Selfregverdig, godsdienstig en verlore

Self righteous

Toe ons verlede jaar in die Oos-Kaap was, toe ry ons deur Graaff-Reinet.  Ons het in die ou NG-Kerk ingegaan.  Ek het vir my kinders vertel dat baie van die Afrikaners wat in die verlede kerk toe gegaan het, ongered was.  Hulle was so selfregverdig, godsdienstig en verlore soos die Jode in Rom. 2:17-29.

 

  1. Die wet (v.17-24)

Soos die meeste ongelowiges is die deursnee Afrikaner selfregverdig en trots.  Hy trap in die volgende sewe strikke waarin die Jode getrap het.

 

Strik #1: ‘Ek is nie ‘n heidense sondaar nie, maar ‘n Jood wat deel is van God se uitverkore volk’ (v.17).

Hoeveel Afrikaners ken jy wat hulle redding op die uitverkiesing baseer en nie op Jesus se kruisdood nie?  Hulle sal dit nie so sê nie, maar as jy hulle oor hulle redding vra skitter Jesus se kruisdood in sy afwesigheid.  Hulle dink dat hulle uitverkies is omdat hulle Afrikaans is en deel van die verbondsvolk.

 

Strik #2: ‘Ek steun op die wet wat God vir Israel gegee het en nie vir die ander nasies nie’ (v.17, 3:2, 9:4, Ps. 147:19-20).

Soos die Jode verstaan baie Afrikaners nie die wet nie, en dink hulle dat die Here hulle sal aanvaar as hulle hulle beste doen om daarvolgens te lewe.  Dink jy so?  Wat van jou kinders, kleinkinders, familie, vriende en kollegas?

 

Strik #3: ‘Ek beroem my op God’ (v.17).

Dit is goed om in die Here te roem (Jer. 9:23-24), maar dit is nie goed om daarin te roem dat Hy jóú uitverkies het nie.  God se uitverkiesing moet jou nederig maak en nie hoogmoedig nie (Ef. 1:4-6).  Moenie dink dat die Here besluit het om jou te red, omdat jy so kosbaar is nie.

 

Strik #4: ‘Ek ken God se wil soos Hy dit in die Bybel geopenbaar het’ (v.18).

En ek het al drankverslaafde boemelaars ontmoet wat die Bybel kan aanhaal.  Dit is nie genoeg om God se wil te ken nie.  Die vraag is of jy dit doen (Matt. 7:21-27).

 

Strik #5: ‘Ek is van kleins af in die wet onderrig en kan onderskei dat dit uitstekend is’ (v.18, Deut. 4:6, 8).

Sommige Afrikaners is so; hulle het van kleins af die Bybel geleer.  Hulle beskou hulle katkisasie en onderrig as ‘n eenrigting kaartjie hemel toe.  Party van hulle het dit geniet en hou nog steeds van goeie Bybelse prediking.  Maar dit help hulle nie, omdat hulle nie daarvolgens lewe nie.  Wat van jou: doen jy wat jy in die Bybel leer?

 

Strik #6: ‘Ek het die lig om dié wat geestelik blind en in die duisternis is te lei’ (v.19, Joh. 9:25, 40-41).

Paulus praat hier van mense wat die Bybel vir ander leer, terwyl hulle self blind is (Matt. 15:14, 23:16-17, 19).  Hulle gee Sondagskool, preek en lei Bybelstudies, maar is self nie weergebore nie.  Hulle is nie bevoeg of bekwaam om ander te lei nie.  ‘n Mens moet immers self eers die lig sien voordat jy ander kan lei (Ps. 119:105, Joh. 8:12, Hand. 26:18, 2Kor. 4:6, Kol. 1:12-13).

 

Strik #7: ‘Deur die beliggaming van kennis en waarheid in die wet is ek ‘n opvoeder van onverstandige kinders’ (v.20).

Die onverstandige kinders verwys na die heidene, terwyl die Jode gedink het hulle is volwasse.  Maar eintlik was die Jode geestelike kinders, omdat hulle die wet nie gehoorsaam het nie.  Moet dan nie dink dat jy of iemand anders geestelik volwasse is, omdat jy baie van die Bybel weet nie.  Geestelike volwassenheid word gesien in gehoorsame dade.

 

In die lig van die bg. strikke vra Paulus vyf vrae.

 

Vraag 1: ‘Jy dan, wat ‘n ander leer, leer jy jouself nie?’ (v.21).

Party mense wil erken word en hou daarvan om gesag te hê.  Dit is ook hoekom hulle geestelike leiers wil wees (Matt. 23:7).  Hulle wil vir ander sê wat om te doen, maar self doen hulle dit nie (v.21, Matt. 23:2-3, Jak. 3:1).  Nie almal van hulle is predikante nie; party is ouers wat die regte dinge sê, maar nie doen nie.

 

Vraag 2: ‘Jy wat preek dat ‘n mens nie mag steel nie, steel jy?’ (v.21).

Die Jode het die 8ste gebod aangehaal, maar is tot vandag toe daarvoor berug dat hulle geldgierige skelms is.  Ongelukkig geld dit nie net vir hulle nie.  Jy kan skaars met ‘n Suid-Afrikaner besigheid doen sonder om gekul te word.

 

My swaer het ses weke gelede sy kar se remme vervang.  Die man agter die toonbank het hom meer as R900 gevra.  Hy het na nog ‘n plek toe gegaan, maar hulle het dieselfde gevra.  ‘Ag nee,’ het hy gesê.  ‘My pa sê dan dat dit nie meer as R480 moet kos nie.’  ‘Maak dit dan R480,’ het die verkoopsman gesê.

 

Vraag 3: ‘Jy wat sê dat ‘n mens nie owerspel mag pleeg nie, pleeg jy owerspel?’ (v.22).

Die Jode het die heidene van immoraliteit beskuldig maar het self die 7de gebod oortree.  Hulle het dit aangehaal maar deur hulle dade geminag.  Net so het die kerk in Suid-Afrika seks en die huwelik deur saamblyery en sg. homoseksuele huwelike ontheilig (Heb. 13:4).  Maar laat ons nie te gou die vinger wys nie: is jý seksueel rein?

 

Vraag 4: ‘Jy wat ‘n afsku van die afgode het, pleeg jy tempelroof?’ (v.22).

Josefus vertel van ‘n slegte Joodse man wat Rome toe gekom het om die wet van Moses vir mense te leer.  Hy en drie van sy makkers het ene Fulvia (‘n Romeinse vrou wat die Joodse geloof aangeneem het) oortuig om persstof en goud vir die tempel in Jerusalem te gee.  Hulle het die goed vir hulleself gevat en dit spandeer.  Fulvia se man Saturninus het uitgevind en vir die keiser gesê.  Lg. het navrae gedoen en die Jode uit Rome verban.[1]

 

Blykbaar het die Jode ook die heidene se tempels beroof om die goue en silwer afgodsbeelde te verkoop (vgl. Deut. 7:25, Hand. 19:37).  Volgens die Evangelie-skrywers het hulle die armes in Jerusalem se tempel beroof (Matt. 21:12-13, Joh. 2:14-16).  Soos in die Pous se paleis en die moderne Prosperity Gospel was geld hulle god (Matt. 6:24).

 

Die Jode het verder die tempel beroof deurdat hulle hulle bydraes vir die Here teruggehou het (Mal. 3:8-10).  Vandag doen mense dit nog steeds: kerke hou basaars, omdat hulle eie mense (wat duur karre en huise het) nie ‘n begeerte het om vir die Here se werk te gee nie (Hag. 1:4).

 

Ek het nie ‘n probleem as oue tehuise of kinderhuise basaars hou nie.  Dit hoort egter nie in die kerk nie.  Die Bybel praat nie daarvan nie, maar sê dat iemand wat die Here liefhet sonder ‘n pannekoek of jaffle in sy hand geld vir die Here se werk sal bydra (2Kor. 8-9).

 

Vraag 5: ‘Jy wat jou op die wet beroem, onteer jy God deur die oortreding van die wet?’ (v.23, vgl. Hand. 7:53).

God dink nie veel van mense, gemeentes en denominasies wat in hulle teologie roem, maar onheilig lewe nie.  Suiwer teologie sonder gehoorsaamheid is so oneffektief soos ‘n geweer sonder koeëls of ‘n seiljag sonder die wind: dit onteer die Here (v.23).

 

Iemand wat so lewe sit ongelowiges af en trek hulle nie na die Here toe nie (v.24, Jes. 52:5, Eseg. 36:20).  Sy of haar lewe is nie veel beter as die Prosperity Gospel wat ‘n bespotting van Jesus en die evangelie maak nie.

 

Omtrent 8 jaar gelede het ek ‘n man en vrou beraad wat gedurig baklei het.  Wyle dr. Martin Holdt het vir hulle gesê: ‘Julle gebruik die Here se Naam ydellik en sal nie ongestraf bly nie (Eks. 20:7).’  Maar hoe het hulle die Here se Naam ydellik gebruik?

 

Hulle het sy Naam op hulle lippe geneem (‘Ek is ‘n Christen’), maar nie daarvolgens gelewe nie.  “Hulle bely dat hulle God ken, maar hulle verloën Hom deur die werke, omdat hulle gruwelik en ongehoorsaam is en ongeskik vir elke goeie werk.” (Tit. 1:16).

 

Laat ons bid en lewe om die Here se Naam te heilig: “Onse Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word” (Matt. 6:9).  “Laat die wat u verwag, deur my nie beskaamd staan nie, o Here, HERE van die leërskare! Laat die wat U soek, deur my nie in die skande kom nie, o God van Israel!” (Ps. 69:7).

 

John MacArthur het in ‘n preek vertel van ‘n soldaat in Alexander die Grote se weermag wat drooggemaak het.  Alexander se offisiere het die soldaat na hom toe gebring.  ‘Wat is jou naam?’ het Alexander die Grote gevra.  ‘Alexander,’ het die soldaat geglimlag.  ‘Wel, verander jou naam of verander jou optrede’ het Alexander die Grote gesê.

 

As jy nie soos ‘n Christen wil lewe nie, moet jy jouself asb. nie een noem nie.  Verander jou naam of verander jou optrede, sodat Jesus se Naam nie deur jou slegte getuienis skade ly nie (v.24).

 

  1. Die besnydenis (v.25-29)

Ek het eenkeer in die straat met twee vroue gepraat.  Die gesprek het so iets geklink:

 

Ek: Gaan julle hemel toe?

Hulle: Ja.

Ek: Hoe weet julle dit?

Hulle: Want ons is weergebore.

Ek: En hoe weet julle julle is weergebore?

Hulle: Want ons is gedoop.

 

Die Jode het gedink hulle is reg met die Here, omdat hulle volgens sy verbond met Abraham besny is (v.25, Gen. 17).  Die Joodse Rabbi’s het bv. gesê: ‘Besnede mans daal nie af in die doderyk nie… Die besnydenis sal Israel daarvan red.’[2]

 

Maar die besnydenis was ‘n teken van die nuwe hart waaruit God die sonde wegsny (Deut. 10:16, 30:6, Jer. 4:4).  En wat help die teken as jy nie dít het waarop die teken dui nie (Gal. 5:6, 6:15)?  Die besnydenis was van waarde vir dié wat die wet gehoorsaam het, maar nutteloos vir dié wat dit oortree (v.25).  Hy wat dit oortree kon net sowel onbesnede wees, omdat sy besnydenis soveel beteken soos ‘n heiden s’n (v.25, Jer. 9:25-26).

 

‘n Heiden wat God se wet gehoorsaam se liggaam is nie besny nie, maar sy hart is.  Die Here beskou hom as een wat besny is (v.26).  Sy gehoorsame lewe verdoem die Jood wat hom volgens die letter van die wet laat besny, maar in sonde lewe (v.27).

 

Eintlik is die ongehoorsame Jode glad nie Jode nie (v.28, Op. 2:9, 3:9).  ‘n Kollega van my het dit tot die groot verbasing van twee vroue in Israel gesê.  Hulle het gepraat van hoe wonderlik die Jode is, omdat hulle God se volk is.  ‘Wat?!  Al hierdie Jode gaan hel toe,’ het my kollega gesê.  ‘Hoe kan jy dit sê?’ het hulle gevra.  ‘Hulle verwerp dan die Messias,’ het hy gereageer.

 

Hy was reg: die ongelowige Jode is nie God se kinders nie, maar die duiwel s’n.  Jesus het so gesê (Joh. 8:44), en volgens Paulus is hulle nie Jode nie (v.28).  In die toekoms sal hulle in die Messias glo en sal Hy hulle weer aanneem (Rom. 11:25-29).

 

Mense wat in Jesus glo is die ware Jode wie se harte besny is, die volk van God en kinders van Abraham (v.29, Gal. 3:7, 29, Fil. 3:3, Tit. 2:14, 1Pet. 2:9-10).  Hoe het die Here ons harte besny?  Nie deur die letter van die wet nie, aangesien dit nie ons harte verander nie maar ons sonde uitwys (v.29).

 

Die Heilige Gees het ons harte wederbaar, verander en die sonde daaruit gesny (v.29, Eseg. 36:25-26, Joh. 3:3, 5, 1Kor. 6:11, Tit. 3:5-6).  Maar dit beteken nie dat ons die wet weggooi nie.  Volgens die nuwe verbond skryf God se Gees die wet op ons harte en gee Hy aan ons die vermoë en begeerte om dit uit te voer (Eseg. 36:27, Rom. 8:4, 2Kor. 3:3, Fil. 2:12-13, Heb. 8:10).

 

As nuwe mense gehoorsaam ons die wet om God se lof te verkry, en nie omdat ons mense se applous soek nie (v.29, Matt. 6:1-2, 5, 16, Joh. 5:44, 12:43).  Die woord ‘Jood’ kom van ‘Juda’ af en beteken ‘lof’ (Gen. 29:35, 49:8).[3]  Volgens Paulus is God se lof vir die ware Jood wie se hart besny is (v.29).

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas?  Dit gaan nie hier oor mense wat in 1996 hulle ‘harte vir die Here gegee het’, al vir 40 jaar Baptiste is, of in ‘n Christelike huis groot geword het nie.  ‘Vertrou jy nóú op Christus en sy kruisdood alleen?’ is die vraag wat jy jouself moet afvra.  Bekeer jy jou nóú; is jy nóú gehoorsaam?

 

Jesus gee nie om of jy in 1984 gedoop is as jy nie die innerlike realiteit daarvan ervaar het en nou beleef nie.  Is jou hart besny en jou sonde weg gewas; is jy weergebore (v.29, 1Sam. 16:7, Kol. 2:11-12)?  Pas die manier hoe jy voor ander leef by dit wat jy by die huis en in jou hart en gedagtes is?  ‘You are you thoughts; your thoughts are you!’ het Stuart Olyott in ‘n preek gesê.

 

Miskien het die Heilige Gees vandag vir jou gewys dat jy selfregverdig, godsdienstig en verlore is.  Dit mag wees dat jy jouself nog wil regverdig en sê dat jy darem nie goddeloos is nie, maar die waarheid is dat jy net so verlore soos die moordenaar, prostituut en dronkaard is.

 

Eintlik is jy in ‘n slegter posisie as hulle.  Hulle besef darem dat hulle verlore is, maar jy maak of jy regverdig is.  Jy is skynheilig en sal ‘n swaarder straf as hulle ontvang (Luk. 12:47-48).  Wat Jesus vir die Fariseërs gesê het sê Hy vir jou: “die tollenaars en die hoere gaan julle voor in die koninkryk van God.” (Matt. 21:31).

 

As jy aanhou om te sê dat jy nie so sleg is nie maar regverdig, is daar vir jou geen hoop nie.  Maar as jy saam met die tollenaar in Luk. 18:13 vra dat die Here jou genadig moet wees, sal Hy jou vergewe.  Hy het immers “nie gekom om regverdiges te roep nie, maar sondaars tot bekering.” (Matt. 9:13).

 

As jy alle hoop op jouself en jou goeie werke laat vaar en na die Vader toe terugkeer, sal Hy jou tegemoet hardloop, jou omhels, jou soen, die skoon kleed van Christus se geregtigheid vir jou gee, jou ‘n erfgenaam van die Koninkryk maak, jou vergewe, herstel en fees vier (Luk. 15:11-24).

 

Los dan jou doop, lidmaatskap, geestelike ervaring, en kom na Jesus toe.  Gooi jou drek selfgeregtigheid saam met jou sonde op die ashoop van bekering, en kom na Jesus toe (Fil. 3:4-8).  Hy sal jou vergewe en aan jou die volmaakte kleed van sy geregtigheid gee (Fil. 3:9).  En as jy dit aan het sal die Here jou aanvaar.

Kom tuis, kom tuis!

Almal wat moeg is, kom tuis!

Saggies en teer klink die roepstem van Jesus;

Hy roep, O sondaar, kom tuis!

 

[1] Flavius Josephus, The Antiquities of the Jews, Book 18, ch. 3, par. 5

[2] Aangehaal in John Stott, The Bible Speaks Today: The Message of Romans (Nottingham, England: Inter-Varsity Press, 1994), 92

[3] F.F. Bruce, Tyndale New Testament Commentaries: Romans (Leicester, England: Inter-Varsity Press, 1985), 87, 89-90

Vyf kenmerke van die oordeelsdag

Judgement Day

Jason is 8-jaar oud.  Hy het laas week in sy bed gelê en wonder wat op die oordeelsdag gaan gebeur.  Wie gaan ons oordeel?  Gaan almal weet wat ons in die geheim gedoen het?  Sal Christene geoordeel word?  Wat van mense wat reg gedoen het, maar nie in Jesus geglo het nie?  En wat van mense wat nog nooit die evangelie gehoor het nie?  In Rom. 2:1-16 gee Paulus vyf kenmerke van die oordeelsdag waarin hy Jason se vrae beantwoord.

 

  1. Dit is onvermydelik (v.1-5)

Die bekendste preek wat nog ooit in Amerika gepreek is, is Sinners in the Hands of an Angry God deur Jonathan Edwards.  In die preek sê hy: ‘Almost every natural man [unbeliever] that hears of hell, flatters himself that he shall escape it’.[1]

 

Maar volgens Paulus sal selfs sg. ‘goeie’ of morele mense geoordeel word.  As Fanie by sy kerkvriende is oordeel hy die sondes wat in 1:18-32 gelys word.  Maar as hy alleen by die huis is doen hy dieselfde dinge (v.1, 3).

 

Voor sy vriende kla hy oor ons korrupte land en regering, maar in sy besigheid is hy oneerlik en kroek hy die belastingman.  Op die pad pla dit hom nie as hy ‘n omkoopgeldjie vir die verkeersbeampte gee nie.  En dan wil jy nie weet wat hy in die geheim op sy rekenaarskerm kyk nie.

 

En sal hy God se oordeel vryspring omdat hy ‘n kerkmens is?  Skryf dit op jou magie en vee dit met jou hempie af; vergeet dit (v.3).  Dit is heeltemal reg as God se oordeel soos ‘n rotsstorting of guillotine se lem op ongehoorsame Fanie val (v.2).

 

Maar soos baie ander mense dink hy nie so nie.  ‘Kyk dan hoe goed is die Here vir my,’ sê hy.  ‘Hoekom sal Hy dít doen as Hy beplan om my te oordeel?  Hy is ‘n God van liefde; sy genade is oneindig.  Ek glo dat Hy my op die oordeelsdag genadig sal wees.  Niemand is perfek nie, maar ek is verseker nie ‘n goddelose sondaar nie.’

 

Maar as Fanie mooi oor sy lewe dink sal hy besef dat hy wél ‘n goddelose sondaar is (v.1-3).  En as hy met ‘n ware Christen praat sal hy leer dat God goed, geduldig en genadig is sodat mense hulle kan bekeer, en nie sodat hulle nóg sonde kan doen nie (v.4, 2Pet. 3:9, 15).  Al rede hoekom Fanie nog nie in die hel is nie, is omdat God geduldig is (v.4).  Maar dit is ‘n dodelike fout om te dink dat sy geduld nie kan opraak nie.

 

Fanie gebruik nie die geleentheid om hom te bekeer nie, maar sê vir homself dat alles reg is.  ‘Die feit dat God my nie straf nie wys dat Hy nie omgee as ek ‘n paar randjies by my werkgewer of ouers steel nie,’ oortuig hy homself.

 

Hy het geen berou oor sy sonde nie, maar verhard sy hart (v.5).  As hy ‘n preek oor die oordeelsdag hoor sus hy homself aan die slaap en sê hy dat dit vir ander mense is, vir mense wat nie bid, die Bybel lees en kerk toe gaan nie.

 

As hy maar net geweet het dat hy met elke sonde besig is om die dam van God se toorn vol te maak, en dat die damwal eendag oor sy kop gaan bars (v.5).  Wanneer Jesus op swart stormwolke kom om die wêreld in geregtigheid te oordeel sal hy dit besef, maar dan sal dit te laat wees (v.5).

 

Hoe moet ons op hierdie verse reageer?  Moenie dink dat jy die oordeel sal vryspring omdat jy in ‘n Christelike huis groot geword het, tot in matriek in die Sondagskool was, voorgestel en aangeneem is, ‘n lidmaat van die kerk is, ‘n ouderling of predikant is, Afrikaans praat, ‘n sg. verbondskind is, in tale praat, op ‘n uitnodiging gereageer het, een of ander geestelike ervaring gehad het, opreg lewe, of ‘groot gedoop’ is nie.

 

Al hierdie dinge beteken niks as jy in sonde lewe nie (v.1-3).  Dalk dink jy dat jy later in jou lewe tot bekering kan kom.  Maar wat as die Here binne die volgende ses maande jou lewe neem?

 

Moenie God se geduld toets nie (v.4).  Indien jy jou verhard en met jou sonde aanhou sal God sy boog nóg ‘n sentimeter stywer span… en nóg een… en nóg een… en nóg een (v.5).  Hoe stywer Hy dit span, hoe dieper sal die pyl van sy toorn jou hart penetreer as Hy dit los (Ps. 7:12-14).

 

Moenie dom wees nie.  “Kyk, nou is dit die tyd van die welbehae; kyk, nou is die dag van heil.” (2Kor. 6:2).  “Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie soos in die verbittering nie.” (Heb. 3:15).

 

  1. Dit is volgens ons werke (v.6-10)

Gestel jy het ‘n boom in jou erf wat sappige soet perskes dra.  Het dit ‘n perskeboom geword toe die perskes in Desember ryp word?  Of wys die lieflike geel vrugte dat dit ‘n perskeboom is?

 

Net so máák goeie werke jou nie ‘n Christen nie, maar wys dit dat jy een is (Jak. 2:14-26).  ‘n Persoon se dade wys wat in sy of haar hart is (Matt. 15:19).  Moet dus nie dink dat Paulus in v.6-10 sê dat ons volgens ons dade gered word nie (sien 3:28).  Die punt is eerder dat ons daarvolgens geoordeel word.

 

Volgens Paulus is daar twee soorte mense wat geoordeel word.  Die een soort hou dag na dag aan om goed te doen (v.7, Luk. 8:15).  Hy gee nie om oor mense se opinies nie en soek nie sy eie eer nie, maar doen alles om God te verheerlik (v.7).  Hy lewe nie vir hierdie wêreld nie, maar sy gedagtes is vol van die ewige lewe en die hemel (v.7).

 

Hy kry wat hy gesoek het: die volle rykdom van die ewige lewe (v.7, Joh. 17:3), die heerlikheid van die hemel (v.10), gelukwense, lof, beloning en eer (v.10), ewige vrede (v.10).

 

Die tweede soort is eiesinnig (v.8).  Hulle lewe vir hulleself en gee nie om dat hulle ongehoorsaam is aan die waarheid van God se Woord nie, solank húlle dit geniet (v.8).  Dit pla hulle ook nie dat hulle sonde ander mense benadeel nie (v.8).  Ongeregtigheid is die meester vir wie hulle lewe (v.8).

 

Vir hulle sal die oordeelsdag ‘n verskriklike dag wees, die donkerste dag in die geskiedenis, ‘n dag waarin God sy gloeiende toorn oor hulle sonde openbaar (v.8-9).  Hulle sal so verskrik wees soos ‘n vlakvark wat deur ‘n leeu getakel word (v.9).  ‘n Verdrukking en benoudheid wat hulle nog nooit beleef het nie sal hulle oorweldig (v.9).  Hulle het hulle boosheid en sonde geniet, maar nou sal hulle spyt wees.  Die sonde wat snaaks was toe hulle dit gedoen het sal nie meer snaaks wees nie.

 

Hoe moet ons hierdie verse op onsself toepas?

 

[a] God sal elkeen volgens sy werke vergeld (v.6).  Niemand sal dus die oordeelsdag mis omdat hy siek is nie.  Niemand kan vir jou instaan of namens jou geoordeel word nie.  God sal jou nie vir jou man, vrou, ouers of kinders se sonde oordeel nie.  Jou ma sal nie langs jou staan om jou hand vas te hou as dit jou beurt is om voor die Regter te staan nie.  Elkeen sal vir homself moet antwoord (Gal. 6:5).

 

[b] Omdat God ons volgens ons werke gaan oordeel, glo ek dat die mense wat as babas gesterf het die oordeel sal mis.  Alhoewel hulle ‘n sondige natuur het (Ps. 51:7), het hulle geen werke waarvolgens God hulle kan oordeel nie.  Ek glo dat Hy hulle in die hemel sal toelaat (vgl. Deut. 1:39, 2Sam. 12:22-23).  Let asb. op dat hulle nie hemel toe gaan omdat hulle goed gedoen het of dit verdien nie, maar omdat God genadig is.

 

[c] Wie ken jy wat volgens v.7 lewe?  Ek ken net Een en sy Naam is nie Ivor nie; sy Naam is Jesus.  Omdat net Hý so gelewe het, verdien net Hý die dinge waarvan ons in v.10 lees.  En tog gee Hy dit gratis aan dié wat hulle bekeer en in Hom glo.  Die vraag is of jy jou van jou sonde bekeer het en in Jesus glo om jou daarvan te red?

 

[d] As iemand se werke wys of hy regtig in Jesus glo of nie, beteken dit dat dit onmoontlik is om goed te wees sonder Hom.  Ongelowige Fanie se goeie werke is selfgesentreerd; hy het verkeerde motiewe (Matt. 6:1-2).  Net ‘n ware gelowige kan God se definisie van goedheid vervul en dit met suiwer motiewe doen.

 

Moet dus nie dink dat God onregverdig is om ‘goeie’ mense hel toe te stuur omdat hulle nie in Jesus glo nie.  Sonder Jesus kan jy nie goed wees nie.  “Daar is niemand wat goed doen nie, daar is selfs nie een nie.” (Rom. 3:12).

 

[e] As jy ongered is sal die oordeelsdag die ergste dag van jou lewe wees (v.8-9), maar as jy in Jesus glo sal sý heerlike beloning joune wees en sal jy vrede hê op die oordeelsdag (v.10, Jud. 24).  Jy hoef nie bang te wees nie.  Omdat Jesus in jou plek geoordeel is aan die kruis, sal God jou nie oordeel nie (Joh. 5:24, Rom. 8:1).

 

[f] As jy in sonde gelewe het sal God jou oordeel: klaar, finaal, punt (v.8-9).  Jy kan nie dán besluit om kante te ruil nie.  Besluit nóú wie jy wil dien: God of jou sonde.

 

  1. Dit is onpartydig (v.9-11)

In wêreldse howe kan ‘n mens die regter omkoop.  Hy trek jou m.a.w. voor omdat jy ryk is.  In die ou Suid-Afrika is mense voorgetrek omdat hulle wit is, en in die nuwe Suid-Afrika gebeur dit omdat hulle swart is.  Sommige kulture haat die rykes en bevoordeel die armes.

 

Met God is dit nie so nie.  Hy is onpartydig en trek niemand voor nie (v.11).  Die Jood wat Hom vrees en in sy Seun glo word aangeneem net soos die Griek wat dit doen (v.10, Hand. 10:34-35).  Maar die Jood wat Hom verwerp en in sonde lewe sal gestraf word net soos die Griek wat dit doen (v.9).

 

Die Jode kry nie voorkeur omdat hulle die wet ontvang het nie.  Net so bejammer God nie die Grieke omdat hulle sy wet nie in hulle besit gehad het nie.  Wat het die Jode met die wet gedoen?  En het die Grieke geen lig gehad om vir hulle te wys dat daar ‘n God in die hemel is nie?  Het hulle enigsins begeer om Hom te ken en het hulle die wet wat Hy op hulle harte geskryf het gehoorsaam?

 

Daar is een les wat uitstaan: niks in jou kan maak dat God jou voortrek of afkeur nie.  Hoe lyk jou lewensrekord?  Dit is die vraag.  As jy die Seun van God verwerp hoef ek jou nie daaroor te vra nie, aangesien jou rekord soos ‘n ink-bevlekte bladsy lyk.  Net as jy in Jesus glo is daar geen sonde op jou rekord nie, maar is dit perfek (2Kor. 5:21, Kol. 2:14).

 

  1. Dit is regverdig (v.12-15)

Ek het hierdie week iets geleer wat ek nie geweet het nie.  Kom ek stel dit vir jou in vraagvorm: wat is die basis waarvolgens God ons gaan oordeel?  Gaan Hy vir jou vra of jy Jesus aangeneem het of nie?  Nee.

 

Volgens v.12-15 is die wet die basis waarvolgens Hy jou gaan oordeel.  Natuurlik kom dit alles terug na Jesus toe, want as jy in Hom glo sal Hy jou sondige rekord met sý wetsgehoorsame rekord ruil en jou deur sy Gees in staat stel om Hom te gehoorsaam.

 

‘Maar wat van mense wat nie die wet gehad het nie?’ wil iemand weet.  ‘Hoe kan God hulle oordeel?’  Om hierdie vraag te beantwoord moet ons v.12-15 bestudeer.

 

Mense wat nie die wet van Moses gehad nie, sal nie daarvolgens geoordeel word nie (v.12).  Hulle sal volgens ‘n ander wet geoordeel word: die wet wat van geboorte af in hulle harte is (v.14-15).

 

Lank voor die sendelinge in 1956 Ecuador toe gekom het, het Mincaye se gewete hom gepla as hy egbreuk pleeg of steel, en goed gevoel as hy sy ouma help (v.14-15).  Maar omdat hy dit al so baie gedoen het, het dit hom nie meer gepla as hy ‘n spies deur iemand se maag steek nie.  Hy het sy gewete beskadig.  Maar ook hiervoor sal die Here hom verantwoordelik hou.

 

Die hoë bome en kleurvolle papegaaie het vir hom gewys dat daar ‘n God is, maar hy het besluit om die skepping te aanbid (1:18-25).  Op grond dan van sy gewete en die skepping is dit heeltemal regverdig dat God die naakte Auca oordeel en hom hel toe stuur.

 

Vir Abner ben Joseph en Bert Venter is daar ‘n ander maatstaf: die wet (v.12).  Beide van hulle het dit tot hulle beskikking gehad.  In ‘n sekere sin sal Mincaye se oordeel nie so streng wees soos hulle s’n nie.  Hulle het God se wet gehad en dit selfs vir ander geleer, maar nie daarvolgens gelewe nie (9:4-5, Amos 3:2, Matt. 11:20-24, Jak. 3:1).

 

Sal hulle dan die oordeel vryspring omdat hulle God se Woord in hulle besit gehad het as hulle dit nie ook gedoen het nie?  Verseker nie (v.13, Jak. 1:22).

 

‘Maar die sonde in my hart maak dat ek dit nie kan doen nie,’ sê iemand.  Ah, en dit is hoekom God jou hart moet verander!  As jy in Jesus glo en ‘n nuwe natuur het sal jy die vermoë hê om God se wet te gehoorsaam; jou geloof sal lei tot goeie werke (Rom. 8:4, Jak. 2:14-26).

 

Om v.12-15 toe te pas wil ek twee lesse uitlig.

 

[a] Mincaye gaan nie geoordeel word omdat hy nog nooit van Jesus gehoor het nie, maar omdat hy teen God se wet in sy hart gesondig het.  Onthou dit asb. wanneer jou ateïstiese familielid of kollega God valslik beskuldig en op sy geregtigheid spoeg.

 

[b] Suid-Afrikaners en ander nasies wat die Woord van God gehad het, maar nie gebruik het nie sal baie streng geoordeel word.  Bert Venter het meer as 20 kerke in sy woonbuurt gehad, maar het verkies om op ‘n Sondagoggend langs die rivier te sit.  Bert se broer was elke Sondag in die kerk, maar het nie gedoen wat hy hoor nie.  Hy het die Bybel geïgnoreer.

 

Nie een van hulle kan onkunde pleit as hulle voor die Regter staan nie.  Bert het elke geleentheid in die wêreld gehad om God se Woord te ken, maar ‘n dowe oor gegooi.  Bert se broer het die Woord gehoor en homself net so doof gehou.

 

“Nou weet ons dat alles wat die wet sê, hy dit sê vir die wat onder die wet is, sodat elke mond gestop en die hele wêreld voor God doemwaardig kan wees” (3:19).

 

  1. Dit is deeglik (v.16)

Nou en dan sê ‘n jong Christen vir my dat ongelowige so-en-so ‘n goeie mens is.  ‘Hoe kan God hom dan hel toe stuur?’ wil hy of sy weet.  My antwoord hierop is dat ons nie mense se harte ken nie.

 

God gaan nie net mense se dade oordeel nie, maar hulle begeertes en motiewe (v.16, Pred. 12:14).  Hy ken elke mens se hart; daar is niks wat ons vir sy alsiende oë kan wegsteek nie (Ps. 139:1-2, Joh. 2:23-25, Heb. 4:12-13, Op. 2:23).

 

Wie gaan ons oordeel?  Jesus (v.16, Joh. 5:22, 27, Hand. 10:42, 17:31, 2Kor. 5:10).  So het Paulus dit in sy evangelie verkondig (v.16).  Hy het nie net vir mense gesê hoe om reg te wees met God nie, maar ook wat die gevolge sal wees indien hulle met hulle sonde aanhou (v.16).

 

Ek wil twee toepassings uit v.16 maak.  Ten eerste moet ons onthou dat Gód mense se motiewe gaan oordeel.  Ons kan die Bybel gebruik om mense se dade te beoordeel, maar ons kan nie hulle motiewe oordeel nie.

 

Jy weet nie wat in iemand se hart is nie, en kan daarom nie sê: ‘Jy het my nie gegroet nie, omdat jy my haat’ nie.  Is jy die alwetende God?  Los dit liewer vir Hom om mense se motiewe te oordeel (1Kor. 4:5).

 

Tweedens moet ons nie dink dat Jesus sag is nie.  As Hy op die oordeelsdag met sy vlammende oë deur jou kyk sal jy nie dink Hy is sag nie.  Moet Hom dus nie as ‘n sagte Verlosser beskou wat glimlag of ‘n traan pik oor jou sonde nie.  Hy gaan jou oordeel.

 

Jou enigste hoop is om deur geloof in Jesus se kruisdood te skuil, net soos wat Noag in die ark geskuil het, of soos wat seekoeie na hoër grond toe beweeg as hulle weet dat daar ‘n vloed oppad is.

 

[1] The Works of Jonathan Edwards: vol. 2, The Banner of Truth Trust, Edinburgh, 1974 (1834), p. 8

Hoekom het ons die evangelie nodig?

Club

Soms laat medisyne jou slegter voel voordat dit jou beter maak.  Net so moet jy die slegte nuus van God se toorn oor sonde verstaan (Rom. 1:18-32), voordat die goeie nuus van die evangelie vir jou sin maak (Rom. 1:16-17).  Die evangelie van Christus in v.17 skitter soos ‘n sterrehemel as jy dit teen die donker agtergrond van v.18-32 sien.

 

  1. Die rede vir God se toorn (v.18-23)

Het jy al ooit gedink dat ‘n regter onregverdig is om ‘n moordenaar of verkragter vir die res van sy lewe toe te sluit?  Hoekom dink mense dan dat die Here onregverdig is om hulle te straf?  Is dit nie omdat hulle hulle sonde miskyk en dink dit is nie so ernstig nie?

 

Volgens Paulus is ons sonde so ernstig dat God sy vurige toorn vanuit die hemel openbaar (v.18).  Dit beteken nie dat Hy sy humeur verloor nie.  Sy woede is rasioneel en regverdig oor dié wat sy heilige wet minag (4:15).

 

Alhoewel dit in die toekoms soos ‘n atoombom oor die wêreld sal ontplof (2:5, 8, 9:22, 1Tess. 1:10, Op. 14:10-11), val dit alreeds soos haelstene op die goddelose (v.18, Joh. 3:36, Ef. 5:6, 1Tess. 2:16).  Hoekom?

 

God het Homself in die skepping aan ons bekend gemaak.  Alhoewel die plesier van ‘n koelteboom of kraakvars appel jou nie kan red nie, kan jy daardeur weet dat die Here bestaan (v.19, Ps. 19:2-7, Hand. 14:15, 17).

 

Die ontsaglike heelal verkondig sy onsigbare krag, terwyl komplekse plantselle en menslike DNA sy Goddelike natuur onderstreep (v.19-20).  Ons kan dus nie onskuld en onkunde pleit wanneer ons eendag voor die Here staan nie.  Niemand kan sê: ‘Ek het nie geweet nie’ (v.19-20).

 

Jy hét geweet, maar die waarheid in jou gewete onderdruk (v.18, 21).  Jy het van die Here geweet, maar Hom nie gevrees en gedank toe Knysna afbrand en Johannesburg reën kry nie (v.21).  Ons denke is verwronge en ons donker harte dwaas (v.21-22, Gen. 3:6, Jer. 10:14).

 

In ons dwaasheid kyk ons na ‘n skildery en sê ons dat daar nie ‘n Skilder is nie (v.22, Ps. 14:1).  Ons mis die onsterflike God se heerlikheid in ‘n reënboog, en kies om die beeld van ‘n sterflike mens, voël of dier te aanbid (v.23, Ps. 106:20, Jer. 2:11).

 

Ons is nou wel nie Indiane of Hindoes wat voor beelde buig nie, maar in die weste aanbid mense ook maar die skepping: ons eie liggame, seks, kos, drank, geld, menslike intellek en meer.

 

Om ons sonde te regverdig sê ons dat daar nie so iets soos absolute waarheid is nie (Joh. 18:38): ‘Wat vir jóú waar is, is nie noodwendig vir mý waar nie; elkeen moet vir homself besluit wat reg is.’

 

So verwerp ons die waarheid van God se bestaan (v.18).  Volgens baie mense wys sy onsigbaarheid (v.20, 1Tim. 1:17) dat Hy nie bestaan nie.  Maar op daardie gronde moet ons gedagtes en logika ook nie bestaan nie, aangesien ons dit nie met een van ons vyf sintuie kan waarneem nie.

 

Om so te redeneer is onsin.  Diep in elke mense hart weet hy dat daar ‘n onsigbare God is (v.20).  Hy weet dat God ewig is en materie nie (v.20, Pred. 3:11, ESV).  Hy weet dat die orde van die planete of ‘n byekorf nie uit die wanorde van die ‘Big Bang’ ontstaan het nie, maar uit die ordelike God wat dit gemaak het.

 

Hou dit in gedagte wanneer jy die evangelie met ateïste deel.  Moenie met hulle oor God se bestaan stry nie.  Neem aan dat hulle van God se bestaan weet, en gebruik die Tien Gebooie om by hulle gewetens uit te kom (2:14-15).

 

‘Maar wat van die mense wat nog nooit van die Here gehoor het nie?’ wil iemand weet.  ‘Is dit nie onregverdig dat Hy hulle straf nie?’  Nee, want volgens v.18-23 hét hulle van Hom gehoor (al was dit sonder woorde), maar die skepping aanbid.

 

As hulle hel toe gaan is dit nie omdat hulle nie ‘n Bybel gehad het nie, maar omdat hulle van God geweet het en nog steeds besluit het om teen Hom te rebelleer.  As hulle die Here erken sal Hy iemand stuur om die evangelie met hulle te deel (Hand. 10, 17:27).

 

  1. Die effek van God se toorn (v.24-32)

Mense wat sê dat die wêreld nog nooit so erg was soos nou nie en dat dit ‘n bewys van die einde is, wys dat hulle onkundig is oor die geskiedenis.  Die eerste eeu waarin Paulus geleef het was net so erg, indien nie erger nie.[1]

 

Gedurende Paulus se leeftyd was die booshede van v.24-32 aan die orde van die dag.  Ons kan sy argument in hierdie verse onder die volgende hoofde opsom:

 

[a] Waar mense die skepping-Skepper orde omruil, gee God hulle oor aan seksuele immoraliteit (v.23-25)

Alle sonde begin by afgodery (v.23, 24-32).  Dit is mos logies dat ‘n lewe sonder God goddeloos sal wees.  Moet dus nie dink dat die Here mense se sonde veroorsaak nie.  Hy gee hulle eenvoudig oor aan die onrein luste wat alreeds in hulle harte is (v.24).  Gevolglik het hulle geen skaamte of respek vir hulle eie en ander mense se liggame nie, en onteer hulle seks en die huwelik (v.24, Heb. 13:4).

 

[b] Waar mense die waarheid van God se bestaan vir die duiwel se leuen verruil, gee Hy hulle oor aan homoseksualiteit (v.25-27)

Die meeste mense sal op ‘n Sondag die Vaalrivier se vis of hulle fikse liggame op ‘n bergfiets aanbid, voordat hulle die lofwaardige Skepper in ‘n kerkgebou sal prys (v.25).

 

Omdat hulle die skepping-Skepper orde omruil (v.23, 25), vat dit nie lank voordat hulle die man-vrou orde omruil nie (v.26-27).  Die Here reageer deur hulle aan hulle skandelike begeertes oor te gee (v.26).

 

Vroue verruil hulle natuurlike seksuele begeerte vir mans (Matt. 19:5-6) vir ‘n onnatuurlike begeerte om met ander vroue te slaap (v.26).  Mans laat vaar die natuurlike begeerte vir vroue en brand met wellus vir mekaar (v.27).

 

In ‘n poging om hulle of hulle kinders se sonde te regverdig, sal sommige mense sê dat v.26-27 nie na gays verwys nie: ‘Paulus praat van mense wat heteroseksueel gebore is en teen hulle natuur ingaan om dan gay te wil wees.’

 

Maar dit impliseer dat gay mense so gebore is en dat daar ‘n gay geen is.  Maar waar is die bewyse?  As iemand se gene hom gay máák, moet ons vra hoekom homoseksuele Jerry se lewe verander het, en hoekom Dirk nie gay is soos sy tweeling broer Chris nie?

 

Gay mense sal sê dat hulle nie kan onthou dat hulle gekies het om so te wees nie.  Maar ek kan ook nie onthou dat ek gekies het om selfsugtig of hoogmoedig te wees nie.  Lisa se ‘ingebore’ drang vir vroue verskoon haar nie, net soos wat Gerrie se ‘ingebore’ neiging om sy vrou te slaan dit nie reg maak nie.

 

Buitendien kyk niemand per ongeluk gay pornografie nie, en val hulle nie per ongeluk in die bed saam met iemand van dieselfde geslag nie.  Hulle kies om dit te doen.

 

Die punt wat ek wil maak is dat homoseksualiteit onnatuurlik is, en dat niemand so gebore is nie (v.26-27).  Dit is nie hoe die Here dit in Gen. 1-2 bedoel het nie: Hy het ‘n man en vrou vir mekaar gemaak en nie twee mense van dieselfde geslag nie.  Biologies pas twee mans of vroue se liggame nie bymekaar nie.  Die feit dat dit biologies onmoontlik is dat hulle kinders kry bevestig dit (Gen. 1:28).

 

‘Maar wat as iemand homoseksuele neigings het, maar dit nie beoefen nie?’ wil iemand weet.  Paulus verdoem nie net homoseksuele dade nie, maar ook die begeerte (v.26-27).  Die wellus-beginsel wat Jesus in Matt. 5:27-28 neerlê, geld ook vir homoseksuele drange.

 

Iemand sal sê dat v.27 oor homoseksuele molestering of verkragting gaan, en nie oor ‘n liefdevolle gay verhouding nie.  Maar hulle is verkeerd, omdat die mense in hierdie vers met wellus teenoor mekaar ontbrand (v.27).  As hulle die begeerte nie meer kan inhou nie, lei dit tot vieslike dade wat in geen mens se woordeskat of gedagtes hoort nie (v.27, Ef. 5:3, 12).

 

Dit is a.g.v. súlke dade wat hierdie mense in hulleself die verdiende straf vir hulle dwaling ontvang (v.27).  In gewone Afrikaans kan ons sê dat hulle seksueel oordraagbare siektes soos VIGS kry (v.27).  Maar dit is nie die ergste nie, want uiteindelik beland hulle in die hel (1Kor. 6:9-10, Heb. 13:4, Jud. 7, vgl. Gen. 19, Lev. 20:13).[2]

 

[c] Waar mense die man-vrou orde omruil en dit nie die moeite werd ag om die Here te erken nie, gee Hy hulle oor aan verdraaide opvattings en ‘n slegte gesindheid (v.26-32)

Omdat mense God uit hulle gedagtes skuif, vul sonde die leemte en dink hulle onderstebo (v.28).  Hulle verkeerde denke lei tot baie ander sondes (v.29-31).

 

  • Hulle doen dit nie een keer nie, maar is vol daarvan (v.29).
  • Die verskeidenheid van sondes is groot (v.29).
  • Hulle doen sonde in die algemeen: “ongeregtigheid…boosheid, hebsug [of gierigheid], ondeug [of verdorwenheid]” (v.29).
  • Hulle is seksueel losbandig: “hoerery” (v.29, vgl. v.24, 26-27).
  • Hulle sondig in hulle mense-verhoudings: “nydigheid [of jaloesie], moord, twis, bedrog, kwaadaardigheid…ongehoorsaam aan die ouers” (v.29-30).
  • Hulle sondig met hulle tonge: “nuusdraers, kwaadsprekers” (v.30).
  • Alles draai om hulle en nie om die Here nie: “haters van God, geweldenaars, trotsaards, grootpraters” (v.30).
  • Hulle dink nuwe sondes uit (v.30).
  • Hulle laat na om te doen wat reg is: “onverstandig, ontrou, sonder natuurlike liefde, onversoenlik, onbarmhartig” (v.31).

 

Omdat mense ‘n mini-hof in hulle gewetens het, besef hulle dat die Here hulle vir die bg. dinge gaan oordeel (v.32, 2:14-15).  Hulle weet dat Hy hulle met die tweede dood van die hel gaan straf (v.32, 6:23, Op. 21:8).

 

Maar dit skrik hulle nie af nie.  Hulle volhard in hulle sonde en moedig ander aan om dieselfde te doen (v.32).  Duidelik sondig hulle nie per ongeluk soos hulle partykeer wil voorgee nie.

 

Niks het verander van Paulus se tyd af nie; dinge is nog net dieselfde.  Omdat mense hulle sonde wil doen (v.24-32), sê hulle dat die Here nie bestaan nie (v.18-23).  Ander vervang die God van die Bybel met ‘n god van hulle eie verbeelding en sê: ‘Die god wat ék aanbid sal nie mense hel toe stuur nie.’

 

Omdat hulle die Here verwerp draai Hy die brieke los.  Hy gee vir hulle wat hulle wil hê, en maak dat die gevolge daarvan soos ‘n vrag bakstene op hulle afkom.

 

Hulle raak vasgevang in die net van Hollywood en internet pornografie (v.24).  Dit lei daartoe dat hulle voor die huwelik saam slaap, gedurig oor seks baklei, egbreuk pleeg, skei en hulle kinders se lewens verwoes (v.24).

 

Ander ontwikkel ‘n lus vir mense van dieselfde geslag (v.26-27).  In hulle wellus vernietig hulle hulleself, die mense met wie hulle seks het, die familie-struktuur soos God dit bedoel het, hulle ‘aangenome’ kinders en die samelewing (v.27).

 

Dit is erg dat regering homoseksualiteit, prostitusie en pornografie goedkeur (v.32, 24, 26-27), maar dit is erger dat die kerk mense aanmoedig om voor die huwelik saam te slaap en gay te wees.  Hoe kan ‘n samelewing staande bly as mense goed sleg noem en sleg goed (v.28, Jes. 5:20)?

 

Mense is blind vir hulle sonde en sal sê dat dit nie so erg is nie, maar volgens Paulus is hulle vol daarvan: dit beheer hulle gedagtes en lewens (v.29).  Dit affekteer hulle verhoudings (v.29-30).  Hulle verskoon hulle sonde deur te sê dat dit niemand seermaak nie, maar hulle lieg.

 

Benadeel Hannes nie vir Ria as hy haar seksuele reinheid steel nie?  En benadeel hy nie vir Gert wat eendag met haar gaan trou nie?  Is dit nie tot Hennie se nadeel as Zack hom met ‘n vuil siekte besmet nie?

 

Kry Karen nie seer as sy met ‘n man trou wat aan pornografie verslaaf is nie?  Voel Retha se ouers nie die pyn as sy vir hulle sê sy is ‘n lesbian nie?  En bedroef al hierdie sondes nie die Here nie?

 

Vergeet asb. van die mite wat sê dat sekere sondes ‘okay’ is, omdat dit niemand seermaak nie.  Moet ook nie luister as die wêreld vir jou sê dat hulle nie bedoel het om mense seer te maak nie.

 

Volgens v.32 sondig hulle opsetlik en geniet hulle dit dat ander hulle voorbeeld volg.  Hulle gebruik middele soos musiek, TV en die internet om mense aan te hits.  Omdat mense se harte en gedagtes verdraaid is (v.21-22, 28), weet hulle hulle sal suksesvol wees.

 

Duidelik is die probleem dieper as net ons dade, en daarom moet die oplossing ook dieper wees.  Die Heilige Gees moet ons van binne af nuut maak, sodat ons anders as v.18-32 lewe.

 

Maar wat moet ons met die sondeskuld van die verlede doen: wie gaan dít betaal?  En wat van die sonde wat ons nog gáán doen?  Omdat ons nie naastenby ‘n regverdige rekord het nie (v.18-32), het God besluit sy eie volmaakte geregtigheid te gee aan dié wat in sy Seun glo (v.17, Fil. 3:9).

 

Dit is wat die evangelie goeie nuus maak: ons hoef niks te doen om gered te word nie, omdat Jesus in sy lewe, kruisdood en opstanding alles vir ons gedoen het.  Ons hoef bloot te erken dat v.18-32 ons lewens opsom, dat onsself nie kan verander nie, en dat Jesus al Een is wat ons kan red.

 

Toe Hy in ons plek aan die kruis hang, het v.18 en 2:8 se toorn Hóm versmoor (v.18).  Hy het die Vader se toorn geabsorbeer, sodat dié wat hulle bekeer en in Hom glo nie ‘n druppel daarvan sal drink nie (3:25, 1Joh. 2:2).  Die storm van God se toorn het hom op Jesus uitgewoed, sodat geen gelowige vir sy eie sonde hoef te sterf nie (v.32).

 

Omdat God ons so genadig is, moet ons nie neersien op dié wat nog afgode dien, rondslaap, gay is, of die sondes van v.29-32 doen nie.  Ons moet hulle liefhê en onthou dat ons self so was (Tit. 3:3).  Ons moet die Here dank dat Hy ons gered het, en nie maak of ons dit verdien het nie.

 

Alhoewel die mense van v.18-32 gered moet word alvorens hulle by die gemeente kan aansluit, moet ons hulle kerk toe nooi en die evangelie met hulle deel.  Ons moet onthou dat Jesus vir sulke mense gesterf het (5:8), en dat sy arms oop is om hulle te ontvang as hulle met berouvolle geloof na Hom toe kom.

 

Dalk staan jy self skuldig aan die dinge wat jy vandag gehoor het.  As jy jou bekeer en die evangelie glo is die Here nie meer kwaad vir jou nie.  Hy gaan jou nie straf omdat jy jouself nie kan vergewe nie.  Wat saak maak is dat Hý jou vergewe.  Die vraag is of jy dit aanvaar en bereid is om te erken dat jy dodelik siek is, maar dat Jesus jou kan genees.

 

[1] Alvin Schmidt, How Christianity Changed the World, Zondervan, Grand Rapids: Michigan, 2001, 2004

[2] Vir meer oor homoseksualiteit kan jy die volgende artikels op my blog lees:

[a] https://baptistekerkkemptonpark.wordpress.com/2015/10/15/n-reaksie-op-gay-huwelike-in-die-ng-kerk/

[b] https://baptistekerkkemptonpark.wordpress.com/2013/11/01/se-die-bybel-regtig-homoseksualiteit-is-sonde/

[c] https://baptistekerkkemptonpark.wordpress.com/2013/11/16/n-oplossing-vir-homoseksualeit/

Hoe kan ’n mens reg wees met God?

Cour gravel

Dit is wat John Cennick in die vroeë tot mid-1700’s wou weet.  ‘Hoe kan ek wéét dat die Here my eendag sal aanvaar?’ het hy gewonder.  Hy het alles in sy vermoë gedoen om vrede met God te hê.  Hy het gevas, gehuil, gebid, die Bybel gelees, sy sondes bely, akkers, blare, krappe en gras geëet.

 

Maar niks het gewerk nie.  Hy moes eers aan die einde van homself kom en besef dat Jesus sy verlossing aan die kruis gekoop het.  Daarna het hy hom nie meer op sy onskuld, pogings of werke beroem nie, maar bely dat Jesus se bloed en lyding sy enigste hoop is.

 

Sy sondelas en vrees vir die hel het verdwyn.  Hy het geweet dat Jesus hom liefhet en vir hom gesterf het.  God se vrede het soos ‘n lig in sy hart ingeskyn en hom met ‘n onbeskryflike vrede gevul.[1]

 

Cennick se belewenis is nie uniek nie.  Meer as 4000 jaar gelede het een van Job se vriende gevra: “Hoe sou dan ‘n mens regverdig wees by God?” (Job 25:4).  Dít is die vraag wat Paulus in Rom. 1:17 beantwoord.

 

  1. Die geregtigheid van God

Voor Martin Luther se bekering het hy gedink Rom. 1:17 verwys na die regverdige oordele van God waardeur Hy ons oordeel.  ‘Ek het die geregtigheid van God gehaat…en was kwaad vir die Here,’ het hy gesê.

 

Na ‘n intense stryd het hy Paulus se woorde verstaan: God gee sy eie geregtigheid as ‘n gratis geskenk aan dié wat in sy Seun glo.  Luther was oorstelp van vreugde: ‘Dit het gevoel of ek geheel en al weergebore is en deur die oop hekke van die paradys ingegaan het.’[2]

 

Kom ons kyk of ons kan sien wat Luther gesien het.  Paulus begin die vers met ‘want’ om te wys hoekom hy in v.16 gesê het dat die evangelie die krag van God tot redding is van elkeen wat glo: dit is omdat God daarin die geregtigheid voorsien wat ons nodig het om voor Hom te staan (v.17).

 

In onsself is ons nie goed genoeg om in sy heilige teenwoordigheid in te kom nie.  Volgens Paulus in Fil. 3:8 is ons geregtigheid soos jou baba se vuil doek of jou hond se mis wat op die gras lê.  Ons beste pogings is so smerig soos ‘n ‘mechanic’ se olie lap of vingernaels, en kan ons nie aanneemlik maak voor God nie (Jes. 64:6).

 

Dit sal dus heeltemal regverdig wees as die Here besluit om ons op die ashoop van die hel te gooi.  Tog het Hy in sy genade gekies om mens te word en onder sy eie wet te staan (Gal. 4:4).  Hy het die wet volmaak gehoorsaam en toe soos ‘n geharde misdadiger gesterf asof Hy dit oortree het (2Kor. 5:21, Gal. 3:13).

 

Dit het Hy vir óns gedoen.  Hoekom was dit nodig?  Ons het die Koning ‘n oneindige bedrag geskuld.  Hy het gesien dat ons dit nie kan betaal nie en ons innig jammer gekry.  Uit sy groot liefde het Hy self die skuld betaal en dit afgeskryf (Matt. 18:23-27, Kol. 2:14).

 

Die rekening het op R0 gestaan.  Ons het nie meer skuld gehad nie, maar was nog steeds brandarm.  Om aan ons die hemel se rykdom te gee, het God die oneindige bedrag van Christus se geregtigheid vir ons inbetaal.  Nou is die hemelse Boekhouer en Bankbestuurder tevrede.

 

Om op te som kan ons sê dat Jesus se kruisdood ons skuld betaal het, en dat sy lewe van geregtigheid ons so ver in die krediet plaas, dat ons dit nie sal kan uitput nie.  Die genade wat Hy vir ons inbetaal het kan nie opraak nie.  Ons is inderdaad skatryk (2Kor. 8:9)!

 

Hoe moet ons die bg. waarhede toepas?

 

[a] Die self-regverdige persoon

Geen mens is regverdig nie (3:10), en daarom help dit nie dat jy deur jou goeie werke of godsdienstige pogings probeer om God se guns te wen nie (10:3).  Jy kan net sowel $900 triljoen se skuld met 5-sente probeer afbetaal.

 

Dalk dink jy dat jy nie só sleg is nie, en dat jy deur jou goeie lewe die Here se aandag kan trek.  Maar of jy nou R1 of R100 het, jy kan nog steeds nie ‘n eersteklas kaartjie na die Bahamas toe bekostig nie.  God se standaard is volmaaktheid; geen mens kan dit bereik nie.  Christus alleen het dit bereik, en daarom het ons sý geregtigheid nodig.

 

[b] Die hopelose ongelowige

Dalk dink jy dat jy te erg teen die Here gesondig het, en dat Hy jou nie kan vergewe nie.  Maar as jy met ‘n berouvolle hart bid dat die Vader Jesus se perfekte lewe en kruisdood in jou plek aanvaar, sal Hy jou nie wegwys nie.

 

Hy sal jou deur die kristalhelder lense van Jesus se lewe en kruisdood bekyk.  Al kom jy met die vuilste hart na Hom toe, sal Hy jou onmiddellik met die skoon klere van Christus se geregtigheid bedek (Sag. 3:3-5).

 

Voortaan sal Hy jou so heilig en regverdig soos Christus self beskou.  Hy sal nooit vir jou sê dat jy nié na Hom toe kan kom nie; die deur is altyd oop.

 

[c] Die onkundige Christen

Het jy ‘n beter kans om deur die Here aanvaar te word omdat jy vandag jou Bybel gelees het, of omdat jy op ‘n geestelike bergtop is?  Is die kans dat die Here jou aanvaar kleiner omdat jy gister gesondig het, of omdat jy vir twee dae nie gebid het nie?

 

Partykeer dink ons dat ons eers ‘n spul goeie werke moet doen en onsself genoeg moet slaan, voordat die Here ons sal aanvaar.  Ons rus gans te maklik op ons goeie werke, stiltetyd en gebede, en nie in Christus alleen nie.

 

Thomas Brooks het gesê: ‘It is not your [quiet time], but…Christ that must save you.  If a man has no share in Christ, he may perish with “Our Father” in his mouth.’[3]

 

Die Here aanvaar jou op grond van Jesus se lewe en kruisdood, en nie op grond van iets wat jy doen of nié doen nie.  Sê dan vir jou goeie werke, stiltetyd en gebede: ‘I will rest no more in you, but now I will rest only in the bosom of Christ, the love of Christ, the righteousness of Christ.’[4]

 

[d] Die persoon wat afgedwaal het

As Christus jou geregtigheid is, is Hy ook jou heiligmaking (1Kor. 1:30).  Iemand by wie die vrug van heiligmaking afwesig is, moet wonder of hy die wortels van regverdigmaking het.  God het ons tog nie geregverdig om onheilig te wees nie, het Hy (Gal. 1:4, Tit. 2:14)?

 

[e] Die beproefde gelowige

Wonder jy hoekom die Here jou straf?  Dit mag wees dat Hy jou tugtig, maar omdat Hy sy Seun in jou plek gestraf en sy geregtigheid aan jou toegereken het, is jou beproewing nie ‘n veroordeling nie (8:1).  Dit is tot jou voordeel (5:1-5, 8:28, Heb. 12:10-11).

 

  1. 2. Uit geloof tot geloof

As jy skaap tjops met groente en gebakte aartappels eet is dit nie jou keel wat jou versadig nie, maar die kos.  En tog het jy ‘n keel nodig om die kos in jou maag te kry, sodat dit jou kan versadig.

 

Net so is dit nie geloof wat jou red nie, maar God se genade.  En tog het jy die keel van geloof nodig om die smullekker kos van God se genade in te neem en te ontvang.  Wat beteken dit om te glo?

 

  • Jy móét glo dat God sy Seun gestuur het om ons te red.
  • Jy móét glo dat Jesus volkome God is, en dat Hy volkome mens geword het.
  • Jy móét glo dat Jesus die Vader volmaak gehoorsaam het.
  • Jy móét glo dat Hy op Golgota die straf ontvang het wat ons moes kry.
  • Jy móét glo dat Hy begrawe is en op die derde dag liggaamlik opgestaan het uit die dood.

 

Geloof is nie ‘n sprong in die donker, asof jy dinge blindelings aanvaar, ‘n kans vat, jou oë toeknyp en hoop vir die beste nie.  Nee, geloof is gebaseer op iets wat in die geskiedenis gebeur het.  “Die geloof dan is ‘n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop, ‘n bewys van die dinge wat ons nie sien nie.” (Heb. 11:1).

 

Geloof is niks minder as om die historiese feite van Christus se Persoon, lewe, kruisdood, begrafnis en opstanding te aanvaar nie.  Maar dit is meer as dit.

 

Om in Jesus te glo beteken dat jy op Hom vertrou, net soos wat jy op die grond vertrou om jou gewig te dra.  Iemand wat op Christus vertrou sal sy sonde na Hom toe bring om vergewe te word.

 

En as Hy jou gered het sal jy deur die geloof lewe: “uit geloof tot geloof, soos geskrywe is: Maar die regverdige sal uit die geloof lewe.” (v.17).  Wat beteken dit?  Daar is vier moontlikhede.

 

[a] In 2017 wou Gavin niks van die Here weet nie.  Vandag glo hy in die Here.  Hoe het dit gebeur?  Volgens Ef. 2:8 en Fil. 1:29 het God hom in staat gestel om te glo.  Die geloof het uit God tot Gavin se hart gekom: ‘uit geloof tot geloof’.

 

[b] Toe Nick die evangelie met Phillip deel en hy tot bekering kom, het hy as’t ware sy geloof met hom gedeel: ‘uit geloof tot geloof’.

 

[c] Rentia is nou al vir 10 jaar ‘n Christen.  Haar geloof het van een vlak na die volgende toe gegroei: ‘uit geloof tot geloof’ (vgl. (2Kor. 3:18).

 

[d] Tannie Martie het in 1942 ‘n Christen geword toe sy in Jesus glo.  Sy het deur die jare in Hom geglo, en noudat sy op haar sterfbed lê glo sy nog steeds in Hom.  Van begin tot einde was haar Christelike lewe een van geloof (2Kor. 5:7, Kol. 1:23): ‘uit geloof tot geloof’.

 

Al vier moontlikhede is waar, maar uit die konteks lyk dit of Paulus die laaste een bedoel.  Sy aanhaling van Hab. 2:4 bevestig dit: “Maar die regverdige sal uit die geloof lewe.” (v.17).  Wat beteken dit?

 

Net soos Maria Magdalena en Timoteus in die Nuwe Testament, is Ou Testament gelowiges deur die geloof geregverdig (4:22-25, Gal. 3:6-7).  Hulle het geglo in die Messias wat sou kom.  Hab. 2:4 illustreer dit.

 

God het vir die profeet gesê dat die Babiloniërs teen Jerusalem sou kom om dit te verwoes.  Daarna sou die Here húlle platvee en die regverdige Jode wat in Hom glo laat lewe.

 

Omdat Jesus 600 jaar later vir hulle sou lewe en sterwe, het Hy hulle onskuldig en regverdig verklaar.  Maar hulle geloof was nie ‘n eenmalige aksie nie: hulle het aangehou glo.

 

Net so word ons deur die geloof geregverdig (hfst. 1-5, Gal. 3:11), maar glo ons voortdurend dat God aan ons die krag sal gee om heilig te lewe (hfst. 6-8, Heb. 10:38).  Ons benodig geloof vir regverdigmaking sowel as vir heiligmaking.  Wat is die verskil?

 

Regverdigmaking is die hof se verklaring oor die misdadiger wat in Jesus glo: ‘Jesus het sy volmaakte rekord met joune geruil en jou skuld betaal.’  Jy is skuldig en verdien om gestraf te word, maar deur Jesus verklaar die Vader jou onskuldig en regverdig.

 

In regverdigmaking doen God nie iets in jou nie, maar aan jou: Hy maak ‘n verklaring oor jou.  Een kommentator sê: ‘…in justification God does not change us but accepts us as we are.’[5]

 

Heiligmaking is die proses waarin God iets in ons doen, waarin Hy ons regverdig maak.  Dit sal aanhou totdat jy jou asem uitblaas en in die hemel is.  Dáár sal jy in realiteit word wat jy nou in status is: onskuldig en regverdig.

 

Mense is geneig om die orde van regverdigmaking en heiligmaking om te keer.  ‘As ek goed genoeg lewe sal die Here sê dat ek regverdig is en my in die hemel toelaat,’ is hoe hulle redeneer.  Dit het een van twee dinge tot gevolg.

 

Aan die een kant is mense self-regverdig en hoogmoedig, omdat hulle dink hulle is goed genoeg om in God se teenwoordigheid in te kom.  Hulle sien neer op dié wat (in hulle oë) nie so goed is soos hulle nie.

 

Aan die ander kant raak mense mismoedig en leef hulle in onsekerheid.  Hulle weet nooit of hulle genoeg gedoen het om God se guns te wen nie.  Later beskou hulle Hom as ‘n harde Regter wat hulle nie wíl red nie.

 

Maar dit is omdat hulle die kar van heiligmaking voor die perde van regverdigmaking span.  Hulle is gewoonlik die tipe mense wat hulleself eers wil verander voordat hulle na die Here toe kom.

 

Maar as hulle regverdigmaking en heiligmaking in die regte volgorde gesit het, sou hulle eerste met ‘n berouvolle hart na die Here toe kom en die evangelie glo.  Hulle sou hulle sonde gebring het en vir die Here gevra het om hulle te verander.

 

Heiligmaking sou die gevolg van hulle regverdigmaking wees, en nie die oorsaak nie.  Ons doen nie goeie werke om gered te word nie, maar omdat ons gered is (Ef. 2:8-10).

 

Goeie werke is die toets van ware geloof (Jak. 2:14-26).  Indien jy dus onheilig lewe moet jy nie roem en sê dat die Here jou regverdig verklaar het nie (selfs al glo jy dat Jesus vir jou aan die kruis gesterf het).

 

Die hervormers het Paulus se leer oor regverdigmaking deur die geloof soos volg saamgevat: ‘It is faith alone which justifies, but the faith which justifies is not alone.’[6]  Regverdigmaking lei altyd tot heiligmaking.

 

Die implikasie hiervan is dat jy nie in jou biduur by die werk saam met iemand kan bid wat hierdie lering verwerp nie.  Iemand wat sê dat ons nie deur geloof alleen gered word nie, verkondig ‘n ander evangelie en is nie ‘n Christen nie (Gal. 1:8-9).

 

Nog ‘n implikasie is dat jy nie gemeenskap moet hê met mense wat sê dat hulle die evangelie glo, terwyl hulle onheilige lewens wys dat hulle nie deur die geloof geregverdig is nie.  Met so iemand moet jy nie eers saam eet nie (1Kor. 5:11).

 

Dit beteken nie dat iemand eers goed genoeg moet wees voordat die Here hom aanneem nie.  Te veel kerkmense trap in hierdie strik.  Tannie Sarie sal bv. soos volg oor haar oulike kleinseun spog: ‘Ooo, dis ‘n goeie kind daai.  Ek is seker dat hy reguit hemel toe gaan!’

 

Dalk het jy by oom Frik se begrafnis gehoor hoe iemand sê: ‘Hy was ‘n fantastiese mens.  Hy het so goed gelewe.  As hý nie in die hemel is nie, weet ek nie wie is nie.’

 

Sulke gesprekke laat dit klink of God sy geregtigheid aan goeie mense gee wat dit verdien.  Maar v.17 en die res van die Nuwe Testament (3:22, 28, 4:3, 5, 22-24, 5:17, 9:30, Fil. 3:9) sê dat God dit gratis gee aan slegte mense wat in sy Seun glo.

 

[1] Arnold Dallimore, George Whitefield: vol. 1, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1970, pp. 299-302

[2] Vry vertaal uit Michael Reeves, The Unquenchable Flame, B&H Academic, Nashville: Tennessee, 2009, pp. 47-48

[3] Thomas Brooks, The Secret Key to Heaven, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 2006 (1665), p. 196

[4] Thomas Brooks, Precious Remedies Against Satan’s Devices, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1984 (1652), p. 141

[5] Douglas Moo, The NIV Application Commentary: Romans, Zondervan, Grand Rapids: Michigan, 2000, p. 57

[6] John Piper, Future Grace, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1995, p. 21

Onbeskaamd evangelies

Unashamed of the Gospel

My vrou se Amerikaanse vriendin het haar dogtertjie aangespreek, omdat sy met die landsvlag wou speel.  ‘You must never disgrace the flag!’ het sy gesê.

 

Ek hou van ons land, maar voel nie patrioties daaroor nie.  Ek het van die ou volkslied gehou, maar stem nie saam met die reëltjie wat sê: ‘Ons sal lewe, ons sal sterwe, ons vir jou, Suid-Afrika’ nie.  Ek voel verseker nie so sterk oor my land dat ek daarvoor sal sterf nie.

 

Ek voel ook nie so oor enige politieke party nie, en sal nie vir my taal sterf nie.  Nie eers my denominasie is vir my so belangrik nie, en dus steur ek my nie aan mense wat sê: ‘Ek is gebore Baptis!’ nie.  Ek wil weet of jy ‘n wedergebore Baptis is?  Is jy onbeskaamd evangelies?

 

Met evangelies verwys ek nie na alles en almal wat Jesus en die kerk se naam daaraan gekoppel het nie.  Ek verwys na mense wat die evangelie glo soos wat Paulus dit gepreek het.  Is dit jou lewe, sodat jy bereid is om daarvoor te sterf?  In Rom. 1:16 gee Paulus vier redes hoekom hy hom nie vir hiérdie evangelie skaam nie.

 

  1. Dit is die KRAG van God

Omtrent ‘n jaar gelede het Ford ‘n slegte naam gekry toe hulle Kuga-modelle aan die brand slaan.  Gestel jy het Kuga’s verkoop.  Sou jy jou kliënte in die oë kon kyk en aan hulle ‘n probleem-vrye rit verseker?  Soos Enterprise sou jy jou kop in skaamte moes sak.

 

Maar met die evangelie is dit nie so nie.  Omdat dit betroubaar en kragtig is om mense te red, hoef jy jou nie daarvoor te skaam nie (v.16).  Niemand het nog ooit kop onderstebo na die Here toe terugkeer en gesê: ‘Ek het die evangelie geglo en dit het nie gewerk nie’ (9:33).

 

Die evangelie is nie ‘n stukkende muurprop nie, maar die krag van God waardeur Hy mense wat geestelik dood is lewend maak (v.16, 1Kor. 1:18).

 

Wys vir my iets of iemand anders wat dit kan doen?  Wys vir my hoe jy deur slim redenasies, dreigemente, skuldgevoelens, beloftes van rykdom en plesier of selfs wonderwerke iemand se bose natuur verander (Luk. 16:31, Hand. 4:16-17, 1Kor. 1:22).

 

Die sondaar kan homself nie eers deur sy wil verander nie.  As jy wat ‘n Christen is dit nie eers sonder sweet en gebed kan regkry nie, hoe moet ‘n ongelowige sy hart verander?

 

Net soos ‘n luiperd nie sy kolle kan verander of ‘n Etiopiër sy vel nie, kan geen mens homself wederbaar en in ‘n Christen verander nie (Jer. 13:23).  Hy het God se krag in die evangelie nodig, omdat net Hý die mens kan nuut maak, wederbaar, en aan hom ‘n nuwe hart kan gee (v.16, Eseg. 36:25-27, Joh. 3:3, 2Kor. 5:17, Tit. 3:5).

 

Was dit nie so met Paulus nie?  Of het hy op ‘n dag besluit om sy hart vir die Here te gee en nie meer Christene dood te maak nie (Hand. 9)?  En wat van Paulus se prediking: is dit nie so dat die Here Lidia se hart geopen het om Paulus se evangelie te verstaan nie (Hand. 16:14)?

 

My Bybel sê vir my dat dit die Here is wat mense wederbaar en hulle in staat stel om hulle te bekeer en die evangelie te glo (Joh. 1:13, 3:6, 8, Hand. 5:31, 11:18, Ef. 2:1, 5, 8-9, Fil. 1:29, 2Tim. 2:25, 1Pet. 1:3).

 

Kan iemand na Jesus toe kom as die Vader hom nie trek nie (Joh. 6:44, 65)?  Kan hy die Vader ken as Jesus nie sy blinde oë oopmaak nie (Luk. 10:21-22)?

 

Die dag voordat Derek Thomas tot bekering gekom het, het hy nie geglo daar is nie ‘n God nie.  ‘n Ateïs in die 1700’s het probeer om mense van sy siening te oortuig, maar toe George Whitefield die evangelie preek het hy kragdadig tot bekering gekom.[1]

 

Het hierdie mense deur hulle vrye wil tot bekering gekom?  Of het God die ewige lewe in hulle harte ingeblaas?  Wat van jou bekering: het jy op ‘n dag besluit om jouself te wederbaar?  Of is jy soos die res van ons uit God gebore (Joh. 1:13)?

 

Volgens v.16 is die evangelie die krag van God tot redding.  Dit is nie die krag van God plus die vasberadenheid van die sondaar nie.  God se krag in die evangelie is sterk genoeg.  Dit is so sterk dat Hy die slegste sondaar in ‘n goeie mens kan verander.

 

Glo jy dat sy krag in die evangelie jóú kan verander?  Glo jy dat dit sterk genoeg is om jou slegte vriend, familielid, kollega, kind in jou klas of boelie by die skool te verander?  Of het jy nie veel hoop vir hulle nie?  In daardie geval wil ek jou aanraai om weer oor v.16 te dink.

 

Omdat die evangelie die krag van God is vir elkeen wat glo, het Paulus hom nie daarvoor geskaam nie (v.16).  Ek moet eerlik sê dat ek my vir die evangelie sou skaam as ek soos party Christene glo jy kan jou redding verloor.

 

Sal jy nie skaam wees om vir iemand te sê: ‘Die evangelie is die krag van God tot redding vir elkeen wat glo’ (v.16), terwyl jy in jou agterkop dink: ‘Ongelukkig kan dit nie jou finale redding verseker nie, want as jy êrens langs die pad droogmaak kan jy jou redding verloor’ nie?

 

Ek sal my doodskaam vir ‘n evangelie wat van mense se flou en feilbare pogings afhang.  Paulus se evangelie is die krag van God om sondaars veilig in die hemel te bring (Fil. 1:6, Heb. 7:25, 1Pet. 1:5).  God maak nie beloftes van ‘n ewige lewe vir dié wat in sy Seun glo (Tit. 1:2, 1Joh. 2:25), terwyl Hy nie eintlik die krag het om dit te vervul nie (v.16).

 

Die Here is nie soos Allah nie.  Sura 3:54 en 8:30 in die Koran noem hom die groot bedrieër [Arab. makr].  Toe Mohammed sy opvolger (Abu Bakr) van ‘n plek in die paradys verseker, het hy gesê: ‘Ву Allah! I would not rest assured and feel safe from the deception [Arab. makr] of Allah, еvеn if I had onе foot in Paradise.’[2]

 

As die Here so onbetroubaar soos Allah was, sou dit heeltemal rasioneel gewees het om jou vir die evangelie te skaam.  Maar Hy is nie so nie.  God se belofte in v.16 is waar: die evangelie is die krag van God tot redding vir elkeen wat glo.

 

Jy kan dit dus met oortuiging deel en vir mense sê dat dit werk.  Moet jou nie daarvoor skaam nie, maar wees onbeskaamd evangelies (v.16, Mark. 8:38, 2Tim. 1:8).

 

Dit help nie om maar net die evangelie in jou kop te ken nie.  Die duiwel ken dit ook.  Die vraag is of jy al hierdie verlossingskrag in die evangelie ervaar het (v.16)?  Of jy net dat jy ‘n Christen is, terwyl jy nog nooit die krag gehad het om jou sondige begeertes en gewoontes af te lê nie (v.16, 2Tim. 3:5)?

 

In daardie geval is jy soos ‘n ou tannie in Kanada.  Sy was baie vrygewig en voorbeeldig, en het gereeld kerk toe gegaan.  Almal het gedink sy is ‘n Christen, maar na baie jare het sy besef dat sy nog nooit God se krag in die evangelie ervaar het nie; sy was nie weergebore nie![3]

 

Voor ek vir jou sê hoe jy God se krag in die evangelie kan ervaar, gaan ek jou vertel wat dit doen.

 

  1. 2. Dit is krag van God tot REDDING

Toe John Bunyan jonk was het hy vreeslike gevloek.  Om aan sy woorde gesag te gee, het hy ‘n vloekwoord voor en na elke gewone woord gesê.[4]  Iets het gebeur sodat hy sy vuil taal gelos het.  Maar hy het nog nie tot bekering gekom nie.

 

Dit is dus heeltemal moontlik om sekere sondes te los sonder dat jy tot bekering kom.  Dink maar aan ‘n ongelowige dronkaard wat deur die AA gerehabiliteer word, maar nie tot bekering kom nie.

 

Hoekom sê Paulus dan dat die evangelie die krag van God tot redding is, as ander godsdienste en morele programme ons ook van afbrekende en sondige gewoontes kan red?

 

Menslike pogings kan jou help om jou morele sokkies op te trek.  Dit kan jou help om een of twee sondes te los.  Maar dit kan nie maak dat jy heeltemal anders is nie.  Dit kan jou nie van selfsugtige begeertes bevry nie.  Dit kan nie selfregverdige, geldgierige, hoogmoedige, wellustige en bitter gedagtes wegvat nie.

 

Die evangelie kan, en is dus meer as net ‘n sentimentele boodskap op iemand se yskas.  Dit is die goeie nuus waardeur God mense se lewens van binne af verander.  Die evangelie red ons van sewe dinge (v.16).

 

[a] Die duiwel

Toe die duiwel ons versoek om sy wil te doen, het ons soos zombies agter hom aangeloop (Ef. 2:2, 1Joh. 5:19).  Maar deur Jesus se kruisdood het Hy die duiwel se mag oor ons gebreek (16:20, 2Kor. 4:4, 6, 1Joh. 3:8).  Nou is ons nie meer sy slawe nie, maar behoort ons aan Jesus.

 

[b] Die wêreld

Jou lewe het soos die res van die mense by jou skool en werk s’n gelyk.  Jy het dieselfde belange en doelstellings gehad, en in jou taalgebruik, verhoudings en vermaak was jy soos hulle (1Joh. 2:16).

 

Al was jy nie deel van die populêre groep nie, het jy vir jouself en jou plesiere gelewe.  Niemand was vir jou belangriker as jý nie.  Jou dagdromery, selfbejammering en obsessie met jouself het dit gewys.

 

Maar Jesus het jou daarvan bevry.  Jy haat dit dat jy so baie aan jouself dink, en sug omdat jy die Here en ander mense eerste wil stel.

 

[c] Die dood

Voorheen het jy die dood gevrees maar deur sy kruisdood en opstanding het Jesus dit oorwin.  Nou is ons nie meer bang vir die dood nie (Ps. 23:4, 1Kor. 15:55, Heb. 2:14-15).  Dit is maar net die geroeste traliehek waardeur ons in God se heerlike teenwoordigheid inkom (2Kor. 5:8, Fil. 1:21, 23).

 

Wanneer Jesus weer kom sal Hy ook jou liggaam uit die dood uit opwek (1Kor. 15).  Die Here red dus nie net jou siel nie, maar ook jou liggaam (8:23).  Die evangelie is goeie nuus vir Christene wat kanker het, asook vir dié wat langs ‘n medegelowige se graf staan.

 

[d] Die straf van sonde

Ons het op allerhande lelike maniere teen die Here gesondig en verdien om vir ewig in die hel gestraf te word (Op. 21:8).

 

Maar op Golgota het die Vader se toorn soos ‘n verterende vuur op sy Seun geval (Jes. 53:4, 10).  Jesus het gewilliglik die straf in ons plek gedra, sodat ons nie in die vuur van God se toorn hoef te ly nie (Jes. 53:5-6, Gal. 3:13).

 

[e] Die mag van sonde

Soos ‘n vlieg in ‘n spinnerak was ons in die net van ons sonde vasgevang.  Ons kon nie loskom nie en wou ook nie (8:7-8).  Ons het dit geniet om dronk te word, te skinder, selfsugtig te wees, seksueel losbandig te wees, te steel sonder dat iemand ons uitgevang, en ander sondes te doen.

 

Die Heilige Gees het ons oë geopen om ons onsself in die spieël van God se wet te sien.  Ons het probeer om te verander maar kon nie.  Jesus het soos ‘n held gekom en die ysterboeie van ons sonde gebreek (Joh. 8:34, 36).  Nou is sonde nie meer ons baas nie (Rom. 6).

 

[f] Die plesier van sonde

Voorheen was dit lekker om sonde te doen, net soos wat dit vir ‘n baba lekker is om grond te eet.  Maar noudat ons die roomys en biltong van die evangelie geproe het, is dit nie meer lekker om die grond van sonde te eet nie (6:21, 7:19, Luk. 22:62).

 

[g] Die teenwoordigheid van sonde

Sonde is soos ‘n dodelik virus wat jy nie kan afskud nie.  A.g.v. Jesus se kruisdood kan dit jou nie doodmaak nie, en met die Gees se hulp kan jy dit domineer.  Maar partykeer maak dit jou nog siek (Gal. 5:17).

 

As jy eendag by die Here is, sal jy nie meer die virus hê nie.  In die hemel en op die nuwe aarde sal sonde nie teenwoordig wees om ons siek te maak nie.

 

Met dít in gedagte kan jy sê dat jy gered is (Ef. 2:8), dat die Here besig is om jou te red (1Kor. 15:2), en dat Hy jou sal red (Heb. 9:28).  In teologie noem ons dit regverdigmaking, heiligmaking en verheerliking.  Om só gered te word moet jy die evangelie glo.

 

  1. 3. Dit is krag van God tot redding vir elkeen wat GLO

Ek onthou hoe iemand eenkeer gevra het ons moet bid dat hy geloof sal verstaan.  Dit is nie ‘n dom vraag nie, aangesien die duiwels in God glo maar ongered is (Jak. 2:19).  Wat beteken dit dan om in Jesus te glo?

 

Ek sal in die volgende preek hierop uitbrei, maar wil ten minste die volgende sê.  Die Grieks vir geloof [Gk. pisteuō] staan in ‘n voortdurende tydsvorm.  Dit is dus nie genoeg om te sê dat jy in 1992 die evangelie geglo het nie.  Die vraag is of jy nóú die evangelie glo?

 

As jy waarlik gered is sal jy, volgens Matt. 10:22 en Kol. 1:23, in die geloof volhard.  As jy jou rug op die Here draai en nie meer in Hom glo nie, was jy nooit waarlik gered nie (1Joh. 2:19).

 

  1. 4. Dit is krag van God tot redding vir ELKEEN wat glo

‘n Paar jaar gelede wou ‘n man my oor sy probleme sien.  Ek het hom by sy huis gaan sien en die evangelie met hom gedeel.  Toe ek hom kerk toe nooi het hy gevra of daar swart mense in ons kerk is.

 

Ek het vir hom gesê dat Jesus vir alle mense gesterf het, dat daar al swart mense in ons dienste was, en dat ons dit verwelkom.  Hy het in geen onduidelike terme vir my gesê dat hy nie na ons kerk toe sal kom nie.

 

In George Whitefield se tyd het mense geglo dat slawe bo diere is, maar onder mense.  Hulle het geglo dat slawe nie met die evangelie bereik kan word nie.  Die slawe het gewonder of hulle gered kan word, en het vir Whitefield gevra: ‘Het ek ‘n siel?’[5]

 

Volgens v.16 is niemand buite die evangelie se bereik nie, en is dit vir almal.  Dit is eerste vir die Jood, omdat God hulle in die Ou Testament gekies het om sy volk te wees.  Jesus was ‘n Jood en het die evangelie eerste aan hulle verkondig (3:2, 9:4-5, Matt. 10:5-6, 15:24, Joh. 4:22).

 

Maar toe hulle dit verwerp, het Hy na die heidene toe gedraai (Matt. 21:41, Hand. 13:45-48, 18:5-6, 28:28).  Daarom is die evangelie ook vir nie-Jode of Grieke (v.16).

 

Laat ons dan nie in ons evangelisasie sekere individue of groepe uitsluit, asof hulle nie gered kan word nie.  Laat ons nie ons land, kultuur, taal, denominasie, persoonlike gemak of iets anders meer liefhê as die Here, die evangelie en ander mense se siele nie.

 

Ons moet soos Spurgeon wees.  Met die opening van hulle nuwe kerkgebou het hy gesê: ‘…the subject of the ministry in this house, as long as this platform shall stand, and as long as this house shall be frequented by worshippers, shall be the person of Jesus Christ.

 

‘I am never ashamed to avow myself a Calvinist; I do not hesitate to take the name of Baptist; but if I am asked what is my creed, I reply, “It is Jesus Christ.”’[6]

 

Ek voel dieselfde en is onbeskaamd evangelies.

 

[1] Arnold Dallimore, George Whitefield: vol. 1, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1970, pp. 569-570

[2] Khalid Muhammad Khalid, The Successors of the Messenger [translated by Muhammad Mahdi AI-Sharif], Dar Al-Kotob Al-Imiyah, Beirut-Lebanon, p. 99

[3] Iain Murray, Martyn Lloyd-Jones: The First Forty Years, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1982, p. 270

[4] John Bunyan, Grace Abounding to the Chief of Sinners, Whitaker House, Springdale: PA, 1993, p. 16

[5] Dallimore., pp. 498-499

[6] Arnold Dallimore, Spurgeon – A New Biography, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1985, p. 99

Vrae en antwoorde oor die evangelie

Questions and Answers

Ek het ‘n paar weke gelede vir jou gesê dat die gemiddelde Afrikaanse kerkganger nie die evangelie verstaan nie.  Die ‘evangelie’ wat ek oor die afgelope paar jaar uit Afrikaners se monde gehoor het klink só:

 

‘Jy moet jou beste doen om in die hemel te kom.  Niemand kan dit op sy eie regkry nie, maar met God se hulp is alles moontlik.  Ek probeer om volgens die Bybel te leef, en as ek fouteer vra ek God se vergifnis.

 

‘Ek hoop dat die Here my poging sal aanvaar.  Ek is nie perfek nie, maar ten minste probeer ek.  Ek glo die Here sal verstaan; Hy is mos ‘n genadige God.’

 

Maar dit is nie hoe Paulus die goeie nuus of evangelie verstaan het nie – ten minste nie volgens Rom. 1:1-7 nie.

 

  1. Waar kom dit vandaan? (v.1-2)

Omtrent 14 jaar gelede het ‘n Hindoe vir my gesê dat sy godsdiens 5000 jaar oud is, en dat die evangelie nou maar eers 2000 jaar oud is.  ‘Jou godsdiens is ‘n baba teen myne,’ het hy gesê.

 

Volgens Paulus is hy verkeerd.  Die evangelie kom van God af en het in sy hart bestaan nog voor Hy die wêreld gemaak het (v.2, Tit. 1:2).  In die Ou Testament het Hy dit deur die profete belowe (v.2, 3:21, 1Kor. 15:3-4, Luk. 24:25-27, 44).  Deur hulle het Hy dit in die Bybel laat opteken (v.2, 2Pet. 1:20-21).

 

Onthou dit as jy ooit weer die evangelie betwyfel of bevraagteken.  Hoe kan ‘n boodskap wat honderde en duisende jare voor die tyd in detail voorspel is, onwaar wees?  Hoe anders verduidelik jy dat Jes. 53 en Ps. 22 tot op die letter in Jesus se kruisdood vervul is?

 

‘n Jood genaamd Rich Ganz vertel hoe ene Hans van Seventer Jes. 53 vir hom gelees het.  Hy was woedend dat Hans dit gedurf het om vir hom, ‘n Jood, uit die Nuwe Testament te lees.  Hy was geskok toe Hans die oop Bybel vir hom gee en hy ‘Jesaja’ bo-aan die bladsy sien.

 

Hy kon nie glo dat Jesaja hierdie woorde 700 jaar voor Jesus se dood geskryf het nie.  God het dit gebruik om hom te oortuig dat die Nuwe Testamentiese evangelie waar is, en het hom daardeur tot bekering gebring.[1]

 

Paulus het hierdie einste evangelie verkondig (v.1).  Hy was ‘n apostel en dienskneg daarvan (v.1).  Voor sy bekering het hy Christene gehaat en hulle vervolg (Hand. 8:1-3, 9:1-2, Gal. 1:13, 1Tim. 1:13a).  Maar terwyl hy Damaskus toe gereis het om hulle te arresteer, het Jesus hom koud in sy spore gestop.  Hy het hom gered en geroep om ‘n apostel of gestuurde te wees (v.1, Gal. 1:1, Hand. 9:3-19, 1 Kor. 9:1, 1Tim. 1:13b-16).

 

Paulus kon die roeping nie weerstaan nie.  Hy wou ook nie.  Hy kon nie glo dat Jesus hom voor sy geboorte reeds hiervoor afgesonder het nie (v.1, Gal. 1:15).  Hy was bly dat hy nie meer ‘n slaaf van sy sonde was nie (6:16), en het dit as ‘n voorreg beskou om ‘n slaaf van Jesus Christus te wees (v.1).

 

Deur die Gees het Jesus hom afgesonder en gestuur om die evangelie aan verlorenes te verkondig (v.1, Hand. 9:15, 13:2, 26:17).  Die ywer waarmee hy voorheen die kerk vervolg het, het hy nou gebruik om die evangelie met mense te deel (Hand. 9:20-30, 13:1-28:31, Gal. 1:23).

 

Die evangelie waardeur die Here vir Paulus verander het, is dieselfde evangelie waardeur Hy in 2018 mense se lewens omkeer.  As jy ooit gedink het dat jy of iemand wat jy ken te ver heen is om gered te word, onthou vir Paulus.  Laat dít jou opnuut aanvuur om vir die slegste sondaars te bid en die evangelie met hulle te deel.

 

  1. 2. Waaroor gaan dit? (v.3-4)

John Piper het ‘n boek hieroor geskryf.  Die titel is: God is the Gospel.  Hy is reg.  Die evangelie gaan nie oor iets nie, maar oor Iemand.  Dit is o.a. hoekom Paulus dit die evangelie van God noem (v.1).  In v.3-4 wys hy dat Jesus hierdie God is.  Hý is die inhoud van die evangelie; dit gaan oor Hóm.  Stuart Olyott sê: ‘The gospel is a Person.  He is a Man, and He is God.’[2]

 

Paulus begin deur te sê dat Jesus uit die nageslag van Dawid is (v.3, Matt. 1:1).  Hy is dus die Messias en regmatige Koning van Israel (Ps. 132:11).  Soos ons, is die Seun van God uit ‘n vrou gebore en het Hy mens geword (v.3, Joh. 1:14, Gal. 4:4).

 

Om te wys dat Hy nie nét ‘n mens is nie maar volkome God, is Hy uit ‘n maagd gebore (Matt. 1:18, 20, 23, Luk. 1:34-35).  Jesus is volkome God en volkome mens, twee nature in een Persoon.

 

Sy Goddelike natuur het duidelik geword toe die Heilige Gees Hom uit die dood uit opwek (v.4, Hand. 13:29-33, Rom. 8:11).  Sy opstanding het Hom nie die Seun van God gemaak nie – Hy was dit nog altyd – maar kragtig verklaar dat Hy die Seun van God is (v.4).

 

Sy opstanding impliseer ook dat Hy dood was.  Hoe het Hy gesterf?  Hy is soos ‘n misdadiger gekruisig.  Toe Hy aan die kruis gehang het, het Hy die galbitter wyn van God se toorn gedrink (Matt. 27:46, Gal. 3:13).  God het Hom vir óns sonde gestraf (Jes. 53:4-6, 10, 2Kor. 5:21).

 

Drie dae na sy dood het God Hom opgewek om te wys dat Hy Jesus se offer in ons plek aanvaar (4:25).  Jesus se opstanding het ook gewys dat Hy die soewereine Here is (v.4).  Jy moet onder sy heerskappy lewe en erken dat Hy jóú Here is (v.4).

 

Daar is gans te veel mense wat sê dat Jesus hulle Verlosser is, maar wat Hom nie as Here wil erken nie.  O, met hulle lippe bely hulle dit, maar wanneer dit by hulle lewens kom is dit ‘n ander storie.  Dit is aan súlke mense wat Jesus in Luk. 6:46 sê: “En wat noem julle My: Here, Here! en doen nie wat Ek sê nie?”

 

Hoekom noem jy jouself ‘n Christen as skindertaal, bitterheid, vuil grappe, seksuele sonde, materialisme, bakleiery, leuens, jaloesie, woede, dronkenskap, oneerlikheid, diefstal, onenigheid, verdeeldheid, ens. jou lewe kenmerk?

 

As jy in sonde lewe sal jy die koninkryk van God nie sien nie (Gal. 5:21b).  Moet dus nie net vir Jesus as Verlosser ontvang nie, maar ook as Here.  Erken dat jy teen Hom gesondig het.  Hou op om jou sonde te koester.  Moet dit nie so liefhê dat jy dit nie kan los nie, maar sê vir Here dat jy dit nie meer wil hê nie.

 

Vra dat Hy jou sal help om dit te los.  Bely dat jy dit nie self kan doen nie, maar dat Hy jou enigste hoop is en dat die evangelie genoeg is om jou van jou sonde en God se oordeel te red.

 

Volgens Paulus is die evangelie die “krag van God tot redding vir elkeen wat glo” (v.16).  Jesus het gesê: “As die Seun julle dan vrygemaak het, sal julle waarlik vry wees.” (Joh. 8:36).  Glo jy dit?  En wat gaan jy daaromtrent doen?

 

Al is jy ‘n Christen behoort dit jou te help om nie met ‘n slaaf-mentaliteit te lewe, asof jy verslaaf is nie kan help om ‘n sekere sonde te doen nie.  Toe die Amerikaanse Negers in 1865 bevry is, het baie van hulle vir die res van hulle lewens soos slawe gelewe.  Alhoewel hulle vry was, kon hulle eenvoudig nie die slawe-mentaliteit afskud nie.[3]

 

Moenie soos hulle wees nie.  “Staan dan vas in die vryheid waarmee Christus ons vrygemaak het, en laat julle nie weer onder die juk van diensbaarheid bring nie.” (Gal. 5:1).  Jy hóéf nie ‘ja’ te sê vir sonde nie, maar is vry en kan ‘nee’ sê.  “Want die sonde sal oor julle nie heers nie; want julle is nie onder die wet nie, maar onder die genade.” (6:14).

 

  1. 3. Waarvoor is dit bedoel? (v.5-7)

My vrou het ‘n elektriese pot vir haar verjaarsdag gekry.  Dit kan kos stadig gaar maak, dit stoom, jogurt maak, vleis en uie braai, en meer.  Dit het meer as een doel.

 

Die evangelie is so, en het nie net een doel nie.  In sy groot genade het Jesus vir Paulus ‘n apostel gemaak (v.5) om ten minste vier doele met die evangelie te bereik.  Die tweede doel is die hoof een, met die ander drie wat daaraan onderhewig is.

 

[a] Om die nasies tot geloofsgehoorsaamheid te bring (v.5)

God het aan mense die opdrag gegee om hulle te bekeer en in sy Seun te glo (Hand. 17:30, 1Joh. 3:23).  Dié wat positief hierop reageer beoefen geloofsgehoorsaamheid.  Hulle is m.a.w. gehoorsaam aan die opdrag om in Jesus te glo (10:16, Joh. 3:36, 2Tess. 1:8).  Verder lei ware geloof tot ‘n lewe van gehoorsaamheid (6:17, Jak. 2:14-26).  Dit is ook wat met geloofsgehoorsaamheid bedoel word.

 

Die uiteindelike doel is dat al die nasies – ook die Romeine – só in Jesus moet glo en aan Hom gehoorsaam moet wees (v.5-7, Ps. 22:28, 86:9, Matt. 28:19-20, Fil. 2:10-11, Op. 5:9, 7:9-10).

 

Hoe vaar Afrikaners, Engelse, Zoeloes, Indiërs, Vendas en die ander nasies van ons land?  Het hulle al die knie voor Koning Jesus gebuig?  Sal ons dapper genoeg wees om vir hulle te sê hulle moet hulle bekeer?  Wie sal die goeie nuus van God se vergifnis op Golgota met hulle deel?

 

Hoe sal die arme Shangaans in Jesus glo en ‘n lewe van gehoorsaamheid lei, as niemand die evangelie met hulle deel nie?  Bid dat die Here mense sal stuur om met die nasies te praat, en wees self bereid om te gaan as die geleentheid hom voordoen (Matt. 9:37-10:1).

 

[b] Om Jesus se Naam te verheerlik (v.5)

Dit is nie verkeerd as jy ‘n dringende begeerte vir mense se bekering het nie, maar dit moenie die hoof doel wees nie.  Die eintlike rede hoekom ons die evangelie met mense moet deel, is sodat God se Naam verheerlik kan word.  Mense moet die Here prys (Jes. 43:7, 21).  Die nasies moet voor Jesus se troon buig en Hom aanbid.

 

As dit nie ons hoof doel is nie, sal ons mens-gesentreerd raak.  En as dit gebeur sal ons enigiets doen om mense tot bekering te lei.  Ons sal hulle met dreigende uitnodigings en herhalende musiek manipuleer: ‘As jy nie vandag vorentoe kom nie, mag dit dalk net jou laaste kans wees.’

 

Ons móét dringend wees (2Kor. 5:20, 6:2), maar ons moenie maak asof iemand se hart outomaties saam met sy voete beweeg nie.  Kan die Here die persoon nie ná die byeenkoms by sy huis red nie?

 

Mens-gesentreerde evangelisasie sal maak dat jy die evangelie afwater.  Jy sal Jesus as die Verlosser verkondig, maar nie as die Here wat verwag dat jy alles moet prysgee om Hom te volg nie.  Jy sal vir mense sê dat hulle in Jesus moet glo om gered te word, maar nie dat hulle hulle sonde moet los nie.

 

Jy sal tevrede wees as mense die feite van die evangelie glo, maar sal nie eers agterkom dat hulle nie berou het oor hulle sonde nie.  Sien jy nou hoekom dit belangrik is dat jy ‘n God-gesentreerde fokus moet hê as jy die evangelie met ongelowiges deel?

 

[c] Sodat Jesus mense kan roep om syne te wees (v.6-7)

Vir iemand om tot bekering te kom is dit nie genoeg om die evangelie te hoor nie.  God moet hulle roep en hulle harte oopmaak om die evangelie te verstaan (Hand. 16:14).  Dit is die roeping waarna Paulus in v.6-7 verwys (vgl. 8:28-30).

 

Maar alhoewel die Heilige Gees in mense se harte moet werk, kan hulle nie sonder die evangelie tot bekering kom nie (10:13-15).  Om dus die roepstem van God in hulle harte te hoor, moet hulle die roepstem van die evangelis hoor (10:17).  Of dit nou een tot een, in ‘n pamflet, ‘n preek, of in die Bybel is – iemand moet die goeie nuus van Jesus met hulle deel.

 

In die lig van die bg. waarhede moet ons nie net die evangelie deel en dink dat dit genoeg is nie.  Ons moet bid dat die Here mense se harte sal oopmaak.  Maar ons moet ook nie nét bid en dink dat hulle self tot bekering sal kom nie.  Ons moet die evangelie met hulle deel.

 

Dié wat dit glo ontvang die grootste voorreg wat ons in die evangelie het, naamlik dat God die Vader ons as heiliges [Eng. saints] afsonder om aan Jesus te behoort (v.6-7, Joh. 1:12, 1Kor. 1:2, Ef. 1:5, Gal. 4:5).  Omdat jy God se kind is, ontvang jy al die voorregte wat die hemel jou kan bied:

 

God is nie meer jou Regter nie, maar jou Vader.  Hy vergewe jou, sorg vir jou, voorsien vir jou, gee om vir jou, beskerm jou, leer jou, tugtig jou, gee vir jou die hemel as erfdeel, maak jou deel van sy familie, bemoedig jou, gee sy Gees om in jou te woon, jou te lei, jou te vertroos en meer.

 

[d] Sodat God sy liefde, genade en vrede vir mense kan gee (v.7)

In die evangelie leer sondaars dat God hulle liefhet, en dat Hy hulle voor die skepping reeds liefgehad het (v.7, Jer. 31:3, Ef. 1:4-5).  Hoe weet hulle dat God hulle liefhet?  Jesus het sy lewe vir hulle gegee (Joh. 3:16).  Hy het vir hulle gesterf toe hulle nog sondaars was (5:8).

 

Buiten vir God se liefde, het die Vader en die Seun se genade deur die Gees na ons harte toe gekom, sodat ons nou vrede met God het (v.7).  Ons het nie die eerste stap geneem om vrede te maak nie; Hý het (v.7).

 

Ons het God se oordeel verdien, maar Jesus het gesê dat Hy bereid is om die boete te betaal.  God het Hóm vir ons sonde gestraf, en daarom is Hy nie meer kwaad vir óns nie.  Die vrede wat jy in hart ervaar (v.7) is die direkte gevolg van die vrede wat Hy tussen ons en die Vader bewerk het (5:1).

 

Indien jy dus jy ‘n rustige gevoel in jou hart het, maar nie in Jesus se kruisdood rus nie, beleef jy ‘n vals vrede (Jer. 6:14).  Dalk sal jy selfs op jou sterfbed rustig voel, en met ‘n wrede skok jou oë in die hel oopmaak.

 

Dalk pla jou gewete jou en ervaar jy nie God se vrede nie, omdat jy in sonde leef.  “Geen vrede, sê die HERE, vir die goddelose nie!” (Jes. 48:22).

 

Dit mag ook wees dat jy op Jesus se kruisdood vertrou, maar nie God se vrede ervaar nie.  In daardie geval moet jy onthou dat God se vrede groter as die subjektiewe gevoel in jou hart is.  Rus in die vrede wat Hy deur Jesus se kruisdood bewerk het, en nie in die afwesigheid van ‘n lekker gevoel in jou hart nie.

 

Om dan die openingsverse van Paulus se brief aan die Romeine op te som kan ons die volgende woorde van John Stott aanhaal:  ‘the good news is the gospel of God, about Christ, according to Scripture, for the nations, unto the obedience of faith, and for the sake of the Name.’[4]

 

Ek wil byvoeg dat ons die voorreg van aanneming, asook God se liefde, genade en vrede in die evangelie ontvang.  Indien jy nóg vrae oor die evangelie het, sal ek dit in die res van hierdie reeks beantwoord.

 

My begeerte is dat jy die evangelie na ‘n jaar of meer in Romeine op jou vingerpunte sal ken (nie net in jou gedagtes nie, maar in jou persoonlike belewenis), beter as wat ‘n wiskundige sy maaltafels ken.

 

[1] http://richardganz.com/rich-ganz-testimony.php

[2] Stuart Olyott, The Gospel as it Really is, Evangelical Press, Darlington: England, 1979, p. 7

[3] Sinclair Ferguson, Devoted to God, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 2016, pp. 68-69

[4] John Stott, The Bible Speaks Today: The Message of Romans, Inter-Varsity Press, Nottingham: England, 1994, p. 54

‘n Waarskuwing aan Edomiete en Afrikaners

Groot kerk

‘n Groot groep mans, vroue en kinders wil deur Suid-Jordanië reis.  ‘Kan julle asb. vir ons ‘n bietjie water gee?’ vra hulle: ‘ons sal daarvoor betaal.’  Die mense weier en dreig hulle met die dood (Num. 20:14-21).  Die groep het omgedraai en verder gereis.

 

Toe hulle by hulle bestemming kom, het die mense van Suid-Jordanië alewig dinge vir hulle moeilik gemaak (1Sam. 14:47, 2Sam. 8:14, 1Kon. 11:14, 2Kon. 8:20, 14:7, Amos 1:11).  Toe ‘n ander sterk weermag die groep aanval, was die mense van Suid-Jordanië bly (Ps. 137:7, Obad. 10-12).  Hulle het gehelp om die groep se kamp te plunder, vlugtelinge vermoor, en oorlewendes aan die weermag oorhandig (Obad. 13-14).

 

Die groep se Leier het besluit om wraak te neem.  Hy het die mense van Suid-Jordanië uitgewis, sodat wilde diere die land oorgeneem het (Jes. 34).  Wat dink daarvan?

 

Wat as ek vir jou sê dat die groep Israel is, die mense van Suid-Jordanië Edom, die weermag Babilon, en die Leier wat vir Edom uitgewis het God?  Aan die een kant verbly ons ons oor geregtigheid.  Ons is bly as rebelse skoliere geskors word, kapers doodgeskiet word, of ‘n terroriste basis opgeblaas word.

 

Maar sodra die Here dit doen, sê ons dat Hy wreed en onregverdig is: ‘Hoe kan ‘n God van liefde onskuldige mense hel toe stuur?’  Maar dit is presies waar ons die fout maak, omdat geen mens onskuldig is nie, en omdat God se liefde nie sy heiligheid en geregtigheid uitskakel nie.

 

Wat die Here in Jes. 34 met Edom gedoen het, sal Hy met ongehoorsame Afrikaners doen.  Jy sal net-nou sien wat ek bedoel.

 

  1. Dagvaardiging en slagting (v.1-7)

Ek het eenkeer ‘n dagvaardiging in die pos gekry.  Ek het my yskoud geskrik en nie geweet waaroor dit gaan nie.  Ek was verlig toe ek sien dat dit by die verkeerde adres afgelewer is.

 

Die dagvaardiging in v.1 is nie by die verkeerde adres afgelewer nie.  God het die nasies gedagvaar en voor sy hof gedaag.  Hy was kwaad en het besluit om hulle met die banvloek te tref, om hulle uit te wis sodat daar van hulle niks oorbly nie (v.2, Jos. 6:21).  Hulle lyke is nie begrawe nie, maar het op die berge ontbind (v.3).  Dit wys dat die Here hulle vervloek het (1Kon. 14:11-13, 2Kon. 9:34-37).

 

Die hemel het vergaan en is soos ‘n boekrol opgerol; die sterre het soos ‘n wingerd of vyeboom se blare geval (v.4).  Volgens v.11-15 sal daar nog diere wees as dit klaar gebeur het, wat beteken dat Jesaja simboliese taal gebruik.  Sy punt is dat die nasies soos sterre en blare sal val, en dat die Here hulle soos ‘n opgerolde boekrol sal neersit (v.4).  Dit is asof Hy die boek van haar geskiedenis deurgelees en tot ‘n einde gebring het.

 

Hy het hemel en aarde met sy swaard getref (v.5).  Hy het besluit om vir Edom uit te wis (v.5).  “Soos geskrywe is: Jakob het Ek liefgehad en Esau het Ek gehaat.” (Rom. 9:13).  Soos die Here offerdiere met sy swaard geslag het, het Hy die sterk manne van Edom – buffels, stiere en sterk bulle (vgl. Ps. 22:13) – in Bosra geslag (v.6-7, 63:1-6).  God het die offers gebring wat hulle móés bring, maar nie het nie.

 

  1. Vergelding en verwoesting (v.8-17)

‘n Paar jaar gelede het een van ons kinders gevra hoekom die Here mense mag doodmaak, maar ons nie.  ‘Is dit nie moord nie?’ het sy gesê.  Nee dit is nie.  Vir die Here om dood te maak is soos vir ‘n regering om die doodstraf toe te pas, of soos vir die polisie om ‘n misdadiger dood te skiet.

 

Vir Hom was dit heeltemal reg om die Edomiete met die dood te vergeld (v.8).  Ek het in die inleiding gewys dat Hy dit vir sy volk se onthalwe gedoen het (v.8).  Hy het Edom se strome in pik verander, en die grond in swael (v.9).  Soos Sodom en Gomorra was Edom ‘n voorskou van die hel (v.10, 66:24, Jer. 49:17-18, Jud. 7, Op. 14:11, 21:8).

 

Alhoewel Edom vandag as die suidelike deel van Jordanië bekend staan, is daar geen Edomiete meer nie (v.10, Mal. 1:3-4).  Het jy al ooit een ontmoet?  Teen die einde van die Ou Testament was Edom ‘n woestyn vol dorings en distels, onrein diere en demone: ystervarke, uile, kraaie, pelikane, krimpvarkies, jakkalse, volstruise, hiënas, wildehonde, valke wat ander voëls se neste beroof (kuikendiewe), naggeeste en veldduiwels (v.11, 13-15).[1]

 

Volgens v.11 het die Here die land met sy skietlood of waterpas gemeet en dit verwoes.  Hy het dit so vormloos soos voor die skepping gemaak (v.11, Gen. 1:2, Jer. 4:23).  Daar was nie meer prinse, edeles of eers ‘n koninkryk oor nie (v.12).

 

Dié wat Jesaja se profesie betwyfel het kon die res van sy boek deursoek: wat die Here aangaande Edom bepaal het sou gebeur (v.16).  God se Gees sou verseker dat onrein diere die land volgens Jesaja se profesie oorneem (v.16).  Soos God die Beloofde Land vir Israel afgemeet het (Num. 33:54), sou Hy Edom vir die wilde diere afmeet en hulle vir altyd daar laat woon (v.17).

 

Ek glo dat ons Jes. 34 op verskeie maniere kan toepas, maar ek wil op een aspek fokus, nl. versoening.  Hoe vind versoening plaas, en hoe kan die mens reg wees met God?  Hoe kan jy ‘n skoon gewete hê?  Hoe kan jy maak dat die Here nie meer vir jou kwaad is nie?  Hoe kan jy weet dat Hy jou sonde vergewe het?  Hoe kan jy in vrede sterf?

 

Hierdie is vrae waarmee elke mens worstel.  Hoe ons dit egter beantwoord is waar die probleem lê.  Die meeste mense op aarde dink dat jy iets moet doen om reg te wees met God: ‘As jy genoeg goeie werke doen, sal die Here jou vergewe en kan jy in vrede sterf.’

 

Anders as die res glo Christene dat jy niks kan doen om jouself te red nie, maar dat alles genade is.  Verlossing is m.a.w. ‘n gratis geskenk wat die Here vir jou gee – jy kan dit nie koop of verdien nie.

 

Mense het nog altyd op een van die bg. maniere oor verlossing gedink.  Die oomblik toe sonde in die wêreld inkom het die mens self probeer om sy sonde, skuldige gewete en skande te bedek (Gen. 3:7).  Dit het nie gehelp nie, en daarom het Adam en Eva tussen die bome van die tuin vir die Here weggekruip (Gen. 3:8).  Hý moes die offer voorsien sodat hulle sonde bedek en vergewe kon word (Gen. 3:21).

 

Soos sy ouers het Kain self ‘n poging aangewend om God se guns te wen.  Die Here het dit nie aanvaar nie (Gen. 4:3, 5).  Abel was ‘n profeet en het deur direkte openbaring geleer dat hy ‘n offer moes bring (Luk. 11:50-51, Heb. 11:4).  Die Here het hom en sy offer aanvaar (Gen. 4:4).

 

Soos Abel het Noag, Abraham, Isak, Jakob en sy nasate altare vir die Here gebou (Gen. 9:20, 22:13, 26:25, 35:7, Eks. 5:3).  Die Here het vir hulle geleer dat hulle sonde die dood verdien, maar dat Hy ‘n dier sal gee om in hulle plek te sterf: “sonder bloedvergieting vind daar geen vergifnis plaas nie.” (Heb. 9:22).

 

Al hierdie offers het heengewys na die Finale Offer waardeur God sy volk se sonde sou wegneem: “jy moet Hom Jesus noem, want dit is Hy wat sy volk van hulle sondes sal verlos… Dáár is die Lam van God wat die sonde van die wêreld wegneem!” (Matt. 1:21, Joh. 1:29).

 

Jesus is die Plaasvervanger wat in ons plek sterf (53:4-6).  God se swaard het Hom getref, sodat dit jou nie hoef te tref nie (v.5-7).  As jy erken dat jy teen God gesondig het, dat jy sy straf verdien, dat jy niks kan doen om sy guns te wen nie, en dat Jesus jou enigste hoop is, sal God sy offer in jou plek aanvaar.

 

Maar as jy sy offer eenkant toe skuif en deur godsdienstige dade of goeie werke probeer om sy guns te wen, sal Hy jou streng bestraf.  Jy het Jesus se offer verwerp en in jouself probeer om reg te wees met God.  Jy het gedink dat jou sonde nie so erg is nie, en dat jy Hom met jou goeie werke kan omkoop.  Jy het gehoop dat jou kerkbywoning, tiendes en ander godsdienstige werke sy toorn kan afwend.  Jy wou nie erken dat jy geestelik brandarm is nie, en het gedink dat jy ryk genoeg is om sy vergifnis te koop.

 

En sal die Here jou nie hiervoor straf nie?  Sal Hy jou nie oordeel as jy die offer van sy liefde verwerp, en dink jý kan beter doen nie (v.6)?  Dit bekommer my dat die gemiddelde Afrikaner soos Edom die Here se offer verwerp.  Ek praat nie hier van rou ongelowiges nie, maar van mense wat al vir jare in evangeliese kerke sit.

 

Ek het oor die afgelope paar jaar met meer as 30 kerkmense gepraat wat nie vir my die evangelie kon sê nie.  Die kern van ons geloof (wie Jesus Christus is en wat Hy gedoen het) was nie eers op hulle geestelike radar nie.  Toe ek hulle oor hulle redding vra het hulle nie ‘n woord oor Jesus se kruisdood en opstanding gesê nie.  Hulle hoop vir die hemel is so te sê uitsluitlik op hulle goeie werke gebaseer.

 

‘n Vriend van my het dieselfde ervaar.  Maar in sy geval was dit erger.  Hy het die predikante in sy dorp besoek.  ‘Wat is die evangelie?’ het hy hulle gevra.  Twee van hulle kon vir hom ‘n duidelike antwoord gee.  Vir die res was Jesus se kruisdood nie deel van die evangelie nie; dit het oor goeie werke gegaan.

 

Ek verstaan dat mense soms geïntimideer voel of senuweeagtig is.  In party gevalle praat mense van bekering en genade, maar nie van Jesus se kruisdood nie.  In sulke gevalle dink ek dat hulle dalk die Here ken, maar nie goeie lering ontvang het nie.

 

Maar in my ervaring is dit die uitsondering en die reël nie.  In die meeste gevalle ken hierdie mense nie die Here nie.  Omdat Jesus se offer nie vir hulle belangrik is nie, sal die Here hulle soos offerdiere slag (v.6-7).  Kan jy Hom hiervoor kwalik neem as Hy alles gedoen het om sondaars te red, en hulle sy offer verag?  Dit is asof hulle sê: ‘Die Here het nie genoeg gedoen om sondaars te red nie; ons moet iets byvoeg.’

 

Sal die Here ons onkunde verskoon as ons duisende kerke, die Bybel in ons eie taal, en baie ander evangelie-voorregte het?  Hiervoor sal die Here sy swaard ekstra skerp maak en ons met ‘n dubbele oordeel vergeld.

 

Dié wat gereeld die evangelie hoor maar nie ter harte neem nie, sal nóg strenger geoordeel word.  Ek praat van mense soos ek en jy.  “En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis.” (Luk. 12:48).

 

Die strengste oordeel wag egter vir dié wat in die Here se diens staan, maar nie die evangelie verkondig nie: “wee my as ek die evangelie nie verkondig nie!” (1Kor. 9:16).  “Moenie baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ‘n groter oordeel sal ondergaan.” (Jak. 3:1).

 

In die lig hiervan wil ek vir jou sê om nie gerus te wees omdat jy in ‘n gemeente betrokke is, of omdat jou familie darem in ‘n kerk kom nie.  Glo jy die evangelie?  Hoor en glo jou familie dit?  Hoe verstaan hulle verlossing: vertrou hulle op hulle werke, of rus hulle in niks anders as in Jesus Christus en sy kruisdood vir sondaars nie?

 

As ek aan hierdie dinge dink, heg ek nie veel waarde aan mense wat sê dat ons ‘n ‘Christelike volk’ is nie.  Ek dink nie eers dat ons dit in die verlede was nie.  Vir my lyk dit of Afrikaners Christelike waardes gehad het, maar nie geweet het wat dit beteken om weergebore te wees nie.

 

Ek wonder partykeer of ‘n sekere jong predikant in Johannesburg reg is: ‘South Africa is a pre-Christian country.’  Ons neem m.a.w. aan dat mense gered is omdat hulle kerk toe gaan, maar eintlik het ons die evangelie dringend nodig.

 

Ek is seker dat Afrikaners dit vir die eerste twee of drie geslagte geglo het.  Maar daarna het ons van die bus af geval.  Talle Afrikaners het geglo dat hulle op grond van hulle Afrikanerdom, die uitverkiesingsleer, die verbond, die doop, hulle aanneming en voorstelling, hulle ouers se geloof of iets anders gered is.

 

In sommige hoofstroom kerke was dit ongehoord om die evangelie met sg. ‘verbondskinders’ te deel.  Die kerk en kinders se ouers het aangeneem dat die volgende geslag gered is, en nie die evangelie met hulle gedeel nie.  So het hulle ‘n heidense geslag grootgemaak – kerkgangers wat nie die eerste dinge van die evangelie verstaan nie.

 

Toe hierdie geslag groot word, het hulle kinders gesien dat hulle op ‘n Sondag vroom in die kerk sit, maar in die week soos die wêreld lewe.  Nou, 35 en 40 jaar later is hierdie kinders groot.  Baie van hulle voel ‘n veer vir die kerk.  Hulle sal baie eerder op ‘n Sondag fietsry of by ‘n braai wees as om in die kerk te sit.

 

Die ergste van alles is dat hulle nog steeds dink hulle is ‘okay’ met die Here.  Hulle het immers ‘n Christelike agtergrond, is gedoop, en is nog êrens lidmaat by ‘n gemeente.  Wat D.A. Carson se kollega van die Amish gemeenskap in Amerika gesê het, is tot ‘n mate waar van ons eie volk:

 

‘Die eerste geslag het die evangelie geglo en die uitvloeisel daarvan in hulle lewens gehad.  Die tweede geslag het aanvaar dat hulle die evangelie ken, en op die uitvloeisels gefokus.  Die derde geslag het die evangelie verwerp, en al wat hulle oor gehad het was die uitvloeisels.’

 

Vandag het ons skaars die uitvloeisels oor.  Die gevolge van ‘n sterk evangelie-invloed is vinnig besig om te verdwyn.  Soos die res van die tale in ons land, het Afrikaners die evangelie nodig.  Wie sal dit vir hulle bring?  Sal ons te skaam wees om dit met ons eie mense te deel?

 

Paulus wou hê dat sy stamgenote gered moet word (Rom. 9:3).  En sal jy nie soos hy wees nie?  Wat John Knox van Skotland gesê het, moet ek en jy van ons mede-Afrikaners en die res van ons landgenote sê: ‘Give me Scotland or I die!’  Give me South Africa or I die!

 

[1] Vertalers kan nie die identiteit van elke dier vasstel nie.