Kom Jesus in 2018?

Second Coming cloud

‘n Paar jaar gelede was daar ‘n advertensiebord langs die R21 wat gesê het dat Jesus op 21 Mei 2011 sal terugkeer.  In 2012 het Hollywood die einde van die wêreld in Desember van dieselfde jaar voorspel.  Ek het ‘n DVD gekyk waarin iemand sê dat die groot verdrukking in 2013 sou begin, en dat Jesus in 2017 sou terugkeer.

 

Nie een van die bg. datums is vervul nie.  Ons weet ook nie of Jesus in 2018 sal kom nie.  Maar ons moet gereed wees.  So leer Matt. 24:36-51 vir ons.  Maar voordat ons daarby uitkom, moet ons v.32-35 bestudeer.

 

  1. Die vyeboom (v.32-35)

As ‘n vyeboom of ander bladwisselende bome se takke sag word en dit blare kry, weet jy dat die winter verby is en dit amper somer is (v.32, Luk. 21:29-30).  So was dit met die verwoesting van Jerusalem en die tempel: “So weet julle ook, wanneer julle ál hierdie dinge sien, dat dit naby is, voor die deur.” (v.33).

 

‘Al hierdie dinge’ verwys na v.15-31 se groot verdrukking in 67-70 n.C. (v.1-3, 15-28, 23:36).  Die verdrukking het gewys dat Jesus voor tempel se deur staan, gereed om dit te verwoes (v.33, Jak. 5:9).  Toe dit gebeur het die winter van die Jode se vervolging op die kerk geëindig en het die somer aangebreek (v.32, Luk. 21:28, 1Tess. 2:14-16).

 

Deur die tekens van v.15-28 dop te hou, kon die dissipels die tyd van die tempel se verwoesting uitwerk (v.33).  Niemand weet egter wanneer Jesus weer kom nie (v.36).  Dit bevestig dat v.33 na die verwoesting van die tempel verwys, en nie na die wederkoms nie.

 

Jesus sê dit direk in v.34: “Voorwaar Ek sê vir julle, hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan voordat al hierdie dinge gebeur het nie.”  Al die dinge van v.1-33 het in die geslag na Jesus se hemelvaart gebeur (vgl. 10:23, 16:28).  Dit is wat ‘geslag’ in die res van Matteus beteken (11:16, 12:41, 42, 45, 23:36).  Omdat Jesus se woorde vaster as die hemel en aarde is, kon die dissipels dit glo (v.35, Jes. 40:8, Op. 21:1).

 

Wat ek in vorige preke gesê het sê ek weer: die Bybel is betroubaar.  As die voorspellings oor die verwoesting van die tempel in 70 n.C. vervul is, kan jy verseker weet dat die profesieë rakende die wederkoms vervul sal word.

 

Ek glo nie dat iemand in ons gemeente dit betwyfel nie, maar leef ons in die lig daarvan?  Hoeveel Christene het werklik ‘n verlange na Jesus se wederkoms?  Volgens Wayne Grudem wys die mate waarin jy na Jesus se koms verlang iets van jou geestelike toestand.[1]  As jy gereeld aan die wederkoms dink sal jy:

 

  • Nie aanhoudend uitstel om dinge met die Here reg te maak nie. Jy sal jouself nie rus gee, totdat jy weet jy is gered nie (2Pet. 3:9, 15).
  • Nie geestelik aan die slaap wees nie, maar waaksaam (v.42).
  • Jou sonde aflê en na Jesus toe kom om jou hart te reinig (Kol. 3:4-5, 1Joh. 3:2-3, 1:7, 9). Jy sal jou rug op die wêreld draai en heiligheid najaag (Tit. 2:12-13, 2Pet. 3:11).
  • In Christus bly en nie van Hom af wegdwaal nie (1Joh. 2:28).
  • Gebroke verhoudings regstel (2Pet. 3:14).
  • Nie kort paaie vat in die Here se werk nie (25:14-30, 1Kor. 3:12-15).
  • Nie ophou om in die gemeente dien nie, maar volhard (1Kor. 15:58).
  • Werk om die Here te behaag en nie om mense te beïndruk nie (2Tim. 4:1-2).
  • Vasbyt in beproewing en vervolging (Rom. 5:2-5, 8:24-25).

 

Geloof in Jesus se belofte van die wederkoms sal jou dapper maak en help om saam met Martin Luther te sê: ‘Christians must have the vision which enables them to disregard…the devil and the guns of the whole world, and to see Him who sits on high and says: “I am the One who spoke to you.”’[2]

 

  1. Die vloed (v.36-42)

Iemand het eenkeer vir my gesê dat Jesus Christus se onkunde oor die wederkoms wys Hy is nie God is nie.  Ek twyfel nie vir ‘n oomblik oor Jesus se Godheid nie, maar wat beteken hierdie vers?

 

Die voegwoord ‘maar’ wys dat v.36-51 oor die wederkoms gaan, terwyl v.1-35 oor die verwoesting van Jerusalem in 70 n.C. gaan.  In v.36, 42, 50, 25:13 kontrasteer Jesus die ‘dag’ (ekv.) van sy wederkoms met die ‘dae’ (mv.) van die groot verdrukking in 67-70 n.C. (v.19, 22, 29).

 

Wanneer sal hierdie dag wees?  Niemand weet nie: nie die engele in die hemel nie, en ook nie die Seun nie (v.36, Mark. 13:32).  Net die Vader weet (v.36, Dan. 2:21, Hand. 1:6-7).  Natuurlik weet Jesus nou.  Toe Hy op aarde was het Hy nie opgehou om God te wees nie, maar die onafhanklike gebruik van sy Goddelike eienskappe prysgegee om in afhanklikheid van die Vader te leef (Joh. 6:38, Fil. 2:6-7).  Hy was bv. net op een plek op ‘n slag, terwyl Hy in sy Goddelike natuur oral is (Matt. 18:20, 28:20).  Sy kennis was beperk (v.36), terwyl Hy in sy Goddelike natuur alles weet (Joh. 2:24-25, 5:20, 16:30, 21:17).

 

Die wederkoms sal so onverwags soos Noag se vloed wees (v.37).  Voor die vloed het mense geëet, gedrink, getrou en hulle dogters in die huwelik uitgegee (v.38).  Selfs toe Noag in die ark was het mense nog nie besef dat die vloed oppad is nie (v.39).  Dit het onverwags soos ‘n luiperd of skerpskutter op hulle afgekom en hulle weggespoel (v.39).

 

So sal die wederkoms op ‘n doodgewone dag plaasvind (v.39): “Dan sal daar twee op die land wees; die een word aangeneem en die ander word verlaat.  Twee vroue sal by die meul maal; die een word aangeneem en die ander word verlaat.” (v.40-41).

 

Ek is nie seker dat ‘aangeneem’ die beste vertolking van die Grieks is nie [Gk. paralambanō].  ‘Aangeneem’ impliseer dat die gelowige gevat word, terwyl die ongelowige agterbly.  Maar tydens die vloed is die ongelowige gevat, terwyl Noag en sy gesin veilig in die ark was.

 

Wanneer Jesus weer kom sal God die ongelowige vat om geoordeel te word, en die gelowige los om saam met Jesus op die nuwe aarde te heers (v.40-41).  Omdat dit skielik sal gebeur moet ons gereed wees (v.42).  Ons moenie geestelik aan die slaap wees soos die gemeente in Sardis nie (v.42, Op. 3:2).  Jy weet nie wanneer die Here kom nie (v.42, 36).

 

Wat leer v.36-42 vir ons?

 

[a] God se geheime kennis van die wederkoms beteken dat ons nie moet probeer om dit uit te werk nie.  Mense wat dit doen is besig met diefstal, omdat hulle kennis probeer steel wat die Here nie aan hulle geopenbaar het nie (Deut. 29:29).  Moenie jou ore uitleen vir mense wat die presiese datum van Jesus se wederkoms probeer vasstel nie.

 

[b] Aan die anderkant moet jy dit nie ignoreer, omdat dit volgens jou nog ver in die toekoms lê nie.  As jy dit doen is jy soos die spotters in 2Pet. 3:4: “Waar is die belofte van sy wederkoms? Want vandat die vaders ontslaap het, bly alles soos dit was van die begin van die skepping af.”

 

Jesus se wederkoms sal so skielik en onverwags soos Noag se vloed wees (v.39).  Dink gereeld daaraan.  Om daagliks volgens Matt. 6:10 bid sal jou help: ‘laat u Koninkryk kom’.

 

[c] Jesus is onpartydig en onderskei nie tussen mans en vroue, ryk en arm nie (v.40-41, Rom. 2:11).  As sonde jou lewe opgesom het sal Hy jou oordeel; as jy jou bekeer het sal jy saam met Hom op die nuwe aarde woon.

 

[d] Wees waaksaam vir die duiwel se versoeking (1Pet. 5:8), maar wees meer waaksaam vir Jesus se wederkoms.  Jy weet nie wanneer Hy kom nie (v.42, 36)!  Dalk kom Hy terwyl jy die kerse op jou verjaarsdag koek uitblaas, of terwyl jy voor die kansel staan om ‘I do!’ te sê.

 

  1. Die dief (v.43-44)

As die baas van die huis weet hoe laat die dief gaan inbreek, sal hy hom met ‘n knuppel of ‘n geweer inwag (v.43).  Hoeveel te meer moet ons nie wakker wees nie, aangesien ons nié weet wanneer die Here kom nie (v.44, Mark. 13:35, 2Pet. 3:10)?  Ek sien twee lesse in hierdie verse.

 

[a] As iemand sy besittings beskerm, sal jy nie jou ewige siel beskerm nie?  Dit moet jou pla as jy geestelik lou is of handevat met die wêreld.  Waak oor jou verhouding met die Here.

 

[b] Jesus kom op ‘n uur wat jy dit nie verwag nie (v.44).  Moet dan nie sê dat die toenemende korrupsie en misdaad, aardbewings en droogtes ‘n bewys is dat die wederkoms naby is nie.  As jy so redeneer sal jy minder waaksaam wees as die misdaadsyfer afneem en die ekonomie optel.  Jy moet altyd gereed wees vir die wederkoms en nie net wanneer die wêreld in ‘n gemors is nie.

 

  1. Die dienskneg (v.45-51)

‘n Ryk man stel ‘n getroue en wyse slaaf aan oor sy huishouding (v.45, 7:24, 25:21).  Hy moet o.a. sorg dat die ander slawe se etes betyds reg is (v.45).  As die baas huis toe kom en sien dat die slaaf gehoorsaam is, sal hy hom oor al sy besittings aanstel (v.46-47, 25:21).

 

Maar wat as hy ‘n slegte slaaf is en sê: ‘My baas is al vir jare weg en sal nie binnekort terugkeer nie; ek kan doen wat ek wil’ (v.48, 25:5, 2Pet. 3:4)?  Die slaaf gee nie vir die ander hulle kos nie, maar slaan hulle en vat dit vir homself en sy dronk pelle (v.49).

 

Terwyl hy so te kere gaan daag sy baas onverwags by die huis op (v.50).  Hy kom wanneer die slaaf dit die minste verwag (v.50, 36).  Hy vat ‘n swaard en kap die slaaf in stukke soos ‘n bees [Gk. dichotomeō], soos toe Samuel vir Agag in stukke gekap het (v.51, 1Sam. 15:33, Luk. 19:27).  Hy gooi hom saam met die skynheiliges in die hel waar hy weens die pyn ween en op sy tande kners (v.51, 13:42, 50, 22:13, 25:30).

 

Ek wil ‘n paar toepassings maak.

 

[a] Wees ‘n getroue en wyse slaaf wat doen wat die Here vir jou sê (v.45).  Dit is al wat die Here van jou vra, naamlik dat jy gehoorsaam moet wees.  Sal Jesus jou op die dag van afrekening as ‘n getroue slaaf beloon (25:21, 23, Luk. 16:10)?  Het jy gedoen wat Hy vir jou gesê het: met jou huweliksmaat, kinders, gemeente, familie, vriende, kollegas, werk, geld, besittings, tyd, ens.?

 

[b] Toe die baas huis toe kom was die goeie slaaf besig om sy take uit te voer (v.46).  Wanneer Jesus kom hoef jy nie in die kerk te sit of besig te wees met jou stiltetyd nie.  Maar jy moet doen wat Hy jou beveel het, of dit nou skoolwerk is of iets anders (v.46).

 

As jy moet ophou waarmee jy besig is, is jy besig met die verkeerde dinge.  Spurgeon het gesê: ‘I think that watching for the Lord’s Second Coming means acting just as you would like to be acting if He were to come.’[3]

 

[c] As jy getrou is sal die Here jou oor al sy besittings aanstel (v.47).  Jy sal saam met Christus op sy troon sit en die Koninkryk erf (Rom. 8:17, 1Kor. 3:21-23, Op. 3:21).  ‘n Mens kan dit amper nie glo nie, maar dit is waar!

 

[d] Toe die slegte slaaf dink dat sy meester se koms vertraag is, het hy losbandig opgetree (v.48).  Maar die rede hoekom Jesus nog nie gekom het nie, is sodat ons ons kan bekeer en nie dat ons meer kan sondig nie (Rom. 2:4, 2Pet. 3:9, 15).

 

[e] Die slegte slaaf het hom ooreet en dronk geword (v.49).  Moenie net vir tydelike plesiere lewe nie, maar dink aan die ewige pyne van die hel en die ewige plesiere van die hemel.

 

Sal jy nou ‘n druppel plesier geniet en daarna in die oseaan van God se toorn swem?  Sal jy nie eerder ‘n druppel ongemak verduur om later vir ewig in die sonskyn van God se glimlag te lewe nie?

 

[f] Die slegte slaaf is saam met die skynheiliges gestraf (v.51).  Dit is nie net moordenaars en verkragters wat in die hel is nie, maar skynheilige mense wat op ‘n Sondag in die kerk sit en selfs aangestel is om ander te lei (v.49, 51, 23:15).  Eintlik sal die skynheilige mens ‘n swaarder straf ontvang as die prostituut en die dwelmverslaafde (Luk. 12:47-48).

 

[g] Die hel is ‘n plek waar mense huil en op hulle tande kners (v.51).  Mense brand in die vuur wat nooit geblus word nie (3:12, 25:41, Op. 14:10-11, 20:10).  Hulle ly en kou hulle tonge van pyn (Luk. 16:23-25, Op. 16:10).  Die wurms knaag vir ewig aan hulle (Mark. 9:48).

 

Dit is donker (Matt. 8:12).  God sal vir ewig hulle liggame en siele verwoes (10:28, 2Tess. 1:9).  Hulle word van sy heerlikheid geskei, en ervaar glad nie sy goedheid en liefde nie (2Tess. 1:9).  Hulle sal bewus wees van die hemel, maar nie daarin deel nie (Luk. 13:28, 16:23).

 

Die gekners van tande mag ook beteken dat hulle woedend is vir God en hom haat (v.51, Hand. 7:54, Op. 16:11).  Maar hulle verdien sy oordeel (v.48-49).  Wat van jou?  Kan jy met jou sonde aanhou en die hel vryspring?  Nee.  “Omdat ons dan die vrees van die Here ken, probeer ons om die mense te oortuig” (2Kor. 5:11).  Moenie langer met jou sonde aanhou nie.  Kom terug na die Here toe as jy afgedwaal het.

 

Blaas die vuur van jou liefde aan as jy koud geraak het.  Word wakker as jy geestelik sluimer en nie meer teen sonde stry nie.  Dit geld ook vir jou diens: “wees nie traag in die ywer nie; wees vurig van gees; dien die Here” (Rom. 12:11).

 

Ons kan nie sê dat Jesus in 2018 kom nie.  Maar ons kan ook nie sê dat Hy nié hierdie jaar kom nie, al strook dit nie met jou eindtyd siening wat sê dat daar sekere tekens voor die wederkoms moet wees nie.[4]  Ons moet eerder soos my pa se buurman in Louis Trichardt wees.  Hy het gereeld na die wolke gekyk en gewonder of Jesus dalk op hierdie een kom?

 

[1] Wayne Grudem, Systematic Theology, Inter-Varsity Press, Nottingham: England, 1994, 2000, 2007, p. 1093

[2] Aangehaal in Iain Murray, The Puritan Hope, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1971, p. 237

[3] Charles Spurgeon, The Second Coming of Christ, Whitaker House, Springdale: PA, 1996, p. 181

[4] Die meeste pre-, post- en amils verwag een of meer van die volgende tekens voor die wederkoms: die evangelisering van al die nasies, die Antichris, die bekering van die Jode, die duisendjarige vrederyk.  En tog glo hulle dat Jesus enige dag kan kom.  Hoe kan dit wees?  Ek is nie seker nie, maar beide Petrus en Paulus het verwag om dood te gaan en op dieselfde tyd uitgesien na die wederkoms (2Tim. 4:6-8, 2Pet. 2Pet. 1:14, 3:12).  Al kom Jesus nie in ons leeftyd nie, moet jy buitendien gereed wees omdat jy enige dag kan sterf.

Wat is erger as die groot verdrukking?

Peckham, Oklahoma

Op grond van Matt. 24:21 sou ‘n mens dink dat daar nie iets erger kan wees as die groot verdrukking nie: “Want dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie.”

 

Maar daar is: Jesus Christus die Groot Verdrukker, wat die dinge van v.1-28 oor die Jode en tempel sou bring.  Ons hou nie daarvan om so oor Hom te dink nie.  Ons soek ‘n Jesus van die Kinderbybel wat altyd glimlag en nie ‘n vlieg sal seermaak nie, ‘n Hollywood-Jesus met sagte hande, blou oë en sjampoe-skoon hare wat in die wind waai.

 

Ons soek ‘n Jesus wat nie omgee dat mense gay is nie, ‘n Jesus wat nie mense hel toe sal stuur nie (ons is immers nie só sleg nie!).  ‘n Prediker genaamd Voddie Baucham noem dit ‘the modern church’s sissified Jesus’.

 

In 2003 het ek ‘n preek geluister waarin D.A. Carson vertel hoe ‘n klomp studente by Cambridge Universiteit hom hieroor aangevat het.  Hier is wat hulle gesê het:

 

‘Die God van die Ou Testament is sonder genade en het mense voor die voet dood doodgemaak; Hy is bloeddorstig en wreed.  In Jesus Christus het ons die God van die Nuwe Testament leer ken: vol van liefde, deernis, ontferming, goedheid, barmhartigheid en genade.  Hoe kan Christene dan sê dat dit dieselfde God is?’

 

Aan die einde van die preek het Carson gewys dat hierdie studente die verkeerde Jesus beet het, ‘n Jesus van hulle eie verbeelding.  Hy het Op. 14:20 met 19:15 vergelyk en gewys hoe Jesus mense onder sy voete vertrap, sodat hulle bloed vir 296 km so hoog soos die perde se tooms vloei.  ‘Sê nóú vir my dat die God van die Nuwe Testament nie dieselfde Een is as in die Ou Testament nie,’ het hy gesê.

 

Matt. 24:29-31 wys vir ons wie die ware Jesus is.  Hou egter in gedagte dat hierdie verse nie sy hele karakter beskryf nie, maar enkele aspekte daarvan.[1]

 

  1. Sy toorn (v.29)

Alhoewel ek nie John Piper se siening oor eindtyd deel nie, onthou ek twee van sy aanhalings uit Openbaring wat my baie diep getref het.  In die eerste preek het hy uit Op. 19:11-16 van Jesus se vlammende oë, swaard, en wit perd gelees.  Hy het dit met die nederige Jesus wat op ‘n donkie ry gekontrasteer, en by sy gehoor gepleit om vandag dinge met Hom reg te maak.

 

In die tweede preek het hy na Op. 6:16-17 verwys en gesê dat mense vir die rotse uitroep om hulle breins te verpletter, sodat hulle nie voor die toorn van die Lam hoef te staan nie.

 

En dit is met hierdie ingesteldheid wat ons v.29 moet lees: “En dadelik ná die verdrukking van daardie dae sal die son verduister word, en die maan sal sy glans nie gee nie, en die sterre sal van die hemel val, en die kragte van die hemele sal geskud word.”

 

Ek glo dat ons die vers simbolies moet verstaan, en dat Jesus kosmiese terme gebruik om die absolute verwoesting van die tempel in 70 n.C. te beskryf.  Die Ou Testament profete het dieselfde terme gebruik om God se oordele oor Israel, Juda en die ander nasies aan te kondig (Jes. 13:10, Jer. 4:23, Eseg. 32:7-8, Joël 2:2, 10, 2:31, 3:15, Amos 8:9, Sef. 1:15).

 

Hoe weet ons dat v.29 in die eerste eeu vervul is en dat dit nie na die wederkoms verwys nie?  In my preek oor v.15-28 het ek gewys dat die groot verdrukking in die eerste eeu vervul is,[2] en volgens Jesus sal v.29 direk daarna plaasvind.

 

Verder sê Jesus self dat alles wat voor v.34 plaasvind in die eerste eeu gebeur het: “Voorwaar Ek sê vir julle, hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan voordat al hierdie dinge gebeur het nie.”

 

Laastens moet ons oplet dat daar ‘n duidelike kontras tussen v.15-31 en v.36-42 is.  Voor die koms in v.15-31 is daar tekens, terwyl die koms in v.36-42 heeltemal onverwags is.  Voor die koms in v.15-31 gaan dinge baie sleg, terwyl die omstandighede voor Jesus se wederkoms in v.36-42 rustig en normaal is.

 

Maar of v.29 nou in 70 n.C. gebeur het en of dit in die toekoms lê, die punt is dat die toorn van Jesus erger is as die groot verdrukking, en dat dit iets is waarmee ons moet reken.  “Want die Vader oordeel ook niemand nie, maar het die hele oordeel aan die Seun gegee” (Joh. 5:22).  Jesus Christus gaan jou oordeel.  As jy jou met sonde ophou, gaan jy op die laaste dag in sy vlammende oë moet kyk.

 

Dit is ook Hý wat jou met sy almagtige regterarm in die hel sal pynig.  Volgens Paulus sal Hy “wraak uitoefen op die wat God nie ken nie en op die wat aan die evangelie van onse Here Jesus nie gehoorsaam is nie.  Hulle sal as straf ondergaan ‘n ewige verderf, weg van die aangesig van die Here en van die heerlikheid van sy sterkte” (2Tess. 1:8-9).

 

Volgens Johannes sal die goddelose mens “drink van die wyn van die grimmigheid van God wat ongemeng ingeskink is in die beker van sy toorn, en hy sal gepynig word met vuur en swawel voor die heilige engele en voor die Lam.  En die rook van hulle pyniging gaan op tot in alle ewigheid, en hulle het dag en nag geen rus nie” (Op. 14:10-11).

 

Hy sal in jou “sy toorn bewys en sy mag bekend maak” (Rom. 9:22).  Ek wil jou smeek om nie met sonde te speel nie.  Keer terug as jy afvallig geraak het.  Bekeer jou van jou geestelike louheid, koue toewyding en sub-standaard liefde vir Jesus.  Hou op om te sê jy sal dit môre doen.  Moenie vanaand gaan slaap as dinge tussen jou en die Here nie reg is nie.

 

Moet ook nie dink ek praat net met ‘ongekerkte’ heidene nie.  Ek praat met jou wat in die kerk sit.  As Israel se tempel haar nie teen Jesus se toorn kon beskerm nie (Jer. 7:4), moet jy nie dink dat jy in ‘n kerkbank, doopbad of Christelike ouerhuis vir Hom kan wegkruip nie.  Hy weet wat in jou hart en lewe aan die gang is.  In die Naam van die soewereine Jesus wat alles gemaak het, beveel ek jou om jou te bekeer.

 

Al manier om vir sy toorn te vlug is om na Hom toe te vlug, “Jesus wat ons van die toekomstige toorn verlos” (1Tess. 1:10).  Toe Jesus soos ‘n misdadiger aan die kruis gehang het, het Hy die toorn wat vir ons bedoel was geabsorbeer (Rom. 3:25).

 

As jy met volle vertroue op sy lieflike Persoon, lewe en kruisdood rus, is Rom. 5:9 vir jou bedoel: “Veel meer dan sal ons, nou dat ons geregverdig is in sy bloed, deur Hom gered word van die toorn.”

 

  1. Sy heerlikheid (v.30)

Iemand het onlangs op Facebook gesê dat Moses die eerste man was wat data uit ‘n ‘cloud’ op ‘n ‘tablet’ gelaai het.  Ek was nie beïndruk nie.  As Christene moet ons nie grappe maak oor God se heerlikheid en ander gewigtige sake in die Bybel nie.

 

God se heerlikheid is nie ‘n eienskap van sy karakter nie, maar die volle spektrum van sy volkomenhede.  Dit is die beeldskone glans van sy openbaring, van wie en wat Hy in Homself is.  Jesus is hierdie heerlikheid (Heb. 1:3).

 

Toe Hy op die aarde was het Petrus, Johannes en Jakobus dit vir ‘n wyle op die berg van verheerliking gesien (Matt. 17:1-8).  Dit is asof Hy die gordyn oopgetrek het.

 

Natuurlik het Hy nog altyd hierdie heerlikheid gehad (Joh. 17:5), maar dit was as’t ware onder sy menslike vlees bedek.  Na sy opstanding en hemelvaart het die heerlikheid sigbaar geword.  Paulus het dit op die Damaskus-pad gesien en Johannes op die eiland Patmos (Hand. 9:3-9, Op. 1:9-20).  Ons sal dit in die hemel sien (Joh. 17:24).

 

Sover ek v.30 verstaan beskryf dit die heerlikheid wat Jesus tans in die hemel het, en gaan dit nie oor sy heerlikheid by die wederkoms nie.  Hoekom sê ek so?

 

Volgens v.30 sou die teken van die Seun van die Mens in die hemel verskyn.  Die Jode het nie geglo dat Jesus die Messias is nie, maar die verwoesting van die tempel in 70 n.C. was die teken dat Hy as Messias in die hemel sit (v.30, Ps. 110:1).

 

Dit was die teken dat Hy Dan. 7:13-14 se Seun van die Mens is, dat Hy met die wolke van die hemel na die Oue van Dae toe opgevaar het om die titel-akte van die Koninkryk te ontvang (Ps. 2:8, Matt. 28:18, Hand. 1:9, Op. 5:7), en dat Hy tans deur die evangelie besig is om die nuwe tempel te bou (Matt. 16:18, 28:19-20, Ef. 2:19-22, 1Pet. 2:5).

 

Toe Hy die tempel verwoes het, het die stamme van die aarde rou bedryf (v.30).  Die Griekse woord vir aarde [] beteken ook land.  Dit blyk dat die stamme van die land in v.30 getreur het toe die Messias die tempel verwoes.  Die Jode in die res van die Ryk het ook hieroor getreur (v.30).

 

Hoe weet ons dat Jesus hier van die Jode praat?  Sy aanhaling kom uit Sag. 12:10-14, en daar gaan dit oor Jerusalem wat treur nadat sy haar Messias gekruisig het.  Sommige het berou gehad oor hulle sonde (Luk. 23:48, Hand. 2:36-37), terwyl ander spyt was oor die bitter gevolge, nl. oor die verwoeste tempel (v.30).

 

Hoekom sê Jesus dat die stamme Hom in sy heerlike krag op die wolke van die hemel sou sien kom (v.30)?  Verwys dit nie na die wederkoms nie?  Hand. 1:9-11 sê vir ons dat Jesus eendag weer op die wolke sal kom, maar ek dink nie dat Hy hier van die wederkoms praat nie.  Hy het immers vir die hoëpriester gesê: “Van nou af sal u die Seun van die mens sien sit aan die regterhand van die krag van God en kom op die wolke van die hemel.” (Matt. 26:64).

 

Die hoëpriester het lank voor die wederkoms gesterf, maar hy hét Jesus se heerlike krag gesien toe die tempel verwoes is en die stad in swart rookwolke na die hemel toe opstyg.  Hy het Jesus se woorde onthou en besef dat Hy die Seun van die Mens is.  Volgens Ps. 18:12-13, Jes. 19:1, Eseg. 30:3, 18 het die Here op ‘n wolk teen Egipte en Dawid se vyande gekom.  Net so het Hy in 70 n.C. op ‘n wolk teen Jerusalem gekom.

 

Die Jode het nie meer gedink dat Hy ‘n swak en hulpelose Messias is nie, het hulle?  Hulle het sy “groot krag en heerlikheid” gesien (v.30).  En wanneer Jesus weer kom sal ons dit ook sien: “En wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit” (Matt. 25:31).

 

Ateïste en sentimentele kerkmense sal nie dink dat Hy die ‘Ag shame!’ Jesus van moderne Christenskap is nie.  Hulle sal weet dat Hy die sterk en roemryke Seun van God is.

 

Maar jy hoef nie te wag tot dan nie.  Deur die geloof kan ons, “al sien [ons] Hom nou nie, tog glo en [ons] verbly met ‘n onuitspreeklike en heerlike blydskap” (1Pet. 1:8).  Het jy dit al ervaar?  Of is dit iets wat glad nie in jou teologiese raamwerk pas nie?

 

Is jy tevrede met ‘n vervelige stiltetyd waarin jy nie eers kan onthou wat jy gelees het nie, waarin jy nie die Bybel verstaan nie, waarin jou hart koud voel en jou emosies dood is wanneer jy bid, sing en die nagmaal gebruik, waarin jou gedagtes dwaal of afskakel tydens die prediking, en waarin dit jou irriteer as die diens vir meer as ‘n uur aanhou?

 

Jy het hulp nodig.  Stuart Olyott sê: ‘clinical, unfeeling Christianity is not authentic Christianity and is a great evil’.[3]  Om dinge reg te stel moet jy heel eerste na die Here toe kom.  Sê vir Hom dat jy nie ‘n aptyt het vir geestelike dinge nie.  Bely dat jy soos die Laodisense lou geword het, en dat jy soos die Efesiërs jou eerste liefde verlaat het.

 

Bid dat Hy die smeulende kole in jou hart deur sy Gees sal aanblaas (2Tim. 1:6).  Bely en laat staan alle sonde, omdat dit die Heilige Gees bedroef en sy vuur uitblus (Ef. 4:30, 1Tess. 5:19).  Sonde verhoed dat jy Christus se heerlikheid sien en beleef (Rom. 3:23).

 

Die duiwel sal alles in sy vermoë doen om jou vir God se heerlikheid in Jesus Christus te verblind (2Kor. 4:4).  Glo, bid en fokus op Jesus, sy kruisdood en die evangelie.  Bid dat die Gees jou oë sal open om Christus se heerlikheid te sien (2Kor. 4:5-6).  Dit is tog hoekom die Heilige Gees gekom het: om Jesus te verheerlik (Joh. 16:14).

 

Dink diep na oor Jesus en heerlikheid, totdat dit soos ‘n vuur in jou hart brand (Luk. 24:32).  Hou aan dink totdat dit in gebed verander en jy die seën van Christus se heerlike teenwoordigheid ervaar: “Ek sal U nie laat gaan nie tensy dat U my seën… En Hy het hom daar geseën.” (Gen. 32:26, 29).

 

Die meeste Christene het dit nog nooit ervaar nie, en het ook nie ‘n idee waarvan ek praat nie.  En tog is dit heeltemal Bybels.  Sê vir die Here dat jy nog nie hierdie dinge ervaar het nie, en dat Hy asb. “aan [jou] die Gees van wysheid en openbaring in kennis van Hom mag gee” (Ef. 1:17).

 

As jy in geloof en uit ‘n opregte bid, sal Hy jou gebed verhoor: “hoeveel te meer sal die hemelse Vader die Heilige Gees gee aan die wat Hom bid?” (Luk. 11:13).  En as jy dit eers gesmaak het sal nie iets anders soek nie: ‘Those who have had life-changing encouters in the secret place do not stay away from that place for very long.’ (Stuart Olyott).[4]

 

  1. Sy blydskap (v.31)

Het jy al ooit daaraan gedink dat Jesus baie bly is?  John Piper sê: ‘He is an unshakably happy God.’[5]  Luk. 10:21 praat van sy blydskap, en die vrug van die Gees is blydskap (Gal. 5:22).

 

Dit is ook blydskap wat Hom gedryf het om v.31 te voorspel en uit te voer: “En Hy sal sy engele uitstuur met harde trompetgeluid, en hulle sal sy uitverkorenes versamel uit die vier windstreke, van die een einde van die hemele af tot die ander einde daarvan.”

 

Wat beteken hierdie vers?  Weereens leer v.34 vir ons dat v.31 nie van Jesus se wederkoms praat nie, maar dat dit in die eerste eeu vervul is.  Ek wil die vers soos volg verduidelik:

 

[a] Die Griekse woord vir engel [aggelos] beteken boodskapper en verwys soms na menslike boodskappers of predikers (bv. Matt. 11:10, Fil. 2:25, Op. 2:1, 8, 12, 18, 3:1, 7, 14).

 

In v.36 praat Jesus van die engele van die hemel, terwyl Hy in v.31 bloot van die engele praat.  Die engele in v.31 is heel waarskynlik menslike boodskappers wat d.m.v. evangelisasie die uitverkorenes na Jesus toe bring.  Hulle gaan na die nasies toe om die evangelie te preek, sodat die uitverkorenes gered kan word (v.31, Luk. 13:29, Hand. 1:8, 2Tim. 2:10).

 

Jesus het die nuwe tempel effektief gebou toe Hy die ou een verwoes het; Hy het die heidene met die rykdom van sy verlossing geseën toe Hy die Jode verwerp het (v.29-31, Rom. 11:12).

 

[b] Volgens 1Kor. 15:52 en 1Tess. 4:16 sal ons ‘n trompet hoor wanneer Jesus weer kom.  Maar in Lev. 25:8-22 lees ons van ‘n trompet wat elke 50 jaar in Israel geblaas is.  Dit het die jubeljaar aangekondig waarin mense van hulle finansiële laste bevry is.

 

Toe Jesus ons van ons sonde bevry, het Hy die jubeljaar vervul (Luk. 4:18-19).  Die trompet van v.31 het die jubeljaar aangekondig en vir die nasies gesê dat hulle van hulle sonde bevry is.  As Christene het ons dus elke rede onder die son om bly te wees (sien Jes. 61:1-3):

 

  • Jesus is ons Messias en Verlosser.
  • Die rykdom van die hemel is ons s’n.
  • Hy het ons gebroke harte verbind.
  • Ons is nie meer slawe van sonde nie, maar Hy het ons uit die boeie van Satan bevry.
  • Die Vader glimlag oor ons en is nie kwaad vir ons nie.
  • Jesus sal die duiwel en al ons vyande onder sy voete vertrap.
  • Daar is twee Persone wat ons troos: Jesus en die Heilige Gees.
  • Jesus het ons met die skoon klere van sy geregtigheid beklee, sodat ons aanneemlik is vir die Vader.
  • Die Heilige Gees woon in ons en vul ons met sy vreugde.
  • Hy het die klaaglied weggevat en ons monde met lofprysing gevul.
  • Hy leer ons om regverdig te lewe.
  • Hy verheerlik sy Naam in ons harte en lewens.

 

Daar is nog baie redes om bly te wees, maar die tyd het my ingehaal.

 

Die feit dat Jesus nie ‘n sagte sissie is nie, beteken nie dat Hy emosieloos en hard is nie.  Hy is liefdevol en genadig, maar ook heilig en regverdig.  Hy is die Leeu en die Lam (Op. 5:5-6).  Hy is die Groot Verdrukker wat erger is as die groot verdrukking, maar ook die Groot Verlosser van elke mens wat in Hom glo.

 

[1] Streng gesproke kan ons dit nie die ‘aspekte’ van sy karakter noem nie, aangesien sy karakter nie verdeeld is nie.  Christus is in sy hele wese liefdevol, heerlik, heilig, ens.  Maar weens die gebrek aan ‘n beter term het ek besluit om van die ‘aspekte’ van sy karakter te praat.

[2] https://baptistekerkkemptonpark.wordpress.com/2018/03/24/christene-en-die-groot-verdrukking/

[3] Stuart Olyott, Something Must Be Known & Felt, Bryntirion Press, Bridgend, 2014, p. 25

[4] Stuart Olyott, Ministering Like the Master, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 2003, p. 82

[5] John Piper, Desiring God, Inter-Varsity Press, Nottingham: England, 1986, p. 50

Christene en die groot verdrukking

Romans siege

Ek weet nie of jy Tim LaHaye en Jerry B. Jenkins se Left Behind reeks gelees of gekyk het nie?  Ek het twee van die films gesien.  Dit is vol van aksie en lekker om te kyk.  Maar wat my betref is dit pure fiksie, want volgens Matt. 24:15-28 het die groot verdrukking in die eerste eeu plaasgevind.

 

  1. Die verwoesting (v.15)

Iemand het vir D.A. Carson gevra wat ons van die herboude tempel moet maak as Jesus in Joh. 2:19-22 gesê het dat Hý die herboude tempel is.  ‘Niks,’ het hy geantwoord.

 

Ek stem saam en glo nie dat Matt. 24 van ‘n herboude tempel in die toekoms praat nie.  Dit gaan hier oor die verwoesting van die tempel in 70 n.C (sien v.1-3, 34).

 

Dit geld ook vir die gruwel van die verwoesting in v.15.  Volgens Jesus het Daniël hiervan gepraat.  In Dan. 11:31 en 12:11 profeteer hy van ‘n koning wat ‘n gruwelike beeld in die tempel sou oprig.

 

Dit het gebeur toe Antiochus Epifanes in 168 v.C. ‘n beeld van Zeus op die altaar gebou en varke daarop geoffer het.[1]  Dit is dus nie die profesie wat Jesus hier in gedagte het nie.

 

In Dan. 9:2, 17-18 lees ons dat die Babiloniërs Jerusalem en die tempel in verwoes het.  Dit het 586 v.C. gebeur.  Volgens Dan. 9:26-27 sou die stad en tempel weer in die toekoms verwoes word.  Dit het gebeur toe die Romeine dit in 70 n.C. verwoes het.[2]

 

‘n Vergelyking tussen Matteus en Lukas wys vir ons dat die Romeinse weermag die gruwel van die verwoesting is.  “Wanneer julle dan die gruwel van die verwoesting…sien…dan moet die wat in Judéa is, na die berge vlug” (v.15-16).

 

“En wanneer julle Jerusalem deur leërs omsingeld sien, dan moet julle weet dat sy verwoesting naby is.  Dan moet die wat in Judéa is, na die berge vlug” (Luk. 21:20-21, vgl. 19:43-44).

 

Volgens Jesus sou die gruwel van die verwoesting in die heiligdom staan (v.15).  Die Grieks praat van die ‘heilige plek’ [Gk. topos hagios], en verwys na die tempel en die stad (23:37-38, 4:5, Dan. 9:26, Luk. 21:20).

 

Die Romeine het blykbaar die embleem van ‘n arend voor elke legioen of groep van 5000 soldate gedra.[3]  Die kerkvader Tertullianus (160-220 n.C.) sê dat hulle hierdie arend-embleem aanbid, daarby gesweer en bo hulle gode verhef het.[4]

 

Toe die Romeine later die stad inneem, het hulle die embleem bo die oostelike hek van die tempel opgerig en voor dit geoffer.[5]  Is dit enige wonder dat Jesus dit ‘n gruwel noem (v.15, vgl. Deut. 7:25, 27:15, 1Kon. 11:7)?

 

Volgens Hom moes die gelowiges vlug as hulle die Romeine met hierdie gruwel in die heilige stad of plek sien staan het (v.15-16).  Dit is wat die volgende verse beteken.

 

  1. Die vlug (v.16-18, 20)

Vers 16 wys dat die verdrukking in Judea sou plaasvind.  Dit gaan nie hier oor ‘n groot verdrukking in Suid-Afrika, Australië of Suid-Korea nie.  Die historiese agtergrond sal ons help om die profesie te verstaan.

 

In 67 n.C. het keiser Nero vir Vespasianus Jerusalem toe gestuur om dit te beleër.  Op 9 Junie 68 n.C. het Nero selfmoord pleeg.  Oor die bestek van 18 maande het drie keisers die troon bestyg en weer tot ‘n val gekom: Galba, Otho en Vitellius.

 

Vespasiunus is teruggeroep Rome toe om keiser te word.  Hy het sy seun Titus in Jerusalem agtergelaat.  Die weermag het op Titus se bevel gewag en hulle vir ‘n kort rukkie van die stad af onttrek.

 

Toe dit gebeur, het die Christene Jesus se woorde in v.16 gehoorsaam en Pella toe gevlug.[6]  Pella was oorkant die Jordaan rivier, sowat 100 km noord-oos van Jerusalem en 27 km suid van die See van Galilea.

 

Jesus het vir hulle gesê om te vlug en nie terug te draai nie.  ‘n Gelowige wat op sy huis se plat dak was moes nie afkom om sy besittings te gryp nie, terwyl iemand wat in die veld was nie in die stad moes inkom vir sy kleed of jas nie (v.17-18, Luk. 21:21).  Die Christene moes eenvoudig vlug (v.16).

 

Hulle moes bid dat dit nie in die winter of op die Sabbat gebeur nie (v.20).  In die winter sou dit koud en nat wees, en a.g.v. die verdrukking sou daar nie genoeg kos wees vir die 100 km-reis nie (v.20-21).

 

Op die Sabbat sou die Jode hulle voorkeer en verbied om meer as 900 m te reis (vgl. Hand. 1:12).  Tydens die verdrukking was die kanse ook goed dat die Jode hulle tydens so ‘n reis sou doodmaak (v.20-21).

 

  1. Die verdrukking (v.19, 21-22)

Jesus noem dit die groot verdrukking om te wys hoe intens dit was.  Om Deut. 28:52-57 te vervul sou ma’s hulle kinders eet (vgl. 2Kon. 6:26-29).  Dit is wat Jesus in v.19 bedoel het: “Maar wee die vroue wat swanger is en die wat nog soog, in daardie dae.”

 

Weereens gaan dit nie hier oor ‘n verdrukking in die toekoms nie, maar oor Jerusalem in die eerste eeu.  Twee tekste bevestig dit: “Maar wee die vroue wat swanger is en die wat nog soog in daardie dae; want daar sal ‘n groot nood in die land wees en toorn oor hierdie volk.” (Luk. 21:23).

 

“Maar Jesus het Hom omgedraai en vir hulle gesê: Dogters van Jerusalem, moenie oor My ween nie, maar ween oor julleself en oor julle kinders; want daar kom dae waarin hulle sal sê: Gelukkig is die onvrugbares en die moederskote wat nie gebaar en die borste wat nie gesoog het nie.” (Luk. 23:28-29).

 

Volgens Josefus het ma’s die kos uit hulle babas se monde gevat en hulle laat sterf.[7]  Een ma het haar kind gebraai en geëet.[8]  Meer as ‘n miljoen Jode het in die verdrukking gesterf, en nog 97 000 is gevange geneem.[9]

 

Op een stadium het Titus 500 Jode per dag gekruisig, sodat daar later nie meer genoeg plek was vir al die kruise, of genoeg kruise om die Jode op te hang nie.[10]

 

So het God die Jode vir hulle moord op die Messias vergeld (27:25, Luk. 21:22-23).  Hy het aan hulle gedoen wat hulle aan sy Seun gedoen het.  Die straf het by die oortreding gepas.

 

Dalk wonder jy: ‘Maar hoe kan jy sê dat die groot verdrukking in die eerste eeu vervul is, as Jesus self sê: “soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie” (v.21)?  Was Hitler se uitwissing van 6 miljoen Jode en twee Wêreld Oorloë nie groter en erger as die val van Jerusalem in 70 n.C. nie?’

 

Dit was, maar ons moet ‘n paar dinge onthou:

 

[a] Jesus het gesê dat die verdrukking in die eerste eeu sou plaasvind (v.34, 9).

 

[b] Openbaring praat van ‘n verdrukking in die eerste eeu (Op. 1:9, 2:9-10, 2:22, 3:10).

 

[c] Jesus het nie gesê dat daar nooit weer in die geskiedenis so iets sou wees, of dat daar nêrens op die aarde iets erger sou plaasvind nie.  Die konteks wys dat dit oor Jerusalem en Judea gaan (v.16, Luk. 21:20-24): daar was nog nooit so ‘n groot verdrukking in Jerusalem nie, en daar sou ook nie in die toekoms een wees nie.

 

As daar in die toekoms ‘n verdrukking oor die hele aarde sal plaasvind, was Noag se vloed groter as dit.  Waar heelwat mense die verdrukking oorleef het (v.16), het net Noag en sy gesin die vloed oorleef.

 

Verder is dit onnodig om te sê dat daar nooit weer so ‘n verdrukking sal wees as dit oor die kort tydperk voor die wederkoms gaan nie, aangesien daar glad nie weer ‘n verdrukking sal wees nie.

 

Duidelik is die verdrukking tot Jerusalem en Judea beperk, en handel dit nie oor die hele planeet nie.  Waar dit oor ‘n spesifieke stad of land gaan, gebruik die Ou Testament dieselfde taal as Jesus in v.21.

 

  • “En daar sal ‘n groot gejammer in die hele Egipteland wees soos daar nie gewees het en soos daar nie weer sal wees nie.” (Eks. 11:6).
  • “om al jou gruwels ontwil sal Ek aan jou doen wat Ek nooit gedoen het nie, en wat Ek só nooit weer sal doen nie.” (Eseg. 5:9).
  • “deur groot onheil oor ons te bring wat onder die ganse hemel nie gebeur het soos in Jerusalem nie” (Dan. 9:12).
  • “‘n dag van duisternis en donkerheid, ‘n dag van wolke en wolkenag…wat van oudsher sy gelyke nie gehad het nie en dit hierna ook nie sal hê tot in die jare van die verste geslagte nie.” (Joël 2:2).

 

Oor die verwoesting van Jerusalem in 70 n.C. het Josefus gesê: ‘neither did any other city ever suffer such miseries…from the beginning of the world.’[11]

 

[d] Die verwoesting van die tempel saam met die Ou Testamentiese priester- en offersisteem is uniek, en in daardie sin sal geen aanval op Jerusalem ooit weer so erg wees nie.

 

As die Here die verdrukking nie ingekort het nie, sou geen mens se lewe gespaar word nie; almal sou deur die oorlog, hongersnood en pessiektes omkom (v.22).  Dit was om die uitverkorenes te spaar dat die Here die verdrukking kortgeknip het (v.22, Ef. 1:4-5, 1Pet. 1:1-2).

 

  1. Die verleiding (v.23-27)

Beide die Jehova’s Getuies en die Sewendedag Adventiste is berug vir hulle vals profesieë oor die wederkoms.  Baie mense in die eerste eeu het geglo dat die Messias hier, daar, in ‘n binne vertrek of in die woestyn sou kom (v.23, 26).

 

Josefus maak melding van sulke vals profete.[12]  Die Jode het hiervoor geval, omdat hulle die ware Profeet en Messias verwerp het.  Hulle het dit veral geglo, omdat hulle tydens die verdrukking desperaat was vir ‘n uitkoms.

 

Jesus se dissipels moes nie vir anti-christelike jakkalse val nie, al het hulle ook bonatuurlike tekens gedoen (v.24, 5, 11, 1Joh. 2:18, 4:1, Deut. 13:1 e.v.).  Juis daarom het Hy hulle voor die tyd gewaarsku (v.25).

 

Hy het by implikasie gesê dat die duiwel vals messiase en profete sou stuur om die uitverkorenes te mislei (v.24).  Hy sou egter onsuksesvol wees: “as dit moontlik was” (v.24).

 

Ware gelowiges weet dat Jesus nie in Sirië of Egipte kom nie (v.23, 26), maar dat sy wederkoms soos weerlig sal wees wat die ganse hemel laat ophelder (v.27).  Wanneer Hy weer kom sal dit in die ooste en die weste gesien word, selfs al is die aarde rond!

 

  1. Die verrotting (v.28)

Ek het in die wildtuin gesien hoe ‘n Berghaan (‘n soort arend) aan ‘n bok se karkas vreet.  Dit is ‘n welbekende feit dat roofarende en ander soort arende ook aan dooie diere aas.  Dit is dus nie net aasvoëls wat dit doen nie.

 

Die Griekse woord wat in v.28 met aasvoël vertaal word [aetos], beteken eintlik arend.  Aasvoël is ‘n afleiding, omdat Jesus van ‘n lyk of karkas praat.  Sy punt is dat Jerusalem die verrotte karkas is en die Romeine die arend wat dit kaal vreet.  Ek het reeds hierbo gewys dat die Romeine ‘n arend-embleem of Aquila met hulle saam gedra het.

 

Reeds in die Ou Testament vergelyk God sy volk se vyande met ‘n arend wat op hulle afpyl.  “Die HERE sal teen jou ‘n nasie bring van ver, van die einde van die aarde af, soos ‘n arend vlieg—’n nasie wie se taal jy nie verstaan nie” (Deut. 28:49).

 

“Soos ‘n arend skiet dit neer op die huis van die HERE! Omdat hulle my verbond oortree het en teen my wet gesondig het.” (Hos. 8:1).  “Van ver kom hulle aangevlieg net soos ‘n arend wat op sy prooi neerskiet!” (Hab. 1:8).

 

Die beeld van ‘n arend wat aan ‘n lyk vreet wys ook dat die Here die Jode vervloek het (v.28, Deut. 28:26, 1Kon. 14:11-13).  In sy genade sal Hy hulle in die toekoms vergewe en herstel (Rom. 11).

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas as dit reeds in die verlede vervul is?  In die eerste plek hoef jy nie ‘n groot verdrukking in die toekoms te vrees nie.  Ek ken ‘n tannie wie se man dit so gevrees het dat hy nie kinders wou hê nie.

 

As jy hierdie lering tot sy logiese gevolg neem moet ons nie op Sondae en in ons stiltetye met ‘n verwagting vir die nasies bid nie, aangesien die Here ons buitendien nie gaan verhoor nie.

 

Ook wanneer ons die evangelie met die nasies deel, moet ons nie verwag dat hulle in groot getalle tot bekering sal kom nie.  Ons moenie ‘n herlewing verwag of daarvoor bid nie, maar die moderne cop out as ons leuse aanvaar: ‘Moet jouself nie oor die resultate bekommer nie; wees jy net getrou.’

 

Maar is getrouheid al wat die Here van ons verwag?  Het Hy ons beveel om net die evangelie-boodskap af te lewer en nie regtig om te gee of ons die teiken raakskiet of nie?

 

Of het Hy gesê ons moet die nasies dissipeleer en na Hom toe bring (28:19-20)?  Is dit nie sy begeerte dat hele nasies saam met hulle konings in aanbidding voor Hom moet buig nie (Ps. 86:9, Jes. 49:6-7)?

 

Ek het al genoeg vir jou gesê dat ek optimisties is oor die eindtyd.  Soos Spurgeon en Dawid glo ek nie dat dinge erger gaan word voordat die Here kom nie, maar beter.  In sy kommentaar op Ps. 86:9 het Spurgeon die volgende geskryf:

 

‘Dawid het nie geglo in die teorie wat sê dat die wêreld slegter en slegter sal word, en dat die huidige tydperk in algemene duisternis en afgodery sal eindig nie.  As ons party van ons profetiese broers se woorde moet glo, sal die son van hierdie wêreld in ‘n tienvoudige nag ondergaan.

 

‘Ons verwag dit glad nie, maar kyk uit vir die dag wanneer die inwoners van elke land geregtigheid sal leer, in die Verlosser sal glo, en U alleen sal aanbid, O God, en “U Naam sal eer.”

 

‘Die moderne idee het die kerk se ywer vir sending grootliks gedemp, en hoe gouer ons dit as onbybels bewys, hoe beter vir die saak van God.  Dit rym nie met profesie nie, verheerlik nie die Here nie, en inspireer die kerk ook nie met ywer nie.  Laat dit ver van ons af verdryf word.’[13]

 

Op grond van Matt. 24:15-28 is ek oortuig dat die groot verdrukking in die verlede lê en dat daar beter dae op die kerk wag.  As dit nie so was nie, moet ons soos die verwarde Tessalonisense wees en ons langtermyn visie laat vaar (2Tess. 3).  Ons kan by die huis sit en vir die donker dae voor Jesus se koms wag.

 

Ek hoef seker nie vir jou te sê dat ek sarkasties is nie?  Ek glo dat ons met verwagting na die kerk se blink toekoms en na Jesus se wederkoms kan uitsien.  Dít is die groot punt wat ek wil maak.  Maar daar is nog vier punte wat ek wil uitlig:

 

[a] Moenie so aan jou aardse besittings vashou dat jy dit nie kan los om die Here te volg nie (v.16-18).  Lot se vrou kon nie die wêreld los nie, maar het met verlange daarna teruggekyk (Gen. 19:26).  Moenie soos sy wees nie, maar kies wie jy wil dien: Jesus of die wêreld (Luk. 17:31-32)?  Jy kan nie beide dien nie (Jak. 4:4, 1Joh. 2:15).

 

[b] Die Here sal nie een van sy uitverkorenes laat wegval nie, maar seker maak dat Hy hulle tot die einde toe bewaar (v.22, 24, Joh. 10:28-29, Rom. 8:29-30, 33, 38-39, Ef. 1:13-14, Fil. 1:6, 2Tess. 2:13-14, 1Pet. 1:5).

 

[c] God en sy Woord is betroubaar.  Josefus wat dié dinge opgeteken het was nie ‘n gelowige nie, en tog het hy die Bybel se profesieë beaam.  Jy kan die Here en die Bybel vertrou.  As Hy iets sê doen Hy dit (v.25, Joh. 13:19).  Herinner Hom dan aan sy beloftes (Jes. 62:6-7).

 

[d] Hiper-preteriste glo dat Jesus nie weer kom nie, maar dat Hy reeds in 70 n.C. gekom het.[14]  Maar volgens v.23, 26-27 sal die wederkoms nie êrens in ‘n hoekie plaasvind nie; almal sal dit weet.  Moet dan nie vir hierdie mense se slim redenasies val en dink dat die wederkoms reeds gebeur het nie.

 

Maar moet ook nie só op die wederkoms fokus dat jy van die kruis vergeet nie.  Die wederkoms is die dak en mure wat op die fondasie van Jesus se kruisdood en opstanding gebou is.

 

Prakties beteken dit dat jy jou nie teen die nuus moet vaskyk, sodat jy alewig sê: ‘Die einde is naby’ nie.  Neem jou eerder voor om in niks anders te “roem nie, behalwe in die kruis van onse Here Jesus Christus, deur wie die wêreld vir my gekruisig is en ek vir die wêreld.” (Gal. 6:14).

 

[1] John MacArthur, The MacArthur Study Bible, note on Matt. 24:15

[2] In die volgende preek sal ek Dan. 9:24-27 uitlê.

[3] Flavius Josephus, The Wars of the Jews, Book 3, ch. 6, par. 2; Book 5, ch. 2, par. 1

[4] The Apology of Tertullian, ch. 16

[5] Wars, Book 6, ch. 6, par. 1

[6] Ibid., Book 4, ch. 9, par. 1-2; Eusebius of Cesarea, Ecclesiastical History, Book 3, par. 5; http://brackenhurstbaptist.co.za/the-144000-who-are-they/; Epiphanius of Salamis, Against Heresies (Panarion), XXIX.7

[7] Wars, Book 5, ch. 10, par. 3

[8] Ibid, Book 6, ch. 3, par. 4

[9] Ibid., Book 6, ch. 9, par. 3

[10] Ibid., Book 5, ch. 11, par. 1

[11] Ibid., Book 5, ch. 10, par. 5

[12] Flavius Josephus, The Antiquities of the Jews, Book 20, ch. 8, par. 6; Wars, Book 6, ch. 5, par. 2-3 & Book 2, ch. 13, par. 5

[13] Charles Spurgeon, The Treasury of David, note on Ps. 86:9, 1869-1885, Public Domain, http://www.e-sword.net

[14] Die siening wat ek glo is gedeelte-preterisme en is heeltemal behoudend.  Hiper-preterisme is ‘n dwaling wat die wederkoms, finale oordeel en opstanding van die dooies verwerp.

Tekens van die einde

The end is near

Ek het ‘n DVD gekyk waarin die prediker foto’s van hedendaagse oorloë, hongersnode, aardbewings, pessiektes, ens. wys en vir die mense sê dat dit Matt. 24:4-14 vervul.  Maar is dit wat Jesus in hierdie verse bedoel het?  Kom ons bekyk die teks, konteks en historiese agtergrond van nader.

 

  1. Vals messiase en profete (v.4-5, 11)

Alhoewel daar vandag nog vals messiase en profete is, het Jesus hier van die eerste eeu gepraat.  Hoe weet ons dit?  Volgens Luk. 21:6-7 was hierdie dinge voorlopers van die verwoesting van Jerusalem en die tempel in 70 n.C.

 

Verder het Jesus in v.34 gesê: “hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan voordat al hierdie dinge gebeur het nie.”  Hy het ook in v.4, 6, 9 vir die dissipels gesê dat húlle hierdie dinge sou deurmaak.

 

Baie tekste in die Nuwe Testament bevestig v.4-5, 11, en wys dat daar in die eerste eeu vals messiase en profete was (Hand. 13:6, 20:29-30, 2Kor. 11:13, Gal. 2:4, 1Tim. 4:1-2, 2Pet. 2:1-2, 1Joh. 2:18, 4:1, Op. 2:2).  Josefus (37-100 n.C.) beaam dat daar baie vals profete in hierdie tyd aktief was.[1]

 

Jesus gaan so ver as om te sê dat die vals messiase hulleself die God van Eks. 3:14 (EK IS) sou noem: ‘Want baie sal onder my Naam kom en sê: Dit is ek!’ (Mark. 13:6, Gk. egō eimi beteken ‘EK IS’].

 

Dit het inderdaad gebeur.  In Hand. 8:9-11 praat Lukas van Simon die towenaar wat mense mislei het.  Baie van die vroeë kerkvaders het gesê dat hy homself as God, die Messias, die Woord van God, die Trooster, die Almagtige, die Seun van God en die skepper van die engele beskou het.[2]

 

Daar was ook ‘n sekere Dositheus wat gesê het dat hy die Messias en Profeet van Deut. 18:18 is.[3]  Blykbaar was hy Simon die Towenaar se leermeester.[4]

 

  1. Oorloë (v.6-7)

Daar was nog altyd oorloë in die geskiedenis.  Maar persoonlik dink ek nie dat die twee Wêreld Oorloë van die 20ste eeu ‘n vervulling van Matt. 24:6-7 is nie.  Die oorloë in hierdie verse sou voor die verwoesting van die Jerusalem-tempel in 70 n.C. plaasvind (v.2-3).  Kom ek skets vir jou die agtergrond.

 

Tussen 17 v.C. en die middel van die eerste eeu n.C., het die Romeinse Ryk ‘n tyd van vrede beleef.  Hulle het dit die Pax Romana genoem.[5]  Maar in 68-69 n.C. was daar groot onstuimighede.

 

Binne ‘n jaar was daar vier Romeinse keisers.[6]  Dinge het so erg geraak dat die Ryk amper tot ‘n val gekom het.[7]  Die Romeinse geskiedkundige Tacitus (55-117 n.C.) sê dat verskeie provinsies in opstand was en van die Ryk probeer wegbreek het.[8]

 

Dwarsoor die Ryk was daar oorloë waarin koninkryke en nasies teen mekaar geveg het: Germanië (Duitsland), Thracië (op die grens van Bulgarye, Griekeland en Turkye), Noord-Afrika, Gallië (Frankryk), Brittanje, Armenië, Judea en meer (v.6-7).[9]

 

Volgens God se soewereine raadsplan móés hierdie dinge gebeur, maar dit was nog nie die einde van die tempel met sy priesters en offersisteem nie (v.6).  Die dissipels moes hulle dus nie hieroor ontstel nie (v.6).

 

  1. Hongersnode en pessiektes (v.7)

Net soos wat iemand se skaduwee hom volg, volg hongersnood op oorloë, en pessiektes op hongersnood (v.7, Luk. 21:11).  Tydens Claudius (41-54 n.C.) se heerskappy was daar ‘n wêreldwye hongersnood (Hand. 11:28).

 

Verskeie antieke skrywers beskryf sulke hongersnode.[10]  In Jerusalem het mense bv. van die honger gesterf.[11]  Tydens die Joodse oorlog is mense oopgesny en het hulle hulle arms in mekaar se kele afgedruk om kos te kry; ma’s het hulle eie kinders geëet.[12]  So is die vervloeking van Deut. 28:52-61 vervul.

 

Maar dit was nie net die Jode wat van die honger en pessiektes gesterf het nie.  Volgens Suetonius (70-160 n.C.) het 30 000 mense gedurende een herfsseisoen a.g.v. ‘n pessiekte in Rome gesterf.[13]  Tacitus vertel hoe die bevolking byna uitgesterf het: ‘The houses were full of corpses, and the streets of funerals.’[14]

 

  1. Aardbewings (v.7-8)

Die aardbewings gedurende hierdie tyd was so erg, wyd-verspreid en aanhoudend, dat Charles John Ellicott in die 1800’s gesê het: ‘Daar was seker nog nooit ‘n periode in die wêreld se geskiedenis wat so deur aardbewings gekenmerk is, soos die tyd tussen Jesus se kruisdood en die verwoesting van Jerusalem nie.’[15]

 

Antieke skrywers praat van aardbewings in Kreta, Rome, Apamea, Frigië, Smirna, Milete, Chios, Samos, Laodisea, Hiërapolis, Kolosse, Campanië, Rome, Judea, Pompeii, Asië (Wes-Turkye), Agaje, Sirië en Macedonië.[16]  Daar was ook geweldige skuddings tydens die heerskappye van keisers Caligula (37-41 n.C.) en Claudius (41-54 n.C.).[17]

 

Maar volgens v.8 was hierdie dinge nie die eintlike tekens van die einde nie, maar die geboorte pyne wat op beter dinge sou uitloop.  Met die verwoesting van die tempel sou die baba (die kerk) van die ma (Israel) geskei word.

 

Die Christelike geloof sou nie meer met Judaïsme verwar word nie.  Met die verwoesting van die Jerusalemse tempel het die ou verbond finaal tot ‘n einde gekom, en sou die nuwe verbond en tempel soos ‘n paal bo water uitstaan (Heb. 8:13, 10:9).  Ek sal hierop uitbrei as ek by die toepassing kom.

 

  1. Vervolging (v.9-10)

Tussen 64 en 68 n.C. het keiser Nero die Christene vervolg.[18]  Hy het gesê dat hulle die mensdom haat.  Hy het sommige van hulle laat kruisig, terwyl hy ander in dierevelle toegewerk en vir die honde gegooi het.  Hy het party van hulle met pik gesmeer en aan die brand gesteek om sy gaste te vermaak.[19]

 

Jesus het dit voorspel: “Dan sal hulle jul aan verdrukking oorgee en julle doodmaak; en julle sal deur al die nasies gehaat word ter wille van my Naam.” (v.9).

 

In 10:18 en Mark. 13:9 sê Jesus dat hulle in die sinagoges geslaan sal word.  Dit impliseer dat hulle nie net deur die Romeine vervolg sou word nie, maar ook deur die Jode.

 

Baie tekste in die Nuwe Testament wys dat die Jode en heidene God se kinders vervolg het (23:34, Hand. 4:3, 5:40, 7:54-8:3, 9:1, 12:1-2, 14:5, 19, 16:22-24, 21:30-31, 1Tess. 2:14-16, 2Tim. 2:9, Op. 1:9, 2:9-10, 3:13, ens.).  Sommige belydende Christene het onder die druk toegegee en vir Jesus verloën (v.10, Hand. 20:29-30, 2Tim. 1:15).  Party van hulle het hulle familie en vriende aan die vervolgers oorgelewer (v.10, 10:21, Mark. 13:12, Luk. 21:16-17).  Tacitus sê: ‘Nero het belydende Christene gearresteer, en deur húlle inligting baie ander veroordeel.’[20]

 

  1. Afvalligheid (v.12-13)

Josefus vertel hoe die Jode barbaars geraak het.  Hulle het hulleself aan rowery, moorde, homoseksuele dade, wetteloosheid, wanorde, en die ergste denkbare booshede oorgegee.

 

Hulle het mense se huise geplunder, hulle met die swaard deurboor, vroue verkrag, en hulleself met vroulike grimering en klere versier.[21]  Sulke booshede het ook in die res van die wêreld plaasgevind.[22]

 

Die toenemende goddeloosheid het gemaak dat belydende Christene daaraan gewoond raak, en in hulle liefde vir die Here verkoel (v.12, 2Tim. 3:1-9, Op. 2:4).  Hulle vrees vir vervolging sou ook daartoe lei dat hulle nie meer so vurig vir die Here getuig het nie, maar Hom verloën het (v.10, 12).

 

Dié wat dit gedoen het, het gewys dat hulle nie aan Jesus behoort het nie (Heb. 3:14, 1Joh. 2:19).  “Maar wie volhard tot die einde toe, hy sal gered word.” (v.13, vgl. 10:22, Luk. 21:19).

 

  1. Die evangelie aan die nasies (v.14)

In 2005 het ‘n ouer leraar vir my gesê dat v.14 in die eerste eeu vervul is.  Ek het met hom gestry, maar het intussen besef dat hy reg was.  Die vers sê: “En hierdie evangelie van die koninkryk sal verkondig word in die hele wêreld tot ‘n getuienis vir al die nasies; en dan sal die einde kom.” (v.14).

 

Die Griekse woord vir wêreld [oikoumenē] verwys soms na die Romeinse Ryk, en nie na die hele planeet nie.  Die volgende verse wys dit.  “En in daardie dae het daar ‘n bevel uitgegaan van keiser Augustus dat die hele wêreld [Gk. oikoumenē] ingeskryf moes word.” (Luk. 2:1).

 

“Agabus het…deur die Heilige Gees te kenne gegee dat daar ‘n groot hongersnood oor die hele wêreld [Gk. oikoumenē] sou kom, wat ook gekom het onder keiser Claudius.” (Hand. 11:18).

 

“ons het gevind dat hierdie man [Paulus] ‘n pes is en ‘n verwekker van oproer onder al die Jode in die wêreld [Gk. oikoumenē] en ‘n voorman van die sekte van die Nasaréners” (Hand. 24:5).

 

Volgens Jesus moes die nasies wat in v.9 die dissipels gehaat het, die evangelie hoor [v.14, Gk. ethnos].  In die konteks verwys die nasies nie na Paraguay en Japan nie, maar na al die nasies van die Romeinse Ryk.

 

  • “En daar het in Jerusalem Jode gewoon…uit elke nasie wat onder die hemel is.” (Hand. 2:5).
  • Ek dank my God “dat julle geloof verkondig word in die hele wêreld.” (Rom. 1:8).
  • “Oor die hele aarde het hulle stem uitgegaan en tot by die eindes van die wêreld hulle woorde.” (Rom. 10:18).
  • 16:26 sê dat die evangelie “bekend gemaak is onder al die heidene [Gk. ethnos]…”
  • 1:5-6 sê dat “die evangelie…die hele wêreld bereik het”. Paulus sê ook dat “die evangelie…verkondig is in die ganse mensdom onder die hemel” (Kol. 1:23).

 

‘As die evangelie die nasies van die antieke wêreld bereik het sal die einde kom,’ is wat Jesus in v.14 bedoel het.  Die einde verwys na die einde van die tempel of die Ou Testamentiese era.  Dit gaan nie hier oor die einde van die wêreld nie.

 

Hoe moet ons Matt. 24:4-14 op onsself toepas?

 

[a] Moenie bang wees as jy van vals messiase, oorloë, pessiektes, ens. hoor nie.  Volgens Jesus is hierdie dinge nie tekens van die einde nie – wat jou siening van die einde ook al is – maar van die begin (v.8).

 

[b] Ek het hierbo gesê dat v.4-14 die geboortepyne is, en dat dit op beter dinge sou uitloop.  Hoe het dit gebeur?  Toe die Jode die evangelie verwerp, het die heidene dit ontvang en tot bekering gekom (Luk. 20:16, Hand. 13:46-49, 18:5-8, 28:28).

 

“[Deur die Jode se] val het die saligheid tot die heidene gekom” (Rom. 11:11).  Paulus het die bal aan die rol gesit, en reeds in die 2de eeu n.C. kon Justinus die Martelaar (100-165 n.C.) vir ‘n Jood sê: ‘there is not one single race of men, whether barbarians, or Greeks, or whatever they may be called…among whom prayers and giving of thanks are not offered through the name of the crucified Jesus.’[23]

 

‘n Paar dekades na hom het die kerkvader Tertullianus (c. 160-225 n.C.) vir die heidene gesê: ‘We are but of yesterday, and yet we already fill your cities, islands, camps, your palace, senate and forum; we have left to you only your temples’.[24]

 

Teen die einde van die 2de eeu en die middel van die 3de eeu n.C. was die kerk gevestig in Noord-Afrika, die suide van Spanje, Italië, Frankryk, Brittanje, Persië (Irak en Iran), Armenië en Indië.  In 325 n.C. het die helfte van die mense in Wes-Turkye, Armenië en Thracië die Christelike geloof bely.

 

In Sirië, Egipte, Griekeland, die sentrale deel van Noord-Afrika, Spanje, Rome en die suide van Italië, het Christenskap die dominante godsdiens geword.  Tussen die 4de en 6de eeu het Patrick en Columba die evangelie aan die Iere en Skotte verkondig.

 

Na ‘n tyd van geestelike duisternis, het die hervormers die suiwer evangelie in Europa verkondig.  Baie mense het tot bekering gekom.[25]  In die 15de en 16de eeu het die kerk vervolging beleef, maar het die Puriteine mense met die evangelie beïnvloed.

 

Die 1700’s en 1800’s was ‘n tyd van herlewings.  Met enkele onderbrekings het dit vir omtrent 100 jaar aangehou.[26]  A.g.v. die herlewings het die moderne sending beweging in die laat 1700’s onder William Carey ontstaan.  Baie sendelinge het gevolg, sodat die evangelie vandag in die meeste lande op aarde verkondig word.

 

En dan praat ek nie eers van die ooste nie.  Ek weet so te niks van die Here se werk in ‘n land soos China nie.  Ek is seker dat daar wonderlike stories oor die verspreiding van die evangelie is.

 

Maar die taak is nog nie voltooi nie.  Die nasies in Paulus se tyd het nou wel die evangelie gehoor (v.14), maar in gehoorsaamheid aan Jesus se opdrag moet ons dit aan die res van die wêreld verkondig (28:19).

 

[c] Soos die mense in v.12 kan ons maklik aan die samelewing se sonde gewoond raak: moord, aborsie, oneerlikheid, korrupsie, disrespek vir gesag, seks voor die huwelik, homoseksualiteit, ens.  Moenie toelaat dat die wêreld jou infiltreer, sodat jy dit bo Jesus kies nie (v.12, Rom. 12:2, 2Tim. 4:10, Jak. 4:4, 1Joh. 2:15).  Vermy en bestraf dit liewer (Ef. 5:11).

 

[d] Dit is maklik om te sê dat jy ‘n Christen is as dinge met jou goed gaan.  Maar sal jy die evangelie glo as die regering ‘n geweer teen jou kop druk en sê jy moet die Here verloën (v.10)?

 

Sal jy in Jesus glo totdat jy jou asem uitblaas (v.13)?  Jy kan dit nie bekostig om terug te sit omdat v.4-14 al gebeur het nie.  Is jy gereed om die Here te ontmoet (24:42-51, 25:13)?

 

Sal jy by Hom wees as jy hierdie week geskiet word of ‘n hartaanval kry?  Sal jy die oordeelsdag slaag as Hy kom en die nasies voor sy hof daag (25:31-46)?

 

Dit is tog wat saak maak.  Die Here gaan nie vir jou vra of jy John MacArthur, R.C. Sproul of William Hendriksen se siening van Matt. 24 gevolg het nie.  ‘Het jy jou van jou sonde bekeer en in my Seun geglo?’ is die vraag wat Hy aan jou gaan stel.

 

[1] Flavius Josephus, The Wars of the Jews, Book 6, ch. 5, par. 2-3; Book 2, ch. 13, par. 5.  Sien ook The Antiquities of the Jews, Book 20, ch. 8, par. 6. deur dieselfde outeur.

[2] Justin Martyr (100-165 n.C.), First Apology, 26.  Hippolytus (170-235 n.C.), On the End of the World, 9.  Jerome (347-420 n.C.), aangehaal in Marcellus Kik, An Eschatology of Victory, P&R Publishing, Phillipsburg: New Jersey, 1971, p. 92.  Ireneus (130-202 n.C.), aangehaal in Kik, Ibid.

[3] Kenneth Gentry, Perilous Times, Covenant Media Press, Texarkana: AR, 1999, p. 47

[4] Ibid., p. 47 n. 36

[5] Ibid., p. 48

[6] William Hendriksen, New Testament Commentary: Matthew, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Sctoland, 1973, p. 852

[7] Gentry, p. 48

[8] Ibid., p. 49 n. 44

[9] Keith Mathison, Postmillennialism: An Eschatology of Hope, P&R Publishing, Phillipsburg: New Jersey, 1999, p. 112

[10] Gentry, pp. 49-50

[11] Antiquities, Book 20, ch. 2, par. 5

[12] Wars, Book 5, ch. 10, par. 2-5

[13] Gentry, p. 50

[14] Annals of Tacitus, ch. 16, par. 13, aangehaal in Ibid.

[15] Aangehaal en vry vertaal uit Gentry, Ibid.

[16] Mathison, Ibid.; Gentry, Ibid.; Wars, Book 4, ch. 4, par. 5

[17] Gentry, Ibid.

[18] Gentry, p. 52

[19] Steve Gregg, Revelation: Four Views – A Parallel Commentary, Thomas Nelson, Nashville, 1997, 2013, pp. 344, 346

[20] Vry vertaal uit Gentry, p. 53

[21] Wars, Book 4, ch. 3, par. 2; ch. 6, par. 3; ch. 9, par. 10

[22] Alvin Schmidt, How Christianity Changed the World, Zondervan, Grand Rapids: Michigan, 2001, 2004

[23] Tertullian, Diologue with Trypho, ch. 117

[24] John Jefferson Davis, Christ’s Victorious Kingdom: Postmillennialism Reconsidered, Audubon Press, Laurel: MS, 2006 (1986, Baker Book House Company), p. 68

[25] Ibid., pp. 67-69, 72, 76-79

[26] [a] Iain Murray, Revival & Revivalism, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1994.  [b] Iain Murray, The Puritan Hope, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1971.  [c] Iain Murray, Jonathan Edwards, A New Biography, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1987.  [d] Arnold Dallimore, George Whitefield: vol. 1, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1970.

Die laaste dae volgens Jesus

Last days clock

‘n Amerikaanse teoloog genaamd R.C. Sproul het ‘n boek met die bg. titel geskryf.  Hoe het Jesus die laaste dae verstaan en wat het Hy daarvan gesê?  Vir die volgende paar weke gaan ons Matt. 24-25 van nader bekyk.  Vandag sal ons net die eerste drie verse van Matt. 24 bestudeer.

 

  1. Die agtergrond (v.1-2)

Stuart Olyott is ‘n Walliese prediker.  Hy het by ‘n konferensie gesê dat ons vlugtig deur Luk. 21 moet lees (Matt. 24:1-35 se eweknie).  ‘Iemand wat sê dat dit oor die wederkoms gaan, het dit nie behoorlik bestudeer nie,’ het hy gesê.  Die konteks wys dat hy reg was.

 

In Matt. 23 het Jesus die Joodse leiers se skynheiligheid aangespreek.  Hulle was geldgierig, korrup, en het die armes uitgebuit.  Hulle het nie eers gehuiwer om dit in die tempel te doen nie (21:12-13, Luk. 20:47-21:4).  Die res van die volk het hulle voorbeeld gevolg.

 

Dwarsdeur die geskiedenis het Israel die profete vermoor en uiteindelik haar eie Messias gekruisig (23:34-37, vgl. 21:33-39, 27:20, 23, 25, Hand. 2:22-23, 36, 7:52).  Gevolglik het Jesus besluit om die tempel en stad te verwoes, en die evangelie na die heidene toe te stuur (23:38, 21:41).

 

Jesus het die tempel verlaat (v.1).  Dit beteken nie net dat Hy weggeloop het nie, maar dat God se heerlikheid die tempel verlaat het (vgl. Eseg. 10).  Hy het sy rug op die volk gekeer en besluit om die tempel te verwoes (vgl. Jer. 7:12-15).

 

Jesus het in 23:38 gesê dat die tempel ‘n hoop bou rommel gaan word.  Dit het die dissipels verwar.  Terwyl Hy van die tempel af wegloop het een van die dissipels die tempel se massiewe wit marmer stene (sommige van hulle 12 x 3.6 x 3.6 meter) en goue versierings uitgewys (Mark. 13:1).  Die ander dissipels was net so in hulle skik (v.1, Luk. 21:5).[1]

 

Maar uiterlike skoonheid het nie vir Jesus beïndruk nie.  Hy het gesien dat die volk se harte korrup is (hfst. 23, Joh. 2:24-25), en het gesê dat die tempel heeltemal verwoes sal word: daar sou nie een klip op ‘n ander bly staan nie (v.2).

 

Dit het inderdaad so gebeur.  In 70 n.C. het die Romeinse generaal Titus hout stellasies teen die tempel mure laat oprig en dit aan die brand gesteek.  Die intense hitte het die stene laat krummel.  Die Romeine het dit gesif om die goud uit te kry, en die bou rommel in die Kidron vallei gaan stort.[2]

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas?  As ons s’n ‘n uiterlike godsdiens sonder lewe is, sal die Here ons verlaat (v.1, hfst. 23, Op. 3:16).  Hy gee nie om hoe goed, mooi, godsdienstig en indrukwekkend jy vir ander lyk nie; wat saak maak is die hart (v.1, hfst. 23, 1Sam. 16:7).

 

Is jy dieselfde persoon voor mense as wat jy is waar niemand jou sien nie?  Leef jy by die huis soos wat jy by die werk, skool, kerk en ander publieke plekke lewe?  Ken ander mense jou soos wat jou man, vrou, ouers of kinders jou ken?

 

Of is jy soos ‘n verkleurmannetjie wat by jou omgewing aanpas?  Hoe sien die Here jou?  Dalk het jy al die gesegde gehoor: ‘What a man is on his knees before God, that he is, and nothing more.’

 

Wat ek eintlik vir jou vra is of jy skynheilig is?  Leef jy ‘n dubbele lewe?  Behoort jou hart aan die Here alleen, of staan jy soos Simson met een voet in die wêreld (Rigt. 14:1-3, 16:1, 4, 20-21, Jak. 1:8, 1Joh. 2:15-16)?

 

Kan jy Christenskap vlot praat, sonder dat jy die krag daarvan ken (23:3, 2Tim. 3:5)?  Leef jy heilig?  Kan jy goed voor ander bid, maar jy weet nie wat dit beteken om agter ‘n toe deur op jou knieë te gaan en met die Here te praat nie (23:5, 6:5)?

 

Beoefen jy jou godsdiens voor ander, maar jy het nie ‘n persoonlike verhouding met die Here waarin jy gedurende die dag aan Hom dink en tot Hom bid nie (23:5, 6:5)?

 

Gee jy finansiële bydraes vir die kerk waar mense kan sien jy gooi iets in die sakkie, of waar mense jou naam op die bankstate kan sien, maar in jou persoonlike begroting is daar nie plek vir ander om jou wat sukkel nie (23:23, 6:1-2)?

 

Jy sê dat jy nie geld het om sendelinge te ondersteun nie, maar as dit jou pas het jy geld vir McDonald’s of nóg ‘n paar skoene (al is daar 7 pare in jou kas wat jy in meer as ‘n jaar nie gedra het nie).

 

Lyk jy uiterlik soos ‘n goeie mens, terwyl jy innerlik vol van selfsugtige plesiere, gierigheid, boosheid en ander sondes is (23:25-28)?  Haat jy die sonde wat in jou hart is en stry jy daarteen (Rom. 7:18-19), of koester jy dit in die geheim terwyl jy net maak of jy die Here dien (23:28)?

 

Hardloop jy m.a.w. saam met die hase, terwyl jy saam met die honde blaf?  Noem jy jouself ‘n Christen, maar eintlik wil jy jou doodskaam as jy langs ‘n regte Christen staan wat nie bang is om by ‘n braai oor die Here te praat nie?

 

In jou opinie is die persoon te radikaal, maar eintlik is hy of sy net ‘n konsekwente Christen.  Jý is eintlik die een wat nog nie weergebore is nie.  O, jy het ‘n bekeringsdatum en ken ‘n honderd of meer Christelike terme, maar jou lewe wys dat jy nie gered is nie.

 

Ek wil jou aanmoedig om jou te bekeer.  Vra die Here om met sy alsiende oog in jou hart in te kyk.  Erken dat jy nie eers al die sonde sien wat soos bakterieë in die krake van jou hart wegkruip nie.

 

Sê vir Hom dat jy deur jou skynheilige lewe sy goeie Naam deur die modder gesleep het.  Bely dat dit ‘n ernstige oortreding is om sy heilige Naam met jou sondige leefstyl te assosieer: jy het jouself ‘n Christen genoem, maar nie soos een geleef nie.

 

Vra vergifnis dat jy tot nou toe gedink het jy is gered, omdat jy jou met Christelike mense en dinge vereenselwig.  Daardeur het jy die bloed van Jesus goedkoop geag.  Jy het gedink dat jy in jouself goed genoeg is, en dat jy nie sy kruisdood nodig het nie.

 

Wees bowenal dankbaar dat Jesus ook vir skynheilige mense gesterf het.  Weet dat sy bloed jou skynheilige hart kan skoon was.  Hy is almagtig en kan ‘n skynheilige hart in ‘n opregte een verander.  Glo dat Hy daartoe in staat is en verlaat jou op sy genade.  Wag geduldig op Hom.  Hy sal vir jou deurkom en jou nie in die steek laat nie.

 

Maar as jy jou nie bekeer nie, sal jou straf erger as die moordenaar en verkragter s’n wees (Luk. 12:47-48).  “Hulle sal ‘n swaarder oordeel ontvang.” (Luk. 20:47).  Soos die Here Jerusalem en die tempel verwoes het (v.2), sal Hy jou verwoes (10:28, 2Tess. 1:9).

 

Dalk is jy ‘n gelowige en het God die bg. Woorde soos ‘n swaard gebruik om in jou hart in te sny, en vir jou dinge te wys wat jy nie voorheen gesien het nie (Heb. 4:12-13).  Ek het vroeg vanoggend vir jou gebid dat die Here die salf van vertroosting op jou wonde sal smeer.

 

Die Here het jou lief en wil jou nie seermaak nie.  Hy doen dit tot jou beswil en wil hê dat jy soos Jesus moet wees.  Hy is soos ‘n dokter wat jou seermaak omdat Hy jou wil help (Heb. 12:10-11).  Vra vergifnis dat jy jou hart tussen Jesus en die wêreld verdeel het (Jak. 4:4).  Vra dat die Here jou hart sal verenig om net aan Hom te behoort (Ps. 86:11).

 

Miskien het die bg. lering jou glad nie aangespreek nie.  Dit kan een van twee dinge beteken.

 

[1] Jou gewete is al so hard dat hierdie dinge jou nie eers pla nie.  Jy is baie naby daaraan om die onvergeeflike sonde te pleeg, indien jy dit nie alreeds gedoen het nie (Spr. 29:1).

 

[2] Jy lewe naby die Here en haat skynheiligheid soos die pes.  As jy dit in jou hart sien, gebruik jy die wapens van Ef. 6:10-20 om daarteen te veg.  Dank die Here dat Hy jou gehelp het om Hom opreg lief te hê.

 

Maar bid ook Dawid se woorde in Ps. 139:23-24: “Deurgrond my, o God, en ken my hart; toets my en ken my gedagtes; en kyk of daar by my ‘n weg is van smart, en lei my op die ewige weg!”

 

  1. 2. Die vraag (v.3)

Uit die aard van my beroep doen ek dikwels berading.  Die man wat my geleer het, het gesê dat jy mooi na iemand moet luister voordat jy vir hom raad gee (Spr. 18:13).

 

Ek het eenkeer verleë gevoel toe ek sy raad ignoreer.  ‘n Man was besig om iets te vra.  Voor ek klaar geluister het, het ek vir hom gewys wat die Bybel oor sy situasie sê.  Toe ek klaar gepraat het, toe sê hy: ‘Dit is nie wat ek bedoel het nie.’  Ek het soos ‘n aap gevoel.

 

Net so dink ek dat mense soms in Matt. 24 te gou na die wederkoms toe spring, omdat hulle nie mooi na die dissipels se vraag luister nie.  Die dissipels was geskok toe Jesus sê dat die tempel verwoes gaan word (v.2).  Dit het hulle hele wêreldbeskouing omgekeer: die tempel met sy offers, priesters, aanbidding en meer.

 

Toe hulle op die Olyfberg kom het Petrus, Johannes, Jakobus en Andreas Hom hieroor gevra (Mark. 13:3).  “Vertel ons, wanneer sal hierdie dinge wees, en wat is die teken van u koms en van die voleinding van die wêreld?” wou hulle weet (v.3).  In die res van hfst. 24 en 25 beantwoord Jesus hierdie vraag.

 

Ons kan die dissipels se vraag in twee verdeel.  Die eerste deel gaan oor die verwoesting van die tempel, terwyl die tweede deel oor die voleinding van die wêreld gaan.

 

Die dissipels het gedink dat die twee saamval, maar Jesus wys dat dit aparte gebeurtenisse is.  Matt. 24:4-35 gaan oor die verwoesting van die tempel, terwyl Matt. 24:36 tot aan die einde van Matt. 25 oor die wederkoms handel.

 

Hoe weet ons dit?  In v.3 verwys hierdie dinge na die verwoesting van die tempel (v.2), en in v.34 sê Jesus dat al hierdie dinge (die dinge wat in v.4-33 beskryf word) in die eerste eeu sou plaasvind.

 

Jesus sê in geen onsekere terme dat v.4-33 in die leeftyd van ‘hierdie geslag’ sou plaasvind nie (v.34).  Is die res van Matteus verwys ‘hierdie geslag’ na die geslag vir wie Jesus gepreek het (sien 11:16, 12:41, 42, 45, 23:36).

 

Verder sê Jesus in v.36: “Maar van dié dag en dié uur weet niemand nie, ook die engele van die hemele nie, maar net my Vader alleen.”  Jesus kontrasteer die verwoesting van Jerusalem met die wederkoms.

 

Dit is asof Hy sê: ‘Daar is duidelike tekens wat die verwoesting van die tempel in 70 n.C. voorafgaan, maar m.b.t. die wederkoms is daar nie tekens nie – dit sal skielik en onverwags gebeur (v.36-51).

 

‘Julle wil graag weet wanneer die tempel verwoes sal word, en kan ook (v.2-3).  Maar niemand behalwe die Vader weet wanneer Ek weer kom nie (v.36, 25:13).’

 

‘Maar hoekom praat die dissipels dan in v.3 van die teken van sy koms?’ wil iemand weet.  Die koms in v.3 dui nie op die wederkoms nie, maar op die Here se koms in oordeel op Jerusalem.  Jesus het op twee plekke in Matteus van hierdie koms gepraat en gesê dat dit in die dissipels se leeftyd sou plaasvind:

 

“voorwaar Ek sê vir julle, julle sal met die stede van Israel sekerlik nie klaar kry voordat die Seun van die mens kom nie.” (10:23).

 

“Voorwaar Ek sê vir julle, daar is sommige van die wat hier staan, wat die dood sekerlik nie sal smaak voordat hulle die Seun van die mens in sy koninkryk sien kom het nie.” (16:28).

 

Volgens sommige verwys lg. teks na Petrus, Johannes en Jakobus wat in Matt. 17 saam met Jesus op die berg van verheerliking was, en ‘n voorskou van sy wederkoms gesien het.

 

Maar as dit Jesus se bedoeling was, maak dit nie sin om te sê dat party van die dissipels sou lewe toe Jesus op die berg geklim het nie.  Almal van hulle het nog gelewe!

 

Matt. 16:28 kan ook nie oor die wederkoms gaan nie, omdat nie een van die apostels nog op die aarde is om dit van hierdie kant af te sien nie.  Dit blyk dus dat hierdie vers Jesus se oordeel oor Jerusalem in 70 n.C. voorspel.

 

Dit beteken egter nie dat daar nie ‘n wederkoms is nie.  Ek glo dat die einde van v.3 die wederkoms voorspel.  Die dissipels het Jesus oor die voleinding van die era [Gk. aiōn] of wêreld gevra.  Volgens 13:39-40, 49 sal dit gebeur wanneer Jesus die wêreld oordeel, en volgens 28:20 sal Hy ons tot dan help om die nasies te dissipeleer.

 

Wat leer v.3 vir ons?  Ek wil een les uitlig.  Moenie die verwoesting van Jerusalem en die wederkoms met mekaar verwar nie.  Ek hoop om jou in die res van die reeks te oortuig dat die groot verdrukking waarvan die Bybel praat in die verlede lê, en nié in die toekoms nie.

 

Ek het reeds uit v.34 gewys dat die groot verdrukking en alles wat in v.1-33 beskryf word in die dissipels se tyd sou plaasvind.  Volgens v.38 sal die omstandighede voor Jesus se wederkoms nié wees soos wat dit voor die verwoesting van Jerusalem was nie.

 

In die tyd van die Puriteine, George Whitefield, Jonathan Edwards en die moderne sendingbeweging (William Carey, David Livingstone en ander), was mense optimisties oor die eindtyd.[3]

 

Kerkvaders soos Origenes (185-254 n.C.) en Athanasius (296-373 n.C.) was ook optimisties.[4]  In die 1500’s het Calvyn geglo dat Christenskap uiteindelik die dominante godsdiens op aarde sal wees, en in die 1800’s het Spurgeon dit geglo.[5]

 

Die oorgrote meerderheid van mense na die hervorming het geglo dat daar voor die wederkoms ‘n wêreldwye herlewing sal wees.  Ek glo dat hulle reg was.  Volgens die Bybel sal Christus se Koninkryk progressief groei, totdat dit die wêreld oorneem (Dan. 2:35, 44, Matt. 13:31-32).

 

Jesus sal aan die regterhand van die Vader regeer totdat sy vyande een vir een aan sy voete onderwerp is (Ps. 110:1, 1Kor. 15:25).  By Jesus se wederkoms sal Hy ons opwek en die laaste vyand (die dood) oorwin (1Kor. 15:26).

 

Islam, Kommunisme, Hindoeïsme, Buddhisme, evolusie, ateïsme, die kultusse, en die res van Jesus se vyande sal voor die wederkoms soos ‘n siek man op ‘n sterfbed lê.

 

Christenskap sal die wêreld domineer.  Israel se bekering sal lei tot ‘n herlewing onder die heidene (Rom. 11:12, 15).  So sal die groot opdrag van Matt. 28:19 suksesvol wees: al die nasies van die aarde sal die Here ken en Hom aanbid (Gen. 12:3, Ps. 22:28, 72:17, 86:9, Mal. 1:11).

 

“die aarde sal vol wees van die kennis van die HERE soos die waters die seebodem oordek.” (Jes. 11:9).  “En hy sal heers van see tot see en van die Rivier tot by die eindes van die aarde… En laat die hele aarde met sy heerlikheid vervul word!” (Ps. 72:8, 19).

 

In 1536 het Johannes Calvyn ‘n boek oor die basiese leerstellings van die Christelike geloof geskryf: Die Institusie van die Christelike Godsdiens.  In sy voorwoord aan Francis I, die koning van Frankryk, het hy die volgende geskryf:

 

‘Maar ons leer [die Christelike geloof] moet bo al die roem en mag van die wêreld onoorwonne en verhewe wees.  Dit is nie ons leer nie, maar die leer van die lewende God en sy Christus, wat deur die Vader as Koning aangestel is om “van see tot see te heers, en van die riviere tot by die eindes van die aarde” (Ps. 72:8).

 

‘Hy sal so heers dat Hy die hele aarde met sy yster en brons krag, met sy goue en silwer glans tref.  Soos wat mens ‘n kleipot stukkend slaan, sal Hy dit met die roede van sy mond verpletter.  Só het die profete oor die heerlikheid van sy ryk geprofeteer (Dan. 2:32-35, Jes. 11:4, Ps. 2:9).’[6]

 

Alhoewel die laaste dae van die Nuwe Testament sleg begin het, glo ek dat dit goed sal eindig.  Al stem jy nie saam met my siening oor die eindtyd nie, wil ek vra dat die woelinge in ons land en wêreld jou nie so negatief maak dat dit jou aandag van Jesus aftrek nie.

 

[1] John MacArthur, The MacArthur Study Bible, note on Matt. 24:1

[2] Ibid., note on Matt. 24:2

[3] Arnold Dallimore, George Whitefield: vol.1, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1970, p. 544.  Sien ook Iain Murray, The Puritan Hope, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1971

[4] Keith Mathison, Postmillennialism: An Eschatology of Hope, P&R Publishing, Phillipsburg: New Jersey, 1999, pp. 28-29

[5] Mathison, Ibid., pp. 39-40; Murray, p. xiv

[6] Vry vertaal uit John Jefferson Davis, Christ’s Victorious Kingdom: Postmillennialism Reconsidered, Audubon Press, Laurel: MS, 2006 (1986), p. 16