

Jy sal verstaan dat kerk nie ‘n plig is nie, maar ‘n vreugde omdat jy Hom kan prys, sy Woord kan hoor en ander kan dien. Vir die eerste keer sal jy regtig die Bybel verstaan.  Dit sal vir jou soos ‘n boek wees wat jy nog nooit gesien of gelees het nie.  Jy sal verstaan dat Jesus nie ‘n kwaai God is wat met ‘n sweep in sy hand staan as jy nie die reëls nakom nie, maar ‘n beste Vriend op wie jy kan staatmaak.  Jy sal verstaan dat gebed nie iets is wat jy doen wanneer jy goed wil hê nie, maar ‘n verhouding waarin jy met jou Vader praat.

 

Baie mense dink dat vlêrmuise blind is. Tog kan hulle redelik goed sien en gebruik hulle sonar of eggo’s om in die nag te vlieg.  Molle sien baie sleg, maar gebruik hulle neuse om hulle pad te vind.  Beide van hierdie diere is dus beter af as die blinde sondaar.  As die Here nie in die ongelowige se lewe ingryp nie, sal hy vir ewig soos die blinde bedelaar wees.  Maar as die Here hom red sal hy die lig van die lewe sien.  Dit sal vir hom voel of hy vir ‘n tweede keer lewe.