Die soort gebed wat beantwoord word

Praying hands on Bible

Hoe moet dit wees om ‘n knievervanging te kry omdat jy so baie gebid het, en nie a.g.v. ou ‘n rugby besering of ‘slytasie’ nie?  John Welch het so baie gebid dat sy knieë so hard soos ‘n bees se horings was.[1]  Op Martin Holdt se begrafnis het sy dogter gesê dat daar eelte op haar pa se elmboë en knieë was omdat hy so baie gebid het.

 

Volgens oorlewering het Jakobus so baie gebid dat sy knieë so hard soos ‘n kameel s’n was.[2]  In hierdie kort brief maak hy drie keer melding van gebed (1:5-8, 4:2-3, 5:13-20).  Vandag wil ek op Jak. 5:13-16a fokus en in die volgende preek op v.16b-20.

 

  1. As jy ly (v.13a)

As ek reg onthou het Joel Beeke die volgende storie vertel.  ‘n Eeu of wat gelede het ‘n klomp predikante van hulle goeie vroue gepraat.  Een van hulle het ‘n slegte vrou gehad en kon nie saam praat nie, maar het gesê dat dit hom dryf om sewe keer ‘n dag te bid.

 

As jy ly moet jy nie oor jou omstandighede kla nie, maar bid (v.13).  Sê vir die Here as iemand jou sleg behandel, as jou baas jou nie betaal nie, of as jy deur ‘n ander beproewing gaan (1:1-2, 2:5-6, 5:1-11).  Hy weet al klaar (Matt. 6:8), maar wil hê dat jy vir Hom moet sê.

 

Prys die Here in jou beproewing (1:2, Hand. 16:25); dank Hom dat dit nie langer sal duur as wat Hy beskik het nie en dat Hy dit vir jou voordeel sal uitwerk (Job 23:14, Rom. 8:28, 1Tess. 5:18).  Bid vir wysheid om jou lyding reg te hanteer (1:5), bely alle sonde wat die Here vir jou uitwys (v.16a), bid vir krag om staande te bly, en vra die Here om jou uit te help.

 

  1. As jy bly is (v.13b)

Dit klink voor die hand liggend dat mense die Here sal prys as dinge met hulle goed gaan en hulle bly is, maar dit is nie altyd so nie.  Party mense bid as hulle ly (v.13a), maar prys hulleself, hulle geld, die dokter, Donald Trump, die DA, of iemand anders as dit met hulle goed gaan.

 

Dit is nie hoe die Here dit wil hê nie: “Is iemand opgeruimd? Laat hom psalmsing.” (v.13b).  Erken dat die goeie dinge in jou lewe van God af kom (1:17, 1Kor. 4:7).  Laat daar ‘n lied in jou hart wees, en maak seker dat dit nie Hansie Slim of een van Kurt Darren se liedjies is nie.  Prys die Here as Hy vir jou werk gee, jou rug beter maak of jou kind red.

 

  1. As jy siek is (v.14-15a)

Ons het al ‘n paar keer hierdie verse in ons gemeente toegepas; ek het ook al gesien hoe ander gemeentes dit doen.  Dit het egter net in twee gevalle gewerk.  Hoekom?

 

Ons en die ander gemeentes het die verse verkeerd verstaan en toegepas.  Hoe so?  Ons het dit op siek ongelowiges toegepas en op enige siek gelowige.  Die ander gemeentes het die siek mense tydens die erediens vorentoe geroep, hulle met olie gesalf en vir hulle gebid.

 

Natuurlik kan ‘n mens vir siek ongelowiges en enige siek gelowige bid.  Dit is ook nie verkeerd om tydens die erediens vir siek mense te bid nie.  Maar dit is nie wat Jakobus bedoel nie.  Hier gaan dit spesifiek oor ‘n gelowige wat siek is, en nie oor ongelowiges wat die kerk besoek nie: “Is daar iemand siek onder julle?” (v.14).

 

Verder gaan dit nie oor enige siek gelowige nie.  Die Griekse woorde in v.14-15 [astheneō en kamnō] praat van iemand wat fisies en emosioneel uitgeput is.  Die persoon kan nie kerk toe kom nie, en vra daarom dat die ouderlinge na hom toe kom (v.14).  Hy vra húlle om te bid, omdat hy nie eers die krag het om dít te doen nie (v.14).  Die feit dat hulle oor hom bid (v.14) en die Here hom oprig (v.15), impliseer dat hy plat op sy rug lê en nie kan opstaan nie.  Jak. 5:14-15 geld dus nie vir ‘n siek gelowige wat self sy inkopies kan doen en kerk toe kom nie, maar vir een wat bedlêend is.

 

Hy moet die ouderlinge laat roep en nie net die predikant nie (v.14).  ‘n Diaken kan vir die siek persoon medisyne of kos vat (Hand. 6:1-7), maar die ouderlinge is herders wat sy na siel moet omsien en vir hom moet bid (v.14, Eseg. 34:4, 1Pet. 5:1-3).

 

Die siek persoon se behoefte om die ouderlinge te sien moet van sy kant af kom (v.14).  Dit wys dat hy God se Woord glo en gesond wil word.  As die ouderlinge by die sieke se huis of hospitaal bed aankom, moet hulle vir hom bid en hom met olie salf (v.14).  Wat is die doel van die olie?

 

Omdat olyfolie in die Bybel se tyd as medisyne gebruik is (Jes. 1:6, Luk. 10:34), dink party mense Jakobus bedoel die siek persoon moet sy pille drink.  Medisyne is God se geskenk aan ons en werk nie teen gebed nie, maar saam met dit (2Kon. 20:1-7).

 

Moet dan nie dink dat dokters, hospitale en medisyne ongeestelik is nie.  Maar aan die ander kant moet jy nie van een dokter na die volgende toe spring en elke liewe medisyne onder die son probeer terwyl jy v.14-15 ignoreer nie.  Sonder Jesus is jou huisdokter, snydokter en medisyne ‘n nul op ‘n kontrak; dit beteken niks (2Kron. 16:12, Luk. 8:43).

 

En tog is ek nie oortuig dat die olyfolie in v.14 van medisyne praat nie, aangesien Jakobus geweet het dat dit nie vir elke siekte werk nie.  Wat my betref het die olie ‘n simboliese betekenis soos in Mark. 6:13 toe die apostels mense met olie gesalf en hulle genees het.

 

Die olie wys dat God die sieke vir spesiale genade, gebed en guns afsonder.  Ons glo nie dat die krag in die olie lê nie, net soos wat ons nie glo dat die modder of spoeg in Joh. 9:6 die blinde man laat sien het nie.  Die krag lê in die Here wat ons gebede verhoor.

 

Dit is hoekom die ouderlinge nie net die sieke salf nie, maar dit in die Naam van die Here (as sy verteenwoordigers) doen (v.14).  Dit is asof Hy self by die persoon se bed is om hom te genees (Hy is inderdaad!).

 

Die ouderlinge moet glo dat Hy die sieke sal, kan en wil genees.  As hulle aan sy getrouheid, gewilligheid en krag twyfel, moet hulle nie iets verwag nie (1:6-7).  Maar as hulle die gebed van geloof bid sal die Here die sieke genees (v.15).

 

Wat is die gebed van geloof?  Dit gaan nie oor hoe groot jou geloof is nie, maar oor hoe groot die God is in wie jy glo.  Glo jy dat Hy groot, almagtig, goed en getrou is?  Glo jy dat Hy jou gebede kan en sal beantwoord?

 

Om met geloof te bid beteken dat jy sonder twyfel weet die Here gaan jou beantwoord.  Jy weet m.a.w. vooraf dat Hy jou gebed verhoor het en dat jy sal ontvang waarvoor jy vra: “Alles wat julle in die gebed vra, glo dat julle dit sal ontvang, en julle sal dit verkry.” (Mark. 11:24).  Dit is wat dit beteken om volgens God se wil en in sy Naam te bid: jy vra omdat Hy iets belowe het (Joh. 14:13-14, 15:7, 16, 16:23-24, 1Joh. 5:14-15).

 

Jy kan uit die Bybel weet as die Here iets belowe het, maar hoe weet jy of Hy vir jou iets gaan gee wat nie in die Bybel staan nie?  Hy belowe tog nie dat Jan gesond gaan word nie?  In Stuart Olyott se boek Something Must Be Known and Felt, wys hy hoe ‘n mens God se wil in sulke gevalle kan ken.

 

[Verskoon asb. dat ek illustrasies uit my persoonlike ervaring gebruik, maar as ek gelykenisse vertel sal party mense dink dat hierdie dinge nie regtig gebeur nie.  Ek is ‘n streep teoloog of ‘cessationist’ wat glo dat gawes soos profesie na die tyd van die apostels uitgesterf het.

 

En tog het ou skool streep teoloë soos Charles Spurgeon nie soos vandag s’n geglo dat die Heilige Gees ons nooit op subjektiewe maniere lei nie (sien b-e hieronder).[3]  Waar die Heilige Gees ons egter subjektief lei moet ons dit aan die objektiewe waarheid van die Woord meet.  As die ‘gees’ wat ons lei met die Bybel bots, is dit nie die Heilige Gees nie maar ‘n vals gees.  Die subjektiewe leiding van die Gees kan nooit die Bybel vervang nie].

 

[a] Die Heilige Gees herinner jou aan Bybelse beloftes waarvan jy skoon vergeet het.  Bring hierdie beloftes in gebed na die Here toe: “Julle wat die HERE herinner aan sy beloftes—moenie rus nie en laat Hom nie met rus nie, totdat Hy…” (Jes. 62:6-7).  Vra die Heilige Gees om jou aan die Woord te herinner wanneer jy bid, en strek deur gebed die hand geloof uit om aan God se getrouheid, gewilligheid en krag vas te hou.

 

[b] Soms sal die Here ‘n persoon, behoefte of saak op jou hart lê.  Dit sal so swaar op jou weeg dat jy nie anders kan as om daarvoor te bid nie.  Ek het ‘n berading-kursus geloop en R1000 nodig gehad vir boeke.  Ek het vir niemand gesê nie, maar die saak voor die Here gelê.

 

‘n Ruk later toe kom daar ‘n vreemdeling by die kerk aan (dit was ‘n weeksdag).  Dit was iemand wat my by ‘n begrafnis hoor preek het.  ‘Ek glo die Here wil hê ek moet hierdie koevert vir jou gee,’ het sy gesê.  Daar was R1000 in.  As dit nie die Here was wat dit op haar hart gelê het nie, wie was dit?

 

[c] Die Here bring nuwe gedagtes na jou toe.  Ek was eendag besig om te bid toe ek skielik aan ‘n tannie in ons gemeente gedink.  Ek het vir haar gebid.  ‘n Dag of wat later toe bel sy my.  Toe ek vir haar gebid het, het sy ‘n krisis beleef.  Die Here het dit opgelos.

 

[d] God se voorsienigheid (wat die wêreld ‘geluk’ noem) bevestig soms dat jy vir iets of iemand moet bid.  Op een of ander manier kom jy by Kallie uit toe jy vir Hannes bel.  Jy het drie jaar laas met hom gepraat en vind uit dat hy jóú wou bel, maar nie jou nommer gehad het nie.  Hy vertel jou van sy situasie.  Jy bid vir hom en hoor later dat die Here sy krisis opgelos het.

 

[e] Partykeer gebeur iets buitengewoon waarvoor jy nie gesoek het nie.  Op Saterdagnag 12 April 1856 het Spurgeon erg met sy preek gesukkel.  Hy het die Here vir lig gevra, maar niks het gebeur nie.

 

Sy vrou het voorgestel dat hy gaan slaap en baie vroeg opstaan.  Hy het haar gevra om hom wakker te maak.  Êrens na middernag het hy in sy slaap gepraat.  Mev. Spurgeon het wakker geword en gehoor dat haar man sy teks in sy slaap preek.  Sy kon dit nie neerskryf nie, en het die belangrike punte oor en oor vir haarself gesê.  Toe hy wakker word het sy hom vertel wat gebeur het.  Hulle het die Here saam gedank.[4]

 

Die Here gee nie nuwe openbarings nie (Op. 22:18-19), maar dit is ‘n feit dat Hy soms op buitengewone maniere ons gebede beantwoord en selfs in ons slaap (of op ander vreemde maniere) vir ons wys waarvoor ons moet bid.

 

Iemand in ons gemeente het onlangs so iets met my gedeel.  Ek het my verstom oor hoe die Here ons in ons slaap troos, bemoedig, waarsku en leer.  Die Woord van God kom inderdaad in die dag en in die nag na ons toe (Ps. 16:7, Spr. 6:21-22).

 

Ons moet egter nie die buitengewone najaag nie, en dit altyd aan God se Woord en volwasse gelowiges toets (Spr. 11:14, Hand. 16:9-10, 2Pet. 1:18-19).  As jy weet dat dit die Here se wil is, kan jy met vrymoedigheid daarvoor bid.  As jy onseker is kan jy Hom vra om sy wil vir jou te wys, sodat jy daarvolgens kan bid en seker kan wees van ‘n antwoord.

 

Dít is die gebed van geloof waarvan Jakobus in v.15 praat.  Waarvoor het jy geloof?  Glo jy dat die Here vir jou die nodige R500 sal gee?  Bid dan daarvoor.  Glo jy dat Hy iemand sal stuur om jou ou tent vir hierdie bedrag te koop?  Bid daarvoor.  Om volgens jou geloof te bid en ‘n antwoord te verwag is heeltemal Bybels (Matt. 9:28-29, 20:32-34).  In die ou dae het mense soos John Welsh, George Müller en Hudson Taylor het dit persoonlik ervaar.[5]

 

Jy moet egter eers reddende geloof hê voordat jy die gebed van geloof kan bid (Heb. 11:6).  Hoe kry jy dit?  Jy moet besef dat jy verlore is.  Jou luiheid, selfliefde, ondankbaarheid, murmurering, selfbejammering, kort humeur, oneerlikheid, onbetroubaarheid, ongeduld, hoogmoed en ander sondes staan die Here nie aan nie; Hy haat dit.

 

Eers as jy reddende geloof het kan jy in ‘n regte verhouding met Hom staan.  Vra Hom daarvoor; Hy sal dit vir jou gee (Ef. 2:8, Fil. 1:29).  Jy sal weet as jy dit het: jy sal glo dat Hy sy Seun gestuur het om jou te red, jy sal glo dat Jesus die ware God is wat mens geword het, dat Hy ten volle God en mens is, dat Hy aan die kruis die straf vir ons sonde gedra het, dat Hy op die derde dag opgestaan het uit die dood.  Jy sal in Hom glo om jou van jou sonde en God se oordeel te red, en jouself aan Hom toevertrou.

 

Om die gebed van geloof te bid moet jy jou hart met die Bybel vul en dit glo.  Hoe meer jy die Skrif ken, hoe meer beloftes het jy om aan vas te hou en hoe meer waarhede is daar waaraan die Heilige Gees jou kan herinner.  Om jou geloof te versterk moet jy ook baie bid.  ‘n Christen wat baie bid sal meer antwoorde sien as iemand wat gebed afskeep (4:2).  En as jy gereeld antwoorde sien sal die Here jou geloof versterk sodat jy nog méér bid.

 

Waar die ouderlinge só bid sal die Here die sieke genees (v.15).  Hy sal hom red van die siekbed waaraan hy ‘vasgeketting’ is; Hy sal hom laat opstaan sodat hy vrylik kan rondloop (v.15).  Moenie kleingelowig en biddeloos wees soos die dissipels nie (Matt. 17:20-21), maar glo dit.

 

  1. As jy gesondig het (v.15b-16a)

Charismatiese predikers sê te maklik vir siek mense dat hulle gesondig het.  Maar die meeste konserwatiewe predikers sê dit nooit.  Die Bybel sê nie dat siekte altyd deur sonde veroorsaak word nie (Job 2:3, 7, 10, Joh. 9:1-3), maar soms is dit die oorsaak (Ps. 38:4, Joh. 5:14, 1Kor. 11:30).

 

In sulke gevalle moet God die persoon vergewe voordat hy genees kan word (v.15b, Mark. 2:1-12).  Om genees te word moet die sieke sy sonde bely (v.16a).  Hy moet dit nie aan die gemeente of ouderlinge bely nie (ons is nie Katolieke nie), maar aan die Here en die persoon teen wie hy oortree het.

 

Om te bely [Gk. exomologeō] beteken letterlik om saam te stem met wat die Here sê.  Moenie jou kort humeur versag en sê dat jy ongelukkig is nie.  Moenie sê dat jou verslawing ‘n siekte is nie.  Moet jou bitterheid regverdig nie.  Moenie jou omstandighede of ander mense vir jou woede blameer nie.  Moenie maak of jou onreinheid nie so erg is nie: ‘Dis nie asof ek…’  Moenie van jou leuens sê: ‘Jammer, ek het dit nie bedoel nie.’  Moenie jou geskinder wegpraat en sê: ‘AS ek iets gedoen het om jou seer te maak is ek jammer’ nie.

 

Bybelse belydenis sê nie ‘ek is jammer’ en loop weg nie.  Dit vra vir vergifnis en wag vir ‘n reaksie.  As jy vir vergifnis vra plaas jy die skuld op jouself en fokus jy nie op die ander persoon se sonde nie.  Dus moet jy ook spesifiek wees: sê wat jy gedoen het en waarvoor jy jammer is.  Erken dat jou sonde die persoon seergemaak het.  Wees gereed om te verander en die negatiewe gevolge van jou sonde te dra (dit wys dat jy regtig berou het).

 

As jy klaar met die persoon reggemaak het, moet jy dinge met die Here regmaak (Matt. 5:23-24).  Opregte belydenis is een van die gebede wat beantwoord word; die Here sal jou vergewe (v.15-16a, 1Joh. 1:9).  As jy die slagoffer van iemand se sonde is, moet jy die Here vra om die persoon te vergewe (v.16a, Gen. 20:7, Job 42:8, 10, Hand. 7:60, 2Tim. 4:16).

 

Dalk moet jy dit vandag doen?  Of miskien moet jy vir iemand vergifnis vra?  Moenie uitstel nie, maar vra die Here om jou te help.  As jy dit gedoen het sal jy die vryheid ervaar van iemand wat vir 8 km in die berge gaan stap het en sy rugsak neersit.  Jy sal weet dat beantwoorde gebed nie maar net ‘n teorie nie, maar ‘n werklikheid.

 

[1] John Howie, The Scots Worthies, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1995 (1870), p. 138

[2] John Foxe, Foxe’s Book of Martyrs, Whitaker House, New Kensington: PA, 1981, p. 10

[3] C.H. Spurgeon, Autobiography: vol. 2, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1973, pp. 59-60.  Wayne Grudem (Ed.), Are Miraculous Gifts for Today? – Four Views, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1996, pp. 201-203

[4] C.H. Spurgeon, Autobiography: vol. 1, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1962, pp. 419-420

[5] Bestel gerus hulle biografieë by Good Neighbours in Randburg of Augustine Bookroom in Pretoria.  Ek lees op die oomblik The Autobiography of George Müller (Whitaker House, New Kensington: PA, 1985) en put baie seën daaruit.

Christelike prioriteite

Christian priorities

Het jy ‘n Christelike held, iemand wie se lewe vir jou ‘n voorbeeld is?  Pasop.  Moet hulle nie verafgod asof hulle onfeilbaar is nie.  Ek ken iemand wat die kinderdoop so verdedig.  ‘Jonathan Edwards het dit geglo, en hy kan tog nie verkeerd wees nie,’ het die persoon gesê.  Hy het gemaak asof Jonathan Edwards die Bybel is.

 

Dalk roem jy daarin dat jy geen helde het nie.  In daardie geval mag dit wees dat jy jouself verafgod, so asof jy nie iets by ander kan leer nie.  Ek ken mense wat dink dat hulle nie Christelike leraars of boeke nodig het nie: ‘Ek het nie menslike wysheid nodig nie, maar kry my lering direk uit die Bybel.’

 

Ek het nie ‘n probleem as die Heilige Gees hierdie mense in die waarheid van die Bybel lei nie.  Waarmee ek ‘n probleem het is die volgende: ‘It seems odd, that certain men who talk much of what the Holy Spirit reveals to themselves, should think so little of what he has revealed to others’ (Charles Spurgeon).[1]

 

As Christene moet ons ‘n balans handhaaf.  Leer by ander gelowiges en volg hulle voorbeeld.  Maar doen dit in soverre hulle die Here volg en by die Bybel bly.

 

  • “Wees my navolgers, soos ek dit ook van Christus is.” (1Kor. 11:1).
  • “Wees ook my navolgers, broeders, en let op die wat so wandel soos julle ons tot voorbeeld het.” (Fil. 3:17).
  • “En julle het navolgers van ons geword en van die Here” (1Tess. 1:6).
  • “Maar jy het my navolger geword in leer, lewenswandel, planne, geloof, lankmoedigheid, liefde, lydsaamheid, vervolginge, lyding” (2Tim. 3:10-11).
  • “[wees] navolgers van hulle wat deur geloof en lankmoedigheid erfgename van die belofte is.” (Heb. 6:12).
  • “Gedenk julle voorgangers wat die woord van God aan julle verkondig het; aanskou die uiteinde van hulle lewenswandel en volg hulle geloof na.” (Heb. 13:7).

 

Vandag wil ek jou uit Rom. 1:8-15 uit aanspoor om Paulus se prioriteite jóúne te maak.  Wat was sy prioriteite?

 

  1. Gebed (v.8-10)

Oor die afgelope 16 jaar het wyle dr. Martin Holdt se voorbeeld vir my geleer dat gebed ‘n baie belangrike deel van die Christelike lewe is.  Ek het by verskeie van sy vriende gehoor dat hy soggens tussen 02:30 en 03:00 opgestaan het om te bid.

 

By ‘n manne byeenkoms het hy gesê dat ‘n predikant elke dag vir al sy lidmate en besoekers by naam moet bid.  ‘Maar jý doen dit seker nie,’ het iemand gereageer.  ‘Jy het meer as 500!’  ‘My gewoonte is om 7 uit 7 dae vir hulle te bid,’ het hy gesê.  ‘Dit is hoekom ek so vroeg moet opstaan.’

 

Dit lyk of dit dieselfde vir Paulus was.  As ons v.8-10 van nader bekyk sal ons sien hoe hy gebid het.

 

‘n Prioriteit

Paulus sê dat hy in die ‘eerste plek’ vir die Romeine gebid het (v.8).  Dit was nie bloot die ‘eerste ding’ i.t.v. volgorde nie, maar i.t.v. prioriteit.  Niks was m.a.w. vir hom belangriker nie (vgl. 1Tim. 2:1).  Is dit enige wonder dat feitlik elkeen van sy briewe met gebed begin?

 

Hoe belangrik is gebed in jou lewe?  Gee jy 3 minute uit jou dag vir die Here?  Bid jy net as jy die Here nodig het?  Of is gebed ‘n sentrale deel van jou Christelike lewe?

 

Hoe belangrik is dit in ons gemeente?  Op ‘n Sondagoggend is daar 3 mense wat saam bid.  Voor die aanddiens is ons omtrent 7 of 8 mense.  Op Woensdae bid die vroue saam.  Tydens die aanddiens verdeel ons in groepies om saam te bid.

 

Ek dink egter dat elke gemeente en individu beter kan doen.  Gebruik die Onse Vader in Matt. 6:9-13 as riglyn.  Moet dit nie slaafs opsê nie, maar gebruik dit as die patroon waarvolgens jy bid.  Neem jou voor om ten minste een van die gemeente se bidure by te woon.

 

Danksegging

Paulus begin sy gebed met danksegging (v.8).  Hy was dankbaar dat die Romeine se geloof in die wêreld verkondig is (v.8).  Almal het gehoor dat dat die evangelie die hoofstad bereik het (16:19, 29, Kol. 1:6, 23).

 

Paulus begin die meeste van sy briewe met danksegging (1Kor. 1:4, Ef. 1:16, Fil. 1:3, Kol. 1:3, 1Tess. 1:2, 2Tess. 1:3, 2:13, 2Tim. 1:3, Filem. 4).  Syne is ‘n goeie voorbeeld om te volg.  Dank die Here vir soveel dinge as moontlik (Ef. 5:20, Kol. 3:17, 1Tess. 5:18).  Dink aan wat Hy gister vir jou gedoen het, en moenie gewone dinge soos warm water en elektrisiteit vanselfsprekend neem nie.

 

‘n Verhouding

Gebed was nie vir Paulus ‘n moeitevolle plig nie, maar ‘n verhouding.  Daarom praat hy van ‘my God’ (v.8).  As jy nie gered is nie sal gebed vir jou ‘n straf wees.  Jy sal nie op jou eie of saam met ander mense wíl bid nie.

 

Maar as die Here jou gered het sal gebed ‘n belangrike deel van jou verhouding met Hom wees.  Ja dit sal harde werk wees, maar jy sal ook tye van wonderlike gemeenskap geniet.

 

Die Middelaar

Niemand kan uit homself na die heilige God toe kom nie (Jer. 30:21b).  Jy het ‘n Middelaar nodig.  Om jou na God toe te bring moet die Middelaar God wees.  En om God se verlossing op ‘grondvlak’ na jou toe te bring moet Hy mens wees.

 

Jesus is die enigste Een wat kwalifiseer (1Tim. 2:5): daarom het Paulus deur Hóm gebid (v.8).  Daar is nie ‘n ander manier om na God toe te kom nie (Joh. 14:6).  Dit is hoekom die Here nie ongelowiges se gebede verhoor nie: hulle dink dat Jesus se kruisdood nie nodig is nie, en dat hulle op hulle eie meriete na God toe kan kom.

 

Dit is ook hoekom Hy gelowiges se gebede verhoor: Jesus het die prys vir hulle sonde betaal en bid gedurig vir hulle.  Die Vader sal nooit sy Seun se gebede en offer weier nie.

 

As jy in Jesus glo kan jy met groot vrymoedigheid bid en weet dat die Vader jou sal verhoor (Heb. 4:16, 10:22).  Hy verhoor jou op grond van Jesus en nie op grond van hoe goed jy bid nie.  Prakties beteken dit dat Paulus en die predikant nie ‘n beter kans as jy het om verhoor te word nie.

 

Voorbidding

Paulus sê vir die gelowiges in Rome dat hy vir hulle dank (v.8).  Dit is belangrik dat ons vir ander Christene moet bid (Ef. 6:18, 1Tim. 2:1).  Moenie dwaas wees en dink dat jy alleen kan staan nie.  Moet ook nie so hoogmoedig wees dat jy nalaat om vir hulp te vra nie.

 

Vra ander mense om vir jou te bid, en maak ook seker dat jy hulle in jou gebede onthou.  ‘n Puritein genaamd Thomas Brooks het gesê: ‘let not others suffer by your neglect of private prayer!’[2]  Kom in die gewoonte om elke dag ‘n bladsy of twee in die gemeenteboekie deur te bid.

 

Getrouheid

Paulus het nie soos party mense gesê: ‘Ek bid vir julle,’ en dit nie gedoen nie.  Hy roep die Here tot getuie dat hy regtig vir die Romeine bid (v.9).  Deur die Heilige Gees wat in sý gees werk, het hy die Here gedien en homself daaraan gewy om die evangelie van Jesus Christus met mense te deel (v.9).  Dit is waarvoor hy gelewe het.

 

Hoekom sou hy dan in so ‘n groot taak getrou wees, maar nie getrou vir die Romeine bid nie?  “Hy wat getrou is in die minste, is ook in die grote getrou” (Luk. 16:10).

 

Is jy getrou in gebed?  Nee?  Bely jou biddeloosheid en sonder daagliks vir jouself ‘n tyd af waarin jy met die Here praat.  Indien jy wel getrou is, wil ek jou uitdaag om meer tyd in gebed deur te bring.  Dalk wil jy jou gebedstyd verleng óf ‘n ekstra geleentheid afsonder om met die Here te praat.

 

Volharding

Al het Paulus nie die Romeine ontmoet nie (v.13), het hy hulle name gedurig in gebed voor die Here gebring (v.9-10).  Hy het dit ook vir ander gelowiges gedoen (Ef. 1:16, Fil. 1:4, Kol. 1:9, 1Tess. 1:2, 2Tim. 1:3).

 

Dalk het jy moedeloos geword en staan jy op die punt om op te hou bid.  Moenie (v.9-10, 12:12, Ef. 6:18, Kol. 4:2, 1Tess. 5:17).  Jesus het gesê “dat ‘n mens gedurig moet bid en nie moedeloos word nie” (Luk. 18:1).

 

God se wil

Paulus wou graag Rome toe gaan, maar dit sou slegs gebeur as dit die Here se wil was (v.10, Jak. 4:15).  Sommige mense dink dat dit sonde is om so te bid.  Benny Hinn sê bv.: ‘Never, ever, ever go to the Lord and say: “If it be thy will…” Don’t allow such faith-destroying words to be spoken from your mouth.’[3]

 

Natuurlik hoef jy nie so te bid as jy God aan sy beloftes herinner nie (Jes. 62:6-7).  Jy hoef bv. nie te bid om meer soos Jesus te wees as dit die Here se wil is nie.  Dit ís sy wil (Rom. 8:29).

 

Maar as iets nie in die Bybel staan nie, is dit heeltemal reg om soos Jesus in Getsemane te bid: “nogtans nie soos Ek wil nie, maar soos U wil.” (Matt. 26:39).

 

As jy dit vergeet sal jy arrogant bid en dink dat jy vir die Here eise kan stel.  Jy sal soos sommige politieke partye wees: ‘We demand…!’

 

Die inhoud

Paulus wou graag die Romeine sien om hulle geestelik op te bou, die evangelie te preek en dissipels te maak (v.10-15).  Sy gebede was dus nie op materiële dinge gefokus nie, maar op geestelike dinge.

 

Bid jy so, of fokus jy hoofsaaklik op jou werk, geld, gesondheid en jou kinders se skoolwerk?  Dit is nie verkeerd om hiervoor te bid nie, maar leer by Paulus om vir dinge te bid wat ewigheidswaarde het.  Ek wil voorstel dat jy elke dag een van Paulus se gebede bid.  Jy sal dit aan die begin van sy briewe kry.

 

  1. 2. Gemeenskap (v.11-12)

Ek het laasjaar ‘n preek van John MacArthur geluister waarin hy sê: ‘The church is my life, has been my life, will be my life forever, because we’re all going to be together in glory.’[4]

 

Ek voel dieselfde.  Ek is nie net deel van die kerk omdat ek die ds. is nie.  Ek wíl hier wees en sal elke geleentheid gebruik om die Here saam met ander gelowiges te aanbid, sy Woord te hoor, te bid en Jesus se dood in die nagmaal te herdenk.

 

Dit is hoe dit vir Paulus was.  Hy wou graag by die Romeine wees en het sy gawe gebruik om hulle siele te versterk (v.11-12).  Hy wou ook hê dat hulle sý geloof moes opbou (v.12).  Hy was nie ‘n hoogmoedige apostel wat gedink het hy het hulle nie nodig nie, maar het geweet dat hulle geloof en gawes hom kan opbou (v.12, 12:3-8).

 

Elke predikant en lidmaat moet hierna luister.  Predikante moet erken dat hulle die gemeente se geestelike opbouing nodig het, terwyl lidmate nie onder die illusie moet verkeer dat die ds. ‘n super mens is wat nie ander mense se bediening nodig het nie.

 

Die plek waar hy hierdie opbouing moet kry is primêr in die gemeente en nie by predikante konferensies nie.  Jou leraar het net soveel bediening nodig soos jy.  Almal van ons het die gemeenskap van gelowiges nodig.  Ons moet gereeld vergader en mekaar in die geloof opbou (Hand. 2:42, Heb. 10:24-25).

 

  1. 3. Evangelisasie (v.13-15)

George Whitefield was een van die grootste evangeliste in die geskiedenis.  Hy het sommige weke meer gepreek as wat hy geslaap het.[5]  Paulus was ‘n groter evangelis as hy.  Deur die Gees se werk in hom het hy binne 30 jaar die Romeinse Ryk op sy kop gekeer.

 

Hy wou bitter graag die hoofstad besoek, maar is verhinder (v.13, 15:22-23).  Wat het gebeur?  Dalk is hy verhinder toe keiser Claudius die Jode uit Rome verban het (Hand. 18:2)?  Hoe dit ook al sy, die Here het ‘n stok in die speke gesteek sodat hy Romeine kon skryf!

 

Hoekom wou Paulus so graag die Romeine besoek?  Ek het reeds gesê dat Hy hulle geestelik wou versterk (v.11-12).  Maar hy wou ook die evangelie in Rome preek en ‘n oes van bekeerlinge inbring (v.13, Matt. 9:37-38, Joh. 4:35-38).

 

Van daar af wou hy die evangelie op plekke verkondig waar die Naam van Jesus nog nie gehoor is nie (15:20-21).  Hy het o.a. beplan om Spanje te besoek (15:24, 28).

 

Hy was die apostel na die heidene (v.5, 11:13), en is daarom deur Jesus verplig om die evangelie aan Grieke en barbare, wyse en ongeleerde mense te verkondig (v.14, Hand. 9:15, 22:21, 26:16-18).

 

Omdat Grieks die Ryk se amptelike taal was, het enige ander taal vir hulle so geklink: bar-bar-bar-bar-bar.  Gevolglik het die Grieke enige nie-Griekse heiden ‘n barbaar genoem (bv. Hand. 28:2, 1Kor. 14:11).  Hulle het nie bedoel dat alle nie-Grieke half-geklee en onbeskaafd is nie.  Hulle het wel mense wat nie in die Griekse kultuur geskool is nie as onwys beskou (v.14).

 

Maar volgens Paulus was die evangelie nie tot ‘n sekere groep beperk nie.  Dit was vir Grieke sowel as nie-Grieke, vir dié wat Griekse wysheid geleer het sowel as vir hulle wat dit nie geken het nie (v.14).  Volgens v.16 was dit ook vir Jode.  Kortom kan ons sê dat dit vir almal was.

 

Vandag is dit nóg so, en daarom moet jy die evangelie deel met die man wat in jou tuin werk, maar ook met die ingenieur wat saam met jou werk.  Moenie bang wees vir iemand ryk of geleerd is nie (v.14): hulle het ook die Here nodig.

 

Deel die goeie nuus met Indiërs, Afrikaners en Zoeloes.  Sê vir hulle dat God heilig is, dat hulle gesondig het en sy straf verdien.  Sê vir hulle dat Jesus God is, en dat Hy mens geword het om die straf vir ons sonde te dra.

 

Sê vir hulle dat Hy begrawe is en dat Hy op die derde dag opgestaan het uit die dood.  Sê vir hulle dat hulle hulle sonde moet los en op Jesus moet vertrou om hulle van God se oordeel te red.  Sê vir hulle dat sy vergifnis en verlossing vry is.

 

Almal moet die evangelie hoor.  Die soewereine Here van hemel en aarde beveel jou om dit te doen (Matt. 28:19-20).  Soos Paulus het jy nie ‘n keuse in die saak nie: jy is onder verpligting (v.14, 1Kor. 9:16).  Dalk roep die Here jou selfs om jou werk te los en ‘n sendeling of evangelis te word.

 

Dalk is dit nie jou gawe nie, maar jy is gereed om een tot een of in ‘n klein groepie met nuwe bekeerlinge – mans, vroue of kinders – te werk.  Jy is gereed om die basiese waarhede van die Christelike geloof met hulle te deel.

 

Dit is wat Paulus in v.15 bedoel het: hy wou ongelowiges tot ‘n kennis van die waarheid bring (v.13-14), maar hy wou ook vir gelowiges sê om Jesus se bevele uit te voer (v.15, Matt. 28:19).

 

Mense sê gewoonlik dat hulle nie die tyd het om die bg. dinge te doen nie.  Maar toe jy sonde wou doen het jy die tyd gehad.  En as jy met vakansie wil gaan kan jy vroeg opstaan.  As Paulus se prioriteite joune is sal jy die tyd maak om die dinge te doen waarvan ek hierbo gepraat het.

 

[1] Aangehaal in Michael Haykin, Rediscovering the Church Fathers, Crossway, Wheaton: Illinois, 2011, p. 14

[2] Thomas Brooks, The Secret Key to Heaven, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 2006 (1665), p. 186

[3] Aangehaal in Hank Hanegraaff, Christianity in Crisis: 21st Century, Thomas Nelson, Nashville: Tennessee, 2009, p. 275

[4] https://www.gty.org/library/sermons-library/81-8/your-responsibility-to-the-church-part-1

[5] https://www.desiringgod.org/messages/i-will-not-be-a-velvet-mouthed-preacher

Hoe om die duiwel te ontwyk

Blocking flaming arrows

Twee jaar gelede het ek my rifrug hondeskool toe gevat.  In sy eksamen moes hy o.a. ‘n speelding vir my bring.  Hy het daarmee weggehardloop.  Van daar af was dit vir hom ‘n speletjie.

 

Hy bring nie ‘n tennisbal terug nie, maar dink dat hy daarmee moet weghardloop en dat ons hom moet vang.  Hy is so rats soos ‘n Springbok senter wat sy opponente ontduik: ons kan hom nie gevang kry nie.

 

Gelowiges moet so wees en die duiwel se strikke deur vals leraars ontduik.  Jud. 17-25 sê vir ons hoe.

 

  1. Onthou die voorspellings (v.17-19)

Waldo is ‘n mediese student in die Kaap.  Voor sy finale eksamen sê die dosent dat hy baie vrae oor die mens se senuweestelsel gaan vra.  Toe die dosent dit sê het Waldo nie geluister nie, maar aan sy meisie gedink.  Die vraestel het hom omkant gevang, sodat hy die jaar moes oordoen.

 

Moenie dat die duiwel jou omkant vang nie.  Jesus en die apostels het hierdie ketters se dwaling voorspel (v.17, Matt. 7:15-20, 24:24, Hand. 20:29-30, 2Tess. 2:9-12, 1Tim. 4:1-3, 2Tim. 4:3-4, 2Pet. 2:1-3:7, 1Joh. 2:18).  Hulle is so glad soos ‘n paling en so skelm soos ‘n jakkals: hulle wen mense se guns en maak vriende met almal.

 

Wat hulle sê klink in die begin vreemd, maar as hulle dit genoeg sê en ‘n paar Bybeltekste aanhaal, val dit sag op die oor.  Hulle oortuig eers een persoon, dan nog een, en dan ‘n hele gesin.  Hulle hou aan totdat hulle ‘n klomp gesinne oorgehaal het.  Hulle doen dit om ryk te word (v.11, 16).

 

Hulle leef wellustig en goddeloos (v.18, 4, 7-8, 15-16), maar spot as jy met hulle oor die hel praat (v.18).  Hulle beklemtoon God se liefde en praat asof Hy hulle nie sal oordeel nie (2Pet. 3:2-4).

 

Hierdie goddelose vals leraars was in Judas se tyd al aktief.  Judas beskryf dit as ‘die laaste tyd’.  Dit verwys na die tydperk voor die verwoesting van die tempel in 70 n.C. (Hand. 2:17, 1Kor. 10:11, 2Tim. 3:1-5, Heb. 1:1, 9:26, Jak. 5:3, 1Pet. 1:20, 1Joh. 2:18).[1]

 

Soos in Judas se tyd is daar vandag nog baie vals leraars.  “Dit is hulle wat skeuring maak, sinnelike mense wat die Gees nie het nie.” (v.19).  Vals leraars roem daarin dat hulle die Gees het, maar hulle wêreldse lewens en die verdeeldheid wat hulle veroorsaak wys dat hulle ongered en sonder die Gees is (v.19, Rom. 8:9, Gal. 5:19-21, 1Joh. 2:15-19).

 

Moet dan nie dink dat iemand met die Gees gevul is omdat hy dinamies en emosioneel is, omdat jy hoendervleis kry wanneer hy preek, of omdat hy sê die Here praat met hom in drome nie (v.8).  Kyk eerder na die vrug van sy lewe (v.19, Gal. 5:22).

 

  1. 2. Bly in God se liefde (v.20-21)

Wanneer die see verdamp vorm dit wolke wat na die binneland toe waai.  Daar word dit soos reuse gieters uitgegooi.  Dit loop na die riviere toe en beland weer in die see.  God is soos ‘n oseaan van liefde.  Deur Jesus en die Heilige Gees vul Hy ons met sy liefde (Rom. 5:5, Ef. 3:16-19).  Die strome van jou liefde wat na Hom toe vloei is ‘n reaksie op sy liefde vir jou (1Joh. 4:19).

 

Volgens Judas is ons God se geliefdes en moet ons in sy liefde bly (v.1, 3, 17, 20-21).  Hy sal ons daarin bewaar (v.1, 24), maar ons moet self ook daarin bly (v.21a).  Hy maak ons gewillig en bekwaam, maar ons moet gehoorsaam wees (Fil. 2:12-13).  Wat beteken dit om jouself in die liefde van God te bewaar?

 

Dit beteken eerstens om bewus te wees van God se liefde.  Verder beteken dit dat jy sal aanhou om die Here lief te hê.  Om in sy liefde te bly moet jy Hom gehoorsaam (Joh. 14:15, 21, 15:9-10).  Om dit verder op te breek kan ons v.20-21 soos volg opsom:

 

Hoofwerkwoord: Bewaar jouself in God se liefde (v.21).  Doen dit…

 

[a] Terwyl jy jouself in die geloof opbou (v.20a)

Hoe doen ‘n mens dit?  Ten eerste moet jy aan die Christelike geloof vashou (v.3).  Jy moet glo dat die Bybel die Woord van God is (2Tim. 3:16).  Jy moet in die Drie-Enige God glo: die Vader, die Seun en die Heilige Gees is drie Persone, maar dieselfde God (Matt. 28:19).

 

Jy moet glo dat Jesus volkome God is, en dat Hy mens geword het (Joh. 1:1, 14).  Jy moet glo dat Jesus sondeloos is, dat Hy aan die kruis gesterf het vir sondaars, en dat Hy liggaamlik opgestaan het uit die dood (2Kor. 5:21, Jes. 53:4-6, 1Kor. 15:1-19).  Jy moet glo dat Jesus weer sal kom om die wêreld te oordeel (1Tess. 4:13-18, Op. 20:11-15).

 

Jy moet glo dat jy nie deur jou goeie werke gered kan word nie, maar dat God die enigste Een is wat jou kan red (Ef. 2:8-9).  Om sy verlossing te ontvang moet jy jou bekeer en op Jesus alleen vertrou om jou te red (Mark. 1:15).

 

As jy dit nie doen nie, sal jy vir ewig in die hel wees (Matt. 13:41-42, Joh. 3:16, 36).  Maar as jy in Hom glo, sal jy vir ewig in sy lieflike teenwoordigheid lewe (Matt. 13:43, 25:34).

 

Dít is die geloof waarin jy jouself moet opbou (v.20a, 3).  Daarvoor het jy die gemeente nodig: die gereelde prediking van God se Woord, ander se geestelike gawes en gebede, die nagmaal (Hand. 2:42, 20:32, 1Kor. 14;12, 26, Ef. 4:11-12).

 

Baie mense dink dat hulle die Here op hulle eie kan aanbid, en dat hulle nie die gemeente nodig het nie.  Ek wonder wat hulle in die vroeë kerk sou doen as daar net een gemeente in die dorp was en niemand sy eie Bybel gehad het nie?

 

Die ‘Jesus’ wat hierdie mense aanbid is nie die Jesus van die Bybel nie, aangesien die Jesus van die Bybel ‘n liggaam het.  Iemand wat ontrou is aan die liggaam is ontrou aan die Hoof.  Geen gelowige kan sonder die gemeente groei soos hy moet nie.

 

Hy stel homself ook in gevaar, en is soos ‘n jong olifant wat op sy eie ronddwaal.  Sonder die liggaam is Hy meer kwesbaar vir vals lering (Ef. 4:14, 11-13).

 

[b] Terwyl jy in die Heilige Gees bid (v.20b)

Wat beteken dit?  Wanneer God se Gees jou wederbaar woon Hy in jou (kontr. v.19), en help hy jou om te bid (v.20b).  Hy gee aan jou die begeerte om te bid (Ef. 2:18).  Hy leer jou om volgens God se wil te bid (Rom. 8:26-27).  Hy help jou om die Gees-geïnspireerde woorde van die Bybel in jou hart te bêre en daarvolgens te bid (Ef. 6:17-18).

 

Om jouself in God se liefde te bewaar (v.21) móét jy in die Heilige Gees bid (v.20b).  Die punt is dus dat ware gelowiges ‘n gesonde gebedslewe handhaaf.  Ek het lank terug in ‘n preek gehoor hoe John Piper sê: ‘If you do not love prayer, you do not love God.’

 

Ongelowiges is soos die Fariseërs wat elegant voor ander kan bid, maar nie ‘n persoonlike gebedslewe het nie.  Ander ongelowiges bid by hulle huise, maar doen dit uit vrees.  Hulle hoop dat dit hulle kanse om hemel toe te gaan sal verbeter.

 

Net ware gelowiges het ‘n lewende verhouding met die Here.  Gebed is deel van hulle normale lewens (Hand. 9:11, Ef. 1:16, 3:14, Fil. 1:3-4, Kol. 1:3, 9, ens.).

 

[c] Terwyl jy Jesus se barmhartigheid verwag (v.21b)

As jy weet dat daar spoedkameras en padblokkades op die N3 is, ry jy versigtiger.  En as jy weet dat Jesus oppad is, leef jy versigtiger (v.21b, Tit. 2:12-13, 2Pet. 3:10-14, 1Joh. 3:2-3).

 

Toe God jou gered het, het jy barmhartigheid ontvang (1Tim. 1:13, 16, 1Pet. 2:10).  Daarna ontvang jy dit elke dag (v.2, Klaagl. 3:22-23).  Maar dit sal spesiaal aan jou geopenbaar word wanneer Jesus weer kom (v.21b).  Dan sal jy nie net die kraan oopmaak om dit te drink nie, maar in die kristalhelder rivier swem.

 

Om dan die duiwel en sy valsheid te ontwyk, moet jy aanhou om God lief te hê (v.21a).  Om dit reg te kry moet jy saam met ander gelowiges in die Woord groei (v.20a), in gebed volhard (v.20b), en in die lig van Jesus se wederkoms lewe (v.21b).

 

  1. Wees barmhartig (v.22-23)

‘n Vriend van my vra dikwels vir mense: ‘Are you born again?’  ‘n Ander gelowige het hom onlangs hieroor aangespreek.  ‘Stop asking people that question; it is offensive,’ het hy gesê.

 

Maar om kos en komberse vir die armes te gee is nie die enigste manier om barmhartig te wees nie.  Volgens Jud. 22-23 is dit barmhartig om gelowiges te dissiplineer en die evangelie met ongelowiges te deel.  Soos wat die Here barmhartig is (v.21b), moet ons met ander wees (v.22-23).

 

[a] Wees barmhartig met dié wat deur vals lering verwar is en twyfel (v.22)

Doen wat ‘n vriend eenkeer vir my gesê het.  Ek was ongeduldig omdat mnr. en mev. X ‘n sekere waarheid nie kon insien nie.  ‘Jy moet onthou dat daar ‘n tyd was toe jy dit óók nie ingesien het nie, Ivor.  Wees geduldig met ander soos wat die Here met jóú is.’

 

[b] Wees barmhartig met dié wat in vals lering vasgevang is (v.23a)

Ek ken meer as een persoon wat na Prosperity Crusades toe gaan om mense teen hierdie vals ‘evangelie’ te waarsku.  Een van my vriende het al ‘n paar mense so vir die Here gewen.  Hy vrees nie om die vuuroond se deur oop te maak en mense uit die vlamme te red nie (v.23a, Gen. 19, Amos 4:11, Sag. 3:2, 1Kor. 3:15).

 

Volgens Calvyn help dit nie om jou vinger te wys wanneer jy mense teen vals lering waarsku nie – jy moet jou hand uitstrek en hulle uit die vuur ruk.[2]  Moenie bang wees om vir mense die waarheid te wys en hulle kerk toe te nooi nie.

 

As jy vals lering by die naam noem sal sommige sê dat jy liefdeloos is, maar volgens Judas is dit liefdevol en barmhartig.  ‘n Ou Skotse prediker het gesê: ‘They do not love you that do not warn you, poor hell-deserving sinners.  O! remember that love warns.’[3]

 

[c] Wees barmhartig met dié wat deur die vals leraars se sonde besmet is (v.23b)

Mense het eenkeer vir my gesê om nie kerktug toe te pas nie, omdat dit liefdeloos is.  Volgens Judas is dit barmhartig.  ‘As jy genoeg vir ander mense omgee sal jy dit doen,’ is in effek wat hy in v.23b sê.  Wees lief vir die sondaar en haat sy sonde.

 

Wees bang wanneer jy ingaan om hierdie mense te red.  Herinner hom daaraan dat die Here sondaars sal oordeel, en sê vir hom hoe erg die hel sal wees (v.23, 2Kor. 5:11).

 

Wees ook versigtig vir die vieslike dinge wat jy sal sien en hoor wanneer jy ingaan om die persoon te help (v.23).  Jy is soos iemand wat ‘n siek persoon se beddegoed vol dodelike en aansteeklike kieme moet was.  Vra die Here se beskerming voor jy dit doen.

 

  1. 4. Rus in God se bewaring (v.24-25)

Toe John Bunyan se Pilgrim na die hemelse stad toe reis, het hy deur die Vallei van Vernedering geloop.  Daar het hy vir Apollion (die draak) ontmoet.  In sy eie krag kon hy nie teen hom veg nie – hy het die Here se hulp en wapenrusting nodig gehad.

 

Net so het jy die Here se bewaring nodig om die duiwel te ontwyk en ander mense uit sy strik te bevry (v.24-25).  Jy kan dit nie in jou eie krag doen nie.  Maar as jy op die Here vertrou, sal Hy jou tot die einde toe bewaar sodat die duiwel jou nie kan wegsteel nie (Joh. 10:28-29, 17:12, Rom. 8:38-39, 2Tim. 4:17-18).

 

Die Here sal seker maak dat jy eendag sonder skuld voor Hom staan (v.24, Rom. 8:1, Ef. 5:27, Kol. 1:22, 28, Op. 14:5).  Alhoewel jy vir ‘n tyd lank deur dwaling mislei kan word, sal die Here sy kinders daaruit red en nie toelaat hulle finaal wegval nie (v.24, Matt. 24:24, Fil. 1:6).

 

Wanneer jy op die laaste dag voor die Here staan, sal dit nie soos die goddelose met vrees en bewing wees nie, maar met oorvloedige blydskap (v.24).  Deur die Here Jesus Christus sal jy die enigste God en Verlosser met jou oë sien (v.25).

 

Jy sal sy die heerlike glans, koninklike majesteit, soewereine heerskappy, en Goddelike mag sien (v.25).  Sodra dit gebeur sal jy weet dat dit nog altyd aan Hom behoort het, en dat dit vir ewig syne sal wees: Amen (v.25).

 

‘n Groot en akkurate siening van God is die fondasie waarop elke ander Bybelse waarheid gebou is.  As jy op hierdie punt reg is sal geen ketter jou uitvang nie, en sal jy die duiwel ontwyk.  Wie is die ware God?

 

  • Hy is ‘n volmaakte, onsigbare en oneindige Gees wat oral in sy volle wese teenwoordig is (Ps. 139:7-8, Jer. 23:24, Joh. 4:24, 1Tim. 1:17).
  • Hy is een God wat in drie Persone bestaan (Deut. 6:4, Matt. 3:16-17, 28:19, 1Kor. 8:4, 6).
  • Hy is onafhanklik en het nie die skepping nodig nie (Hand. 17:25).
  • Hy is onveranderlik en betroubaar (Mal. 3:6, 1Kor. 1:9). Sy Woord en karakter bly konstant.  As Hy iets gesê het sal Hy dit doen (Num. 23:19).
  • Hy is ewig en het geen begin of einde nie (Eks. 3:14, Ps. 90:2).
  • Hy weet alles gelyktydig en hoef nooit iets oor die verlede, hede, of toekoms te leer nie (Job 37:16, Ps. 139:1-4, Matt. 6:8, 1Joh. 3:20).
  • Hy is alwys en raak nooit gefrustreerd omdat Hy nie weet wat om te doen nie (Ps. 104:24, Rom. 11:33, 1Tim. 1:17).
  • Hy is liefdevol, goed, barmhartig, geduldig en genadig – dit is deel van wie Hy is (Eks. 34:6-7, Ps. 119:68, 1Joh. 4:8-10).
  • Hy is almagtig: niks is vir Hom onmoontlik of eers moeilik nie (Jer. 32:17, 27, Matt. 19:26, Luk. 1:37).
  • Hy is heilig, uniek, gans-anders, en ver verhewe bo die skepping (Jes. 6:3).
  • Hy is soewerein. Hy regeer oor alles en doen wat Hy wil (Ps. 103:19, 135:6).
  • Hy is regverdig en doen net wat reg is (Deut. 32:4). Hy is die definisie van wat reg en verkeerd is.
  • Hy is toornig, wat beteken dat Hy alle sonde haat (Rom. 1:18).
  • Hy is salig of vreugdevol in die hoogste sin van die woord (1Tim. 6:15).
  • Hy is pragtig en begeerlik, mooier as enigiets in die skepping (Ps. 27:4, Jes. 33:17).

 

Vir hierdie God om jou teen die duiwel te beskerm en veilig in die hemel te bring, is makliker as vir ‘n 60-voet beton muur om jou teen ‘n enkele waterdruppel te beskerm.

 

[1] Dit impliseer o.a. dat 1Johannes voor 70 n.C. geskryf is.  Die algemene siening is dat dit tussen 85 en 95 n.C. geskryf is, maar daar is genoegsame bewyse dat Johannes dit voor die verwoesting van die tempel geskryf het.  Sien bv. http://www.datingthenewtestament.com/John.htm EN John A.T. Robinson, Redating the New Testament, Wipf and Stock Publishers, Eugene: Oregon, 1976 [SCM Press], 2000, hfst. 9.  Robinson se boek is by die volgende skakel beskikbaar: http://web.archive.org/web/20071120235525/http:/www.preteristarchive.com/Books/1976_robinson_redating-testament.html

[2] Aangehaal in Michael Green, Tyndale New Testament Commentaries: 2Peter & Jude, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1968, p. 187

[3] Robert Murray McCheyne, Sermons of M’Cheyne, The Banner of Truth Trust, London: England, 1961, p. 168

Hemel op aarde

Heaven on earth

Onthou jy Belinda Carslisle se lied, Heaven is a Place on Earth?  Dit gaan oor ‘n man wat met ‘n vrou dans, en volgens haar is dít hemel op aarde.  Duidelik het die wêreld nie ‘n idee van wat hemel op aarde eintlik beteken nie.  In Op.21:22-22:5 sê Johannes vir ons wat dit beteken.

 

Heerlikheid (21:22-27)

Ek het in die afgelope week gehoor hoe John MacArthur in ‘n preek sê:  ‘The church is your nation.  The church is your country.  The church is your state.  The church is your city.  The church is your tribe.  The church is your ethnicity.  The church is your family… The church is heaven on earth.  It’s going to be a heavenly experience brought down to earth.’[1]

 

Ek stem heelhartig met hom saam.  Alhoewel ons nog nie by die finale feesmaal is nie, is dit wat ons in die kerk ervaar ‘n voorsmakie van wat ons eendag op die nuwe aarde sal geniet (sonder sonde natuurlik).  Dit is die punt wat Johannes in 21:22-27 wil maak.

 

Volgens hom is daar geen tempel, son en maan, geslote hekke, nag, onreinheid en sonde in die Nuwe Jerusalem nie.  Die aardse tempel is in 70 n.C. verwoes.  In die Nuwe Jerusalem is God en die Lam die tempel (21:22, Hg.2:9, Jer.3:16-17).  In die kerk en op die nuwe aarde vul sy heerlikheid alles en is dit oral; dit word nie tot ‘n spesifieke plek beperk nie (21:22, Jes.66:1, Esg.10, Jh.4:20-24).

 

Deur die Heilige Gees wat in ons woon is ons die tempel en die stene waarmee Hy dit bou (1 Kor.3:16, Ef.2:21-22, 1 Pt.2:5).  God woon in ons en ons in Hom.  Hy is die sonlig waarin ons lewe (21:23-24, 22:5, 1:16, Ps.84:12, Jes.2:5, Jh.8:12, 1 Tm.6:16, Heb.1:3, 1 Jh.1:5).  In Christus kan ons die lig van sy guns geniet en in die sonskyn van sy glimag bak (21:23-24, Nm.6:25-26, Ps.80:20).

 

By Jesus se eerste koms, in die kerk en in die Bybel, ervaar ons reeds iets hiervan (21:23, 1:20, Ps.119:105, Jes.60:19-20, Mal.4:2, Mt.5:16, Lk.1:78, Jh.1:9, Ef.5:8-9, Fil.2:15, 2 Pt.1:19, 1 Jh.1:6-7).  Soos in Jon.3, sal die nasies en hulle konings na God se lig toe kom en daarin lewe; hulle sal hulle heerlikheid in die Nuwe Jerusalem inbring.  Hulle sal m.a.w. tot bekering kom, geskenke vir die Here bring, in die hemelse stad inkom, voor Jesus buig en bely dat Hy die Koning van die konings en die Here van die here is (21:24, 26, 19:16, Ps.72:10-11, 86:9, Jes.49:7, 60:3, 5, 10-11, 13).

 

Die stad se poorte sal altyd oop wees; die nag en sy gevare sal nie meer bestaan nie (21:25, Jes.60:11).  Die oop poorte wys dat ons nou en op die nuwe aarde ter enige tyd na die Here toe kan kom (21:25, Heb.10:19-22).  Die poorte van die kerk en van die Nuwe Jerusalem is nie oop vir almal nie, maar vir dié wie se name voor die skepping in die boek van die lewe geskryf is, vir dié wat hulle onreinheid en sonde gelos het (21:27, 22:14-15, 20:15, 17:8, Jes.52:1, Mt.13:41, 1 Kor.5:13, Heb.12:14).

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas?

 

[1] Mense uit alle nasies sal lidmate van die kerk wees, en ook eendag saam met ons op die nuwe aarde woon.  Anders as by die toring van Babel in Gn.11:1-9, sal daar waarskynlik een taal wees.  En tog sal elke volk en stam sy identiteit behou.  Daar sal dus nogsteeds Indiërs, Afrikaners, Chinese, Russe en Zoeloes wees (21:24, 26, 7:9).

 

Ons moet dan nie dink dat ons beter is as ander bevolkingsgroepe, of dat hulle nie eendag op die nuwe aarde sal wees nie.  Ons moet ook nie in die kerk teen hulle diskrimineer of hulle uitsluit, omdat hulle anders as ons lyk en praat nie.  Paulus het van die kerk gesê dat “daar nie Griek en Jood, besnedene en onbesnedene, barbaar, Skith, slaaf, vryman is nie, maar Christus is alles en in almal.” (Kol.3:11).  Petrus het gesê:  “Ek sien waarlik dat God geen aannemer van die persoon is nie, maar dat in elke nasie die een wat Hom vrees en geregtigheid doen, Hom welgevallig is.” (Hd.10:34-35).

 

[2] Mense wat onrein, vals en gruwelik lewe, sal nie in die hemelse stad inkom nie (21:27).  Ons moet hulle dan ook nie as lidmate in die gemeente verwelkom nie.  Ons ken nie almal se harte nie, en daarom kan ons nie elke Judas keer nie.  Maar as ons dit kan help mag ons nie mense se name op die lederol skryf, as hulle name nie ook in die boek van die lewe is nie (21:27, Lk.10:20b, Fil.4:3b).  Ons moet eerder die goeie nuus van Jesus se kruisdood en opstanding met hulle deel, en bid dat hulle tot bekering sal kom.

 

Lewe (22:1-5)

Die Griekse woord vir Paradys [paradeisos] verwys letterlik na ‘n omheinde tuin van plesier.  Dit herinner my aan die hangende tuine van ou Babilon, wat een van die sewe wonders van die antieke wêreld was.  Die Nuwe Jerusalem sal so wees, net baie beter.  Die stad sal nie ‘n oerwoud van beton en stene wees nie, maar ‘n pragtige stad van riviere en bome.  Dit sal mooier wees as enigiets wat jy al in jou lewe gesien het.

 

Die engel van 21:9 het in 22:1 vir Johannes die kristalhelder rivier van lewende water gewys.  Soos in die tuin van Eden (Gn.2:10), sal daar ‘n rivier in die hemelse Paradys wees.  Esg.47:1-12 praat van ‘n rivier wat uit die tempel vloei en lewe gee.  Alhoewel die rivier in 22:1-2 moontlik van ‘n letterlike rivier praat, is dit ook simbolies van die ewige lewe wat Jesus deur die Gees in die evangelie gee (21:6, Jes.44:3, Jh.4:14, 7:37-39).  Die feit dat dit van die troon af vloei, wys dat alle lewe van God af kom, en dat Hy soewerein is daaroor (22:1).

 

Die rivier het deur die middel van die stad se straat gevloei, en aan beide kante het die boom van die lewe gestaan (22:2).  Johannes bedoel dat daar baie bome was wat in lanings langs die rivier gestaan het (Esg.47:12).  Vir die volle twaalf maande van die jaar het dit vrugte gedra, elke maand ‘n ander soort (22:2).  Die blare het nie verlep nie, maar is wel gepluk en as medisyne gebruik (22:2).  Hoe moet ons 22:2 verstaan?

 

[1] Ná die sondeval het God die mens verbied om van die boom van die lewe te eet (Gn.2:9, 3:22-24).  Op die nuwe aarde sal ons weer van die boom se vrugte eet (22:2, 14, 2:7).  Ja, ons sal eet op die nuwe aarde.  Daar sal oorgenoeg wees; niemand sal honger ly nie (22:2, vgl. 7:16).

 

As dit vir jou ongeestelik klink om op die nuwe aarde te eet, moet jy onthou dat Adam voor die sondeval geëet het.  Jesus het voor en na sy opstanding geëet.  Volgens 1 Tm.4:3-5 is dit nie ongeestelik om te eet nie, en verheerlik dit die Here.

 

[2] Die boom in 22:2 illustreer ook hoe ons lewens moet lyk:  “En hy sal wees soos ‘n boom wat geplant is by waterstrome, wat sy vrugte gee op sy tyd en waarvan die blare nie verwelk nie; en alles wat hy doen, voer hy voorspoedig uit.” (Ps.1:3).

 

[3] Die twaalf maande in 22:2 impliseer dat daar tyd op die nuwe aarde sal wees.  God alleen is ewig en alomteenwoordig, buite tyd en spasie, EK IS wat EK IS.

 

[4] Die boom van die lewe se blare was vir die genesing van die nasies (22:2, Esg.47:12).  Dit beteken nie dat daar siekte sal wees nie, maar dat daar altyd gesondheid sal wees (21:4).  Die blare sal ons gesond hou, soos wat voldoende rus, gereelde oefening, ‘n gebalanseerde dieët en vitamines dit doen.  Die blare van genesing is ook simbolies van Jesus se kruisdood wat die nasies van hulle sonde genees het (Jes.53:5).

 

A.g.v. ons sonde, verdien ons om deur die Here vervloek te word (Gn.3:16-19, Gal.3:10).  Deur Jesus se kruisdood het Hy die vervloeking op Homself geneem (Gal.3:13).  God regeer in ons midde, en daarom kan geen vervloeking naby ons kom nie (22:3, Gal.3:14, Ef.1:3).  Ons kan nie deur bloedlyn- en ander vloeke ‘gebind’ word nie (Nm.23:23, Sp.26:2, 1 Pt.1:18).

 

Soos ons die Here nóú dien en aanbid, sal ons dit op die nuwe aarde doen (22:3).  Moet asb. nie aanbidding tot sang beperk nie; dit is meer as dit.  Die werk wat jy doen, jou plesier in God se nuwe skepping, die gemeenskap van gelowiges, jou gesprekke met engele en ander hemelwesens, jou dankbaarheid oor die nuwe kleure, geure en smake wat God geskep het, sal daartoe lei dat jy Hom aanbid en bewonder.  Jou hele lewe en alles wat jy doen sal aanbidding wees (Rm.12:1, 1 Kor.10:31).

 

Jy sal dit nie kan help as jy eers sy gesig gesien het nie (22:4).  Deur ons geloof in die evangelie het ons reeds sy heerlikheid in die aangesig van Jesus Christus gesien (2 Kor.4:6).  Maar ons het dit nog nie volkome gesien nie, en ons kán ook nie (1:16-17, Eks.33:20).  Eers as Hy ons liggame verheerlik het, sal ons instaat wees om sy gesig te sien.  Ons sal so verwonderd wees, dat ons Hom met lus en met ywer sal dien (22:3-4, 2 Ts.1:10).

 

Hierdie voorreg is net vir dié wie se harte rein is deur die bloed van die Lam (Mt.5:8).  As jy geen begeerte hiervoor het nie, is dit omdat jou hart nie rein is nie.  Vra die Here om jou vuil hart van klip uit te haal en vir jou ‘n hart te gee wat sensitief is vir sy Woord en sy Gees (Ps.51:12, Esg.36:25-27, Heb.10:22).  Om ‘n rein hart te hê, moet jy jou ook bekeer, jou sonde bely, en die Here gehoorsaam (2 Kor.7:1, Jk.4:8, 1 Pt.1:22).

 

As jy dít doen sal jy stelselmatig begin om Christus se heerlikheid te weerspieël, totdat jy dit eendag perfek doen (22:4, Eks.28:36, Rm.8:29, 2 Kor.3:18, 1 Jh.3:2).  Ons sal vir ewig in sy lig lewe en saam met Hom oor die nuwe aarde regeer (22:5, 21:24, Ps.36:10).  Ons sal die oorspronklike opdrag van Gn.1:28 ernstig opneem:  “heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en oor al die diere wat op die aarde kruip.” (vgl. Ps.8:7-9).

 

Dit beteken nie dat die nuwe aarde maar net ‘n herstelde tuin van Eden is nie.  Dit is meer as dit.  Deur sy kruisdood het Jesus meer teruggekry as wat Adam verloor het:  “waar die sonde meer geword het, het die genade nog meer oorvloedig geword” (Rm.5:20).

 

Op die nuwe aarde is daar geen boom van die kennis van goed en kwaad nie (Gn.2:9, 17).  Daar is dus geen moontlikheid om sonde te doen of te sterf nie (20:14, 21:4).  Daar is geen duiwel om ons te versoek nie (20:10, Gn.3:1-5).  Ons het nie meer stoflike liggame soos Adam s’n nie, maar verheerlikte liggame (Gn.2:7, 1 Kor.15:42-49).  Ons is nie net God se kinders deur skepping nie (soos Adam voor die sondeval), maar deur verlossing.  Deur ons eenheid met Christus is ons nie meer laer as die engele nie, maar bo hulle (Heb.2:6-9, Ef.1:20-22, 2:6).

 

Wanneer ek hieroor dink, bid ek dat Jesus weer sal kom om die aarde nuut te maak.  Ek besef dat daar baie mense is wat nie soos ek dink nie.  Omtrent 5 jaar gelede het ek vir iemand by ‘n boekwinkel gevra of sy Randy Alcorn se boek Heaven gelees het, en wat sy daarvan gedink het?  ‘Ek het nie daarvan gehou nie,’ het sy gesê.  ‘Sy idee van die hemel was vir my te aards.’  Na my mening was Alcorn se beskrywing van hemel op aarde heeltemal Bybels, en bevestig hierdie verse dit.

 

[1] https://www.gty.org/library/sermons-library/81-8/your-responsibility-to-the-church-part-1

Die Nuwe Jerusalem

New Jerusalem

Ek het ‘n argitek ontmoet wat al meer as 50 kerke ontwerp het.  Hy het vir my verduidelik hoe die gebou veronderstel is om ‘n boodskap oor te dra.  Die lig wat by die boonste vensters inkom en op die kansel skyn, is simbolies van God se lig wat deur sy Woord na die gemeente toe kom.  Die banke is in die vorm van ‘n amfiteater, sodat jy nie in die mense wat voor jou sit se koppe vaskyk nie.  Jy moet hulle gesigte sien; daar moet ‘n gevoel van warmte wees, omdat die kerk ‘n familie is

 

Net so is die Nuwe Jerusalem ontwerp om ‘n boodskap oor te dra.  Op.21:9-21 gaan nie net oor die lewe hierna nie, maar dit sê ook iets van die kerk hier op aarde.  In Engelse praat ons van ‘the church militant and triumphant’, van die kerk wat nog op aarde teen sonde en die duiwel moet stry, en van die gelowiges wat alreeds oorwin het en in die hemel is.  Op.21 gaan oor beide.  Op die nuwe aarde sal ons die volheid daarvan geniet, maar daar is ‘n sekere sin waarin ons nou al iets daarvan beleef (Heb.12:22-23).

 

Haar heerlikheid (v.9-11)

Engels het twee algemene woorde vir huis.  ‘House’ verwys na die struktuur, terwyl ‘home’ die persoonlike en huislike element beskryf.  Voor ‘n man trou bly hy in ‘n ‘house’ – die huislike gemak pla hom nie eintlik nie.  Maar as sy vrou intrek word dit ‘n ‘home’, omdat sy dit huislik en gemaklik maak.  So is dit ook met die Nuwe Jerusalem.  Dit gaan nie hoofsaaklik oor die strate en paleise nie, maar oor die inwoners; oor Jesus en sy bruid.

 

In hfst.15-16 het God vir sewe engele die sewe bakke van sy toorn gegee.  In 17:1 het een van hierdie engele die groot prostituut of aardse Jerusalem vir Johannes gewys.  In v.9 het een van dieselfde engele vir hom die bruid of Nuwe Jerusalem gewys.  Ek het reeds in v.2 gesê dat die bruid die kerk is (vgl. Ef.5:31-32).

 

Johannes is in die Gees weggevoer om die Nuwe Jerualem te sien (v.10, 17:3).  Toe hy die prostituut gesien het, was sy soos rebelse Israel van ouds in die woestyn (17:3).  Maar toe hy die bruid gesien het, was sy volgens God se Woord op ‘n groot en hoë berg (v.10, Jes.2:2-3, Ps.48:3).  Jesus het van die kerk gesê:  “Julle is die lig van die wêreld.  ‘n Stad wat bo-op ‘n berg lê, kan nie weggesteek word nie” (Mt.5:14).

 

Johannes het ook gesien dat die stad heilig of afgesonder is vir die Here (v.10, 1 Kor.1:2).  Sy het uit die hemel van God af neergedaal, om só te wys dat die kerk se verlossing geheel en al van Hóm af kom (v.10, Ef.1:3-14).

 

Soos die vrou in Sp.31:10, was God se bruid soos ‘n skaars en kosbare juweel, soos ‘n pragtige jaspissteen en so helder soos kristal (v.11).  Omdat God se heerlikheid ook so is (4:3), wys v.11 vir ons dat sy dit weerspieël het, net soos wat ‘n goeie vrou haar man se heerlikheid weerspieël (Sp.12:4, 1 Kor.11:7).

 

Wat leer v.9-11 vir ons?

 

[1] Jy is Jesus se bruid.  Om in gemeenskap met Hom te lewe, moet jy deur die Woord, gebed en die kerk tyd met Hom spandeer.

 

[2] Die feit dat die Nuwe Jerusalem of die kerk die hoogste berg is (v.10), beteken dat Bybelse Christenskap die grootste en mees invloedryke godsdiens in die wêreld sal wees.  Dit maak my hoopvol, en spoor my aan om vir herlewing, sending en evangelisasie te bid.

 

[3] As die kerk soos ‘n waardevolle juweel is, wys dit dat sy kosbaar is vir God.  “Omdat jy kostelik is in my oë, hooggeag is, en Ek jou liefhet” (Jes.43:4).  En as Hý die kerk so beskou, moet sy nie ook so wees vir jóú nie?  Moet jy nie jou tyd, toewyding, krag, gebede, gawes, en geld gee, sodat sy kan groei nie?  Sommige mense gee meer aandag aan hulle honde as wat hulle aan Jesus en die kerk gee.  Moenie soos hulle wees nie.

 

Haar ontwerp (v.12-14)

Elke vyf of tien jaar sal iemand in ‘n Bybelstudie vra wie nou eintlik die twaalfde apostel is:  Paulus, of Matthias wat in Judas se plek gekies is; wie van hulle se name is op die Nuwe Jerusalem geskryf?  Die Bybel sê nie vir ons nie, en eintlik maak dit nie saak nie.

 

Johannes se punt met die twaalf stamme en die twaalf apostels in v.12-14, is om te wys dat al die gelowiges in die Ou- en Nuwe Testamente deel is van God se bruid, die Nuwe Jerusalem of die kerk (vgl. Ef.2:11-22).

 

Om te wys hoe veilig dit is, het die stad ‘n hoë en groot muur gehad (v.12).  “Die Engel van die HERE trek ‘n laer rondom die wat Hom vrees, en red hulle uit.” (Ps.34:8).  “Rondom Jerusalem is berge; so is die HERE rondom sy volk van nou af tot in ewigheid.” (Ps.125:2).  “En Ek sal vir hom wees, spreek die HERE, ‘n vurige muur rondom en tot heerlikheid daar binne-in.” (Sg.2:5).

 

Volgens Jes.60:18 word die mure ‘verlossing’ genoem.  Niemand kan ons in hierdie lewe of op die nuwe aarde uit God se hand uit ruk nie – ons is veilig (Jh.10:28-29).  Soos gerubs die boom van die lewe opgepas het (Gn.3:24), sal engele by die stad se hekke waghou om te wys dat dit veilig is (v.12).

 

Daar was twaalf hekke – drie in elkeen van die vier windrigtings – met die name van die twaalf seuns van Israel daarop gegraveer (v.12-13, Esg.48:31-34).  Die vier windrigtings wys vir ons dat mense uit alle nasies in die kerk en in die hemelse stad sal inkom (Mt.24:31, Lk.13:29).  Die twaalf stamme se name op die hekke wys dat verlossing uit die Jode is, aangesien Jesus as ‘n Jood gebore is (Jh.4:22, Rm.9:5).

 

Die name van die twaalf apostels was op die stad se twaalf fondasiestene gegraveer (v.14).  Die fondasie beteken dat die kerk vasstaan, en dat sy nie geskud kan word nie (3:12, Heb.11:10).  Die apostels se name wys dat Christus die fondasie van sy lering vir húlle gegee het om vir die kerk te gee (Mt.16:18, Ef.2:20, 1 Kor.3:10-11).

 

Elkeen wat hierdie lering hoor en doen, bou op die fondasie (Lk.6:47-48).  As jy die Bybel hoor en lees maar nie doen nie, het jy geen fondasie of sterk mure om jou teen die storm van God se oordeel te beskerm nie (Mt.7:21-27).  Jy is nog ongered en moet jou bekeer (Jk.1:21-22).

 

As jy nóú in Jesus glo, kan jy vandag al in die hemelse stad ingaan.  Jesus het in Jh.10:9 gesê:  “Ek is die deur; as iemand deur My ingaan, sal hy gered word”.  Wanneer Jesus weer kom sal jy letterlik deur die stad se hekke loop en Hom van aangesig tot aangesig sien.  Die gedagte hieraan moet jou aanspoor om hier en nou vir Hom te lewe.  Moenie dinge doen waaroor jy skaam sal wees as jy Hom eendag in die oë moet kyk nie.

 

Haar afmetings (v.15-17)

‘n Paar jaar gelede het ek oor die hemel gepreek.  Ek het v.15-17 aangehaal, en gesê dat die hemelse stad vier keer groter as Suid-Afrika is (4.8 miljoen km2, teenoor óns land se 1.2 miljoen km2).  Ek is egter nie meer oortuig dat Johannes letterlike afmetings in gedagte gehad het nie.  Kom ek wys vir jou hoekom ek so sê.

 

Die engel het ‘n goue meetstok gehad (v.15, Esg.40:3).  Hy het die stad se poorte en mure afgemeet om te wys dat dié wat binne-in was, onder God se beskerming is (v.15, 11:1-2, Sg.2:1-5).  In v.16-17 sien ons dat die stad 12 000 stadia hoog, breed en lank was, en dat die muur 144 el was.

 

Ek is nie heeltemal oortuig dat ons die mates in moderne idiome moet vertaal, sodat ons dink die stad is 2200 km hoog nie.  Die engel het juis menslike veelvoude van twaalf gebruik om te wys dat die stad meer as genoeg plek gehad het om die twaalf stamme en die twaalf apostels se ‘nageslag’ te akkomodeer (v.16-17, 12, 14, 7:9, Jh.14:2).

 

Soos die Allerheiligste van die tempel, was die stad ‘n perfekte kubus (v.16, 1 Kon.6:20).  Die punt is dat die kerk en die nuwe aarde met God se heerlikheid gevul sal wees, en dat dit ‘n plek van spesiale aanbidding is.  God se heiligdom is nie meer tot ‘n sekere plek beperk nie, maar is in ons (v.22, Jh.4:20-24, 14:21, 23).

 

Die stad se mure was baie hoog, maar nie naastenby so hoog soos die stad self nie (v.16-17).  Die punt is weer dat God sy bruid in die hemel en op die aarde sal beskerm, en dat haar heerlikheid nie weggesteek kan word nie.

 

As jy deel van Jesus se bruid, die kerk is, sal Hy jou beskerm.  Maar as jy eenkant en op jou eie is, of deur Bybelse dissipline van die gemeente afgesny is, verbeur jy God se spesiale genade, guns en beskerming (1 Kor.5:4-5, 1 Jh.5:18-19).

 

Om een of ander rede verstaan party Christene dit nie.[1]  Hulle dink dat hulle buite en sonder die kerk van Jesus Christus kan funksioneer.  Hulle respekteer nie die ‘mure’ wat God daargestel het om hulle te beskerm nie.  Hulle soek ‘n berader wanneer dit met hulle sleg gaan, maar verstaan nie dat hulle juis sukkel, omdat hulle nie deel is van ‘n goeie gemeente nie.  Ek probeer nie sê dat mense wat getrou is geen probleme het nie, maar hulle het verseker die middele om dit op te los.  Toe Asaf gesukkel het om sý probleem op te los, het hy hulp gekry toe hy “in die heiligdomme van God ingegaan” het (Ps.73:17).

 

Daarom is die oplossing vir kerklose Christene met probleme nie berading nie, maar bekering van hulle ontrouheid aan die liggaam.  As kerklose mense vir Martyn Lloyd-Jones gevra het om hulle te beraad, het hy gesê:  ‘Kom vir 13 opeenvolgende weke kerk toe.  Luister na die prediking van die Woord en pas dit toe.  As jy aan die einde daarvan nog dink dat jy berading nodig het, kan jy vir my sê.’  Hy was reg toe hy gesê het:  ‘as preaching goes down, personal counselling goes up.’[2]  Moet jouself dan nie in die voet skiet, omdat jy die kerk en God se algemene genademiddele geringskat nie.

 

Haar boumateriaal (v.18-21)

In die afgelope dekade het dit populêr geraak om êrens in jou huis se versiering klip te gebruik.  As jy baie geld het is die klippe eg en nie nagemaak nie.  Hoe moet ‘n stad dan lyk waarvan die mure van jaspis gemaak is (v.18, 11)?  Beter as Salomo se tempel in 1 Kon.6:30, was die stad en sy strate van suiwer goud, so helder soos glas (v.18, 21).  Die goud herinner ons aan die beproewings wat God stuur om ons geloof te suiwer (1 Pt.1:7).

 

Soos die tempel se fondasie in 1 Kon.5:17, was die fondasiestene van die stadsmuur met edelstene versier (v.19-20, vgl. Jes.54:11-12).[3]  Ons het reeds in v.14 gesien dat die name van die apostels daarop gegraveer is.  In Eks.28:17-21 is die stamme se name op twaalf verskillende edelstene gegraveer, en het die hoëpriester dit op sy bors gedra.  Ons kan weereens sê dat die kerk uit die Ou- en Nuwe Testamente in die Nuwe Jerusalem teenwoordig is.

 

Die twaalf poorte is van twaalf pêrels gemaak, elke poort van ‘n enkele pêrel (v.21).  Ons praat nie hier van pêrels wat so groot soos ‘n ertjie is nie.  Die juweel-ryke stad met sy poorte van pêrels sê vir ons iets van die onskatbare waarde van God se kerk en Koninkryk:  “Verder is die koninkryk van die hemele soos ‘n skat wat verborge is in die saailand, wat ‘n man kry en wegsteek; en uit blydskap daaroor gaan hy en verkoop alles wat hy het, en koop daardie saailand.  Verder is die koninkryk van die hemele soos ‘n koopman wat mooi pêrels soek; en toe hy een baie kosbare pêrel kry, gaan hy weg en verkoop alles wat hy het, en koop dit.” (Mt.13:44-46).

 

Hierdie verse is veronderstel om jou met jou geldsake te help.  Is jy ‘n ryk gelowige?  Wees vrygewig in jou hulp aan die armes en sendelinge, en maak só vir jouself skatte in die hemel bymekaar (Lk.12:33, Fil.4:15-19, 1 Tm.6:17-19).  Hoekom wil jy in hiérdie wêreld skatte opgaar, as dit buitendien in die toekoms vernietig gaan word (Mt.6:19, 1 Kor.7:31, 1 Jh.2:17)?

 

Is jy ‘n arm gelowige?  Jy is ryker as wat jy besef.  Die Nuwe Jerusalem se rykdom is ‘n prentjie van die heerlike rykdom wat God vir die kerk gegee het (2:9, Rm.9:23, 10:12, 11:33, 2 Kor.6:10, 8:9, Ef.1:3, 18, 2:7, 3:8, 16, Jk.2:5).  God het vir jou die Koninkryk gegee, sodat die hemel met al sy skatte joune is (Mt.25:34, Lk.12:32).

 

Moenie jou rykdom in terme van geld en eiendom meet nie.  ‘Is ek deur my geloof in Christus deel van die Nuwe Jerusalem?’ is die vraag wat jy vir jouself moet vra.  Is jy deur wedergeboorte – nie net op papier nie – deel van die kerk van Jesus Christus?

 

Moenie soos sommige mense ‘n lae siening van die kerk hê nie.  Moet ook nie soos Katolieke die kerk bo Christus en die Bybel verhef nie.  Kry ‘n hoë, Bybelse, en gebalanseerde siening van die kerk.  Sien dit soos Johannes dit in Op.21 gesien het.

 

[1] Ek praat nie hier van mense wat a.g.v. hulle gesondheid wegbly nie, maar van mense wat by die gemeente kán wees, maar nie wíl nie.

[2] Martyn Lloyd-Jones, Preaching and Preachers, p.17

[3] Vir ‘n beskrywing van sommige van die stene, kan jy die volgende preek opsoek:  https://baptistekerkkemptonpark.wordpress.com/2015/09/26/n-spieelbeeld-van-jesus/

Die ABC van gemeentesang

Congregational singing 2

In ons gemeente beklemtoon ons die suiwer prediking van God se Woord.  Daar is egter ‘n paar gebiede waarin ons sukkel.  Gemeentesang is een van hulle.  Van ons beste musikante het na ander dorpe toe verhuis.  Ons bekwame musiek leier van 13 jaar is op die oomblik buite aksie, en sal hopelik teen Augustus weer by die groep aansluit.

 

Ons maak ook nie die gebou vol nie.  In ‘n gebou wat 160 kan sit, is ons 75 mense in die oggend en 35 in die aand; met ‘n hoë plafon voel ons dit.  En dan het ons nuwe musikante wat nou eers vir ‘n paar maande saam speel.  Daar is nóg een of twee faktore wat maak dat ons sukkel.

 

Maar hierdie probleme is die nr.1 rede hoekom ons sukkel nie.  Ons het Bybelse instruksie nodig.  Wat sê die Bybel oor samesang en hoekom is dit belangrik?  Kol.3:16 sal ons help om hierdie en ander vrae te beantwoord.

 

Die liedboek van gemeentesang

Mense verskil oor gemeentesang.  In ons gemeente is daar party mense wat van Halleluja-liedjies hou, terwyl ander die nuwe liede verkies.  In ander kerke hou sommige mense van kitare, terwyl ander die orrel verkies.  Een gemeente is kontemporêr en ‘n ander een konserwatief.  Wat is die basis waarvolgens ons moet besluit wat reg is?

 

Die Woord van Christus moet die basis van ons gemeentesang vorm.  Die feit dat dit die Woord van Christus is, impliseer dat ons liede op Hom moet fokus; dit moet Christo-sentries wees.  As ‘n ongelowige by die erediens was en tydens die preek geslaap het, moes hy êrens in een van die liede die evangelie gehoor het.

 

Christo-sentriese gemeentesang impliseer verder dat ons liede nie op die mens, sy behoeftes en sy gevoelens fokus nie.  Die liedjie wat sê:  ‘You thought of me, above all,’ fokus op die mens en nie op Jesus nie.  Dit skep die idee dat Hy ons benodig, en dat Hy nie sonder ons kan lewe nie.

 

Christo-sentriese liede weet dat Jesus ‘n Liefdevolle en Getroue Vriend is, maar sing nie asof Hy ons ‘cool pal’ is nie; dit bewonder sy groot liefde, maar sing nie asof Hy ons meisie of kêrel is nie.

 

‘Die Woord van Christus’ impliseer dat die Bybel ons liede se inhoud moet bepaal (Ps.119:54).  Wat moet ons sing?

 

  • Ons moenie net die Psalms sing nie, maar ons moet dit ook nie afskeep nie.
  • Met lofgesange moet ons die Here vir sy Persoon, karakter en dade prys.
  • In plaas van vleeslike liede, moet ons geestelike liede

 

So sal ons sing wat die Here wil hê, en nie maar net liede wat ons lekker laat voel, of liede waarmee mense gemaklik is nie.  Ons moenie bloot die ou koortjies of Hillsong se nuutste treffer wil sing, omdat dit mooi instrumente het, of omdat die wysie ‘catchy’ is nie.  Die vraag moet altyd wees:  ‘Wat sê die Bybel?’

 

Die Bybel sê bv. nié dat Jesus die Heilige Gees se Seun is nie.  Dit was ‘n tikfout in een van ons liede:  ‘Kom O Skepper Gees… Leer my van u Seun…’  Die regte woorde moet wees:  ‘Leer my van die Seun…,’ en daarom het ons dit verander.

 

Die Here wil hê ons moet Hom in waarheid aanbid (v.16, Jh.4:24).  Om bloot te sê jy is opreg is nie genoeg nie.  Ussa was opreg, en tog het God hom laat sterf, omdat hy sy eie reëls gevolg het (2 Sm.6:5-7, 2 Kron.15:2, 15, Nm.4:15, 7:8-9).  Dít is hoe ernstig die Here is dat ons Hom volgens sy Woord moet aanbid.  Maar dis nie al nie.  God wil ook hê dat ons Hom in gees moet aanbid (Jh.4:24).  Hier is wat ek bedoel.

 

Die hart van gemeentesang

Jy ken seker die storie van die man wat Psalm 23 voorgedra het, en mense se applous gewen het?  Toe hy klaar was het hy die mense in die gehoor uitgedaag om dit beter as hy op te sê.

 

‘n Ou man het dit opgesê.  Toe hy klaar was het niemand applous gegee nie; almal het gehuil.  Mense het gevra wat die verskil was.  ‘Die kunstenaar ken die Psalm; die ou man ken die Herder,’ het iemand geantwoord.

 

Net so kan ons in gemeentesang met koue harte die Bybel se reëls volg:  ons kan die Here in waarheid aanbid, sonder dat ons Hom in gees aanbid; die Woord kan in ons koppe wees, sonder dat dit in ons harte is; ons kan die woorde met ons lippe sê, sonder dat dit ons siele raak (v.16, Jh.4:24).

 

As ons dan die Here met opregte wil prys, moet ons seker maak dat ons gered is.  Jy móét besef dat jy sonder Hom meer verlore is as iemand wat in digte mis in die berge verdwaal.  Jy moet op Jesus vertrou en besef dat net Hý jou van die ewige oordeel kan red.

 

Jy moet na Hom toe uitroep as die enigste hoop om vergewe te word.  Jy moet jouself aan Hom toevertrou en glo dat die Vader sý perfekte lewe, kruisdood en opstanding in jou plek sal aanvaar.  Jy moenie meer vir jouself lewe nie, maar vir Hom.

 

En as jy dít gedoen het, kan jou lofprysing vir Hom aanneemlik wees en kan jy Hom in gees en waarheid aanbid (v.16, 1-15, Jes.1:12-18, Mt.5:23-24, 1 Tm.2:8).  Om die Here in gees te aanbid, moet sý Gees jou hart vul.  Dit kan net gebeur as jy die Boek wat deur die Gees geïnspireer is, indrink soos wat ‘n dronkaard wyn drink:  jy moet baie daarvan inneem (v.16, Ef.5:18).

 

En as jy die Woord biddend in jou hart gebêre het, sal dit vanself in aanneemlike lofprysing soos heuning van jou lippe afdrup, want wat die hart van vol is loop die mond van oor (Mt.12:34).  Doen dan moeite om jou hart en lewe met God se Woord te vul:  luister na Bybelse lering en prediking; lees, bestudeer, bepeins, memoriseer en gehoorsaam die Woord van God (Ps.1:2, 119:11, 97).

 

As jy dít doen, sal die Woord ryklik in jou woon.  Dit sal jou hart, gesindheid, denke, woorde en dade oorheers en deurweek.  Die Heilige Gees sal jou hart in ‘n tuiste vir die Woord van God omskep.

 

Dít is waaroor Geesvervulde lofprysing gaan.  Dit begin nie wanneer jy by die erediens instap nie; jou hele lewe moet met die Woord gevul wees.  Maak veral seker dat jy voor die erediens ‘n tydjie afsonder om jou hart reg te kry.  Bely jou sonde, bid vir hulp om die Woord te verstaan, dank die Here vir sy goedheid.

 

Kom dan met ‘n dankbare hart vol van blydskap na die erediens toe:  “Enter his gates with thanksgiving, and his courts with praise!” (Ps.100:4, ESV).  Moenie onvoorbereid kom soos wat die populêre lied sê nie:  ‘Come, now is the time to worship… Come, just as you are to worship.’

 

Doen alles wat jy kan om die Here uit ‘n Geesvervulde hart te prys.  Sorg dat jy jou definisie van Geesvervulde lofprysing reg het.  Dit het niks te doen met ‘n klomp mense wat in brabbeltale praat, omval, hoendervleis kry, of ‘n ekstatiese ervaring het nie.

 

Om emosioneel te raak wanneer jy sing beteken ook nie outomaties dat die Heilige Gees teenwoordig is nie.  Mense raak emosioneel wanneer hulle die volkslied by ‘n rugby wedstryd sing, of as Bobby van Jaarsveld by ‘n musiek konsert vir hulle soene blaas.

 

Emosie op sy eie kan nooit vir jou ‘n geestelike ervaring gee nie.  Daarom sing ons nie vir 90 minute totdat ons ‘n emosionele ‘high’ bereik het nie.  Ons sing ook nie ‘n reëltjie met vyf woorde vyftien keer oor, totdat ons in ‘n beswyming ingaan en beheer verloor nie.

 

Kerke wat so aanbid fokus op hulleself en nie op die Here nie.  Dit is nie die Heilige Gees en sy waarheid wat hierdie mense help om hulle emosionele ‘high’ te bereik nie, maar die oorverdowende musiek, die eindelose herhaling, die gekleurde ligte, die rookmasjien, die massas wat om hulle skreeu, en die konsert wat op die verhoog aan die gang is.  Dit lyk meer na ‘n sekulêre rock konsert as na ‘n erediens.

 

Hierdie mense sou nooit so ‘vol van die gees’ gewees het as al die ligte aan was, as dinge ordelik geskied het, as die gemeente se stemme harder was as die dromme en die kitare, as hulle net vier liede gesing het, as elke lied net een keer gesing is, en as die liede se inhoud gelaai was met soliede teologie nie.  Dit wys vir ons dat hulle emosie vleeslik opgewek is.

 

Emosie moet eerder ons reaksie op die waarheid wees.  As die Gees ons harte vul en die Woord ryklik in ons woon (v.16, Ef.5:18), sal God-verheerlikende emosies in riviere van lof oor ons lippe vloei.  Ons harte sal met liefde vir Jesus brand (Lk.24:32).  Ons sal vol van dankbare blydskap wees en die Here met lofgesange prys (v.15-17).

 

Die skool van gemeentesang

‘n Tagtig jarige tannie in ons gemeente het vir my gesê dat sy Totius se beryming van die Psalms geleer het toe sy klein was.  ‘Ek onthou dit vandag nog,’ het sy gesê.  Ons onthou God se Woord makliker as ons dit sing (Dt.31:19, 22, 30, die Psalms).  Daarom moet ons mekaar met Bybelse lofliede onderrig en vermaan (v.16).

 

Die Bybelse woorde van hierdie liede sal vir ons wysheid gee en die waarheid in ons harte vas sement (v.16, 2:3).  Omdat ons die Bybel op hierdie manier leer, sal vals woorde vir jare lank in ons koppe vassit en ons op die verkeerde pad lei.  Sing daarom die waarheid om jouself en ander van die Here te leer, om jou en hulle aan te spoor om Hom beter te volg.

 

Om mekaar goed te onderrig, moet ons weet wat ons sing.  As daar ou woorde is, moet ons dit verduidelik of verander.  Ons liede moet eenvoudig wees, maar dit hoef nie oppervlakkig te wees nie.  Dit is bv. nie verkeerd om te sing:  ‘God is so goed, God is so goed, God is so goed, Hy’s so goed vir my’ nie.

 

Maar ons kan nie net sulke koortjies sing en verwag dat ons aanbidding die hoë pieke van ‘n geestelike Berg Everest sal bereik nie.  Daarom moet ons ook liede met Bybelse substansie sing.  Ons moet bv. sing:

 

In die hemel is die Heer,

en sy glans is soos kristal.

Hy’s die heilige van God,

en Hy heers oor die heelal.

Daar is mag in sy Woord,

soos die waters druis sy stem.

Soos die son op die see se blou,

so die rykdom van sy trou…

Miljoene in gereedheid,

span die eng’le om sy troon.

Verbysterend sy sieraad,

en die weelde van sy kroon…

 

Die skool van gemeentesang vorm tot ‘n groot mate die beeld wat ons van God het.  Daarom moet ons nie vir ons kinders lawwe liedjies oor God, Verlossing, en die res van die Bybel leer nie (bv. die Bybel-liedjies wat hulle op Veggie Tales leer).

 

Ons kan nie verwag dat hulle Jes.6 se heerlike beeld van God moet hê, as ons vir hulle liedjies leer soos die een wat my kinders by ‘n kamp geleer het nie:  ‘Ek spring soos popcorn as ek vir Jesus sing, popcorn sal ek vir Jesus spring, popcorn want ek is baie bly, Jesus het gekom vir jou en my…’

 

Die melodie van gemeentesang

Die meeste mense sal vir jou sê dat die melodie nie belangrik is nie, en dat dit die woorde is wat saakmaak.  Maar mense wat films maak sal vir jou sê dat die melodie baie belangrik is.  Jy kan spanning, blydskap, hartseer, vrees, kwaad, en ander emosies deur die melodie opwek.

 

Daarom moet ons seker maak dat die melodie, die ritme en die instrumente ons lofliede se woorde komplementeer.  Dit moenie die aandag van die woorde af wegvat of daarmee bots nie.  Ons moenie méér beïndruk wees met die wysie as met die God van wie ons sing nie.  En tog moet die musiek ook pragtig wees en iets wys van die God wat dit gemaak het.

 

Ons het ‘n oulike CD vir kinders wat vir hulle Bybelversies leer.  Maar daar is een lied waarvan ek nie hou nie, omdat die melodie die woorde weerspreek.  Die woorde is aangehaal uit die laaste deel van 2 Kor.9:7:  “God loves a cheerful giver.” (ESV).  Maar wanneer die kinders die liedjie sing, sê hulle:  ‘God loves a cheerful giver, ha-ha-ha-ha-ha…’

 

Die vers gaan glad nie oor iemand wat uit sy maag uit lag wanneer hy vir die Here se werk bydra nie.  Ek het nog nooit gesien dat iemand in ons gemeente dit doen nie, en dink dat hierdie liedjie se melodie met die woorde bots.

 

Wanneer ons saam sing kan ons ook nie ‘n opgeruimde melodie hê wanneer ons oor God se oordele sing, of wanneer ons ons sondes bely nie.  Maar ons kan ook nie ‘n droewige melodie hê as ons die Here vir sy wonderlike verlossing prys nie.  ‘Joy to the World’ moet daarom ‘n ‘Joy to the World’ tipe melodie hê.

 

Na my mening is daar ‘n paar skrywers wat hierdie kuns bemeester het.  As jy van ouer musiek hou, is niemand beter as Isaac Watts en Charles Wesley nie.  As jy hedendaagse gemeentesang verkies, is die Getty’s, Stuart Townend en Bob Kauflin goed.  Ek dink dat Hillsong en Jesus Culture nie die beginsels volg wat ek hierbo genoem het nie.[1]

 

As gelowiges vermy ons sekere style, omdat die wêreld dit gebruik om hulle immorele en goddelose agenda te dryf.  Heavy Metal word bv. gebruik om die werke van duisternis te propageer, en dus is dit nie genoeg om net die vieslike woorde te verander nie.  Die boodskap lê nie net in die woorde nie, maar in die styl.  ‘n Mens kan dus nie ‘n melodie gebruik wat die werke van die duisternis bevorder om Jesus se die lig mee te verkondig nie.  Dt.12:4, 30-31 sê dat ons nie die wêreld se metodes moet gebruik om die Here te aanbid nie.

 

‘Soos in die eerste duisend of meer jaar van die kerk se geskiedenis, behoort ons glad nie eers instrumente te gebruik nie,’ sal ‘n baie konserwatiewe gelowige vir jou sê.[2]  Persoonlik dink ek dat die vroeë kerk verkeerd was.

 

Volgens Paulus moet ons Psalms sing (v.16), en in Ef.5:19 sê hy dat ons dit met melodieë moet doen [Gk. psallō].  Die Griekse woord praat letterlik van iemand wat ‘n snaarinstrument pluk.  En as ons Psalms moet sing, sê Ps.150 dat ons die Here met allerhande instrumente moet prys.  Talle van die Psalms se opskrifte sê ook dat die lied met ‘n instrument begelei moet word.

 

Maar in dieselfde asem is dit nodig om te sê dat die instrumente nie die mense se stemme moet uitdoof nie.  Ons harte en stemme moet die hoof instrumente wees waarmee ons die Here loof en dank.

 

Die cresendo van gemeentesang

Cresendo beteken hoogtepunt of klimaks.  Volgens v.16 is God en sy heerlikheid die cresendo of klimaks van ons gemeentesang.  God het ons geskep en gered om Hom te verheerlik (Jes.43:7, 21, 1 Kor.10:31, 2 Kor.5:9, 15, Ef.1:6, 12, 14).

 

Dit is ook die rede hoekom ons nie soos Moslems, Hindoes en mense van ander godsdienste is nie – ons sing.  Dit kan nie anders nie.  God het ons oë oopgemaak om sy heerlikheid te sien; ons is bly dat Hy ons gered het.  Om dan nié die Here met lofliede te prys nie, is erger as moord en verkragting.

 

Gemeentesang is egter nie die enigste manier hoe ons die Here aanbid nie.  Ek ken ‘n ds. wat by ‘n ander gemeente gaan preek het.  Toe hulle klaar gesing het, het die musikante agter in die kerk op hulle steitjies gaan sit om te slaap.  Hy het voor die hele kerk vir hulle gesê:  ‘Gemeentesang is nie die enigste deel van aanbidding nie; Bybelse prediking is ook aanbidding – sit regop.’

 

‘n Vrou het eenkeer vir my gesê:  ‘As die musiek goed was, gee ek nie om of die preek sleg is nie.’

 

Die ds. in die eerste storie was reg, en die vrou in die tweede een verkeerd.  Ons moet die ABC van gemeentesang ken, sodat ons die Here met opregte harte kan prys.  Ons moet egter nie dink dat gemeentesang die A-Z van aanbidding is nie.  Om die Here reg te aanbid moet jy jou lewe aan Hom toewy (v.17, Rm.12:1).

 

[1] Lees gerus die drie artikels oor ‘The Gospel According to Hillsong’ by http://www.gty.org

[2] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 1, pp.68-69; Part 2, pp.169-171; Part 3, pp.229-230.

Die hemel se volkslied

Hallelujah-Chorus

Die wêreld weet nie wat halleluja beteken nie.  Jare gelede was daar ‘n populêre lied wat gesê het:  ‘It’s raining men, hallelujah!’  In sommige kerke dink mense nie mooi voordat hulle ‘halleluja’ of ‘amen’ sê nie.  Ek het ‘n diens bygewoon waarin mense ‘amen!’ geroep het toe die spreker sê:  ‘Ons staan agter op ‘n trok in Rusland…’

 

Wanneer ek dan in hierdie preek die woord ‘halleluja’ gebruik, bedoel ek dit nie as ‘n cliché nie, maar gebruik ek dit soos wat Johannes dit in Op.19:1-10 gebruik het.

 

Die eerste halleluja (v.1-2)

Omdat die woord ‘halleluja’ so algemeen in ons musiek voorkom, dink ons nie altyd mooi wat ons sê wanneer ons dit sing nie.  Dit was nie die geval in Op.19 nie.

 

Johannes het iets gehoor wat geklink het soos die stem van ‘n baie groot menigte in die hemel (v.1, 5:11-14, 7:9, 11:15).  ‘Halleluja!’ het hulle uitgeroep (v.1).  Ek het vroeër in die reeks gesê dat ‘halleluja’ slegs hier in die Nuwe Testament voorkom, en dat dit letterlik ‘prys Jah(we)’ beteken.

 

Waarvoor het hulle die Here geprys?

 

[1] Die mens se verlossing kom geheel en al van die Here af (v.1, Rm.8:29-30, 11:36, Ef.2:8-9).  Die Here het ook sy bruid van die prostituut se onderdrukking verlos (18:20).

 

[2] Omdat verlossing van die Here af kom, het hulle gesê dat die heerlikheid aan Hom behoort en aan niemand anders nie:  Soli Deo Gloria (v.1, Jes.48:11).

 

[3] Hulle het Hom ook geprys dat Hy die mag gehad het om te skep, te onderhou, die geskiedenis te beheer, te verlos en te oordeel (v.1).

 

Die rede hoekom hulle Hom so geprys het, is omdat Hy waaragtig en regverdig was toe Hy die groot prostituut genaamd Babilon – dit is, Jerusalem – geoordeel het (v.2, hfst.17-18).[1]  Dit was immers a.g.v. háár geestelike egbreuk dat die land [Gk. ] in ‘n moeras van immoraliteit verval het (v.2).

 

Verder was dit ook sý wat die bloed van die Here se diensknegte vergiet het, en daarom het Hy wraak geneem en haar geoordeel (v.2, 18:20, 24, 16:6, Dt.32:35, 41, 43, Lk.11:47-51, vgl. 2 Kon.9:7).

 

Die tweede halleluja (v.3)

Robert Murray McCheyne was ‘n Skotse prediker in die 1800’s.  Op 9 Nov. 1834 het hy gehoor dat iemand wat baie verkeerde lering versprei het, gesterf het.  Hy was bly oor die nuus.[2]  Toe ek dit gelees het was ek aanvanklik geskok.  Maar as ek dit met Op.19 vergelyk, besef ek dat hy reg was.

 

Die groot menigte van v.1 het weer ‘halleluja!’ geroep (v.3).  Jerusalem was soos Sodom, en daarom het haar rook soos Sodom s’n in die lug opgestyg (v.3, 11:8, 17:16, 18:8).  Die rook was ‘n voorsmakie van die ewige straf wat sy in die hel sou beleef het (v.3, 14:10-11, Jes.34:8-10, 2 Pt.2:6, Jud.7).

 

Hoe moet ons hierdie eerste drie verse toepas?  Soos die gelowiges in hierdie verse, sal jy ook die Here vir jou verlossing prys wanneer jy in die hemel is.  Jy sal geen krediet vir jouself neem, asof die bepalende besluit vir jou redding by jóú en jou vrye wil gelê het nie.  Jy sal verstaan dat Hý die Outeur en Voleinder van jou geloof is, dat Hý die goeie werk in jou begin en volbring het, en dat Hy jou gered het tot die lof van sý heerlikheid (Heb.12:2, Fil.1:6, Ef.1:6, 12, 14).

 

Jy sal Hom ook prys vir sy regverdige oordele oor OGOD en hulle ateïstiese ondersteuners, ISIS en ander Moslem-groepe, die Kommuniste, en die res van die kerk se vyande (v.2, Ps.58:11).  Jy sal bly wees dat jy nie self wraak geneem het nie, maar dat jy dit vir die regverdige God gelos het.  Jou lofprysing sal nie sadisties wees, sodat jy lekker kry oor jou vyande wat in die hel is nie.

 

Maar jy sal ook nie hartseer wees nie.  God se heilige grootheid, geregtigheid en almag sal so oorweldigend wees, dat dit alles oorskadu.  Jy sal sê dat dit goed en reg is dat Hy die kerk se vyande in die hel gewerp het.

 

Jy sal ook opnuut dankbaar wees dat Hy jou gered het, en dat jy nie saam met die goddelose in die hel is nie.  Jy sal besef dat jy die hel verdien het, en dat dit sy vrye genade is wat die verskil gemaak het.  Jy sal nie anders kan as om Hom vir ewig te prys in alles wat jy doen nie.

 

Die derde halleluja (v.4-5)

Ek het by twee geleenthede iemand in die hof gaan ondersteun.  By beide geleenthede het ‘n polisieman my aangespreek:  een keer omdat ek ‘n hoed op my kop gehad het, en die ander keer omdat ek teen die muur gestaan het.  En as die hof so ernstig was dat ek respek moes wys, hoeveel te meer is dit nie die geval in die hemel nie?

 

Die 24 ouderlinge en die 4 lewende wesens het voor die troon geval en die Here aanbid wat daarop gesit het.  Ek het in hfst.4 gewys dat die 24 ouderlinge ‘n rangorde van engele is, en dat die 4 lewende wesens gerubs is.[3]

 

Hulle het op hulle gesigte voor die troon geval en die Here aanbid (v.4).  Hulle ‘amen’ het die groot menigte van v.1-3 se ‘halleluja’ ge-eggo (v.4).  Dit is asof hulle gesê het:  ‘Dit ís so; ons stem saam dat die Here geprys moet word.’

 

Daar het ‘n stem van die troon af gekom:  “Prys onse God, al sy diensknegte, en julle wat Hom vrees, klein en groot!” (v.5).  Die stem wat van die troon af gekom het was Jesus s’n.  In sy menslike natuur was die Vader ook sý God, en het Hy Hom geprys (Ps.115:1, Jh.20:17, Ef.1:3, 17, Heb.2:12).  Hy het vir God se knegte, vir die wat Hom vrees, gesê om Hom te prys (v.5, 1-10).  Dit het vir almal gegeld, klein en groot (v.5, 11:18).  Dit is tog hoekom Hy hulle gemaak het (Ps.148:2, 11-14, Jes.43:7, 21).

 

En as jy hiervoor geskep is sal jou siel nie rus, totdat jy dit doen nie.  Ek bedoel nie net dat jy ‘Jesus-liedjies’ moet sing nie, maar dat jy deur tydsame gebed en bepeinsing in ‘n verhouding met die Here moet leef.  As jy dit gereeld doen sal jy op een of ander stadium ‘n diep ervaring met die Here hê, sodat jy nie anders kan as om Hom te prys nie.

 

Eers dán sal jy besef dat ware lofprysing die hoogste piek is wat jy ooit in hierdie wêreld en in die volgende een sal bereik.  Ewe skielik sal die plesiere van hierdie wêreld vir jou leeg en hol wees.  Jy sal agterkom dat drank, vriende, jou huweliksmaat en kinders, seks, rykdom, nuwe goed, ‘n ander werk, lekker kos, populariteit en aansien, akademiese grade, jou net tydelik gelukkig kan maak.  Om ware vervulling, satisfaksie en versadiging te hê, moet jy die Here prys.  Dit kan nie anders nie, omdat Hy jou hiervoor gemaak het.

 

Die vierde halleluja (v.6-9)

Wanneer iemand in Johannes se tyd verloof geraak het, moes hy ‘n bruidsprys aan die bruid se pa betaal het.  Verlowing was meer bindend as wat dit vandag is; dit moes met ‘n amptelike skeibrief verbreek word (Mt.1:18-25).

 

As die man klaar verloof geraak het, het hy vir ‘n kort tydjie weggegaan om alles gereed te kry vir die troudag.  As dit gereed was, het hy sy bruid kom haal en haar na sy huis toe gevat.

 

Hulle het vir sewe dae fees gevier, en aan die einde daarvan beloftes uitgeruil.  Daarna het hy haar in sy huis ingebring.[4]  Dit sal help om hierdie agtergrond in gedagte te hou wanneer jy v.6-8 bestudeer.

 

Johannes het weer ‘n stem gehoor wat soos ‘n groot menigte klink, soos die gedreun van baie waters en soos die geluid van harde donderslae (v.6, 14:2).  Hulle het die Here met ‘n ‘halleluja’ geprys, omdat Hy as die Almagtige God regeer het (v.6).  Sy aardse Koninkryk het begin toe Jesus na die hemel toe opgevaar het en dit in sy Naam geregistreer is; dit sal oor die wêreld versprei en by die wederkoms vervul word (hfst.5, 11:15, 17, Ps.2:6-8, 110:1, Dn.2:35, 7:13-14, Mt.4:17, 6:10, 12:28, 28:18, Lk.10:9, 17:21).

 

Net so het Jesus se huwelik by sy eerste koms begin, en sal dit by die wederkoms vervul word (v.7, Mt.9:15).  Kom ek verduidelik dit so:

 

Omdat Israel aanhoudend in die Ou Testament egbreuk gepleeg het, het die Here haar met ‘n skeibrief weggestuur (Jer.3:1-8, Mt.19:9).  Hy het haar egter vergewe en teruggevat (Hosea).  Maar in 16:21 en 17:16 het Hy genoeg gehad, sodat Hy die prostituut gestenig en verbrand het (Dt.22:22, Lv.21:9).

 

Dit het in 70 n.C. gebeur toe Hy die tempel met sy priesters en offers verwoes het, en so die ou verbond met Israel finaal tot ‘n einde gebring het (Heb.8:13, 10:9).  Maar dit is nie asof sy huwelik misluk het nie.  God se ware bruid was nog altyd dié wat in Christus geglo het, en nie dié wat as Jode gebore is en besny is nie (Rm.2:28-29, 9:6-8, Gal.3:7, 16, 29).

 

God het in 21:2, 9, Jes.54:5, 62:5 gesê dat die hemelse Jerusalem (die kerk volgens Gal.4:26) sy bruid is.  Deur sy dood het Hy die bruidsprys betaal, en toe sy in Hom geglo het, het Hy aan haar verloof geraak (Ef.5:22-33, 2 Kor.11:2).

 

Hy het opgevaar hemel toe om alles gereed te kry vir die troudag.  Sy het ook moeite gedoen om haarself gereed te kry, deurdat sy die blink wit trourok van haar heilige en gehoorsame dade aangetrek het (v.7-8, 3:4-5, 14:4, 1 Jh.3:3).  Deur sy kruisdood het Jesus hierdie fyn linne trourok vir haar gekoop (v.8, 7:14, Gn.3:21, Ps.132:9, Sp.31:22, Jes.61:10).

 

Die punt is dat die Here sy bruid instaatgestel het om goeie werke te doen, maar dat dit sý is wat dit moes doen (v.7-8, Ef.2:10).  God se bruid moes haarself vir die hemel voorberei, maar die Here sou gegee het wat nodig was om dit te doen (Fil.2:12-13).

 

Dit beteken nie dat sy vir die hemel moes wag om fees te vier nie.  Volgens die Bybel bestaan die fees ten minste uit drie disse, en is dit so te sê ‘n driegang maaltyd.

 

  • Wanneer iemand tot bekering kom, geniet sy in die Woord, die gemeenskap van gelowiges, die nagmaal en gebed ‘n ete met die Here (3:20, Lk.10:39, 42, Hd.2:42, 1 Kor.5:8).
  • Wanneer ‘n Christen doodgaan, gaan sy dadelik hemel toe. Daar het sy ‘n voller ervaring van die feesmaal saam met Jesus (v.7, Mt.26:29, Jh.14:2-3, Fil.1:23).
  • Wanneer Jesus weer kom, sal sy vir ewig die finale dis van die feesmaal saam met Hom geniet (Jes.25:6).

 

Is dit enige wonder dat die bruid in v.7 bly was en die Here verheerlik het?  Is die bruid se blydskap joune?  Is jy reg om by die feesmaal aan te sit?  Is die klere van jou lewe rein?  Het jy dit wit gemaak in die bleikmiddel Jesus Christus se bloed, en hou jy dit so deur ‘n heilige lewe van gehoorsaamheid?

 

Jy kan ander mense flous, omdat jy elke Sondag in die kerk sit en godsdienstige dinge doen.  Maar jy kan nie die Koning flous nie – Hy sien dwarsdeur jou.  Hy weet of jy in die kerk, huis, huwelik, skool, werkplek, en vriendekring die wit klere van ‘n rein hart en ‘n heilige lewe aan het of nie (Mt.22:11-12).  As jy dit nie aan het nie, sal jy uit die kerkbanke uit hel toe gaan (Mt.22:13).

 

Sorg daarom dat jy voortdurend die wit klere van ‘n heilige lewe aan het.  Moet egter nie dink dat jy dit self so wit gekry het nie.  Jy weet goed dat Jesus hierdie wit klere vir jou gegee het.  As jy dit nog nie het nie, moet jy vir Hom vra om jou uit die modderpoel van jou sonde te red, jou in die fontein van sy bloed te was, en vir jou die wit klere van sy geregtigheid aan te trek.

 

Só kan jy weet dat Hy jou na die troue toe genooi het, en is jy baie geseënd (v.8-9).  Soos wat jy jóú huweliksmaat en gaste gekies het, het die Here sýne gekies.  Beskou dit dan as ‘n voorreg en nie as ‘n reg nie dat Hy jou gekies het om deel van sy bruid te wees, en dat Hy jou na die troue toe genooi het (v.9, Mt.22:14, Hd.13:48).[5]

 

Dank ook die Here dat hierdie nie maar net ‘n feëverhaal is soos Sneeuwitjie of Aspoestertjie nie.  Alles wat die engel vir Johannes gesê het is God se ware woorde (v.9).

 

Die laaste halleluja (v.10)

Omtrent 15 jaar gelede het ‘n vriend van my tot bekering gekom.  Hy het vir my gesê dat ek sy lewe gered het.  Ek het mooi aan hom verduidelik dat dit die Here was en nie ek nie.

 

Iets soortgelyk het in v.10 gebeur.  Johannes was so verwonderd dat hy probeer het om die engel te aanbid.  Hy het as’t ware voor die engel se voete geval en ‘halleluja’ gesê.

 

Die engel het hom dadelik gekeer en gesê dat hy God se slaaf is net soos Johannes en die profete wat van Jesus getuig het (v.10, 5, 22:8-9, Hd.10:25-26).  As Jesus dan die middelpunt van hulle boodskap was, moes Johannes Hóm aanbid het en nie die engel nie (v.10, Lk.24:25-27, 44-45, Jh.5:46).

 

Ons moet God alleen dien:  ons mag nie tot engele bid of hulle aanbid nie, hetsy gevalle engele of heilige engele (v.10, 22:8-9, Eks.20:3, Mt.4:9-10, Kol.2:18).  Ons mag ook nie ‘n ds. vir sy preke of bediening prys, asof hy die Here is wat hierdie dinge doen nie.  Verder mag geen ds. of lidmaat mense versoek om hulle te prys nie, maar moet Jesus die middelpunt van hulle boodskap en lewe wees (v.10).

 

Ten slotte moet ek sê dat enige siening oor Openbaring wat op die fyn besonderhede van die eindtyd fokus en nie op Jesus nie, glad nie oorweeg moet word nie.  ‘n Siening wat jou bang maak en jou nie dryf om ‘halleluja!’ te sê nie, eggo nie die hemel se volkslied nie en mis die punt.

 

[1] Sien my preek, Die Lam, die Prostituut en die Antichris vir ‘n bewys dat die prostituut of Babilon ‘n skuilnaam vir Jerusalem is.

[2] Iain Murray, The Puritan Hope, p.194

[3] Sien my preek, ‘n Visioen van die hemel.  Daarin het ek gewys dat die lewende wesens ooreenstem met die gerubs in Esg.1, 10.  Ek het ook gewys dat die 24 ouderlinge op trone gesit het, en dat Paulus in Kol.1:16 van sommige hemelwesens as ‘trone’ praat.  Volgens party is die 24 ouderlinge ‘n voorstelling van al die gelowiges in die Ou- en Nuwe Testamente, en is die 4 lewende wesens simbolies van die hele skepping.  Ek huldig nie hierdie siening nie, omdat Johannes in Op.7:9, 11 tussen die 24 ouderlinge en die gelowiges in die hemel onderskei.

[4] William Hendriksen, More than Conquerors, p.215

[5] Ek dink nie Johannes probeer om tussen die bruid en die genooide gaste te onderskei nie.  Christene is die bruid en die gaste wat na die troue toe genooi is, net soos wat Jesus in 7:17 die Lam en die Herder is.