Hoe weet jy jy gaan hemel toe?

Cross of love

Wanneer ek evangelisasie doen is my eerste vraag altyd: gaan jy hemel as jy doodgaan? Die meeste mense sê ja. My volgende vraag is: hoe weet jy jy gaan hemel toe? Toe oom Andries Rossouw in ons gemeente hierdie week oorlede is, toe vra ek dit vir die verpleegster by sy huis. Sy het soos baie mense gesê sy weet nie.

Ander mense is seker dat hulle hemel toe gaan. Hulle dink so omdat hulle die wet probeer nakom of so iets. Min mense glo dat hulle hemel toe gaan omdat God iets gedoen het. Volgens Rom. 5:5b-11 het Paulus hom berus in God se liefde wat Hy deur Jesus se kruisdood bewys het. Hy het geweet hy gaan hemel toe a.g.v. dit wat Jesus gedoen het, en nie a.g.v. homself nie.

 

  1. God se liefde wys dit (v.5b-8)

 

[a] Die ervaring van God se liefde (v.5b)

In die 17de eeu het Izaac Walton oor Richard Sibbes gesê: ‘Heaven was in him, before he was in heaven’ [Joel R. Beeke & Randall. J. Pederson, Meet the Puritans (Grand Rapids: Reformation Heritage Books, 2006), 535]. Die hoop van die hemel beskaam nie (v.5a). Ons hoop om by die Here te wees sal nie in stukkies breek nie. Hoe weet ons dit? Die liefde van God wat ons deur sy Gees in ons harte ervaar is ‘n klein voorsmakie van die hemel (v.5b).

Ons ervaar hierdie liefde veral wanneer ons swaarkry (v.3). Dit vul ons harte en loop oor soos wyn (v.5b, Ps. 23:5, Tit. 3:5-6). As jy dit eers gesmaak het, soek jy die pure en volle liefde van die hemel. Die Heilige Gees waarborg dat jy dit eendag sal kry (2Kor. 1:22, 5:5, Ef. 1:13-14, 4:30).

Die wêreld soek liefde, maar bly leeg. Hulle is opsoek na liefde en skryf alewig nuwe liefdesliedjies. Voel jy miskien leeg? Is jy opsoek na liefde? Ontvang dit deur die Gees en vra Hom om dit vir jou te gee (Gal. 5:22, Ef. 3:16-19). Om die Gees te ontvang moet jy Jesus hê (8:9). En om Jesus te hê moet jy in Hom glo, jou bekeer, en sy verlossing pleit totdat Hy jou antwoord (Joh. 1:12).

Onthou dat die ervaring van liefde fluktueer. Jy kan dus nie jou sekerheid van liefde en die hemel op jou emosies bou nie. Soek eerder na die objektiewe bewyse van God se liefde in die kruis.

 

[b] Die bewys van God se liefde (v.6-8)

Ek onthou twee gevalle waar mense my aangeval het, en toe gesê het dat hulle my liefhet. My reaksie was: ‘Ek glo julle nie. Julle dade bewys die teendeel.’ Ek is seker dat ek dit ook al met ander gedoen het.

Die Here  nie net dat Hy ons liefhet nie; Hy wys dit (v.6-8, Spr. 20:6, 1Joh. 3:18). Hy het sy liefde in die dood van sy Seun gewys (v.6-8, Joh. 3:16, Gal. 2:20, 1Joh. 3:16). Die Heilige Gees dra hierdie liefde aan ons oor (v.5b).

Jesus het nie vir juwele, regverdige en goeie mense, sy beste vriende gesterf nie (v.7, 3:10-12). Hy het vir mense gesterf wat swak was weens die sonde, die dood, en die hel (v.6, Ef. 2:1-3). Hy het vir die goddelose gesterf: vir mense wat sonder God is en glad nie soos Hy nie (v.6). Hy het vir sondaars gesterf wat in rebellie teen Hom lewe (v.8, 3:23). Hy het vir sy vyande gesterf (v.10). Dít is liefde (v.6, 8).

Jesus het op die regte tyd vir ons gesterf (v.6). Wat beteken dit? Hy het gesterf toe die maat van ons sondes vol geword het, toe God se raadsplan dit bepaal het, toe die Paasfees gehou is, en toe Dan. 9:24-27 se profesie vervul moes word (v.6, Joh. 2:4, 7:30, 8:20, 12:23, 27, 13:1, 17:1, Gal. 4:4).

Soos wat ‘n lam in ‘n mens se plek geoffer is, het Jesus in ons plek gesterf. Soos wat Jesus en Barabbas plekke geruil het, het Jesus in ons plek gesterf. Hy het as ons plaasvervanger gesterf (v.6, 8, Jes. 53:4-6). Hy het sy siel, lewensbloed, en laaste asem gewilliglik gegee (Joh. 10:18). Hy het die eensame verlatenheid van die hel beleef toe Hy aan die kruis vir ons gesterf het (Matt. 27:46, 2Kor. 5:21, Gal. 3:13). Dít is liefde.

Liefde is meer as net opoffering. Jy kan opoffer sonder om lief te hê (1Kor. 13:3). Liefde is ‘n absolute toewyding. Dit soek ander se belang, begeer hulle voordeel, en neem stappe om dit te bereik. Jesus het dit gedoen.

Maar ons moenie dink dat Hy gemaak het dat God ons liefhet nie. God het ons liefgehad nog voordat Jesus aan die kruis gesterf het. Hy het ons liefgehad met ‘n ewige liefde (Jer. 31:3). Sy liefde is so groot soos Hy self (1Joh. 4:8). Die kruis is eerder die uitdrukking van sy liefde (v.8, Joh. 3:16, 1Joh. 4:10).

 

This must be a cross of love

for God to bruise His only Son.

Jesus, what a sacrifice to reach us.

It had to be a cross of love.

-Steve Green & Twila Paris-

 

Die Gees stuur hierdie liefde na ons harte toe soos strale uit die son (v.5b). Soek daarom die son van liefde in Jesus se kruisdood voordat jy die strale van ervaring deur die Heilige Gees soek. Sien rooi ligte as die kruis nie meer vir jou belangrik is nie.

Is Jesus se kruisdood nog deel van jou gebede? Is dit sentraal in jou gedagtes? Herdenk jy dit gereeld in die nagmaal? Kom jy gereeld na die kruis toe om jou sondes te bely? Praat jy gereeld oor die kruis met ongelowiges as jy die evangelie met hulle deel? Leer jy dit vir jou kinders en kleinkinders? Preek jou ds. gereeld daaroor?

Vra vergifnis as jy nie gereeld aan die kruis dink nie. Begeer dit meer. Kom na die kruis toe wanneer jou sonde pla. Kyk meer na die kruis as na jou sonde (v.6-8). Soek dit as jy God se liefde betwyfel. Daardeur sal jy weet dat God jou liefhet en dat jy hemel toe gaan.

 

  1. God se groter werke wys dit (v.9-11)

Het jy al ooit gehoor van ‘n a fortiori argument? Rom. 8:32 gee vir ons ‘n voorbeeld hiervan: “Hy wat selfs sy eie Seun nie gespaar het nie, maar Hom vir ons almal oorgegee het, hoe sal Hy nie saam met Hom ons ook alles genadiglik skenk nie?”

As God die groot ding vir ons gedoen het, sal Hy sekerlik ook die kleiner ding doen. Dit is wat ek met God se ‘groter werke’ bedoel. Wat is die groter werke waarop die kleiner werke outomaties volg?

 

[a] Regverdigmaking (v.9)

Aan die kruis het Jesus jou skuld betaal en ‘n oneindige bedrag in jou rekening inbetaal (v.9, 2Kor. 5:21). Maar jy kry eers die kaart om die voordele daarvan te trek wanneer jy in Hom glo (v.1, Fil. 3:9).

 Deur Jesus se kruisdood weet jy jy gaan hemel toe. Sal Jesus jou straf dra, die duur prys vir jou sonde betaal, en jou dan hel toe stuur? Nee (v.9). As Hy jou van God se toorn gered het deur die kruis, sal Hy jou daarvan red op die oordeelsdag (v.9, 2:5, 8:1, 1Tess. 1:10).

Die kruis verseker dus ‘n volkome en finale redding vir God se volk, sy kerk, en sy skape (Matt. 1:21, Joh. 6:37, 10:11, 11:51-52, Hand. 20:28, Ef. 5:25, Tit. 2:14). Hoe weet jy jy is een van sy skape?

As jy ‘n skaap is sal jy Jesus en sy kruisdood liefhê (1Kor. 2:2, Gal. 6:14). Jy sal die sonde haat wat sy kruisdood veroorsaak het. Jy sal jou bekeer en wens om nie sonde te doen nie. Jy sal ‘n sondelose hemel begeer. Enige vorm van ‘Christenskap’ waarin Jesus se kruisdood nie alles en sentraal is nie, is geen Christenskap nie.

 

[b] Versoening (v.10-11)

Die HAT se nie-godsdienstige definisie vir versoening klink so: ‘Herstel van vrede of vriendskap; vredemaking.’ Wat is betekenis van versoening in die konteks van Rom. 5?

God het ons geskep. Ons haat Hom egter, lewe teen Hom vir onsself en ons sonde, en is Hom vyandig gesind. Hy sê nie vir ons: ‘Smile, Jesus loves you!’ nie, maar haat ons sonde, is kwaad vir ons, is ons Vyand, en is aktief teen ons (v.10, Ps. 7:12, Jak. 4:4).

Aan die kruis het Jesus egter die straf vir ons sonde gedra, sy Vader se toorn bedaar, die vriendskap tussen ons herstel, en vrede gemaak (v.10, 1, 3:25, 2Kor. 5:18-19, Kol. 1:21-22). God is nie meer kwaad vir ons nie, maar is met ons versoen en ons met Hom.

En sal Hy versoening bewerk met sy vyande en dan sy vriende vergeet (v.10)? Sal Hy versoening bewerk deur sy dood, terwyl sy lewe niks beteken nie? Hy het ons gered deur sy lewe (v.10). Hy het hierdie lewe in ons gegee deur sy Gees. Hy lewe vir altyd om vir ons in te tree (8:34, Heb. 7:25). Hy sal ons tot die einde en uiterste toe red. Hy sal ons van die hel red vir hemel.

Klink dit goed? Dit raak nog beter (v.11). Jy is nie net met die Regter versoen maar moet die hof verlaat nie. Nee! Wees bly, wees bly, wees bly (v.11, 2-3)! Wees bly dat Hy jou aangeneem het, jou Vader is en jou Here Jesus Christus (v.11).

Verbly jou in Hom (v.11) al is jou omstandighede sleg. Oom Andries Rossouw is dood. Ons kerk word beproef. Ons land is korrup. Miskien is jy siek. Dalk is jou ouderdom vir jou ‘n beproewing. Jy is moeg, werkloos, jou emosies wankel en dit voel of die Here ver is. Maar t.s.v. al hierdie dinge kan jy jou in die Here verbly.

God en die liefde wat Hy aan die kruis bewys het is die rots wat die storms van beproewing deur die eeue weerstaan het. Ons blydskap in Hom en sy kruisdood help ons om bly te wees t.s.v. die beproewing wat ons moet deurmaak (v.3). Ons hoef nie te wag vir die hemel voordat ons bly is nie. Omdat ons met die Here versoen is, kan ons ons nou al in die Here verbly (v.11).

En tog weet ons dat ons blydskap nog nie volkome is soos oom Andries s’n in die hemel nie. Ons kyk terug na die fontein van die kruis vir ons blydskap en geniet die strome daarvan in die hede. Maar ons sien uit na ‘n wêreld vol liefde, blydskap, en vrede in die hemel. Vir nou is dit die belangrikste om soos Paulus, oom Andries Rossouw, en ander gelowiges seker te maak jy sal daar wees.

Die belangrikste paragraaf in die Bybel

Romans 3:21-26

Toe ek in die laerskool was, was daar ‘n Vita-C advertensie van ‘n ou man en ‘n seuntjie wat op ‘n park bankie sit. Die ou man het ‘n lemoen gehad en die seuntjie ‘n Vita-C lekkertjie.

Die ou man wou baie graag ‘n lekkertjie hê en het vir die seuntjie gesê dat hy sy lemoen vir ‘n Vita-C sal ruil. Die seuntjie wou nie, omdat een lekkertjie meer vitamien C as ‘n lemoen bevat.

Rom. 3:21-26 is so: dit is redelik kort, maar elke woord is vol betekenis. ‘n Australiese teoloog genaamd Leon Morris sê oor hierdie verse: ‘This is possibly the most important single paragraph ever written.’ [Aangehaal in John Stott, The Bible Speaks Today: Romans (Notthingham: Inter-Varsity Press, 1994), 109]. In hierdie verse antwoord Paulus Job se vraag: “hoe kan ‘n mens regverdig wees by God?” (Job 9:2). Kom ons bestudeer die frases een vir een.

1. God openbaar sy geregtigheid sonder die wet (v.21a)
Die Puriteine het die rare vermoë gehad om ‘n hele boek te skryf oor een vers of oor ‘n deel daarvan. Martyn Lloyd-Jones het lank na hulle geleef, maar was tot ‘n mate so. Hy het bv. ‘n hele preek oor die woorde, ‘Maar God’ in Ef. 2:4 gepreek. In hierdie woorde wys Paulus die kontras tussen ons sonde en God se liefde.

Die woorde, ‘Maar nou’ in Rom. 3:21 is byna dieselfde en is volgens party mense twee van die mooiste woorde in die hele Bybel. Paulus stel hier ‘n kontras tussen mense wat die wet breek (1:18-3:20) en God wat sonder die wet sy geregtigheid aan ons voorsien, sodat ons voor Hom kan staan (v.21).

Sulke liefde moet jou hart smelt om die Here te prys, te dien, lief te hê, te gehoorsaam en jouself aan Hom te gee (Ef. 1:3-14, Rom. 12:1, 1Joh. 4:19). Dit is ondankbaar om die God te ignoreer wat aan jou asem gee. Maar dit is erger as jy die Een wat alles gedoen het om sondaars te red ignoreer. In daardie geval is jy so ongevoelig soos vet en het jy ‘n hart van klip (2:5, Ps. 119:70).

Om net ‘n kennis van die Bybel te hê, kerk by te woon, te bid, ens., sonder dat jy ‘n hart van liefde vir God het, is nie Bybelse Christenskap nie (Luk. 10:27). Dit is ‘n bose namaaksel.

Maar dit help ook nie dat jy hierdie emosies kunsmatig probeer opwek nie. Om hierdie emosies reg te voel moet jy die volgende doen:

  • Bid dat die Heilige Gees jou hart en verstand sal open om evangelie te verstaan.
  • Oordink die evangelie en bid vir nog begrip.
  • Glo die evangelie.
  • ‘n Gevoel van berou, liefde, blydskap, dank, vrede, ens. sal volg.
  • Toon ‘n gepaste reaksie op die bg. emosies. Voel jy berou? Bely jou sonde en bekeer jou. Voel jy blydskap en danksegging? Bid en sing. Voel jy liefde? Prys en gehoorsaam die Here. Voel jy vrede? Sê dankie en rus in God se vrede.

Die punte wat ek hierbo genoem het geld nie net vir ongelowiges nie, maar vir gelowiges wat koud en hard geraak het (Ps. 51:14, 2 Tim. 1:6, Op. 2:4). As jy nie na die Here toe terugkeer nie, sal jy ongelukkig bly en sal Hy jou aktief teenstaan (Op. 2:5).

2. Die wet en die profete getuig daarvan (v.21b)
Die son se invloed is oral in die skepping. Dit laat groen plante groei en maak so dat mense en diere kos het. Dit bak die aarde warm en laat die warm lug opstyg. Die warm lugstrome laat die wind waai. Die son laat die see verdamp, die wolke vorm en die reën val. Die son hou die maan en planete in hulle wentelbane.

Jesus is so en hou die Ou- en Nuwe Testamente bymekaar. Hy is oral in die Skrif. Die wet en die profete getuig van die geregtigheid van God wat ons deur Hom ontvang (v.21b, Eks. 12, Ps. 22, Jes. 53). As God dan die evangelie eeue voor Christus reeds aangekondig het, wys dit dat Hy al lankal beplan het om ons te red. Hy het dit voor die skepping beplan (Ef. 1:4-5) en direk na die sondeval in Gen. 3:15 aangekondig.

As God dit dan lankal in die wet en profete aankondig het, wys dit dat Hy gewillig is om ons te red. Verlossing is sý inisiatief en plan. Moet daarom nie dink dat Hy onwillig is om jou of ander sondaars te red nie. Herinner Hom aan sy gewilligheid om te red, en bid vir jouself en jou geliefdes.

3. Ons ontvang dit deur die geloof (v.22-23, 25)
Hoekom kan ons nie deur die wet reg wees met God nie? Want almal het gesondig en God se wet gebreek (v.22-23, 10-12, 1:18-3:20). Ons leef vir onsself en ons sonde, en nie volgens ons skeppingsdoel tot God se eer nie (v.23, Jes. 43:7, 21, 1Kor. 10:31).

Party mense is beter as ander, maar almal skiet ver kort (v.23). Dit is soos ‘n klomp mense wat op die strand staan: party spring verder as ander, maar niemand kan oor die see spring nie. Handley Moule sê: ‘The harlot, the liar, the murderer, are short of it [God’s glory]; but so are you. Perhaps they stand at the bottom of a mine, and you are on the crest of an Alp; but you are as little able to touch the stars as they.’ [Ibid.].

Hoe verklaar God ons dan regverdig? Deur geloof in Jesus Christus (v.22, 25). As jy in Jesus glo gee God sý regverdige rekord vir jou en aanvaar Hy sy kruisdood asof jy self die prys vir jou sonde betaal het (v.22, 25, Fil. 3:9).

Doen daarom alles moontlik om hierdie geloof te kry. Dit is immers die sleutel wat God se skatkis oopmaak en aan jou die res van sy gawes gee. Geloof is die hand wat Jesus uit die hemel na jou hart toe bring. En as jy Jesus het, het jy alles uit die bodemlose put van sy genade. Jesus is die Erfgenaam van alles en ons saam met Hom (Rom. 8:17, Ef. 1:3, Heb. 1:2).

Hoe kan jy hierdie geloof kry wat Jesus afbring na jou hart toe? Vra Hom daarvoor (Mark. 9:24, Luk. 17:5, Ef. 2:8-9, Fil. 1:29). Moenie in jouself kyk of jy dit het nie. Vergeet van jouself en kyk na Jesus in die Woord. Bid dat Hy Homself aan jou bekend sal maak.

4. God gee dit gratis (v.24a)
Mense raak agterdogtig as jy ‘n duur item gratis weggee. Hulle is al genoeg gevang met sms’e en oproepe wat geld en gratis vakansies belowe. Hulle beskou daarom ook God se gratis verlossing met agterdog.

En tog is dit nie verdag nie: die geregtigheid wat jy nodig het om voor God te staan is regtig gratis (v.24a, 6:23). Sal God sy geliefde en unieke Seun vir jou gee en die gratis geregtigheid wat jy nodig het om in die hemel te kom terughou (Rom. 8:32)?

Los jou agterdog en ontvang God se gratis geregtigheid deur die geloof (v.22, 24a). Los ook jou trots wat nie wil erken dat jy te sleg is om God se verlossing te verdien nie. Dit verheerlik die Here as jy niks bring en vir sy genade vra. Dit is ‘n klap in sy gesig as jy sê dat Jesus se kruisdood nie voldoende is nie, maar dat jy iets wil bydra.

5. Jesus koop dit vir ons (v.24b)
Gestel ‘n ryk man gee vir jou ‘n Rolls Royce. Beteken die gratis kar dat dit goedkoop is? Nee. Dit kos hom ‘n goeie R20-30 miljoen. Net so beteken God se gratis geregtigheid nie dat dit goedkoop is nie. Dit kos Jesus se lewe (1Pet. 1:18-19). Hy het ons van sonde en Satan vrygekoop (v.24b).

Die gepaste reaksie is nie om die Bybel te lees, te bid, geld te gee, kerk by te woon en goeie werke te doen asof jy Hom kan vergeld nie. Doen eerder hierdie dinge uit liefde met die wete dat jy Hom nie kan terugbetaal nie. Sê net dankie, prys Hom en vra vir nog genade.

Om vir nog genade te vra verheerlik Hom net soveel soos danksegging, omdat jy daardeur erken dat Hy ryk is en jy arm. Sodoende erken jy ook dat alles wat jy het van Hom af kom (1Kron. 29:14, Joh. 3:27, 1Kor. 4:7, Jak. 1:17).

Wat ek is is net genade,
wat ek het is net geleen

-Koos du Plessis-

6. Jesus het dit bevredig (v.25-26)
Omdat ons God se wet gebreek het, vereis sy geregtigheid dat ons gestraf moet word. Maar in sy liefde het Hy mens geword om die wet namens ons te onderhou en ons straf te dra asof Hý dit oortree het. Op hierdie manier het Jesus die Vader se toorn afgewend en dit bedaar. Dit is wat die Griekse woord vir versoening [hilastērion] in v.25 beteken.

Liberale teoloë haat dit dat God se toorn op sy Seun uitwoed en noem dit Cosmic Child Abuse (John Dominic Crossan). Ander mense wil liede soos In Christ Alone sing maar die woorde verander. Een groep wou bv. nie die woorde hê wat sê:

’Til on that cross as Jesus died,
the wrath of God was satisfied.

Maar hulle haat vir God se toorn op Golgota wys dat hulle dink die mens is nie so sleg nie en God nie so heilig nie. Hulle beskou v.25 verkeerd en dink dat Jesus ons wil red, maar die Vader nie. Hulle dink dat Jesus aan die kruis gesterf het om ‘n kwaai God te keer.

Maar die Vader self het ons lief en het die inisiatief geneem om ons te red (v.25, Joh. 3:16, 16:27, 1Joh. 4:10). Die evangelie is nie ‘n heidense godsdiens waarin die aanbidder iets moet offer om ‘n wispelturige god se toorn te bedaar nie. God het Homself in Christus gegee om sy toorn af te wend (v.25). Jesus se bloed het uitgeloop. Hy het die beker van God se toorn gedrink sodat ons nie hoef nie (Joh. 18:11, Op. 14:10).

Ons wil die lering oor God se toorn vermy en nie daaroor dink nie. Maar soms moet ons daaroor dink om te besef waarvan Hy ons gered het, asook wat dit Jesus gekos het om ons te red. As ons dit besef sal ons die Vader en die Seun meer liefhê, en sonde meer haat.

As jy dink dat sonde nie so erg is nie, sal jy sê dat die hel onregverdig is, en dat die kruis nie só nodig is vir ons redding nie. Jy sal dink dat ons ook deur ander godsdienste gered kan word. Jy sal dink dat God ‘n R150 boete afgeskryf het, en Hom nie so liefhê soos iemand wat besef dat Hy eintlik ‘n $900 triljoen boete afbetaal het nie (Luk. 7:41-43, 47).

Nou en dan sê een of ander liberale teoloog dat die God van die Ou Testament kwaai is en net wil straf, terwyl die God van die Nuwe Testament liefdevol en genadig is. Hulle maak asof daar twee Gode is, en verkies die God van die Nuwe Testament.

Maar dit is niks anders as die antieke dwaling wat gnostisisme genoem word nie. Hierdie lering is onwaar, aangesien die God van die Ou Tesament baie liefdevol en geduldig is. Vir 4000 jaar het Hy juis nié die mens uitgewis soos wat hy verdien nie. Hy het bv. nié vir Adam en Dawid hel toe gestuur nie, maar hulle sonde oorgesien.

Beteken dit dat Hy ‘n korrupte Regter is wat die onreg laat seëvier? Nee. Hy het hulle sonde oorgesien, omdat Hy self in die toekoms die straf vir hulle sonde sou dra aan die kruis (v.25). Jesus het m.a.w. nie net aan die kruis gesterf om ons sonde weg te vat nie, maar om te wys dat God regverdig is en die sonde nie oorsien nie (v.25). Op grond hiervan het John MacArthur in ‘n preek gesê: ‘Who did Jesus die for? He died for God, to show his righteousness.’

God wys ook sy geregtigheid wanneer Hy deur Jesus se kruisdood die vuil klere van jou sonde uittrek en vir jou die skoon klere van Christus se geregtigheid aantrek (v.26, Sag. 3:3-5, 2Kor. 5:21). As God ons sonder die kruis vergewe en regverdig verklaar het, was Hy soos ‘n korrupte regter in Suid-Afrika wat die misdadiger vrylaat. As Hy ons aan die ander kant gegee het wat ons verdien, was ons almal in die hel.

Jesus se kruisdoood is die oplossing: God is regverdig en straf ons sonde in Christus. Hy verklaar ons ook regverdig deur ons geloof in Christus (v.26). Die kruis wys God se geregtigheid en genade: “Goedertierenheid en trou ontmoet mekaar; geregtigheid en vrede kus mekaar.” (Ps. 85:11).

As God dan soveel moeite gedoen het om sy geregtigheid te wys, moet ons Hom nie van ongeregtigheid beskuldig nie.

  • Hy is nie onregverdig as Hy mense wat in hulle sonde volhard hel toe stuur nie.
  • Hy is nie onregverdig as Hy vir Jakob kies en nie vir Esau nie (9:14, 21, Matt. 20:15).
  • Hy is nie onregverdig as Hy die heidene wat nog nooit van Jesus gehoor het vir hulle sonde straf nie (1:19-21, 2:14-15).
  • Hy is nie onregverdig as Hy mense aan hulle harde harte oorgee, sodat hulle nie kán glo nie (9:18).
  • Hy is nie onregverdig as Hy geduldig is met Julius Malema en Hom nie dadelik vir sy sonde straf nie.
  • Hy is nie onregverdig as Hy sg. ‘onskuldige’ mense doodmaak nie (5:12).
  • Hy is nie onregverdig as Hy beproewing oor jou pad stuur nie.

Sê eerder dat God reg is, al verstaan jy nie alles nie. Hy is die definisie van wat reg en verkeerd is. Buig voor wat Hy sê reg is.

Maar prys Hom die meeste dat Hy jou deur die kruis so regverdig soos Jesus beskou. Deur Christus se geregtigheid is jy in status so regverdig soos die gelowiges in die hemel. Vir ‘n vrou in Oos-Londen was dit die beste nuus ooit. Toe sy hoor hoe wyle dr. Martin Holdt daaroor preek, wou sy niks anders hoor nie. En as jy dit eers snap sal jy dieselfde voel, omdat dit die beste nuus in die wêreld is.

Galbitter Getsemane

Jesus in Gethsemane

Die bitter nasmaak van Grand-Pa hoofpyn poeier op jou tong is wat Getsemane vir Jesus se siel was.  Iemand het gesê dat sy liggaam op Golgota gekruisig is, terwyl sy siel in Getsemane gekruisig is.  Hoekom was dit so bitter; wat het dit so erg gemaak?  Mark. 14:32-42 wys vir ons wat op daardie donker nag gebeur het.

 

  1. Jesus se benoudheid (v.32-36)

Het jy al ooit gestaan en toekyk as iemand bitterlik huil oor ‘n tragedie wat sopas gebeur het?  Ek hoop nie so nie, omdat dit slegte maniere is.  ‘n Mens staar nie vir iemand wat huil nie.

 

Om dieselfde rede voel dit byna verkeerd om op Getsemane se gewyde grond te staan en kyk hoe Jesus ‘n bittere stryd deurmaak.  En tog het die Heilige Gees dit laat opteken, sodat ons iets daaruit kan leer.  Maar voordat ons by die lesse kom moet ons kyk na wat daar gebeur het.

 

Uit ouder gewoonte het Jesus saam met die elf dissipels na Getsemane – dit beteken olie pers – op die Olyfberg aan die oostekant van Jerusalem toe gegaan (v.32, Luk. 22:39, Joh. 18:1-2).  Soos wat die eerste Adam in ‘n tuin gesondig het, het die laaste Adam in ‘n tuin gereed gekry om ons van ons sonde te red.

 

Jesus het vir agt van die dissipels gesê om een kant te sit terwyl Hy op ‘n ander plek gaan bid (v.32, Matt. 26:36).  Soos Hy tevore gedoen het, het Hy vir Petrus, Johannes en Jakobus saamgevat (v.33, 5:37, 9:2).  In sy benoudheid het Hy geselskap gesoek (Gen. 2:18).

 

Volgens v.33 was Hy baie benoud en ontsteld.  Die feit dat Hy begin het om so te voel (v.33) impliseer dat dinge erger geraak het.  Moet dan nie dink dat die kruis ‘n taak was wat Hy sommer so afgehandel het, net omdat Hy die Seun van God is nie.

 

Die smarte in sy siel was so diep dat Hy dit nie meer kon inhou nie.  Hy het vir die drie dissipels gesê dat Hy diep bedroef is (v.34).  Sy droefheid was tot die dood toe (v.34), omtrent soos ‘n ma s’n as sy haarself dood treur nadat al drie haar kinders in ‘n motorongeluk oorlede is.

 

Jesus wou nie hê dat die drie dissipels Hom moes los nie, en het hulle gevra om saam met Hom te waak (v.34, Kol. 4:2).  Ek twyfel nie vir ‘n oomblik dat daar demoniese magte aan die werk was nie (1Pet. 5:8).  Dit is teen húlle wat Jesus in die gebed moes stry.

 

Toe Jesus gaan bid het, het Hy nie die dissipels se hulp gehad nie.  Een rede was omdat hulle geslaap het.  Maar daar was nog ‘n rede hoekom Hy alleen verder gegaan het: Hy moes alleen ons verlossing bewerk (Jes. 63:5).

 

It was alone the Saviour prayed

In dark Gethsemane;

Alone he drained the bitter cup

And suffered there for me.

Alone, alone, He bore it all alone;

He gave Himself to save his own,

He suffered, bled, and died alone, alone.[1]

 

Jesus het ‘n klipgooi van die drie dissipels af weggegaan om te bid (Luk. 22:41).  Die benoudheid het so swaar op Hom geweeg dat Hy nie verder kón gaan nie.  Hy het geweet wat voorlê en daarom onder die gewig van sy benoudheid geknak.  Hy het op sy knieë gegaan en dadelik op sy gesig neergeval (v.35, Matt. 26:39, Luk. 22:41).

 

Hy het gebid dat, indien dit moontlik was, Hy die bepaalde uur van sy dood kon mis (v.35, 41, Luk. 22:53, Joh. 7:30, 8:20, 12:23, 17:1, Rom. 5:6).  “Abba, Vader,” het Hy gesê: “alle dinge is vir U moontlik; neem hierdie beker van My weg; nogtans nie wat Ek wil nie, maar wat U wil.” (v.36).

 

Abba is die Aramese verkleiningsvorm van ‘Vader’.  Dit is wat ‘n 1 of 2 jarige sy pa sou noem.  Jesus het dus sy swakheid en afhanklikheid van die Vader erken.

 

Hy het geweet dat niks vir die Vader onmoontlik is nie, en het dus gevra of daar nie ‘n ander manier is om ons te red nie (v.36, 10:27, Luk. 1:37).  Maar daar was nie: ‘n mens het gesondig en daarom moes ‘n mens gestraf word; ons het die ewige straf verdien en daarom moes Hy wat in ons plek gestraf word ewig wees.  Omdat Jesus volkome God en mens is, het Hy alleen gekwalifiseer.

 

In Jesus se kruisdood kon die Vader ons sonde straf en ons verlos.  Toe die Vader sy Seun aan die kruis straf het Hy sy heiligheid, geregtigheid en toorn oor ons sonde bekend gemaak, en sy goedheid, genade en liefde gewys deur ons te vergewe.  Die kruis het verder gewys dat daar nie ‘n kits oplossing is om ons te red nie.

 

En dit is in hiérdie opsigte wat daar nie ‘n ander manier was om ons te red nie (v.35-36).  Die punt is nie dat God nie die mag gehad het om dit anders te doen nie, maar dat Hy in sy wysheid geweet het dat daar nie ‘n beter manier is nie.

 

Jesus het dit ook geweet, maar in sy benoudheid gevra of daar nie tog ‘n ander uitweg is nie.  Dit is nie dat Hy die dood gevrees het nie.  Hy was nie swakker as sy volgelinge, die martelare, wat met lofgesange die dood tegemoet gegaan het nie.  Wat het Hy dan gevrees?

 

Die beker (v.36).  Dit was vol van die bitter en dodelike wyn van God se vurige toorn oor ons sonde (Ps. 75:9, Jes. 51:17, Jer. 25:15, 49:12).  Die volle sterkte van die Vader se toorn sou soos ‘n lawa waterval op die Seun val (Jes. 53:10, Gal. 3:13).

 

Hy sou van sy Vader se liefde en guns afgesny word (Matt. 27:46).  Die Vader sou Hom behandel asof Hy miljoene sondaars is, sodat die kruis gelykstaande was aan die ewige straf wat almal van ons in die hel moes ontvang (2Kor. 5:21).

 

Verstaan jy nou hoekom Jesus benoud was?  Maar t.s.v. sy vrees het Hy Hom aan sy Vader se wil onderwerp: “nogtans nie wat Ek wil nie, maar wat U wil.” (v.36).  In sy Goddelike natuur is Jesus en die Vader se wil een (Joh. 10:30).  Hy het egter sy menslike wil aan die Vader s’n onderwerp, sodat Hy gehoorsaam was tot die dood toe (Joh. 4:34, 6:38, Fil. 2:6-8, Heb. 10:7, 9).

 

Wat leer die bg. verse vir ons?

 

[a] Jesus het menslike emosies en ‘n menslike siel gehad (v.33-34).  In sy oomblikke van benoudheid het Hy menslike geselskap gesoek (v.33).  Hierdie dinge wys dat Hy volkome mens was soos ek en jy.

 

Hy verstaan heeltemal wanneer jy benoud, mismoedig, angstig, bang, ens. is, en wanneer jy diep emosionele seer beleef (Heb. 4:15).  Bring dit in gebed na Hom toe (Ps. 55:23, Fil. 4:6, Heb. 4:16, 1Pet. 5:7).  Selfs as jy nie eers weet hoe om te verduidelik wat jy in jou hart voel nie is dit ook reg.  Sê dit vir Hom – Hy sal jou help (Rom. 8:26-27).

 

[b] Jesus was dood benoud omdat Hy geweet het wat vir Hom voorlê.  As jy in sonde lewe en nie bang is vir die hel nie, is dit omdat jy nie weet wat op jou wag nie.  As Jesus so verskrik was vir die Vader se toorn, moet jy bitter bang wees – so bang dat jy nie een tree verder gee op die pad van sonde nie, maar jou dadelik bekeer.

 

[c] As Jesus jou Verlosser is en die Heilige Gees in jou woon, dan is God jou Vader.  Jy kan weet dat Hy jou liefhet en jou sal help, soos wat ‘n klein kind sy pa ‘pappa’ noem en op sy krag vertrou (v.36, Rom. 8:15, Gal. 4:6).  Wat is jou behoefte?  Bring dit in gebed na die Vader toe en glo dat Hy jou sal antwoord (Matt. 7:7-11).

 

[d] Die feit dat die kruis die enigste manier was om ons te red (v.35-36), wys hoe diep ons sonde is en hoe ernstig God dit opneem.  Jy kan jouself nie verander deur maar net harder te probeer om reg te lewe nie.  As jy kón het Jesus verniet gesterf (Gal. 2:21).

 

Vergeet van jou goeie werke en bekeer jou van jou self regverdigheid (Fil. 3:4-9).  Bid dat die Here jou stokblinde oë sal oopmaak om te sien dat daar nie vir jou ‘n ander manier is om gered te word as deur Jesus se kruisdood nie.

 

As jy Hom nie gereeld vir sy kruisdood dank en daarin roem nie, wys dit miskien dat jy te veel op jouself staatmaak.  Die kanse is goed dat jy nie God se verlossing verstaan nie.

 

[e] Omdat die kruis die enigste manier is om gered te word (v.35-36, Joh. 14:6, Hand. 4:12), is dit ‘n ernstige sonde om te sê dat iemand wat opreg in sy godsdiens is, hemel toe gaan.  In daardie geval het Jesus verniet gesterf, aangesien die opregte Moslem, Hindoe of ateïs op sy eie manier in die hemel kan kom.

 

Wat!?  Het Jesus verniet die skande en verskrikking van die kruis deurgemaak?  Wie sal dit waag om te sê dat die Vader haatlik en wreed is omdat Hy sy Seun kón spaar, maar Hom sonder rede onder sy vurige toorn verbrysel het?  Dit is in effek wat mense sê indien hulle glo dat ons sonder Jesus se kruisdood gered kan word.

 

Moet asb. nie ‘n bespotting van Jesus se benoudheid in die tuin van Getsemane maak nie.  As die Vader besluit het om ‘n ander roete volg en die beker van sy Seun af weggeneem het, sou ons self die beker moes drink en was die ewige hel ons bestemming (Op. 14:10-11).

 

[f] Wanneer ons Jesus se benoudheid sien is dit baie maklik om af te lei dat die Vader harteloos is.  Maar dit is nie so.  Toe Dawid se rebelse seun Absalom dood is, het hy bitterlik gehuil: “My seun Absalom, my seun, my seun Absalom! Ag, as ek self maar in jou plek gesterf het! Absalom, my seun, my seun!” (2Sam. 18:33).

 

En as Dawid so oor sy rebelse seun gevoel het, hoe het dit die Vader se hart nie gebreek om sy geliefde Seun (Matt. 3:17) vir iemand anders se sonde te laat ly nie: ‘Jesus my Seun, my Seun, my Seun Jesus!’?  As die Here in Jes. 15:5, 16:9, 11 gehuil het toe Hy sy vyande vir hulle sonde straf, hoeveel te meer het Hy nie die pyn gevoel toe Hy sy eie Seun vir ons sonde verbrysel het nie?  ‘The Fatherlessness of the Son is equaled by the Sonlessness of the Father.’[2]

 

  1. Jesus se droefheid (v.37-42)

Min dinge sny so diep soos wanneer jy deur ‘n moeilike tyd gaan, en die vriende op wie jy gedink het jy kan reken jou in die steek laat.  Toe die Vader se stem stil was het Jesus na die dissipels toe teruggekeer (v.37).  Hy het hulle vertroosting en gebede nodig gehad, maar toe Hy daar kom het hulle geslaap (v.37).

 

Die leier van die apostels wat veronderstel was om ‘n standvastige rots (Petrus) te wees het geslaap.  “Simon, slaap jy?” (v.37).  Jesus het hom op sy ou naam genoem.  “Was jy nie in staat om een uur te waak nie?” (v.37).

 

‘n Kort rukkie voor dit was Petrus selfversekerd (v.29), maar nou kon hy nie eers vir ‘n uur wakker bly om saam met Jesus te bid nie (v.37).  Jesus het vir die dissipels gesê om te waak en te bid dat hulle nie in die duiwel se strik van versoeking beland het nie (v.38, Luk. 22:31).

 

Alhoewel hulle dit wóú doen was hulle liggame moeg en het hulle weer aan die slaap geraak (v.38, 40, Rom. 7:15, 19).  Jesus het hulle verlaat om weer te gaan bid (v.39).  Hy het geweet dat Hy in gebed moet volhard, maar daar was nog steeds nie ‘n antwoord nie.

 

Hy het na die dissipels toe teruggekeer en hulle aan die slaap gevind (v.40).  Hulle kon hulle oë nie oophou nie en was skaam toe hulle vir Jesus sien (v.40).

 

Hy het vir ‘n derde keer teruggegaan en dieselfde woorde gebid (Matt. 26:44).  ‘n Engel het uit die hemel neergedaal om Hom te versterk (Luk. 23:43).  Hy het meer intens gebid (Luk. 23:44).  Sy sweet het soos bloed druppels op die grond geval (Luk. 23:44).  Hy het iets ervaar wat ons hematidrosis noem.

 

Dit gebeur wanneer iemand buitengewoon bang is.  Die liggaam se ‘veg of vlug’ reaksie maak dat die bloed vaatjies rondom die sweetkliere skeur of bars.  As gevolg daarvan kom die bloed deur ‘n mens se sweetkliere.

 

Na sy intense gebed het Jesus geweet dat daar nie ‘n ander uitweg is nie.  Hy het met vasberadenheid na die kruis toe gegaan en geweet dat die Vader Hom sal deurhelp.  Heb. 5:7 sê dit in geen onduidelike terme nie: “Hy wat in die dae van sy vlees gebede en smekinge met sterk geroep en trane aan Hóm geoffer het wat Hom uit die dood kon red, en ook verhoor is uit die angs”.  Golgota se oorwinning is in Getsemane verseker.

 

Toe Jesus vir ‘n derde keer na die dissipels toe terugkeer het hulle geslaap (v.41).  Hy het hulle wakker gemaak en gesê dat die bepaalde uur van sy lyding aangebreek het: sy verraaier was oppad om Hom in die hande van bose sondaars oor te lewer (v.41).

 

Jesus kon deur die bome sien hoe Judas en ‘n klomp soldate met stokke, swaarde, lanterns en fakkels oppad is (v.42-43, Joh. 18:3).  Hy het nie opgestaan om te vlug nie, maar om hulle vierkantig in die oë te kyk (v.42).

 

Ons kan ten minste ses lesse uit die bg. verse leer.

 

[a] Ons laat dikwels die Here in die steek, maar Hy doen dit nie met ons nie.  Die dissipels het nie getrou saam met Jesus gebid nie, maar volgens Joh. 17 het Hy vir hulle gebid.  In dieselfde hoofstuk het Hy ook vir ons gebid (Joh. 17:20).

 

Toe Hy aan die kruis gehang het het Hy vir ons gebid (Luk. 23:34), en volgens Heb. 7:25 tree Hy nog steeds vir ons in.  “As ons ontrou is, Hy bly getrou; Hy kan Homself nie verloën nie.” (2Tim. 2:13).

 

[b] Het dit al vir jou gevoel of jy bid maar die hemel stil is (v.36, 39)?  Hoekom gebeur dit?

 

  • Dalk is dit omdat jy ongered is (1Pet. 3:12)?
  • Of miskien is dit omdat daar sonde in jou lewe is (Ps. 66:18)?
  • Dalk is dit omdat jy nie jou lewensmaat in ag neem nie, maar gedurig met hom of haar baklei (1Pet. 3:7)?
  • Dalk is dit omdat jy nie wil vergewe nie (Matt. 6:15)?
  • Dalk vertrou jy nie die Here nie (Jak. 1:5-8)?
  • Of dalk bid jy met selfsugtige motiewe (Jak. 4:3)?

 

Maar indien jy jouself ondersoek en sien dat dit nie een van die bg. redes is nie, moet jy vurig, dringend en volhardend bid soos Jesus (v.36, 39).  In jou binnekamer op jou knieë is waar jy die stryd moet wen (Jer. 29:13, Luk. 11:9-10, 18:1, 7-8, 2Kor. 12:8-9, 1Tess. 5:17, Heb. 5:7).

 

[c] Jesus se vriende het Hom in die steek gelaat (v.37, 40-41, 50).  As jy Hom getrou volg is die kanse goed dat dit met jou ook gebeur (2Tim. 1:15, 4:10, 16).  ‘n Dissipel is tog nie groter as sy Meester nie.  Dit mag selfs wees dat jou vriend jou verraai (v.41-45, Ps. 55:13-15).

 

Moenie dat dit jou verbaas nie, en moet asb. nie sê: ‘Ek het seergekry in die kerk en sal myself daarom nie weer beskikbaar stel nie.  Ek sal op die kantlyn sit en kyk hoe ander die werk doen’ nie.  Wees eerder soos Jesus wat die dissipels vergewe en Homself aan gebed gewy het (v.27-28, 39, Joh. 21:15-19, Ps. 109:4).

 

[d] Petrus kon nie eers vir ‘n uur saam met Jesus bid nie (v.37).  Wat sal Jesus van party Christene sê wat nie eers vir 5 minute kan bid nie?

 

[e] Hoe gereeld bid jy dat jy nie in die versoeking kom nie?  Volgens v.38, Matt. 6:13 moet dit deel van jou gebede vorm.  Wat sou met Petrus en die ander dissipels gebeur as hulle so gebid het?  En wat sal in jou lewe verander as jy gedurig so bid?

 

[f] Is daar iets – soos slaap (v.37-38, 40-41) – wat keer dat jy getrou bid?  Bely jou swakheid en vra die Here om jou te help.  Sit jou voete uit die bed en op die grond, sodat jou kop kan volg.  Was jou gesig.  Stap op en af terwyl jy bid.  Bid hardop.  Doen wat jy moet om wakker te bly.

 

Wees ook geestelik waaksaam en verwag dat die duiwel jou sal versoek.  Vra dat die Here jou sal beskerm, sodat jou gedagtes nie dwaal nie en sodat jy nie aan sonde dink wanneer jy bid nie.

 

Jou soet gemeenskap met die Here en die vreugde van sy verlossing sal maak dat jy Hom vir galbitter Getsemane en Golgota dank.  Dit sal wees soos om ‘n eetlepel heuning te eet nadat jy ‘n Grand-Pa moes drink.

 

[1] Ben H. Price, 1914

[2] As ek reg onthou het John Stott dit in The Cross of Christ gesê.  Ek kon nie die verwysing opspoor nie.

Jesus se dood en joune

Dying thief

In sy lied, Another day in Paradise, sing Phil Collins van hoe die ryk mense in ons samelewing die armes ignoreer.  Volgens hom moet ons twee keer dink en dankbaar wees vir die voorregte wat ons het:  ‘O, think twice… just another day for you and me in Paradise.’

 

Maar solank as wat daar sonde in die wêreld is, kan geen aardse rykdom dit in ‘n Paradys verander nie. Om die poorte van die Paradys oop te maak, moes Jesus aan die kruis gesterf het.  Dit is o.a. die les wat ons in Lk.23:39-43 leer.

 

Bespotting (v.39)

As jy vandag vir ‘n Jood vra wie die Beskermer van Israel is, sal hy vir jou sê dat dit die Israeli weermag is. Israel vertrou al lankal nie meer op die Here nie, maar op hulle militêre vernuf.  Dit is ook algemeen bekend dat hulle ‘n militêre Messias verwag.  Dit was ook waar van die misdadiger in v.39.

 

Volgens Mt.27:44 het beide misdadigers vir Jesus uitgelag.  “As U die Christus is, verlos Uself en ons,” het een van hulle in v.39 gesê.  Hy het nie ‘n gekruisigde Messias gesoek nie, maar een wat hom van die Romeine se onderdrukking en van die dood sou red.

 

Vandag nog is daar sulke mense: hulle wil hê dat Jesus hulle van sonde se gevolge moet red (die dood en die hel), maar nie van die sonde self nie.  En omdat Hy nie aan hulle eise voldoen nie, laster hulle Hom en sê hulle dat Hy nie die ware Here, Messias en Verlosser is nie (v.39).  Maar hulle het vergeet dat Hy gekom het om ons van ons sonde te bevry, en nie sodat ons vry kan wees om dit te doen nie.

 

Vermaning (v.40)

Sommige mense se harte word sag wanneer hulle ouer word. Maar daar is ander wat hard word.  Hulle lig hulle vuiste na die hemel toe as dit met hulle sleg gaan (Op.16:9, 11).  Selfs op hulle sterfbeddens is hulle so hard soos graniet, en wil hulle niks met die Here te doen hê nie.

 

‘n Ateïs op sy sterfbed in Glasgow het op John Paton gespoeg toe hy met hom oor Jesus gepraat het. Toe Paton vir hom wou bid het hy gesê:  ‘Pray for me to the devil… I have hated [God] in life, and I hate Him in death!’  Met hierdie woorde is hy die ewigheid in.[1]

 

Een van die misdadigers aan die kruis was so, en hieroor het die ander een hom aangespreek. Die man het tot sy sinne gekom en wou nie meer saam met sy vriend gelaster het nie.  ‘n Paar dinge kon dit veroorsaak het.

 

  • Dalk het hy gesien dat Jesus nie terug gelaster het nie (1 Pt.2:23).
  • Dalk het Jesus se gebed vir sy oortreders hom beïndruk (v.34).
  • Dalk het hy die bordjie bokant Jesus se kop oordink, en besef dat Hy regtig die Koning van die Jode is (v.38).

 

Hoe dit ookal sy, God het sy oë oopgemaak vir die waarheid. Hy wou nie meer deel gehad het aan sy eie of ander se sonde nie, en het daarom sy vriend bestraf en gesê:  “Vrees jy ook God nie, terwyl jy in dieselfde oordeel is?” (v.40).

 

Sy vriend het onder God se vervloeking aan ‘n kruis gehang (v.40, Dt.21:22-23). Hy was op die randjie van die ewigheid.  Elke hartklop of asemteug kon sy laaste gewees het.  Moes hy dan nie eerder die Here gevrees het (v.40), om genade gesmeek het en hom bekeer het, as om vir Jesus te laster nie?

 

Moenie dink jy kan jou bekering uitstel totdat jy op jou sterfbed lê nie. Jy weet nie eers of jy ‘n sterfbed sal hê nie; dalk gaan jy opslag dood in ‘n karongeluk.  Of dalk het jy op jou sterfbed geen begeerte om tot bekering te kom nie, omdat jy so verhard geraak het soos die rower in v.39.

 

Gebruik dan die kans wat die Here vir jou gee en bekeer jou. Moenie die sonde oortuiging wat jy vandag in jou hart voel uitstel nie, maar reageer daarop.  J.C. Ryle het gesê:  ‘Het jy ‘n neiging om te begin bid?  Stel dit dadelik in plek.  Dink jy daaraan om regtig die Here te dien?  Begin onmiddellik.  Geniet jy geestelike lig?  Sorg dat jy daarvolgens lewe.  Moenie die kanse wat jy het verspeel nie, want anders sal die dag kom wat jy dit wil gebruik, maar nie kan nie.’[2]

 

As hierdie woorde jou hart aanspreek, moet jy vandag in berouvolle gebed na Jesus toe kom. Sê vir Hom van die lelike dinge wat jy gedoen het en van die bose dinge wat in jou hart is (Hy weet buitendien).  Glo dat Hy bekwaam is, en dat sy kruisdood voldoende is om jou te red.

 

Bekering (v.41-42)

David Brainerd vertel van ‘n Indiaan wat gesê het dat God regverdig sou wees as Hy besluit het om haar in die hel te straf. Sy het gesê dat sy niks kon doen om haarself te red nie, en dat sy vir ewig hel toe sou gaan as Christus nie alles vir haar gedoen het nie.[3]

 

‘n Ander vrou het in gebroke Engels vir hom gesê: ‘Me try, me try, save myself, at last my strength be all gone (meaning her ability to save herself)… Den last, me forced let Jesus Christ alone, send me hell if He please… Did not me care where He put me, me lobe [love] Him for all.’[4]

 

Die rower aan die kruis was soos hulle en het vir sy vriend gesê dat hulle hierdie straf verdien (v.41). Hy het sy sonde erken, die skuld op homself gepak, indirek bely dat God regverdig was om hom te straf, en dat hy die verdiende beloning vir sy dade ontvang het (Rm.3:4).

 

Jesus het dieselfde straf as hulle ontvang, maar het niks verkeerd gedoen nie. Die man het dit bely; hy kon uit Jesus se optrede gesien het dat Hy die onskuldige Seun van God is (v.41, 4, 15, 22, 47, Jh.8:46, 2 Kor.5:21, Heb.4:15, 1 Pt.2:22).

 

“Dink aan my, Here, wanneer U in u koninkryk kom,” het hy vir Jesus gesê (v.42). Hy het geweet dat die klag in v.38 waar is, en dat Jesus die Messiaanse Koning van die Jode is.  Hy het ook geweet dat Jesus t.s.v. sy kruisdood op die troon sou sit om as Koning te regeer.

 

Op grond van Jesus se sagmoedige liefde en die gebed in v.34, het hierdie misdadiger die vrymoedigheid gehad om te vra dat Jesus in sy Koninkryk aan hom moes dink. Dit is asof hy gesê het:  ‘Ek weet dat ek nie ‘n plek in die Koninkryk verdien nie, maar al wat ek vra is dat U aan my sal dink wanneer U daar kom.’  Hy het besef dat hy nie iets kon doen om God se guns te verdien nie, maar dat hy geheel en al afhanklik was van sy genade.

 

Om soos die rower gered te word moet die volgende vyf dinge met jou gebeur:

 

[1] Jy moet besef dat jy verlore is. Hoe kan iemand tot bekering kom as hy nie sy nood vir die Verlosser sien nie?  Iain Murray skryf:  ‘No one was converted without knowing that he needed to be.’[5]

 

[2] Jy moet erken dat jy God se straf verdien, en dat Hy regverdig is om jou te straf: jý is skuldig en Hý nie (v.41).  As jy dit nie erken nie, sal jy sy Naam laster wanneer jy in pyn op jou sterfbed lê (v.39).

 

[3] Jy moet God se oordele vrees (v.40). Sal jy op jou knieë voor die Koning val en om genade smeek as jy Hom nie vrees nie?

 

[4] Jy moet erken dat Jesus die Koning en Here is (v.42). Jy moet jouself bereid verklaar om onder sy heerskappy te lewe, en nie maar net ‘n Verlosser soek wat jou van die slegte gevolge van sonde kan red nie (v.39).

 

[5] Jy moet glo dat Hy ‘n liefdevolle Verlosser is, en dat Hy vol van genade is. Iemand wat dit nié glo nie, sal nie die vrymoedigheid hê om Hom vir vergifnis en die ewige lewe te vra nie (v.42).

 

Ek het reeds onder die vorige punt gewys dat niemand so vermetel moet wees om te dink hy gaan op sy sterfbed tot bekering kom nie. En tog leer v.40-43 ook vir ons om nie wanhopig te raak nie; Jesus is instaat om dié te red wat baie erg gesondig het, asook dié wat op hulle sterfbeddens lê.

 

Verlossing (v.43)

Oor die afgelope paar jaar het verskeie mense vir my gesê dat hulle nie meer seker is of God se kinders dadelik hemel toe gaan wanneer hulle doodgaan nie. ‘Kan dit dalk wees dat ons siele saam met ons liggame in die graf sal slaap totdat Jesus weer na die aarde toe terugkeer?’ het hulle gevra.

 

Maar uit v.43 en talle ander Bybeltekste weet ons dat gelowiges se siele dadelik hemel toe gaan wanneer hulle doodgaan. Kom ek wys vir jou wat ek bedoel.

 

In antwoord op die rower se versoek het Jesus gesê: “Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees.” (v.43).  Dit is asof Hy gesê het:  ‘Jy hoef nie te wag tot in die toekoms nie.  Ek het vir jou redding gebid en vir jou sonde gesterf (v.34, 1 Pt.3:18); jy sal vandág al saam met My in die Paradys wees.’

 

Daar is mense wat sê dat die Paradys nie dieselfde plek is as die hemel nie. Maar volgens 2 Kor.12:2-3, Op.2:7, 22:14 is die Paradys nie ‘n ander plek as die hemel nie.  Die Griekse woord Paradys [paradeisos] verwys na ‘n tuin of park van plesier, en volgens Op.22 is dit presies wat die hemel is.  Dit is as’t ware ‘n herstelde tuin van Eden – net beter.

 

Ander sê weer dat daar nie leestekens in die Grieks is nie, en dat die vertalers die komma op die verkeerde plek gesit het. Volgens hulle het Jesus nie gesê:  ‘Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees’ nie.  Hy het eerder gesê:  ‘Voorwaar Ek sê vir jou vandag:  Jy sal saam met My in die Paradys wees.’

 

Die implikasie is dat Jesus nie vir die man gesê het wanneer hy saam met Hom in die Paradys sal wees nie, maar net dat hy eendag saam met Hom daar sal wees.  Volgens dié wat so glo, het die man se siel saam met sy liggaam in die graf geslaap (of opgehou om te bestaan).  Maar daar is ten minste vyf probleme met hierdie interpretasie.

 

[1] Jesus het nooit gesê: ‘Voorwaar Ek sê vir jou vandag’ nie.  Hy het altyd gesê:  ‘Voorwaar Ek sê vir jou,’ en dan volg wat Hy gesê het.  Hoekom sou Jesus buitendien vir die man gesê het dat Hy vandag iets vir hom sê?  Dit is mos voor die hand liggend dat Hy dit nie gister of môre vir hom wou sê nie.

 

[2] Om in Grieks ‘n woord te beklemtoon, moet jy dit voor in die sin plaas. In dié geval maak dit perfek sin dat ‘vandag’ die eerste woord in Jesus se aanhaling is.  Die man wou baie graag in Christus se Koninkryk gedeel het (v.42).  Jesus het hom verseker dat sy begeerte op dieselfde dag nog vervul sou word (v.43).  Toe die man daardie oggend opgestaan het was hy oppad hel toe, en toe hy teen die aand oorlede is was hy in die hemel!

 

[3] Toe Jesus in v.46 gesterf het, het Hy gesê: “Vader, in u hande gee Ek my gees oor!”  Toe Jesus sy laaste asem uitgeblaas het, het Hy sy oorwinning in die doderyk aangekondig en is Hy hemel toe (v.46, 1 Pt.3:18-20, Ef.4:8-10, Kol.3:15).[6]

 

In die Ou Testament het die hoëpriester ‘n dier se bloed in die allerheiligste ingebring (Lv.16); toe Jesus Homself vir ons geoffer het, het Hy as die hemelse Hoëpriester in die allerheiligste van die hemel ingegaan (Heb.9:24).

 

As Jesus dan in v.46 in die hemel was, maak dit sin dat Hy in v.43 vir die rower gesê het dat hy saam met Hom daar sou wees.

 

[4] Dit sou nie vir die man ‘n troos gewees het om te weet dat hy eers by die wederkoms saam met Jesus in die hemel gaan wees nie. Die troos het juis daarin gelê dat dit op dieselfde dag nog gebeur het.

 

[5] Die res van die Skrif leer vir ons dat God se kinders dadelik hemel toe gaan wanneer hulle doodgaan. Vir nou gaan ek net die verwysings gee; in die volgende preek (‘Die waarheid oor lewe na die dood’) sal ek die verse hieronder uitlê, en ook die tekste verduidelik wat skynbaar die dwaallering van sieleslaap verdedig.

 

Verse wat direk of indirek bewys dat gelowiges dadelik hemel toe gaan as hulle sterf is die volgende: Gn.5:24 en Heb.11:5, 2 Kon.2:11 en Lk.9:30-31, Ps.23:4-6, 49:16, 73:24-25, Sp.14:32, Pd.12:7, Mt.22:32, Lk.16:22-26, Jh.17:24, Hd.7:55-60, 2 Kor.5:8, Fil.1:21, 23, Kol.3:4, 1 Ts.3:13, 4:14, Heb.12:22-23, Op.7:9-10, 14:13, 20:4.

 

Tog is die grootste prys nie om hemel toe te gaan nie, maar om by Jesus te wees. Dit is beter om saam met Jesus in die storm te wees, as op droë land sonder Hom; saam met Hom in die woestyn, as in die Beloofde Land sonder Hom; langs Hom aan die kruis, as in die Paradys sonder Hom (v.43).

 

Die groot troos van v.43 is nie ‘die Paradys’ nie, maar ‘saam met My’.  Jesus is die juweel van die hemel.  Dit is Hy wat die hemel hemel maak.  As jy Hom eers ontmoet het sal jy verstaan wat ek bedoel.  Niemand is soos Hy nie.  Waar het jy al ooit iemand ontmoet wat so liefdevol, volmaak, sagmoedig, goed, sterk, barmhartig, vriendelik, goedhartig, nederig, gehoorsaam, lieflik, gaaf, getrou en geduldig is soos Hy?

 

Ken jy enigiemand anders wat ‘n gruweldood deurgemaak het om sy haters van hulle sonde en God se oordeel te red? Wie ken jy wat ‘n geharde misdadiger sal vergewe en vir hom ‘n plek in die hemel sal gee, nadat hy aanvanklik gespot en gelaster het (v.34, 43, Mt.27:44)?

 

Jesus se liefde vir sondaars is soos ‘n kristalhelder fontein wat vir duisende jare aanhou vloei, soos die Vaaldam wat oorloop, soos die sonskyn wat jou omring en die hele hemel ophelder, en soos die suikersoet stroop wat ‘n koeksister deurweek. As jy jou bekeer en in Hom glo sal sy dood die giftige angel uit joune uittrek, sodat jou dood so skadeloos sal wees soos slaap (1 Kor.15:55, Hd.7:60).

 

[1] John G. Paton: Missionary to the New Hebrides, p.44

[2] J.C. Ryle, Holiness, p.182 (vry vertaal)

[3] Jonathan Edwards, Works: vol.2, pp.406-407

[4] Ibid, p.403

[5] Iain Murray, The Old Evangelicalism, p.22

[6] Sommige sê op grond van Jh.20:17 dat Jesus nie na sy dood hemel toe is nie. Sien my preek, Die wonderwerk wat my lewe verander het vir ‘n verduideliking van hierdie vers.  Op dieselfde trant verduidelik D.A. Carson hierdie vers breedvoerig op pp.641-646 van sy Johannes-kommentaar.

Die ware weergawe van Jesus se kruisdood

jesus-on-cross

Soos jy seker weet verkondig National Geographic se ateïste, Tukkies se liberale teoloë, Hindoes, Moslems en ander vals godsdienste ‘n weergawe van Jesus se kruisdood wat nie met die Bybel strook nie.

 

Op die ou end gaan dit oor die bron wat jy as gesaghebbend beskou. Vir die wêreld is hierdie bronne godsdienstige boeke, antieke geskrifte uit die 2de en 3de eeu n.C., vals profesieë, en ander buite-Bybelse bronne.  Vir gelowiges is dit die vier Evangelies (Matteus, Markus, Lukas en Johannes), asook die res van die Ou- en die Nuwe Testament.

 

Vandag wil ek op een van hierdie bronne fokus, naamlik Jh.19:16b-37.

 

Die kruis (v.16b-18)

Omdat Jesus in ons plek vervloek en as onrein beskou is, het die Romeine Hom gelei om buite die stad gekruisig te word (v.16-17, Gn.3:23-24, Nm.5:1-4, 15:35-36, Mt.21:39, Heb.13:12).  Hy het self sy kruisbalk[1] gedra (v.17).  Omdat Hy ná sy géseling so baie bloed verloor het, het sy bloeddruk geval sodat Hy flou gevoel het en nie die kruis verder kon dra nie.  Die soldate het ‘n verbyganger genaamd Simon van Cirene gedwing om die kruis agter Hom aan te dra (Lk.23:26, vgl. 14:27).  ‘n Klomp mense het Hom gevolg en die vroue het gehuil (Lk.23:27).

 

Uiteindelik het hulle by ‘n heuwel gekom wat soos ‘n kopbeen gelyk het (v.17, Heb. Golgotha).  Om Hom te verdoof het die soldate vir Jesus ‘n galbitter wyn-en-mirre-mengsel gegee om te drink (Mt.27:34, Mk.15:23).  Hy het dit nie gedrink nie (Mk.15:23), omdat Hy by sy volle bewuste wou wees toe Hy in ons plek gely het.

 

Die soldate het toe die spykers deur sy hande en voete gedryf. Hulle het Hom tussen twee misdadigers gekruisig, om aan te dui dat Hy die hoof misdadiger is (v.18, Ps.22:17, Jes.53:12).  Hy het gebid dat die Vader hulle moet vergewe, omdat hulle nie die erns van hulle sonde besef het nie (Lk.23:34, Hd.3:17, 13:27, 1 Kor.2:8).

 

Die klag (v.19-22)

Toe ek in die kleuterskool was het die juffrou donkie ore gemaak, dit op jou kop gesit, en jou in die hoek laat staan as jy stout was. Sy wou gehad het dat almal moet sien jy het die reëls oortree.  In Jesus se tyd moes mense wat gekruisig sou word ‘n bordjie om hulle nekke gedra het.  Die aard van hulle oortreding het daarop gestaan.  Nadat hulle gekruisig is, is die bordjie bo hulle koppe vasgemaak.

 

So was dit ook met Jesus (v.19, Mt.27:37). Hy is naby die stad gekruisig, en daarom het almal dit gesien (v.20).  Die klagte teen Hom was:  ‘Dit is Jesus van Nasaret, die Koning van die Jode’ (v.19, Mt.27:37).  Volgens die Romeinse wet het iemand wat homself ‘n koning genoem het die keiser teëgegaan, en moes hy gekruisig word (Lk.23:2-3, Hd.17:7).  Die ironie is dat Jesus regtig die Koning van die Jode was (v.20, Lk.1:32-33).  Eintlik was Hy ook die Koning van die Romeine en die Grieke, die Koning van die nasies (v.20, Ps.2:6-8, 22:29).

 

Die owerpriesters was nie tevrede met wat Pilatus geskryf het nie: ‘Moenie skryf dat hierdie indringer en bedrieër die Koning van die Jode is nie, maar dat Hy gesê het Hy is die Koning van die Jode’ (v.21).  Pilatus wou hulle terg en het vir hulle gesê:  ‘Wat ek geskryf het, het ek geskryf.’ (v.22).  God het bepaal dat dit so moes bly, aangesien Jesus regtig die Koning van die Jode was.

 

Die klere (v.23-24)

Het jy al ooit gedroom dat jy nie klere aan het nie en mense sien jou? Hoe het jy gevoel?  Hoe skaam en verneder moes Jesus nie gevoel het toe die soldate sy klere verdeel het, en Hy naak aan die kruis gehang het nie?

 

Maar dit het nie net oor die vernedering gegaan nie. Jesus het sonder klere gesterf, om die sondige naaktheid van ons siele met sy bloed en geregtigheid te bedek, net soos wat Hy dit in Gn.3:21 met Adam en Eva gedoen het (vgl. Rm.13:14, Op.19:8).  Moet dit nie vergeet wanneer jy v.23-24 lees nie.

 

Nadat die soldate vir Jesus gekruisig het, het hulle daar bly sit om seker te maak dat niemand Hom van die kruis afhaal nie (Mt.27:36). Terwyl hulle waggehou het, het hulle lootjies getrek om sy klere tussen die vier van hulle te verdeel:  sy skoene, gordel, bo-kleed en kopdoek (v.23, Mk.15:24).  Die lang onderkleed was van een stuk materiaal geweef, en daarom wou hulle dit nie geskeur het nie (v.23-24).  Hulle het lootjies getrek om te kyk wie dit sou kry (v.24).

 

So het hulle, sonder dat hulle dit geweet het, Ps.22:19 vervul: “Hulle verdeel my klere onder mekaar en werp die lot oor my gewaad.”  Hierdeur het die Here ook gewys dat Hy nie sy Seun se Koningskap van Hom af sou wegskeur soos in die geval van Saul en Salomo nie (1 Sm.15:27-28, 24:4, 1 Kon.11:29-31, 2 Sm.7:15).

 

Die vriende (v.25-27)

Die Joodse leiers, verbygangers, soldate, en misdadigers aan die kruise langs Jesus het Hom uitgelag en met Hom gespot (Mt.27:39-44, Lk.23:35-37).[2]  Maar daar was ook ‘n handjievol van sy geliefdes wat om die kruis gestaan het, wat tot die einde toe lojaal was aan Hom (v.25).  Hy was ook lojaal aan húlle, sodat Hy selfs aan die kruis aan ander se belange gedink het en nie aan sy eie nie (v.26-27).

 

‘n Vergelyking met ander Bybeltekste sal vir ons sê wie hierdie karakters was:

 

[1] Sy ma Maria (v.25). Toe Jesus aan die kruis gehang het, het ‘n swaard deur haar siel gegaan soos wat Simeon jare tevore geprofeteer het (Lk.2:35).

 

[2] Sy ma se suster Salome, die vrou van Sebedeüs en die ma van Johannes en Jakobus (v.25, Mt.27:56, Mk.15:40, 3:17).

 

[3] Maria die vrou van Klopas, die ma van Jakobus die kleine en Joses (v.25, Mk.15:40).

 

[4] Maria Magdalena uit wie Hy sewe demone gedryf het (v.25, Lk.8:2). Ek wonder of enige van die dissipels so lojaal was soos sy (20:1, 11)?

 

[5] Die geliefde apostel Johannes vir wie Hy gevra het om sy weduwee-ma op te pas, aangesien Josef al dood was en sy eie broers nie in Hom geglo het nie (v.26-27, 21:20-24, 7:5). Johannes het gedoen wat Jesus gevra het (v.27).

 

Die voltooiing (v.28-30)

Toe Jesus aan die kruis was, het dit teen 12:00 donker geword. Vir omtrent drie ure het die son nie geskyn nie (Lk.23:44-45).  Om 15:00 het Jesus uitgeroep:  ‘My God, My God!  Waarom het U My verlaat?’ (Mt.27:46).  Onmiddellik het mense sy woorde verdraai en Hom gespot.  ‘Hy roep vir Elia!’ het hulle gesê (Mt.27:47).

 

Jesus het geweet dat Hy die Ou Testamentiese profesieë, skadubeelde, tipes en offers volbring het (v.28, Gk. tetelestai).  Om ‘n laaste Skrif te vervul, en ook a.g.v. ‘n geweldige bloedverlies het Hy gesê:  ‘Ek is dors’ (v.28, Ps.22:16).

 

Die soldate het ‘n spons vol van goedkoop suurwyn op ‘n hissoptak gesit en vir Hom gegee (v.29, Ps.69:21, Eks.12:22, Ps.51:9). Terwyl Hy gedrink het, het die soldate aangehou gespot:  ‘Wag, kom ons kyk of Elia gaan kom om Hom van die kruis af te haal!’ (Mt.27:49, Mk.15:36).

 

Toe Jesus klaar die wyn gedrink het, het Hy met ‘n harde stem uitgeroep: ‘Dit is volbring!  Vader, in U hande gee Ek my gees oor!’ (v.30, Gk. tetelestai, Mt.27:50, Lk.23:46).  Jesus het nie gesê dat Hy klaar is nie, maar dat Hy die werk van verlossing voltooi het.  Hy het toe sy kop vooroor gebuig en sy laaste asem uitgeblaas (v.30, Lk.23:46).

 

Dit het nie gewoonlik so gewerk met dié wat gekruisig is nie. Hulle het hulle koppe opgetel om nóg ‘n asem te kry.  Sodra hulle die laaste asem uitgeblaas het, het hulle koppe vooroor geval.  Maar met Jesus het dit anders gewerk, omdat Hy uit sy eie besluit het om sy lewe in die Vader se hande oor te gee en sy asem uit te blaas (v.30, 10:18, Lk.23:46).

 

Toe Hy dan sy asem uitgeblaas het, was daar ‘n geweldige aardbewing en het God die tempelgordyn van bo na onder geskeur (Mt.27:51). So het Hy gewys dat die pad na die hemel toe oop is vir dié wat in sy Seun glo (Heb.10:19-22).

 

Die soldate wat by die kruis gestaan het, het die Here geprys en gesê: ‘Hierdie man was werklik die onskuldige Seun van God!’ (Mt.27:54, Lk.23:47).  Die bedroefde skare het na hulle huise toe teruggekeer (Lk.23:48).  Baie van die vroue-dissipels wat van Galilea af gekom het, het op ‘n afstand gestaan en kyk (Mt.27:55-56, Lk.23:49).

 

Die vervulling (v.31-37)

Die Moslems glo nie dat Jesus regtig dood was nie. Sura 4:157-158 in die Qur’an sê:

 

‘…they said (in boast), ‘We killed Christ Jesus the son of Mary, the Messenger of Allah’; – but they killed him not, nor crucified him. Only a likeness of that was shown to them.  And those who differ therein are full of doubts, with no (certain) knowledge.  But only conjecture to follow, for of a surety they killed him not: – Nay, Allah raised him up unto Himself.’

 

Sommige van hulle dink dat Judas Iskariot of Simon van Cirene in sy plek gesterf het. Ander sê dat Hy voor sy dood van die kruis af gekom het en hemel toe is.  Maar as Jesus nie regtig gesterf het nie, is sy opstanding niks meer as ‘n fiktiewe ontwaking uit ‘n diep koma nie.  Die vraag wat ons moet beantwoord is of Jesus regtig gesterf het of nie?  En hiermee help v.31-37 ons.

 

Dit was die dag van voorbereiding vir die Pasga of die Fees van Ongesuurde Brode, asook die voorbereiding vir die Sabbat (v.31, 14, Lk.22:1, 23:54, 56). Dit het reeds aand se kant toe gestaan (Mt.27:57).  Die Sabbat het om 18:00 begin, en geduur tot die volgende aand 18:00.  Die teks sê dat dit ‘n groot Sabbat was (v.31).  Wat beteken dit?

 

Wanneer die Jode hulle Feeste gevier het, het hulle sekere dae van die Fees as ‘n rusdag of Sabbat gevier (Eks.12:16). Hierdie Sabbatte kon op enige dag van die week geval het.  As dit egter op ‘n Saterdag geval het, het hulle dit as ‘n ‘groot’ Sabbat beskou.  So was dit toe Jesus gekruisig is (v.31), wat beteken dat Hy op ‘n Vrydag gesterf het.[3]

 

Volgens Dt.21:23 moes mense wat aan ‘n hout gehang het voor sononder afgehaal en begrawe word (v.31). Die Joodse leiers het dus vir Pilatus gevra om die gekruisigdes se bene te breek.  As hulle bene gebreek is, kon hulle hulleself nie opgestoot het om asem te kry nie, en het hulle binne minute weens ‘n tekort aan suurstof doodgegaan (asphyxia).

 

Die soldate het die twee misdadigers se maermerries met ‘n yster hamer stukkend geslaan (v.32).[4]  Toe hulle by Jesus kom was dit nie nodig om sy bene te breek nie, omdat Hy reeds dood was (v.33).  Om dit te bevestig het een van die soldate ‘n spies tussen sy ribbes ingesteek, sodat die bloed en water wat op sy hart en longe was (perikardiale en pleurale vloeistof) uitgestroom het (v.34).[5]

 

Dit het bewys dat Jesus regtig dood was. Dit mag ook ‘n simboliese betekenis hê, naamlik dat ons deur Christus se bloed gereinig is en met die skoon water van wedergeboorte gewas is (3:5, Esg.36:25-27, 1 Kor.6:11, Heb.10:19, 22, 1 Jh.5:6-8).

 

Dit het ook gebeur om die Skrif te vervul. Sonder dat hulle dit geweet het, het die soldate God se raadsplan vervul (vgl. Hd.13:27, 29).  In Eks.12:46 en Nm.9:12 het die Here vir sy volk gesê om nie die paaslam se bene te breek nie.  Omdat Christus ons Paaslam is (1:29, 1 Kor.5:7), het hulle nie sy bene gebreek nie.  Ook in Ps.34:21 het Dawid gesê dat die Here die regverdige se bene bewaar, sodat nie een van hulle gebreek word nie. Jesus is die Regverdige Een van wie Dawid gepraat het.

 

Die soldate het ook Sg.12:10 vervul: “Hulle sal sien in wie hulle gesteek het.” (v.37).  Sg.12 gaan oor Jersualem wat deur haar vyande omring word.  Die Here het gesê dat Hy haar vyande sal verwoes, maar ook dat Jerusalem sou treur omdat sy die Here deurboor het.  Party van hulle sou in smart getreur het, en ander in berou en bekering.  So het die Jode dan in 70 n.C. getreur toe die Here Jerusalem deur die Romeine verwoes het (Lk.23:28-31).  Hulle sal ook in die toekoms ware berou oor hulle sonde hê, en treur dat hulle die Messias gekruisig het (Rm.11).

 

Hoe weet ons dat Johannes se weergawe van Jesus se kruisdood waar is? Hy was daar (v.26), en daarom kan ons weet dat sy getuienis betroubaar is (v.35, 21:24, 1 Jh.1:1).  Tog het hy nie net getuig om vir ons die feite te gee nie, maar sodat ons kan glo dat Jesus die Seun van God en die Messias van Ps.22 en Jes.53 is (v.35, 20:30-31).

 

Glo jy dit? Het jy al op Christus vertrou as die enigste Een wat jou van die komende oordeel van die hel en van jou sonde kan red?  Het jy jou al van jou sonde bekeer?  Het die Here al jou sonde vergewe?  Of is sonde nog jou baas, ‘n harde meester wat jou in jou gewete en in jou drome pla?  Wys die bose dinge waaroor jy dagdroom dat jy ‘n slaaf van die duiwel is?

 

As jy nog nie tot bekering gekom het nie, kan ek met absolute sekerheid sê dat jou hart swart is. As mense jou diepste geheime en jou gedagtes moet ken, sal jy nie meer vriende hê nie.  As jy nie ‘n gelowige is nie, het ek sopas jóú hart beskryf, nie waar nie?

 

As jy bereid is om dit voor die Here te erken, is daar hoop. Die liefde en vergifnis van God in Jesus se kruisdood is baie groter as jou bitter gedagtes en die bose dade van jou verlede.  Kom na die Here toe en sê vir Hom dat jy nie moerbeivlekke van sonde uit jou hart en gedagtes kan was nie.  Sê vir Hom jy is jammer oor die dinge wat jy teen Hom en sy Woord gedink, gedoen, gevoel en gesê het.  Sê vir Hom jy is jammer oor die soort mens wat jy is.

 

Sê vir Hom dat jy nie net die ware weergawe van sy kruisdood wil glo nie, maar dat jy daarop wil reageer. Sê vir Hom dat jy jou ou sondige natuur wil kruisig en nie meer vir jouself wil lewe nie.  Vra vir Hom om die Kaptein van jou skip te wees, en om beheer te neem van jou lewe.  As jy dít doen, sal Hy jou nie weier nie.  “Ek sal hom wat na My toe kom, nooit uitwerp nie.” (6:37).

 

Is jy gered maar moedeloos oor jou sonde? Is jy depressief, omdat dit vir jou voel of sonde elke keer die oorhand kry?  Jy het besluit om maar die handdoek in te gooi.  Moet dit nie doen nie, maar kom terug na die kruis toe.  Is dit nie waar jy vir Jesus as die liefdevolle en sagmoedige Verlosser leer ken het nie?  Jou sonde is te sterk vir jou, maar is daar enige sonde wat Hý nie aan die kruis oorwin het nie (1 Jh.1:7, 3:8)?

 

Gebruik jy gereeld die middele wat Hy tot jou beskikking gestel het: die getroue bestudering, verkondiging en toepassing van die Woord, jou eie en ander se gebede, die gemeenskap van gelowiges, die nagmaal, die wapenrusting van God in Ef.6:10-18?  Moenie moed verloor nie my vriend, maar onthou Jesus se belofte dat Hy ‘n geknakte riet nie sal afbreek nie, en ‘n kers wat flou brand nie sal doodblaas nie (Mt.12:20).  Is dit nie hoe jy Hom leer ken het nie?

 

Dalk is jy ‘n ongelowige wat jou nie aan Jesus se kruisdood steur nie, of ‘n belydende ‘gelowige’ wat hardkoppig in jou sonde volhard. Hoe hard moet jou hart nie wees nie, om in die gesig van só ‘n groot liefde jou rug op die Here te draai?  Jy moet seker ‘n hart van klip hê om die bloedbesmeerde Verlosser van sondaars aan ‘n kruis te sien hang, en dan om te draai en weg te loop.  As Jesus se liefde vir sondaars nie jou hart kan smelt nie, is daar vir jou geen hoop nie.  Vir jóú wil ek net een ding sê:

 

“hoe sal ons ontvlug as ons so ‘n groot saligheid veronagsaam wat… Want as ons opsetlik sondig, nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, bly daar geen offer vir die sondes meer oor nie… hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy verdien wat die Seun van God vertrap het en die bloed van die testament waardeur hy geheilig is, onrein geag en die Gees van genade gesmaad het?” (Heb.2:3, 10:26, 29).

 

Ek wil nie in jou skoene wees op die oordeelsdag nie. Maar dit is nog nie die oordeelsdag nie; daar is nog tyd om jou te bekeer.  Laat staan jou verdraaide idees oor die kruis.  Ek bedoel nie noodwendig dat jy ‘n verkeerde weergawe van Jesus se kruisdood gehoor het nie.  Dalk weet jy wat die Bybel hieroor sê, maar jy het jou nog nie bekeer en in die gekruisigde Christus geglo nie.  As jy doen wat ek hierbo gesê het, sal jy nie net intellektueel nie, maar uit persoonlike ervaring die ware weergawe van Jesus se kruisdood verstaan.

 

[1] D.A. Carson, The Gospel According to John, p.608

[2] Een van die misdadigers het later tot bekering gekom (Lk.23:39-43).

[3] Baie mense glo dat Jesus op ‘n Woensdag of ‘n Donderdag gekruisig is. Ek handhaaf nie hierdie siening nie, maar glo dat Hy op ‘n Vrydag gekruisig is.  My doel in hierdie preek is nie om die redes hiervoor te verduidelik nie.  Ek het in ‘n vorige preek gesê dat D.A. Carson in sy Johannes-kommentaar (pp.455-458) genoegsame bewyse lewer vir waarom Jesus op die Vrydag gekruisig is, en nie op die Woensdag of Donderdag nie.

[4] Carson, Ibid, p.622

[5] Alexander Metherell (M.D, Ph.D.), aangehaal in Lee Strobel, The Case for Christ, pp.266-267

Die probleem met Jesus

jesus-on-trial

Dit is so te sê onmoontlik om ‘n ongelowige daarvan te oortuig dat God sy belange op die hart dra. In sy gedagtes is die Here net teen hom, en wil Hy sy vreugde van hom af wegvat.  Dit is die leuen wat Adam en Eva van die begin af geglo het:  ‘Het God regtig gesê julle mag van geen boom in die tuin eet nie?’

 

Maar as daar een plek in die geskiedenis is waar die Here gewys het dat Hy die sondaar liefhet en sy belange op die hart dra, dan is dit Golgota. Dáár het God gewys dat Hy tot die uiterste toe sou gaan om sondaars te red.  Dit is hartseer om te sien dat die mens, ten spyte daarvan, nogsteeds ‘n probleem het met Jesus.  Net die Here kan ‘n mens se opinie van Hom verander (soos wat Hy met Paulus gedoen het).  Mag die Here vandag Jh.18:28-19:16a gebruik om sy liefde vir ons te bevestig.

 

Die klagte (18:28-32)

Ek het al by ‘n vorige geleentheid vertel hoe die koerante in Spurgeon se dag leuens oor hom vertel het. Dit het gemaak dat sommige mense uit nuuskierigheid na sy preke kom luister het, en tot bekering gekom het.  Ek het laasweek gewys hoe God soewerein is oor die mens se sonde.  Nêrens sien ons dit beter as in Jesus se onregverdige verhoor en kruisdood nie.

 

Die Joodse Raad het vir Jesus ‘skuldig’ bevind en Hom voor 06:00 na Pilatus se hoofkwartiere toe gelei (18:28, 19:14, Mk.13:35, Lk.23:1). Dit was vroegoggend toe hulle daar aangekom het (18:28).  Hulle het iemand gestuur om vir Pilatus te roep, omdat hulle nie voor die Fees[1] onrein wou word, deurdat hulle in ‘n heiden se huis ingegaan het nie (18:28, Hd.10:28, Nm.9:1-14).  Hulle het egter nie omgegee oor die onreinheid van die haat in hulle harte nie!

 

Pilatus wou by die Raad geweet het wat hulle klagte teen Jesus was (18:29). Hulle het geen konkrete klagte gehad nie, en het daarom die emosionele kaart gespeel:  ‘As hierdie man nie bose dinge gedoen het nie, sou ons Hom nie aan jou oorgelewer het nie’ (18:30).  ‘Hoekom moet ék Hom oordeel; julle het mos ‘n wet waarvolgens julle Hom kan oordeel?’ het Pilatus gesê.

 

Maar toe die Romeine die land in 6 n.C. oorgeneem het, het hulle die Jode verbied om die doodstraf toe te pas.[2]  Die Joodse Raad het vir Pilatus hierop attent gemaak (18:31), en het in soveel woorde gesê dat Jesus die doodstraf verdien.  ‘Hy mislei die volk en sê dat ons nie belasting aan die keiser moet betaal nie; Hy het ook gesê dat Hy ‘n koning is.’ (Lk.23:2).  Vir die Romeine was hierdie baie ernstige oortredings, en was dit strafbaar met die dood.

 

Maar op dié manier het die Jode reg in die Here se hande in gespeel. Volgens God se plan moes die Jode nie vir Jesus gestenig het nie, maar die Romeine moes Hom gekruisig het (18:32, 12:32, Mt.20:19, 26:2, vgl. Hd.13:27, Jes.53, Ps.22).  Op hierdie manier het Hy in ons plek onder God se vervloeking gesterf (Gal.3:13, Dt.21:22-23).  Dit is tog wat die doringkroon gewys het, nie waar nie (19:2, Gn.3:18)?  Sien jy dan dat Jesus, en nie die Joodse leiers of Pilatus nie, in beheer was?

 

En 2000 jaar later het dinge nie verander nie. Wat ek in die vorige preek gesê het, sê ek weer:  wanneer mense jou kritiseer, valslik beskuldig, en jou onregverdig behandel, is God soewerein daaroor (Gn.50:20, Hd.2:23).  Jy kan met ‘n geruste hart weet dat jou Vader dit oor jou pad gestuur het, en dat Hy iets goed in gedagte het.  Hy sal dit vir jou voordeel uitwerk en jou meer soos Jesus maak (Rm.8:28-29).  Jy kan nie bid om soos Jesus te wees en dan dink dat jy nie vervolg gaan word nie.  As die wêreld Hom vervolg het, gaan hulle jou ook vervolg (15:20).

 

Dit beteken nie dat jy mense se sonde teen jou moet aanvaar, of dat jy moet maak asof dit reg is nie. Maar dit beteken dat jy jouself in sulke tye aan die Here se kragtige hand moet onderwerp, en nie geestelike ‘tantrums’ moet gooi nie (1 Pt.5:6).  Wees nederig genoeg om te besef dat jy nie self die situasie kan hanteer nie.  Om te dagdroom, die persoon terug te kry, iets aan hom of haar te doen, of dit te ignoreer in die hoop dat dit sal weggaan, gaan nie help nie.  Gee dit in gebed vir die Here, al moet jy dit ook 50 keer op ‘n dag doen (1 Pt.5:7).

 

Die ondersoek (18:33-38a)

Rika voel gefrustreerd. Oor die naweek het sy haar ma, vriendin, kollega en baas gebel, maar almal se fone is beset.  Sy het sopas vir Telkom gebel om te hoor wat aangaan, maar (kan jy dit glo!) selfs húlle fone is beset.  Sy wonder hoekom almal se fone eweskielik stukkend is.  Dink jy nie dat sy êrens moet begin wonder of die probleem aan haar kant lê nie?

 

En werk dit nie ook so in die lewe nie? Pilatus en Jesus het verskillende idees gehad oor wat dit beteken om ‘n Koning te wees, oor die waarheid en nog meer.  Êrens moes Pilatus besef het dat dit nie Jesus is wat verkeerd is nie, maar hy.

 

Hy het in sy kwartiere ingegaan en vir Jesus geroep. ‘Is jy die Koning van die Jode?’ het hy gevra (18:33).  ‘Hoekom vra jy?  Is dit omdat hieroor wonder, of omdat ander mense My daarvan beskuldig het?’ het Jesus geantwoord (18:34).  Jesus het eintlik hier gevra of daar getuies vir hierdie klagte was (vgl. 18:20-21).  ‘Moenie slim raak met my, asof ek ‘n Jood is wat onder jou koningskap staan nie.  Jy moes iets verkeerd gedoen het as jou eie volk en haar leiers jou aan my oorgelewer het.’  Dit is basies wat Pilatus in 18:35 gesê het.

 

Jesus het verduidelik dat sy Koninkryk nie van hierdie wêreld is nie (18:36, 6:15, Dn.7:14). As dit was, sou sy diensknegte geveg het om te keer dat Hy aan die Jode se bloedlus oorgelewer word (18:36, kontr. 18:11).  Maar omdat dit nie was nie, het Hy nie vir ‘n aardse koninkryk geveg nie.  Hy was die Goddelike Messias aan wie die Hemelse Koninkryk behoort het; Hy was nie ‘n bedreiging vir die Romeine soos wat die Jode voorgegee het nie.

 

‘So jy is ‘n Koning?’ het Pilatus gesê (18:37).  ‘Jy sê dat Ek ‘n Koning is, maar My en jou verstaan daarvan is nie dieselfde nie,’ het Jesus in effek vir hom gesê (18:37, Lk.23:3).  ‘Ek is as ‘n mens in hierdie wêreld gebore (1:14), maar kom nie van hierdie wêreld af nie.  Ek kom van die hemel af, en het gekom om van die waarheid te getuig.  Ek is die waarheid (14:6).  Dié wat die Vader aan my gegee het sal na die waarheid luister (10:3-5, 27, 1 Jh.4:6).’  Só moet ons Jesus se woorde in 18:37 verstaan.

 

Vir die wêreld is een van die probleme wat hulle met Jesus en die Christelike geloof het, die feit dat ons in absolute waarheid glo. ‘Wat is waarheid?’ wil hulle saam met Pilatus in 18:38a weet.  In hulle gedagtes bestaan daar nie so iets nie.  ‘Alle godsdienste kan reg wees,’ is hoe hulle redeneer.  ‘Jesus is vir jou die enigste weg, maar vir die ateïs, Hindoe en Moslem is dit anders.  Uiteindelik lei alle paaie na dieselfde bestemming toe.’

 

Omdat ongelowiges vir Jesus verwerp, het hulle nie ‘n benul van die waarheid nie. Satan verblind hulle om sy leuens te glo (8:44, 2 Kor.4:4).  Hulle dat daar nie so iets soos absolute waarheid is nie, maar hulle leef nie so nie.  Hulle is nie konsekwent nie.  Gestel die maatskappy dank hulle af.  Hulle gaan hof toe, en die hof sê vir die maatskappy:  ‘Volgens haar kontrak kan julle haar nie afdank nie.’  Sal die hof dit aanvaar as die maatskappy sê:  ‘Daar bestaan nie so iets soos absolute waarheid nie; vir haar beteken die kontrak dit, maar vir ons beteken dit iets anders’?

 

Net so kan ons nie maak asof alle godsdienste hemel toe lei nie. Jesus en die Bybel staan in direkte kontras met die godsdienste van die wêreld.  As Christenskap waar is, moet die res noodwendig vals wees.  Daar kan nie baie gode en een God wees nie.  Ons kan nie deur geloof alleen gered word, en deur goeie werke nie.  Jesus kan nie die enigste Verlosser wees, en een van baie paaie na die Vader toe nie.

 

Wie besluit wat waar is? Duidelik lê die besluit nie by mense nie, omdat ons nie hieroor kan saamstem nie.  Iemand wat in sy diepste wese waarheid is moet hieroor besluit.  Die waarheid is nie ‘n filosofie of opinie nie, maar ‘n Persoon.  Ondersoek gerus die Bybel om vir jouself te sien dat die dinge wat Jesus oor God, die mens, ons sonde, verlossing, ens. leer, ‘n akkurate weergawe van die werklikheid is.

 

Die uitspraak (18:38b-19:16a)

Toe die Sinode besluit het om homseksuele huwelike toe te laat, was daar baie mense wat gesê het hulle is klaar met die NG-Kerk. Party van hulle het ook opgepak en geloop.  ‘n Tydjie later het die Sinode die besluit omgekeer.  Vir my het dit gelyk of hulle dit gedoen het om die meerderheid tevrede te stel.  Dit is wat Pilatus in hierdie verse gedoen het.

 

Na sy gesprek met Jesus het hy weer buitentoe gegaan. ‘Ek vind geen skuld in die man nie,’ het hy vir die Jode gesê (18:38b, 8:46, Lk.23:4, 1 Pt.2:22).  Die Jode wou Hom dood gehad het, en het gesê:  ‘Oral waar Hy kom veroorsaak Hy oproer, van Judea af tot in Galilea.’ (Lk.23:5).  Omdat Jesus ons skuld op Homself geneem het, het Hy nie op die klagtes gereageer nie (Mt.27:12-14, Jes.53:7).

 

Jesus is na Herodes toe gestuur en weer terug na Pilatus toe (Lk.23:6-11). Pilatus het vir die Joodse Raad en die volk laat weet dat nie hy of Herodes gedink het dat Jesus iets gedoen het om die dood te verdien nie (Lk.23:13-15).  Sou hulle tevrede gewees het as hy vir Jesus ‘n ligte straf gegee het, en Hom daarna volgens die jaarlikse gebruik vrygelaat het (18:39, Lk.23:16)?  Hulle wou niks hiervan geweet het nie.  Pilatus moes eerder die moordenaar en oproermaker Barabbas vrygelaat het, en vir Jesus gekruisig het (18:40, Mt.27:21-25, Lk.23:19-20, Hd.3:14).

 

Pilatus wou nie in die moord gedeel het nie, en het toe sy hande in onskuld gewas (Mt.27:24). Maar as hy onskuldig was, sou hy nie die Jode se versoek toegestaan het nie.  Hy sou ook nie vir Jesus laat gésel het nie (19:1).  Volgens 19:1 en Mk.15:15 het Pilatus voor en na die vonnis vir Jesus laat gésel.  Die eerste géseling of fustigatio was ‘n ligte straf, waarin Pilatus probeer het om simpatie by die Jode te wek, sodat hulle Hom sou vrylaat.

 

Toe dit en die ander pogings in 19:2-15 nie gewerk het nie, het hy Hom weer laat gésel.  Die flagellatio of verberatio géseling was onmenslik en brutaal.  Die soldate het ‘n kort sweep met stukkies been en metaal aan die los eindpunte gebruik.  Hulle het die slagoffer om die beurt geslaan, totdat hulle moeg was.  Dit was so erg dat slagoffers dit dikwels nie oorleef het nie.[3]

 

Ná die eerste géseling is Jesus voor Pilatus gebring waar 600 soldate met Hom gespot het (Mt.27:27): hulle het ‘n koninklike rooi-pers mantel oor Hom gegooi en ‘n doringkroon op sy kop gesit (19:2).  Om te wys dat hulle gode is, is antieke konings soms uitgebeeld met ‘n doringkroon wat van die dadelpalm gemaak is.  Dit is hoe die soldate nou met Jesus gespot het.  Hulle het ook ‘n riet in sy regterhand gesit, en gespot asof dit sy septer is (Mt.27:28-29).  Hulle het Hom daarmee oor die kop geslaan, Hom met die vuis bygekom, en sarkasties voor Hom gekniel (19:3, Mt.27:29-30, kontr. Fil.2:9).

 

Pilatus het die vernielde Messias met sy rooi-pers mantel en doringkroon na die volk en haar leiers toe uitgebring en vir hulle gesê: ‘Kyk, die patetiese man!  Hy is glad nie so gevaarlik soos wat julle dink nie, en daarom sal dit nie skade doen om Hom vry te laat nie.’ (19:4-5).  Die Jode wou nie na Pilatus geluister het nie.  ‘Kruisig Hom!  Kruisig Hom!’ het hulle uitgeroep (19:6).  ‘Man, as julle nie my oordeel wil aanvaar dat Hy onskuldig is nie, kan julle Hom self kruisig,’ het hy geantwoord (19:6).

 

Die Jode het volgehou: ‘Jesus het Homself die Seun van God gemaak, en volgens ons wet moet Hy daarvoor die doodstraf kry.’ (19:7, 5:18, 8:58-59, 10:30-33, Mt.26:63-66, Lv.24:16).  Die Hercules-tipe idee wat Pilatus van ‘n seun van die gode gehad het, het hom bang gemaak (19:8, Mt.27:19).  ‘Waarvandaan kom jy?’ het hy weer vir Jesus gevra (19:9, Mt.26:63).  Jesus het hom nie geantwoord nie, omdat Hy dit reeds in 18:36-37 gedoen het.

 

‘So jy wil nie met my praat nie?’ het Pilatus gesê. ‘Besef jy nie dat ek mag het om jou vry te laat of te kruisig nie?’ (19:10).  Die dapper Leeu van Juda het vir Pilatus gesê:  ‘Jy sou geen gesag oor My gehad het as My Vader dit nie vir jou gegee het nie (19:11, Dn.2:21, Hd.4:27-28, Rm.13:1, Op.19:16).  Daarom is Judas en Kajafas wat My aan jou oorgelewer het skuldig aan ‘n groter sonde.  Jy het nie mooi geweet wie Ek is nie, maar hulle weet presies.  Hulle het teen die lig gesondig’ (19:11, 9:41, Lk.12:47-48).

 

Pilatus was nou oortuig dat Jesus onskuldig is. In desperate vrees het hy probeer om Hom vry te laat, maar sy wispelturige persoonlikheid het hom nie toegelaat nie (19:12, Mk.15:15, Hd.3:13).  ‘As jy vir Jesus vrylaat is jy nie die keiser se vriend nie!’ het die Jode geskreeu (19:12).

 

Pilatus het al voorheen in hierdie muur in vasgeloop. Toe hy by ‘n vorige geleentheid droog gemaak het (Lk.13:1), het die Jode hom by die keiser aangekla.  Hy was reeds in die keiser se swartboekies.  As hy weer misgetas het, sou die keiser van hom ontslae geraak het.  Omdat die Jode dit geweet het, het hulle hom hiermee gemanupileer.

 

Vir Pilatus was sy eie posisie vir hom belangriker as geregtigheid. Hy het vir Jesus uitgebring en op sy regterstoel gaan sit om Hom te oordeel.  Ek wonder of hy geweet het dat Jesus hóm in die toekoms sou oordeel (5:22)?

 

Die stoel het op die mosaïek plaveisel van Gabbata gestaan (19:13). Dit was die dag van voorbereiding vir die Pasga of die Fees van van Ongesuurde Brode (19:14, Lk.22:1).  Dit was die sesde uur (19:14).  As ons soos die Jode van 6 uur af tel, was dit 12 uur in die middag.  Maar as ons soos die Romeine van middernag af tel, was dit 6 uur in die oggend.  Ek gaan met die tweede opsie, omdat Jesus teen 9 uur die oggend gekruisig is (Mk.15:25).

 

‘Aanskou julle hulpelose Koning!’ het Pilatus met die Jode gespot (19:14, 19). ‘Weg met Hom, weg met Hom, kruisig Hom!’ het hulle geroep (19:15, Hd.21:36, 22:22).  Hulle wou nie ‘n ‘Messias’ gehad het wat hulle nie van die Romeine se onderdrukking kon red nie.  ‘Moet ek julle Koning kruisig?’ het Pilatus verder gespot (19:15).  ‘Ons het nie ‘n ander koning as die keiser nie,’ het hulle gesê (19:15).  Hulle het die keiser gehaat, maar sou hom enige dag bo die Messias gekies het (vgl. 1:11, 1 Sm.8:7).

 

En so het hulle hulle sin gekry. Pilatus het vir Jesus aan hulle wil oorgelewer (19:16a).  Hy het dit hoofsaaklik gedoen omdat Hy ‘n ‘people pleaser’ was (Mk.15:15).  Die soldate het die rooi-pers mantel afgehaal en sy eie klere vir Hom aangetrek.  Daarna het hulle Hom uitgelei om gekruisig te word (Mt.27:31).

 

Vandag nog het mense ‘n probleem met Hom. Die wyse waarop hulle die Bybel en Christene vermy, ignoreer, spot, aanval en slegsê, gee vir jou ‘n aanduiding van wat hulle met Jesus sou gedoen het as Hy nog op die aarde was.  As hulle maar net geweet het hoe lief Hy hulle het.  As hulle net verstaan het dat Hy hulle sonde aan die kruis gedra het, en dat Hy in mense soos Barabbas se plek gesterf het (18:39-40, Jes.53:4-6).

 

As Koning, Messias, Seun van God, vlekkelose Lam, Plaasvervanger en Verlosser is daar nie ‘n sonde waarmee Hy nie kan afreken nie. Bring daarom die volle gewig van jou sonde na Hom toe, en erken dat jy dit nie self kan dra nie.  Sê vir Hom dat jy verlore is en dat jy ‘n Verlosser nodig het.  Prys Hom dan dat Hy nie onskuldig gepleit het nie (alhoewel Hy onskuldig was), omdat Hy jou skuld op Homself geneem het.  As jy in Hom glo sal Hy jou sonde vergewe en sy volmaakte geregtigheid op jou rekord plaas.  Nou kan jy die vryheid van sy vergifnis en ‘n skoon gewete geniet, omdat Hý nie op daardie donker dag vrygelaat is nie.

 

In my bediening het ek al te doen gekry met Christene wat ‘n probleem het met Jesus.  Hulle glo die duiwel, die vlees en die wêreld se leuens dat Jesus nie vir hulle omgee nie, en dat Hy van hulle vergeet het.  Ek wil vir jou vra om iets te doen as jy ooit weer so ‘n gedagte kry:  kom na die kruis toe om te sien hoe lief Hy jou het.  As jy lank genoeg by die kruis stilstaan en daaroor nadink, sal jy agterkom dat die probleem by jóú lê en nie by Hom nie.  En is jy nie bly dat Hy jou ten spyte daarvan nogsteeds liefhet nie?

 

[1] Party mense wonder dalk hoekom Jesus en die dissipels al die vorige aand die Pasga geëet het, terwyl die Jode in 18:28 dit eers die volgende dag geëet het. Omdat die Bybel die Woord van God is, hoef ons nie te dink dat dit ‘n fout in die Bybel is nie.  Dit is buite die skopus van hierdie preek om sulke ‘verskille’ op te klaar.  In sy kommentaar op Johannes, gee D.A. Carson ‘n breedvoerige verduideliking hiervan (pp.455-458).

[2] D.A. Carson, The Gospel According to John, pp.590-592

[3] Marvin Vincent, Vincent’s Word Studies, note on John 19:1 en D.A. Carson, Ibid, p.597

Vyf redes vir Jesus se kruisdood

why-did-jesus-die

Toe Mel Gibson se Passion of the Christ uitgekom het, het John Piper ‘n boek geskryf met die titel:  ‘The Passion of Jesus Christ’.  Die subtitel was:  ‘Fifty Reasons why He came to die.’  Ek kan onmoontlik in een preek by soveel redes uitkom.  Maar in Jh.12:20-36a is daar ten minste vyf redes vir Jesus se kruisdood.

 

Om die wêreld te red (v.20-24, 32-33)

In die 2de eeu n.C. was daar ‘n teoloog met die naam van Origenes. Hy het in universialisme geglo, nl. dat alle mense uiteindelik gered sal word.  Vir hom was die hel nie ‘n plek van ewige straf nie, maar ‘n plek van reiniging.  As die vuur al jou sonde weggebrand het was jy gereed om hemel toe te gaan.  Dit was glad nie vir hom ‘n probleem om te sê dat Satan self tot bekering sal kom en gered sal word nie.[1]  Maar dit is nie wat Jh.12 of die res van die Bybel bedoel wanneer dit sê dat Jesus die Verlosser van die wêreld is nie.

 

Jesus was in Jerusalem vir sy laaste Paasfees (v.1, 12). Daar was nie net Jode nie, maar ook Grieke wat na die Fees toe gekom het (v.20, 1 Kon.8:41-43, Hd.8:27).  Johannes verwys dalk na Grieke wat besluit het om die Joodse geloof aan te neem en besny is.  Hulle is proseliete genoem (Mt.23:15, Hd.2:10, 13:43).  Of dalk was dit Grieke wat die God van Israel aanbid het, maar nie besny is nie.  Hulle is Godvresendes genoem (Hd.10:2, 22, 13:16).

 

‘Grieke’ word soms in die Nuwe Testament van alle nie-Jode gebruik (1 Kor.1:24). Die evangelie moes eers aan die Jode verkondig word, en daarna aan hulle (Rm.1:16).

 

Die Jode het in 8:35 gespot en gesê Jesus wil seker na die Grieke toe gaan, maar nou het die Grieke na Hóm toe gekom (v.20). Johannes se idee is om te wys dat Israel hulle Messias verwerp het, en dat die Here reeds begin het om van sy volk af weg te draai na die heidene toe (v.36b-37, Hd.13:46-48, 18:6, 28:28).  Hy sou in die toekoms weer na die Jode toe teruggekom het (Rm.11).

 

Die wêreld het inderdaad agter Hom aangeloop soos wat die Fariseërs in v.19 gesê het. Hy het immers gekom om die wêreld te red (3:16-17).  In v.21 sien ons hoe die Grieke vir Filippus van Betsaida in Galilea gevra het om hulle na Jesus toe te vat (v.21).  Hulle het hom seker gevra omdat hy ‘n Griekse naam gehad het.

 

Hy het vir Andreas gaan sê dat die Grieke vir Jesus wil sien (v.22). Andreas was sy vriend en ook een van dié wat nader aan Jesus was (Mk.3:18, 13:3, Hd.1:13).  Soos hy, het Andreas ‘n Griekse naam gehad.  Hy was ook daarvoor bekend dat hy al voorheen mense na Jesus toe gebring het (1:41-43, 6:8-9).  Dit is dan hoekom Filippus na hóm toe gekom het (v.22).

 

Jesus het vir hulle gesê dat die bepaalde uur van sy verheerliking aan die kruis gekom het (v.23, Eks.12:6, Pd.3:1-2, Dn.9:24, 26, Rm.5:6, kontr. Jh.7:30, 8:20). Hy was alreeds besig om die nasies na Hom toe te trek, sodat hulle sy heerlikheid as die Verlosser van die wêreld kon sien (v.23, 20, 32).  So het Jesaja dit voorspel (Jes.66:19, Jawan = Griekeland).

 

Soos ‘n diamant geslyp moet word om te skitter, moes Jesus gesterf het om verheerlik te word (v.23-24). ‘n Koringkorrel moet in die grond val en begrawe word om te vermeerder (v.24), en so moes Jesus aan die kruis gesterf het en begrawe word om miljoene mense te red (v.24, Op.7:9, Mt.8:11, 20:28, Gal.4:27, Jes.53:10-11).

 

Iemand wat aan ‘n stuk hout gehang het is deur God vervloek (Dt.21:22-23). Om te keer dat God ons in die hel vervloek het, het Jesus die vloek op Homself geneem aan die kruis (Gal.3:13).  Juis daarom is Hy nie gestenig nie, maar gekruisig (v.32-33, 18:31-32).  Om die eerste Adam se val om te keer moes die tweede Adam opgelig word aan ‘n kruis (v.32, 3:14, 8:28).  Om hemel en aarde met mekaar te versoen, moes Jesus tussen hemel en aarde aan ‘n kruis hang.

 

Wanneer ons sê dat Jesus die Verlosser van die wêreld is, is dit belangrik dat ons weet wat ons daarmee bedoel.  Ons moenie te min of te veel bedoel nie.  ‘Wêreld’ beteken nie dat almal uiteindelik gered sal word nie.  Dit verwys ook nie noodwendig na elke individu op aarde nie.

 

In die konteks van Jh.12 beteken ‘wêreld’ dat Jesus baie mense sal red (v.19, 24), net soos wat ons sê dat die hele wêreld Saterdag op Loftus was.  ‘Wêreld’ beteken ook dat Jesus nie net gekom het om Jode te red nie, maar mense uit alle nasies (v.32, 20, 10:16, 11:51-52, 1 Jh.2:2, Op.5:9).  Dit beteken ook dat Hy gekom het om die sondige mensdom te red (3:16-17, 19, 2 Kor.5:19).

 

Vir wie is hierdie verlossing? Volgens v.32 is dit vir alle mense.  Wat bedoel Johannes daarmee?  Hy bedoel nie dat elke mens op aarde na Jesus toe sal kom nie.  Jesus se verlossing is vir mense uit alle nasies wat in Hom glo (3:16).  1 Tm.4:10 sê dat Jesus “die Verlosser is van alle mense, van almal wat glo.” (NAV).

 

Hoe kan iemand wat Hom verwerp en sy sonde liefhet sê: ‘Jesus is my Verlosser’?  Hoe kan iemand aan sy sonde vashou, doodgaan, in die hel beland en van daar af sê:  ‘Jesus is my Verlosser’?  Dan is Jesus mos ‘n Verlosser wat nie verlos nie, nie waar nie?

 

Op ‘n meer positiewe noot kan ons sê dat Jesus niemand op grond van die uiterlike wegwys of uitsluit nie. Alle mense is welkom om na Hom toe te kom (v.32).  Niemand wat in Hom wil glo sal verwerp word nie (6:37, 40).  Ons kan dan nie net die evangelie met sekere mense deel nie.

 

Ons kan ook nie sê dat sekere groepe nie waardig is om gered te word nie (soos mense wat sê dat swart mense nie siele het nie en dat hulle nie gered kan word nie). Volgens v.32 kan engiemand na Jesus toe kom en in Hom glo:  Arabiere en Chinese, Nigeriërs en Spanjaarde.

 

Het jy al na Jesus toe gekom? Is jy soos die Grieke wat Hom graag wil sien (v.20-21)?  Jy sal nie jou nood vir Jesus en sy kruisdood sien, totdat jy nie jou sonde sien nie.  En jy sal nie jou sonde sien, solank as wat jy jouself meet teen dié wat erger is as jy nie.

 

Om jou sonde te sien moet jy jouself teen God se standaard meet. Vir Hom is bitterheid gelyk aan moord en wellus aan egbreuk (Mt.5:21-30).  Volgens sy standaard moet jy volmaak wees (Mt.5:48).  Besef dan dat Jesus, sy geregtigheid en sy dood aan die kruis jou enigste hoop is om gered te word.  Sodra jy dít sien sal die gekruisigde Jesus vir jou aantreklik wees en jou soos ‘n magneet aantrek (v.32).

 

Om ‘n voorbeeld te stel (v.25-26)

As evangeliese Christene glo ons dat Jesus die straf vir ons sonde op Homself geneem het aan die kruis (Jes.53:4-6). Liberale teoloë haat dit.  Een liberale teoloog het gesê dat dit ‘cosmic child abuse’ is dat die Vader sy Seun in ons plek gestraf het.

 

Volgens die liberales het Jesus eintlik maar net gesterf om ‘n goeie voorbeeld van opoffering te stel. Die feit dat ons dit ontken beteken nie dat Jesus glad nie gesterf het om vir ons ‘n voorbeeld te stel nie (v.25-26).

 

Jesus het sy lewe vir ons gegee, en daarom moet ons ook bereid wees om ons lewens vir Hom op te offer. As jy Hom nie bo alles liefhet sodat jy jou lewe vir Hom sal gee nie, sal jy dit verloor (v.25).  Jy sal wel die wêreld se plesiere hê, maar as jy doodgaan sal jy vir ewig hel toe gaan.  As jy egter jou ou sondige lewe haat en na Jesus toe kom, sal jy vir ewig hemel toe gaan as jy sterf (v.26).

 

Om ‘n Christen te wees is nie maanskyn en rose nie. As jy vir Jesus wil volg moet jy haat wat jy in jou hart sien, jou daarvan bekeer en vir Jesus meer liefhê as wat jy jou familie, jou beste vriende en jou eie lewe liefhet (v.25, Lk.9:23, 14:26, 33).

 

Jy sal waarskynlik nie vir die geloof hoef te sterf as jy in Suid-Afrika bly nie. Maar as die Here jou roep moet jy bereid wees om in Noord-Korea die evangelie te preek.  Jy moet bereid wees om gespot en mishandel te word vir Jesus.

 

Jesus stel nie belang dat jy net ‘n mooi gebedjie opsê en ‘jou hart vir Hom gee’ nie. Hy wil hê jy moet Hom bo alles liefhê, die koste bereken en die prys betaal.  Dien Hom met alles wat jy het (v.26).  Moet Hom nie net volg as dit vir jou gerieflik is nie, maar volg ook in sy voetspore as dit na die kruis toe lei (v.26).  Wees waar Hy is; dan sal die Vader jou eer en beloon (v.26).

 

Om die Vader te verheerlik (v.27-30)

Jesus was nie ontsteld omdat Hy bang was om dood te gaan nie, maar omdat die Vader se oordeel oor ons sonde soos rotse op Hóm sou val (v.27). As Hy kon, sou Hy vir die Vader gevra het om Hom hiervan te spaar (v.27, Mt.26:39, 42, 44, Mk.14:35).  Hy het egter geweet dat Hy vir hierdie oomblik aarde toe gekom het (v.27), en daarom het Hy gebid:  “nogtans nie soos Ek wil nie, maar soos U wil.” (Mt.26:39).

 

Wanneer ons siek is of deur moeilike tye gaan, is ons eerste gebed dat die Here dit moet wegvat. Jesus verstaan dit, omdat Hy self ‘n mens was.  En tog was dit nie sý prioriteit nie.  Vir Hom was dit belangriker dat die Vader se Naam deur sy dood verheerlik moes word (v.27-28).  Dan sou almal gesien het dat die Vader heilig is en sonde haat, dat Hy regverdig is en dit nie ligtelik oorsien nie, dat Hy almagtig, goed, liefdevol, barmhartig en genadig is om ons te vergewe.

 

Toe Jesus klaar gebid het, het die Vader uit die hemel gesê: ‘Ek het dit in jou wonderwerke en lewe verheerlik (1:14, 2:11, 9:3, 11:4, 40), en Ek sal dit weer in jou kruisdood, opstanding, hemelvaart en wederkoms verheerlik’ (v.28, 23, 17:1, 24, Ps.24:7-10, 2 Ts.1:10, 12).  Die stem uit die hemel moes eintlik vir die Jode gewys het dat Jesus die Seun van God is (v.30).  Maar selfs na sy wonderwerke, asook ‘n hoorbare stem uit die hemel, het hulle gesê dat dit donderweer of ‘n engel was (v.29, 37).

 

Soms dink ons: ‘As die Here net ‘n wonderwerk wil doen of met ‘n hoorbare stem uit die hemel wil praat, sal mense in Hom glo.’  Maar dit is nie so nie.  As skeptiese mense dit sien en hoor, sal hulle sê dit was oë verblindery of donderweer; godsdienstige en bygelowige mense sal sê dit was ‘n demoon of ‘n engel (v.29).

 

Wonderwerke en stemme uit die hemel kan nie iemand red nie (Ps.78:32). Net die Heilige Gees kan iemand se hart oopmaak om die evangelie te verstaan (Hd.16:14).  Die evangelie van Jesus en nie wonderwerke nie, is die krag van God om mense tot bekering te bring (1 Kor.1:18).

 

Kerke vir wie dit oor genesing en wonderwerke gaan slaan die bal mis. Waar is die evangelie?  Waar is die predikers en Christene wat nie van een huwelikseminaar en genesingsdiens na die volgende toe spring nie, maar wat vreesloos sal opstaan en sê:  “Want ek skaam my nie oor die evangelie van Christus nie, want dit is ‘n krag van God tot redding vir elkeen wat glo” (Rm.1:16)?

 

Om die vyand te oorwin (v.31)

Waar in die Bybel vind ons die heel eerste voorspelling van Jesus se kruisdood? In Gn.3:15.  Die heel eerste belofte oor die kruis het nie oor vergifnis gegaan nie, maar oor God se oordeel oor Satan:  “Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad.  Hy sal jou die kop vermorsel, en jy sal hom in die hakskeen byt.”

 

Aan die kruis het dit gelyk of die wêreld en die duiwel vir Jesus oorwin het. Maar die waarheid is dat Jesus die vyand deur sy kruisdood oorwin het (v.31).  Die kruis was die hof waar Jesus die wêreld en haar bose leier ter dood veroordeel het (v.31, 16:33, Kol.2:15).  Wanneer Hy die wêreld tot ‘n einde bring sal Hy sy besluit deurvoer.

 

Die hele wêreld lê soos ‘n baba in die duiwel se skoot en slaap (1 Jh.5:19). Hy verblind hulle en maak seker dat hulle soos zombies agter hom aanloop (1 Kor.4:4, Ef.2:2).  Maar deur die kruis het Jesus sy bose werke verbreek (1 Jh.3:8).  Hy het die sterk man vasgebind en is besig om sy huis te plunder (Mt.12:29).  Satan moet sit en toekyk hoe God mense deur geloof in Jesus regverdig verklaar.  Hy kan hulle nie meer aankla soos wat Hy met Job en Josua die hoëpriester gedoen het nie (Rm.8:33, Op.12:10, Job 1:6-12, 2:1-7, Sg.3:1).

 

Om te wys wie Hy is (v.34-36a)

In die begin jare van my bediening het ek baie na John Piper geluister. In 2007 het wyle dr. Martin Holdt Amerika besoek en saam met John Piper aan ‘n tafel gesit.  ‘Hoe is hy?’ het ek vir dr. Martin gevra.  ‘Ag, gewoon soos ek en jy,’ het hy geantwoord.

 

En dit is presies hoe Jesus was. Hy het nie anders as ons gelyk nie.  En juis daarom het die Jode nie verstaan hoe Hý die Messias kon wees nie – veral nie toe Hy vir hulle gesê het dat Hy aan ‘n kruis moes sterf nie.

 

Die skare het al hierdie dinge gehoor en gesê: ‘Ons het uit die wet gehoor dat die Messias vir ewig sal wees’ (v.34).  Hulle was reg.  Die Ou Testament hét dit gesê (2 Sm.7:13, Ps.45:7, 72:7, 17, 102:28, 110:4, Jes.9:6, 53:10, Dn.2:44, 7:14).

 

Maar God het ook in Jes.52-53 gesê dat sy Seun aan ‘n kruis verhoog moes word. Dít het die skare nie verstaan nie (v.34, Mt.16:21-22).  Hulle was nou nie eers meer seker wie en wat die Seun van die mens werklik was nie (v.34).  Was Hy die Messias?

 

As hulle in die lig van God se openbaring geglo het, sou hulle geweet het dat Jesus die Messias en die Seun van die mens is (v.34-36). Terwyl Jesus nog by hulle was moes hulle in sy lig geglo het en daarin gewandel het (v.35-36, 8:12).  As hulle dít gedoen het, sou hulle self sy lig weerkaats het soos wat die maan die son se lig weerkaats (v.36a, Mt.5:16, Ef.5:8, 1 Ts.5:5).  As hulle dit nie gedoen het nie, sou die duisternis van hulle sonde hulle oorweldig het (v.35, Jer.13:16).

 

Wees tevrede met ‘n gekruisigde Messias en moenie ‘n ander een soek nie. Vandag klink baie mense se getuienis van redding so:  ‘Ek weet Jesus is my Verlosser omdat Hy my gehelp het toe my kind siek was en toe ek nie ‘n werk gehad het nie.  Hy is elke dag by my en help my met my probleme.  Hy het ook vir my ‘n nuwe kar gegee.’

 

Maar waar is die gekruisigde Jesus wat mense van hulle sonde red en wat vir hulle die ewige lewe gee? Ongelowiges kan ook ‘n nuwe kar en ‘n werk kry.  Om regtig te weet wie Jesus is moet jy na die kruis toe kom.  Dit help nie net jy staan op ‘n afstand en kyk nie.  Jy moet nader kom en in bekering en geloof na Hom toe uitroep.  Dán sal jy met sekerheid weet dat Hy die Verlosser is; dat Hy jóú Verlosser is.

 

‘n Paar jaar gelede het ek gehoor ‘n iemand in ‘n preek sê: ‘Die moderne kerk is verkeerd om te sê dat Jesus gesterf het om ons sondes te vergewe.  Die ware rede hoekom Hy gesterf het was sodat God ons as sy kinders kon aanneem.’

 

Dit is ‘n groot oordrywing, want volgens Jh.12 alleen is daar byna ‘n halfdosyn redes vir Jesus se kruisdood. Wat nog te praat van die res van die Bybel?  Die beste nuus van alles is dat dit God verheerlik en ons bevoordeel.  Maak dit jou nie dankbaar nie?

 

[1] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 1, p.123