Die geseënde gevolge van ’n regte verhouding met God

Blood dripping from cross

Eendag was daar ‘n koning wat nie kon kinders hê nie. Hy het ‘n seun aangeneem. Al was die seun nie sy eie nie, het hy die respek en voorregte gekry wat die koning toekom.

So is dit met ons en God. Die Vader het ons sonde in Jesus se rekening inbetaal, en sy perfekte lewe in ons s’n. Almal wat glo ontvang die voordele van Jesus se perfekte lewe en kruisdood.

Deur Jesus beskou die Vader jou so onskuldig, heilig en regverdig soos sy eie Seun. Die geseënde gevolge wat vir Jesus geld, geld ook vir jou. Dit is wat ons in Rom. 5:1-5a leer. Wat is hierdie geseënde gevolge van ‘n regte verhouding met God?

 

  1. Vrede met God (v.1)

Reinhardt steel R100 000 by Niel. Na ‘n paar maande skep hy moed en gaan sien hy vir Niel om vrede te maak. Sy poging misluk, want solank as wat hy R100 000 skuld kan daar nie vrede wees nie. Hy moet eers sy skuld betaal.

Net so kan jy nie vrede met God hê solank as wat jy sondeskuld het nie. In sy genade het God ons sondeskuld deur Jesus se kruisdood betaal en vrede bewerk (v.1). Nou is Hy nie meer ons Vyand nie (v.10) en kan ons ‘n skoon gewete en ‘n rustige hart vol vrede hê.

Jy moet egter nie rus in die vrede wat jy in jou hart voel of nie voel nie. Party mense wat nie in Jesus glo nie en in sonde lewe, het ‘n gevoel van vrede in hulle harte. Dit is ‘n vals vrede.

Is jy dalk so? Ontvang God se vrede deur Jesus (v.1). Erken dat jy sleg en skynheilig is, en dat jy God se oordeel verdien. Vra sy vergifnis en verlaat jouself heeltemal op sy genade.

 

Upon a Life I have not lived,

Upon a Death I did not die,

Another’s Life; Another’s Death,

I stake my whole eternity.

-Horatius Bonar-

Maar wat as jy in Jesus glo en jou bekeer, maar nie vrede in jou hart het nie? Die belangrikste is dat jy deur Jesus se kruisdood vrede met God moet hê (v.1), al voel jy dit nie in jou hart nie. God is groter as jou hart en die emosies wat jy voel (1Joh. 3:19-20). ‘Your heart is not the compass Christ saileth by’ [Samuel Rutherford, Puritan Paperbacks: Letters of Samuel Rutherford (Edinburgh: The Banner of Truth Trust, 1973 [1664]), 87]. Glo daarom God se beloftes bo dit wat jy in jou hart voel of nie voel nie.

Maar dit beteken nie dat jy die gevoel van vrede heeltemal moet ignoreer nie. Soek dit, want as jy dit het sal dit jou baie droefheid, twyfel en angs spaar. Dit sal vir jou vrymoedigheid gee (1Joh. 3:21). Om hierdie gevoel van vrede te kry moet jy daarvoor bid. Jy moet ook beloftes soos Rom. 5:1 glo en oordink.

 

  1. Toegang tot God se genade (v.2a)

Het jy al in ‘n winkel die ‘Staff Only’ teken bo ‘n deur gesien? In die ou tyd was daar ‘n ‘God Only’ teken bo die ingang van God se troonkamer. In die Ou Testament kon slegs die hoëpriester een keer per jaar in die tabernakel of tempel se Allerheiligste – die troonkamer – ingaan (Heb. 9:7).

In die Nuwe Testament is dit anders. Deur geloof in Jesus het ons 24/7 toegang tot die skatkamer van God se onverdiende guns of genade (v.2a, Heb. 4:16, 10:19-22). Volgens die Griekse perfektum kan die deur nie weer toegaan nie, maar staan ons vas in hierdie genade (v.2a).

Hoe kan jy die skatte van hierdie genade geniet? Dit is nie genoeg om die Bybel te lees, die evangelie te hoor, geestelike gemeenskap te soek, te vas, te bid, lofliede te sing, te dien, gedoop te word, die nagmaal te vier of evangelisasie te doen nie.

‘n Ongelowige kan ook hierdie dinge doen, terwyl hy buite die skatkamer van God se genade staan. Om die skatte van genade te geniet moet jy glo terwyl jy die bg. dinge doen. Geloof is die sleutel wat die deur van genade oopsluit.

Wat en hoe moet jy glo? Glo dat God se beloftes waar is. Wanneer jy die Bybel lees en daarna luister, moet jy glo dat dit God se Woord is. Wys dat jy die Bybel glo deur dit te doen. Glo dat God jou gebede deur sy Seun sal hoor en beantwoord. Glo dat Jesus uit die graf uit opgestaan het en jy saam met Hom. Bely dit deur die doop van gelowiges. Glo dat sy dood jou kan red en vergewe. Bely dit in die nagmaal.

Glo dat God jou Vader is. Glo dat Jesus jou Verlosser en Here is. Glo dat die Heilige Gees in jou woon. Glo dat die kerk jou familie is. Glo dat Hy jou lofprysing ontvang en oor jou glimlag as jy uit jou hart uit sing. Glo dat Hy jou sal seën as jy tot sy eer ander gelowiges dien en die evangelie met ongelowiges deel.

As jy al hierdie dinge in die geloof doen, sal jy ervaar hoe God se genade soos ‘n standhoudende rivier na jou siel toe vloei. Jy sal waarlik ryk wees (Ef. 1:7, 2:7, 3:8). Paulus het dit verstaan en kon nooit ophou om verbaas te wees oor God se genade nie. Om hierdie rede groet hy die gelowiges aan die begin en die einde van al sy briewe met ‘genade’.

Uit 129 keer wat die woord ‘genade’ in die Nuwe Testament voorkom, is 86 daarvan in Paulus se briewe. En volgens v.2a is hierdie genade joune as jy in Jesus glo.

 

  1. Blydskap oor die hoop van die hemel (v.2b-5a)

Toe ons onlangs Pilansberg toe is, het my swaer en suster saamgegaan. ‘n Dag of wat voor ons vertrek het, toe raak hulle baba siek. Hulle het oorweeg om liewer nie saam te gaan nie. Toe my kinders dit hoor, toe sê hulle: ‘Ah! Ons hoop die baba word beter sodat hulle kan saamgaan.’ My kinders se hoop was eintlik maar ‘n onsekerheid. Met ‘hoop’ het hulle bedoel dat die familie miskien gaan saamkom, maar miskien nie.

Dit is nie wat ‘hoop’ in die Bybel beteken nie. Bybelse hoop is iets wat jy nie nou sien nie, maar wat verseker in die toekoms gaan gebeur (Heb. 11:1). Die hoop in v.2b verwys na die ewige heerlikheid van die hemel wat op ons wag. Dít is waaroor ons bly is (v.2b, 1Pet. 1:8).

In die hemel sal ons die helder en beeldskone glans van God se heerlikheid in sy Seun sien, weerspieël, bewonder en geniet (v.2b, Joh. 17:24, 2Tess. 1:10, Heb. 1:3). Dit is hoekom Hy ons geskep en gered het (Jes. 43:7, 21, 1Kor. 10:31, 2Kor. 3:18).

Maar hoe kan ons oor hierdie hoopvolle en heerlike toekoms juig as ons nog in die hede swaarkry? Paulus sê dat ons in ons lyding moet juig, en nie dat ons oor dit moet bly wees nie (v.3). Ons moet juig omdat ons weet dat ons lyding die saad is waaruit die boom van hoop groei (v.3-4). Ons moet juig omdat die gras van ons lewens groener word a.g.v. die vuur van lyding wat dit brand. Ons dra meer vrug wanneer God se skêr van lyding die takke van ons lewens snoei.

Ons moet juig omdat die Vader die Seun in ons plek gestraf en sy geregtigheid aan ons gegee het (v.1). Prakties beteken dit dat lyding nie God se straf oor ons is nie, maar dat dit eerder tot ons voordeel is (v.3-5, 8:1, 28). Oefening in lyding bou fiksheid en geestelike spiere om in die hemelse wedloop te volhard, net soos wat harde oefening dit vir jou liggaam doen (v.3).

As ons nie ly nie en alles altyd net goed gaan, sal ons terugsit, op onsself vertrou, gemaklik begin raak in die wêreld, en van die Here vergeet. Maar wanneer ons ly erken ons ons swakheid, roep ons tot die Here, verlang ons na die hemel, en keer ons terug na die regte pad toe (Heb. 12:5-11). Op hierdie manier kweek lyding volharding (v.3).

As jy dit onthou kan jy juig selfs wanneer jy swaarkry (v.3, Matt. 5:10-12, Hand. 5:40-41, 16:25, Fil. 4:4, Jak. 1:2-3). Maar as jy dit vergeet, dan sal jy jouself bejammer en swaarmoedig wees in jou lyding.

Die vuur van lyding is pynlik, maar dit toets jou soos goud en wys of jou geloof eg is of nie. As jy in lyding volhard kweek dit karakter (v.4). Hoe meer jy volhard, hoe sterker word jou karakter. Wat in die verlede ‘n enkele goeie daad was, word nou ‘n gewoonte en vorm uiteindelik deel van jou karakter.

As goeie karakter dan by lyding begin, moet ons nie so gou as moontlik van lyding ontslae wil raak nie. As ons dit doen, dan raak ons ontslae van God se staalwol waarmee hy die pot van ons lewens blink skuur.

Bybel lering is die onderwyser wat die teologie in jou kop sit. Maar lyding is die streng afrigter wat jou dril en help om die Bybel toe te pas en jou hart vas te sement. Volharding in lyding kweek karakter (v.4a). En as jou karakter soos Jesus s’n word, begeer jy nie net die hemel omdat jy lyding wil vryspring nie. Jy begeer dit eerder omdat jy soos Jesus en by Hom wil wees. Karakter kweek hoop (v.4b).

As jy die aarde meer begeer as die hemel, dan wys dit dat jou karakter nog onvolwasse is. Jy moet nog in die skool van lyding leer totdat jy soos Jesus is en by Hom wil wees. Elkeen wat hierdie hoop het, word nie teleurgestel nie. Jy sal nie skaam kry, sodat jy uiteindelik moet sê: ‘My hoop het nie gerealiseer nie. Dit was alles net ‘n leë droom. Ek het tevergeefs gely en volhard.’

Nee, “die hoop beskaam nie” (v.5). So seker as wat God getrou is sal jou hoop vir Jesus en die hemel bewaarheid word. As die hoop van die hemel niks anders as ‘n feëverhaal is nie, moet jy dit nou los en nie verder jou tyd daarmee mors nie. In daardie geval God ‘n onbetroubare legende en die Bybel ‘n storieboek.

As jy gered is sal jy dit nie doen nie, maar vashou aan die onwankelbare en onveranderlike Christus, die hoop van heerlikheid (Kol. 1:27, 1Tim. 1:1). Sonder Hom is elke resep om seën te ontvang leeg. Jy kan doelgerig lewe, Jabes se gebed opsê, goeie dinge oor jouself dink en spreek totdat jy blou is in die gesig: dit sal nie werk nie. Die seën van die Christelike lewe is in Jesus en Hom alleen (Ef. 1:3).

 

‘n Waarskuwing aan Edomiete en Afrikaners

Groot kerk

‘n Groot groep mans, vroue en kinders wil deur Suid-Jordanië reis.  ‘Kan julle asb. vir ons ‘n bietjie water gee?’ vra hulle: ‘ons sal daarvoor betaal.’  Die mense weier en dreig hulle met die dood (Num. 20:14-21).  Die groep het omgedraai en verder gereis.

 

Toe hulle by hulle bestemming kom, het die mense van Suid-Jordanië alewig dinge vir hulle moeilik gemaak (1Sam. 14:47, 2Sam. 8:14, 1Kon. 11:14, 2Kon. 8:20, 14:7, Amos 1:11).  Toe ‘n ander sterk weermag die groep aanval, was die mense van Suid-Jordanië bly (Ps. 137:7, Obad. 10-12).  Hulle het gehelp om die groep se kamp te plunder, vlugtelinge vermoor, en oorlewendes aan die weermag oorhandig (Obad. 13-14).

 

Die groep se Leier het besluit om wraak te neem.  Hy het die mense van Suid-Jordanië uitgewis, sodat wilde diere die land oorgeneem het (Jes. 34).  Wat dink daarvan?

 

Wat as ek vir jou sê dat die groep Israel is, die mense van Suid-Jordanië Edom, die weermag Babilon, en die Leier wat vir Edom uitgewis het God?  Aan die een kant verbly ons ons oor geregtigheid.  Ons is bly as rebelse skoliere geskors word, kapers doodgeskiet word, of ‘n terroriste basis opgeblaas word.

 

Maar sodra die Here dit doen, sê ons dat Hy wreed en onregverdig is: ‘Hoe kan ‘n God van liefde onskuldige mense hel toe stuur?’  Maar dit is presies waar ons die fout maak, omdat geen mens onskuldig is nie, en omdat God se liefde nie sy heiligheid en geregtigheid uitskakel nie.

 

Wat die Here in Jes. 34 met Edom gedoen het, sal Hy met ongehoorsame Afrikaners doen.  Jy sal net-nou sien wat ek bedoel.

 

  1. Dagvaardiging en slagting (v.1-7)

Ek het eenkeer ‘n dagvaardiging in die pos gekry.  Ek het my yskoud geskrik en nie geweet waaroor dit gaan nie.  Ek was verlig toe ek sien dat dit by die verkeerde adres afgelewer is.

 

Die dagvaardiging in v.1 is nie by die verkeerde adres afgelewer nie.  God het die nasies gedagvaar en voor sy hof gedaag.  Hy was kwaad en het besluit om hulle met die banvloek te tref, om hulle uit te wis sodat daar van hulle niks oorbly nie (v.2, Jos. 6:21).  Hulle lyke is nie begrawe nie, maar het op die berge ontbind (v.3).  Dit wys dat die Here hulle vervloek het (1Kon. 14:11-13, 2Kon. 9:34-37).

 

Die hemel het vergaan en is soos ‘n boekrol opgerol; die sterre het soos ‘n wingerd of vyeboom se blare geval (v.4).  Volgens v.11-15 sal daar nog diere wees as dit klaar gebeur het, wat beteken dat Jesaja simboliese taal gebruik.  Sy punt is dat die nasies soos sterre en blare sal val, en dat die Here hulle soos ‘n opgerolde boekrol sal neersit (v.4).  Dit is asof Hy die boek van haar geskiedenis deurgelees en tot ‘n einde gebring het.

 

Hy het hemel en aarde met sy swaard getref (v.5).  Hy het besluit om vir Edom uit te wis (v.5).  “Soos geskrywe is: Jakob het Ek liefgehad en Esau het Ek gehaat.” (Rom. 9:13).  Soos die Here offerdiere met sy swaard geslag het, het Hy die sterk manne van Edom – buffels, stiere en sterk bulle (vgl. Ps. 22:13) – in Bosra geslag (v.6-7, 63:1-6).  God het die offers gebring wat hulle móés bring, maar nie het nie.

 

  1. Vergelding en verwoesting (v.8-17)

‘n Paar jaar gelede het een van ons kinders gevra hoekom die Here mense mag doodmaak, maar ons nie.  ‘Is dit nie moord nie?’ het sy gesê.  Nee dit is nie.  Vir die Here om dood te maak is soos vir ‘n regering om die doodstraf toe te pas, of soos vir die polisie om ‘n misdadiger dood te skiet.

 

Vir Hom was dit heeltemal reg om die Edomiete met die dood te vergeld (v.8).  Ek het in die inleiding gewys dat Hy dit vir sy volk se onthalwe gedoen het (v.8).  Hy het Edom se strome in pik verander, en die grond in swael (v.9).  Soos Sodom en Gomorra was Edom ‘n voorskou van die hel (v.10, 66:24, Jer. 49:17-18, Jud. 7, Op. 14:11, 21:8).

 

Alhoewel Edom vandag as die suidelike deel van Jordanië bekend staan, is daar geen Edomiete meer nie (v.10, Mal. 1:3-4).  Het jy al ooit een ontmoet?  Teen die einde van die Ou Testament was Edom ‘n woestyn vol dorings en distels, onrein diere en demone: ystervarke, uile, kraaie, pelikane, krimpvarkies, jakkalse, volstruise, hiënas, wildehonde, valke wat ander voëls se neste beroof (kuikendiewe), naggeeste en veldduiwels (v.11, 13-15).[1]

 

Volgens v.11 het die Here die land met sy skietlood of waterpas gemeet en dit verwoes.  Hy het dit so vormloos soos voor die skepping gemaak (v.11, Gen. 1:2, Jer. 4:23).  Daar was nie meer prinse, edeles of eers ‘n koninkryk oor nie (v.12).

 

Dié wat Jesaja se profesie betwyfel het kon die res van sy boek deursoek: wat die Here aangaande Edom bepaal het sou gebeur (v.16).  God se Gees sou verseker dat onrein diere die land volgens Jesaja se profesie oorneem (v.16).  Soos God die Beloofde Land vir Israel afgemeet het (Num. 33:54), sou Hy Edom vir die wilde diere afmeet en hulle vir altyd daar laat woon (v.17).

 

Ek glo dat ons Jes. 34 op verskeie maniere kan toepas, maar ek wil op een aspek fokus, nl. versoening.  Hoe vind versoening plaas, en hoe kan die mens reg wees met God?  Hoe kan jy ‘n skoon gewete hê?  Hoe kan jy maak dat die Here nie meer vir jou kwaad is nie?  Hoe kan jy weet dat Hy jou sonde vergewe het?  Hoe kan jy in vrede sterf?

 

Hierdie is vrae waarmee elke mens worstel.  Hoe ons dit egter beantwoord is waar die probleem lê.  Die meeste mense op aarde dink dat jy iets moet doen om reg te wees met God: ‘As jy genoeg goeie werke doen, sal die Here jou vergewe en kan jy in vrede sterf.’

 

Anders as die res glo Christene dat jy niks kan doen om jouself te red nie, maar dat alles genade is.  Verlossing is m.a.w. ‘n gratis geskenk wat die Here vir jou gee – jy kan dit nie koop of verdien nie.

 

Mense het nog altyd op een van die bg. maniere oor verlossing gedink.  Die oomblik toe sonde in die wêreld inkom het die mens self probeer om sy sonde, skuldige gewete en skande te bedek (Gen. 3:7).  Dit het nie gehelp nie, en daarom het Adam en Eva tussen die bome van die tuin vir die Here weggekruip (Gen. 3:8).  Hý moes die offer voorsien sodat hulle sonde bedek en vergewe kon word (Gen. 3:21).

 

Soos sy ouers het Kain self ‘n poging aangewend om God se guns te wen.  Die Here het dit nie aanvaar nie (Gen. 4:3, 5).  Abel was ‘n profeet en het deur direkte openbaring geleer dat hy ‘n offer moes bring (Luk. 11:50-51, Heb. 11:4).  Die Here het hom en sy offer aanvaar (Gen. 4:4).

 

Soos Abel het Noag, Abraham, Isak, Jakob en sy nasate altare vir die Here gebou (Gen. 9:20, 22:13, 26:25, 35:7, Eks. 5:3).  Die Here het vir hulle geleer dat hulle sonde die dood verdien, maar dat Hy ‘n dier sal gee om in hulle plek te sterf: “sonder bloedvergieting vind daar geen vergifnis plaas nie.” (Heb. 9:22).

 

Al hierdie offers het heengewys na die Finale Offer waardeur God sy volk se sonde sou wegneem: “jy moet Hom Jesus noem, want dit is Hy wat sy volk van hulle sondes sal verlos… Dáár is die Lam van God wat die sonde van die wêreld wegneem!” (Matt. 1:21, Joh. 1:29).

 

Jesus is die Plaasvervanger wat in ons plek sterf (53:4-6).  God se swaard het Hom getref, sodat dit jou nie hoef te tref nie (v.5-7).  As jy erken dat jy teen God gesondig het, dat jy sy straf verdien, dat jy niks kan doen om sy guns te wen nie, en dat Jesus jou enigste hoop is, sal God sy offer in jou plek aanvaar.

 

Maar as jy sy offer eenkant toe skuif en deur godsdienstige dade of goeie werke probeer om sy guns te wen, sal Hy jou streng bestraf.  Jy het Jesus se offer verwerp en in jouself probeer om reg te wees met God.  Jy het gedink dat jou sonde nie so erg is nie, en dat jy Hom met jou goeie werke kan omkoop.  Jy het gehoop dat jou kerkbywoning, tiendes en ander godsdienstige werke sy toorn kan afwend.  Jy wou nie erken dat jy geestelik brandarm is nie, en het gedink dat jy ryk genoeg is om sy vergifnis te koop.

 

En sal die Here jou nie hiervoor straf nie?  Sal Hy jou nie oordeel as jy die offer van sy liefde verwerp, en dink jý kan beter doen nie (v.6)?  Dit bekommer my dat die gemiddelde Afrikaner soos Edom die Here se offer verwerp.  Ek praat nie hier van rou ongelowiges nie, maar van mense wat al vir jare in evangeliese kerke sit.

 

Ek het oor die afgelope paar jaar met meer as 30 kerkmense gepraat wat nie vir my die evangelie kon sê nie.  Die kern van ons geloof (wie Jesus Christus is en wat Hy gedoen het) was nie eers op hulle geestelike radar nie.  Toe ek hulle oor hulle redding vra het hulle nie ‘n woord oor Jesus se kruisdood en opstanding gesê nie.  Hulle hoop vir die hemel is so te sê uitsluitlik op hulle goeie werke gebaseer.

 

‘n Vriend van my het dieselfde ervaar.  Maar in sy geval was dit erger.  Hy het die predikante in sy dorp besoek.  ‘Wat is die evangelie?’ het hy hulle gevra.  Twee van hulle kon vir hom ‘n duidelike antwoord gee.  Vir die res was Jesus se kruisdood nie deel van die evangelie nie; dit het oor goeie werke gegaan.

 

Ek verstaan dat mense soms geïntimideer voel of senuweeagtig is.  In party gevalle praat mense van bekering en genade, maar nie van Jesus se kruisdood nie.  In sulke gevalle dink ek dat hulle dalk die Here ken, maar nie goeie lering ontvang het nie.

 

Maar in my ervaring is dit die uitsondering en die reël nie.  In die meeste gevalle ken hierdie mense nie die Here nie.  Omdat Jesus se offer nie vir hulle belangrik is nie, sal die Here hulle soos offerdiere slag (v.6-7).  Kan jy Hom hiervoor kwalik neem as Hy alles gedoen het om sondaars te red, en hulle sy offer verag?  Dit is asof hulle sê: ‘Die Here het nie genoeg gedoen om sondaars te red nie; ons moet iets byvoeg.’

 

Sal die Here ons onkunde verskoon as ons duisende kerke, die Bybel in ons eie taal, en baie ander evangelie-voorregte het?  Hiervoor sal die Here sy swaard ekstra skerp maak en ons met ‘n dubbele oordeel vergeld.

 

Dié wat gereeld die evangelie hoor maar nie ter harte neem nie, sal nóg strenger geoordeel word.  Ek praat van mense soos ek en jy.  “En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis.” (Luk. 12:48).

 

Die strengste oordeel wag egter vir dié wat in die Here se diens staan, maar nie die evangelie verkondig nie: “wee my as ek die evangelie nie verkondig nie!” (1Kor. 9:16).  “Moenie baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ‘n groter oordeel sal ondergaan.” (Jak. 3:1).

 

In die lig hiervan wil ek vir jou sê om nie gerus te wees omdat jy in ‘n gemeente betrokke is, of omdat jou familie darem in ‘n kerk kom nie.  Glo jy die evangelie?  Hoor en glo jou familie dit?  Hoe verstaan hulle verlossing: vertrou hulle op hulle werke, of rus hulle in niks anders as in Jesus Christus en sy kruisdood vir sondaars nie?

 

As ek aan hierdie dinge dink, heg ek nie veel waarde aan mense wat sê dat ons ‘n ‘Christelike volk’ is nie.  Ek dink nie eers dat ons dit in die verlede was nie.  Vir my lyk dit of Afrikaners Christelike waardes gehad het, maar nie geweet het wat dit beteken om weergebore te wees nie.

 

Ek wonder partykeer of ‘n sekere jong predikant in Johannesburg reg is: ‘South Africa is a pre-Christian country.’  Ons neem m.a.w. aan dat mense gered is omdat hulle kerk toe gaan, maar eintlik het ons die evangelie dringend nodig.

 

Ek is seker dat Afrikaners dit vir die eerste twee of drie geslagte geglo het.  Maar daarna het ons van die bus af geval.  Talle Afrikaners het geglo dat hulle op grond van hulle Afrikanerdom, die uitverkiesingsleer, die verbond, die doop, hulle aanneming en voorstelling, hulle ouers se geloof of iets anders gered is.

 

In sommige hoofstroom kerke was dit ongehoord om die evangelie met sg. ‘verbondskinders’ te deel.  Die kerk en kinders se ouers het aangeneem dat die volgende geslag gered is, en nie die evangelie met hulle gedeel nie.  So het hulle ‘n heidense geslag grootgemaak – kerkgangers wat nie die eerste dinge van die evangelie verstaan nie.

 

Toe hierdie geslag groot word, het hulle kinders gesien dat hulle op ‘n Sondag vroom in die kerk sit, maar in die week soos die wêreld lewe.  Nou, 35 en 40 jaar later is hierdie kinders groot.  Baie van hulle voel ‘n veer vir die kerk.  Hulle sal baie eerder op ‘n Sondag fietsry of by ‘n braai wees as om in die kerk te sit.

 

Die ergste van alles is dat hulle nog steeds dink hulle is ‘okay’ met die Here.  Hulle het immers ‘n Christelike agtergrond, is gedoop, en is nog êrens lidmaat by ‘n gemeente.  Wat D.A. Carson se kollega van die Amish gemeenskap in Amerika gesê het, is tot ‘n mate waar van ons eie volk:

 

‘Die eerste geslag het die evangelie geglo en die uitvloeisel daarvan in hulle lewens gehad.  Die tweede geslag het aanvaar dat hulle die evangelie ken, en op die uitvloeisels gefokus.  Die derde geslag het die evangelie verwerp, en al wat hulle oor gehad het was die uitvloeisels.’

 

Vandag het ons skaars die uitvloeisels oor.  Die gevolge van ‘n sterk evangelie-invloed is vinnig besig om te verdwyn.  Soos die res van die tale in ons land, het Afrikaners die evangelie nodig.  Wie sal dit vir hulle bring?  Sal ons te skaam wees om dit met ons eie mense te deel?

 

Paulus wou hê dat sy stamgenote gered moet word (Rom. 9:3).  En sal jy nie soos hy wees nie?  Wat John Knox van Skotland gesê het, moet ek en jy van ons mede-Afrikaners en die res van ons landgenote sê: ‘Give me Scotland or I die!’  Give me South Africa or I die!

 

[1] Vertalers kan nie die identiteit van elke dier vasstel nie.

God se hulp in jou krisis

Drowning man

In die mid-1700’s het Jonathan Edwards sy gemeente se verkeerde praktyke oor die nagmaal aangespreek.  Hy is van die gemeente afgesny.  ‘n Vriend van my het onlangs iets soortgelyk ervaar.  Dalk het so iets al met jou gebeur: jy doen wat jy dink reg is, en dan neem dinge ‘n wending vir die ergste?  Skielik beleef jy ‘n krisis, sodat jy nie weet waarheen nie.  Jy besef dat jy nie meer op jouself kan staatmaak nie.  Nou is dit net jy en die Here.  Hy is die enigste hulp in jou krisis.  En soos gewoonlik stel Hy nie teleur nie.  Dit is waaroor Jes. 33:1-12 gaan.

 

  1. Assirië se verraad (v.1)

Voor elke verkiesing is daar politieke werwing of ‘canvassing’.  Politieke partye maak die paaie reg, gee gratis hulp aan die armes en belowe om vir hulle huise te bou.  Wanneer die verkiesing egter verby is, vervul hulle nie hulle beloftes nie, en bly die mense so arm soos wat hulle voor die verkiesing was.

 

Dit is wat Assirië volgens 2Kon. 18:13-17 met Jerusalem gedoen het.  ‘As jy vir my 10 ton silwer en ‘n ton goud gee, sal ek jou nie aanval nie,’ het Sanherib van Assirië vir koning Hiskia van Juda gesê.

 

Hiskia het Sanherib se vereistes nagekom, maar nog steeds het Sanherib met ‘n weermag Jerusalem toe gekom.  Sy plan was om dit te verwoes soos hy die nasies verwoes het (v.1, 16:4, 36:10, 37:12).  Sanherib was ‘n troubreker en het vir Hiskia ‘n rat voor die oë gedraai (v.1).

 

Maar elke hond kry sy dag.  Êrens in die toekoms sou iemand met die Assiriërs trou breek en hulle verwoes (v.1).  Alec Motyer sê: ‘for every trickster there is a trickster to outdo him’.[1]

 

Kort na hierdie gebeure het die Here op een nag 185 000 Assiriërs doodgemaak (37:36).  Sanherib se eie seuns het hom doodgemaak (37:38).  Jare later het God die Babiloniërs gebruik om die Assiriese ryk tot ‘n val te bring.

 

Dalk het mense jou onregverdig behandel en, soos my vriend, afgeskryf.  As jou sonde dit verdien, is dit nie eerbaar nie (1Pe 4:15).  Maar as jy nie verkeerd was nie, sal die Here met jou vyande afreken (v.1).  Moet daarom nie mense terugkry nie, maar staan terug en laat ruimte vir die Here om wraak te neem (Rom. 12:19).  Hy weet hoe om dit te doen, en het nie jou of my hulp nodig nie.

 

  1. Jerusalem se gebed (v.2)

Een van ons lidmate het my Vrydag van ‘n ander lidmaat se moeilike omstandighede vertel.  ‘Dit gaan baie sleg met hom, maar wat sy verhouding met die Here betref gaan dit baie goed.’

 

Is dit nie hoe dit met Israel was nie: sodra hulle voorspoed beleef het, het hulle van die Here af weggedraai (Deut. 6:10-12, 28:47)?  Maar as die Here die bankskroef van hulle omstandighede stywer gedraai het, was hulle geestelik op ‘n goeie plek.  Dit is die les in v.2

 

In reaksie op Sanherib se aanval, het Jesaja, Hiskia en die volk in gebed na die Here toe gedraai.  “HERE, wees ons genadig, op U wag ons; wees hulle arm elke môre, ja, ons verlossing in die tyd van benoudheid!” het hulle gebid (v.2).  Hulle het besef dat hulle ‘n dag op ‘n slag moes neem, en dat hulle elke dag op die Here moes staatmaak.

 

Soos reeds gesê besef ons dit nie altyd wanneer dit goed gaan nie.  Ons dink dat ons onsself kan help, en is soos ‘n stout kind wat nie sy pa se hand wil vashou om oor die besige pad te kom nie.  Ons steun op ons lewenservaring, geld, talente, dissipline, die internet, geleerdheid en nie op die Here nie.

 

Omdat ons op onsself staatmaak, bid ons nie soos ons moet nie.  Dit is hoekom die Here ons partykeer deur moeilike tye laat gaan, sodat ons op Hom kan vertrou en kan weet waar ons hulp vandaan kom.  As Hy dit nie doen nie, sal ons self oor die pad wil hardloop en raakgery word.  Ons sal onsself m.a.w. geestelik benadeel.

 

  1. God se reaksie (v.3-4)

‘n Bekende aanhaling oor gebed sê:  ‘When man works, man works; but when man prays, God works.’  Dit is wat ons in Jes. 30:2, 31:3, 33:3-4 sien.  Jerusalem wou self die krisis oplos, en het vir Egipte gevra om haar te help.  Sy was onsuksesvol.  Toe sy egter in gebed na die Here toe draai, het Hy eenvoudig opgestaan en soos donderweer gedreun om die Assiriërs te verjaag (v.3, 37:36-38, 1Sam. 7:10).

 

Net so is dit vir die Here kinderspeletjies om jou krisis op te los; NIKS is vir Hom onmoontlik of moeilik nie (2Kon. 3:18, Jer. 32:17, 27, Luk. 1:37, Ef. 3:20).  Volgens v.3-4 was die oorlog verby nog voordat dit begin het.  Soos wat sprinkane ‘n mielieland kaal stroop, het Jerusalem goud, silwer en allerhande buit by die vyand afgeneem (v.4).

 

Alhoewel dit vir die Here maklik is om jou omstandighede te verander, doen Hy dit nie altyd nie.  Indien Hy dinge onveranderd laat, is dit om jou meer soos Jesus te maak (Rom. 8:28-29).  Hy wil jou volharding leer… of sagmoedigheid, nederigheid, liefde, geloof, geduld, ens.

 

Uit eie ervaring weet ek dat dit nie maklik is nie, maar ongelukkig is daar nie ‘n ander manier om dit te leer nie.  ‘Swords get sharpened through heating and beating,’ het iemand eenkeer by ‘n konferensie gesê.

 

  1. Jerusalem se fondasie (v.5-6)

Vyf jarige Martin de Bruin se pa is besig om die kar se remme te vervang.  Terwyl hy besig is, wil Martin die wiel losmaak.  ‘Laat ek jou help,’ sê sy pa.  ‘Ek het nie pa se hulp nodig nie; ek kan dit self doen,’ antwoord hy.  Na 3 minute se gesukkel vra hy dat sy pa hom moet help.

 

Jerusalem was so, en het gedink dat sy nie die Here se hulp teen Assirië nodig het nie.  Kort voor lank het sy besef dat nie sy óf Egipte haar kan help nie.  Sy moes haarself verneder en na die Here toe draai.  Sy moes erken dat sy klein is, en dat Hy in die hoogste hemel verhef is (v.5, 2:11, 17).

 

In antwoord op haar gebede het die Here belowe om Jerusalem of Sion met reg en geregtigheid te vul (v.5).  Jerusalem sou nie meer ‘n stad vol ongeregtigheid wees nie.  In koning Hiskia en Josia se tyd het reg en geregtigheid geheers (2Kon. 18-20, 22-23).  Maar toe hulle oorlede is, het ongeregtigheid weer die oorhand gekry.

 

Volkome reg en geregtigheid kan net deur die Messias kom.  Hy het dit deur sy kruisdood verseker, maar sal dit by die wederkoms vervul (2Pet. 3:13).  Vir mense in ‘n land en wêreld soos ons s’n, is dit iets om na uit te sien.  Geen meer aborsie, moord, korrupsie, rowery, diefstal, rebelse jongmense, dronkenskap, rasse haat, seksuele losbandigheid, ens. nie.

 

Op die nuwe aarde sal mense in Jesus se oorvloedige liefde, blydskap en vrede lewe.  Ons sal altyd ander bo onsself stel.  My vriend sal nie weer deur ander Christene uitgeskuif word nie, en ons sal nie vir ‘n enkele sekonde bitter voel of met iemand baklei nie.

 

God is die Rots wat sal sorg dat sy volk in standvastige tye leef (v.6, 26:4).  Hy het dit in Hiskia en Jesaja se tyd gedoen (39:8), en sal dit in die toekoms herhaal (v.6).  Ons liefde vir die Here, menseverhoudings, die politiek, die ekonomie, die weer, die diereryk, en alles anders sal nie so onstabiel, wispelturig en wisselvallig wees soos nou nie.  Dit kán nie, omdat die Here self die fondasie van sy volk is (v.6).

 

Wanneer sal dit wees?  Premils glo dat dit na die wederkoms in die millennium sal wees.  Postmils dink dat dit êrens voor die wederkoms tydens ‘n goue era sal wees, en volgens amils sal dit op die nuwe aarde gebeur.  Hoe dit ook al sy, ons moet hiervoor bid: “laat u koninkryk kom” (Matt. 6:10).

 

Ons hoef egter nie tot in die toekoms te wag voordat ons die rykdom van hierdie lewe kan smaak nie.  In Christus is die rykdom van God se verlossing, wysheid en kennis ons s’n (v.6, Joh. 10:10, 1Kor. 1:30, Kol. 2:3, 2Pet. 1:2).  Wat beteken dit in die praktyk?

 

God se oorvloedige verlossing beteken dat Hy jou tot die uiterste toe kan red.  Sy verlossing is m.a.w. nie tydelik nie.  Dit is nie net vir hierdie lewe bedoel nie.  Jy verloor dit nie as jy jou asem uitblaas nie.  As jy by die Here is, sal jy dit eers geniet.  Wanneer Jesus weer kom en jy jou nuwe liggaam het, sal die volheid van God se verlossing jou oorweldig soos ‘n vis wat uit ‘n seetenk in die oseaan vrygelaat word.

 

Maar die feit dat ons die rykdom van God se verlossing op die nuwe aarde sal geniet, beteken nie dat jy dit nie nou al kan geniet nie.  Wat ek bedoel is dat jy nie in hierdie wêreld misrabel hoef te wees, omdat jy eers op die nuwe aarde vreugde kan hê nie.  As jy in Jesus glo het jy reeds sy lewe in jou.  Dit beteken dat jy in die midde van die grootste krisis die Here se lewe, liefde en krag kan ervaar – sy oorvloedige verlossing.

 

Sy oorvloedige verlossing beteken verder dat dit nie opraak nie.  Hy kan m.a.w. nie op ‘n punt kom waar Hy vir iemand sal moet sê: ‘Ek weet jy het gevra Ek moet jou red, maar ongelukkig het die fontein van my verlossing opgedroog en kan Ek jou nie help nie.’

 

Ek het eenkeer met ‘n man gewerk wat gedink het sy sonde is te groot.  Hy het geglo dat die Here hom nie kan red nie.  Hy het gedink dat Jesus se kruisdood vir ander mense was, maar nie vir hom nie.

 

Ek het hom van die oorvloedige verlossing vertel wat van Golgota afstroom.  Hy moes leer dat daar genoeg verlossing is vir almal wat in berouvolle geloof na Jesus toe draai.  As jy vir die Here vra om jou te red, sal Hy jou nie wegwys nie.  “Ek sal hom wat na My toe kom, nooit uitwerp nie.” (Joh. 6:37).

 

Die oorvloed van God se verlossing beteken laastens dat die Here jou kan vergewe as jy vir baie jare met dieselfde sonde sukkel.  Ek bedoel nie dat jy met jou sonde moet aanhou nie (Rom. 6:1-2), maar sê dit as ‘n bemoediging vir die gelowige wat alweer in dieselfde strik getrap het, en depressief voel omdat hy dink die Here kan hom nie hiérdie keer vergewe nie.

 

God se verlossing is oorvloedig.  As jy jou sonde bely en jou daarvan bekeer, sal die Here jou vergewe… al is dit ook 70 x 7, so hoog soos Berg Everest, of so diep soos die Stille Oseaan (Matt. 18:21-35, Ef. 3:17-19, 1Joh. 1:9).

 

There is a fountain filled with blood

Drawn from Immanuel’s veins

And sinners plunged beneath that flood

Lose all their guilty stains

-William Cowper-

 

Omdat die Here ons God is, het ons ook ‘n oorvloed van wysheid en kennis (v.6).  In Hom maak al jou vrae oor God, jouself, die lewe, die dood, sonde en die ewigheid sin.

 

Waar kom God vandaan?  Waar het alles begin?  Hoe kan ons besluit wat reg en verkeerd is?  Wat is die doel van die lewe?  Wat is die sin daarvan om vir 70 of 80 jaar ‘n eindelose siklus te volg:  opstaan, werk, slaap, opstaan, werk, slaap… naweek… opstaan, werk, slaap… naweek… aftree, oud word, doodgaan?

 

Hoe het die dood in die wêreld ingekom, en wat gebeur wanneer iemand sterf?  Jesus is die bron van alle wysheid en kennis (v.6), en daarom kan net Hý hierdie vrae beantwoord.  Hy hét dit ook in die Bybel gedoen.

 

Deur Jerusalem se kennis van die Here (v.6b), sou hulle leer om Hom te vrees (v.6c).  Die vrees van die Here sou vir hulle ‘n skat wees (v.6c), want saam met dit kry ons baie ander voordele:

 

  • Kennis en wysheid (v.6, Spr. 1:7, 9:10, 15:33).
  • Haat vir sonde (Spr. 3:7, 8:13, 16:6).
  • Goeie gesondheid (Spr. 3:7-8).
  • ‘n Vol, gelukkige en lang lewe; beskerming teen die strikke wat tot die dood lei (Spr. 10:27, 14:27, 19:23, 22:4).
  • Sterk sekerheid en ‘n veilige vesting vir jou kinders (Spr. 14:26).
  • Rykdom en eer (Spr. 22:4).

 

  1. Jerusalem se krisis (v.7-9)

Ek ken ‘n sendeling wat in Etiopië gewerk het.  Hy het my vertel hoe die polisie sommer in die strate op mense losbrand.  In sulke plekke huil mense in die strate, en bly hulle liewer in hulle huise.

 

In Jerusalem was dit ook so.  Die boodskappers wat na die Assiriërs toe uitgegaan het om vrede te bewerk was onsuksesvol.  Die koning van Assirië het besluit om die stad aan te val en dit te vernietig.  Toe Hiskia se boodskappers na die stad toe terugkeer het hulle bitterlik gehuil (v.7, 36:22).  Jerusalem was in beroering, sodat selfs die dapperste helde in die strate geskreeu het (v.7).

 

Niemand het dit gewaag om op die hoofweë te reis nie (v.8).  Alles was verlate; Jerusalem was letterlik van die buitewêreld afgesny (v.8, vgl. Rigt. 5:6).  Assirië het haar vredesverbond met Jerusalem gebreek; sy was gereed om voor die voet dood te maak en die stad te vernietig (v.8, 1).

 

A.g.v. die Assiriërs het die land getreur en weggekwyn (v.9).  Om skanse te bou het hulle die Libanon woud en Basan – vandag se Golan hoogte in Sirië – se bome afgekap (v.9, 2:13).  Met duisende perde het hulle die Saron vlakte, Basan en berg Karmel se prentjiemooi-weivelde in ‘n woestyn verander (v.9, 1Kron. 5:16, 6:71, Jer. 50:19, Nah. 1:4).

 

Maar selfs in die ergste krisis kan die Here jou woestyn in ‘n paradys verander, jou trane in gejuig en jou geween in voete wat dans (35:1-2, Ps. 30:6, 12).  Soms beteken dit dat Hy jou omstandighede verander.  Maar partykeer verander Hy jóú, sodat jy in jou krisis ‘n vrede en blydskap ervaar wat jy nie kan beskryf nie (Hand. 16:25, Fil. 4:4, 7).

 

  1. God se toorn (v.10-12)

Partykeer kyk ek op my dag af stories saam met my vrou en kinders.  In een film was daar ‘n klein vroutjie wat in die biblioteek gewerk het.  Sy het kwaad geword as iemand in die biblioteek raas.

 

Toe een van die karakters dit hoor, toe sê hy:  ‘Who’s afraid of a little librarian?’  Toe die klein vroutjie agter die toonbank opstaan was sy glad nie so klein nie; sy was amper so hoog soos die dak.

 

Assirië het haarself verhef… totdat die Here van sy troon af opgestaan en Homself oor haar verhef het (v.10).  Toe dit gebeur was dit asof Assirië met strooi swanger was, stoppels gebaar het, en haarself met haar eie vurige asem aan die brand gesteek het (v.11).  Haar sonde het soos ‘n boemerang na haar toe teruggekom; sy het haarself vernietig (37:38).

 

Soos kalksteen het die Here haar tot poeier verbrand; soos doringtakke het Hy haar in vlamme laat opgaan (v.12).  Dit is nie net die lot van die Assiriërs nie, maar van Moslems, Kommuniste, ateïste en elke vyand wat God se kinders onderdruk: “wie julle aanraak, raak sy oogappel aan.” (Sag. 2:8).

 

Dit is hartseer om te sê, maar op die einde van die dag is dit nie God se kinders wat die krisis het nie.  Dit is dié wat op sy liefde spoeg en nie wil luister om hulle te bekeer en in Jesus te glo nie (Joh. 3:16, 36).  Hulle sal ‘n ewige krisis beleef, en die Here sal hulle nie help om daaruit te kom nie.  Hulle wou nie sy hulp hê toe hulle op die aarde was nie, en sal dit ook nie in die hel kry nie.  Hoekom nie?

 

C.S. Lewis het gesê: ‘Sin is man’s saying to God throughout life, “Go away and leave me alone.”  Hell is God’s finally saying to man, “You may have your wish.”  It is God’s leaving man to himself, as man has chosen.’[2]

 

[1] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1993, p. 263

[2] C.S. Lewis, The Problem of Pain, MacMillan, New York, 1962, p. 28 aangehaal in Millard J. Erickson, Christian Theology, Baker Book House, Grand Rapids: Michigan, 1983, p. 1240

God se prioriteite vir 2018 en die res van jou lewe

Resolutions 2018

Toe Jonathan Edwards 19 was, het hy 70 voornemens vir homself neergeskryf.[1]  Hier is ‘n paar van hulle:

 

‘#7. Voorgeneem, Om nooit iets te doen wat ek bang sou wees om te doen as dit die laaste uur van my lewe was nie.

 

#10. Voorgeneem, As ek pyn voel, om aan die pyne van marteling en die hel te dink.

 

#15. Voorgeneem, Om nooit in die minste kwaad te word vir irrasionele wesens [bv. honde] nie.

 

#46. Voorgeneem, Om nie toe te laat dat ek in die minste geïrriteerd of omgekrap raak met my ouers nie…

 

#56. Voorgeneem, Om nooit op te gee of te verslap in my stryd met sonde nie, al is ek ook hoe onsuksesvol.’

 

Hoe het Edwards hierdie voornemens onthou; hoe het hy daarin geslaag om dit in sy lewe toe te pas?  Ek glo dat daar ‘n paar redes vir sy sukses is.

 

Eerstens:  Hy het nie op sy vasberadenheid, selfdissipline en geheue staatgemaak het nie.  Reg aan die begin van die voornemens sê hy:  ‘Ek besef dat ek tot niks in staat is sonder God se hulp nie.  Daarom smeek ek Hom nederig om my deur sy genade in staat te stel om hierdie voornemens te hou, in soverre dit ooreenstem met sy wil en vir Christus se onthalwe.’

 

Tweedens:  Voordat hy die voornemens begin sê hy:  ‘Onthou om elke week hierdie voornemens deur te lees.’  Sodoende het hy dit beter onthou.  Omdat hierdie lewensvoornemens was en nie net voornemens vir die nuwe jaar nie, het hy nie na 3 maande opgegee nie maar daarin volhard.

 

Derdens:  In die eerste voorneme sê hy dat hy hierdie dinge vir God se eer wil nakom.  Is dit dan enige wonder dat die Here hom hierin geseën het?

 

Vierdens:  Edwards se voornemens was hoofsaaklik geestelik.  Sy doel in die lewe was nie om wêreldse sukses, rykdom of ‘n mooi liggaam te hê nie.  Hy het op geestelike dinge gefokus.

 

Die doel, motivering en krag agter Edwards se voornemens klink nogal soos Paulus s’n in 2Tess. 1:11-12.  As jy hierdie verse ernstig opneem, sal dit meer as net 2018 verander – dit sal jou hele lewe verander.

 

Hoe moet jy bid? (v.11)

Wyle dr. Martin Holdt het ‘n groot invloed op my gehad.  Hy het wonderlike dinge gesê, maar sy lewe het my die meeste beïndruk.  Met Paulus se gebede is dit ook so.  Dit is nie net sy lering oor gebed wat ons help nie, maar sy voorbeeld.

 

Toe die gelowiges in Tessalonika vervolg is (1Tess. 2:14-16, 3:3-4, 2Tess. 1:4), het Paulus só vir hulle gebid:  “Daarom bid ons ook altyd vir julle dat onse God julle die roeping waardig mag ag, en dat Hy alle welgevalle aan wat goed is, en alle werk van die geloof met krag volkome mag maak” (v.11).  Die Nuwe Lewende Vertaling stel dit soos volg:  “Met dit in gedagte bid ons altyd vir julle.  Mag ons God julle waardig maak vir die lewe waartoe Hy julle geroep het.  Mag Hy elke goeie voorneme en geloofsdaad met krag tot uitvoering bring.”

 

Wat leer ons uit hierdie gebed?

 

Soos in 1Tess. 3:12-13, 5:23 bid Paulus hier in die konteks van die wederkoms (v.11, 7-10).  Dit was ook in hierdie konteks wat die gelowiges in Tessalonika hulle voornemens moes maak.  Dit was nie genoeg om net voornemens vir die nuwe jaar te hê nie.  Paulus het vir hulle lewensvoornemens gebid.

 

Ons moet dieselfde doen.  ‘Waarvoor lewe jy?’ is die vraag wat jy jouself moet afvra.  Lewe jy om suksesvol te wees, ‘n top posisie by die werk te hê, akademiese grade te hê, mooi te lyk, fiks te wees, geld te maak, in luuksheid af te tree, jou gesin bymekaar te hou, in die kollig te wees, of wat?

 

Dalk het jy nog nie hieroor gedink nie.  Dit sal goed wees om daaroor te dink as jy jou planne vir die nuwe jaar maak.  Die doel en voorneme wat jy vir jou lewe het, moet groter as jou kort bestaan van 70 of 80 jaar wees.  Dit moenie stop as jy jou asem uitblaas nie, maar dit moet voortleef as jy nie meer hier is nie.  Jy moet dus nie net voornemens en planne vir 2018 hê nie, maar vir jou hele lewe.  Die voornemens wat jy maak moet jou lewe hierna beïnvloed.

 

As jy net vir hierdie wêreld lewe sal jy teleurgesteld wees, “want die gedaante van hierdie wêreld gaan verby.” (1Kor. 7:31).  “En die wêreld gaan verby en sy begeerlikheid” (1Joh. 2:17).  Binnekort sal jy in die graf lê.  En wat sal jou skoonheid, geleerdheid, rykdom, gesondheid, roem, status, geluk, ens. dán beteken?  Jy kan nie eers seker wees dat jou lewensmaat en kinders die erfdeel sal kry wat jy vir hulle agtergelaat het nie.

 

Leef daarom vir Christus.  Sorg dat Hý en nie jý nie, die middelpunt van jou voornemens is.  Dink daaraan dat jy eendag voor Hom gaan moet staan.  Wat gaan jy vir Hom sê as Hy jou oor jou lewe vra?  Wat gaan jy sê as Hy jou vra hoekom jy vir jouself en hierdie wêreld gelewe het, en nie vir Hom wat lewe, asem en alles vir jou gegee het nie?  Hoe gaan jy jou begeertes, motiewe, gedagtes, woorde, dade en lewe vir sy alsiende oë wegsteek?

 

Pla dit jou nie dat die God van hemel en aarde van jou rekenskap gaan eis nie?  Sal die plankhuisie van jou lewe voor die geweldige stormwind van sy regverdige oordele staan?  Gaan jy maar net hoop dat jy meer goed as sleg gedoen het, en dat jou goeie werke swaarder geweeg het as jou sonde?  Dink jy die Here gaan daarmee tevrede wees?

 

Verseker nie (Ps. 1:5, 5:5-6, Jes. 64:6, Hab. 1:13, Rom. 3:10-12, 23).  Om vir God aanneemlik te wees kan daar nie een fout op jou rekord wees nie – jy moet ‘n perfekte ‘track’ rekord hê (Matt. 5:20, 48).  Dit werk nie soos by jou skool nie.  As jy by die Here selfs net een demeriete teen jou naam het, sal Hy jou nie aanvaar nie (Jak. 2:10).  In sy hof is daar nie ‘n eerste, tweede en derde dissiplinêre verhoor soos by jou werk nie.  As jy een keer oortree het is jy vervloek, en kan jy nie in sy heilige teenwoordigheid inkom nie (Gal. 3:10).

 

Miskien wonder jy watse hoop daar dan vir jou is.  Deur Jesus Christus kan jy na die Vader toe kom (Joh. 14:6, 1Tim. 2:5).  Moet dan nie langer op jou Christelike opvoeding, goeie werke of godsdienstige pogings vertrou nie.  Dit kan so min maak dat die Here jou aanneem, as wat ‘n swart sak vol gemors vir jou ‘n Ferrari kan koop.  Beskou jou eie pogings en werke as gemors, en moet asb. nie daarop staatmaak om jou in die hemel te kry nie (Fil. 3:4-7).  Draai 180° weg van jou sonde en jou eie pogings af na die Here toe.  Ontvang sy vergifnis en die perfekte rekord van sy geregtigheid deur die geloof (Fil. 3:8-9).  Jy kan niks doen om dit te verdien nie; dit is ‘n gratis geskenk – ontvang dit net (Rom. 3:24, 6:23b, Ef. 2:8-9).

 

Vir die mense in Tessalonika wat dit ontvang het, het Paulus twee dinge gebid:

 

[1] Dat die Here hulle sou help om waardig te lewe soos mense wat uit die dood na die lewe geroep is (v.11, vgl. 2:14, 1Tess. 2:12, Ef. 4:1, Fil. 1:27, Kol. 1:10).  Hy het m.a.w. gebid dat hulle nie ‘n swak advertensie vir die evangelie sou wees nie, maar dat hulle soos Christene sou lewe.  Deur hulle heilige lewens moes hulle Jesus se Naam hoog hou, en dit nie deur die modder sleep nie (v.3-4, 1Tess. 1:8-9, 3:6).

 

Ons moet dit ook vir onsself en ons kinders bid.  Leef jy soos ‘n Christen by die kerk?  Is jy getrou aan die liggaam van Christus?  Dien jy ander gelowiges en bid jy vir hulle?  Gebruik jy jou geld om die Here se werk te bevorder?  Prys jy die Here uit ‘n opregte hart?  Doen jy wat Hy in die Bybel vir jou sê?  Bid jy saam met ander Christene?

 

Leef jy soos ‘n Christen in jou gesin?  Is jy lief vir jou vrou?  Stel jy haar belange bo jou eie?  Spandeer jy tyd met haar?  Is haar geestelike groei vir jou belangrik?  Hou jy jouself rein vir haar?  Stel jy haar bo jou kinders?

 

Is jy onderdanig aan jou man?  Respekteer jy hom in die manier waarop jy met hom praat?  Ondersteun jy hom?  Bid jy vir hom?  Behoort jou hart aan hom alleen, en aan niemand anders nie?  Stel jy hom bo jou kinders?

 

Is jy lief vir jou kinders?  Spandeer jy tyd met hulle, of is jy te besig?  Gesels jy met hulle?  Leer jy hulle van die Here?  Verloor jy jou humeur met hulle, of dissiplineer jy hulle met waardigheid en liefde?

 

Respekteer jy jou ouers?  Gehoorsaam jy onmiddellik wanneer hulle met jou praat, of praat jy terug?  Bid jy vir hulle?  Is jy lief vir hulle?  Sê jy dankie dat hulle jou versorg en liefhet?

 

Leef jy soos ‘n Christen by die skool en by die werk?  Doen jy jou beste?  Werk jy hard?  Luister jy vir die mense wat oor jou aangestel is?  Werk jy eerlik en opreg, of kroek jy?  Mors jy jou ouers of baas se tyd en geld?  Praat jy terug?  Hou jy jou lewe skoon?  Is jy stiptelik?  Praat jy soos ‘n Christen?

 

Leef jy soos ‘n Christen in jou wyer familie, vriendskappe, stokperdjies, vermaak, ontspanning, ens.?  Wat van jou kinders:  bid jy dat húlle die Here sal dien en soos Christene sal lewe?  Volgens D.A. Carson bid ons meer dat ons kinders hulle eksamens sal deurkom, ‘n goeie werk sal hê, gelukkig sal wees en nie sal wegdwaal nie, as wat ons bid dat hulle vir die Here sal lewe.

 

‘Many of us have had the experience of asking a parent, “How are your children doing?” only to get an answer like this:  “Oh, Johnny’s doing very well now.  His career as a research physicist has really taken off.  He is the youngest person in his company to have been appointed to the board.  And Evelyn is doing very well, too.  She’s into computer programming and is already ahead of her section.”

 

“And how are they doing spiritually?”

 

A long pause.

 

“I’m afraid they’re not really walking with the Lord at the moment.  But we’re hoping they’ll come back some day.”’

 

Carson is reg as hy sê dat sulke antwoorde iets van ons verdraaide prioriteite wys.  Ons is verheug oor ons kinders se materiële voorspoed, maar dit pla ons nie juis dat hulle traak-my-nie-agtig is oor die God wat hulle gemaak het nie.  Maar hoe sal jou kinders se toewyding aan wêreldse waardes hulle in die ewige toekoms help?[2]

 

Verstaan jy hoekom jy geestelike dinge vir jouself, jou kinders en ander gelowiges moet bid, en nie net materiële en tydelike dinge nie?  Wees soos die jong dame in 1892 wat op die innerlike en geestelike dinge gefokus het.  Sy het die volgende in haar dagboek geskryf:

 

Resolved, not to talk about myself or my feelings.  To think before speaking.  To work seriously.  To be self restrained in conversation and actions.  Not to let my thoughts wander.  To be dignified.  Interest myself more in others.’[3]

 

Kontrasteer dit met ‘n tienermeisie se dagboek inskrywing in die 1990’s:

 

‘I will try to make myself better in any way I possibly can with the help of my budget and baby-sitting money.  I will lose weight, get new lenses, already got new haircut, good makeup, new clothes and accessories.’[4]

 

Laat ons in ons voornemens op die innerlik mens en ons verhouding met die Here fokus, en nie op uiterlike dinge nie.  Dit is tog wat vir die Here belangrik is (1Sam. 16:7, Spr. 31:30, 1Pet. 3:3-4).

 

[2] Paulus het verder gebid dat God die gelowiges se goeie voornemens sal vervul (v.11).  Weereens gaan dit hier oor voornemens wat jy vir jou lewe het, en nie net oor nuwejaarsvoornemens nie.  Dit gaan oor goeie voornemens.  Die Here weet wat goed is vir jou, en soos ‘n goeie Vader sal Hy nie dinge in jou lewe vervul as dit jou gaan benadeel nie (Matt. 7:9-11, Rom. 8:28).  Oor 20 jaar sal jy terugkyk en dankie sê dat Hy partykeer ‘nee’ gesê het.  Soms sal Hy ‘nee’ sê, omdat Hy jou karakter wil vorm en jou meer soos Jesus wil maak.

 

Jy bid bv. dat die Here ‘n sekere probleem moet wegvat, omdat dit vir jou te moeilik is.  Jy is soos ‘n atleet wat te moeg is om verder te hardloop.  Maar sodra jy wil uitsak skreeu die afrigter van die kantlyn af dat jy nie mag ophou nie.  Aanvanklik is jy vies, maar as jy eerste oor die wenstreep hardloop is jy bly dat hy ‘nee’ gesê het.

 

Jy is soos Paulus.  Hy het drie keer vir iets gebid, maar die Here het ‘nee’ gesê.  Toe hy later terugkyk, toe besef hy dat die Here iets beter vir hom gegee het (2Kor. 12:7-10).  So sal die Here ook vir jou ‘nee’ sê, omdat Hy iets beter vir jou wil gee.

 

Wanneer dinge nie uitwerk soos jy gehoop het nie, sal jy dink dat die Here teen jou is en soos Jakob sê:  “Alles is teen my! … vol teëspoed was die dae van my lewensjare” (Gen. 42:36, 47:9).  Later sal jy egter terugkyk en saam met Jakob getuig van die God “wat my as Herder my lewe lank gelei het tot vandag toe, die Engel wat my uit elke teëspoed verlos het” (Gen. 48:15-16).

 

God is getrou en sal al jou goeie voornemens vervul (v.11).  Daar is twee maniere hoe Hy dit doen.

 

  • Jy moet bid. Dit help nie dat jy net harder probeer en op jouself staatmaak om te verander nie (bv. diëte).  Jy moet aanhoudend die Here se hulp vra en op sy krag steun (v.11).
  • Jy moet werk. Dit help nie dat jy oor jou goeie voornemens bid, maar passief sit en wag dat die Here vir jou die krag moet gee om dit te doen nie.  Neem aksie.  Doen wat die Here jou beveel, en glo dat Hy vir jou die krag sal gee om sy wil uit te voer (v.11).

 

Daar is ‘n Latynse spreekwoord wat sê:  ora et labora – bid en werk.  Jy kan nie net een of die ander doen nie.  Volgens Paulus in 2Tess. 1:11 moet jy beide doen.

 

As jy in gebed op die Here se krag staatmaak, is enigiets moontlik (Matt. 17:20).  Dink jy dat jy nie vermoë het om ‘n Bybelstudie by die werk te begin of siek mense te besoek nie?  Dalk wil jy met iemand die evangelie deel of by ‘n biduur inskakel, maar jy het nie die vrymoedigheid om voor ander te bid of met hulle oor die Here te praat nie.  Bid daaroor, tree uit in die geloof, en vertrou dat die Here vir jou die krag sal gee om dit te doen (v.11).

 

Miskien lê hierdie dinge soos ‘n berg voor jou en dink jy dat jy dit nooit sal regkry nie.  By die Here is niks onmoontlik nie.  As jy glo dat Hy jou kan help en in geloof uittree, sal Hy vir jou vlerke gee om oor die berg te vlieg.  Nee, ek jok!  Hy sal die berg verwyder.  “Nie deur krag of deur geweld nie, maar deur my Gees, sê die HERE van die leërskare.  Wie is jy, groot berg?  Voor Serubbábel sal jy tot ‘n gelykte word!” (Sag. 4:6-7).  “Want, voorwaar Ek sê vir julle dat elkeen wat vir hierdie berg sê:  Hef jou op en werp jou in die see—en nie in sy hart twyfel nie, maar glo dat wat hy sê, sal gebeur—hy sal verkry net wat hy sê.” (Mark. 11:23).

 

Waarvoor wag jy dan?  Moenie ‘n sekonde langer aan die voet van die berg staan en wonder nie; gee die eerste tree.  Kom aanddiens toe, lees jou Bybel meer, dissipeleer ‘n jong Christen, kry ‘n jeug bediening van die grond af, bestel traktaatjies en begin om dit uit te deel, gaan slaap vroeër en staan 15 minute vroeër op sodat jy langer kan bid, trek R100 en gee dit vir ‘n sendeling, stuur vandag vir jou ongelowige kollega ‘n boodskap en nooi hom kerk toe, bel hierdie week ‘n broer of suster en nooi hulle vir ete.

 

Dalk is jy skepties, omdat jy al in die verlede probeer het om te verander, maar dit het nie gewerk nie.  Jy is soos 8-jarige Jannie wat eendag vir die Springbokke wil speel.  Hy vra sy ma om vir hom ‘n bal te koop, en gaan vol ywer na die eerste oefening toe.  Na die derde oefening kla hy dat dit hom te moeg maak, en dat hy nooit ‘n Springbok sal wees nie.

 

Jy moet eerder soos Brandon Burlsworth (1976-1999) wees.  Hy was ‘n oorgewig jong man wat professionele voetbal wou speel.  Almal het vir hom gelag; dit het gelyk of sy drome onrealisties is.  Na sy eerste jaar op kollege het hy nie die span gemaak nie.  Maar hy was vasberade en het nie opgegee nie.  Met toewyding en harde oefening het hy sy vet omgesit in spiermassa.  Uiteindelik was hy een van die mees geëerde spelers in die geskiedenis van Amerikaanse voetbal in die staat van Arkansas.

 

Wat kan jy doen om op ‘n geestelike vlak so te volhard?

 

  1. Bely jou sonde en raak ontslae van die dinge wat keer dat jy die Here se wil uitvoer (Matt. 5:29-30). Dit geld vir slegte vriende en ander verkeerde invloede in jou lewe (Rom. 13:14, 1Kor. 15:33, 1Tess. 5:22, Heb. 12:1).

 

  1. Bid, bid, bid (v.11, 1Tess. 5:17). Salomo sê: “Vertrou op die HERE met jou hele hart en steun nie op jou eie insig nie.  Ken Hom in al jou weë, dan sal Hy jou paaie gelykmaak.” (Spr. 3:5-6).  Vra elke oggend dat die Here jou sal help om deur die dag te kom (Klaagl. 3:23).

 

  1. Onthou dat jy die Here se krag tot jou beskikking het (v.11). By Hom is niks onmoontlik nie; Hy kan doen ver bo wat jy kan bid of dink (Matt. 19:26, Ef. 3:20).

 

  1. Neem een tree op ‘n slag, en moenie ‘n kits oplossing verwag nie. Jy gaan elke dag die Here moet volg (Luk. 9:23). Dit gaan tyd neem om te verander.  ‘n Gewoonte van 15 jaar verander nie binne 2 maande nie.

 

  1. Moenie opgee as jy geval het nie. Staan op, bely jou sonde en probeer weer… en weer… en weer. As jy ‘n slegte gewoonte kan aanleer, kan jy dit afleer en met ‘n goeie een vervang.  Gal. 6:9 sê:  “En laat ons nie moeg word om goed te doen nie, want op die regte tyd sal ons maai as ons nie verslap nie.”

 

  1. Vra ander gelowiges om vir jou te bid en jou aan te moedig (v.11, Heb. 3:13, 10:24). Hiervoor is dit belangrik dat jy aktief deel moet wees van ‘n goeie gemeente.

 

  1. Hou die wederkoms voor oë, omdat jou goeie voornemens dán eers finaal vervul sal wees (v.11, 1Tess. 5:23). Dit is makliker om in die wedloop te volhard as jy die wenpaal sien (Heb. 12:2).

 

Wat moet jou doel wees? (v.12a)

Soms het ons goeie voornemens met slegte motiewe.  Dit is soos Hans wat ‘n oor boek nederigheid skryf, maar hoogmoedig is omdat hy die nie-fiksie titel van die jaar gewen het.

 

Net so kan jy jou voorneem om die Here met jou eetgewoontes te eer, en dan met jou neus in die lug te loop omdat jy baie gewig verloor het.  Jy kan jou voorneem om meer vir die armes te gee, en dan in jou hart wens dat iemand dit sal raaksien en iets daaroor sal sê.  Jy kan besluit om meer te bid, terwyl jy in die geheim hoop dat mense jou as ‘n man of vrou van gebed sal ken.

 

Hoe weet jy of jou motiewe verkeerd is?

 

[1] Jy dagdroom oor hoe mense jou goeie werke sien en jou prys.  Jy is soos die Fariseërs:  hulle het goed gedoen om deur die mense gesien te word (Matt. 6:1-5, 16-18).

 

[2] Jy is kwaad of depressief, omdat niemand vir jou dankie gesê het nie.  Iemand met suiwer motiewe soek nie die lof van mense nie, maar van God (Joh. 12:43, Rom. 2:29, 1Tess. 2:4).

 

[3] Jy doen goed, omdat jy ‘n beter huwelik, ‘n soet kind, meer geld of iets anders by die Here soek.  Maar die Here sal nie toelaat dat jy Hom met goeie werke omkoop nie.  Jy kan nie sy genade verdien nie.  Hy gee dit soos Hy wil, wanneer Hy wil, vir wie Hy wil.  As jy goed gedoen het moet jy nie ‘n dankie verwag nie, maar erken dat selfs jou goeie werke van die Here af kom, en selfs dít ‘n genade is (Ef. 2:10).

 

“Bedank [die Meester sy] dienskneg, omdat hy gedoen het wat hom beveel is?  Ek glo nie.  So ook julle, wanneer julle alles gedoen het wat julle beveel is, sê dan:  Ons is onverdienstelike diensknegte, want ons het gedoen wat ons verplig was om te doen.” (Luk. 17:9-10).

 

[4] Jy roem oor die sukses wat jy bereik het.  Die Bybel beveel jou om in die Here te roem en nie in jouself nie (Jer. 9:23-24, 1Kor. 1:31, 2Kor. 10:17-18).  Laat iemand anders se lippe jou prys en nie jou eie nie (Spr. 27:2).

 

As jy jou voornemens reg wil uitvoer, moet jy mik om die Here verheerlik en nie jouself nie (v.12).  Doen goed, omdat jy wil hê dat mense deur jou die Here sal ken en Hom sal prys (Matt. 5:16), en nie omdat jy die aandag op jouself wil vestig nie.  By die wederkoms sal jy ‘n verheerlikte liggaam ontvang, en sal almal Christus se heerlikheid in jou sien (v.12, 10, Rom. 8:18).  Dit moet jou doel wees, die teiken waarvoor jy mik (Fil. 3:10-11).  As jy enige ander motief het, is jou voornemens tevergeefs.

 

Hoe sal jy dit regkry? (v.12b)

Ons kan 2Tess. 1:11-12 soos volg illustreer.  Jou lewe is die kar, God se krag die enjin, sy genade die petrol, en jou goeie voornemens die pad waarop jy moet ry.  Gebed is die tweerigting radio waardeur jy die Here vra om die pad aan te wys en nog petrol te voorsien.

 

Om die reis suksesvol te voltooi het jy al hierdie dinge nodig – jy kan nie iets uitlos nie.  Vir nou wil ek jou oor die petrol van God se genade leer.  God se genade kos nie geld nie – dit is gratis.  Dit is tog wat sy genade genade maak, want as jy dit verdien het is dit nie meer genade nie.

 

Genade is God se onverdiende guns waardeur Hy sy Seun en baie ander goeie dinge vir ons gee (Rom. 8:32).  Dit is hierdie genade wat ons elke dag nodig het om ons goeie voornemens te vervul (v.11-12):  “sonder My kan julle niks doen nie … deur die genade van God is ek wat ek is” (Joh. 15:5, 1Kor. 15:10).

 

Hoe kan jy hierdie genade ontvang?  Bely dat sonde jou arm gemaak het, dat jy niks kan bydra om God se genade te koop nie.  Glo dat Jesus hierdie peperduur genade aan die kruis gekoop het, en dat dit gratis beskikbaar is vir almal wat vra (Jes. 55:1, Op. 21:6, 22:17).  Gebruik gedurig die tou en emmer van geloof en gebed om uit die put van God se genade te skep.  Laat God se genade ook deur lofprysing, die Woord, die doop, die nagmaal, broederlike gemeenskap, diensbaarheid, dissipline, offergawes, evangelisasie en ander se geestelike gawes na jou toe vloei.

 

Deur die Gees wat in jou woon, sal die Vader en die Seun se genade jou help om v.11-12 te vervul:  om aan te hou bid, soos ‘n Christen te lewe, jou goeie voornemens uit te voer, nie op jou eie krag te steun nie maar op syne, ‘n God-gesentreerde doel te hê.  Om hierdie dinge te doen maak jou nie ‘n Christen nie, maar dit wys verseker dat die Here se genade in jou lewe teenwoordig is.

 

Op hierdie punt is dit belangrik dat jy nie net jou voornemens vir 2018 aan die Bybel meet nie, maar dat jy jouself toets om te sien of jy ‘n Christen is (2Kor. 13:5).

 

  • Is Jesus se wederkoms iets waaraan jy dink, of is jy te besig met jou lewe in hierdie wêreld (v.11, 7-10)?
  • Bid jy gedurig, of bid jy net as jy die Here nodig het (v.11)?
  • Leef jy soos ‘n Christen, of lyk jou lewe nie anders as die wêreld s’n nie (v.11)?
  • Het jy heilige voornemens en begeertes, of beheer sondige drange jou hart (v.11)?
  • Kry jy dit reg om die Bybel se goeie begeertes uit te voer (v.11)?
  • Het jy die krag om daarmee vol te hou, of gee jy op (v.11)?
  • Is dit jou begeerte om die Here te verheerlik (v.12)?
  • Besef jy dat jy God se genade nodig het, of dink dat Hy jou goeie dinge skuld (v.12)?

 

As jy eerlik kan sê dat Paulus se begeerte in hierdie verse joune is, wil ek Dawid se woorde vir jou bid:  “Mag [die Here] u gee na u hart en al u voornemens vervul! … Mag die HERE al u begeertes vervul!” (Ps. 20:5-6).  “U het hom die wens van sy hart gegee en die begeerte van sy lippe nie geweier nie.” (Ps. 21:3).  “en verlustig jou in die HERE; dan sal Hy jou gee die begeertes van jou hart.” (Ps. 37:4).

 

Mag die Here jou in 2018 en die res van jou lewe help om sy prioriteite joune te maak, en dit dan in jou lewe vervul.

 

‘…Ek stuur my seilboot die onbekende waters van hierdie jaar in,

met U, O Vader, as my hawe,

met U, O Seun, aan die stuur,

met U, O Heilige Gees, wat my seile [vul].

 

Lei my na die hemel, voorberei vir die stryd,

met my lamp wat brand,

my ore oop vir U roepstem,

my hart vol liefde

en my siel vry.

 

Gee my U genade om my te heilig,

U troos om my op te beur,

U wysheid om my te leer,

U regterhand om my te lei,

U raad om my te onderrig,

U wet om my te oordeel,

U teenwoordigheid om my standvastig te maak.

 

Mag eerbied aan U my doel wees,

U oorwinnings my vreugde.’[5]

 

[1] Vry vertaal uit The Works of Jonathan Edwards: Vol.1, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1834, 1974, pp. xx-xxii

[2] D.A. Carson, A Call to Spiritual Reformation, Baker Academic, Grand Rapids: Michigan, 1992, 2009, p. 55

[3] Aangehaal in C.J. Mahaney (Red.), Worldliness, Crossway Books, Wheaton: Illinois, 2008, p. 134

[4] Ibid.

[5] Arthur Bennett, Vallei van Gebed, WoordVerspreiding: Vereeniging, 2009, p. 122.  Vertaal deur Antoinette van Rooyen uit Arthur Bennett, The Valley of Vision, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland: 1975, p. 112

Waarop bou jy jou lewe?

House of cards

In die afgelope week was daar ‘n groot haelstorm in Durban.  Ek het in ‘n video gesien hoe die water die grond onder die huis se fondasie wegspoel.  Een van die huis se hoeke het niks gehad om dit te ondersteun nie, en het letterlik in die lug gehang.  As daar ‘n rotsbank onder die huis was, sou die water nie die grond onder die fondasie kon wegspoel nie.

 

Ek weet nie of die huis uiteindelik geval het nie.  Indien dit gebeur het was daar groot skade, maar kon dit herbou word.  Maar as jy jou lewe op ‘n wankelrige fondasie bou en dit val, kan jy dit nie herbou nie.  Maak daarom seker dat jy Jes. 28:14-29 ter harte neem en op die regte fondasie bou.

 

Juda se ooreenkoms (v.14-21)

Bart het die kontrak van sy lewe geteken.  Teen volgende jaar hierdie tyd sal hy omtrent R3 miljoen in sy bankrekening hê.  Hy kan nie glo dat dinge uiteindelik besig is om uit te werk nie.  Om sy planne aan die gang te kry, het hy ‘n spul geld by vriende en familie geleen.  Hy het belowe om hulle binne ‘n jaar dubbel terug te betaal.  Sy planne het egter deur die mat geval, en nou is hy in groot moeilikheid.

 

Soos Bart, het Juda ‘n kontrak geteken wat nie sou hou nie.  Assirië was oppad om hulle aan te val, en daarom het hulle Egipte se hulp gevra (30:2-3).  Hulle het nie op die Here vertrou nie, en daarom het Hy besluit om hulle te oordeel (v.12-13).  Daar was egter nog tyd om na sy woorde te luister en hulle te bekeer (v.14).  In Jes. 28 het die Here drie keer vir hulle ‘n tweede kans gegee (v.14, 16, 22).  Hy is die God van tweede kanse (Jona 3:1, 4, 10, 4:2, 11).  As jy dus ernstig droog gemaak en gesondig het, strek die Here sy hand uit om vir jou nog ‘n kans te gee.  Al wat Hy wil hê is dat jy moet erken jy het teen Hom gesondig (Jer. 3:13).

 

Ongelukkig was Juda nie bereid om dit te doen nie.  Die priesters en profete – die geestelike leiers! – het op Egipte vertrou.  Hulle het God se Woord wat deur Jesaja na hulle toe gekom het, afgelag (v.14, 7-10, Jer. 6:10).  Maar die ooreenkoms wat hulle met Egipte gemaak het, was eintlik ‘n verbond met die dood en die hel (v.15).  Dit sou immers die uiteinde van hulle ongeloof wees (v.15).  Dit is asof hulle ‘n verbond met die dood gesluit het, waarin hy (die dood) belowe het dat hy hulle nie sal doodmaak nie.  Maar het hulle regtig gedink dat die dood (Egipte) hulle teen die sweep van Assirië kon beskerm (v.15)?

 

Egipte het beskerming belowe, maar kon dit nie bied nie; daarom het Jerusalem en haar leiers op leuens vertrou en daarin geskuil (v.15).  Dit is soos iemand wat ‘n kombers gebruik om vir hom huisie te bou, in die hoop dat dit hom teen Durban se hael sal beskerm.  Juda se ooreenkoms met Egipte kon hulle nie teen die haelstorm van God se oordeel beskerm nie (v.15, 2).

 

Het jy ‘n skuilplek om jou teen God se oordele te beskerm?  Sal jou rykdom jou op die laaste dag teen God se vurige toorn beskerm?  Dit sal nie (Spr. 11:4).  Sal jou goeie werke jou help?  Ook nie, omdat jou beste dade soos ‘n ‘mechanic’ se smerige oorpak is (Jes. 64:6).  Sal jou pa, jou voorvaders, Maria, die ds., of iemand anders vir jou intree?  Dit sal nie help nie, omdat die geen mens sy naaste van die dood en die hel kan red nie (Ps. 49:8-10).  Verder kan geen mens in die troon kamer van die hemel inkom as God hom nie uitnooi nie (Jer. 30:21).  God is ‘n verterende vuur wat in helder lig woon, sodat enigiemand wat sy volle heerlikheid sien, onmiddellik dood sal neerval (6:2, Eks. 33:20, 1Tim. 6:16, Heb. 12:29).

 

Jesus in sy Persoon, lewe, kruisdood en opstanding is die enigste Een wat jou teen God se toorn kan beskerm en jou in sy teenwoordigheid kan inbring.  Hoekom?  Op Golgota het Hy God se toorn soos ‘n spons geabsorbeer.  As jy daarom deur geloof en bekering onder hierdie dak skuil, kan die haelstene van God se oordeel jou nie tref nie (Rom. 8:1).

 

Verder moet ons onthou dat Jesus God en mens is.  Omdat Hy beide is, kan Hy God se arm aan die een kant vasgryp en die mens s’n aan die ander kant, om ons só uit die put van ons sonde te red (Job 9:32-33, 1Tim. 2:5).  God het Hom ook as ‘n fondasie- en kosbare hoeksteen gegee, sodat Sion of Jerusalem in Hom kon glo (v.16, Matt. 21:42, 44, Hand. 4:11).  Op Golgota het Hy die aardbewing van God se toorn deurstaan.  Hy is dus ‘n beproefde steen op wie jy jou huis kan bou (v.16).  Hy sal jou nie in die steek laat soos wat die wankelrige fondasie van Egipte vir Juda in die steek gelaat het nie (v.15-16).

 

Ongelukkig het Jerusalem gedink dat hulle nie op Hom kan bou en vertrou nie.  Hoe weet jy dit?  Hulle was nie rustig nie, maar het soos afkop hoenders Egipte toe gehardloop (v.16).  Hulle was rusteloos en angstig (v.16).  Hulle het nie geglo dat die Here hulle kan help nie, en het nie geduldig op Hom gewag nie (v.16).

 

Hulle het die steen uiterlik beoordeel en gedink dat Hy nie die hoeksteen kan wees nie (53:2-3, Ps. 118:22).  Gevolglik het hulle Hom op die hoop bou rommel buite die stad gegooi.  Hulle het die Messias gekruisig; die hoeksteen het dood by hulle voete gelê.  Toe hulle omdraai om weg te loop, het hulle oor Hom gestruikel en hulleself te pletter geval (8:14, Rom. 9:32-33, 1Pet. 2:6-8).

 

Moenie so wees nie, maar glo eerder dat die hoeksteen die gewig van God se toorn kan dra, “sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê.” (Joh. 3:16).  Glo ook dat Satan en sy versoekings nie hierdie fondasie onder jou kan uitskud nie.  Glo en vertrou dat geen vyand of beproewing die fondasie kan laat kraak nie.  As jy jou lewe op hierdie fondasie bou is jy veilig.  Jy hoef daarom nie onrustig te wees, en haastig rond te bel in die hoop dat iemand jou kan help nie (v.15).  Jesus kan jou help (v.16).  Wag op Hom en bring jou sorge in gebed na Hom toe (1Pet. 5:7).

 

Hoekom het die Here hierdie fondasie- of hoeksteen gelê?  Die waterpas, bou penne en boulyn van reg en geregtigheid het vir die Here gewys dat die mure van Juda se lewens skeef is, en dat Jerusalem nie betroubaar is nie (v.17).  Juda wou die mure van goeie werke sonder ‘n fondasie steen bou, en daarom sou dit nie hou nie (v.16-17).  Die hael en vloed van God se oordeel sou hulle skuilplek van leuens wegspoel (v.2, 15, 17).  Daarom sou die Here ‘n nuwe tempel bou, waarvan Jesus en die evangelie (soos dit deur die apostels en profete opgeteken is) die hoeksteen is, en elkeen wat in Hom glo die mure (1Kor. 3:9-11, 16, Ef. 2:20, 1Pet. 2:4-5).

 

Omdat Juda hierdie fondasie verwerp het, sou hulle ooreenkoms met die dood (Egipte) nie uitwerk nie (v.15-16, 18).  Die sweep van God se oordeel (Assirië) sou elke dag deur die land trek en hulle platslaan (v.15, 18).  Dié wat in die nag gaan slaap het, het gebid dat die son moet opkom, terwyl dié wat opgestaan het, gewens het die dag is verby (v.19, Deut. 28:67).

 

Toe Juda God se boodskap van oordeel deur die Assiriërs (mense van ‘n vreemde taal) hoor, was hulle verskrik (v.19, 11, 2Kron. 32:18).  Skielik het die hulp wat hulle by Egipte gesoek het, nie rus gebied nie.  Hulle was so rusteloos soos ek en my vriend in 1999 was.  Ons het Kaap toe gery.  Teen 02:30 was ons te moeg om verder te ry, en was dit te laat om by ‘n gastehuis in te boek.  Ek het probeer om op die Opel Corsa se agterste sitplek te slaap, en hy op die voorste twee sitplekke.  Jy kan raai dat ons nie eintlik geslaap het nie.

 

Augustinus het gesê:  ‘U het ons vir Uself gemaak, en ons harte is rusteloos, totdat hulle in U rus.’[1]  As jy in enigiets of iemand anders rus soek, sal jy rusteloos bly.  Die bed en kombers van drank, dwelms, geld, kos, verhoudings, ander mense, ontspanning, plesier, ens. kan nie vir jou rus gee nie.  Die bed is te kort, en daarom kan jy jou nie lekker daarop uitstrek nie; die kombers is te smal, en daarom kan dit jou nie warm hou nie (v.20).  Niemand buiten die Here kan vir jou die rus bied wat jy soek nie (Matt. 11:28-30).

 

Ongelukkig het Juda hierdie rus van die hand gewys (v.12).  Gevolglik het die plekke waar God eens vir Dawid teen sy vyande gehelp het, die plekke geword waar Hy teen sy eie volk opgestaan het (v.21, 2Sam. 5:20, 25. 1Kron. 14:11, 16).  Derek Kidner sê:  ‘God who swept away David’s enemies will now sweep away David’s kingdom.’[2]  Hierdie werk van die Here was inderdaad vreemd en ongehoord (v.21).

 

As jy soos Juda die hoeksteen ignoreer om jou rus in iets of iemand anders te vind, sal Hy ook teen jou oorlog voer soos Hy dit in v.21 teen Juda gedoen het (vgl. Op. 2:16).  Dit is o.a. wat Jesaja in v.22-29 met sy gelykenis bedoel het.

 

Jesaja se gelykenis (v.22-29)

My vrou het ewe skielik lief geraak vir tuinmaak.  Sy het varkore in die voorste tuin geplant, en rose in die agterste een.  Sy het ‘n boek wat vir haar sê hoeveel son en water elke plant moet kry.  Sy weet dat sy elke plant anders moet hanteer.  Dit is ook wat die Here met ons doen.  Hy weet wat elkeen van sy kinders nodig het, en daarom tugtig Hy ons verskillend (v.22-29).

 

In Juda se geval het God die land verwoes en die inwoners met sterk boeie gebind (v.22).  Dit het gebeur omdat hulle God se waarskuwings deur Jesaja afgelag het (v.22, 9-10, 14).  Hulle moes hulle eerder bekeer en na Jesaja se gelykenis geluister het (v.22-23).

 

Die gelykenis gaan oor ‘n boer en sy plaas.  Die boer weet wanneer hy genoeg geploeg het en moet begin saai (v.24).  Hy weet ook dat kruie soos swart komyn en komyn, en graansoorte soos koring, gars en spelt op verskillende tye, plekke en maniere geplant moet word (v.25).  Hy weet dit omdat God hom wys gemaak het (v.26, 29).  Hy weet dat swart komyn nie met ‘n slee gedors word nie, en dat hy nie met ‘n wawiel oor gewone komyn moet ry nie; hy moet dit eerder met ‘n stok uitslaan (v.27).

 

Hy kan graansoorte soos koring fyn maal, maar met komyn en swart komyn moet hy dit nie doen nie (v.27-28).  Maar selfs as hy die koring fyn maal, moet die wa met perde nie aanhoudend daaroor ry en dit te fyn maal nie (v.28).

 

Jesaja se gelykenis wys vir ons hoe God se tugtiging werk.

 

[1] God sal nie die tugtiging langer laat duur as wat dit nodig is nie (v.24, 28).  Wanneer die tyd reg is sal die tugtiging ophou, sal jy soos suiwer goud uitkom, en sal die Here jou weer optel (Job 23:14, 1Pet. 5:6).

 

[2] Moenie sê dat die Here jou fyn maal, dat sy tugtiging te swaar is, of dat dit te lank aanhou nie (Jer. 30:11, Rom. 9:27-29, 1Kor. 10:13, 2Kor. 1:8).  Hy weet hoe om met jou te werk (v.27-28).  Hy onthou dat jy van stof gemaak is; Hy sal jou nie vernietig nie (Ps. 103:14).

 

[3] Die Here weet dat sy kinders verskillend getugtig moet word (v.25, 27-28).  Hy weet dat een kind ‘n pakslae nodig het, terwyl Hy met ‘n ander een moet raas.  Hy weet dat een gelowige op ‘n siekbed moet lê, terwyl ‘n ander een skerp gekritiseer moet word.  Een gelowige word baie erg versoek, terwyl ‘n ander een nie genoeg geld het nie.  God is wys, en daarom is elke gelowige se tugtiging handgemaak (v.29).

 

[4] God is die boer wat jou geplant en geoes het, en dit is ook Hý wat jou fyn maal (Rut 1:20-21, Job 1:21, 2:10).  Moet dan nie moedeloos word en kla wanneer dit met jou sleg gaan nie.  Weet eerder dat die Here met jou besig is, en onthou wat ‘n ou man vir my gesê het toe ek deur ‘n moeilike tyd gegaan het:  ‘God is obviously up to something good.’

 

[5] Die Here geniet dit nie om jou te tugtig nie (Lam. 3:33).  Hy doen dit egter, omdat Hy goeie dinge in jou lewe wil voortbring.  Hy wil jou soos Jesus maak (Rom. 8:28-29).  Hy wil hê jy moet heilig word en vrugte dra (Joh. 15:2, 8, Heb. 12:10-11).  Hy wil jou karakter vorm (Rom. 5:3-4).  Hy wil jou van die verkeerde pad af wegdraai, sodat jy op die regte pad sal loop (Ps. 119:67, 71).

 

Sy tugtiging help dat jy nie gemaklik raak nie, maar volhard (Rom. 5:3-4, Jak. 1:2-3).  Hy tugtig jou sodat jy meer na die hemel sal verlang (Rom. 5:3-5, 2Kor. 4:17-18).  Hy gebruik dit as ‘n sweep, sodat jy vinniger na die hemel toe sal hardloop (v.15, 18).

 

Verder tug Hy jou sodat jy Jesus se lyding sal waardeer, en Hom meer sal liefhê (Heb. 12:2-4).  Wanneer Hy jou tugtig, skop Hy die onbetroubare krukke van geld, gesondheid, die wêreld se wysheid, mense se guns, jou kundigheid, geestelike gawes, kragte en vermoëns onder jou uit, sodat jy op Hom sal vertrou en jy ‘n vaste fondasie onder jou voete kan hê (v.15-18, 2Kor. 1:8-9).

 

God se dissipline maak dat jy nie te veel van jouself dink nie, maar dat jy op die Here se wysheid en genade staatmaak (v.29, 2Kor. 12:7-10).  Die Here gebruik dit om te wys dat Hy jou liefhet en dat jy regtig syne is (Heb. 12:6-8).

 

Maar om God se spesifieke doel met jou tugtiging uit te werk is nie die belangrikste nie.  Wanneer jy soos Job nie kan verstaan wat die Here in jou lewe doen nie, kan jy ten minste weet dat jy ‘n rotsvaste fondasie onder jou voete het.  En dan moet jy die ou Sondagskool liedjie uit Matt. 7:24-27 liedjie onthou:

Die wyse man bou sy huis op die rots (x 3)

En die reën het neergeval

En die reën val neer en die vloed styg op (x3)

En die huis op die rots staan vas.

 

[1] Vertaal uit The Confessions of Saint Augustine, Whitaker House, New Kensington: PA, 1996, Book One, p.11

[2] D. Guthrie & J.A. Motyer, red., New Bible Commentary: Third Edition, Inter-Varsity Press, Leceister, 1970, p.606

Moenie in jouself glo nie

Cat seeing Lion in mirror

Dit is erg dat die wêreld vir jou sê om in jouself te glo.  Maar dit is erger dat Christelike boodskappe op Whatsapp en Facebook vir jou sê om dit te doen, en dat Christelike sprekers by vroue kampe hierdie denke aanmoedig.  Jes.21:11-22:25 wys vir ons wat met Israel en die nasies gebeur het toe hulle in hulleself geglo het, en nie in die Here nie.

 

Edom (21:11-12)

Een van my vriende het verlede jaar deur diep waters gegaan.  Teen die einde van die jaar het dinge beter geraak.  Maar die son het net vir ‘n maand of twee geskyn, toe iets harder hom getref het.  In 21:11-12 het dit met Duma en Seïr in Edom gebeur (vgl. Gn.32:3).

 

Edom was suid-oos van die Dooie See.  Iemand het ‘n boodskapper van Seïr af na Jesaja toe gestuur (21:11).  “Wagter, hoe ver is dit in die nag?” het hy twee keer in desperaatheid gevra.  Edom wou eintlik geweet het of die nag van Assirië se verwoesting amper verby was.

 

Die wagter het geantwoord:  ‘Die verdrukking sal verbygaan en die oggend sal weer kom.  Maar dan sal dit weer nag word.  Moet dan nie te gou bly raak nie.  Maar moet ook nie in moedeloosheid verval nie, aangesien dinge wel in die toekoms beter sal word.  Ek is nie presies seker wanneer nie, maar dit sal gebeur.  Stuur dus later weer ‘n boodskapper om uit te vind.’ (21:12).

 

Die groot les wat ons in hierdie verse leer, is dat ons op die Here moet wag.  Edom het dit nie gedoen nie, en daarom het die Here hulle tot ‘n einde gebring (Obadja).

 

Wanneer jy deur ‘n krisis gaan, help dit nie jy raak ongeduldig of kwaad vir die Here nie – dit gaan nie die situasie verander nie.  Vra eerder vir die Here om jou deur die Woord te lei (21:11).

 

Moenie opgee as Hy jou nie dadelik antwoord nie, of as dinge eers slegter raak voor dit beter raak nie; wag op die Here (21:12).  Onthou dat niemand sy planne kan keer nie, al lyk dit ook vir jou of niks gebeur nie.  Wag geduldig op die Here, volhard deur die beproewing, en moenie op jouself vertrou nie.

 

Arabië (21:13-17)

Dedan, Tema en Kedar was Arabiese stamme uit Abraham se nageslag by Ketura en Hagar (Gn.25:3, 13).  Die karavane van die Dedaniete het in die bosse van Arabië weggekruip, omdat hulle die Assiriërs gevrees het (21:13).  Hulle sou vir die Assiriërs se swaarde en boë gevlug het (21:15).  Die Temaniete sou hulle met water uit die oase, en met kos gehelp het (21:14-15, vgl. Job 4:1, 6:19).

 

Die Arabiere se wedersydse ondersteuning het egter nie gehelp nie.  Binne ‘n werksjaar sou die heerlike Kedarstam en haar boogskutters tot ‘n val gekom het (22:16-17).  Die Arabiere wat op mekaar gesteun het, sou uitgedun wees (21:17).  Soos die God van Israel dit voorspel het, het dit gebeur (21:17).

 

Die les in hierdie verse is dat die wêreld nie die middele het om hulle probleme op te los nie, al help hulle ook mekaar (21:13-17).  Hulle mag dalk vir tyd en wyl ‘n oplossing vind (21:13-15), maar op die einde is daar niemand wat hulle kan help nie (21:16-17).

 

Waarop sal hulle staatmaak as die rykdom waarin hulle geroem het gesteel word, as die mense in wie hulle gehoop het sterf, of as die gesondheid waarop hulle vertrou het ingee?  God is die enigste Rots op wie jy kan steun:  “Hy alleen is my rots en my heil, my rotsvesting; ek sal nie grootliks wankel nie.” (Ps.62:3).

 

Vertrou op Hom en op niemand anders nie, ook nie op jouself of op dit wat jy vir die Here doen nie.  Wat gaan jy doen as jy so siek raak dat jy nie meer instaat is om te bedien of jou Bybel te lees nie?  Maak dus seker dat jy op Christus alleen vertrou.

 

John Paton het vir ‘n hele nag in ‘n boom weggekruip, terwyl die kannibale deur die bos gehardloop het om hom dood te maak.  Hy het niemand gehad om hom te help nie, en het sy hart voor die Here uitgestort.  Die nabyheid van Jesus het hom vertroos.  Hy skryf:  ‘If thus thrown back upon your own soul, alone, all, all alone, in the midnight, in the bush, in the very embrace of death itself, have you a Friend that will not fail you then?’[1]

 

Jerusalem (22:1-25)

Jare gelede het my oom se buurman homself doodgeskiet.  Dit was ‘n nare storie toe my oom op die toneel afgekom het.  Die familie het egter nie omgegee nie.  Hulle het die begrafnis as ‘n geleentheid beskou om dronk te word, losbandig op te tree, en laf te wees.  Dit is hoe Jerusalem in Jes.22 was.

 

Die vallei van die visioen verwys na Jerusalem wat deur berge omring is (22:1, 7, Ps.125:2).  Dit is hiér waar Jesaja sy visioene gehad het.  God se volk het egter geen vooruitsig gehad van die oordeel wat oppad was nie.  Hulle het op die huise se plat dakke geklim en fees gevier terwyl die Babiloniërs Jerusalem omsingel het en mense van die honger vergaan het (22:1-2, 13).

 

Toe die leiers uit die stad uit gevlug het, het die Babiloniërs hulle sonder moeite gevang (22:3, 2 Kon.25:3-7).  Jesaja het geweet dat die stad verwoes sou word, en daarom het hy nie saam met die res partytjie gehou nie maar gehuil (22:4).  Hy wou alleen gehuil het, en nie die goedkoop troos gehad het van mense wat sê dat alles ‘okay’ gaan wees, terwyl hy geweet het dit gaan nie ‘okay’ wees nie (22:4).

 

Die Babiloniërs sou Jerusalem se mure in die vallei van die visioen platgeslaan het (22:5).  Die geskreeu van die inwoners sou in die berge ge-eggo het (22:5).  Soos God dit bepaal het, het dit gebeur (22:5).  Elam en Kir het die Babiloniërs teen Jerusalem gehelp; soldate en strydwaens het die valleie gevul; perderuiters het buite die stadspoorte gewag (22:6-7).

 

God het nie meer vir Israel beskut nie, maar dit het haar nie gepla nie (22:8, Ps.105:39).  Sy het nie op die ewige God vertrou nie, maar op haar wapens, mure en voorraad (22:8-11, 1 Kon.10:17, 2 Kron.32:4-5, Jer.33:4).

 

Die volk moes berou gehad het en dit gewys het, maar in stede daarvan was hulle bly en het hulle fees gevier asof niks verkeerd is nie (22:12-13).  “Laat ons eet en drink, want môre sterf ons,” het hulle gesê (22:13).  Moes hulle hulle nie eerder tot die Here bekeer het, as om vir ‘n laaste keer fees te vier nie (22:13)?

 

Die mense wat só gelewe het, kon nie vergewe word nie, maar hulle sou in hulle sonde gesterf het (22:14).  Hoe kon die Here hulle vergewe het as hulle op hulleself vertrou het en nie op Hom nie (Heb.10:26, 29)?

 

Sebna in beheer van die koning se paleis was so (22:15).  Sy arrogante trots was tipies van die volk s’n.  Hy het nie omgegee oor wat ná die dood met hom gaan gebeur nie (22:13), solank hy in ‘n koninklike graf gelê het en mense hom op sy begrafnis geprys het (22:16).

 

Hieroor het Jesaja hom aangspreek:  ‘Wie dink jy is jy (22:16)?  Jy is gans en al te seker van jouself en van jou belangrike posisie.  Soos iemand ‘n bal uit ‘n slingervel gooi, sal die Here jou gryp en met geweld na ‘n ver land toe gooi (22:17).  Daar sal jy sterf en nié in die koninklike graf lê soos jy gedink het nie (22:18, 16).  Egipte se strydwaens waarop jy vertrou het, sal saam met jou daar lê (22:18, 31:1, 36:9).  Niemand sal jou prys wanneer jy weg nie, maar jou as die skande van die koning se huis onthou (22:18).

 

‘Die Here sal jou uit jou amp uit verwyder; Hy sal jou “demote” en afbring aarde toe (22:19, 15, 36:22).  Hy sal Eljakim die seun van Hilkia as sy kneg roep en hom in jou plek aanstel (22:20, 37:2).  Hy sal jou leierskleed, gordel en gesag vir hom gee (22:21).  Hy sal soos ‘n vader wees vir die volk (22:21, Gn.45:8).  Omdat die sleutel van Dawid op sy skouerband is, sal net hý die gesag hê om te besluit wie in die paleis mag inkom en wie nie (22:22).

 

‘Die Here sal hom soos ‘n stewige pen vasslaan (22:23).  Hy en sy familie sal egter sy ereplek en rykdom misbruik om hulleself te bevoordeel (22:23-24).  Soos potte en koppies wat aan ‘n kombuishak hang, sal Eljakim se familie op hom steun om hulle te dra (22:24).  Die populariteit sal vir hom te veel raak, sodat hy en sy familie onder die gewig knak (22:25).  So het die Here gespreek, en so sal dit gebeur (22:25).’

 

Wat leer Jes.22 vir ons?

 

[1] Ons land is op ‘n slegte plek.  Terwyl Knysna en die Bloemfonteinse stadsaal afbrand, terwyl misdaad toeneem en die regering korrup is, lê ons nie op ons gesigte voor die Here nie, maar leef ons in vrolikheid en sonde, asof daar geen oordeelsdag, hemel en hel is nie (22:2, 13, 1 Kor.15:32).

 

Moenie dat die wêreld jou onsensitief maak, sodat hierdie dinge jou nie pla nie.  Bid vir ons land; treur en moenie lag nie (22:12-13, Jk.4:9).  Wees soos Jesaja en sien die werklike toestand van sake (22:4).

 

[2] Ons het die Here nodig (22:11b).  In ‘n era van wetenskaplike navorsing en tegnologiese vooruitgang, moet ons nie dink ons is selfgemaakte mense wat nie die Here nodig het nie (22:8-11a).  “Vertrou op die HERE met jou hele hart en steun nie op jou eie insig nie.  Ken Hom in al jou weë, dan sal Hy jou paaie gelykmaak.” (Sp.3:5-6).  Vertrou jy op jouself en nie op die Here nie?  Het jy opgehou om te bid en jou Bybel te lees?

 

[3] Moenie soos Sebna te veel van jouself dink nie (22:16).  Daar bestaan iets soos ‘n gesonde menswaardigheid en selfrespek, maar dit is glad nie waar dat jy ‘n fantasiese selfbeeld moet hê, sodat jy elke dag in die spieël vir jouself sê hoe goed, mooi en suksesvol jy is nie.  Dit is niks anders as hoogmoed nie.  En as jy hoogmoedig is, sal jy hard val (22:15-19, Sp.16:18).

 

[4] Dié wat op hulleself en hulle eie vermoeëns vertrou, vertrou nie op die Here nie, en kan nie gered word nie (22:14, Lk.18:9-14).  Hulle hoop is ydel en leeg; dit kan hulle nie red nie.  Net dié wat in Christus glo kan met sekerheid weet dat God hulle nou en op die oordeelsdag sal red (Rm.8:1).  Moet dan nie op jouself vertrou nie, maar op die Here.

 

[5] Wat mense op jou begrafnis van jou sê is nie naastenby so belangrik soos waar jy sal wees wanneer hulle dit sê nie (22:16-18).  Sal jy in die hemel of in die hel wees?  Dit is die groot vraag wat jy vir jouself moet vra.  Dié wat op Jesus vertrou en in Hom glo sal in die hemel wees.  Hy het die sleutel van Dawid om ons in die Koninkryk van God te laat inkom (Op.3:7, Lk.10:21-22).

 

[6] Moenie op ander vertrou en in hulle glo om jou te red nie (22:23-25).  Jy kan nie hemel toe gaan omdat jou pa ‘n dominee was, of omdat jou ouma die Here gedien het nie.  Jy kan nie op grond van jou ouers se geloof gedoop word en dink dat jy nou deel van God se spesiale se verbond met die kerk is nie.

 

Jou geloof moet op niemand anders rus as op Jesus en sy verlossingswerk nie.  Om op jouself of iets anders te vertrou, is om op sand te bou.  As die hooggety van God se oordeel inkom sal die sandkasteel van jou lewe inmekaar tuimel.  Vertrou daarom op die Here en nie op jouself nie.

 

[1] John G. Paton: Missionary to the New Hebrides, p.200

Bome sonder vrugte

Die verskil tussen ware en valse gelowiges

Barren fruit tree

In my erf het ek ‘n pruimboom wat nie vrugte dra nie.  Die helfte van die boom is so droog soos die Kalahari.  My vrou het al meer as eenkeer gesê dat ons die boom moet uithaal.

 

In Mk.11:13 en Lk.13:6-9 het Jesus gesê dat Israel ‘n vyeboom is wat nie vrugte dra nie.  Hy het dit vervloek en gesê Hy gaan dit uitkap.  Jud.12 praat van die vals leraars as vrugtelose bome.

 

In Jes.5 beskryf die profeet vir Israel as ‘n wingerd, en sê hy dat sy suur druiwe voortgebring het.  Dit sal help as ons uit haar voorbeeld leer, sodat ons nie in dieselfde strik trap as sy nie.

 

God se wingerd (v.1-7)

Wanneer Carina se plante vrek, sê sy maklik dat sy nie groen vingers het nie.  Die waarheid is egter dat sy nie genoeg tyd, aandag en water vir haar plante gee nie.  Maar met die Here is dit nie so nie.  Jy sal binnekort sien wat ek bedoel.

 

Jesaja het ‘n liefdeslied vir sy Beminde gesing (v.1).  Sy Beminde het ‘n wingerd uit Egipte gaan haal en dit op ‘n vrugbare heuwel in Kanaän geplant (v.1, Ps.80:9).  Hy het die grond omgespit en klippe uitgehaal om ‘n kwaliteit wingerd te plant (v.2, Jer.2:21).  Om dit op te pas en goeie wyn te maak, het Hy ‘n wagtoring gebou en ‘n parskuip uitgekap (v.2).

 

Maar toe die seisoen aanbreek, het Israel suur druiwe voortgebring en nie die soet en sappige vrugte van bekering nie (v.2, Mk.12:1-9).  Waar het dinge fout gegaan:  wie was verkeerd tussen die Boer en sy wingerd, tussen die Here en Israel (v.3)?  Die Here het alles gedoen dat die wingerd kon groei – hoekom het dit dan suur druiwe voortgebring?  Duidelik was die probleem by die wingerd en nie by Hom nie.

 

Wat sou Hy met die wingerd gedoen het?  Hy sou die doringheining [Heb. meśûkâh, Sp.15:19] en die klipmuur wat die wilde diere en skelms moes uithou, verwyder het (v.5, Sp.24:31).  Almal sou ingekom het om dit af te wei en te vertrap (v.5, 3:14, Eks.22:5, Ps.80:13-14, Jer.5:10).

 

Die Here sou nie meer die wingerd gesnoei het of omgespit het nie, maar dit in ‘n woestyn verander het (v.6).  Soos in Gn.3:18 sou Hy dit vervloek het, sodat dit met dorings en distels oortrek was (v.6, 7:23-25).  Hy sou ook vir die wolke gesê het om nie meer daarop te reën nie (v.6, Dt.28:23-24, 1 Kon.17:1).

 

Israel en Juda is die wingerd wat suur druiwe voortgebring het; die Here van die Leërskare is die Beminde van wie Jesaja in v.1 gepraat het (v.7).  In die verlede was die wingerd vir Hom ‘n plesier, maar nou het dinge verander.  Israel het nie die soet druiwe van reg en geregtigheid voortgebring nie, maar die suur druiwe van bloedvergieting en geskreeu (v.7).

 

In die Hebreeus klink die woordspeling só:  ‘Hy het mishpâ [reg] gesoek maar miśpâch [bloedvergieting] gekry; tsa‛ăqâh [geskreeu] in stede van tsedâqâh [geregtigheid].’

 

God se wee (v.8-30)

Het jy al ooit gedink dat die hel ‘n oorreaksie van God se kant af is, en gewonder hoekom Hy besluit het om ongelowiges so swaar te straf?  Ek het al, wat net wys dat ek nie die erns van sonde verstaan het nie.

 

‘n Paar jaar gelede het ek iets daarvan verstaan toe die Here my ‘n diep oortuiging van my eie sonde gegee het, en toe ek by Ellis Park gesien het hoe goddeloos mense is.  Ek het besef dat die probleem nie by God se verstaan van liefde lê nie, maar by ons verstaan van heiligheid.

 

En wanneer ons God se heiligheid verstaan, maak sy haat en oordeel oor die sonde in v.8-30 perfek sin.  Dié verse is eintlik ‘n kommentaar op v.1-7 waarin Jesaja die betekenis van suur druiwe en die vernietiging van die wingerd verduidelik.

 

[1] Materialisme

Die Here het sy wee uitgespreek teen dié wat Lv.25:23-31 oortree het, en prokureurs gehuur het om die armes se familieplase by hulle weg te vat (v.8, 3:14-15, 1 Kon.21, Mg.2:2, 9, Am.2:6-7).  Soos in die bordspeletjie Monopoly, wou hulle alles vir hulleself gehad het, en het hulle as’t ware die armes van die grond afgedruk.

 

As gevolg daarvan het die Here van die Leërskare vir Jesaja gesê dat Hy die rykes uit hulle groot en luukse huise uit sou verwyder (v.9, Am.3:15).  Hy sou die wingerde en koringlande wat hulle by die armes gesteel het, onvrugbaar gemaak het:  ‘n wingerd van vier hektaar (vier rugby velde), sou slegs 22 liter wyn opgelewer het, en ‘n 220 liter drom vol saad sou ‘n skrale 22 liter koring opgelewer het.  Die gulsige rykes sou teen ‘n hengse verlies geboer het (Lv.26:26, Hg.1:6, 2:16).

 

[2] Hedonisme[1]

God het sy wee uitgespreek teen dié wat van vroeg tot laat sterk drank en wyn gedrink het (v.11).  Volgens een kommentator het drank hulle soggens laat opstaan, en saans uit die bed uit gehou.[2]  Hulle het vir partytjies gelewe; hoe dronker hulle was, hoe lekkerder het hulle gesing (v.12, Am.6:5-6).  Hulle het nie daaraan gedink om die Here vir sy groot werke te prys nie; die musiek was vir hulle eie vermaak (v.12).

 

Hoekom sou hulle buitendien die Here geëer en gehoorsaam het as hulle Hom nie geken het nie (v.13, Hos.4:6)?  A.g.v. hulle onkunde en sonde, sou die Here hulle na ‘n vreemde land toe gevat het (v.13).  Hulle sou nie meer luukse partytjies gehou het waar daar volop kos en wyn was nie, maar hulle sou honger en dors gewees het (v.11-13).

 

Die doderyk sou egter sy mond oopgemaak het en homself trommeldik geëet het (v.14).  Die rykes se dood was die begraafplaas se brood.  So het God hulle hoogmoedige oë afgebring en hulle verneder (v.15, 2:9, 11-12).  Hy het hulle leë en bouvallige huise die weiplek van lammers en trekbokke gemaak (v.17).  So het God die rykes se neuse in die grond gevee; Hy het Homself en sy heilige geregtigheid verhef (v.16).

 

[3] Spottery

Die volk het hulle boosheid met die wa-toue van goddeloosheid nadergesleep en dit met hulle saamgedra (v.18).  Soos in ‘n net het hulle verstrik geraak, sodat hulle nie kon vrykom nie (v.18, Sp.5:22).  Die sonde het hulle verblind en verhard, sodat hulle gesê het:  ‘Na baie jare van sonde het die Here nog nie iets aan ons gedoen nie.  As Hy regtig ‘n probleem met ons het, wil ons Hom uitdaag om ons te oordeel sodat ons kan weet dat Hy bestaan!’ (v.19, vgl. 2 Pt.3:4).

 

[4] Amoraliteit

Dit verwys na mernse wat nie morele waardes het nie.  Uiteindelik raak dit so erg, dat hulle sê goed is sleg en sleg is goed (v.20).  Hulle dink onderstebo (Rm.1:28).  Volgens húlle is morele waardes ‘n kwessie van smaak:  ‘Dit wat vir jou bitter en donker is, is vir my soet en lig’ (v.20).  Maar die mense wat só lewe sal geoordeel word (v.20).

 

[5] Verwaandheid

Daar was ook wee vir dié wat eiewys was en nie bereid was om vir die Here te luister nie (v.21, 24, Sp.3:7, 12:15, 16:18, 26:12, 16, 28:11, Rm.12:16).

 

[6] Onreg

Wee het gewag op dié wat dapper helde was wanneer dit by wyn en sterk drank kom (v.22, 11).  Hulle het mekaar ‘gedare’ om te kyk wie die sterkste drank kan drink.  So het hulle gewys dat hulle ‘regte manne’ is.  Maar in hulle besope toestand het hulle die gereg verdraai (v.23).  Vir ‘n groot som drankgeld het hulle die skuldige persoon vrygelaat, en die onskuldige van sy regte ontneem (v.23, Eks.23:8, Sp.17:15).

 

[7] Dood

Omdat hulle die Heilige God se Woord en wet verag het, sou die vlamme van sy oordeel hulle soos droë gras en stoppels verteer het (v.24).  Hy sou die wingerd tot aan sy wortels vernietig het, sodat die bloeisels nie vrugte voortgebring het nie (v.24).

 

God se woede sou soos ‘n vuurhoutjie by petrol teen hulle ontvlam het; dit sou hulle soos ‘n aardbewing geskud het (v.25, Jer.4:24, Nah.1:5).  Hy sou hulle met ‘n regter vuishou geslaan het (v.25).  Die oortreders se lyke sou soos rommel in die strate gelê het, en selfs ná dit sou Hy nie die uitgestrekte arm van sy toorn teruggetrek het nie (v.25, 9:12, 17, 21, 10:4).

 

In sy soewereiniteit oor die nasies sou Hy sy banier vir hulle gewaai het en gefluit het, sodat hulle van die eindes van die aarde af teen God se uitverkore volk gekom het (v.26, 7:18, Dt.28:49).  Volgens Jesaja was Israel se vyande:

 

  • So vinnig soos ‘n warrelwind (v.26, 28).
  • Wakker, dodelik en slaggereed (v.27-28).
  • Instaat om sonder rus aan te hou veg (v.28).
  • Aggressief soos sterk jong leeus wat brul en grom as hulle iets gevang het (v.29).
  • Angswekkend soos reuse branders op die see en donker wolke wat die son uitblok (v.30, 8:22). Daar was nie ‘n enkele straal van hoop nie.

 

Watse lesse leer ons uit Jesaja 5?  Moenie soos Israel dink dat jy aan die Here behoort as jy nie die goeie vrug van bekering dra nie.  Dit is tog die vrug van goeie werke wat wys of iemand se geloof eg is, en of hy gered is of nie (Jk.2:14-26).  Jesus het ook gesê dat jy die boom aan sy vrugte sal ken, en dat dié wat sy lering uitvoer en die wil van die Vader doen, waarlik gered is (Mt.7:20-27).

 

Volgens Petrus kan jy weet of God jou gekies en geroep het, as jou geloof die goeie en gesonde vrug van gehoorsaamheid voortbring (2 Pt.1:10, 5-9).  As die Wingerd se lewensap deur jou vloei, kan jy nie anders as om die vrug van ware bekering te dra nie (Jh.15:1-8).

 

Jou eenheid met die Ware Wingerd sal gesien word in die feit dat jy geestelik groei; dit sal gesien word in karaktertrekke soos morele opregtheid, ‘n persoonlike kennis van God, selfbeheersing, volharding, ‘n toegewyde lewe, ‘n toegeneentheid [Eng. ‘affection’] tot ander Christene, liefde vir God en jou naaste, blydskap in die Here en vrede met Hom, geduld, vriendelikheid, goedhartigheid, getrouheid en sagmoedigheid (2 Pt.1:5-8, Gal.5:22).

 

Iemand wat die suur druiwe van Jes.5 en ander sulke gedeeltes dra, wys dat hy nie gered is nie.  Te veel mense maak hulle uiterlike verbintenis tot die kerk die termometer waarvolgens hulle meet of hulle hemel toe gaan of nie:  die doop, lidmaatskap, tiendes, kerkbywoning, verkiesing tot die amp van ouderling of diaken, ens.

 

Hierdie mense se leefstyle wys egter dat hulle nie die Here ken nie, en dat hulle nie die eerste ding van Christenskap verstaan nie.  Vir hulle gaan die lewe oor geld en plesier, en nie oor die Here nie (v.8-12).  Hulle is slawe van sonde, en hou nie daarvan dat die Bybel vir hulle sê hoe hulle moet lewe nie – hulle wil self besluit (v.18, 20).  Hulle lewe asof daar nie ‘n oordeelsdag gaan wees nie (v.19).

 

Hulle is eiewys, sodat hulle hulle eie koppe volg (v.21).  Hulle aanvaar nie die raad van ander nie, of dit nou hulle ouers, ander gesagsfigure, of mense met meer lewenservaring as hulle is.  Jy sal hulle nie by ‘n sosiale geleentheid sien sonder ‘n glas wyn of sterk drank in hulle hande nie; hulle oë is gedurig rooi van al die drank (v.11, 22).  Hulle gee en vat omkoopgeskenke (v.23).

 

Ons kan seker nog baie ander sondes noem, maar die punt is eenvoudig dat hierdie mense nie vrug dra nie, omdat hulle nie deur geloof aan die Wingerd geheg is nie.  Hulle mag dalk uiterlik met Hom assosieer, maar innerlik vloei sy lewensap nie deur hulle nie (Jh.15:1-8).  Die Heilige Gees woon nie in hulle om die vrug van bekering te produseer nie (Gal.5:16-26).

 

Christus se woorde het nie diep wortels in hulle harte nie, en daarom kan hulle nie vrug dra nie (Jh.15:7).  Die Bybel verveel hulle, en gebed is nie ‘n gereelde deel van hulle lewens nie (Jh.15:7).  Wanneer die Boer hulle snoei, val hulle weg – hulle groei nie geestelik nie (Jh.15:2).

 

Omdat hulle dan vrugtelose ongelowiges is, sal God die takke van hulle lewens afbreek en dit in die vuur gooi (v.24, Jh.15:6).  Moet dan nie soos hulle wees nie, maar bekeer jou.  Vra dat die Heilige Gees deur wedergeboorte die saad van Christus se lewe in jou hart sal plant.  Glo dat Hy aan die kruis die wyn van sy bloed gestort het om jou sonde weg te was.  Spandeer dan die res van jou aardse en hemelse bestaan in soete gemeenskap met die Wingerd.

 

As jy dít doen sal jy nie vrugte dra wat uiterlik mooi lyk, maar van polystyrene gemaak is nie.  Die trosse van jou lewe sal so groot en swaar wees soos Num.13 se druiwe wat die spioene aan ‘n paal vasgemaak het om dit op hulle skouers te dra.  Die goeie vrugte wat jy dra sal die Vader verheerlik (Jh.15:8).

 

[1] Hedonisme verwys na mense wat vir plesier lewe.

[2] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, p.71