Die krag van gebed

The Power of Prayer

In 2013 het ek in ‘n preek gesê dat beantwoorde God se bestaan bewys.  ‘n Ateïs het op die preek gereageer en gesê dat gebed nie beantwoord word nie.  ‘Die feit dat jý dit nog nie ervaar het nie, beteken nie dat dit nie gebeur nie,’ het ek teruggeskryf.

 

Ek en elke ander gelowige kan persoonlike en spesifieke voorbeelde van beantwoorde gebed gee.  My dogter het verlede Sondag in die biduur gevra dat die Here nuwe mense na die aanddiens toe moet stuur: ‘Here, sal U asb. gee dat hulle tuis voel en deel word van die gemeente, al was hulle dalk al by ander gemeentes waar hulle nie tuis gevoel het nie,’ het sy gebid.

 

‘n Gesin wat al ‘n paar keer gekom het was daar.  Hulle het na die diens met my gepraat.  ‘Ons voel tuis by julle gemeente en wil graag deel word; ons was al by ander gemeentes, maar het nie tuis gevoel nie,’ het hulle gesê.  Die Here het my dogter se gebed spesifiek beantwoord.

 

Net soos wat die Here klein gebede beantwoord, beantwoord Hy grotes.  Ons aanbid ‘n God “wat mag het om te doen ver bo alles wat ons bid of dink, volgens die krag wat in ons werk” (Ef. 3:20).  Jak. 5:16b-20 is een van vele tekste wat hierdie waarheid onderstreep.

 

  1. Die gebed van die regverdige (v.16b)

‘n Skatryk Christen sakeman in Pretoria se besigheid was besig om te vou.  Hy het vir Martin Holdt gebel.  Nadat hulle Josafat se gebed in 2Kron. 20 bespreek het, het Martin voorgestel dat hulle oor die saak vas.  Die sakeman het sy Christen werknemers gevra om saam te vas.

 

Die dag nadat hulle gevas het toe bel die sakeman vir Martin.  ‘My besigheid het gratis publisiteit op ‘n internasionale nuuskanaal gehad!’ het hy gesê.  ‘Die fone hou nie op lui nie; ons kan nie voor bly met al die werk nie!’

 

Gebed is kragtiger as wat ons besef: “Die vurige gebed van ‘n regverdige het groot krag.” (v.16b).  Die Grieks kan ook beteken: ‘Die gebed van die regverdige het groot krag as dit in werking tree.’  Jakobus sê m.a.w. dat gebed nie kragtig is wanneer ons boeke daaroor lees luister nie, maar as ons dit doen (1:22).

 

En tog werk dit nie vir selfregverdige en onregverdige mense nie (Spr. 15:8, 29, 28:9, Jes. 1:15, 59:2, Sag. 7:13, Matt. 6:5, 1Pet. 3:12), maar vir regverdiges (v.16b, 1Pet. 3:12).  Wie is regverdig?  As jy jou van jou sonde bekeer en in Jesus glo, verklaar God jou regverdig (Rom. 3:28, 4:5, 2Kor. 5:21, Fil. 3:9).  Die Heilige Gees stel jou ook in staat om regverdig te lewe (Rom. 8:4).

 

Dit is m.a.w. Christene wie se gebede beantwoord word.  As die Here jou nie antwoord nie is dit omdat jy selfregverdig of onregverdig is.  Lees Romeine en Johannes en vra die Here om vir jou te wys wie jy is.  Lees dit weer ‘n keer en vra Hom om vir jou te wys wie Hy is.  Bekeer jou van wie jy is en glo in wie Hy is.

 

As jy dit gedoen het sal uit persoonlike ervaring kan getuig dat die gebed van die regverdige groot krag het (v.16b).  In antwoord op gebed help die Here mense wat ly (v.13), genees Hy siekes (v.14-15) en vergewe Hy sondaars (v.16a).

 

Maar eintlik is dit nie die inhoud van ons gebede of die aksie daarvan wat krag het nie, maar die Een tot wie ons bid.  Die rede hoekom niks onmoontlik is vir die mens wat in geloof bid nie (Matt. 17:20, 21:21-22, Mark. 9:23-24, 11:22-24, Luk. 17:5-6), is omdat niks onmoontlik is vir die God tot wie ons bid nie (Jer. 32:17, 27, Matt. 19:26, Luk. 1:37).

 

Dit beteken dat die moontlikhede oneindig is, ver bo wat ons kan bid of dink.  Wat is jou behoefte?  Sê dit vir die Here.  Maak egter eers seker van die volgende:

 

  • Bely jou sonde en bekeer jou daarvan. “As ek ongeregtigheid bedoel het in my hart, sou die Here nie gehoor het nie.” (Ps. 66:18).
  • Probeer om gebroke verhoudings te herstel en vergewe dié wat teen jou gesondig het (Matt. 5:23-24, Mark. 11:25-26, 1Pet. 3:7).
  • Kry ‘n belofte om aan vas te hou en herinner die Here daaraan (Jes. 62:6-7). Bid m.a.w. volgens sy wil (1Joh. 5:14-15).
  • Glo dat God sy beloftes hou en dat Hy jou sal help (Jak. 1:6-7).
  • Volhard (Luk. 18:1, 7).

 

As jy die bg. dinge in plek het geld Jesus se beloftes in Joh. 15:7, 16:23: “As julle in My bly en my woorde in julle, sal julle vra net wat julle wil hê, en julle sal dit verkry… alles wat julle die Vader sal vra in my Naam, sal Hy julle gee.”

 

  1. Elia se gebed (v.17-18)

Die Jode het Elia as ‘n soort supermens beskou.  Op sy woord het God die reën vir 31/2 jaar teruggehou en dit daarna weer op die aarde laat val (v.17-18, 1Kon. 17:1, 18:1, 42, Luk. 4:25).

 

Op sy woord het die weduwee se meel en olie nie opgeraak nie, is ‘n dooie opgewek, het vuur uit die hemel die offer en later die koning se soldate verteer, en is hy nie dood nie maar met ‘n strydwa van vuur in die hemel opgeneem (1Kon. 17-18, 2Kon. 1-2).  Verder het die Jode hom voor die groot dag van die Here verwag (Mal. 4:5).

 

Maar volgens Jakobus het God hom nie verhoor omdat hy uniek was nie.  Hy was ‘n mens met swakhede en gebreke soos ons (v.17, 1Kon. 19, vgl. Hand. 10:26, 14:15).  Hoekom het die Here hom dan verhoor?

 

Hy het ernstig gebid (v.17, Hos. 12:4, Kol. 4:12).  Hy was soos ‘n sekere ds. André Erasmus van wie Martin Holdt ons vertel het.  Martin het ‘n reeks dienste by ds. Erasmus se kerk gaan hou.  Die gemeente was verdeeld.  ‘Sal jy asb. saam met my hiervoor bid?’ het ds. Erasmus hom gevra.

 

‘Ek het vir omtrent 5 minute gebid en toe opgehou,’ het Martin gesê.  Ds. Erasmus het begin.  ‘n Halfuur later het hy nog steeds gebid.  ‘My knieë het seer geraak,’ het Martin vertel.  ‘‘n Uur het verbygegaan en toe ‘n uur en ‘n half.  Hy was steeds besig om die poorte van die hemel te bestorm.’

 

Na twee ure het ds. Erasmus se vrou aan die studeerkamer se deur kom klop.  ‘André, daar is telefoon,’ het sy gesê.  Dit was 23:00.  Die ander groep het gebel en bely dat hulle verkeerd was.  ‘Vergewe ons,’ het hulle gevra.  Die Here het ds. Erasmus se gebed verhoor.  Maar dit het nie maklik gekom nie.  Soos Elia moes hy ernstig bid (v.17).

 

Elia kon ernstig bid, omdat hy geweet het die Here sal hom verhoor.  Hy het op tekste soos Deut. 28:15, 23-24 gesteun: “Maar as jy nie luister na die stem van die HERE jou God, om sorgvuldig te hou al sy gebooie en sy insettinge wat ek jou vandag beveel nie, dan sal al hierdie vloeke oor jou kom en jou inhaal… jou hemel wat bo jou hoof is, sal koper, en die aarde wat onder jou is, yster wees.  Die HERE sal die reën van jou land poeier en stof maak; van die hemel sal dit op jou afkom totdat jy verdelg is.”

 

So het een man se gebed die land se weerpatrone, ekonomie, landbou, veeboerdery, ens. beïnvloed.  Presies 31/2 jaar later toe sê die Here vir Elia dat Hy reën gaan stuur (v.17-18, Kon. 18:1).  Hy het God se Woord geglo en daarvoor gebid (1Kon. 18:42).  Toe die Here reën gee het die grond sy plante, vrugte en gewasse voortgebring (v.18, 1Kon. 18:45).

 

Maar weereens het dit nie dadelik gekom nie.  Hy moes ernstig in gebed volhard.  Volgens 1Kon. 18:41-45 het hy sewe keer gebid.  Die Here se belofte in 1Kon. 18:1 het gemaak dat hy nie na die eerste keer ophou nie, maar volhard.

 

Toe die antwoord kom het almal geweet dat dit nie Baäl is nie, maar die Here (1Kon. 18).  Net die ware God kan reën gee: “Is daar onder die nietige afgode van die nasies wat reën kan maak? Of kan die hemel reënbuie gee? Is U dit nie, o HERE onse God? En ons wag op U, want U doen al hierdie dinge.” (Jer. 14:22).

 

Dus het die Kaap nie onlangs reën gekry a.g.v. die gewone reën-droogte siklus nie.  Dit was nie die Illuminati met hulle sg. basis in Alaska wat die weer beheer nie.  Dit is ook nie Kenneth Copeland of die res van die Word of Faith ‘clan’ wat lewe spreek en die weer beheer nie.

 

God beheer die weer; dit is Hý wat reën stuur (Ps. 104:13, 147:8, Job 5:9, 36:27-37:13).  Hoe doen Hy dit?  As 25 mm reën op 260 hektaar of 2.6 km2 val, is dit 66 miljoen liter water.  Waar kom die water vandaan?  Dit moet uit die see verdamp en deur kondensasie om stof partikels wat 0.00001 cm wyd is saampak.

 

Dit is hoe wolke vorm.  Die wolke beweeg vir ‘n paar 100 km van die see af binneland toe.  Deur ‘n magnetiese en elektriese proses pak die klein waterdruppels saam en vorm dit groter druppels.  Die druppels moet swaar genoeg wees om tot op die aarde te val, maar nie so swaar dat dit die plante stukkend slaan nie.[1]

 

Hoe groot is die God wat hierdie dinge doen, en hoe kragtig die gebede waarop Hy gunstig reageer?  Omtrent 200 jaar gelede was daar ‘n kwaai droogte in Amerika.  ‘n Baptiste leraar genaamd Stephen Gano het die Here gesmeek om die droogte te breek.  Toe ‘n paar jong mense sy gebed hoor, het hulle gesê: ‘We must hasten home; for after such a prayer, the rain will overtake us.’  Binne ‘n uur het die reën in emmers neergesak.[2]

 

Laat my asb. toe om enkele voorbeelde uit my eie ervaring te deel, sodat niemand dink sulke dinge gebeur nie vandag nie.  Mense in ons gemeente het ‘n wildsplaas op Thabazimbi.  Tydens die droogte in 2015 het die vrou my gevra om ernstig saam te bid dat dit op die plaas sal reën.  Daar was nie ‘n kans vir reën nie.

 

Ek het die Here gesmeek en Hom aan Matt. 5:45 herinner: “[God] laat reën op regverdiges en onregverdiges.”  Die volgende oggend toe stuur die vrou vir my ‘n boodskap: ‘Dit het gereën!  Dit het gereën!’

 

In Nov. 2016 het weerkenners gesê dat die land se damme 5 jaar sal vat om vol te word.  Ek het vir ‘n ongelowige vriend gesê dat ek oor die droogte gaan preek.  Drie dae later het ‘n storm uitgebreek en het ons binne een uur 90 mm gehad.  My vriend het vir my ‘n boodskap gestuur: ‘Waaroor het jy Sondag gepreek!?’  Drie maande later het die Vaaldam oorgeloop.

 

‘n Man in ons gemeente vertel hoe sy skoonpa in Zimbabwe op die plaas vir sy werker gesê het: ‘Die tabak op hierdie land is besig om te vrek; ons moet vir reën bid.’  Hulle het gebid.  Die wolke het opgebou en net op daardie stuk land geval.

 

Terwyl ek in die week besig was om my preek voor te berei, het ek vir die Wes-Kaap gebid.  Die volgende oggend toe stuur ‘n kollega ‘n foto van sy reënmeter wat 60 mm opgevang het.  ‘Die hele wêreld hier by ons is onder water.  Ons harte loop oor van dankbaarheid,’ het hy gesê.  Nóg ‘n leraar uit die Kaap het op die groep gesê: ‘Lekker baie by ons in Belville gereën… 5 ure gestortreën… Baie dankbaar.’

 

Sulke stories wys vir my dat v.17-18 nog steeds gebeur.  Dit spoor my ook aan om verder vir die Wes-Kaap te bid: “Bid tot die HERE om reën in die tyd van die laat reëns; die HERE maak die weerligte, en Hy sal aan hulle ‘n stortreën gee, plante op die veld aan iedereen.” (Sag. 10:1).

 

Glo jy dat die Here jou sal verhoor en dat jou gebede so effektief soos Elia of ander sg. ‘super geestelike’ Christene s’n is?  Bewys jou geloof en bid.  ‘Real faith is manifested by prayer’ (George Müller).[3]  Glo dat die Here sy beloftes vervul.

 

Moenie soos baie mense dink dat ons gebede ‘n onwillige God se arm beweeg nie.  Die heidene bid so: hulle dink dat langer gebede of meer mense wat saam bid die kans op ‘n antwoord verbeter (1Kon. 18:26-29).  Maar om so te bid verheerlik nie die Here nie.  Ons moet eerder Jesus se woorde in Matt. 6:7-8 onthou:

 

“En as julle bid, gebruik nie ‘n ydele herhaling van woorde soos die heidene nie, want hulle dink dat hulle deur hul baie woorde verhoor sal word.  Moet dan nie soos hulle word nie, want jul Vader weet wat julle nodig het voordat julle Hom vra.”

 

God is gewillig om ons te antwoord.  Eintlik begin alles by Hom.  As Hy beplan om iets uit te voer lê Hy dit op ons harte en lei Hy ons om daarvoor te bid (Rom. 8:26-27, 34).  En as ons daarvoor bid kan ons ‘n antwoord verwag (1Joh. 5:14-15).

 

In 1Kon. 18:1, 41-45, 2Sam. 7:27, Eseg. 36:37, Dan. 9:2-3, Sag. 12:10 het ons voorbeelde van hoe die Here beplan om iets te doen en mense opwek om daarvoor te bid.  Wees daarom sensitief vir Bybelse beloftes en laste wat die Here op jou hart lê.  Moet dit nie ignoreer nie, maar bid daarvoor.  ‘Where God leads you to pray He means you to receive.’

 

  1. ‘n Gebed vir sondaars (v.19-20)

Ernest Reisinger (1919-2004) was ‘n Amerikaanse Baptis.  Nadat sy seun die Here getrou gedien het, het hy vir byna 20 jaar van die Here af weggedwaal!  Ernest het met sy seun gepraat en aangehou om vir hom te bid.  Sy seun het na die Here toe teruggekeer.[4]

 

William Carey (1761-1834) se seun Felix het die Here leer ken en Hom getrou gedien.  Maar toe sy vrou en kind sterf het hy homself oorgegee aan drank.  Sy pa het briewe vir hom geskryf en na drie jaar het hy na die Goeie Herder toe teruggekeer.[5]

 

Dit is waarvan Jakobus in hierdie verse praat.  Bid vir die skaap ‘onder julle’ (v.19, 13-14) wat sy rug op die waarheid gedraai het en nie meer daarvolgens lewe nie (v.16a, Luk. 22:32).  Doen ook moeite om Hom na die Herder, waarheid en gemeente toe terug te bring (v.19-20).

 

Dit is elke gelowige se plig, en nie net die predikant s’n nie (v.19-20).  Die Here kan selfs ‘n kind gebruik om dit te doen.  Charles Spurgeon se oupa was ‘n predikant.  Een van sy lidmate – ‘n sekere mnr. Roads – het gedurig in die kroeg gaan drink.  Dit het die ou mnr. Spurgeon se hart gebreek.

 

Jong Charles (wat toe nog maar ‘n kind was) het gesien dat dit sy oupa bedroef.  Hy het in die kroeg ingestap en vir Roads gesê: ‘What doest thou here, Elijah? sitting with the ungodly; and you a member of a church, and breaking your pastor’s heart.  I’m ashamed of you!  I wouldn’t break my pastor’s heart, I’m sure.’

 

Spurgeon se woorde het die man tot sy sinne gebring, sodat hy sy sonde aan die Here en sy predikant bely het.  Daarna het mnr. Roads tot aan die einde van sy lewe die Here gedien.[6]

 

Om die afgedwaalde na die Here toe terug te bring moet jy die proses in Matt. 18:15-17 of 1Kor. 5 volg.  Bid ook dat die Heilige Gees die persoon se oë sal oopmaak (Matt. 18:19, 1Joh. 5:16a).  Wees sagmoedig, vol van liefde en nederig as jy dit doen (Gal. 6:1-2).

 

As jy die persoon van sy dwaalweg af terugbring sal jy sy siel van die ewige dood red, en sal Jesus se bloed sy menigte sondes bedek (v.20, Ps. 32:1-2, 1Joh. 1:7, 9).  Bid daarom vir jou rebelse kinders en kleinkinders; bid ook vir ongehoorsame lidmate wat weggedwaal het.

 

Sommige dink dat v.19 van gelowiges praat, terwyl v.20 van Luk. 15-tipe verlorenes praat.  In daardie geval moet ons bid dat die Here hulle sal red en hulle sal vergewe.  George Müller vertel van ‘n vrou wat vir 38 jaar vir man se bekering gebid het: die Here het hom gered.[7]  Müller self het vir 52 jaar vir iemand se bekering gebid: God het die persoon gered.[8]

 

‘n Tannie in ons gemeente het iemand ontmoet wat gered is nadat sy vriend vir 40 jaar vir hom gebid het.  ‘n Evangelis genaamd D.L. Moody (1837-1899) het ‘n ateïs ontmoet en vir sy bekering gebid.  Die man het vir hom gelag.  ‘n Jaar later toe sien Moody hom.  ‘Het die Here al my gebed verhoor?’ het hy gevra.  ‘Daar is geen God nie,’ het die man gesê.  Moody het aangehou om vir hom te bid.  ‘n Tyd later toe hoor hy dat die man tot bekering gekom het, en dat 17 ateïste sy voorbeeld gevolg het.[9]

 

Vir wie se bekering bid jy?  Herinner die Here aan tekste soos Eseg. 18:32, Joh. 3:17, 1Tim. 2:4, 2Pet. 3:9, 1Joh. 5:14-16.  Sorg net dat jy die Here se eer voor oë hou.

 

Martin Holdt het ons van ‘n pa en ma vertel wat vir hulle dogter se bekering gebid het.  Niks het gebeur nie.  Om uit te vind wat fout is het hulle gevas.  ‘Julle bid uitsluitlik vir julle dogter se redding omdat julle nie wil hê sy moet hel toe gaan nie,’ het die Here dit aan hulle duidelik gemaak.  ‘Julle bid nie omdat julle Mý wil verheerlik nie.’  Toe die ouers hulle fokus verander het hulle dogter binne ‘n maand tot bekering gekom.

 

God se heerlikheid moet die fokus van al jou gebede wees.  Is dit nie miskien hoekom sommige van ons gebede nog nie beantwoord is nie: “Julle bid en julle ontvang nie, omdat julle verkeerd bid, om dit in julle welluste deur te bring.” (Jak. 4:3)?  Bid eerder volgens Jesus se fokus in Joh. 14:13: “En wat julle ook al in my Naam mag vra, dit sal Ek doen, sodat die Vader in die Seun verheerlik kan word.”

 

[1] John Piper, Taste and See, Multnomah Publishers, Sisters: Oregon, 1995, pp. 24-26

[2] Iain Murray, Revival and Revivalism, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1994, p. 304

[3] The Autobiography of George Müller, Whitaker House, New Kensington: PA, 1985, p. 92

[4] Geoffrey Thomas, Ernest C. Reisinger: A Biography, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 2002

[5] S. Pearce Carey, William Carey, The Wakeman Trust, London: England, 1993 (1923), pp. 320-323

[6] C.H. Spurgeon, Autobiography: vol. 1, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1962 (1897-1900), pp. 11-13

[7] Müller, p. 93

[8] Andrew Murray, The Prayer Life, Whitaker House, Springdale: PA, 1981, p. 123

[9] E.M. Bounds, Purpose in Prayer, Baker Book House, Grand Rapids: Michigan, 1991, pp. 98-99

Die soort gebed wat beantwoord word

Praying hands on Bible

Hoe moet dit wees om ‘n knievervanging te kry omdat jy so baie gebid het, en nie a.g.v. ou ‘n rugby besering of ‘slytasie’ nie?  John Welch het so baie gebid dat sy knieë so hard soos ‘n bees se horings was.[1]  Op Martin Holdt se begrafnis het sy dogter gesê dat daar eelte op haar pa se elmboë en knieë was omdat hy so baie gebid het.

 

Volgens oorlewering het Jakobus so baie gebid dat sy knieë so hard soos ‘n kameel s’n was.[2]  In hierdie kort brief maak hy drie keer melding van gebed (1:5-8, 4:2-3, 5:13-20).  Vandag wil ek op Jak. 5:13-16a fokus en in die volgende preek op v.16b-20.

 

  1. As jy ly (v.13a)

As ek reg onthou het Joel Beeke die volgende storie vertel.  ‘n Eeu of wat gelede het ‘n klomp predikante van hulle goeie vroue gepraat.  Een van hulle het ‘n slegte vrou gehad en kon nie saam praat nie, maar het gesê dat dit hom dryf om sewe keer ‘n dag te bid.

 

As jy ly moet jy nie oor jou omstandighede kla nie, maar bid (v.13).  Sê vir die Here as iemand jou sleg behandel, as jou baas jou nie betaal nie, of as jy deur ‘n ander beproewing gaan (1:1-2, 2:5-6, 5:1-11).  Hy weet al klaar (Matt. 6:8), maar wil hê dat jy vir Hom moet sê.

 

Prys die Here in jou beproewing (1:2, Hand. 16:25); dank Hom dat dit nie langer sal duur as wat Hy beskik het nie en dat Hy dit vir jou voordeel sal uitwerk (Job 23:14, Rom. 8:28, 1Tess. 5:18).  Bid vir wysheid om jou lyding reg te hanteer (1:5), bely alle sonde wat die Here vir jou uitwys (v.16a), bid vir krag om staande te bly, en vra die Here om jou uit te help.

 

  1. As jy bly is (v.13b)

Dit klink voor die hand liggend dat mense die Here sal prys as dinge met hulle goed gaan en hulle bly is, maar dit is nie altyd so nie.  Party mense bid as hulle ly (v.13a), maar prys hulleself, hulle geld, die dokter, Donald Trump, die DA, of iemand anders as dit met hulle goed gaan.

 

Dit is nie hoe die Here dit wil hê nie: “Is iemand opgeruimd? Laat hom psalmsing.” (v.13b).  Erken dat die goeie dinge in jou lewe van God af kom (1:17, 1Kor. 4:7).  Laat daar ‘n lied in jou hart wees, en maak seker dat dit nie Hansie Slim of een van Kurt Darren se liedjies is nie.  Prys die Here as Hy vir jou werk gee, jou rug beter maak of jou kind red.

 

  1. As jy siek is (v.14-15a)

Ons het al ‘n paar keer hierdie verse in ons gemeente toegepas; ek het ook al gesien hoe ander gemeentes dit doen.  Dit het egter net in twee gevalle gewerk.  Hoekom?

 

Ons en die ander gemeentes het die verse verkeerd verstaan en toegepas.  Hoe so?  Ons het dit op siek ongelowiges toegepas en op enige siek gelowige.  Die ander gemeentes het die siek mense tydens die erediens vorentoe geroep, hulle met olie gesalf en vir hulle gebid.

 

Natuurlik kan ‘n mens vir siek ongelowiges en enige siek gelowige bid.  Dit is ook nie verkeerd om tydens die erediens vir siek mense te bid nie.  Maar dit is nie wat Jakobus bedoel nie.  Hier gaan dit spesifiek oor ‘n gelowige wat siek is, en nie oor ongelowiges wat die kerk besoek nie: “Is daar iemand siek onder julle?” (v.14).

 

Verder gaan dit nie oor enige siek gelowige nie.  Die Griekse woorde in v.14-15 [astheneō en kamnō] praat van iemand wat fisies en emosioneel uitgeput is.  Die persoon kan nie kerk toe kom nie, en vra daarom dat die ouderlinge na hom toe kom (v.14).  Hy vra húlle om te bid, omdat hy nie eers die krag het om dít te doen nie (v.14).  Die feit dat hulle oor hom bid (v.14) en die Here hom oprig (v.15), impliseer dat hy plat op sy rug lê en nie kan opstaan nie.  Jak. 5:14-15 geld dus nie vir ‘n siek gelowige wat self sy inkopies kan doen en kerk toe kom nie, maar vir een wat bedlêend is.

 

Hy moet die ouderlinge laat roep en nie net die predikant nie (v.14).  ‘n Diaken kan vir die siek persoon medisyne of kos vat (Hand. 6:1-7), maar die ouderlinge is herders wat sy na siel moet omsien en vir hom moet bid (v.14, Eseg. 34:4, 1Pet. 5:1-3).

 

Die siek persoon se behoefte om die ouderlinge te sien moet van sy kant af kom (v.14).  Dit wys dat hy God se Woord glo en gesond wil word.  As die ouderlinge by die sieke se huis of hospitaal bed aankom, moet hulle vir hom bid en hom met olie salf (v.14).  Wat is die doel van die olie?

 

Omdat olyfolie in die Bybel se tyd as medisyne gebruik is (Jes. 1:6, Luk. 10:34), dink party mense Jakobus bedoel die siek persoon moet sy pille drink.  Medisyne is God se geskenk aan ons en werk nie teen gebed nie, maar saam met dit (2Kon. 20:1-7).

 

Moet dan nie dink dat dokters, hospitale en medisyne ongeestelik is nie.  Maar aan die ander kant moet jy nie van een dokter na die volgende toe spring en elke liewe medisyne onder die son probeer terwyl jy v.14-15 ignoreer nie.  Sonder Jesus is jou huisdokter, snydokter en medisyne ‘n nul op ‘n kontrak; dit beteken niks (2Kron. 16:12, Luk. 8:43).

 

En tog is ek nie oortuig dat die olyfolie in v.14 van medisyne praat nie, aangesien Jakobus geweet het dat dit nie vir elke siekte werk nie.  Wat my betref het die olie ‘n simboliese betekenis soos in Mark. 6:13 toe die apostels mense met olie gesalf en hulle genees het.

 

Die olie wys dat God die sieke vir spesiale genade, gebed en guns afsonder.  Ons glo nie dat die krag in die olie lê nie, net soos wat ons nie glo dat die modder of spoeg in Joh. 9:6 die blinde man laat sien het nie.  Die krag lê in die Here wat ons gebede verhoor.

 

Dit is hoekom die ouderlinge nie net die sieke salf nie, maar dit in die Naam van die Here (as sy verteenwoordigers) doen (v.14).  Dit is asof Hy self by die persoon se bed is om hom te genees (Hy is inderdaad!).

 

Die ouderlinge moet glo dat Hy die sieke sal, kan en wil genees.  As hulle aan sy getrouheid, gewilligheid en krag twyfel, moet hulle nie iets verwag nie (1:6-7).  Maar as hulle die gebed van geloof bid sal die Here die sieke genees (v.15).

 

Wat is die gebed van geloof?  Dit gaan nie oor hoe groot jou geloof is nie, maar oor hoe groot die God is in wie jy glo.  Glo jy dat Hy groot, almagtig, goed en getrou is?  Glo jy dat Hy jou gebede kan en sal beantwoord?

 

Om met geloof te bid beteken dat jy sonder twyfel weet die Here gaan jou beantwoord.  Jy weet m.a.w. vooraf dat Hy jou gebed verhoor het en dat jy sal ontvang waarvoor jy vra: “Alles wat julle in die gebed vra, glo dat julle dit sal ontvang, en julle sal dit verkry.” (Mark. 11:24).  Dit is wat dit beteken om volgens God se wil en in sy Naam te bid: jy vra omdat Hy iets belowe het (Joh. 14:13-14, 15:7, 16, 16:23-24, 1Joh. 5:14-15).

 

Jy kan uit die Bybel weet as die Here iets belowe het, maar hoe weet jy of Hy vir jou iets gaan gee wat nie in die Bybel staan nie?  Hy belowe tog nie dat Jan gesond gaan word nie?  In Stuart Olyott se boek Something Must Be Known and Felt, wys hy hoe ‘n mens God se wil in sulke gevalle kan ken.

 

[Verskoon asb. dat ek illustrasies uit my persoonlike ervaring gebruik, maar as ek gelykenisse vertel sal party mense dink dat hierdie dinge nie regtig gebeur nie.  Ek is ‘n streep teoloog of ‘cessationist’ wat glo dat gawes soos profesie na die tyd van die apostels uitgesterf het.

 

En tog het ou skool streep teoloë soos Charles Spurgeon nie soos vandag s’n geglo dat die Heilige Gees ons nooit op subjektiewe maniere lei nie (sien b-e hieronder).[3]  Waar die Heilige Gees ons egter subjektief lei moet ons dit aan die objektiewe waarheid van die Woord meet.  As die ‘gees’ wat ons lei met die Bybel bots, is dit nie die Heilige Gees nie maar ‘n vals gees.  Die subjektiewe leiding van die Gees kan nooit die Bybel vervang nie].

 

[a] Die Heilige Gees herinner jou aan Bybelse beloftes waarvan jy skoon vergeet het.  Bring hierdie beloftes in gebed na die Here toe: “Julle wat die HERE herinner aan sy beloftes—moenie rus nie en laat Hom nie met rus nie, totdat Hy…” (Jes. 62:6-7).  Vra die Heilige Gees om jou aan die Woord te herinner wanneer jy bid, en strek deur gebed die hand geloof uit om aan God se getrouheid, gewilligheid en krag vas te hou.

 

[b] Soms sal die Here ‘n persoon, behoefte of saak op jou hart lê.  Dit sal so swaar op jou weeg dat jy nie anders kan as om daarvoor te bid nie.  Ek het ‘n berading-kursus geloop en R1000 nodig gehad vir boeke.  Ek het vir niemand gesê nie, maar die saak voor die Here gelê.

 

‘n Ruk later toe kom daar ‘n vreemdeling by die kerk aan (dit was ‘n weeksdag).  Dit was iemand wat my by ‘n begrafnis hoor preek het.  ‘Ek glo die Here wil hê ek moet hierdie koevert vir jou gee,’ het sy gesê.  Daar was R1000 in.  As dit nie die Here was wat dit op haar hart gelê het nie, wie was dit?

 

[c] Die Here bring nuwe gedagtes na jou toe.  Ek was eendag besig om te bid toe ek skielik aan ‘n tannie in ons gemeente gedink.  Ek het vir haar gebid.  ‘n Dag of wat later toe bel sy my.  Toe ek vir haar gebid het, het sy ‘n krisis beleef.  Die Here het dit opgelos.

 

[d] God se voorsienigheid (wat die wêreld ‘geluk’ noem) bevestig soms dat jy vir iets of iemand moet bid.  Op een of ander manier kom jy by Kallie uit toe jy vir Hannes bel.  Jy het drie jaar laas met hom gepraat en vind uit dat hy jóú wou bel, maar nie jou nommer gehad het nie.  Hy vertel jou van sy situasie.  Jy bid vir hom en hoor later dat die Here sy krisis opgelos het.

 

[e] Partykeer gebeur iets buitengewoon waarvoor jy nie gesoek het nie.  Op Saterdagnag 12 April 1856 het Spurgeon erg met sy preek gesukkel.  Hy het die Here vir lig gevra, maar niks het gebeur nie.

 

Sy vrou het voorgestel dat hy gaan slaap en baie vroeg opstaan.  Hy het haar gevra om hom wakker te maak.  Êrens na middernag het hy in sy slaap gepraat.  Mev. Spurgeon het wakker geword en gehoor dat haar man sy teks in sy slaap preek.  Sy kon dit nie neerskryf nie, en het die belangrike punte oor en oor vir haarself gesê.  Toe hy wakker word het sy hom vertel wat gebeur het.  Hulle het die Here saam gedank.[4]

 

Die Here gee nie nuwe openbarings nie (Op. 22:18-19), maar dit is ‘n feit dat Hy soms op buitengewone maniere ons gebede beantwoord en selfs in ons slaap (of op ander vreemde maniere) vir ons wys waarvoor ons moet bid.

 

Iemand in ons gemeente het onlangs so iets met my gedeel.  Ek het my verstom oor hoe die Here ons in ons slaap troos, bemoedig, waarsku en leer.  Die Woord van God kom inderdaad in die dag en in die nag na ons toe (Ps. 16:7, Spr. 6:21-22).

 

Ons moet egter nie die buitengewone najaag nie, en dit altyd aan God se Woord en volwasse gelowiges toets (Spr. 11:14, Hand. 16:9-10, 2Pet. 1:18-19).  As jy weet dat dit die Here se wil is, kan jy met vrymoedigheid daarvoor bid.  As jy onseker is kan jy Hom vra om sy wil vir jou te wys, sodat jy daarvolgens kan bid en seker kan wees van ‘n antwoord.

 

Dít is die gebed van geloof waarvan Jakobus in v.15 praat.  Waarvoor het jy geloof?  Glo jy dat die Here vir jou die nodige R500 sal gee?  Bid dan daarvoor.  Glo jy dat Hy iemand sal stuur om jou ou tent vir hierdie bedrag te koop?  Bid daarvoor.  Om volgens jou geloof te bid en ‘n antwoord te verwag is heeltemal Bybels (Matt. 9:28-29, 20:32-34).  In die ou dae het mense soos John Welsh, George Müller en Hudson Taylor het dit persoonlik ervaar.[5]

 

Jy moet egter eers reddende geloof hê voordat jy die gebed van geloof kan bid (Heb. 11:6).  Hoe kry jy dit?  Jy moet besef dat jy verlore is.  Jou luiheid, selfliefde, ondankbaarheid, murmurering, selfbejammering, kort humeur, oneerlikheid, onbetroubaarheid, ongeduld, hoogmoed en ander sondes staan die Here nie aan nie; Hy haat dit.

 

Eers as jy reddende geloof het kan jy in ‘n regte verhouding met Hom staan.  Vra Hom daarvoor; Hy sal dit vir jou gee (Ef. 2:8, Fil. 1:29).  Jy sal weet as jy dit het: jy sal glo dat Hy sy Seun gestuur het om jou te red, jy sal glo dat Jesus die ware God is wat mens geword het, dat Hy ten volle God en mens is, dat Hy aan die kruis die straf vir ons sonde gedra het, dat Hy op die derde dag opgestaan het uit die dood.  Jy sal in Hom glo om jou van jou sonde en God se oordeel te red, en jouself aan Hom toevertrou.

 

Om die gebed van geloof te bid moet jy jou hart met die Bybel vul en dit glo.  Hoe meer jy die Skrif ken, hoe meer beloftes het jy om aan vas te hou en hoe meer waarhede is daar waaraan die Heilige Gees jou kan herinner.  Om jou geloof te versterk moet jy ook baie bid.  ‘n Christen wat baie bid sal meer antwoorde sien as iemand wat gebed afskeep (4:2).  En as jy gereeld antwoorde sien sal die Here jou geloof versterk sodat jy nog méér bid.

 

Waar die ouderlinge só bid sal die Here die sieke genees (v.15).  Hy sal hom red van die siekbed waaraan hy ‘vasgeketting’ is; Hy sal hom laat opstaan sodat hy vrylik kan rondloop (v.15).  Moenie kleingelowig en biddeloos wees soos die dissipels nie (Matt. 17:20-21), maar glo dit.

 

  1. As jy gesondig het (v.15b-16a)

Charismatiese predikers sê te maklik vir siek mense dat hulle gesondig het.  Maar die meeste konserwatiewe predikers sê dit nooit.  Die Bybel sê nie dat siekte altyd deur sonde veroorsaak word nie (Job 2:3, 7, 10, Joh. 9:1-3), maar soms is dit die oorsaak (Ps. 38:4, Joh. 5:14, 1Kor. 11:30).

 

In sulke gevalle moet God die persoon vergewe voordat hy genees kan word (v.15b, Mark. 2:1-12).  Om genees te word moet die sieke sy sonde bely (v.16a).  Hy moet dit nie aan die gemeente of ouderlinge bely nie (ons is nie Katolieke nie), maar aan die Here en die persoon teen wie hy oortree het.

 

Om te bely [Gk. exomologeō] beteken letterlik om saam te stem met wat die Here sê.  Moenie jou kort humeur versag en sê dat jy ongelukkig is nie.  Moenie sê dat jou verslawing ‘n siekte is nie.  Moet jou bitterheid regverdig nie.  Moenie jou omstandighede of ander mense vir jou woede blameer nie.  Moenie maak of jou onreinheid nie so erg is nie: ‘Dis nie asof ek…’  Moenie van jou leuens sê: ‘Jammer, ek het dit nie bedoel nie.’  Moenie jou geskinder wegpraat en sê: ‘AS ek iets gedoen het om jou seer te maak is ek jammer’ nie.

 

Bybelse belydenis sê nie ‘ek is jammer’ en loop weg nie.  Dit vra vir vergifnis en wag vir ‘n reaksie.  As jy vir vergifnis vra plaas jy die skuld op jouself en fokus jy nie op die ander persoon se sonde nie.  Dus moet jy ook spesifiek wees: sê wat jy gedoen het en waarvoor jy jammer is.  Erken dat jou sonde die persoon seergemaak het.  Wees gereed om te verander en die negatiewe gevolge van jou sonde te dra (dit wys dat jy regtig berou het).

 

As jy klaar met die persoon reggemaak het, moet jy dinge met die Here regmaak (Matt. 5:23-24).  Opregte belydenis is een van die gebede wat beantwoord word; die Here sal jou vergewe (v.15-16a, 1Joh. 1:9).  As jy die slagoffer van iemand se sonde is, moet jy die Here vra om die persoon te vergewe (v.16a, Gen. 20:7, Job 42:8, 10, Hand. 7:60, 2Tim. 4:16).

 

Dalk moet jy dit vandag doen?  Of miskien moet jy vir iemand vergifnis vra?  Moenie uitstel nie, maar vra die Here om jou te help.  As jy dit gedoen het sal jy die vryheid ervaar van iemand wat vir 8 km in die berge gaan stap het en sy rugsak neersit.  Jy sal weet dat beantwoorde gebed nie maar net ‘n teorie nie, maar ‘n werklikheid.

 

[1] John Howie, The Scots Worthies, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1995 (1870), p. 138

[2] John Foxe, Foxe’s Book of Martyrs, Whitaker House, New Kensington: PA, 1981, p. 10

[3] C.H. Spurgeon, Autobiography: vol. 2, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1973, pp. 59-60.  Wayne Grudem (Ed.), Are Miraculous Gifts for Today? – Four Views, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1996, pp. 201-203

[4] C.H. Spurgeon, Autobiography: vol. 1, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1962, pp. 419-420

[5] Bestel gerus hulle biografieë by Good Neighbours in Randburg of Augustine Bookroom in Pretoria.  Ek lees op die oomblik The Autobiography of George Müller (Whitaker House, New Kensington: PA, 1985) en put baie seën daaruit.

Leer ons bid

Prayer in group

Ek is die Here ewig dankbaar vir Martin Holdt se invloed op my lewe.  Dit was veral sy gebedslewe wat my beïnvloed het.  As gevolg daarvan was gebed van die begin van my bediening af vir my sentraal.

 

Maar omtrent ‘n maand gelede toe lees ek ‘n boek wat my gebedslewe op sy kop gekeer het.  Dit het vir my gevoel of ek weer in gr. 1 is.  Die boek se titel is Something Must Be Known and Felt deur Stuart Olyott.  Dit het my so geskud dat ek besluit het om oor die onderwerp te preek.  Ek glo dat Luk. 11:1-13 ‘n goeie plek is om te begin.

 

  1. Jesus se voorbeeld (v.1)

Kinders leer nie net uit hulle ouers se bevele nie, maar uit hulle voorbeeld.  So is dit ook met ons en Jesus.  In v.1 het die dissipels uit sy voorbeeld geleer.

 

Hulle het gesien dat Hy op ‘n sekere plek bid (v.1).  Hy het dit baie gedoen (3:21, 4:42, 5:16, 6:12, 9:18, 29, 22:32, 41-44, 23:34).  Dit het gemaak dat een van hulle vra Hy moet hulle leer soos wat Johannes die Doper sý dissipels geleer het (v.1).

 

‘n Paar lesse staan uit in hierdie vers.

 

[a] Ons moet Jesus se voorbeeld volg en in gebed lewe.  “Hy wat sê dat hy in Hom bly, behoort self ook so te wandel soos Hy gewandel het.” (1Joh. 2:6).

 

[b] Jesus het op ‘n sekere plek gebid.  Lukas noem nie die plek nie.  Jy kan dus op enige plek bid en verhoor word.  Daar bestaan nie so iets soos ‘heilige plekke’ waar jy ‘n groter kans het om verhoor te word nie.

 

Maar alhoewel Lukas nie die plek aandui nie, sê hy dat dit op ‘n sekere plek was.  Dit is dan goed om vir jou ‘n spesifieke plek te kry waar jy kan bid.  Dit help dat jy in die stemming van gebed kom, net soos wat jy in ‘n werkstemming is wanneer jy by die kantoor instap, of in ‘n stemming van rus is as jy jou skoene uitskop en op die rusbank sit.  Om ‘n sekere plek te kry help ook dat jou aandag nie dwaal as alles rondom jou nuut is nie.

 

[c] Een van die dissipels het vir Jesus gevra om hulle te leer.  Hy het ‘n leerbare gesindheid gehad.  Wees soos hy en vra die Here om jou te leer.  Bid gedurig.  Bid saam met ander gelowiges.  Maak ‘n studie van Jesus se gebedslewe en sy lering oor gebed.

 

Lees goeie boeke oor gebed op jou knieë: With Christ in the School of Prayer deur Andrew Murray, George Müller se autobiografie, The Hidden Life of Prayer deur David McIntyre, The Diary & Journal of David Brainerd deur Jonathan Edwards, E.M. Bounds se boeke oor gebed.

 

[d] Jesus het die dissipels geleer bid.  Waar is die teologiese kolleges wat dit doen, en nie net hulle predikante leer om te preek nie?  Maak jou stem dik hieroor as jy die geleentheid kry.

 

  1. Jesus se model (v.2-4)

Toe ek klein was het skole, Sondagskole en kerke die Onse Vader opgesê.  Maar Jesus het dit juis nié gegee dat ons dit moet opsê nie (Matt. 6:7, 9).  Hy het dit as ‘n model of riglyn gegee.  Maar voordat ek die gebed vir jou uitlê wil ek ses ander punte maak.

 

[a] Jesus aangeneem dat sy dissipels sal bid: ‘Wanneer julle bid…’ (v.2).  Nie almal wat bid is dissipels nie, maar alle ware dissipels bid (Hand. 9:11).  As gebed nie ‘n belangrike deel van jou lewe is nie, is die kans goed dat jy nie ‘n dissipel is nie.

 

[b] Jesus het hierdie gebed by ‘n vorige geleentheid vir die dissipels geleer (Matt. 6:9-13).  Die feit dat Hy dit weer leer beklemtoon dat daar nie ‘n beter model is nie.  Ek gebruik dit al vir 51/2 jaar en kan van groot seën getuig.  Ek wil jou sterk aanmoedig om hierdie model te gebruik.

 

[c] Voordat jy bid moet jy stil word.  Dink daaraan dat jy deur Jesus Christus God se kind is en Hy jou Vader (v.2, Joh. 20:17, Gal. 3:26, 4:4-7).  Omdat Hy jou Vader is, is gebed nie ‘n godsdienstige aktiwiteit nie maar ‘n persoonlike verhouding.  Bid daarom met vrymoedigheid soos ‘n kind wat vir sy pa iets vra.  Omdat Hy jou Vader in die hemel is (Matt. 6:9), kan jy weet dat Hy die mag het om jou te help.

 

[d] Dit is nie verkeerd om tot Jesus en die Heilige Gees te bid nie (Hand. 7:59), maar gewoonlik bid ons tot die Vader, deur die Seun, in die krag van die Heilige Gees (v.2, Ef. 2:18).

 

[e] Bid vir ander gelowiges en nie net vir jouself nie.  Jesus praat tog van ons Vader, ons daaglikse brood, ons sondes en ons versoekings (v.2-4).

 

[f] Kry jou prioriteite reg.  Bid vir God se Naam, Koninkryk en wil (v.2), voordat jy vir jou behoeftes, sonde en beskerming bid (v.3-4).  As jy eers op God fokus sal jy jou probleme in perspektief sien.

 

Kom ons bestudeer die gebed self.

 

Laat u Naam geheilig word (v.2)

Bid dat mense God se Naam sal eerbiedig, respekteer en hoog hou.  As Christene moet ons so lewe dat ons nie God se goeie reputasie, Naam en karakter deur die modder sleep nie (Rom. 2:24).

 

Laat u Koninkryk kom (v.2).

Bid vir die volheid daarvan by die wederkoms (1Kor. 15:24, 28), asook dat mense deur wedergeboorte in die Koninkryk sal inkom (Joh. 3:3, 5, Kol. 1:13).  Bid dat Satan se koninkryk veld sal verloor en dat God se Koninkryk deur sending, evangelisasie en prediking veld sal wen.

 

Laat u wil geskied, soos in die hemel net so ook op die aarde (Matt. 6:10)

Namate God se Koninkryk versprei sal mense sy wil leer en dit uitvoer (Matt. 28:19-20).  Bid in die eerste plek dat ons God se wil in die Bybel sal ken.  Bid ook vir die krag en gewilligheid om dit uit te voer (Fil. 2:13).  Bid dat ons dit soos die engele in die hemel sal doen: gedryf deur liefde, om God te verheerlik, volkome en met volharding.

 

Gee ons elke dag ons daaglikse brood (v.3)

Bely elke dag dat jy die Here nodig het, net soos wat die Israeliete Hom elke dag vir vars manna moes vertrou (Eks. 16).  Bid dat Hy vandag vir jou sal gee wat nodig is en moenie oor môre bekommer nie (Matt. 6:34).

 

Bid vir reën sodat ons ons nodige kos kan kry.  Bid en deel met dié wat arm is, veral met ander Christene: ‘ons…brood’ (v.3, Gal. 6:9).  Onthou asb. dat die Here brood belowe en nie koek nie: bid dus vir jou behoeftes en nie vir luukshede nie.  Soms gee die Here vir ons luukshede, maar dit is nie wat Hy hier belowe nie.

 

En vergeef ons ons sondes, want ons vergewe ook elkeen wat aan ons skuldig is (v.4)

Die voegwoord ‘en’ koppel v.3 en 4 aan mekaar: net soos wat jy elke dag vir jou behoeftes bid, moet jy elke dag jou sonde bely.  ‘Maar hoekom moet ek my sonde bely as Jesus klaar vir alles betaal het aan die kruis?’ wil iemand weet.

 

Deur Jesus se volmaakte lewe en kruisdood het Hy Peet se sondeskuld betaal en sy oneindige rykdom in Peet se lewensrekening inbetaal.  Die ‘geld’ het egter eers losgekom toe Peet tot bekering kom.

 

Noudat Peet gered is kan sy sonde nie maak dat God hom weggooi nie.  Maar dit kan sy verhouding met die Bankbestuurder, wat sy Vader is, vertroebel.  Om dinge reg te stel moet Peet sy sonde bely (v.4, 1Joh. 1:9).  En wat vir Peet geld, geld vir elke gelowige.

 

Wanneer Peet bid moet hy seker maak dat hy ander vergewe, net soos wat die Bankbestuurder sy skuld afgeskryf en betaal het (v.4, Matt. 18:21-35, Mark. 11:25, Kol. 3:13).  Die les is dat jou verhouding met God nie kan reg wees as jou verhouding met ander mense nie reg is nie (Matt. 6:15, 1Pet. 3:7).

 

En lei ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die Bose (v.4, Matt. 6:13)

Jy moet jou sonde bely, maar dit is beter om nie te sondig nie.  Alhoewel God niemand versoek nie (Jak. 1:13), moet jy bid dat Hy jou nie in ‘n situasie sal laat beland waar die duiwel jou versoek nie (22:40, Matt. 4:1).  Maar omdat Hy jou wil sterker maak, gee Hy soms vir die duiwel toestemming om jou te versoek.  Vir sulke gevalle moet jy bid dat Hy jou sal help om die duiwel se strikke te ontduik (Matt. 6:13, 1Kor. 10:13).

 

  1. Jesus se illustrasies (v.5-13)

Klim asb. saam met my in ‘n tyd masjien.  Ons is oppad Israel toe in die eerste eeu n.C.  ‘n Vriend daag teen middernag onverwags by jou huis op (v.5).  Hy is moeg en honger, maar jy het niks om vir hom te gee nie (v.6).  Maar jy het ‘n plan.

 

Jy hardloop gou na jou ander vriend se huis toe.  ‘Vriend, vriend!’ roep jy met ‘n harde fluister stem.  Hy word wakker en loer by die venster uit.  ‘Dis middernag!’ sê hy.  Hy en sy kinders is al van 20:00 af vas en slaap in sy een slaapkamer huis (v.7).  ‘Ek kan nie nou opstaan om jou te help nie,’ sê hy (v.7).

 

Jy verduidelik die situasie en sê: ‘Kan ek asb. drie brode leen’ (v.5, 3).  Uiteindelik staan hy op om jou te help.  Hy doen dit nie omdat jy sy vriend is nie, maar omdat jy nie skaam was om aan te hou vra nie (v.8).

 

Jesus se punt is dat God beter as jou vriend is.  Hy is die Vriend wat nader is as ‘n broer en noem jou ook sý vriend (Spr. 18:24, Joh. 15:13-15, Jak. 2:23).  Jy kan enige tyd vir hulp vra, al is dit ook in die middel van die nag.  God slaap nie (Ps. 121:4), en daarom is jy nooit onwelkom nie.  Moenie dink dat jy Hom pla nie.  By Hom is daar nie so iets soos ‘n ongeleë tyd nie; die deur is altyd oop (Heb. 10:20, 22).

 

Omdat hierdie dinge so is kan jy met vrymoedigheid bid.  God wil hê dat jy in gebed moet volhard (v.8, Gen. 32), maar sy vuis is nie so toe dat jy dit moet oop forseer nie.  Omdat Hy jou Vader is gee Hy graag.  Al wat jy moet doen is vra (v.9).  Is dit nie hoekom Stefan en Riana se dinge nie uitwerk nie: in plaas daarvan dat hulle oor hulle situasie bid, stres en baklei hulle daaroor (Jak. 4:2)?

 

Jesus sê verder dat ons soos Michelle moet wees wat haar diamantring verloor het en dit soek (v.9).  As jy die Here soek sal jy Hom vind (Deut. 4:29, Jer. 29:13, Dan. 9:3).  ‘Soek’ impliseer dat jy nie haastig moet bid nie, maar tyd moet neem.

 

Dalk sê jy dat jy nie tyd het nie, maar ek glo jou nie.  Jy het dan tyd vir jou slimfoon, Facebook, YouTube, Twitter, Whatsapp, laat werk, laat slaap, braai saam met jou vriende, stokperdjies en meer.  Kan jy nie bid terwyl jy vir ‘n uur of meer in die verkeer sit nie?  En kan jy nie met die Here praat wanneer jy met jou hond gaan stap nie?

 

Jesus sê ook dat jy moet klop, en dat God vir jou die deur sal oopmaak (v.9).  Moet m.a.w. nie ophou totdat die Here jou hoor nie; volhard in gebed (v.8, Rom. 12:12, Kol. 4:2).

 

Hoekom moet jy so vra, soek en klop?  Is dit nie omdat Jesus jou van ‘n antwoord verseker nie: “Want elkeen wat bid, ontvang; en hy wat soek, vind; en vir hom wat klop, sal oopgemaak word.” (v.10)?

 

Omdat Dawid weet die Here gaan sy gebede beantwoord bid hy meer (Ps. 17:6, 86:7).  Met ons moet dit dieselfde wees: bid omdat die Here ‘n antwoord belowe.  Herinner Hom aan sy beloftes (Jes. 62:6-7).

 

Let asb. op dat God se belofte van ‘n antwoord vir elke gelowige bedoel is (v.10).  Moenie dink dat die Here net predikante of super geestelike Christene se gebede verhoor, terwyl hy Hilda gewone-Christen se gebede ignoreer nie.  God se antwoorde is vir kinders, ou mense en siek mense wat in Jesus glo.  Niemand word uitgesluit nie.

 

Jesus het nog ‘n gelykenis vertel.  Gestel Wim vra sy pa vir ‘n plat brood met meel bo-op.  Sal sy pa vir hom ‘n ligte bruin plat klip met wit stof daarop gee (Matt. 7:9)?  As hy sy pa vir ‘n paling vra, sal hy vir hom ‘n slang gee (v.11)?  Of as hy vir ‘n gekookte en afgedopte kwartel eier vra, sal sy pa vir hom ‘n wit opgekrulde skerpioen gee (v.12)?  Natuurlik nie.

 

Net so sal die Here nie vir jou iets gee om jou uit te vang, seer te maak of te benadeel nie.  Nee, Hy sal presies gee waarvoor jy vra: ‘n brood, vis, ‘n eier of iets anders.  Moet dan nie sy gewilligheid betwyfel nie.

 

In uitsonderlike gevalle sê Hy vir ons ‘nee’, maar dit is die uitsondering.  Soms verhoed ons sonde of selfsugtige motiewe dat Hy ons antwoord, en partykeer sê hy ‘nee’ omdat Hy iets beter in gedagte het (Ps. 66:18, 2Kor. 12:7-10, Jak. 4:3).  En dan sê Hy ook partykeer vir ons om te wag.

 

Die reël is egter dat Hy gee waarvoor ons vra.  Indien jy gewoonlik nie kry waarvoor jy vra nie, is dit moontlik dat God nie jou Vader is nie (1Pet. 3:12).  Jy moet bid dat Hy jou deur Jesus Christus sal aanneem om sy kind te wees.  Die een belofte wat Hy aan ongelowiges maak is om hulle te red as hulle in sy Seun glo.  Dit sal die eerste antwoord op jou gebed wees, maar verseker nie die laaste nie.  Voortaan sal jy gereeld sien hoe God jou gebede beantwoord.

 

Die feit dat God ons Vader is impliseer dat Hy in sy kinders se behoeftes sal voorsien.  Ek wat ‘n sondige pa is weet hoe om goeie dinge vir my kinders te gee (v.13).  Hoeveel te meer sal ons volmaakte hemelse Vader nie goeie dinge vir sy kinders gee nie (Matt. 7:11, Jak. 1:17)?

 

Moet dan nie agterdogtig wees en dink dat die Here jou nie wil of sal help nie.  Hy wil en Hy sal.  Glo dit en moenie sy goedheid in twyfel trek nie.  Moenie dink dat jy ‘n beter ouer is as God nie.

 

As jy dapperheid, troos, bemoediging, krag, wysheid, kos, geld, werk of iets anders nodig het, sal die Heilige Gees wat van die Vader af kom gee wat jy nodig het (v.13).  God gee dus nie net die gawe waarvoor jy bid nie, maar die Gewer self.

 

Wat my betref is dit die klimaks van gebed: om nie maar net te bid asof God ver weg in die hemel is nie, maar om Hom in jou hart te ervaar.  Dit is wat Paulus vir die Efesiërs gebid het, en is my gereelde gebed vir ons gemeente:

 

“dat [God] aan julle mag gee na die rykdom van sy heerlikheid om met krag versterk te word deur sy Gees in die innerlike mens, sodat Christus deur die geloof in julle harte kan woon, julle wat in die liefde gewortel en gegrond is, en julle in staat kan wees om saam met al die heiliges ten volle te begryp wat die breedte en lengte en diepte en hoogte is, en die liefde van Christus te ken wat die kennis oortref, sodat julle vervul kan word tot al die volheid van God.” (Ef. 3:16-19).

 

Biddeloosheid maak dat ons dit mis.  Dwarsdeur die geskiedenis het biddende gelowiges hierdie volheid ervaar.  Buiten vir predikers en sendelinge soos David Brainerd, Howell Harris, D.L. Moody, Christmas Evans en Hudson Taylor wat dit beleef het, het ‘gewone’ Christene dit ook gesmaak.  Een voorbeeld is genoeg om my punt te bewys.

 

In die 1830’s het ‘n Skotse prediker genaamd Alexander Moody Stuart weekliks saam met ‘n ander gelowige gebid.  Die man was ‘n ploeër.  Een aand toe hulle klaar gebid het, toe lyk dit vir Stuart of die ploeër bleek is en wil omkap.  Die man wou nie daaroor praat nie en het homself so gou as moontlik verskoon.

 

Twee dae later het Stuart hom in die lande gesien en oor sy gesondheid gevra.  Die man wou nie sê wat gebeur het nie, maar het toe daarmee uitgekom: ‘When we were on our knees I was so filled with a sense of the love of God, that the joy was too much for me; it was all that I was able to bear, and it was with a struggle that I did not sink under it.’[1]

 

En sal ons nie saam met Paulus hiervoor bid in die wete dat ons Vader in die hemel ons sal antwoord nie: “…hoeveel te meer sal die hemelse Vader die Heilige Gees gee aan die wat Hom bid?” (v.13)?

 

[1] Iain Murray, Pentecost – Today?, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1998, pp. 97-98

Galbitter Getsemane

Jesus in Gethsemane

Die bitter nasmaak van Grand-Pa hoofpyn poeier op jou tong is wat Getsemane vir Jesus se siel was.  Iemand het gesê dat sy liggaam op Golgota gekruisig is, terwyl sy siel in Getsemane gekruisig is.  Hoekom was dit so bitter; wat het dit so erg gemaak?  Mark. 14:32-42 wys vir ons wat op daardie donker nag gebeur het.

 

  1. Jesus se benoudheid (v.32-36)

Het jy al ooit gestaan en toekyk as iemand bitterlik huil oor ‘n tragedie wat sopas gebeur het?  Ek hoop nie so nie, omdat dit slegte maniere is.  ‘n Mens staar nie vir iemand wat huil nie.

 

Om dieselfde rede voel dit byna verkeerd om op Getsemane se gewyde grond te staan en kyk hoe Jesus ‘n bittere stryd deurmaak.  En tog het die Heilige Gees dit laat opteken, sodat ons iets daaruit kan leer.  Maar voordat ons by die lesse kom moet ons kyk na wat daar gebeur het.

 

Uit ouder gewoonte het Jesus saam met die elf dissipels na Getsemane – dit beteken olie pers – op die Olyfberg aan die oostekant van Jerusalem toe gegaan (v.32, Luk. 22:39, Joh. 18:1-2).  Soos wat die eerste Adam in ‘n tuin gesondig het, het die laaste Adam in ‘n tuin gereed gekry om ons van ons sonde te red.

 

Jesus het vir agt van die dissipels gesê om een kant te sit terwyl Hy op ‘n ander plek gaan bid (v.32, Matt. 26:36).  Soos Hy tevore gedoen het, het Hy vir Petrus, Johannes en Jakobus saamgevat (v.33, 5:37, 9:2).  In sy benoudheid het Hy geselskap gesoek (Gen. 2:18).

 

Volgens v.33 was Hy baie benoud en ontsteld.  Die feit dat Hy begin het om so te voel (v.33) impliseer dat dinge erger geraak het.  Moet dan nie dink dat die kruis ‘n taak was wat Hy sommer so afgehandel het, net omdat Hy die Seun van God is nie.

 

Die smarte in sy siel was so diep dat Hy dit nie meer kon inhou nie.  Hy het vir die drie dissipels gesê dat Hy diep bedroef is (v.34).  Sy droefheid was tot die dood toe (v.34), omtrent soos ‘n ma s’n as sy haarself dood treur nadat al drie haar kinders in ‘n motorongeluk oorlede is.

 

Jesus wou nie hê dat die drie dissipels Hom moes los nie, en het hulle gevra om saam met Hom te waak (v.34, Kol. 4:2).  Ek twyfel nie vir ‘n oomblik dat daar demoniese magte aan die werk was nie (1Pet. 5:8).  Dit is teen húlle wat Jesus in die gebed moes stry.

 

Toe Jesus gaan bid het, het Hy nie die dissipels se hulp gehad nie.  Een rede was omdat hulle geslaap het.  Maar daar was nog ‘n rede hoekom Hy alleen verder gegaan het: Hy moes alleen ons verlossing bewerk (Jes. 63:5).

 

It was alone the Saviour prayed

In dark Gethsemane;

Alone he drained the bitter cup

And suffered there for me.

Alone, alone, He bore it all alone;

He gave Himself to save his own,

He suffered, bled, and died alone, alone.[1]

 

Jesus het ‘n klipgooi van die drie dissipels af weggegaan om te bid (Luk. 22:41).  Die benoudheid het so swaar op Hom geweeg dat Hy nie verder kón gaan nie.  Hy het geweet wat voorlê en daarom onder die gewig van sy benoudheid geknak.  Hy het op sy knieë gegaan en dadelik op sy gesig neergeval (v.35, Matt. 26:39, Luk. 22:41).

 

Hy het gebid dat, indien dit moontlik was, Hy die bepaalde uur van sy dood kon mis (v.35, 41, Luk. 22:53, Joh. 7:30, 8:20, 12:23, 17:1, Rom. 5:6).  “Abba, Vader,” het Hy gesê: “alle dinge is vir U moontlik; neem hierdie beker van My weg; nogtans nie wat Ek wil nie, maar wat U wil.” (v.36).

 

Abba is die Aramese verkleiningsvorm van ‘Vader’.  Dit is wat ‘n 1 of 2 jarige sy pa sou noem.  Jesus het dus sy swakheid en afhanklikheid van die Vader erken.

 

Hy het geweet dat niks vir die Vader onmoontlik is nie, en het dus gevra of daar nie ‘n ander manier is om ons te red nie (v.36, 10:27, Luk. 1:37).  Maar daar was nie: ‘n mens het gesondig en daarom moes ‘n mens gestraf word; ons het die ewige straf verdien en daarom moes Hy wat in ons plek gestraf word ewig wees.  Omdat Jesus volkome God en mens is, het Hy alleen gekwalifiseer.

 

In Jesus se kruisdood kon die Vader ons sonde straf en ons verlos.  Toe die Vader sy Seun aan die kruis straf het Hy sy heiligheid, geregtigheid en toorn oor ons sonde bekend gemaak, en sy goedheid, genade en liefde gewys deur ons te vergewe.  Die kruis het verder gewys dat daar nie ‘n kits oplossing is om ons te red nie.

 

En dit is in hiérdie opsigte wat daar nie ‘n ander manier was om ons te red nie (v.35-36).  Die punt is nie dat God nie die mag gehad het om dit anders te doen nie, maar dat Hy in sy wysheid geweet het dat daar nie ‘n beter manier is nie.

 

Jesus het dit ook geweet, maar in sy benoudheid gevra of daar nie tog ‘n ander uitweg is nie.  Dit is nie dat Hy die dood gevrees het nie.  Hy was nie swakker as sy volgelinge, die martelare, wat met lofgesange die dood tegemoet gegaan het nie.  Wat het Hy dan gevrees?

 

Die beker (v.36).  Dit was vol van die bitter en dodelike wyn van God se vurige toorn oor ons sonde (Ps. 75:9, Jes. 51:17, Jer. 25:15, 49:12).  Die volle sterkte van die Vader se toorn sou soos ‘n lawa waterval op die Seun val (Jes. 53:10, Gal. 3:13).

 

Hy sou van sy Vader se liefde en guns afgesny word (Matt. 27:46).  Die Vader sou Hom behandel asof Hy miljoene sondaars is, sodat die kruis gelykstaande was aan die ewige straf wat almal van ons in die hel moes ontvang (2Kor. 5:21).

 

Verstaan jy nou hoekom Jesus benoud was?  Maar t.s.v. sy vrees het Hy Hom aan sy Vader se wil onderwerp: “nogtans nie wat Ek wil nie, maar wat U wil.” (v.36).  In sy Goddelike natuur is Jesus en die Vader se wil een (Joh. 10:30).  Hy het egter sy menslike wil aan die Vader s’n onderwerp, sodat Hy gehoorsaam was tot die dood toe (Joh. 4:34, 6:38, Fil. 2:6-8, Heb. 10:7, 9).

 

Wat leer die bg. verse vir ons?

 

[a] Jesus het menslike emosies en ‘n menslike siel gehad (v.33-34).  In sy oomblikke van benoudheid het Hy menslike geselskap gesoek (v.33).  Hierdie dinge wys dat Hy volkome mens was soos ek en jy.

 

Hy verstaan heeltemal wanneer jy benoud, mismoedig, angstig, bang, ens. is, en wanneer jy diep emosionele seer beleef (Heb. 4:15).  Bring dit in gebed na Hom toe (Ps. 55:23, Fil. 4:6, Heb. 4:16, 1Pet. 5:7).  Selfs as jy nie eers weet hoe om te verduidelik wat jy in jou hart voel nie is dit ook reg.  Sê dit vir Hom – Hy sal jou help (Rom. 8:26-27).

 

[b] Jesus was dood benoud omdat Hy geweet het wat vir Hom voorlê.  As jy in sonde lewe en nie bang is vir die hel nie, is dit omdat jy nie weet wat op jou wag nie.  As Jesus so verskrik was vir die Vader se toorn, moet jy bitter bang wees – so bang dat jy nie een tree verder gee op die pad van sonde nie, maar jou dadelik bekeer.

 

[c] As Jesus jou Verlosser is en die Heilige Gees in jou woon, dan is God jou Vader.  Jy kan weet dat Hy jou liefhet en jou sal help, soos wat ‘n klein kind sy pa ‘pappa’ noem en op sy krag vertrou (v.36, Rom. 8:15, Gal. 4:6).  Wat is jou behoefte?  Bring dit in gebed na die Vader toe en glo dat Hy jou sal antwoord (Matt. 7:7-11).

 

[d] Die feit dat die kruis die enigste manier was om ons te red (v.35-36), wys hoe diep ons sonde is en hoe ernstig God dit opneem.  Jy kan jouself nie verander deur maar net harder te probeer om reg te lewe nie.  As jy kón het Jesus verniet gesterf (Gal. 2:21).

 

Vergeet van jou goeie werke en bekeer jou van jou self regverdigheid (Fil. 3:4-9).  Bid dat die Here jou stokblinde oë sal oopmaak om te sien dat daar nie vir jou ‘n ander manier is om gered te word as deur Jesus se kruisdood nie.

 

As jy Hom nie gereeld vir sy kruisdood dank en daarin roem nie, wys dit miskien dat jy te veel op jouself staatmaak.  Die kanse is goed dat jy nie God se verlossing verstaan nie.

 

[e] Omdat die kruis die enigste manier is om gered te word (v.35-36, Joh. 14:6, Hand. 4:12), is dit ‘n ernstige sonde om te sê dat iemand wat opreg in sy godsdiens is, hemel toe gaan.  In daardie geval het Jesus verniet gesterf, aangesien die opregte Moslem, Hindoe of ateïs op sy eie manier in die hemel kan kom.

 

Wat!?  Het Jesus verniet die skande en verskrikking van die kruis deurgemaak?  Wie sal dit waag om te sê dat die Vader haatlik en wreed is omdat Hy sy Seun kón spaar, maar Hom sonder rede onder sy vurige toorn verbrysel het?  Dit is in effek wat mense sê indien hulle glo dat ons sonder Jesus se kruisdood gered kan word.

 

Moet asb. nie ‘n bespotting van Jesus se benoudheid in die tuin van Getsemane maak nie.  As die Vader besluit het om ‘n ander roete volg en die beker van sy Seun af weggeneem het, sou ons self die beker moes drink en was die ewige hel ons bestemming (Op. 14:10-11).

 

[f] Wanneer ons Jesus se benoudheid sien is dit baie maklik om af te lei dat die Vader harteloos is.  Maar dit is nie so.  Toe Dawid se rebelse seun Absalom dood is, het hy bitterlik gehuil: “My seun Absalom, my seun, my seun Absalom! Ag, as ek self maar in jou plek gesterf het! Absalom, my seun, my seun!” (2Sam. 18:33).

 

En as Dawid so oor sy rebelse seun gevoel het, hoe het dit die Vader se hart nie gebreek om sy geliefde Seun (Matt. 3:17) vir iemand anders se sonde te laat ly nie: ‘Jesus my Seun, my Seun, my Seun Jesus!’?  As die Here in Jes. 15:5, 16:9, 11 gehuil het toe Hy sy vyande vir hulle sonde straf, hoeveel te meer het Hy nie die pyn gevoel toe Hy sy eie Seun vir ons sonde verbrysel het nie?  ‘The Fatherlessness of the Son is equaled by the Sonlessness of the Father.’[2]

 

  1. Jesus se droefheid (v.37-42)

Min dinge sny so diep soos wanneer jy deur ‘n moeilike tyd gaan, en die vriende op wie jy gedink het jy kan reken jou in die steek laat.  Toe die Vader se stem stil was het Jesus na die dissipels toe teruggekeer (v.37).  Hy het hulle vertroosting en gebede nodig gehad, maar toe Hy daar kom het hulle geslaap (v.37).

 

Die leier van die apostels wat veronderstel was om ‘n standvastige rots (Petrus) te wees het geslaap.  “Simon, slaap jy?” (v.37).  Jesus het hom op sy ou naam genoem.  “Was jy nie in staat om een uur te waak nie?” (v.37).

 

‘n Kort rukkie voor dit was Petrus selfversekerd (v.29), maar nou kon hy nie eers vir ‘n uur wakker bly om saam met Jesus te bid nie (v.37).  Jesus het vir die dissipels gesê om te waak en te bid dat hulle nie in die duiwel se strik van versoeking beland het nie (v.38, Luk. 22:31).

 

Alhoewel hulle dit wóú doen was hulle liggame moeg en het hulle weer aan die slaap geraak (v.38, 40, Rom. 7:15, 19).  Jesus het hulle verlaat om weer te gaan bid (v.39).  Hy het geweet dat Hy in gebed moet volhard, maar daar was nog steeds nie ‘n antwoord nie.

 

Hy het na die dissipels toe teruggekeer en hulle aan die slaap gevind (v.40).  Hulle kon hulle oë nie oophou nie en was skaam toe hulle vir Jesus sien (v.40).

 

Hy het vir ‘n derde keer teruggegaan en dieselfde woorde gebid (Matt. 26:44).  ‘n Engel het uit die hemel neergedaal om Hom te versterk (Luk. 23:43).  Hy het meer intens gebid (Luk. 23:44).  Sy sweet het soos bloed druppels op die grond geval (Luk. 23:44).  Hy het iets ervaar wat ons hematidrosis noem.

 

Dit gebeur wanneer iemand buitengewoon bang is.  Die liggaam se ‘veg of vlug’ reaksie maak dat die bloed vaatjies rondom die sweetkliere skeur of bars.  As gevolg daarvan kom die bloed deur ‘n mens se sweetkliere.

 

Na sy intense gebed het Jesus geweet dat daar nie ‘n ander uitweg is nie.  Hy het met vasberadenheid na die kruis toe gegaan en geweet dat die Vader Hom sal deurhelp.  Heb. 5:7 sê dit in geen onduidelike terme nie: “Hy wat in die dae van sy vlees gebede en smekinge met sterk geroep en trane aan Hóm geoffer het wat Hom uit die dood kon red, en ook verhoor is uit die angs”.  Golgota se oorwinning is in Getsemane verseker.

 

Toe Jesus vir ‘n derde keer na die dissipels toe terugkeer het hulle geslaap (v.41).  Hy het hulle wakker gemaak en gesê dat die bepaalde uur van sy lyding aangebreek het: sy verraaier was oppad om Hom in die hande van bose sondaars oor te lewer (v.41).

 

Jesus kon deur die bome sien hoe Judas en ‘n klomp soldate met stokke, swaarde, lanterns en fakkels oppad is (v.42-43, Joh. 18:3).  Hy het nie opgestaan om te vlug nie, maar om hulle vierkantig in die oë te kyk (v.42).

 

Ons kan ten minste ses lesse uit die bg. verse leer.

 

[a] Ons laat dikwels die Here in die steek, maar Hy doen dit nie met ons nie.  Die dissipels het nie getrou saam met Jesus gebid nie, maar volgens Joh. 17 het Hy vir hulle gebid.  In dieselfde hoofstuk het Hy ook vir ons gebid (Joh. 17:20).

 

Toe Hy aan die kruis gehang het het Hy vir ons gebid (Luk. 23:34), en volgens Heb. 7:25 tree Hy nog steeds vir ons in.  “As ons ontrou is, Hy bly getrou; Hy kan Homself nie verloën nie.” (2Tim. 2:13).

 

[b] Het dit al vir jou gevoel of jy bid maar die hemel stil is (v.36, 39)?  Hoekom gebeur dit?

 

  • Dalk is dit omdat jy ongered is (1Pet. 3:12)?
  • Of miskien is dit omdat daar sonde in jou lewe is (Ps. 66:18)?
  • Dalk is dit omdat jy nie jou lewensmaat in ag neem nie, maar gedurig met hom of haar baklei (1Pet. 3:7)?
  • Dalk is dit omdat jy nie wil vergewe nie (Matt. 6:15)?
  • Dalk vertrou jy nie die Here nie (Jak. 1:5-8)?
  • Of dalk bid jy met selfsugtige motiewe (Jak. 4:3)?

 

Maar indien jy jouself ondersoek en sien dat dit nie een van die bg. redes is nie, moet jy vurig, dringend en volhardend bid soos Jesus (v.36, 39).  In jou binnekamer op jou knieë is waar jy die stryd moet wen (Jer. 29:13, Luk. 11:9-10, 18:1, 7-8, 2Kor. 12:8-9, 1Tess. 5:17, Heb. 5:7).

 

[c] Jesus se vriende het Hom in die steek gelaat (v.37, 40-41, 50).  As jy Hom getrou volg is die kanse goed dat dit met jou ook gebeur (2Tim. 1:15, 4:10, 16).  ‘n Dissipel is tog nie groter as sy Meester nie.  Dit mag selfs wees dat jou vriend jou verraai (v.41-45, Ps. 55:13-15).

 

Moenie dat dit jou verbaas nie, en moet asb. nie sê: ‘Ek het seergekry in die kerk en sal myself daarom nie weer beskikbaar stel nie.  Ek sal op die kantlyn sit en kyk hoe ander die werk doen’ nie.  Wees eerder soos Jesus wat die dissipels vergewe en Homself aan gebed gewy het (v.27-28, 39, Joh. 21:15-19, Ps. 109:4).

 

[d] Petrus kon nie eers vir ‘n uur saam met Jesus bid nie (v.37).  Wat sal Jesus van party Christene sê wat nie eers vir 5 minute kan bid nie?

 

[e] Hoe gereeld bid jy dat jy nie in die versoeking kom nie?  Volgens v.38, Matt. 6:13 moet dit deel van jou gebede vorm.  Wat sou met Petrus en die ander dissipels gebeur as hulle so gebid het?  En wat sal in jou lewe verander as jy gedurig so bid?

 

[f] Is daar iets – soos slaap (v.37-38, 40-41) – wat keer dat jy getrou bid?  Bely jou swakheid en vra die Here om jou te help.  Sit jou voete uit die bed en op die grond, sodat jou kop kan volg.  Was jou gesig.  Stap op en af terwyl jy bid.  Bid hardop.  Doen wat jy moet om wakker te bly.

 

Wees ook geestelik waaksaam en verwag dat die duiwel jou sal versoek.  Vra dat die Here jou sal beskerm, sodat jou gedagtes nie dwaal nie en sodat jy nie aan sonde dink wanneer jy bid nie.

 

Jou soet gemeenskap met die Here en die vreugde van sy verlossing sal maak dat jy Hom vir galbitter Getsemane en Golgota dank.  Dit sal wees soos om ‘n eetlepel heuning te eet nadat jy ‘n Grand-Pa moes drink.

 

[1] Ben H. Price, 1914

[2] As ek reg onthou het John Stott dit in The Cross of Christ gesê.  Ek kon nie die verwysing opspoor nie.

Christelike prioriteite

Christian priorities

Het jy ‘n Christelike held, iemand wie se lewe vir jou ‘n voorbeeld is?  Pasop.  Moet hulle nie verafgod asof hulle onfeilbaar is nie.  Ek ken iemand wat die kinderdoop so verdedig.  ‘Jonathan Edwards het dit geglo, en hy kan tog nie verkeerd wees nie,’ het die persoon gesê.  Hy het gemaak asof Jonathan Edwards die Bybel is.

 

Dalk roem jy daarin dat jy geen helde het nie.  In daardie geval mag dit wees dat jy jouself verafgod, so asof jy nie iets by ander kan leer nie.  Ek ken mense wat dink dat hulle nie Christelike leraars of boeke nodig het nie: ‘Ek het nie menslike wysheid nodig nie, maar kry my lering direk uit die Bybel.’

 

Ek het nie ‘n probleem as die Heilige Gees hierdie mense in die waarheid van die Bybel lei nie.  Waarmee ek ‘n probleem het is die volgende: ‘It seems odd, that certain men who talk much of what the Holy Spirit reveals to themselves, should think so little of what he has revealed to others’ (Charles Spurgeon).[1]

 

As Christene moet ons ‘n balans handhaaf.  Leer by ander gelowiges en volg hulle voorbeeld.  Maar doen dit in soverre hulle die Here volg en by die Bybel bly.

 

  • “Wees my navolgers, soos ek dit ook van Christus is.” (1Kor. 11:1).
  • “Wees ook my navolgers, broeders, en let op die wat so wandel soos julle ons tot voorbeeld het.” (Fil. 3:17).
  • “En julle het navolgers van ons geword en van die Here” (1Tess. 1:6).
  • “Maar jy het my navolger geword in leer, lewenswandel, planne, geloof, lankmoedigheid, liefde, lydsaamheid, vervolginge, lyding” (2Tim. 3:10-11).
  • “[wees] navolgers van hulle wat deur geloof en lankmoedigheid erfgename van die belofte is.” (Heb. 6:12).
  • “Gedenk julle voorgangers wat die woord van God aan julle verkondig het; aanskou die uiteinde van hulle lewenswandel en volg hulle geloof na.” (Heb. 13:7).

 

Vandag wil ek jou uit Rom. 1:8-15 uit aanspoor om Paulus se prioriteite jóúne te maak.  Wat was sy prioriteite?

 

  1. Gebed (v.8-10)

Oor die afgelope 16 jaar het wyle dr. Martin Holdt se voorbeeld vir my geleer dat gebed ‘n baie belangrike deel van die Christelike lewe is.  Ek het by verskeie van sy vriende gehoor dat hy soggens tussen 02:30 en 03:00 opgestaan het om te bid.

 

By ‘n manne byeenkoms het hy gesê dat ‘n predikant elke dag vir al sy lidmate en besoekers by naam moet bid.  ‘Maar jý doen dit seker nie,’ het iemand gereageer.  ‘Jy het meer as 500!’  ‘My gewoonte is om 7 uit 7 dae vir hulle te bid,’ het hy gesê.  ‘Dit is hoekom ek so vroeg moet opstaan.’

 

Dit lyk of dit dieselfde vir Paulus was.  As ons v.8-10 van nader bekyk sal ons sien hoe hy gebid het.

 

‘n Prioriteit

Paulus sê dat hy in die ‘eerste plek’ vir die Romeine gebid het (v.8).  Dit was nie bloot die ‘eerste ding’ i.t.v. volgorde nie, maar i.t.v. prioriteit.  Niks was m.a.w. vir hom belangriker nie (vgl. 1Tim. 2:1).  Is dit enige wonder dat feitlik elkeen van sy briewe met gebed begin?

 

Hoe belangrik is gebed in jou lewe?  Gee jy 3 minute uit jou dag vir die Here?  Bid jy net as jy die Here nodig het?  Of is gebed ‘n sentrale deel van jou Christelike lewe?

 

Hoe belangrik is dit in ons gemeente?  Op ‘n Sondagoggend is daar 3 mense wat saam bid.  Voor die aanddiens is ons omtrent 7 of 8 mense.  Op Woensdae bid die vroue saam.  Tydens die aanddiens verdeel ons in groepies om saam te bid.

 

Ek dink egter dat elke gemeente en individu beter kan doen.  Gebruik die Onse Vader in Matt. 6:9-13 as riglyn.  Moet dit nie slaafs opsê nie, maar gebruik dit as die patroon waarvolgens jy bid.  Neem jou voor om ten minste een van die gemeente se bidure by te woon.

 

Danksegging

Paulus begin sy gebed met danksegging (v.8).  Hy was dankbaar dat die Romeine se geloof in die wêreld verkondig is (v.8).  Almal het gehoor dat dat die evangelie die hoofstad bereik het (16:19, 29, Kol. 1:6, 23).

 

Paulus begin die meeste van sy briewe met danksegging (1Kor. 1:4, Ef. 1:16, Fil. 1:3, Kol. 1:3, 1Tess. 1:2, 2Tess. 1:3, 2:13, 2Tim. 1:3, Filem. 4).  Syne is ‘n goeie voorbeeld om te volg.  Dank die Here vir soveel dinge as moontlik (Ef. 5:20, Kol. 3:17, 1Tess. 5:18).  Dink aan wat Hy gister vir jou gedoen het, en moenie gewone dinge soos warm water en elektrisiteit vanselfsprekend neem nie.

 

‘n Verhouding

Gebed was nie vir Paulus ‘n moeitevolle plig nie, maar ‘n verhouding.  Daarom praat hy van ‘my God’ (v.8).  As jy nie gered is nie sal gebed vir jou ‘n straf wees.  Jy sal nie op jou eie of saam met ander mense wíl bid nie.

 

Maar as die Here jou gered het sal gebed ‘n belangrike deel van jou verhouding met Hom wees.  Ja dit sal harde werk wees, maar jy sal ook tye van wonderlike gemeenskap geniet.

 

Die Middelaar

Niemand kan uit homself na die heilige God toe kom nie (Jer. 30:21b).  Jy het ‘n Middelaar nodig.  Om jou na God toe te bring moet die Middelaar God wees.  En om God se verlossing op ‘grondvlak’ na jou toe te bring moet Hy mens wees.

 

Jesus is die enigste Een wat kwalifiseer (1Tim. 2:5): daarom het Paulus deur Hóm gebid (v.8).  Daar is nie ‘n ander manier om na God toe te kom nie (Joh. 14:6).  Dit is hoekom die Here nie ongelowiges se gebede verhoor nie: hulle dink dat Jesus se kruisdood nie nodig is nie, en dat hulle op hulle eie meriete na God toe kan kom.

 

Dit is ook hoekom Hy gelowiges se gebede verhoor: Jesus het die prys vir hulle sonde betaal en bid gedurig vir hulle.  Die Vader sal nooit sy Seun se gebede en offer weier nie.

 

As jy in Jesus glo kan jy met groot vrymoedigheid bid en weet dat die Vader jou sal verhoor (Heb. 4:16, 10:22).  Hy verhoor jou op grond van Jesus en nie op grond van hoe goed jy bid nie.  Prakties beteken dit dat Paulus en die predikant nie ‘n beter kans as jy het om verhoor te word nie.

 

Voorbidding

Paulus sê vir die gelowiges in Rome dat hy vir hulle dank (v.8).  Dit is belangrik dat ons vir ander Christene moet bid (Ef. 6:18, 1Tim. 2:1).  Moenie dwaas wees en dink dat jy alleen kan staan nie.  Moet ook nie so hoogmoedig wees dat jy nalaat om vir hulp te vra nie.

 

Vra ander mense om vir jou te bid, en maak ook seker dat jy hulle in jou gebede onthou.  ‘n Puritein genaamd Thomas Brooks het gesê: ‘let not others suffer by your neglect of private prayer!’[2]  Kom in die gewoonte om elke dag ‘n bladsy of twee in die gemeenteboekie deur te bid.

 

Getrouheid

Paulus het nie soos party mense gesê: ‘Ek bid vir julle,’ en dit nie gedoen nie.  Hy roep die Here tot getuie dat hy regtig vir die Romeine bid (v.9).  Deur die Heilige Gees wat in sý gees werk, het hy die Here gedien en homself daaraan gewy om die evangelie van Jesus Christus met mense te deel (v.9).  Dit is waarvoor hy gelewe het.

 

Hoekom sou hy dan in so ‘n groot taak getrou wees, maar nie getrou vir die Romeine bid nie?  “Hy wat getrou is in die minste, is ook in die grote getrou” (Luk. 16:10).

 

Is jy getrou in gebed?  Nee?  Bely jou biddeloosheid en sonder daagliks vir jouself ‘n tyd af waarin jy met die Here praat.  Indien jy wel getrou is, wil ek jou uitdaag om meer tyd in gebed deur te bring.  Dalk wil jy jou gebedstyd verleng óf ‘n ekstra geleentheid afsonder om met die Here te praat.

 

Volharding

Al het Paulus nie die Romeine ontmoet nie (v.13), het hy hulle name gedurig in gebed voor die Here gebring (v.9-10).  Hy het dit ook vir ander gelowiges gedoen (Ef. 1:16, Fil. 1:4, Kol. 1:9, 1Tess. 1:2, 2Tim. 1:3).

 

Dalk het jy moedeloos geword en staan jy op die punt om op te hou bid.  Moenie (v.9-10, 12:12, Ef. 6:18, Kol. 4:2, 1Tess. 5:17).  Jesus het gesê “dat ‘n mens gedurig moet bid en nie moedeloos word nie” (Luk. 18:1).

 

God se wil

Paulus wou graag Rome toe gaan, maar dit sou slegs gebeur as dit die Here se wil was (v.10, Jak. 4:15).  Sommige mense dink dat dit sonde is om so te bid.  Benny Hinn sê bv.: ‘Never, ever, ever go to the Lord and say: “If it be thy will…” Don’t allow such faith-destroying words to be spoken from your mouth.’[3]

 

Natuurlik hoef jy nie so te bid as jy God aan sy beloftes herinner nie (Jes. 62:6-7).  Jy hoef bv. nie te bid om meer soos Jesus te wees as dit die Here se wil is nie.  Dit ís sy wil (Rom. 8:29).

 

Maar as iets nie in die Bybel staan nie, is dit heeltemal reg om soos Jesus in Getsemane te bid: “nogtans nie soos Ek wil nie, maar soos U wil.” (Matt. 26:39).

 

As jy dit vergeet sal jy arrogant bid en dink dat jy vir die Here eise kan stel.  Jy sal soos sommige politieke partye wees: ‘We demand…!’

 

Die inhoud

Paulus wou graag die Romeine sien om hulle geestelik op te bou, die evangelie te preek en dissipels te maak (v.10-15).  Sy gebede was dus nie op materiële dinge gefokus nie, maar op geestelike dinge.

 

Bid jy so, of fokus jy hoofsaaklik op jou werk, geld, gesondheid en jou kinders se skoolwerk?  Dit is nie verkeerd om hiervoor te bid nie, maar leer by Paulus om vir dinge te bid wat ewigheidswaarde het.  Ek wil voorstel dat jy elke dag een van Paulus se gebede bid.  Jy sal dit aan die begin van sy briewe kry.

 

  1. 2. Gemeenskap (v.11-12)

Ek het laasjaar ‘n preek van John MacArthur geluister waarin hy sê: ‘The church is my life, has been my life, will be my life forever, because we’re all going to be together in glory.’[4]

 

Ek voel dieselfde.  Ek is nie net deel van die kerk omdat ek die ds. is nie.  Ek wíl hier wees en sal elke geleentheid gebruik om die Here saam met ander gelowiges te aanbid, sy Woord te hoor, te bid en Jesus se dood in die nagmaal te herdenk.

 

Dit is hoe dit vir Paulus was.  Hy wou graag by die Romeine wees en het sy gawe gebruik om hulle siele te versterk (v.11-12).  Hy wou ook hê dat hulle sý geloof moes opbou (v.12).  Hy was nie ‘n hoogmoedige apostel wat gedink het hy het hulle nie nodig nie, maar het geweet dat hulle geloof en gawes hom kan opbou (v.12, 12:3-8).

 

Elke predikant en lidmaat moet hierna luister.  Predikante moet erken dat hulle die gemeente se geestelike opbouing nodig het, terwyl lidmate nie onder die illusie moet verkeer dat die ds. ‘n super mens is wat nie ander mense se bediening nodig het nie.

 

Die plek waar hy hierdie opbouing moet kry is primêr in die gemeente en nie by predikante konferensies nie.  Jou leraar het net soveel bediening nodig soos jy.  Almal van ons het die gemeenskap van gelowiges nodig.  Ons moet gereeld vergader en mekaar in die geloof opbou (Hand. 2:42, Heb. 10:24-25).

 

  1. 3. Evangelisasie (v.13-15)

George Whitefield was een van die grootste evangeliste in die geskiedenis.  Hy het sommige weke meer gepreek as wat hy geslaap het.[5]  Paulus was ‘n groter evangelis as hy.  Deur die Gees se werk in hom het hy binne 30 jaar die Romeinse Ryk op sy kop gekeer.

 

Hy wou bitter graag die hoofstad besoek, maar is verhinder (v.13, 15:22-23).  Wat het gebeur?  Dalk is hy verhinder toe keiser Claudius die Jode uit Rome verban het (Hand. 18:2)?  Hoe dit ook al sy, die Here het ‘n stok in die speke gesteek sodat hy Romeine kon skryf!

 

Hoekom wou Paulus so graag die Romeine besoek?  Ek het reeds gesê dat Hy hulle geestelik wou versterk (v.11-12).  Maar hy wou ook die evangelie in Rome preek en ‘n oes van bekeerlinge inbring (v.13, Matt. 9:37-38, Joh. 4:35-38).

 

Van daar af wou hy die evangelie op plekke verkondig waar die Naam van Jesus nog nie gehoor is nie (15:20-21).  Hy het o.a. beplan om Spanje te besoek (15:24, 28).

 

Hy was die apostel na die heidene (v.5, 11:13), en is daarom deur Jesus verplig om die evangelie aan Grieke en barbare, wyse en ongeleerde mense te verkondig (v.14, Hand. 9:15, 22:21, 26:16-18).

 

Omdat Grieks die Ryk se amptelike taal was, het enige ander taal vir hulle so geklink: bar-bar-bar-bar-bar.  Gevolglik het die Grieke enige nie-Griekse heiden ‘n barbaar genoem (bv. Hand. 28:2, 1Kor. 14:11).  Hulle het nie bedoel dat alle nie-Grieke half-geklee en onbeskaafd is nie.  Hulle het wel mense wat nie in die Griekse kultuur geskool is nie as onwys beskou (v.14).

 

Maar volgens Paulus was die evangelie nie tot ‘n sekere groep beperk nie.  Dit was vir Grieke sowel as nie-Grieke, vir dié wat Griekse wysheid geleer het sowel as vir hulle wat dit nie geken het nie (v.14).  Volgens v.16 was dit ook vir Jode.  Kortom kan ons sê dat dit vir almal was.

 

Vandag is dit nóg so, en daarom moet jy die evangelie deel met die man wat in jou tuin werk, maar ook met die ingenieur wat saam met jou werk.  Moenie bang wees vir iemand ryk of geleerd is nie (v.14): hulle het ook die Here nodig.

 

Deel die goeie nuus met Indiërs, Afrikaners en Zoeloes.  Sê vir hulle dat God heilig is, dat hulle gesondig het en sy straf verdien.  Sê vir hulle dat Jesus God is, en dat Hy mens geword het om die straf vir ons sonde te dra.

 

Sê vir hulle dat Hy begrawe is en dat Hy op die derde dag opgestaan het uit die dood.  Sê vir hulle dat hulle hulle sonde moet los en op Jesus moet vertrou om hulle van God se oordeel te red.  Sê vir hulle dat sy vergifnis en verlossing vry is.

 

Almal moet die evangelie hoor.  Die soewereine Here van hemel en aarde beveel jou om dit te doen (Matt. 28:19-20).  Soos Paulus het jy nie ‘n keuse in die saak nie: jy is onder verpligting (v.14, 1Kor. 9:16).  Dalk roep die Here jou selfs om jou werk te los en ‘n sendeling of evangelis te word.

 

Dalk is dit nie jou gawe nie, maar jy is gereed om een tot een of in ‘n klein groepie met nuwe bekeerlinge – mans, vroue of kinders – te werk.  Jy is gereed om die basiese waarhede van die Christelike geloof met hulle te deel.

 

Dit is wat Paulus in v.15 bedoel het: hy wou ongelowiges tot ‘n kennis van die waarheid bring (v.13-14), maar hy wou ook vir gelowiges sê om Jesus se bevele uit te voer (v.15, Matt. 28:19).

 

Mense sê gewoonlik dat hulle nie die tyd het om die bg. dinge te doen nie.  Maar toe jy sonde wou doen het jy die tyd gehad.  En as jy met vakansie wil gaan kan jy vroeg opstaan.  As Paulus se prioriteite joune is sal jy die tyd maak om die dinge te doen waarvan ek hierbo gepraat het.

 

[1] Aangehaal in Michael Haykin, Rediscovering the Church Fathers, Crossway, Wheaton: Illinois, 2011, p. 14

[2] Thomas Brooks, The Secret Key to Heaven, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 2006 (1665), p. 186

[3] Aangehaal in Hank Hanegraaff, Christianity in Crisis: 21st Century, Thomas Nelson, Nashville: Tennessee, 2009, p. 275

[4] https://www.gty.org/library/sermons-library/81-8/your-responsibility-to-the-church-part-1

[5] https://www.desiringgod.org/messages/i-will-not-be-a-velvet-mouthed-preacher

Leer uit ander mense se foute

Learn from mistakes of others 1

Ek het eenkeer vir ‘n ouer Christen gevra hoekom hy so baie in geskiedenis belangstel.  ‘Dit help o.a. dat ek nie die foute herhaal wat ander mense gemaak het nie,’ het hy gesê.  Hy het m.a.w. uit ander mense se foute geleer.

 

Volgens Rom. 15:4, 1Kor. 10:11 is dit ‘n Bybelse beginsel.  Paulus sê: “Want alles wat tevore geskrywe is, is tot ons lering tevore geskrywe… Maar al hierdie dinge het hulle oorgekom as voorbeelde en is opgeskrywe as ‘n waarskuwing aan ons…”

 

Vandag wil ek hierdie beginsel gebruik om uit koning Hiskia se foute te leer.  Maak asb. jou Bybel oop by Jes. 38-39.

 

  1. Hiskia se siekte (38:1-8, 21-22)

‘n Oom wat ek geken het, het eenkeer in die hospitaal beland.  Terwyl hy daar gelê het, het hy van koning Hiskia se siekte gelees: “In dié dae het Hiskía dodelik siek geword; en die profeet Jesaja, die seun van Amos, het by hom gekom en vir hom gesê: So spreek die HERE: Gee bevel aan jou huis, want jy sal sterwe en nie lewe nie.” (38:1).

 

Op grond hiervan het hy gedink hy gaan nie gesond word nie.  Toe hy dit vir sy vrou sê was sy glad nie beïndruk nie.  Hiskia was ook nie bly toe Jesaja die nuus met hom deel nie.  Hoe sal jý voel as iemand vir jou sê om jou familie bymekaar te roep, en vir hulle opdrag te gee oor wat hulle met jou geld en besittings moet doen as jy weg is?

 

Toe Hiskia die slegte nuus hoor het hy sy gesig na die muur toe gedraai en gebid (38:2).  Hy het bitterlik gehuil en by die Here gepleit om sy lewe te spaar (38:3).  Ons sal later sien hoekom hy bang was en nie soos Paulus uitgesien het om by die Here te wees nie.

 

Hiskia het die Here aan sy opregte lewe herinner (38:3).  Hy het inderdaad reg gelewe (2Kon 18:3, 5-6, 2Kron. 31:20-21), maar het ook ernstige foute begaan soos om Egipte se hulp bo die Here s’n te kies (Jes. 30-31).

 

Hiskia was dus verkeerd om te dink dat die Here hom op grond van sy goeie lewe moet verhoor.  Nogtans het die Here sy trane gesien en sy gebed verhoor.  Jesaja was nog nie behoorlik deur die voorhof van die paleis nie, toe die Here hom met hierdie woorde na Hiskia toe terugstuur (38:4, 2Kon. 20:4):

 

“Gaan sê vir Hiskía: So spreek die HERE, die God van jou vader Dawid: Ek het jou gebed gehoor, jou trane gesien; kyk, Ek sal vyftien jaar by jou dae byvoeg” (38:5).  Hiskia was bly toe die Here sy lewe spaar, maar dit het nadelige gevolge gehad.  Sy seun Manasse is kort hierna gebore, en was die slegste koning wat Jerusalem ooit gehad het (2Kron. 32:33-33:1).

 

Die Here het verder belowe om vir Hiskia en Jerusalem uit Assirië se hand te red (38:6).  Saam met 38:1 (“in dié dae”) dui hierdie vers aan dat Hiskia se siekte vóór Assirië se aanval op Jerusalem gebeur het.  Dit is asof Jesaja Assirië se aanval in hfst. 36-37 beskryf, en dan in hfst. 38-39 sê: ‘Kom ek wys vir jou hoekom dit gebeur het.’  Ek sal later hierop uitbrei.

 

Hiskia wou nie ongelowig wees soos sy pa Agas nie, en het daarom vir ‘n teken gevra (vgl. 7:10-14).  ‘Wat is die teken dat die Here my sal genees en dat ek Hom op die derde dag in die tempel sal aanbid?’ het hy gevra (38:22, 2Kon. 20:5, 8).

 

‘Moet die Here die skaduwee op jou pa se sonhorlosie tien trappies vorentoe, of tien trappies agtertoe beweeg?’ het Jesaja gevra (2Kon. 20:9).  ‘Agtertoe asb.,’ het Hiskia gesê (2Kon. 20:10).    Toe Jesaja die Here aanroep het dit so gebeur (37:8, 2Kon. 20:11).

 

Het die aarde agtertoe gedraai, of het die Here die lig gemanipuleer en die skaduwee terug geskuif?  Die teks sê nie vir ons nie.  Hiskia het wel besef dat die Here wat die son beheer (Jos. 10:12-13), hom van sy siekte kon genees.

 

God het hom nie deur ‘n wonderwerk genees nie, maar het deur Jesaja gesê hulle moet medisyne gebruik (38:21).  Hulle het ‘n vyekoek op sy sweer gesit.  Die sweer het waarskynlik ‘n dodelike infeksie veroorsaak.  Gedroogte vye is baie goed om swere te behandel, en help vir meer as 40 ander siektes (kyk gerus op die internet).

 

  1. Hiskia se psalm (38:9-20)

Partykeer raak Christene teleurgesteld, omdat die Bybel nie met die realiteit strook nie.  As jy só voel, moet jy een van twee dinge doen.

 

[1] Lees Prediker.  Salomo het met dieselfde vrae as jy gesukkel.  Jy sal gou agterkom dat die Bybel nie lugkastele bou nie, maar dat dit met die harde realiteit te doen het.

 

[2] Onthou dat die Bybel-skrywers soms hulle persoonlike omstandighede beskryf.  Dit beteken nie noodwendig dat jy dinge soos hulle gaan ervaar nie.  As Dawid bv. in Ps. 103:3 sê dat die Here al sy siektes genees het, bedoel hy nie dat die Here alle gelowige se siektes gaan genees nie (sien bv. 2Kon. 13:14, 20).

 

Hou dit asb. in gedagte wanneer jy Hiskia se psalm lees.  Hy probeer nie om ‘n teologie van lewe na die dood te formuleer nie, maar beskryf sy persoonlike omstandighede (38:9).  Hy het gedink dat die Here hom in die middel van sy lewensjare vir die doderyk bestem het (38:10).

 

‘Ek sal nie meer die Here, sy werk en ander mense in die land van die lewendes sien nie,’ het hy gesê (38:11).  ‘Soos ‘n herder sy tent afslaan, sal die Here my lewe afslaan; soos ‘n wewer sy materiaal afsny en oprol, sal Hy my lewe kortknip en oprol (38:12, Job 7:6).  So gou soos wat die dag in nag verander, sal die Here my lewe beëindig (38:12-13).

 

‘Ek het probeer om in die nag kalm te bly, maar dit het nie gehelp nie.  Die Here was soos ‘n leeu wat my bene breek (38:13).  Daar was nie ‘n kans dat ek hierdie siekte sou oorleef nie.  Ek kon skaars praat en het nie eers die krag gehad om op te kyk nie (38:14).  Ek het soos ‘n swaeltjie of kraanvoël getjirp, en soos ‘n duif gekerm (38:14).  “Kan die Here nie my genesing waarborg nie?” het ek gewonder (38:14, 7-8).

 

‘Hy het!  Hy het!  Die Here het my van my bitter siekte genees.  Voortaan sal ek versigtig lewe en nie weer sonde doen, sodat die Here my daarvoor moet tugtig nie (38:15, 17).  Ek het my les geleer, en glo dat ander ook daaruit sal leer om nie die weg van sonde te kies nie (38:16).

 

‘Diep in my hart weet ek dat die Here hierdie bitter siekte gestuur het om my te bevoordeel (38:17).  In sy groot liefde het Hy my van die graf of kuil van verwoesting gered (38:17).  Hy het die sonde wat sy tugtiging oor my gebring het agter Hom gesit (38:17, Ps. 103:12, Miga 7:19).

 

‘As ek gesterf het sonder dat my sonde vergewe is (38:17), sou ek hel toe gaan waar die dooies nie die Here prys of dank nie, en waar daar vir hulle geen hoop is om uit te kom nie (38:18).  Die Here het my sonde vergewe en my laat lewe, en daarom prys ek Hom saam met die lewendes (38:19)!

 

‘Ek sal God se getrouheid aan die volgende geslag verkondig (38:19, Gen. 18:19, Deut. 6:7, Ps. 78:1-8).  As ons die Here met snarespel in die tempel prys, sal almal weet dat Hy my genees en van die dood gered het (38:20).

 

  1. Hiskia se sonde (39:1-8)

‘n Bietjie agtergrond sal ons help om Jes. 39 beter te verstaan.  Soos ek in die vorige preke gewys het, was Assirië die wêreld se supermag.  Babilon wou egter die titel oorneem, en daarom het koning Merodag Baladan teen die Assiriërs gerebelleer.

 

In 721 v.C. het hy homself die koning van Babilon gemaak.  In 709 v.C. het koning Sargon van Assirië hom gevange geneem.  Toe Sargon in 705 v.C. oorlede is, het Merodag Baladan weer teen Assirië gerebelleer en sy koningskap opgeneem.

 

In 703 v.C. het hy ‘n veldslag teen die Assiriërs gewen.  Met ‘n paar helpers kon hy die Assiriërs finaal van die tafel afvee.  Terwyl hy sy planne gemaak het, het hy gehoor dat Hiskia siek was, gesond geword het, en dat die skaduwee op die sonhorlosie tien trappies agtertoe beweeg het (39:1, 38:8, 2Kron. 32:31).

 

Dit was die kans waarvoor hy gewag het.  Hy het afgevaardigdes met geskenke Jerusalem toe gestuur (39:1).  Hy het ook briewe geskryf waarin hy vir Hiskia gevra het om saam met hom teen die Assiriërs te veg (39:1).[1]

 

Die Here dit gebruik om te wys hoeveel hoogmoed daar in Hiskia se hart is (2Kron. 32:25, 31).  Hiskia was bly dat iemand hom teen die Assiriërs kon help (39:2).  Hy het met sy rykdom en voorraad gespog, so asof hy gesê het: ‘Ek is heeltemal daartoe in staat om jou teen die Assiriërs te help’ (39:2, 2Kron. 32:27-30).

 

Hiskia het nie erken dat die Here was wat Hom ryk gemaak het nie (2Kor. 32:29).  Hy het nie vertel hoe die Here hom genees het nie.  Hy het nie gesê dat die Here daartoe in staat is om tyd terug te draai nie.

 

Hiskia het nie in die Here geroem nie, maar in homself.  Jesaja het hom hieroor uitgevra.  Hy het met trots vertel hoe hy al sy rykdom vir die Babiloniërs gewys het (39:3-4).

 

‘Jou rykdom beteken niks nie Hiskia!’ het Jesaja hom bestraf.  ‘Eendag sal die Babiloniërs jou skatte na hulle eie land toe wegvoer.  Hulle sal jou nageslag wegvoer en hulle amptenare in die koning van Babilon se paleis maak’ (39:5-7, 2Kon. 24:12-13, 25:6-7, 13-17, Dan. 1:2-3, 7).

 

Dit het nie eers vir Hiskia gepla nie.  Hy was net dankbaar dat dit in die toekoms gelê het, en dat daar in sy tyd vrede sou wees (39:8).

 

Wat leer hierdie twee hoofstukke vir ons?

 

[1] Soos met Hiskia is die dag van jou dood en die res van jou lewe in God se raadsplan (38:5, 46:10, Job 14:5, Ps. 139:16, Spr. 16:1, 9, 19:21, 20:24, Pred. 3:1-8, Jer. 10:23, Ef. 1:11, Jak. 4:13-15).

 

Beteken dit jy moenie bid nie, omdat die Here buitendien sy planne in jou lewe gaan vervul?  Nee.  Die Here bepaal nie net die einddoel nie, maar ook die middele.  Hy het besluit om sy planne deur gebed in jou lewe te vervul.

 

Toe Daniël bv. in Jer. 29 lees dat Juda vir 70 jaar in Babilon sou wees, het hy nie gesê: ‘Die Here het dit bepaal, en daarom hoef ek nie te bid nie.’  Hy het eerder gesê:  ‘Omdat die Here dit bepaal het, gaan ek bid en vra dat Hy sy planne volbring’ (sien Dan. 9).

 

Dít is hoe jy moet redeneer.  God se soewereiniteit moet jou nie minder laat bid nie, maar meer.  As jy nié bid nie, skiet jy jouself in die voet: “julle het nie, omdat julle nie bid nie.” (Jak. 4:2).

 

[2] Hiskia het gedink dat die Here hom op grond van sy goeie lewe sal verhoor (38:3).  Maar t.s.v. sy verkeerde idee het die Here hom verhoor (38:4-6).  Die Here word nie beperk omdat jy verkeerd bid nie (38:3).  Hy antwoord jou tog nie op grond van jou elegante woorde nie, maar op grond van Jesus wat vir jou gesterf het, sy getrouheid aan Homself en sy beloftes, en sy goedheid aan dié wat in Hom glo.

 

[3] Nog voordat Assirië in hfst. 36-37 teen Jerusalem geveg het, het die Here belowe om die stad te beskerm (38:6).  Maar ten spyte daarvan was Hiskia benoud (37:1, 3).

 

Is ons nie ook so nie?  Die Here belowe om in jou behoeftes te voorsien, en sê vir jou om nie angstig te wees nie (Matt. 6:25-34).  Jy werk hard en mors nie jou geld nie, maar sodra daar ‘n nood ontstaan wat jy nie voorsien het nie raak jy angstig.  Moenie so wees nie, maar glo die Here se beloftes en herinner Hom daaraan (Jes. 62:6-7).

 

[4] As die Here wil, kan Hy ons op buitengewone maniere help.  Ons moet egter nie verwag dat dit altyd so moet gebeur nie.  As ons alewig ‘n wonderwerk soek, sal ons nalaat om die Here te dank as Hy besluit om ons op gewone maniere te help.

 

Ons sal bv. vir almal vertel dat die beste dokter in die land aan ons gewerk het, en dat dít die rede is hoekom ons lewe om die storie te vertel.  Maar sonder die Here kon die dokter jou nie help nie (2Kron. 16:12, Luk. 8:43).

 

Gód is immers die een wat sekere middels in die skepping gegee het, sodat ons daardeur genees kan word (38:21).  Hý gee aan mense die wysheid om medisyne in die regte mates en kombinasies af te meet en te meng.  Laat ons dus baie versigtig wees om vir Hóm die krediet te gee as ons gesond word, of as Hy ander krisisse in ons lewens oplos.

 

Omdat dit God is wat ons genees, moet ons nie aan medisyne verslaaf raak of daarby sweer nie.  Aan die ander kant moet ons onthou dat medisyne God se gawe aan ons is.  Ons moet dus nie soos sommige mense weier om dit te gebruik, omdat ons kamtig op die Here vertrou om ons te genees nie.  Dit is nie meer geestelik om sonder medisyne genees te word, as om ‘n pil vir jou rugpyn te drink nie.

 

[5] As jy ‘n gelowige is, is elke beproewing tot jou voordeel (38:17).  Jy sien dit nie nou raak nie, maar later sal die Here vir jou wys dat Hy besig was om jou meer soos Jesus te maak (Ps. 119:67, 71, 75, Rom. 8:28-29, Heb. 12:10-11).  ‘The providence of God is like a Hebrew word – it can only be read backwards.’ (John Flavel).[2]

 

[6] Hiskia het geglo dat sy siekte die direkte gevolg van ‘n persoonlike sonde is (38:17).  Maar dit beteken nie dat almal a.g.v. ‘n persoonlike sonde siek is (Job 1-31, Joh. 9:1-3), of dat almal wat gesond is reg lewe nie.

 

Dit is nie verkeerd om te wonder of jy a.g.v. ‘n persoonlike sonde siek is nie (1Kor. 11:30).  Maar jy moet jouself ook nie kasty om die sonde te vind wat jou siekte veroorsaak het nie.  Rus eenvoudig in die Here se algenoegsame genade (2Kor. 12:7-10).

 

[7] As jy die Here ken en jou sonde vergewe is, hoef jy nie die dood te vrees nie (38:18, Joh. 11:25-26, 1Kor. 15:55, Fil. 1:21, Heb. 2:14-15).  Soos met Paulus, Lasarus en die dief aan die kruis, is die dood die swart perd voor die goue koets wat jou na Jesus toe vat (Luk. 16:22, 23:43, 46, 2Kor. 5:8, Fil. 1:23).  Wanneer Jesus weer kom sal Hy jou liggaam uit die dood uit opwek (1Kor. 15:35-58, 1Tess. 4:13-18).

 

[8] Hiskia het in homself geroem (39:2).  Dit was ook die rede hoekom God die Assiriërs teen hom gestuur het (2Kron. 32:25).  Toe hy en die volk hulle voor die Here verneder, het dinge vir hulle reg geloop (37:1, 14-20, 2Kron. 32:26).

 

Roem dus in die Here en nie in jouself nie (Jer. 9:23-24, 1Kor. 1:31, 2Kor. 10:17).  As jy hoogmoedig is, is jy soos die duiwel en sal die Here jou aktief teenstaan; as jy nederig is, is jy soos Jesus en sal God jou genadig wees (Jak. 4:6).

 

Onthou ook dat alles wat ek en jy het van die Here af kom, en dat ons nie in onsself kan roem nie (1Kor. 4:7).  ‘n Jong predikant het eenkeer vir Martyn Lloyd-Jones gevra om te bid dat hy nie hoogmoedig word nie.  ‘Wat het jy om oor hoogmoedig te wees?’ het Lloyd-Jones hom geantwoord.

 

[9] My vrou het ‘n gawe.  Sy kan kyk hoe iemand teëls lê of iets mooi van draad maak, en dit dan self regkry.  Net so moet ons Jes. 38-39 fyn dophou en uit Hiskia se foute leer.

 

[1] [1] Falvius Jospehus, The Antiquities of the Jews, Book 10, ch. 2, par. 2.  [2] D. Guthrie & J.A. Motyer, New Bible Commentary: Third Edition, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1970, p. 364.  [3] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1993, pp. 291, 296

[2] Ek is nie presies seker waar hierdie aanhaling vandaan kom nie, maar reken dat dit uit Flavel se boek, The Mystery of Providence (Banner of Truth) uit kom.

Hoe groot is jou God?

Universe 3

Soos gr. 1 seuntjies wat oor hulle pa’s stry, dink elke mens dink dat sy of haar god die beste is.  Dit is maklik om jou god te dien wanneer dit met jou goed gaan.

 

Maar hoe help hy jou wanneer jou 3-jarige verdrink, of as jy met terminale kanker gediagnoseer word?  Waar is hy as jy skielik jou werk verloor, as jou man jou verneuk, as jou tiener vir jou sê dat hy gay is, of as jou huis tot op die grond afbrand?

 

Wat ek eintlik vir jou vra is hoe groot jou god is?  In Jes. 36-37 het die God van die Bybel gewys dat die gode van die nasies dood is, en dat Hy groter en sterker is as hulle.

 

Alhoewel Hy hulle in die eerste rondte kon uitklop, het Hy hulle vir ‘n paar rondtes in die kryt gehou om hulle te verneder.  Hy het kat en muis met hulle gespeel, en in die derde rondte sy mag gewys toe Hy hulle met een hou teen die grond slaan.

 

  1. Die eerste rondte (36:1-37:7)

Dit is ‘n wel bekende feit dat Usain Bolt die vinnigste man op aarde is.  Dit blyk ook dat hy vol van homself is.  Dus was dit seker nie ‘n slegte ding dat hy in sy laaste wedloop derde gekom het nie.

 

Iets soortgelyk het met die koning van Assirië gebeur.  Hy was gewoond daaraan om te wen, maar op die einde was hy soos haas in die haas en skilpad storie, en het hy laaste gekom.  Wat het gebeur?

 

[a] Sanherib se lastering (36:1-22)

In Jesaja se tyd was Assirië die supermag ter wêreld.  Hulle het een land na die ander verower.  Die lande wat besluit het om oor te gee moes belasting betaal, terwyl dié wat geweier het om die wit vlag te waai, gevange geneem of doodgemaak is.

 

Toe Hiskia in Jerusalem regeer het, het Assirië Samaria vir hulleself gegryp (2Kon. 17:3-6, 18:9-11).  Soos Samaria het Jerusalem belasting ontduik (2Kon. 18:7).  Gevolglik het koning Sanherib Hiskia in sy 14de regeringsjaar aangeval (36:1, 2Kon. 18:14).

 

Sanherib het by Lagis – ‘n stad omtrent 40 km suid-wes van Jerusalem – begin (2Kron. 32:9).  Toe Hiskia dit hoor het hy gesê hy sal belasting betaal (2Kon. 18:14).  Sanherib het 10 ton silwer en ‘n ton goud geëis (2Kon. 18:14).  Hiskia het dit gegee (2Kon. 18:15-16), maar in tipies ongelowige-styl het Sanherib in elk geval ‘n weermag van Lagis af Jerusalem toe gestuur (36:2).

 

Die Assiriese rabsake – ‘n militêre offisier – het by die watervoor van die Boonste Dam gaan staan (36:2).  Hy wou seker Jerusalem se watertoevoer afsny, maar Hiskia het dit reeds gedoen sodat die Assiriërs nie drinkwater kon kry nie (2Kron. 32:2-4).

 

Hiskia het drie hoë amptenare gestuur om met Assirië se drie offisiere te praat (36:3, 2Kon. 18:17-18, vgl. 22:15-25).  Die rabsake het ‘n boodskap namens die ‘groot koning’ van Assirië vir Hiskia gehad (36:4, kontr. Ps. 47:3).

 

‘Waarop vertrou jy noudat jy teen my gerebelleer het (36:4-5)?  Het jy regtig gedink dat jou grootpratery my weermag kon stuit (36:5)?  Jy het jou vertroue in Farao en Egipte gestel, maar hulle is soos ‘n riet kiere wat in ‘n krom ou man se hand breek en hom seermaak (36:6, 30:1-7).

 

‘Jou vertroue in die Here is nie veel beter nie.  Hoe verwag jy dat Hy jou moet help as jy sy altare op die hoogtes verwyder, en vir die volk sê dat hulle net in Jerusalem offers moet bring (36:7, 2Kon. 18:4)?’

 

Duidelik het Sanherib nie Israel se godsdiens verstaan nie, en het hy dit deur sy opgewasemde heidense bril beskou.

 

‘Kom ek gaan jou ‘n weddenskap aan: ek sal vir jou 2000 perde gee as jy genoeg ruiters het om daarop te ry,’ het hy aangehou (36:8).  ‘Mmm, nes ek gedink het: jy kan nie eers teen die swakste offisiere in my weermag staan nie – veral nie as jy op Egipte se perde en strydwaens vertrou nie (36:9, 31:1).  Dit help ook nie dat jy op die Here vertrou nie, aangesien Hý my gestuur het om die land te verwoes (36:10).’

 

Die Here het hom inderdaad gestuur om sy regverdige oordele teen Jerusalem uit te voer, maar Sanherib het bose intensies gehad sodat die Here besluit het om hom ook te straf (10:5-19).

 

‘Praat asb. Aramees,’ het Hiskia se amptenare gesê.  ‘Die mense wat op die stadsmure sit verstaan Hebreeus en sal moed verloor indien hulle Sanherib se dreigende woorde hoor’ (36:11).

 

‘Ha!’ het die rabsake gereageer.  ‘Sanherib het my gestuur om hierdie boodskap met die hele stad te deel en nie net met julle nie; die lot van julle sal sy eie urine drink en sy uitskeiding eet (36:12).’

 

Die rabsake het in Hebreeus uitgeroep, sodat almal kon verstaan:

 

‘Hoor die woorde van die groot koning van Assirië: Hiskia en die Here kan julle nie red nie (36:13-15)!  As julle julleself aan Sanherib oorgee sal julle nie menslike uitskeiding eet en drink nie, maar soet vrugte en skoon water (36:16).  Sanherib sal julle na ‘n goeie land toe wegvoer waar julle voorspoedig sal wees (36:17).

 

‘Hiskia bedrieg julle om te sê die Here sal julle verlos (36:18).  Nie een van die ander nasies se gode kon hulle uit Assirië se hand verlos nie (36:18-19).  En wat laat julle dink die Here kan Jerusalem uit my hand verlos (36:20)?’

 

Op Hiskia se bevel het Jerusalem se inwoners tjoepstil gebly en hom nie ‘n woord geantwoord nie (36:21).  Die amptenare het met geskeurde klere na die stad toe teruggekeer en die koning van Assirië se dreigende woorde met Hiskia gedeel (36:22, 4-12).

 

[b] Hiskia se gebed (37:1-4)

Hiskia het sy koninklike kleed uitgetrek, rouklere aangetrek en tempel toe gegaan om sy hart voor die Here uit te stort (37:1).  Hy het besef dat dit sonde was om Egipte se hulp bo die Here s’n te kies (30:1-7, 31:1, 3).

 

Hy het die amptenare en owerpriesters met rouklere en ‘n dringende boodskap na Jesaja toe gestuur: ‘Ek is doodbang; Sanherib het hom voorgeneem om Jerusalem te straf.  Ons is soos ‘n vrou in kraam wat nie die krag het om geboorte te gee nie: ons kan niks doen om onsself te red nie’ (37:2-3).

 

“Miskien sal die HERE u God die woorde hoor van die rábsake wat deur sy heer, die koning van Assirië, gestuur is om die lewende God te smaad, en sal Hy hom straf oor die woorde wat die HERE u God gehoor het; hef dan ‘n gebed op vir die oorblyfsel wat nog [in Jerusalem] aanwesig is.” (37:4).

 

[c] Jesaja se antwoord (37:5-7)

Jesaja het die amptenare met ‘n boodskap na Hiskia toe teruggestuur (37:5).  ‘Moenie die Assiriërs se lastering vrees nie,’ het hy gesê (37:6).  ‘Ek sal ‘n gees stuur om vir hom te sê dat dinge in sy land verkeerd loop; daar sal Ek hom met die swaard doodmaak’ (37:7).

 

‘The Lord of history knows when a whispered word is enough…’[1]  “Die koning se hart is in die hand van die HERE soos waterstrome: Hy lei dit waarheen Hy wil.” (Spr. 21:1).

 

  1. 2. Die tweede rondte (37:8-35)

Wat het ‘n bokser soos Mike Tyson so gevaarlik gemaak?  Hy was sterk, baie vinnig, het goeie voetwerk gehad, en was ‘n uitstekende verdediger.  Hierdie kombinasie was as’t ware sy geheime wapen.

 

Hiskia het ook ‘n geheime en baie kragtige wapen gehad om die Assiriërs te oorwin: gebed.  Dit is waaroor die volgende verse handel.

 

[a] Sanherib se lastering (37:8-13)

Toe Sanherib hoor dat koning Tirhaka van Etiopië teen hom oppad was, het hy Lagis verlaat en 16 km noord getrek om teen Libna te veg (37:8-9).  Hy wou nie teen Tirhaka baklei nie, en het dus ook vir die rabsake gesê om sy troepe uit Jerusalem te onttrek (37:8).

 

‘Moenie te gemaklik raak of toelaat dat die Here jou mislei nie,’ het hy vir Hiskia gesê: ‘Ek sal terugkom en Jerusalem verower (37:10).  Net soos wat die nasies se gode hulle nie uit my voorvaders se hande kon red nie, kan die Here jou nie uit my hand red nie (37:11-13).’

 

[b] Hiskia se gebed (37:14-20)

Hiskia het die dreigbrief ontvang, dit gelees, dit na die tempel toe gevat, voor die Here oopgesprei, en tot Hom gebid (37:14-15).

 

‘Here van die hemelse weermag, God van Israel wat bo die gerubs op die ark troon,’ het hy begin (37:16).  ‘U is die enigste God, die Here oor al die Koninkryke van die aarde; U het die hemel en die aarde gemaak – en kan U nie u volk help nie (37:16)? 

 

‘Sien en hoor hoe Sanherib u heilige Naam laster (37:17).  Dit ís so dat die konings van Assirië die nasies, hulle lande en hulle gode oorwin het, maar is dit enige wonder as hulle gode handgemaakte beelde van hout en klip was (37:18-19)?

 

‘U is nie soos hulle nie: U is die lewende God (37:20).  Red ons asb. uit Sanherib se hand, sodat al die koninkryke van die aarde kan weet dat U alleen die Here is (37:20).’

 

[c] Jesaja se antwoord (37:21-35)

Die Here het onmiddellik Hiskia se gebed beantwoord (37:21).  Hier is wat Hy vir Sanherib gesê het:

 

‘Jerusalem skud haar kop en lag vir jou (37:22).  Duidelik weet jy nie met wie jy te doen het nie, Sanherib (37:23).  Jy en jou offisiere het die Heilige van Israel belaster (37:23-24).

 

‘Jy het gesê: “Ek het duisende strydwaens; ek het die Libanon woud kaalgestroop; ek grawe my eie waterputte en kan die Nylrivier in Egipte met my voet laat opdam” (37:24-25).

 

‘Ooh! arrogante vabond.  Het jy nie gehoor dat dit Ék is wat jou oorwinnings bepaal het nie?  Jy is maar net ‘n marionet in my hande.  Ék het beplan dat jy vestingstede in bou rommel verander, en dat jou vyande verskrik voor jou staan, sodat hulle soos grasspruitjies op ‘n huis se dak vrek’ (37:26-27).

 

‘Ek weet presies wanneer jy sit, en is in beheer van elke oorlog waarin jy uitmarsjeer of in oorwinning terugkeer (37:28).  Moenie dink Ek het nie gesien hoe jy teen my uitvaar nie; Ek weet alles en sal jou groot mond toestop (37:28-29).  Soos ‘n bul met ‘n hak in sy neus of ‘n perd met ‘n stang in sy bek, sal Ek jou teruglei op die pad waarmee jy gekom het (37:29, 34).’

 

Om die profesie te bevestig het die Here ‘n teken gegee: vir twee jaar sou die volk nie plant of oes nie, maar die gewasse eet wat vanself groei (37:30).  Eers in die derde jaar sou dit nodig wees om te saai, te plant en te oes (37:30).  Die oorblyfsel in Jerusalem sou soos hierdie plante wortelskiet en vrugte dra; die Here se ywer vir sy volk het dit verseker (37:31-32).

 

Hy sou ook keer dat Sanherib in die stad inkom of daarteen veg (37:33).  ‘Vir my eie eer sal Ek julle red en verdedig,’ het Hy gesê (37:35).  ‘Ek sal ook my belofte aan Dawid onthou, nl. dat die Messias uit sy nageslag moet kom (37:35).

 

  1. 3. Die laaste rondte (37:36-38)

My oupa het daarvan gehou om boks te kyk.  Hy het eenkeer my ouma na ‘n boksgeveg in Johannesburg toe geneem.  Toe hulle inkom het my ouma gaan sit.  Toe sy opkyk was die geveg verby: die kampioen het sy opponent uitgeslaan.

 

Net so het die Here met min moeite van die Assiriërs ontslae geraak.  Om te wys hoe maklik dit was, spandeer Jesaja net drie verse hieraan.

 

Vers 36: Die Engel van die Here (die Here self volgens Eks. 3:2-6) het in die nag uitgegaan en 185 000 van hulle doodgemaak (2Kon. 19:35).  Toe die oorlewendes in die oggend wakker word was daar net lyke om hulle.

 

Vers 37: Sanherib het stert-tussen-die-bene na sy huis in Nineve toe teruggekeer.  Volgens die geskiedenis het hy nog 20 jaar geleef.

 

Vers 38: Terwyl hy eendag in die god Nisrog se tempel aanbid het, het sy seuns Adramméleg en Saréser hom met die swaard doodgemaak.  Sanherib se eie god kon hom nie red nie!

 

Sy seuns het na Ararat op die grens van Turkye, Iran en Armenië toe gevlug (Gen. 8:4).  Sanherib se ander seun Esar-Haddon het hom opgevolg.

 

Hoe moet ons Jes. 36-37 toepas?

 

[a] Moenie mense se dreigemente vrees nie: sonder God se toestemming kan hulle nie ‘n vinger verroer nie (Joh. 19:10-11).  Jy hoef dus nie die boelies by die skool en die werk te vrees nie.  Vrees eerder die Here wat jou liggaam en siel in die hel kan verwoes (Matt. 10:28).

 

Ondersoek jouself dus om te sien of jy gered is, of jou sonde vergewe is en of jy ‘n rein gewete het.  Het jy jou al van jou sonde bekeer?  Het jou lewe verander?  Of is jy maar nog net dieselfde as altyd?  Dit is immers al wat jy moet doen om hel toe te gaan: bly soos jy is.

 

Het jy al erken dat jy so verlore soos iemand se Jack Russel is, dat jou hart so swart soos ‘n bewolkte nag in die Namib is, en dat jy die hel verdien?

 

Het jy al besef dat jy geestelik dood is en nie jou hart vir die Here kán gee nie?  Al kon jy ook is jou hart so vuil soos ‘n rioolplaas, en sal Hy dit buitendien nie aanneem nie.  Het jy al agtergekom dat daar vir jou geen hoop is, tensy Gód iets doen om jou te red nie?

 

Glo jy dat Hy sy Seun gestuur het om die boeie van sonde in jou lewe te breek, en dat Jesus aan die kruis gesterf het om jou van God se oordeel te red?  Glo jy dat Jesus nie meer dood is nie maar lewe, sodat jý vir ewig kan lewe?

 

Hierdie is die God wat jy moet vrees: wees lief vir Hom en vertrou op Hom.  Dan sal jy nie mense vrees nie (Spr. 29:25).

 

[b] Dalk is jy swak (36:8), maar die Here is sterker as mense en hulle hopelose afgode (36:18-20, 37:11-13, 18-20, 36-38, 2Kon. 6:16, Rom. 8:31, 1Joh. 4:4).

 

Moet dan nie geïntimideer voel omdat die persoon wat jou dreig sterk taal gebruik (36:12), die Here se Naam laster (37:17), belangrik en populêr is, of omdat hy ‘n afgod van sy rykdom, invloed en liggaam (hetsy deur skoonheid of fisiese krag) maak nie.

 

[c] M.b.t. jou probleme help dit nie dat jy daaroor dagdroom of in jou bed lê en bekommer nie.  Dit gaan nie die situasie verander nie, en is ook ‘n simptoom van hoogmoed: ‘Ek kan self my krisis oplos, en hoef dit nie vir die Here te gee nie.’

 

Bring eerder jou nood in gebed na die Here toe.  Doen dit meer as een keer indien nodig (37:1-4, 14-20).  Deel jou vrese met die Here en sê vir Hom wat jy op die hart het (Ps. 55:23, 62:9, 1Pet. 5:7).  Hy weet alreeds (Matt. 6:8), maar wil hê dat jy vir Hom moet sê.

 

Begin deur oor sy grootheid te dink: loof en aanbid Hom (37:16).  Dink daaraan dat niks vir die Here onmoontlik is nie (Jer. 32:17, 27, Matt. 19:26, Luk. 1:37, Ef. 3:20).  Onthou dat Hy Heilig is (37:23).  Prys die Here dat Hy jou krisis bepaal het en alles daaromtrent weet (37:26, 28, Ps. 139:2-3).

 

Onthou ook Jak. 5:16, dat die gebed van ‘n regverdige groot krag het.  Wat rykdom en brute krag nie kon regkry nie (36:9, 30:1-2, 1Kon. 18:13-14), het die Here in antwoord op Hiskia se gebede vermag (37:21)!

 

Herinner jouself ook daaraan dat die Here sy ewige raadsplanne deur jou en my gebede vervul (37:26, 14-20)!  As jy só na die Here toe kom sal dit jou probleme in perspektief plaas, en jou help om te sien dat die Here groter as die ‘onmoontlike’ situasie is.

 

Bid ook vir die Here se eer (37:20).  Erken m.a.w. dat jy nie die Here se hulp verdien nie, maar dat sy heerlike Naam dit verdien.  Wat sal die mense van God se Woord, karakter en beloftes sê as Hy nié sy kinders se gebede beantwoord nie?

 

As jy op die Here vertrou sal Hy jou deur die krisis sien en gee wat jy nodig het (37:30-32).  Dit is vir Hom kinderspeletjies om jou te red en te beskerm (37:33-38).  Dit is vir Hom so maklik soos wat dit vir ‘n PhD letterkunde student is om die alfabet op te sê.  Eintlik is dit vir Hom nóg makliker.

 

Dít is hoe groot my God is.  Hoe groot is joune?

 

[1] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1993, p. 280