Die beste troos in beproewing

Eagle Soaring

Waaroor gaan die top-verkoper boeke in Christelike boekwinkels?  Nie oor God nie, maar oor hoe jý ‘n beter mens kan wees.  Martyn Lloyd-Jones het dit reg gehad: ‘Our thoughts revovle around ourselves.  We think we are the centre of the universe.  But we are not, my friends.’[1]

 

Jesaja se benadering om ons in beproewing te troos is heeltemal anders as moderne Christenskap s’n.  Jes. 40 begin nie by mense nie, maar by God.

 

  1. God se vergifnis (v.1-2)

Soms praat mense van koffie as boeretroos.  Maar as jy sonde in jou lewe het sal die beste koffie jou nie troos nie.  Net die Here kan.  Sy troos is so goed dat Hy dit ‘n eeu voor 39:5-7 se beproewing voorspel het: “Troos, troos my volk, sê julle God.” (v.1).

 

Jesaja se herhaling van die woord ‘troos’ wys dat die Here ‘n God van vertroosting is (v.1, Joh. 14:16, 2Kor. 1:3).  Ons het God se troos in die Messias en sy vergifnis leer ken (v.1-3, Luk. 2:25).

 

Jerusalem het teen die Here gesondig, maar Hy het saggies tot haar hart gespreek (v.2, Hos. 2:13).  Dit is hoe die Here sondaars na Hom toe trek.  ‘n Puritein genaamd William Gurnall (1617-1679) het gesê: ‘Sondaars word nie met die klippe van harde en uitdagende woorde in Christus in gesmyt nie, maar met sagte vermanings wat die hart smelt word hulle na Hom toe getrek.’[2]

 

Wat het die Here vir sy volk gesê?  Juda se stryd met Babilon was verby, maar haar stryd met die Here ook (v.2).  Met die koms van die Messias sou die Here met haar versoen raak en haar sonde vergewe.  Sy het uit die Here se hand dubbel ontvang vir al haar sondes (v.2).  Dit beteken nie dat Hy haar dubbel sou straf nie.

 

Die Hebreeuse woord [kephel] beteken ‘duplikaat’ of ‘om dubbel te vou’.[3]  Jesus se kruisdood was m.a.w. genoeg om sy volk se sonde te vergewe.  Daar is nie ‘n sonde wat Hy nie kan vergewe nie.  ‘The deepest sin can’t rise above Calvary’s love.’ (Steve Green).  “waar die sonde meer geword het, het die genade nog meer oorvloedig geword” (Rom. 5:20).  Vat dan die sonde wat jou so pla na Jesus toe dat Hy dit kan vergewe.

 

  1. God se heerlikheid (v.3-5)

Richard Wurmbrand (1909-2001) was ‘n Roemeense Christen wat vir sy geloof vervolg is.  Hy was vir 14 jaar in die tronk.  Hy vertel hoe hy God se heerlikheid in die tronk beleef het.  ‘Ek het nog nie iets mooier in my lewe gesien nie,’ het hy gesê.[4]

 

Dít is die heerlikheid waarmee Jesaja die volk bemoedig het.  Johannes die Doper het in die woestyn gepreek dat mense hulle moet bekeer en vir die Messias se koms moet voorberei (Matt. 3:1-6).  Hy was as’t ware die boodskapper wat voor die Koning uithardloop om slaggate op te vul en hindernisse uit die pad te verwyder (v.3-4).

 

Johannes het aangekondig dat Jesus die Here en God van Jes. 40:3 is!  In sy Persoon, lering, wonderwerke, kruisdood, opstanding, hemelvaart en wederkoms sou mense God se heerlikheid sien (v.5, Ps. 24:7-10, Hab. 2:14, Matt. 17:2, 25:31, Luk. 9:32, Joh. 1:14, 2:11, 11:40, 17:1, 2Kor. 3:18, 4:4-6, Heb. 1:3, Op. 1:12-17).

 

As ons die Here vra sal Hy sy belofte vervul en hierdie heerlikheid vir ons wys (v.5).  Dit sal miskien nie dadelik jou beproewing wegvat nie, maar dit sal jou help om dit beter te hanteer.  Wat my betref hardloop ons te gou na beraders toe.  Ek is nie teen berading nie, maar glo dat ons eers die Here moet vra om sy heerlikheid vir ons te wys.  As dit gebeur sal jou beproewing nie vir jou soos ‘n berg lyk nie (v.4), en sal ons ook met die regte ingesteldheid na die berader toe kom.

 

  1. God se Woord (v.6-8)

Omtrent ‘n maand gelede toe staan ek en die buurman op die sypaadjie en gesels.  Ek het gister gehoor dat hy oorlede is.  Ons heerlikheid is nie soos die Messias s’n nie, maar is soos gras en veldblomme wat verdor en verlep (v.6-7).  As God se asem oor ons gaan sterf ons (v.7, 24).

 

God se Woord daarenteen bly vir ewig (v.8, Matt. 5:18).  Sy belofte om sy volk te vergewe kan nie faal nie (v.2).  As jy hierdie ewige Woord glo sal jy ook vir ewig lewe (1Pet. 1:23-25).  Leef vir dit wat ewig is en nie vir tydelike rykdom en plesiere nie (Matt. 6:19-20, 1Kor. 7:31, 1Joh. 2:17, Jak. 1:10-11).  ‘Only one life, it will soon be past; only what’s done for Christ will last’ (C.T. Studd).

 

  1. God se arm (v.9-11)

As jong seuns het ons arm gedruk om te kyk wie die sterkste is.  Maar hoe sterk is die Here se arm?  “Het jy dan ‘n arm soos God?” (Job 40:4).  Hy is die onoorwonne kampioen van die heelal; niemand kan Hom wen nie.  En Hy is ons God.

 

Jerusalem of Sion moes van ‘n berg af vir die ander stede in Juda skreeu dat hierdie God hulle sou herstel (v.9).  Sy moes ook die goeie nuus van die Messias se vergifnis aankondig (v.9, 2).  Die goeie nuus of evangelie het inderdaad van Jerusalem af na die res van die land en wêreld toe versprei (2:3, Luk. 24:47, Hand. 1:8).

 

Juda se magtige God sou met sy sterk arm oor haar vyande triomfeer (v.10).  Die magtige Messias of arm van die Here (9:5, 52:10, 53:1) sal kom om sy kinders te beloon en sy vyande te vergeld (v.10, Rom. 2:6-11).

 

Hierdie selfde magtige arm laat God se skape wei, tel die lammers op, en lei dié wat swak is (v.11).  Wat ‘n troos is dit nie in beproewing nie?  Ek is nie verbaas dat Ps. 23 baie mense se gunsteling hoofstuk in die Bybel is nie (veral op grafstene en begrafnisse).  As die Herder van v.11, Ps. 23 en Joh. 10 jóú Herder is, het jy niks om te vrees nie.

 

  1. God se grootheid (v.12-26)

In C.S. Lewis se Chronicles of Narnia vra die heks vir Aslan die leeu hoe sy met sekerheid kan weet hy sal sy belofte hou.  Ewe skielik brul hy sodat sy op haar agterstewe beland.

 

Hoe kon Juda weet dat God die beloftes van v.1-11 sou hou?  Want Hy is die God van v.12-26.  Hy het die oseane, riviere, damme, mere en ondergrondse water in die holte van sy hand afgemeet (v.12).  Hy het die ‘oneindige’ hemelruim met sy handbreedte afgemeet (v.12).

 

Hy het die sand van die woestyne, strande en seebodem in ‘n skaal gemeet (v.12).  Hy het die magtige Himalayas, Rotsgebergtes, Andes, en ander berge saam met die heuwels in ‘n skaal geweeg (v.12).  En wat is nou weer die beproewing waaroor jy stres?

 

God is ‘n oneindige Gees (Ps. 139:7-8, Jer. 23:23-24, Joh. 4:24) en kan nie soos die skepping gemeet word nie (v.13, Heb. tâkan).  Hy is oral in sy volheid teenwoordig.  Hy het nie afmetings nie.  ‘n Puritein uit die 1600’s het gesê: ‘God se senter is orals en sy omtrek nêrens.’[5]

 

Ons kan Hom ook nie raad gee nie (v.13).  Die Babiloniërs se skepper god Marduk kon nie sonder Ea se raad skep nie.[6]  Die ware God is nie so nie en het geskep sonder iemand se insette (v.13-14).  Sy kennis is oneindig en perfek; niemand kan Hom iets leer of vir Hom insig gee nie (v.14, Ps. 139:17-18, 147:5).

 

John Piper sê van sy kennis: ‘[it] makes the Library of Congress look like a matchbox, and all the information on the Internet look like a little 1940’s farmers’ almanac, and quantum physics – and everything Stephen Hawking ever dreamed – seem like a first grade reader’.[7]

 

En dan wil ons vir die Here sê hoe Hy ons probleme moet oplos.  In ons era van wetenskap, tegnologie, filosofie, Google, ens. dink ons ons weet baie, maar eintlik weet ons niks.  Ons verstand is klein en beperk.

 

Daarom is dit ook dom om die Here te probeer uitwerk.  Ek ken twee baie intelligente mense (‘n dokter en ‘n ingenieur) wat alewig besig is om die Here te probeer uitwerk: sy alomteenwoordigheid, ewigheid, almag, ens.  Maar is dit nie beter om saam met Dawid te sê: “O Here, my hart is nie hoog en my oë nie trots nie; ook wandel ek nie in dinge wat vir my te groot en te wonderbaar is nie.” (Ps. 131:1)?

 

Laat vaar jou trots.  Jy ken nie eers 1% van die kennis wat bestaan nie.  Wat weet jy van die wêreld se tale en grammatika, die visse van die see, al die insekte, voëls en diere, die geskiedenis, die menslike liggaam, DNA, kulture, wetenskap, biologie, die sterre, engele, demone, die Bybel, die getal van mense se hare, die sand, die sterre, en God se gedagtes?

 

Almal van ons se kennis saam is soos ‘n enkele sonstraal s’n teen die triljoen x triljoen x triljoen… sonne van God se oneindige kennis.  Ons roem gans te maklik oor ons sandkorrel-grootte kennis wat buitendien van Hom af kom (Spr. 2:6, 1Kor. 4:7).  Berus jou eerder daarby dat God alles weet en dat Hy sal doen wat reg is (v.14).

 

‘Maar wat van my beproewing?’ wou Juda weet.  ‘Wat van die nasies wat teen my is?’  Wat daarvan?  Die nasies is ‘n druppel in die emmer, stof wat die skaal nie eers ‘n millimeter laat roer nie, niks en minder as niks (v.15, 17).  En wat kan ‘n druppel doen aan die God wat die oseane in sy hand afmeet; kan ‘n stoffie Hom seermaak wat die eilande soos stof tussen sy twee vingers optel (v.15, 12)?

 

En as die nasies niks teen die Here kan doen nie, wat van die individu by jou skool of werk wat dinge vir jou moeilik maak?  Moet jou nie verder daaroor bekommer nie, maar gee dit vir die Here (1Pet. 5:7).

 

Laat God se grootheid jou ook help om van jouself te vergeet: jou sg. goeie selfbeeld, jou selfbejammering, jou begeerte om erken te word, jou obsessie met jouself op Facebook, ens.

 

Jy is niks voor die Here nie en kan ook nie genoeg offers bring om sy guns te wen nie (v.16, Job 35:7, Hand. 17:25).  Slegs Hy kon die offer van oneindige waarde voorsien om ons met Homself te versoen (Jes. 53).  Sonder Jesus se kruisdood is daar vir ons geen hoop nie.  Wat jy het en is, is alles a.g.v. Hom.

 

Moet Hom dan nie met ander gode vergelyk nie (v.18).  Hy is een van ‘n soort, heilig en uniek (v.18, 25).  Hy is in ‘n klas van sy eie; daar is nie ‘n ander God soos Hy nie.  Logika sê vir jou dat daar nie twee oneindige en ewige gode kan wees nie.  Om die waarheid te sê kan daar glad nie ‘n ander god wees nie: “Ek is die HERE, en daar is geen ander nie; buiten My is daar geen God nie” (45:5).

 

Moet dan nie TBN se onsin glo wanneer hulle sê dat ons klein gode is nie.  Moet ook nie vir Allah, Vishnu, Krishna, of ander sg. gode in dieselfde asem as Jesus Christus noem nie.

 

Juda het van die Here af weggedraai om afgode te aanbid.  Maar hoe is ‘n houtbeeld wat iemand gemaak en met goud en silwer oordek het, jou skepper (v.19-20)?  En hoekom het mense in ons tyd die idee dat geld jou maak wie jy is?  Die begeerte na rykdom is niks anders as antieke afgodery nie (Matt. 6:24).

 

Van die begin af is dit duidelik dat die Here alles gemaak het (v.21, Rom. 1:19-21).  Hy sit as Koning bo die sfeer van die aarde om daaroor te heers en dit in stand te hou (v.22).  Hy strek die hemelruim uit soos ‘n gordyn of ‘n tent (v.22).  Vanuit sy verhewe posisie lyk die bewoners van die aarde soos sprinkane op ‘n grasperk (v.22).

 

Voor die Koning van die hemel is aardse regeerders soos Jacob Zuma en Robert Mugabe niks (v.23, 17, Joh. 19:10-11).  Hulle is soos plantjies wat sopas gesaai is en skaars wortel geskiet het: hulle vrek as die Here op hulle blaas en is soos stoppels wat in ‘n stormwind wegwaai (v.24, 6-8, Ps. 1:4, 35:5).  Moet Juda dan die koning van Babilon vrees, of sal ons paniekerig raak as Julius Malema in die Here se ore raas?

 

Vrees Hom wat die sterre met sy asem en vingers gemaak het, wat hulle getal bepaal, wat aan elke ster sy naam gee, en wat hulle in die lug hou dat hulle nie koers verloor nie (v.26, Ps. 8:4, 33:6, 147:4-5, Heb. 1:3).

 

Kyk minder op jou selfoon, staan onder ‘n uitgestrekte hemel koepel en besef dat God groter is as wat jy gedink het en jy kleiner.  Moet egter nie soos Juda en Babilon die sterre aanbid nie (47:13, Deut. 4:19); moenie in die Huisgenoot kyk wat die sterre oor die toekoms sê nie, maar aanbid die Een wat die sterre gemaak het (v.26).

 

  1. God se mag (v.27-31)

James se pa is ‘n biljoenêr.  Toe die atletiek seisoen aanbreek toe sê die afrigter dat elke kind die volgende dag R5 skool toe moet bring.  James was bang dat hy nie die geld sou hê nie.

 

Grap jy?  Nee, want dit is presies wat ons met die Here doen.  Al is Hy die God wat ek hierbo beskryf het, dink ons soos Juda dat Hy ons vergeet het (v.27, 49:14).  Maar sal Hy wat die sterre se name onthou sy kinders s’n vergeet?  Het Hy van Juda in Babilon vergeet?  Of vergeet Hy van jou soos ‘n vrou haar kos op die stoof vergeet?

 

Eintlik is daar nie ‘n goeie rede om kleingelowig en depressief te wees nie.  As die Here sterflik en veranderlik was het jy ‘n verskoning gehad, maar Hy is nie.  Hy is nie soos veldblomme en gras nie (v.6-8), maar is ewig (v.28, Eks. 3:14, Ps. 90:2, 102:28).

 

Volgens v.28 het Hy die eindes van die aarde geskep (ook Babilon).  Sy krag kan nie opraak nie; Hy is onveranderlik (v.28, Mal. 3:6, Heb. 13:8).  Selfs wanneer Hy vir ons krag gee het Hy nie minder krag nie (v.28-31).  Ons kan nie die dieptes van sy verstand peil nie (v.28, Rom. 11:33).

 

Benodig jy krag in jou beproewing; voel jy fisies, geestelik en emosioneel uitgeput (v.29-30)?  Vra die Here om jou krag te vermeerder (v.29, 31).  Wag deur gebed op sy beloftes en glo dat Hy vir jou bonatuurlike krag sal gee, sodat jy soos ‘n arend is wat met min moeite bo die aarde sweef (v.31, Ps. 27:14, 103:5, 130:5-6).

 

Met die Here se krag kan jy aanhou, selfs as die stryd so hard soos ‘n maraton is, of so aanhoudend soos iemand wat ver moet loop (v.31): “Ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee.” (Fil. 4:13).

 

Moenie vergeet dat Jesus die God van Jes. 40 is nie.  Die Herder wat jou in sy arms dra is die God wat die skepping afgemeet het in sentimeters en gramme.  Die Messias met spyker merke in sy hande is die God wie se hande die heelal en oseane afgemeet het.  Dit is ook hierdie hande wat jou deur jou beproewing lei, sodat jy in die toekoms sal getuig van “die goeie hand van my God oor my” (Neh. 2:8).

 

[1] Martyn Lloyd-Jones, The All-Sufficient God, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 2005, p. 83

[2] Vry vertaal uit Iain Murray, Pentecost – Today?, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1998, p. 102 n. 1

[3] James Strong, Strong’s Hebrew and Greek Dictionaries, 1890, Public Domain, H3718; Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1993, p. 299

[4] Richard and Sabina Wurmbrand: The Underground Pastor and his Wife (DVD)

[5] Vry vertaal uit Thomas Watson, A Body of Divinity, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1958, 1965 (1692), p. 46

[6] Motyer, Ibid., p. 303

[7] John Piper & Justin Taylor (Ed.), Sex and the Supremacy of Christ, Crossway Books, Wheaton: Illinois, 2005, p. 39

Die soort gebed wat beantwoord word

Praying hands on Bible

Hoe moet dit wees om ‘n knievervanging te kry omdat jy so baie gebid het, en nie a.g.v. ou ‘n rugby besering of ‘slytasie’ nie?  John Welch het so baie gebid dat sy knieë so hard soos ‘n bees se horings was.[1]  Op Martin Holdt se begrafnis het sy dogter gesê dat daar eelte op haar pa se elmboë en knieë was omdat hy so baie gebid het.

 

Volgens oorlewering het Jakobus so baie gebid dat sy knieë so hard soos ‘n kameel s’n was.[2]  In hierdie kort brief maak hy drie keer melding van gebed (1:5-8, 4:2-3, 5:13-20).  Vandag wil ek op Jak. 5:13-16a fokus en in die volgende preek op v.16b-20.

 

  1. As jy ly (v.13a)

As ek reg onthou het Joel Beeke die volgende storie vertel.  ‘n Eeu of wat gelede het ‘n klomp predikante van hulle goeie vroue gepraat.  Een van hulle het ‘n slegte vrou gehad en kon nie saam praat nie, maar het gesê dat dit hom dryf om sewe keer ‘n dag te bid.

 

As jy ly moet jy nie oor jou omstandighede kla nie, maar bid (v.13).  Sê vir die Here as iemand jou sleg behandel, as jou baas jou nie betaal nie, of as jy deur ‘n ander beproewing gaan (1:1-2, 2:5-6, 5:1-11).  Hy weet al klaar (Matt. 6:8), maar wil hê dat jy vir Hom moet sê.

 

Prys die Here in jou beproewing (1:2, Hand. 16:25); dank Hom dat dit nie langer sal duur as wat Hy beskik het nie en dat Hy dit vir jou voordeel sal uitwerk (Job 23:14, Rom. 8:28, 1Tess. 5:18).  Bid vir wysheid om jou lyding reg te hanteer (1:5), bely alle sonde wat die Here vir jou uitwys (v.16a), bid vir krag om staande te bly, en vra die Here om jou uit te help.

 

  1. As jy bly is (v.13b)

Dit klink voor die hand liggend dat mense die Here sal prys as dinge met hulle goed gaan en hulle bly is, maar dit is nie altyd so nie.  Party mense bid as hulle ly (v.13a), maar prys hulleself, hulle geld, die dokter, Donald Trump, die DA, of iemand anders as dit met hulle goed gaan.

 

Dit is nie hoe die Here dit wil hê nie: “Is iemand opgeruimd? Laat hom psalmsing.” (v.13b).  Erken dat die goeie dinge in jou lewe van God af kom (1:17, 1Kor. 4:7).  Laat daar ‘n lied in jou hart wees, en maak seker dat dit nie Hansie Slim of een van Kurt Darren se liedjies is nie.  Prys die Here as Hy vir jou werk gee, jou rug beter maak of jou kind red.

 

  1. As jy siek is (v.14-15a)

Ons het al ‘n paar keer hierdie verse in ons gemeente toegepas; ek het ook al gesien hoe ander gemeentes dit doen.  Dit het egter net in twee gevalle gewerk.  Hoekom?

 

Ons en die ander gemeentes het die verse verkeerd verstaan en toegepas.  Hoe so?  Ons het dit op siek ongelowiges toegepas en op enige siek gelowige.  Die ander gemeentes het die siek mense tydens die erediens vorentoe geroep, hulle met olie gesalf en vir hulle gebid.

 

Natuurlik kan ‘n mens vir siek ongelowiges en enige siek gelowige bid.  Dit is ook nie verkeerd om tydens die erediens vir siek mense te bid nie.  Maar dit is nie wat Jakobus bedoel nie.  Hier gaan dit spesifiek oor ‘n gelowige wat siek is, en nie oor ongelowiges wat die kerk besoek nie: “Is daar iemand siek onder julle?” (v.14).

 

Verder gaan dit nie oor enige siek gelowige nie.  Die Griekse woorde in v.14-15 [astheneō en kamnō] praat van iemand wat fisies en emosioneel uitgeput is.  Die persoon kan nie kerk toe kom nie, en vra daarom dat die ouderlinge na hom toe kom (v.14).  Hy vra húlle om te bid, omdat hy nie eers die krag het om dít te doen nie (v.14).  Die feit dat hulle oor hom bid (v.14) en die Here hom oprig (v.15), impliseer dat hy plat op sy rug lê en nie kan opstaan nie.  Jak. 5:14-15 geld dus nie vir ‘n siek gelowige wat self sy inkopies kan doen en kerk toe kom nie, maar vir een wat bedlêend is.

 

Hy moet die ouderlinge laat roep en nie net die predikant nie (v.14).  ‘n Diaken kan vir die siek persoon medisyne of kos vat (Hand. 6:1-7), maar die ouderlinge is herders wat sy na siel moet omsien en vir hom moet bid (v.14, Eseg. 34:4, 1Pet. 5:1-3).

 

Die siek persoon se behoefte om die ouderlinge te sien moet van sy kant af kom (v.14).  Dit wys dat hy God se Woord glo en gesond wil word.  As die ouderlinge by die sieke se huis of hospitaal bed aankom, moet hulle vir hom bid en hom met olie salf (v.14).  Wat is die doel van die olie?

 

Omdat olyfolie in die Bybel se tyd as medisyne gebruik is (Jes. 1:6, Luk. 10:34), dink party mense Jakobus bedoel die siek persoon moet sy pille drink.  Medisyne is God se geskenk aan ons en werk nie teen gebed nie, maar saam met dit (2Kon. 20:1-7).

 

Moet dan nie dink dat dokters, hospitale en medisyne ongeestelik is nie.  Maar aan die ander kant moet jy nie van een dokter na die volgende toe spring en elke liewe medisyne onder die son probeer terwyl jy v.14-15 ignoreer nie.  Sonder Jesus is jou huisdokter, snydokter en medisyne ‘n nul op ‘n kontrak; dit beteken niks (2Kron. 16:12, Luk. 8:43).

 

En tog is ek nie oortuig dat die olyfolie in v.14 van medisyne praat nie, aangesien Jakobus geweet het dat dit nie vir elke siekte werk nie.  Wat my betref het die olie ‘n simboliese betekenis soos in Mark. 6:13 toe die apostels mense met olie gesalf en hulle genees het.

 

Die olie wys dat God die sieke vir spesiale genade, gebed en guns afsonder.  Ons glo nie dat die krag in die olie lê nie, net soos wat ons nie glo dat die modder of spoeg in Joh. 9:6 die blinde man laat sien het nie.  Die krag lê in die Here wat ons gebede verhoor.

 

Dit is hoekom die ouderlinge nie net die sieke salf nie, maar dit in die Naam van die Here (as sy verteenwoordigers) doen (v.14).  Dit is asof Hy self by die persoon se bed is om hom te genees (Hy is inderdaad!).

 

Die ouderlinge moet glo dat Hy die sieke sal, kan en wil genees.  As hulle aan sy getrouheid, gewilligheid en krag twyfel, moet hulle nie iets verwag nie (1:6-7).  Maar as hulle die gebed van geloof bid sal die Here die sieke genees (v.15).

 

Wat is die gebed van geloof?  Dit gaan nie oor hoe groot jou geloof is nie, maar oor hoe groot die God is in wie jy glo.  Glo jy dat Hy groot, almagtig, goed en getrou is?  Glo jy dat Hy jou gebede kan en sal beantwoord?

 

Om met geloof te bid beteken dat jy sonder twyfel weet die Here gaan jou beantwoord.  Jy weet m.a.w. vooraf dat Hy jou gebed verhoor het en dat jy sal ontvang waarvoor jy vra: “Alles wat julle in die gebed vra, glo dat julle dit sal ontvang, en julle sal dit verkry.” (Mark. 11:24).  Dit is wat dit beteken om volgens God se wil en in sy Naam te bid: jy vra omdat Hy iets belowe het (Joh. 14:13-14, 15:7, 16, 16:23-24, 1Joh. 5:14-15).

 

Jy kan uit die Bybel weet as die Here iets belowe het, maar hoe weet jy of Hy vir jou iets gaan gee wat nie in die Bybel staan nie?  Hy belowe tog nie dat Jan gesond gaan word nie?  In Stuart Olyott se boek Something Must Be Known and Felt, wys hy hoe ‘n mens God se wil in sulke gevalle kan ken.

 

[Verskoon asb. dat ek illustrasies uit my persoonlike ervaring gebruik, maar as ek gelykenisse vertel sal party mense dink dat hierdie dinge nie regtig gebeur nie.  Ek is ‘n streep teoloog of ‘cessationist’ wat glo dat gawes soos profesie na die tyd van die apostels uitgesterf het.

 

En tog het ou skool streep teoloë soos Charles Spurgeon nie soos vandag s’n geglo dat die Heilige Gees ons nooit op subjektiewe maniere lei nie (sien b-e hieronder).[3]  Waar die Heilige Gees ons egter subjektief lei moet ons dit aan die objektiewe waarheid van die Woord meet.  As die ‘gees’ wat ons lei met die Bybel bots, is dit nie die Heilige Gees nie maar ‘n vals gees.  Die subjektiewe leiding van die Gees kan nooit die Bybel vervang nie].

 

[a] Die Heilige Gees herinner jou aan Bybelse beloftes waarvan jy skoon vergeet het.  Bring hierdie beloftes in gebed na die Here toe: “Julle wat die HERE herinner aan sy beloftes—moenie rus nie en laat Hom nie met rus nie, totdat Hy…” (Jes. 62:6-7).  Vra die Heilige Gees om jou aan die Woord te herinner wanneer jy bid, en strek deur gebed die hand geloof uit om aan God se getrouheid, gewilligheid en krag vas te hou.

 

[b] Soms sal die Here ‘n persoon, behoefte of saak op jou hart lê.  Dit sal so swaar op jou weeg dat jy nie anders kan as om daarvoor te bid nie.  Ek het ‘n berading-kursus geloop en R1000 nodig gehad vir boeke.  Ek het vir niemand gesê nie, maar die saak voor die Here gelê.

 

‘n Ruk later toe kom daar ‘n vreemdeling by die kerk aan (dit was ‘n weeksdag).  Dit was iemand wat my by ‘n begrafnis hoor preek het.  ‘Ek glo die Here wil hê ek moet hierdie koevert vir jou gee,’ het sy gesê.  Daar was R1000 in.  As dit nie die Here was wat dit op haar hart gelê het nie, wie was dit?

 

[c] Die Here bring nuwe gedagtes na jou toe.  Ek was eendag besig om te bid toe ek skielik aan ‘n tannie in ons gemeente gedink.  Ek het vir haar gebid.  ‘n Dag of wat later toe bel sy my.  Toe ek vir haar gebid het, het sy ‘n krisis beleef.  Die Here het dit opgelos.

 

[d] God se voorsienigheid (wat die wêreld ‘geluk’ noem) bevestig soms dat jy vir iets of iemand moet bid.  Op een of ander manier kom jy by Kallie uit toe jy vir Hannes bel.  Jy het drie jaar laas met hom gepraat en vind uit dat hy jóú wou bel, maar nie jou nommer gehad het nie.  Hy vertel jou van sy situasie.  Jy bid vir hom en hoor later dat die Here sy krisis opgelos het.

 

[e] Partykeer gebeur iets buitengewoon waarvoor jy nie gesoek het nie.  Op Saterdagnag 12 April 1856 het Spurgeon erg met sy preek gesukkel.  Hy het die Here vir lig gevra, maar niks het gebeur nie.

 

Sy vrou het voorgestel dat hy gaan slaap en baie vroeg opstaan.  Hy het haar gevra om hom wakker te maak.  Êrens na middernag het hy in sy slaap gepraat.  Mev. Spurgeon het wakker geword en gehoor dat haar man sy teks in sy slaap preek.  Sy kon dit nie neerskryf nie, en het die belangrike punte oor en oor vir haarself gesê.  Toe hy wakker word het sy hom vertel wat gebeur het.  Hulle het die Here saam gedank.[4]

 

Die Here gee nie nuwe openbarings nie (Op. 22:18-19), maar dit is ‘n feit dat Hy soms op buitengewone maniere ons gebede beantwoord en selfs in ons slaap (of op ander vreemde maniere) vir ons wys waarvoor ons moet bid.

 

Iemand in ons gemeente het onlangs so iets met my gedeel.  Ek het my verstom oor hoe die Here ons in ons slaap troos, bemoedig, waarsku en leer.  Die Woord van God kom inderdaad in die dag en in die nag na ons toe (Ps. 16:7, Spr. 6:21-22).

 

Ons moet egter nie die buitengewone najaag nie, en dit altyd aan God se Woord en volwasse gelowiges toets (Spr. 11:14, Hand. 16:9-10, 2Pet. 1:18-19).  As jy weet dat dit die Here se wil is, kan jy met vrymoedigheid daarvoor bid.  As jy onseker is kan jy Hom vra om sy wil vir jou te wys, sodat jy daarvolgens kan bid en seker kan wees van ‘n antwoord.

 

Dít is die gebed van geloof waarvan Jakobus in v.15 praat.  Waarvoor het jy geloof?  Glo jy dat die Here vir jou die nodige R500 sal gee?  Bid dan daarvoor.  Glo jy dat Hy iemand sal stuur om jou ou tent vir hierdie bedrag te koop?  Bid daarvoor.  Om volgens jou geloof te bid en ‘n antwoord te verwag is heeltemal Bybels (Matt. 9:28-29, 20:32-34).  In die ou dae het mense soos John Welsh, George Müller en Hudson Taylor het dit persoonlik ervaar.[5]

 

Jy moet egter eers reddende geloof hê voordat jy die gebed van geloof kan bid (Heb. 11:6).  Hoe kry jy dit?  Jy moet besef dat jy verlore is.  Jou luiheid, selfliefde, ondankbaarheid, murmurering, selfbejammering, kort humeur, oneerlikheid, onbetroubaarheid, ongeduld, hoogmoed en ander sondes staan die Here nie aan nie; Hy haat dit.

 

Eers as jy reddende geloof het kan jy in ‘n regte verhouding met Hom staan.  Vra Hom daarvoor; Hy sal dit vir jou gee (Ef. 2:8, Fil. 1:29).  Jy sal weet as jy dit het: jy sal glo dat Hy sy Seun gestuur het om jou te red, jy sal glo dat Jesus die ware God is wat mens geword het, dat Hy ten volle God en mens is, dat Hy aan die kruis die straf vir ons sonde gedra het, dat Hy op die derde dag opgestaan het uit die dood.  Jy sal in Hom glo om jou van jou sonde en God se oordeel te red, en jouself aan Hom toevertrou.

 

Om die gebed van geloof te bid moet jy jou hart met die Bybel vul en dit glo.  Hoe meer jy die Skrif ken, hoe meer beloftes het jy om aan vas te hou en hoe meer waarhede is daar waaraan die Heilige Gees jou kan herinner.  Om jou geloof te versterk moet jy ook baie bid.  ‘n Christen wat baie bid sal meer antwoorde sien as iemand wat gebed afskeep (4:2).  En as jy gereeld antwoorde sien sal die Here jou geloof versterk sodat jy nog méér bid.

 

Waar die ouderlinge só bid sal die Here die sieke genees (v.15).  Hy sal hom red van die siekbed waaraan hy ‘vasgeketting’ is; Hy sal hom laat opstaan sodat hy vrylik kan rondloop (v.15).  Moenie kleingelowig en biddeloos wees soos die dissipels nie (Matt. 17:20-21), maar glo dit.

 

  1. As jy gesondig het (v.15b-16a)

Charismatiese predikers sê te maklik vir siek mense dat hulle gesondig het.  Maar die meeste konserwatiewe predikers sê dit nooit.  Die Bybel sê nie dat siekte altyd deur sonde veroorsaak word nie (Job 2:3, 7, 10, Joh. 9:1-3), maar soms is dit die oorsaak (Ps. 38:4, Joh. 5:14, 1Kor. 11:30).

 

In sulke gevalle moet God die persoon vergewe voordat hy genees kan word (v.15b, Mark. 2:1-12).  Om genees te word moet die sieke sy sonde bely (v.16a).  Hy moet dit nie aan die gemeente of ouderlinge bely nie (ons is nie Katolieke nie), maar aan die Here en die persoon teen wie hy oortree het.

 

Om te bely [Gk. exomologeō] beteken letterlik om saam te stem met wat die Here sê.  Moenie jou kort humeur versag en sê dat jy ongelukkig is nie.  Moenie sê dat jou verslawing ‘n siekte is nie.  Moet jou bitterheid regverdig nie.  Moenie jou omstandighede of ander mense vir jou woede blameer nie.  Moenie maak of jou onreinheid nie so erg is nie: ‘Dis nie asof ek…’  Moenie van jou leuens sê: ‘Jammer, ek het dit nie bedoel nie.’  Moenie jou geskinder wegpraat en sê: ‘AS ek iets gedoen het om jou seer te maak is ek jammer’ nie.

 

Bybelse belydenis sê nie ‘ek is jammer’ en loop weg nie.  Dit vra vir vergifnis en wag vir ‘n reaksie.  As jy vir vergifnis vra plaas jy die skuld op jouself en fokus jy nie op die ander persoon se sonde nie.  Dus moet jy ook spesifiek wees: sê wat jy gedoen het en waarvoor jy jammer is.  Erken dat jou sonde die persoon seergemaak het.  Wees gereed om te verander en die negatiewe gevolge van jou sonde te dra (dit wys dat jy regtig berou het).

 

As jy klaar met die persoon reggemaak het, moet jy dinge met die Here regmaak (Matt. 5:23-24).  Opregte belydenis is een van die gebede wat beantwoord word; die Here sal jou vergewe (v.15-16a, 1Joh. 1:9).  As jy die slagoffer van iemand se sonde is, moet jy die Here vra om die persoon te vergewe (v.16a, Gen. 20:7, Job 42:8, 10, Hand. 7:60, 2Tim. 4:16).

 

Dalk moet jy dit vandag doen?  Of miskien moet jy vir iemand vergifnis vra?  Moenie uitstel nie, maar vra die Here om jou te help.  As jy dit gedoen het sal jy die vryheid ervaar van iemand wat vir 8 km in die berge gaan stap het en sy rugsak neersit.  Jy sal weet dat beantwoorde gebed nie maar net ‘n teorie nie, maar ‘n werklikheid.

 

[1] John Howie, The Scots Worthies, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1995 (1870), p. 138

[2] John Foxe, Foxe’s Book of Martyrs, Whitaker House, New Kensington: PA, 1981, p. 10

[3] C.H. Spurgeon, Autobiography: vol. 2, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1973, pp. 59-60.  Wayne Grudem (Ed.), Are Miraculous Gifts for Today? – Four Views, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1996, pp. 201-203

[4] C.H. Spurgeon, Autobiography: vol. 1, The Banner of Truth Trust, Edinburgh: Scotland, 1962, pp. 419-420

[5] Bestel gerus hulle biografieë by Good Neighbours in Randburg of Augustine Bookroom in Pretoria.  Ek lees op die oomblik The Autobiography of George Müller (Whitaker House, New Kensington: PA, 1985) en put baie seën daaruit.

Leer uit ander mense se foute

Learn from mistakes of others 1

Ek het eenkeer vir ‘n ouer Christen gevra hoekom hy so baie in geskiedenis belangstel.  ‘Dit help o.a. dat ek nie die foute herhaal wat ander mense gemaak het nie,’ het hy gesê.  Hy het m.a.w. uit ander mense se foute geleer.

 

Volgens Rom. 15:4, 1Kor. 10:11 is dit ‘n Bybelse beginsel.  Paulus sê: “Want alles wat tevore geskrywe is, is tot ons lering tevore geskrywe… Maar al hierdie dinge het hulle oorgekom as voorbeelde en is opgeskrywe as ‘n waarskuwing aan ons…”

 

Vandag wil ek hierdie beginsel gebruik om uit koning Hiskia se foute te leer.  Maak asb. jou Bybel oop by Jes. 38-39.

 

  1. Hiskia se siekte (38:1-8, 21-22)

‘n Oom wat ek geken het, het eenkeer in die hospitaal beland.  Terwyl hy daar gelê het, het hy van koning Hiskia se siekte gelees: “In dié dae het Hiskía dodelik siek geword; en die profeet Jesaja, die seun van Amos, het by hom gekom en vir hom gesê: So spreek die HERE: Gee bevel aan jou huis, want jy sal sterwe en nie lewe nie.” (38:1).

 

Op grond hiervan het hy gedink hy gaan nie gesond word nie.  Toe hy dit vir sy vrou sê was sy glad nie beïndruk nie.  Hiskia was ook nie bly toe Jesaja die nuus met hom deel nie.  Hoe sal jý voel as iemand vir jou sê om jou familie bymekaar te roep, en vir hulle opdrag te gee oor wat hulle met jou geld en besittings moet doen as jy weg is?

 

Toe Hiskia die slegte nuus hoor het hy sy gesig na die muur toe gedraai en gebid (38:2).  Hy het bitterlik gehuil en by die Here gepleit om sy lewe te spaar (38:3).  Ons sal later sien hoekom hy bang was en nie soos Paulus uitgesien het om by die Here te wees nie.

 

Hiskia het die Here aan sy opregte lewe herinner (38:3).  Hy het inderdaad reg gelewe (2Kon 18:3, 5-6, 2Kron. 31:20-21), maar het ook ernstige foute begaan soos om Egipte se hulp bo die Here s’n te kies (Jes. 30-31).

 

Hiskia was dus verkeerd om te dink dat die Here hom op grond van sy goeie lewe moet verhoor.  Nogtans het die Here sy trane gesien en sy gebed verhoor.  Jesaja was nog nie behoorlik deur die voorhof van die paleis nie, toe die Here hom met hierdie woorde na Hiskia toe terugstuur (38:4, 2Kon. 20:4):

 

“Gaan sê vir Hiskía: So spreek die HERE, die God van jou vader Dawid: Ek het jou gebed gehoor, jou trane gesien; kyk, Ek sal vyftien jaar by jou dae byvoeg” (38:5).  Hiskia was bly toe die Here sy lewe spaar, maar dit het nadelige gevolge gehad.  Sy seun Manasse is kort hierna gebore, en was die slegste koning wat Jerusalem ooit gehad het (2Kron. 32:33-33:1).

 

Die Here het verder belowe om vir Hiskia en Jerusalem uit Assirië se hand te red (38:6).  Saam met 38:1 (“in dié dae”) dui hierdie vers aan dat Hiskia se siekte vóór Assirië se aanval op Jerusalem gebeur het.  Dit is asof Jesaja Assirië se aanval in hfst. 36-37 beskryf, en dan in hfst. 38-39 sê: ‘Kom ek wys vir jou hoekom dit gebeur het.’  Ek sal later hierop uitbrei.

 

Hiskia wou nie ongelowig wees soos sy pa Agas nie, en het daarom vir ‘n teken gevra (vgl. 7:10-14).  ‘Wat is die teken dat die Here my sal genees en dat ek Hom op die derde dag in die tempel sal aanbid?’ het hy gevra (38:22, 2Kon. 20:5, 8).

 

‘Moet die Here die skaduwee op jou pa se sonhorlosie tien trappies vorentoe, of tien trappies agtertoe beweeg?’ het Jesaja gevra (2Kon. 20:9).  ‘Agtertoe asb.,’ het Hiskia gesê (2Kon. 20:10).    Toe Jesaja die Here aanroep het dit so gebeur (37:8, 2Kon. 20:11).

 

Het die aarde agtertoe gedraai, of het die Here die lig gemanipuleer en die skaduwee terug geskuif?  Die teks sê nie vir ons nie.  Hiskia het wel besef dat die Here wat die son beheer (Jos. 10:12-13), hom van sy siekte kon genees.

 

God het hom nie deur ‘n wonderwerk genees nie, maar het deur Jesaja gesê hulle moet medisyne gebruik (38:21).  Hulle het ‘n vyekoek op sy sweer gesit.  Die sweer het waarskynlik ‘n dodelike infeksie veroorsaak.  Gedroogte vye is baie goed om swere te behandel, en help vir meer as 40 ander siektes (kyk gerus op die internet).

 

  1. Hiskia se psalm (38:9-20)

Partykeer raak Christene teleurgesteld, omdat die Bybel nie met die realiteit strook nie.  As jy só voel, moet jy een van twee dinge doen.

 

[1] Lees Prediker.  Salomo het met dieselfde vrae as jy gesukkel.  Jy sal gou agterkom dat die Bybel nie lugkastele bou nie, maar dat dit met die harde realiteit te doen het.

 

[2] Onthou dat die Bybel-skrywers soms hulle persoonlike omstandighede beskryf.  Dit beteken nie noodwendig dat jy dinge soos hulle gaan ervaar nie.  As Dawid bv. in Ps. 103:3 sê dat die Here al sy siektes genees het, bedoel hy nie dat die Here alle gelowige se siektes gaan genees nie (sien bv. 2Kon. 13:14, 20).

 

Hou dit asb. in gedagte wanneer jy Hiskia se psalm lees.  Hy probeer nie om ‘n teologie van lewe na die dood te formuleer nie, maar beskryf sy persoonlike omstandighede (38:9).  Hy het gedink dat die Here hom in die middel van sy lewensjare vir die doderyk bestem het (38:10).

 

‘Ek sal nie meer die Here, sy werk en ander mense in die land van die lewendes sien nie,’ het hy gesê (38:11).  ‘Soos ‘n herder sy tent afslaan, sal die Here my lewe afslaan; soos ‘n wewer sy materiaal afsny en oprol, sal Hy my lewe kortknip en oprol (38:12, Job 7:6).  So gou soos wat die dag in nag verander, sal die Here my lewe beëindig (38:12-13).

 

‘Ek het probeer om in die nag kalm te bly, maar dit het nie gehelp nie.  Die Here was soos ‘n leeu wat my bene breek (38:13).  Daar was nie ‘n kans dat ek hierdie siekte sou oorleef nie.  Ek kon skaars praat en het nie eers die krag gehad om op te kyk nie (38:14).  Ek het soos ‘n swaeltjie of kraanvoël getjirp, en soos ‘n duif gekerm (38:14).  “Kan die Here nie my genesing waarborg nie?” het ek gewonder (38:14, 7-8).

 

‘Hy het!  Hy het!  Die Here het my van my bitter siekte genees.  Voortaan sal ek versigtig lewe en nie weer sonde doen, sodat die Here my daarvoor moet tugtig nie (38:15, 17).  Ek het my les geleer, en glo dat ander ook daaruit sal leer om nie die weg van sonde te kies nie (38:16).

 

‘Diep in my hart weet ek dat die Here hierdie bitter siekte gestuur het om my te bevoordeel (38:17).  In sy groot liefde het Hy my van die graf of kuil van verwoesting gered (38:17).  Hy het die sonde wat sy tugtiging oor my gebring het agter Hom gesit (38:17, Ps. 103:12, Miga 7:19).

 

‘As ek gesterf het sonder dat my sonde vergewe is (38:17), sou ek hel toe gaan waar die dooies nie die Here prys of dank nie, en waar daar vir hulle geen hoop is om uit te kom nie (38:18).  Die Here het my sonde vergewe en my laat lewe, en daarom prys ek Hom saam met die lewendes (38:19)!

 

‘Ek sal God se getrouheid aan die volgende geslag verkondig (38:19, Gen. 18:19, Deut. 6:7, Ps. 78:1-8).  As ons die Here met snarespel in die tempel prys, sal almal weet dat Hy my genees en van die dood gered het (38:20).

 

  1. Hiskia se sonde (39:1-8)

‘n Bietjie agtergrond sal ons help om Jes. 39 beter te verstaan.  Soos ek in die vorige preke gewys het, was Assirië die wêreld se supermag.  Babilon wou egter die titel oorneem, en daarom het koning Merodag Baladan teen die Assiriërs gerebelleer.

 

In 721 v.C. het hy homself die koning van Babilon gemaak.  In 709 v.C. het koning Sargon van Assirië hom gevange geneem.  Toe Sargon in 705 v.C. oorlede is, het Merodag Baladan weer teen Assirië gerebelleer en sy koningskap opgeneem.

 

In 703 v.C. het hy ‘n veldslag teen die Assiriërs gewen.  Met ‘n paar helpers kon hy die Assiriërs finaal van die tafel afvee.  Terwyl hy sy planne gemaak het, het hy gehoor dat Hiskia siek was, gesond geword het, en dat die skaduwee op die sonhorlosie tien trappies agtertoe beweeg het (39:1, 38:8, 2Kron. 32:31).

 

Dit was die kans waarvoor hy gewag het.  Hy het afgevaardigdes met geskenke Jerusalem toe gestuur (39:1).  Hy het ook briewe geskryf waarin hy vir Hiskia gevra het om saam met hom teen die Assiriërs te veg (39:1).[1]

 

Die Here dit gebruik om te wys hoeveel hoogmoed daar in Hiskia se hart is (2Kron. 32:25, 31).  Hiskia was bly dat iemand hom teen die Assiriërs kon help (39:2).  Hy het met sy rykdom en voorraad gespog, so asof hy gesê het: ‘Ek is heeltemal daartoe in staat om jou teen die Assiriërs te help’ (39:2, 2Kron. 32:27-30).

 

Hiskia het nie erken dat die Here was wat Hom ryk gemaak het nie (2Kor. 32:29).  Hy het nie vertel hoe die Here hom genees het nie.  Hy het nie gesê dat die Here daartoe in staat is om tyd terug te draai nie.

 

Hiskia het nie in die Here geroem nie, maar in homself.  Jesaja het hom hieroor uitgevra.  Hy het met trots vertel hoe hy al sy rykdom vir die Babiloniërs gewys het (39:3-4).

 

‘Jou rykdom beteken niks nie Hiskia!’ het Jesaja hom bestraf.  ‘Eendag sal die Babiloniërs jou skatte na hulle eie land toe wegvoer.  Hulle sal jou nageslag wegvoer en hulle amptenare in die koning van Babilon se paleis maak’ (39:5-7, 2Kon. 24:12-13, 25:6-7, 13-17, Dan. 1:2-3, 7).

 

Dit het nie eers vir Hiskia gepla nie.  Hy was net dankbaar dat dit in die toekoms gelê het, en dat daar in sy tyd vrede sou wees (39:8).

 

Wat leer hierdie twee hoofstukke vir ons?

 

[1] Soos met Hiskia is die dag van jou dood en die res van jou lewe in God se raadsplan (38:5, 46:10, Job 14:5, Ps. 139:16, Spr. 16:1, 9, 19:21, 20:24, Pred. 3:1-8, Jer. 10:23, Ef. 1:11, Jak. 4:13-15).

 

Beteken dit jy moenie bid nie, omdat die Here buitendien sy planne in jou lewe gaan vervul?  Nee.  Die Here bepaal nie net die einddoel nie, maar ook die middele.  Hy het besluit om sy planne deur gebed in jou lewe te vervul.

 

Toe Daniël bv. in Jer. 29 lees dat Juda vir 70 jaar in Babilon sou wees, het hy nie gesê: ‘Die Here het dit bepaal, en daarom hoef ek nie te bid nie.’  Hy het eerder gesê:  ‘Omdat die Here dit bepaal het, gaan ek bid en vra dat Hy sy planne volbring’ (sien Dan. 9).

 

Dít is hoe jy moet redeneer.  God se soewereiniteit moet jou nie minder laat bid nie, maar meer.  As jy nié bid nie, skiet jy jouself in die voet: “julle het nie, omdat julle nie bid nie.” (Jak. 4:2).

 

[2] Hiskia het gedink dat die Here hom op grond van sy goeie lewe sal verhoor (38:3).  Maar t.s.v. sy verkeerde idee het die Here hom verhoor (38:4-6).  Die Here word nie beperk omdat jy verkeerd bid nie (38:3).  Hy antwoord jou tog nie op grond van jou elegante woorde nie, maar op grond van Jesus wat vir jou gesterf het, sy getrouheid aan Homself en sy beloftes, en sy goedheid aan dié wat in Hom glo.

 

[3] Nog voordat Assirië in hfst. 36-37 teen Jerusalem geveg het, het die Here belowe om die stad te beskerm (38:6).  Maar ten spyte daarvan was Hiskia benoud (37:1, 3).

 

Is ons nie ook so nie?  Die Here belowe om in jou behoeftes te voorsien, en sê vir jou om nie angstig te wees nie (Matt. 6:25-34).  Jy werk hard en mors nie jou geld nie, maar sodra daar ‘n nood ontstaan wat jy nie voorsien het nie raak jy angstig.  Moenie so wees nie, maar glo die Here se beloftes en herinner Hom daaraan (Jes. 62:6-7).

 

[4] As die Here wil, kan Hy ons op buitengewone maniere help.  Ons moet egter nie verwag dat dit altyd so moet gebeur nie.  As ons alewig ‘n wonderwerk soek, sal ons nalaat om die Here te dank as Hy besluit om ons op gewone maniere te help.

 

Ons sal bv. vir almal vertel dat die beste dokter in die land aan ons gewerk het, en dat dít die rede is hoekom ons lewe om die storie te vertel.  Maar sonder die Here kon die dokter jou nie help nie (2Kron. 16:12, Luk. 8:43).

 

Gód is immers die een wat sekere middels in die skepping gegee het, sodat ons daardeur genees kan word (38:21).  Hý gee aan mense die wysheid om medisyne in die regte mates en kombinasies af te meet en te meng.  Laat ons dus baie versigtig wees om vir Hóm die krediet te gee as ons gesond word, of as Hy ander krisisse in ons lewens oplos.

 

Omdat dit God is wat ons genees, moet ons nie aan medisyne verslaaf raak of daarby sweer nie.  Aan die ander kant moet ons onthou dat medisyne God se gawe aan ons is.  Ons moet dus nie soos sommige mense weier om dit te gebruik, omdat ons kamtig op die Here vertrou om ons te genees nie.  Dit is nie meer geestelik om sonder medisyne genees te word, as om ‘n pil vir jou rugpyn te drink nie.

 

[5] As jy ‘n gelowige is, is elke beproewing tot jou voordeel (38:17).  Jy sien dit nie nou raak nie, maar later sal die Here vir jou wys dat Hy besig was om jou meer soos Jesus te maak (Ps. 119:67, 71, 75, Rom. 8:28-29, Heb. 12:10-11).  ‘The providence of God is like a Hebrew word – it can only be read backwards.’ (John Flavel).[2]

 

[6] Hiskia het geglo dat sy siekte die direkte gevolg van ‘n persoonlike sonde is (38:17).  Maar dit beteken nie dat almal a.g.v. ‘n persoonlike sonde siek is (Job 1-31, Joh. 9:1-3), of dat almal wat gesond is reg lewe nie.

 

Dit is nie verkeerd om te wonder of jy a.g.v. ‘n persoonlike sonde siek is nie (1Kor. 11:30).  Maar jy moet jouself ook nie kasty om die sonde te vind wat jou siekte veroorsaak het nie.  Rus eenvoudig in die Here se algenoegsame genade (2Kor. 12:7-10).

 

[7] As jy die Here ken en jou sonde vergewe is, hoef jy nie die dood te vrees nie (38:18, Joh. 11:25-26, 1Kor. 15:55, Fil. 1:21, Heb. 2:14-15).  Soos met Paulus, Lasarus en die dief aan die kruis, is die dood die swart perd voor die goue koets wat jou na Jesus toe vat (Luk. 16:22, 23:43, 46, 2Kor. 5:8, Fil. 1:23).  Wanneer Jesus weer kom sal Hy jou liggaam uit die dood uit opwek (1Kor. 15:35-58, 1Tess. 4:13-18).

 

[8] Hiskia het in homself geroem (39:2).  Dit was ook die rede hoekom God die Assiriërs teen hom gestuur het (2Kron. 32:25).  Toe hy en die volk hulle voor die Here verneder, het dinge vir hulle reg geloop (37:1, 14-20, 2Kron. 32:26).

 

Roem dus in die Here en nie in jouself nie (Jer. 9:23-24, 1Kor. 1:31, 2Kor. 10:17).  As jy hoogmoedig is, is jy soos die duiwel en sal die Here jou aktief teenstaan; as jy nederig is, is jy soos Jesus en sal God jou genadig wees (Jak. 4:6).

 

Onthou ook dat alles wat ek en jy het van die Here af kom, en dat ons nie in onsself kan roem nie (1Kor. 4:7).  ‘n Jong predikant het eenkeer vir Martyn Lloyd-Jones gevra om te bid dat hy nie hoogmoedig word nie.  ‘Wat het jy om oor hoogmoedig te wees?’ het Lloyd-Jones hom geantwoord.

 

[9] My vrou het ‘n gawe.  Sy kan kyk hoe iemand teëls lê of iets mooi van draad maak, en dit dan self regkry.  Net so moet ons Jes. 38-39 fyn dophou en uit Hiskia se foute leer.

 

[1] [1] Falvius Jospehus, The Antiquities of the Jews, Book 10, ch. 2, par. 2.  [2] D. Guthrie & J.A. Motyer, New Bible Commentary: Third Edition, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1970, p. 364.  [3] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1993, pp. 291, 296

[2] Ek is nie presies seker waar hierdie aanhaling vandaan kom nie, maar reken dat dit uit Flavel se boek, The Mystery of Providence (Banner of Truth) uit kom.

God se hulp in jou krisis

Drowning man

In die mid-1700’s het Jonathan Edwards sy gemeente se verkeerde praktyke oor die nagmaal aangespreek.  Hy is van die gemeente afgesny.  ‘n Vriend van my het onlangs iets soortgelyk ervaar.  Dalk het so iets al met jou gebeur: jy doen wat jy dink reg is, en dan neem dinge ‘n wending vir die ergste?  Skielik beleef jy ‘n krisis, sodat jy nie weet waarheen nie.  Jy besef dat jy nie meer op jouself kan staatmaak nie.  Nou is dit net jy en die Here.  Hy is die enigste hulp in jou krisis.  En soos gewoonlik stel Hy nie teleur nie.  Dit is waaroor Jes. 33:1-12 gaan.

 

  1. Assirië se verraad (v.1)

Voor elke verkiesing is daar politieke werwing of ‘canvassing’.  Politieke partye maak die paaie reg, gee gratis hulp aan die armes en belowe om vir hulle huise te bou.  Wanneer die verkiesing egter verby is, vervul hulle nie hulle beloftes nie, en bly die mense so arm soos wat hulle voor die verkiesing was.

 

Dit is wat Assirië volgens 2Kon. 18:13-17 met Jerusalem gedoen het.  ‘As jy vir my 10 ton silwer en ‘n ton goud gee, sal ek jou nie aanval nie,’ het Sanherib van Assirië vir koning Hiskia van Juda gesê.

 

Hiskia het Sanherib se vereistes nagekom, maar nog steeds het Sanherib met ‘n weermag Jerusalem toe gekom.  Sy plan was om dit te verwoes soos hy die nasies verwoes het (v.1, 16:4, 36:10, 37:12).  Sanherib was ‘n troubreker en het vir Hiskia ‘n rat voor die oë gedraai (v.1).

 

Maar elke hond kry sy dag.  Êrens in die toekoms sou iemand met die Assiriërs trou breek en hulle verwoes (v.1).  Alec Motyer sê: ‘for every trickster there is a trickster to outdo him’.[1]

 

Kort na hierdie gebeure het die Here op een nag 185 000 Assiriërs doodgemaak (37:36).  Sanherib se eie seuns het hom doodgemaak (37:38).  Jare later het God die Babiloniërs gebruik om die Assiriese ryk tot ‘n val te bring.

 

Dalk het mense jou onregverdig behandel en, soos my vriend, afgeskryf.  As jou sonde dit verdien, is dit nie eerbaar nie (1Pe 4:15).  Maar as jy nie verkeerd was nie, sal die Here met jou vyande afreken (v.1).  Moet daarom nie mense terugkry nie, maar staan terug en laat ruimte vir die Here om wraak te neem (Rom. 12:19).  Hy weet hoe om dit te doen, en het nie jou of my hulp nodig nie.

 

  1. Jerusalem se gebed (v.2)

Een van ons lidmate het my Vrydag van ‘n ander lidmaat se moeilike omstandighede vertel.  ‘Dit gaan baie sleg met hom, maar wat sy verhouding met die Here betref gaan dit baie goed.’

 

Is dit nie hoe dit met Israel was nie: sodra hulle voorspoed beleef het, het hulle van die Here af weggedraai (Deut. 6:10-12, 28:47)?  Maar as die Here die bankskroef van hulle omstandighede stywer gedraai het, was hulle geestelik op ‘n goeie plek.  Dit is die les in v.2

 

In reaksie op Sanherib se aanval, het Jesaja, Hiskia en die volk in gebed na die Here toe gedraai.  “HERE, wees ons genadig, op U wag ons; wees hulle arm elke môre, ja, ons verlossing in die tyd van benoudheid!” het hulle gebid (v.2).  Hulle het besef dat hulle ‘n dag op ‘n slag moes neem, en dat hulle elke dag op die Here moes staatmaak.

 

Soos reeds gesê besef ons dit nie altyd wanneer dit goed gaan nie.  Ons dink dat ons onsself kan help, en is soos ‘n stout kind wat nie sy pa se hand wil vashou om oor die besige pad te kom nie.  Ons steun op ons lewenservaring, geld, talente, dissipline, die internet, geleerdheid en nie op die Here nie.

 

Omdat ons op onsself staatmaak, bid ons nie soos ons moet nie.  Dit is hoekom die Here ons partykeer deur moeilike tye laat gaan, sodat ons op Hom kan vertrou en kan weet waar ons hulp vandaan kom.  As Hy dit nie doen nie, sal ons self oor die pad wil hardloop en raakgery word.  Ons sal onsself m.a.w. geestelik benadeel.

 

  1. God se reaksie (v.3-4)

‘n Bekende aanhaling oor gebed sê:  ‘When man works, man works; but when man prays, God works.’  Dit is wat ons in Jes. 30:2, 31:3, 33:3-4 sien.  Jerusalem wou self die krisis oplos, en het vir Egipte gevra om haar te help.  Sy was onsuksesvol.  Toe sy egter in gebed na die Here toe draai, het Hy eenvoudig opgestaan en soos donderweer gedreun om die Assiriërs te verjaag (v.3, 37:36-38, 1Sam. 7:10).

 

Net so is dit vir die Here kinderspeletjies om jou krisis op te los; NIKS is vir Hom onmoontlik of moeilik nie (2Kon. 3:18, Jer. 32:17, 27, Luk. 1:37, Ef. 3:20).  Volgens v.3-4 was die oorlog verby nog voordat dit begin het.  Soos wat sprinkane ‘n mielieland kaal stroop, het Jerusalem goud, silwer en allerhande buit by die vyand afgeneem (v.4).

 

Alhoewel dit vir die Here maklik is om jou omstandighede te verander, doen Hy dit nie altyd nie.  Indien Hy dinge onveranderd laat, is dit om jou meer soos Jesus te maak (Rom. 8:28-29).  Hy wil jou volharding leer… of sagmoedigheid, nederigheid, liefde, geloof, geduld, ens.

 

Uit eie ervaring weet ek dat dit nie maklik is nie, maar ongelukkig is daar nie ‘n ander manier om dit te leer nie.  ‘Swords get sharpened through heating and beating,’ het iemand eenkeer by ‘n konferensie gesê.

 

  1. Jerusalem se fondasie (v.5-6)

Vyf jarige Martin de Bruin se pa is besig om die kar se remme te vervang.  Terwyl hy besig is, wil Martin die wiel losmaak.  ‘Laat ek jou help,’ sê sy pa.  ‘Ek het nie pa se hulp nodig nie; ek kan dit self doen,’ antwoord hy.  Na 3 minute se gesukkel vra hy dat sy pa hom moet help.

 

Jerusalem was so, en het gedink dat sy nie die Here se hulp teen Assirië nodig het nie.  Kort voor lank het sy besef dat nie sy óf Egipte haar kan help nie.  Sy moes haarself verneder en na die Here toe draai.  Sy moes erken dat sy klein is, en dat Hy in die hoogste hemel verhef is (v.5, 2:11, 17).

 

In antwoord op haar gebede het die Here belowe om Jerusalem of Sion met reg en geregtigheid te vul (v.5).  Jerusalem sou nie meer ‘n stad vol ongeregtigheid wees nie.  In koning Hiskia en Josia se tyd het reg en geregtigheid geheers (2Kon. 18-20, 22-23).  Maar toe hulle oorlede is, het ongeregtigheid weer die oorhand gekry.

 

Volkome reg en geregtigheid kan net deur die Messias kom.  Hy het dit deur sy kruisdood verseker, maar sal dit by die wederkoms vervul (2Pet. 3:13).  Vir mense in ‘n land en wêreld soos ons s’n, is dit iets om na uit te sien.  Geen meer aborsie, moord, korrupsie, rowery, diefstal, rebelse jongmense, dronkenskap, rasse haat, seksuele losbandigheid, ens. nie.

 

Op die nuwe aarde sal mense in Jesus se oorvloedige liefde, blydskap en vrede lewe.  Ons sal altyd ander bo onsself stel.  My vriend sal nie weer deur ander Christene uitgeskuif word nie, en ons sal nie vir ‘n enkele sekonde bitter voel of met iemand baklei nie.

 

God is die Rots wat sal sorg dat sy volk in standvastige tye leef (v.6, 26:4).  Hy het dit in Hiskia en Jesaja se tyd gedoen (39:8), en sal dit in die toekoms herhaal (v.6).  Ons liefde vir die Here, menseverhoudings, die politiek, die ekonomie, die weer, die diereryk, en alles anders sal nie so onstabiel, wispelturig en wisselvallig wees soos nou nie.  Dit kán nie, omdat die Here self die fondasie van sy volk is (v.6).

 

Wanneer sal dit wees?  Premils glo dat dit na die wederkoms in die millennium sal wees.  Postmils dink dat dit êrens voor die wederkoms tydens ‘n goue era sal wees, en volgens amils sal dit op die nuwe aarde gebeur.  Hoe dit ook al sy, ons moet hiervoor bid: “laat u koninkryk kom” (Matt. 6:10).

 

Ons hoef egter nie tot in die toekoms te wag voordat ons die rykdom van hierdie lewe kan smaak nie.  In Christus is die rykdom van God se verlossing, wysheid en kennis ons s’n (v.6, Joh. 10:10, 1Kor. 1:30, Kol. 2:3, 2Pet. 1:2).  Wat beteken dit in die praktyk?

 

God se oorvloedige verlossing beteken dat Hy jou tot die uiterste toe kan red.  Sy verlossing is m.a.w. nie tydelik nie.  Dit is nie net vir hierdie lewe bedoel nie.  Jy verloor dit nie as jy jou asem uitblaas nie.  As jy by die Here is, sal jy dit eers geniet.  Wanneer Jesus weer kom en jy jou nuwe liggaam het, sal die volheid van God se verlossing jou oorweldig soos ‘n vis wat uit ‘n seetenk in die oseaan vrygelaat word.

 

Maar die feit dat ons die rykdom van God se verlossing op die nuwe aarde sal geniet, beteken nie dat jy dit nie nou al kan geniet nie.  Wat ek bedoel is dat jy nie in hierdie wêreld misrabel hoef te wees, omdat jy eers op die nuwe aarde vreugde kan hê nie.  As jy in Jesus glo het jy reeds sy lewe in jou.  Dit beteken dat jy in die midde van die grootste krisis die Here se lewe, liefde en krag kan ervaar – sy oorvloedige verlossing.

 

Sy oorvloedige verlossing beteken verder dat dit nie opraak nie.  Hy kan m.a.w. nie op ‘n punt kom waar Hy vir iemand sal moet sê: ‘Ek weet jy het gevra Ek moet jou red, maar ongelukkig het die fontein van my verlossing opgedroog en kan Ek jou nie help nie.’

 

Ek het eenkeer met ‘n man gewerk wat gedink het sy sonde is te groot.  Hy het geglo dat die Here hom nie kan red nie.  Hy het gedink dat Jesus se kruisdood vir ander mense was, maar nie vir hom nie.

 

Ek het hom van die oorvloedige verlossing vertel wat van Golgota afstroom.  Hy moes leer dat daar genoeg verlossing is vir almal wat in berouvolle geloof na Jesus toe draai.  As jy vir die Here vra om jou te red, sal Hy jou nie wegwys nie.  “Ek sal hom wat na My toe kom, nooit uitwerp nie.” (Joh. 6:37).

 

Die oorvloed van God se verlossing beteken laastens dat die Here jou kan vergewe as jy vir baie jare met dieselfde sonde sukkel.  Ek bedoel nie dat jy met jou sonde moet aanhou nie (Rom. 6:1-2), maar sê dit as ‘n bemoediging vir die gelowige wat alweer in dieselfde strik getrap het, en depressief voel omdat hy dink die Here kan hom nie hiérdie keer vergewe nie.

 

God se verlossing is oorvloedig.  As jy jou sonde bely en jou daarvan bekeer, sal die Here jou vergewe… al is dit ook 70 x 7, so hoog soos Berg Everest, of so diep soos die Stille Oseaan (Matt. 18:21-35, Ef. 3:17-19, 1Joh. 1:9).

 

There is a fountain filled with blood

Drawn from Immanuel’s veins

And sinners plunged beneath that flood

Lose all their guilty stains

-William Cowper-

 

Omdat die Here ons God is, het ons ook ‘n oorvloed van wysheid en kennis (v.6).  In Hom maak al jou vrae oor God, jouself, die lewe, die dood, sonde en die ewigheid sin.

 

Waar kom God vandaan?  Waar het alles begin?  Hoe kan ons besluit wat reg en verkeerd is?  Wat is die doel van die lewe?  Wat is die sin daarvan om vir 70 of 80 jaar ‘n eindelose siklus te volg:  opstaan, werk, slaap, opstaan, werk, slaap… naweek… opstaan, werk, slaap… naweek… aftree, oud word, doodgaan?

 

Hoe het die dood in die wêreld ingekom, en wat gebeur wanneer iemand sterf?  Jesus is die bron van alle wysheid en kennis (v.6), en daarom kan net Hý hierdie vrae beantwoord.  Hy hét dit ook in die Bybel gedoen.

 

Deur Jerusalem se kennis van die Here (v.6b), sou hulle leer om Hom te vrees (v.6c).  Die vrees van die Here sou vir hulle ‘n skat wees (v.6c), want saam met dit kry ons baie ander voordele:

 

  • Kennis en wysheid (v.6, Spr. 1:7, 9:10, 15:33).
  • Haat vir sonde (Spr. 3:7, 8:13, 16:6).
  • Goeie gesondheid (Spr. 3:7-8).
  • ‘n Vol, gelukkige en lang lewe; beskerming teen die strikke wat tot die dood lei (Spr. 10:27, 14:27, 19:23, 22:4).
  • Sterk sekerheid en ‘n veilige vesting vir jou kinders (Spr. 14:26).
  • Rykdom en eer (Spr. 22:4).

 

  1. Jerusalem se krisis (v.7-9)

Ek ken ‘n sendeling wat in Etiopië gewerk het.  Hy het my vertel hoe die polisie sommer in die strate op mense losbrand.  In sulke plekke huil mense in die strate, en bly hulle liewer in hulle huise.

 

In Jerusalem was dit ook so.  Die boodskappers wat na die Assiriërs toe uitgegaan het om vrede te bewerk was onsuksesvol.  Die koning van Assirië het besluit om die stad aan te val en dit te vernietig.  Toe Hiskia se boodskappers na die stad toe terugkeer het hulle bitterlik gehuil (v.7, 36:22).  Jerusalem was in beroering, sodat selfs die dapperste helde in die strate geskreeu het (v.7).

 

Niemand het dit gewaag om op die hoofweë te reis nie (v.8).  Alles was verlate; Jerusalem was letterlik van die buitewêreld afgesny (v.8, vgl. Rigt. 5:6).  Assirië het haar vredesverbond met Jerusalem gebreek; sy was gereed om voor die voet dood te maak en die stad te vernietig (v.8, 1).

 

A.g.v. die Assiriërs het die land getreur en weggekwyn (v.9).  Om skanse te bou het hulle die Libanon woud en Basan – vandag se Golan hoogte in Sirië – se bome afgekap (v.9, 2:13).  Met duisende perde het hulle die Saron vlakte, Basan en berg Karmel se prentjiemooi-weivelde in ‘n woestyn verander (v.9, 1Kron. 5:16, 6:71, Jer. 50:19, Nah. 1:4).

 

Maar selfs in die ergste krisis kan die Here jou woestyn in ‘n paradys verander, jou trane in gejuig en jou geween in voete wat dans (35:1-2, Ps. 30:6, 12).  Soms beteken dit dat Hy jou omstandighede verander.  Maar partykeer verander Hy jóú, sodat jy in jou krisis ‘n vrede en blydskap ervaar wat jy nie kan beskryf nie (Hand. 16:25, Fil. 4:4, 7).

 

  1. God se toorn (v.10-12)

Partykeer kyk ek op my dag af stories saam met my vrou en kinders.  In een film was daar ‘n klein vroutjie wat in die biblioteek gewerk het.  Sy het kwaad geword as iemand in die biblioteek raas.

 

Toe een van die karakters dit hoor, toe sê hy:  ‘Who’s afraid of a little librarian?’  Toe die klein vroutjie agter die toonbank opstaan was sy glad nie so klein nie; sy was amper so hoog soos die dak.

 

Assirië het haarself verhef… totdat die Here van sy troon af opgestaan en Homself oor haar verhef het (v.10).  Toe dit gebeur was dit asof Assirië met strooi swanger was, stoppels gebaar het, en haarself met haar eie vurige asem aan die brand gesteek het (v.11).  Haar sonde het soos ‘n boemerang na haar toe teruggekom; sy het haarself vernietig (37:38).

 

Soos kalksteen het die Here haar tot poeier verbrand; soos doringtakke het Hy haar in vlamme laat opgaan (v.12).  Dit is nie net die lot van die Assiriërs nie, maar van Moslems, Kommuniste, ateïste en elke vyand wat God se kinders onderdruk: “wie julle aanraak, raak sy oogappel aan.” (Sag. 2:8).

 

Dit is hartseer om te sê, maar op die einde van die dag is dit nie God se kinders wat die krisis het nie.  Dit is dié wat op sy liefde spoeg en nie wil luister om hulle te bekeer en in Jesus te glo nie (Joh. 3:16, 36).  Hulle sal ‘n ewige krisis beleef, en die Here sal hulle nie help om daaruit te kom nie.  Hulle wou nie sy hulp hê toe hulle op die aarde was nie, en sal dit ook nie in die hel kry nie.  Hoekom nie?

 

C.S. Lewis het gesê: ‘Sin is man’s saying to God throughout life, “Go away and leave me alone.”  Hell is God’s finally saying to man, “You may have your wish.”  It is God’s leaving man to himself, as man has chosen.’[2]

 

[1] Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah, Inter-Varsity Press, Leicester: England, 1993, p. 263

[2] C.S. Lewis, The Problem of Pain, MacMillan, New York, 1962, p. 28 aangehaal in Millard J. Erickson, Christian Theology, Baker Book House, Grand Rapids: Michigan, 1983, p. 1240

God se byl

Axe

Jy ken seker die storie van Thor se hamer?  In Noorse mitologie was Thor die god wat met donderweer geassosieer is.  Die naam Donderdag of Thursday is van hierdie naam afgelei (Thor’s Day).  Sy hamer se naam is Mjölnir, en is veronderstel om een van die magtigste wapens op aarde te wees.  Die ou Noorweërs het gesê dat die berge kon platslaan.  Ons weet natuurlik dat Thor nie regtig bestaan het nie, en dat dit ‘n mite is.  Die God van Israel en sy byl is egter nie mite; Jes.10:5-34 praat daarvan.

 

Die val van Assirië (v.5-19)

God was kwaad oor goddelose Israel se sonde, en het vir Assirië as sy staf en roede gebruik om haar te slaan (v.5-6, 9:16).  Hy het nie maar net die Assiriërs toegelaat om vir Israel aan te val nie, maar het hulle beveel soos wat Hy die sneeu en die wind beveel (v.6, vgl. Hab.1:6).  Hy het vir hulle gesê om sy volk dood te maak, om hulle te plunder, en om hulle soos modder in die strate te vertrap (v.6, 8:1-4).

 

Assirië se motief was egter nie om die Here se heilige en regverdige oordele uit te voer nie, maar om sy eie mag te toon en om absoluut te verwoes (v.7).  Sy motief was sondig (v.7), terwyl die Here s’n heilig was (v.5-6).

 

Dit is byna soos ‘n ma wat haar vierjarige dogter met ‘n boodskap na haar boeties toe stuur:  ‘Gaan sê vir jou boeties ék sê hulle moenie so rof met jou speel nie.’  Met die gesag van ‘n grootmens gaan sy na haar boeties toe.  Sy steek vir hulle tong uit en sê:  ‘Mamma sê julle moet dadelik ophou om so rof met my te speel, anders gaan sy julle pak gee!’  Die ma se intensie verskil heeltemal van haar dogter s’n.  So was dit ook met God en Assirië (v.5-7).

 

Assirië was arrogant en het nie erken dat sy mag van die Here af kom nie.  Hy het in homself geroem (v.9-11):  ‘Wanneer ek ‘n nasie oorwin, word hulle koning ‘n leier in my weermag.  Ek het ook die groot stede wat in die strook langs die Middellandse See lê, platgevee.  Van noord tot suid was dit Karkemis, Arpad, Kalno, Hamat, Damaskus en Samaria.  Dit is net logies dat Jerusalem die volgende groot stad in my visier is.  Toe ek my hand uitgestrek het om die nasies vir myself te vat, het nie een van hulle gode my gekeer nie.  Hoe gaan Jerusalem en haar gode my dan keer?’

 

Die onsigbare God van Israel en Juda sou hom gekeer het (2 Kon.19:17-19).  As die Here klaar sy volk getugtig het, sou Hy die arrogante koning van Assirië vir die trots in sy hart en oë gestraf het (v.12, 37:37-38).  In sy arrogantheid het hy gesê:

 

‘Deur my sterk hand en wyse oorlogstrategie het ek al hierdie stede verower en hulle skatkamers geplunder.  Ek skuif lande se grense soos ek wil.  Ek is soos ‘n bul wat rooi sien:  ek bring konings op hulle knieë voor my; ek bring hulle van hulle trone af (v.13).  Ek is soos iemand wat ‘n verlate nes vol eiers kry – ek vat dit vir myself.  Die rykdom van die volke en van die hele aarde is myne.  Soos ‘n bang voël het niemand dit gewaag om ‘n vlerk te flap of te twiet nie’ (v.14).

 

God het vir die arrogante koning van Assirië gelag.  ‘Waar het jy al gesien dat ‘n byl of saag beter is as die een wat dit gebruik?  Sonder die houtkapper is die gereedskap nutteloos.  Tel die staf of roede die man op of andersom?  Die staf is van dooie hout gemaak en kan niks doen nie’ (v.15, 5).

 

Die Here van die Leërskare het besluit om die koning van Assirië en sy dapper soldate met ‘n verwoestende siekte te straf (v.16).  Só het Hy hom en sy heerlikheid in een nag vernietig (v.16-17, 37:36).  Assirië was die doringtakke en die onkruid; God was die vuur wat hulle verteer het (v.16-17, Heb.12:29).

 

God het die Assiriërs gebruik om sy volk soos ‘n woud aan die brand te steek (9:17-18).  Nou het Hy húlle soos ‘n woud aan die brand gesteek (v.16-18).  Hy sou hulle liggaam en siel verwoes het soos wat siekte ‘n mens se liggaam uitteer (v.18, Mt.10:28).  As God klaar die Assiriërs vernietig het, sou hulle soos ‘n woud gewees het waarvan die bome afgekap is.  Die soldate in sy weermag sou m.a.w. so min gewees het, dat ‘n kind hulle kon tel (v.19).

 

Om v.5-19 reg toe te pas, moet ons verstaan dat dit oor God se soewereiniteit gaan, en dat Hy oor alles en almal regeer (Ps.103:19).  Hy is soewerein oor bose nasies en hulle konings (v.5-6).  Dit is Hy wat konings aanstel en hulle weer afsit (Dn.2:21).  Al dink ‘n regering of ‘n leier dat hulle in beheer is, is God die Een wat hulle aangestel het (v.5-15, Rm.13:1).  Die mag wat hulle het kom van Hóm af (Jh.19:11).

 

Ons hoef dus nie bang te wees wanneer sekere leiers in ons land arrogant is en praat asof húlle in beheer is nie.  Ons moenie die toekoms vrees nie, maar op die Here vertrou.  Hy is by magte om mense se bose dade te gebruik om sy goeie planne uit te werk (v.5-7, Gn.45:5, 8, 50:20, Ps.105:17, Hd.2:23, 4:27-28).

 

Dit geld ook op ‘n individuele vlak.  Die Here is soewerein as Sarel sy vrou sleg behandel, of as Alicia van haar man skinder.  Hy is soewerein as Gert rebels is en sy ouers se hart breek.  Hy is soewerein as Retha se vyand ‘n leuen oor haar vertel, of as Pieter se kollegas hom kritiseer.

 

Soos met Israel, gebruik Hy mense om ons te verneder en na Hom toe te draai.  Ondersoek daarom jou eie hart om te sien of dinge in jou lewe reg is.  Indien nie, moet jy dit regstel.  Bely jou sonde en bekeer jou daarvan.  Lê stil onder die Here se swaar hand, en wag totdat Hy jou op die regte tyd verhoog (1 Pt.5:6).  Probeer om nie bitter te raak nie, maar gee aanhoudend jou probleem in gebed vir die Here (1 Pt.5:7).

 

Die punt wat ek wil maak is nie dat die Here kop in een mus is met die mense wat teen jou sondig nie.  Sy intensies met jou beproewing is goed, terwyl die mense wat Hy gebruik slegte motiewe het (v.5-7).  Die troos lê egter daarin dat selfs slegte mense nie kan doen wat hulle wil nie.  Die Here sal hulle gebruik om sý planne uit te voer (v.5-15).  En aan die einde van alles sal Hy hulle oordeel vir wat hulle aan sy kinders gedoen het (v.16-19).  Laat ons dan leer om deur geloof en gebed ons probleme in sý bekwame hande te los.

 

Die bekering van Israel (v.20-34)

Het jy al ooit ‘n plant in jou tuin gehad wat jy nie kon uitroei nie?  Sodra jy dink jy het dit uitgeroei, kom dit weer op.  Dit is asof jy dit net nie kan uitroei nie.  Maar as jy hard probeer sal jy dit regkry.

 

Met God se kinders is dit anders.  Al staan al die magte van die hel teen God se kinders op, kan hulle ons nie uitroei nie.  So was dit in v.20-34 met God se volk.

 

Ons onthou uit hfst.7 hoe die konings van Israel en Sirië vir Jerusalem aangeval het.  Jerusalem het vir Assirië gevra om te help, maar op die ou end toe draai hy om en toe veg hy téén haar (1 Kon.16:7, 2 Kron.28:20).

 

Maar in die toekoms sou dit nie so gewees het nie.  Die oorblyfsel van Israel sou nie meer op die koning van Assirië vertrou het nie, maar op die Here (v.20, vgl. die betekenis van Sjear Ja-sjub in 7:3).  Met ‘n opregte hart en in waarheid sou hulle op die Heilige van Israel gesteun het (v.20).

 

Na Israel se ballingskap sou die oorblyfsel van die volk nie net na die land toe teruggekeer het nie, maar na die Here toe (v.21).  Hulle sou dus tot bekering gekom het en in die magtige God van Jakob geglo het (v.21, 9:5).

 

Volgens God se belofte aan Abraham was Israel soos die sand van die see, maar nou het hulle as ‘n oorblyfsel teruggekeer (v.22, Gn.22:17).  Volgens die Here se raadsplan het Hy die volk verwoes en uitgeroei (v.22).  Dit het Hy gedoen omdat Hy vol van geregtigheid was, en die volk vol van sonde (v.22).  Sy besluit om hulle uit te roei was heeltemal heilig en regverdig (v.22).  Sy oordele het nie net vir Israel gegeld nie; die ander nasies sou ook deurgeloop het (v.23).

 

God het die Assiriërs gebruik om vir Samaria te straf.  Hulle sou egter nie suksesvol gewees het teen Jerusalem nie; dit was onnodig dat sy die roede van Assirië gevrees het soos wat sy dit in Moses se tyd onder die Egiptenare gedoen het (v.24, 2 Kon.19:6, Eks.2:11, 23).

 

‘n Kort tydjie na Assirië se aanval op Jerusalem, het die Here hom vernietig (v.25).  So het die eens magtige wêreldryk tot ‘n val gekom, sodat daar vandag minder Assiriërs is as Afrikaners.  Soos wat hy ‘n roede teen Israel was (v.24), sou die Here ‘n sweep teen hom gewees het (v.26, 37:36-38).  God sou hom getref het soos wat Hy in Gideon se tyd die Midianiete getref het (v.26, 9:3, Rgt.7:25).  Die Here sou sy staf oor Assirië gelig het soos Hy dit by die Rooi See oor Egipte gelig het (v.26).

 

Daarna sou Assirië se slawejuk nie meer op Jerusalem se nek en skouers gewees het nie (v.27, 9:3, 2 Kon.18:14, Nah.1:13).  Wat beteken v.27 as dit sê dat die juk a.g.v. die vettigheid vernietig sal word?  Die Hebreeuse woord [shemen] verwys na die salfolie waarmee Israel se konings gesalf is.  Die juk sou dus gebreek word, omdat God ‘n verbond met Dawid en sy nageslag gemaak het (2 Sm.7:14).  Assirië kon dit daarom nie regkry om vir Israel te sink nie.

 

Hy het wel die kleiner dorpies in Juda vernietig, en was van daar af oppad om teen Jerusalem te veg (v.28-32).  Die dorpies wat gelys word is ‘n paar kilometer van Jerusalem af.  Hulle was bang en het na Jerusalem toe gevlug.  Die Assiriërs was oppad om teen Juda se hoofstad (Jerusalem) te veg.  Hulle het egter 2 km van Jerusalem af by ‘n dorp genaamd Nob gehalt (v.32).  Assirië het sy vuis vir Jerusalem gewys, maar God het hom gekeer om teen haar te veg (v.32).

 

Assirië was ‘n byl in die Here se hand (v.15).  Die Here het egter die situasie omgekeer en met almagtige houe die reuse en hoogmoedige boom van Assirië afgekap (v.33, 2:11-13, 17).  Met ‘n geweldige slag sou die boom aarde toe gekom het (Esg.31, 17:24, Dn.4).  Met sy byl het God die boom en die hele bos se takke afgekap (v.34, 18, kontr. v.15).  Babilon was die nuwe byl wat Hy gebruik het om hierdie majestieuse en magtige seder van Lebanon – Assirië – af te kap (v.34, Esg.31).

 

Hoe moet ons hierdie gedeelte toepas?  Vandag is daar bittermin Jode wat in die sterke God van v.21 en 9:5 glo (Rm.9:27-28, 11:5), maar in die toekoms sal baie van hulle tot bekering kom (Rm.11:25-26).  Onthou dat die Jode se bekering groot seën vir die wêreld sal beteken, en dat baie heidene as gevolg daarvan gered sal word (Rm.11:12, 15).

 

Moet dan nie nalaat om vir hulle bekering te bid nie.  ‘n Skotse prediker in die 1600’s het gesê:  ‘They forget a main point of the Church’s glory, who pray not daily for the conversion of the Jews.’[1]  Ek bedoel nie dat ons nie ernstig vir die redding van al die nasies moet bid nie, maar eerder dat ons nie van Israel moet vergeet nie.

 

Nog ‘n les is dat ons nie die vyand hoef te vrees nie (v.24).  Hy mag miskien sterker as ons wees, maar Hy is nie sterker as die Here nie.  God sal hom met ‘n almagtige slag tref en finaal tot ‘n einde bring.

 

Wat Hy in v.24-34 met die Assiriërs gedoen het, sal Hy met elke arrogante regering doen.  Soos groot bome sal Hy hulle afkap.  Die boom van sy Koninkryk sal die grootste wees (Dn.2, Mt.13:31-32).  En wat Hy met die Koninkryke van hierdie wêreld gedoen het, sal Hy ook met Satan en die koninkryk van duisternis doen.

 

Dit help nie dat enige vyand sy of haar vuis teen Jesus en sy kerk lig nie (v.32, Mt.16:18).  Jy kan dan moed skep en weet dat die Here nooit een van sy kinders sal laat val nie.  Niks kan ons van sy liefde skei nie, en niemand kan ons uit sy hand uit ruk nie (Jh.10:28-29, Rm.8:38-39).  Hy het die goeie werk van verlossing in jou begin, en sal dit voltooi tot op die dag wanneer Jesus terugkeer (Fil.1:6).

 

As God aan jou kant is, is sy byl nie gevaarlik nie.  Ek bedoel nie dat dit nooit met jou sal sleg gaan nie, maar dat Hy selfs die beproewing waardeur jy op die oomblik gaan tot jou voordeel sal gebruik.  Sy byl sal vir jou ‘n operasiemes wees wat die kanker van sonde uitsny, en nie ‘n voorwerp van verwoesting nie.

 

[1] Robert Leighton aangehaal in Iain Murray, The Puritan Hope, p.75

Jesus by die Rooisee

Red Sea parting

Wat is die sentrale gebeurtenis in die Ou Testament?  Watse Ou Testamentiese gebeurtenis word meer dikwels na terugverwys as enige ander gebeurtenis?  Wat word beskou as God se grootste wonderwerk in die Ou Testament?  Ek gaan ‘n skoot in die donker skiet en raai dat dit die verdeling van die Rooisee, en God se verlossing van Israel uit Egipte is.  Dit is die gebeurtenis waarna ons vandag gaan kyk (Eksodus 13:17-15:21).

 

Jesus is wys (hfst.13)

Op 8 Desember 1840 het David Livingstone in Skotland op die George geklim en na Suid-Afrika vertrek om ‘n sendeling te wees.  Hy was vir drie maande op ‘n stormagtige see.  Toe die skip se voorste mas gesplit het, moes die George by Rio de Janeiro stop om herstel te word.  Terwyl Livingstone in Brasilië was het hy quinine in die veld gekry.  Jare later het hy dit in Afrika gebruik as ‘n teenmiddel vir malaria.  God het gesorg dat die skip ‘n ompad moes seil, sodat Hy jare later baie mense van malaria kon red![1]

 

Dieselfde het in 13:17-22 gebeur toe God vir Israel met ‘n langpad Kanaän toe laat trek het.  Hy het gekeer dat hulle die kortpad deur Filistia gevat het, en het gemaak dat hulle by die Rooisee om en deur die woestyn moes trek.  Hy het dit gedoen omdat (sien 13:17-18, 20, 3:12, 14:11-12):

 

  • Hy sy heerlikheid en krag wou wys by die Rooisee
  • Hy die Egiptenare wou verdrink
  • Hy wou keer dat sy volk terugdraai Egipte toe as hulle oorlog teëkom in Filistia (vgl. Numeri 14:1-4)
  • Hy sy goedheid en mag wou wys deur kos en water te voorsien in die woestyn
  • Hy sy volk Sinaï toe wou vat om Hom te aanbid en sy wet te ontvang

 

Die volk het uit Egipte vertrek en Josef se bene saamgevat (13:19).  Josef het geglo dat God die volk sou verlos en het sy broers laat sweer dat hulle sy bene in Kanaän sou begrawe (Genesis 50:24-25, Hebreërs 11:22).  Israel het sy laaste wense eerbieding en sy bene in Kanaän begrawe (Josua 24:32).

 

God het voor die volk uitgetrek in ‘n wolk- en vuurkolom (13:21-22).  Hierdie bakens sou vir hulle rigting aandui, skaduwee bied teen die woestynson, hitte en lig gee in die nag, Jesus se glansryke heerlikheid verberg, en ‘n plek wees waar Hy met Moses kon praat (16:10, 33:9-10, Numeri 9:15-23, Psalm 105:39, Jesaja 4:5, Lukas 21:27).

 

Ons moet in die lig van sy wysheid lewe.  Soms sal Hy jou met die langpad langs lei.  In sulke tye moet jy nie kla, verbitterd raak, ongeduldig wees, hopeloos voel, of besluit om jouself uit te help nie.  Saul was versoek om nie vir die Here se tyd te wag nie, en het homself uitgehelp (1 Samuel 13:8-13).  Satan het vir Jesus versoek om nie op die Here te wag nie, maar Homself uit te help (Matteus 4:3-4).  Jesus het nie toegegee nie.

 

Vertrou die Here se wysheid.  Glo dat Hy die situasie beheer en dat Hy goed is.  Hou aan met bid en moenie moedeloos word nie (Lukas 18:1).  Prys Hom vir sy goedheid en wysheid.  Hierdie riglyne sal help as daar ‘n ongeluk op die R21 is en jy die langpad moet vat.  Augustinus moes Rome toe gaan om te preek.  Die gids het per ongeluk ‘n verkeerde afdraai geneem, sodat hulle die langpad moes vat.  Toe hulle in Rome kom het hy gehoor dat sluipmoordenaars hom op die kortpad ingewag het.

 

Ons regering kan nie my vriend se papierwerk uitsorteer nie.  Nou moet hy al die pad terugvlieg Amerika toe om dit reg te kry.  Is die Here in beheer van hierdie ‘ompad’?  As jy vir lank werkloos is, beheer God jou ‘langpad’.  As jy vir jare wag om te trou of kinders te hê, is dit God wat in beheer is van jou ‘langpad’.  As jou rekenaar blaas en jy al jou werk moet oor doen, is God in beheer van hierdie ‘ompad’.  William Carey het baie vertalingswerk gedoen in Indië.  Op ‘n dag toe brand die stoorhuis met al sy manuskripte af.  Wat ‘n verlies; hy moes al die werk oor doen!  Maar God was in beheer van hierdie ‘langpad’.  In Engeland het baie mense hiervan gehoor, sodat daar baie ekstra finansies en ook nuwe sendelinge bygekom het.  As jy vir baie lank siek is kan jy glo dat God in beheer is van jou ‘langpad’.  Wat van ‘n kind wat vir jare rebels is?  God is in beheer van hierdie ‘langpad’.  Vertrou en volg die Here se wysheid en nie jou eie nie.  Die Skrif sê:  “Wie op sy eie hart vertrou, hy is ‘n dwaas; maar hy wat in wysheid wandel, word gered.” (Spreuke 28:26).

 

Jesus is sterk (hfst.14)

‘n Liberale predikant het by ‘n Amerikaanse negerkerk gepreek.  In sy preek het hy gepraat van Israel by die Rooisee.  Iemand in die gehoor het gesê:  ‘Praise de Lord!  Takin’ all dem children through de deep waters.  What a mighty miracle!’  Die prediker het gefrons en gesê dat dit nie ‘n wonderwerk was nie, omdat Israel deur ‘n 30cm-diep Rietsee getrek het.  Die man het gesê:  ‘Praise de Lord!  Drownin’ all dem Egyptians in six inches of water.  What a mighty miracle!’[2]

 

Mense wat sê dat Israel deur die Rietsee getrek het, kry hulle idees by liberale skeptici.  Daar is genoegsame bewyse dat Israel deur die Rooisee en nie deur die vlak Rietsee getrek het nie.[3]  Eksodus 14 beskryf ‘n massa water wat die Egiptiese weermag, strydwaens, en perde verdrink en verpletter het.  Dit kon onmoontlik in vlakwater gebeur het.  Buitendien kan daar nie mure van water wees in ‘n vlak Rietsee nie (14:22, 29).

 

Die volk het by die see kamp opgeslaan.  God het Farao se hart verhard, sodat hy met sy hele weermag – offisiere, strydwaens en al – vir Israel agterna gesit het (Psalm 105:25).  Dit het God gedoen omdat Hy sy mag oor Farao en die Egiptenare wou wys (14:1-9).  Toe die volk die Egiptenare sien, het hulle baie bang geword (14:10).  Selfs nadat hulle gesien het hoe God Egipte met die tien plae verwoes het, het hulle nogsteeds nie geglo nie en was hulle bang.  Die volk het tot die Here geroep, maar dadelik weer vir Moses beskuldig.  “Het u, omdat daar in Egipte glad geen grafte is nie, ons saamgeneem om in die woestyn te sterwe?  Wat het u ons nou aangedoen, dat u ons uit Egipteland uitgelei het?” (14:11).  Hulle was sarkasties:  Egipte staan immers bekend as die land van grafte (die piramides).  ‘Is daar nie genoeg grafte in Egipte nie dat jy ons in die woestyn wil begrawe?!’

 

Alhoewel die volk rebels was, het God hulle gered sodat sy groot Naam bekend kon word:  “Ons vaders in Egipte het nie ag gegee op u wonders, hulle het nie gedink aan die menigte van u goedertierenhede nie, maar was wederstrewig by die see, by die Skelfsee.  Maar Hy het hulle verlos om sy Naam ontwil, om sy mag bekend te maak.” (Psalm 106:7-8).

 

Die volk het gesê:  “Is dít nie die woord wat ons aan u in Egipte gesê het nie:  Laat ons met rus, dat ons die Egiptenaars kan dien?  Want dit is beter vir ons om die Egiptenaars te dien as om in die woestyn te sterwe.” (14:12).  Duidelik het die volk nie onthou hoe erg die slawerny was nie.  So kan ons ook gou vergeet dat ons uit die slawerny van sonde gered is:  “want hy by wie hierdie dinge [Christelike kwaliteite] nie aanwesig is nie, is blind en kortsigtig, en het die reiniging van sy vorige sondes vergeet.” (2 Petrus 1:9).

 

Die volk moes net stil wees, nie vrees nie, en in geloof vorentoe beweeg:  God sou vir hulle veg (14:13-15, Deuteronomium 1:30-31, Jesaja 30:15, Hebreërs 11:29).  Die Rooisee is ‘n mooi illustrasie van God se werk en ons reaksie in verlossing.  Ons het niks bygedra tot ons redding nie.  Ons was stil – die Here het vir ons geveg (die kruis).  Ons moet egter in geloof reageer en doen wat Hy vir ons sê:  ‘Bekeer jou en glo die evangelie!’

 

Die Engel van die Here was in die wolk wat skeiding gebring het tussen die Israeliete en die Egiptenare (14:19-20).  Volgens 3:2, 6, 14-15, 23:20-21, Jesaja 63:9 is die Engel van die Here God self.  Uit die Nuwe Testament weet ons dat dit Jesus is.  Ja, dit was Jesus wat die Israeliete deur die woestyn gelei het (1 Korintiërs 10:9).  “Now I want to remind you, although you once fully knew it, that Jesus, who saved a people out of the land of Egypt, afterward destroyed those who did not believe.” (Judas 5, ESV).

 

Moses het sy staf opgelig.  Die Here het ‘n warm ooste wind oor die see laat waai (Genesis 41:6).  Die water het soos mure opgestaan.  Die volk het op droë sand deurgetrek (Psalm 106:9).  God het die Egiptenare verhard, sodat hulle die Israeliete in die see in gevolg het.  Jesus het uit die wolk neergekyk en die Egiptenare verwar.  Hy het hulle strydwaens se wiele laat vasslaan en afval.  Die Egiptenare het besef dat die Here vir Israel veg en het probeer om te vlug (14:16-18, 21-25).  Moses het weer sy staf opgelig, sodat die watermassa oor die hele weermag gestort het en hulle lyke op die strand uitgespoel het (14:26-30).  God bewerk nie ‘n halwe redding nie.  Hy het sy volk volkome en finaal van Farao en die Egiptenare gered.  Die volk het in God geglo en Hom gevrees.  Hulle het ook geglo dat Moses sy kneg is (14:31, kontrasteer dit met 2:14, 4:16, 6:8).

 

Glo in God se krag wanneer jy deur beproewing gaan.  Wys dat jy regtig glo:  roep Hom aan (Psalm 50:15, 34:18, 107:6).  Moenie bid en dadelik weer angstig raak, sodat jy mense vir jou slegte omstandighede beskuldig nie (14:10-12).  Glo eerder dat God die moeilike situasie oor jou pad gebring het, omdat Hy sy Naam wil verheerlik en jou wil bevoordeel.  Vertrou dat God die onmoontlike kan doen (Matteus 19:26, Jeremia 32:17, 27, Lukas 1:37, Efesiërs 3:20).  ‘n Ryk Christen sakeman se besigheid het probleme opgetel.  Dinge het baie sleg gegaan.  Hy het ‘n predikant gebel en vir gebed gevra.  Hy, die predikant, en die Christen personeel het saam gevas oor die saak.  Toe hulle weer hoor het sy besigheid publisiteit gekry op CNN International!  Nou kon hy nie voorbly nie!  God het gedoen wat onmoontlik gelyk het.

 

As jy gebid het moet jy in geloof reageer en aksie neem (14:15).  Bring jou kant; ‘beweeg vorentoe’.  Moenie bang wees as jou vyand te sterk is of die situasie te groot lyk nie.  Die Here sal vir jou veg (14:13-14, Jesaja 41:10, 13-14, 2 Kronieke 20:15, 17).  En “As God vír ons is, wie kan teen ons wees?” (Romeine 8:32).  As jy nie glo dat die Here jou kan help nie, ontken jy sy goedheid, sterkte, en getrouheid.  Ongeloof is ‘n klap in sy gesig.

 

Jesus is lofwaardig (hfst.15)

Die afgelope naweek was ek by ‘n Paaskamp.  Onder die begeleiding van oom Louis Lourens was ons samesang uit die boonste rakke.  Die kampgangers het die dak gelig.

 

Hoekom is dit dat Christene gedurig saamsing?  Hoekom is Islam, Hinduïsme, Buddhisme, en ander wêreld-godsdienste nie singende godsdienste nie?  Ons sing omdat ons bly is; omdat ons gered is.  Ons sondes is vergewe, ons het ‘n plek in die hemel, ons is aangeneem as God se kinders, ons is geregverdig, ons is weergebore.  Watter ander godsdiens het ‘n boek soos die Psalms?

 

Moses en die volk het God geprys vir sy verlossing (15:1, Psalm 106:12).  Die vroue, onder leiding van Miriam, het op tamboeryne gespeel (15:19-21, 1 Samuel 18:6).  Saam met Moses en Israel moet ons die Here prys vir ons groot verlossing:

 

“En hulle het die lied gesing van Moses, die dienskneg van God, en die lied van die Lam, en gesê:  Groot en wonderlik is u werke, Here God, Almagtige; regverdig en waaragtig is u weë, o Koning van die heiliges!” (Openbaring 15:3).

 

Saam met die volk moet ons die Here prys vir sy heerlikheid (15:1, 11), krag (15:1b-2, 4-6, 10), verlossing (15:2, Openbaring 5:9), toorn (15:3, 7b-8, Psalm 24:8, Openbaring 19:11, Hebreërs 12:29), heiligheid (15:11), goedheid (15:13), getrouheid (15:17), koningskap (15:18).  Laat al die nasies Hom vrees (15:14-16, Josua 2:9-10, 5:1, Deuteronomium 2:4, Numeri 22:3-4).

 

Prys Jesus vir sy redding.  Sing van sy redding, Woord, karakter, die hemel, die nagmaal, sy werk in die skepping, sy voorsiening, sy kerk, sy Gees.  Kies liede waarvan die woorde Bybelse diepte en ‘n gesonde inhoud het.  Dink oor wat jy sing.  Sing met jou hele hart.  Sing met gepaste emosie.  Sing met meer volume en sorg dat die gemeentesang bo die instrumente gehoor kan word.  Samesang moenie ‘n konsert word waarin die instrumente en voorsangers die gemeente uitdoof nie.  Laasgenoemde is veral ‘n geneigdheid in charismatiese kerke.  Moenie die Here vir sy redding loof, maar gou weer teen Hom kerm en kla nie (sien 1 Korintiërs 10:1-4, 5-13).  Lofprysing is ‘n gepaste reaksie vir dié wat deur God gered is:  “O Regverdiges, jubel in die HERE!  ‘n Loflied betaam die opregtes.” (Psalm 33:1).

 

Daar is ‘n politieke spotprent in die koerant waarin ‘n sekere karakter in elke prent verskyn.  Soms is die karakter agter ‘n bed, onder ‘n tak, op ‘n wolk, of langs ‘n emmer.  Maar hy is altyd daar.  Het jy agtergekom dat daar so ‘n Karakter in die Ou Testament is?  Hy is altyd daar:  in die verhale, lofliede, profesieë, spreuke, gelykenisse, geslagsregisters, tempelplanne, wette.  Wie is Hy?  Jesus:  die Een wat by die Rooisee was en honderde jare later aan ‘n kruis gehang het.  Hy is die Verlosser van Israel.  Is Hy jou Verlosser?

[1] Peter Hammond, The Family, faith and upbringing of David Livingstone,  The Reformation Society, p.5

[2] John Currid, Exodus: Evangelical Press Study Commentary, volume 1, p.307

[3] Ibid, p.281

Die tien plae: Pes, swere en hael

Sphinx

In Desember 1998 het ek en ‘n vriend vir twee weke in Vryheid gaan preek.  Op weeksdae het ons ‘n vakansie Bybelklub gehou vir kinders.  My vriend het vir die eienaar van die plaaslike SPAR gevra of ons dit daar kon hou.  Die man het gesê:  ‘Ek is ‘n Moslem en het ‘n groot elektrisiteitrekening.  Wat kan jou God vir my doen?’  My vriend het geantwoord:  ‘Kom saam met my.  Ek sal bid en vir jou wys wat my God kan doen.’  Die man het gou gesê:  ‘Toemaar, ek trek net jou been; ek is ook ‘n Christen.’  Die ware God is nie net ‘n teorie nie.  Hy is ‘n praktiese God wat werk.  Eksodus 9 wys dit.

 

Die vyfde plaag:  Pes (v.1-7)

Hoekom het die Voortrekkers die Kaap verlaat om binneland toe te trek?  In 1793 het die Xhosas 116 plase verwoes en die Afrikaners se beeste gesteel.  Wat het Dingaan van Piet Retief vereis voor hy sou instem om die dokument vir die oordrag van Natal te onderteken?  Retief moes Sikonyela aanval om die 700 beeste wat hy van Dingaan gesteel het, terug te bring.  Wat het Dingaan gedoen na hy Retief en sy geselskap vermoor het?  Hy het hulle families uitgemoor en 25 000 beeste gesteel.  Hoekom?  In hulle tyd en kultuur, soos in die Bybel s’n, was rykdom gemeet aan hoeveel vee jy het – nie aan hoeveel geld jy in die bank het nie (Genesis 30:25-42, Job 1:3, 42:12, Markus 5:11-13).  Vir ‘n hele land se vee om met siekte getref te word is ‘n reuse verlies.

 

Die lewende en ware God van Israel het weer vir Farao gesê om Israel te laat trek.  Indien hy nie wou luister nie, sou die Here Egipte hierdie keer nie net met sy vinger tref nie (8:19), maar met sy hand (v.3).  Hy sou nie dadelik al die vee tref nie, maar net dié wat buite in die veld was (v.3).  Dis hoekom daar in v.19, na die vyfde plaag, nog vee oor was.  Hierdie plaag was ‘n aanval op verskeie gode.  Apis was Egipte se heilige bul-god.  Mnevis was ook ‘n bul-god en die simbool van vrugbaarheid.  Hathor was ‘n koei-godin.  Isis was die koningin van die gode en het koeihorings op haar kop gehad.

 

Die Here sou nie die Israeliete se vee tref nie.  Hy wou wys dat Israel sy volk was, en het ook gesorg dat hulle vee het om in die woestyn te offer.  Die Here het gesê dat die plaag Egipte die volgende oggend sou tref (v.5).  Farao het ‘n dag gehad om tot sy gode te bid, sodat hulle die Here kon keer.  Hy sou weer agterkom dat Jahwe die ware God is.  Farao het iemand gestuur om te sien of die Israeliete se vee die plaag oorleef het.  Selfs nadat dit bevestig is, het hy sy hart verhard.

 

Die sesde plaag:  Swere (v.8-12)

Toe ek in die laerskool was het my pa ‘n groot pitsweer op sy heup gekry:  een met nege koppe (‘n nege-oog of karbonkel).  Dit was ‘n rou seer vol van geel etter.  Blykbaar was dit baie pynlik.  Dit kan met salf genees word.  In die ou dae het mense ‘n glasbottel vol kookwater gemaak en dit weer uitgegooi.  Terwyl die stoom nog uitkom, het hulle die bottel se opening teen die pitsweer gedruk.  Dit het die pitsweer met etter en al uitgesuig.  Kan jy jou indink hoe seer dit sal wees as jou hele liggaam met sulke swere oortrek is?

 

Moses moes hande vol van roet uit die bakoond skep en dit voor Farao in die lug gooi.  Farao moes die wonderwerk voor sy oë sien plaasvind, sodat hy kon weet dat die God van Israel dit gedoen het.  Israel was in Egipte soos yster in ‘n vuuroond (Deuteronomium 4:20).  Is dit nie ironies dat die Here dié plaag uit die vuuroond laat kom het nie?  ‘n Paar hande vol roet het ‘n fyn stof geword wat die land oordek het.  Deur ‘n wonderwerk het God gemaak dat dit in swere verander op mense en diere.  Die gode van towery en genesing –Hike, Imhotep, Sekhmet – kon hulle nie help nie.

 

Die swere was pynlik, ongeneeslik, en dodelik.  Die woord wat hier met swere vertaal word, word ook gebruik van Hiskia se swere.  As die Here hom nie genees het nie, sou hy gesterf het (2 Konings 20:7, 1).  Die woord word gebruik van Job se swere wat hy met ‘n potskerf gekrap het (Job 2:7-8).  Dit het hard geword en dan weer gebreek.  Daar was selfs wurms in die swere (Job 7:5).  Sy vel het swart geword en afgeval.  Die inflammasie het gemaak dat sy bene soos vuur brand (Job 30:30).  In Deuteronomium 28:27, 35, 60 gebruik Moses hierdie selfde woord vir swere.  Hy beskryf dit so:

 

“Die HERE sal jou swaar tref met swere van Egipte en met geswelle en skurfte en uitslag waarvan jy nie kan gesond word nie… Die HERE sal jou tref met bose swere aan die knieë en aan die bene—waarvan jy nie gesond kan word nie—van jou voetsool tot jou skedel… en Hy sal weer op jou bring al die kwale van Egipte waarvoor jy bang was, sodat hulle jou aanklewe.”

 

Selfs die towenaars is getref en kon nie voor Moses staan nie.  God het Farao se hart verhard, sodat hy nogsteeds nie geluister het nie (vgl. Josua 11:20).

 

Die sewende plaag:  Hael (v.13-35)

Kort na sy bekering het Jonathan Edwards oor weerlig en donderweer geskryf:

 

‘And scarce anything, among all the works of nature, was so sweet to me as thunder and lighting; formerly nothing had been so terrible to me.  Before, I used to be uncommonly terrified with thunder, and to be struck with terror when I saw a thunder storm rising; but now, on the contrary, it rejoiced me.  I felt God, so to speak, at the first appearance of a thunder storm; and used to the take the opportunity, at such times, to fix myself in order to view the clouds, and see the lightnings play, and hear the majestic and awful voice of God’s thunder, which oftentimes was exceedingly entertaining, leading me to sweet contemplations of my great and glorious God.’[1]

 

Edwards het geweet wat alle Christene moet weet – iets wat met ‘n skok voor Farao se neus gehou is:  God beheer die natuur.

 

Moses moes vroegoggend vir Farao by die rivier kry en vir hom sê:  ‘Die Here sê jy moet sy volk vrylaat sodat hulle Hom kan aanbid.’  Voortaan sou God sy plae teen Farao se hart stuur [v.14, Heb. lêb] – ja, die eindste hart wat so verhard was.  So sou die Here wys dat Farao geen god is nie, maar dat Hý die ware God is.  As die Here wou, kon Hy lankal vir Farao en die Egiptenare uitgewis het.  Maar Hy was geduldig en het vir Farao opgewek, sodat Hy sy groot Naam, krag, en heerlikheid kon toon.  Dit moes bekend word dat dit Hy is wat konings oprig en weer neerwerp (Daniël 2:21).  “Alles het die HERE gemaak vir sy doel, ja, ook die goddelose vir die dag van onheil.” (Spreuke 16:4).

 

Die hael sou vroeg die volgende oggend val (v.18, 13).  Dit moet warm wees voordat hael kan vorm en val.  Die warm lug stoot die waterdruppels hoog op tot in die koue atmosfeer.  Daar vries die klein druppeltjie en val dit weer.  Dis nie swaar genoeg om deur die warm lug tot op die aarde te val nie.  Die warm lug stoot dit weer op.  As dit in die koue atmosfeer kom, dan vries daar nog ‘n lagie.  So hou dit aan, totdat dit groot en swaar genoeg is om tot op die aarde te val.  In die woestyn is die nagte koud.  As die natuurlike prosesse moes plaasvind, kon die hael nie vroeg in die oggend val nie.  Maar hierdie is ‘n wonderwerk.  God het die hael vroeg in die môre laat val.  Weereens het Hy gewys dat Hy die ware God is.  Volgens v.18, 24 was hierdie Egipte se ergste haelstorm vandat dit ‘n nasie geword het.  Egipte het eers na die vloed in Genesis 10:6, 20 ‘n nasie geword.  Die ergste storm voor dié een was die vloed.

 

God het ‘n finale waarskuwing gegee en hierdie keer barmhartigheid bewys:  “Stuur dan nou en laat jou vee en alles wat jy in die veld het, in veiligheid bring; al die mense en die diere wat in die veld gevind word, en wat nie binnekant gebring is nie—op hulle sal die hael val, sodat hulle sterwe.” (v.19).  Die Egiptenare wat God se woorde gevrees het, het gou opgetree en hulle vee ingebring (v.20).  Die res se vee en slawe is doodgeslaan (v.21).  “Wie hom nie aan die woorde van die Here steur nie, sal die gevolge dra; wie eerbied het vir sy gebooie, sal die goeie vrugte pluk.” (Spreuke 13:13, NAV).

 

God het donderweer, weerlig en hael gestuur en alles getref.  Wingerde, wildevy, en ander bome is deur die hael verwoes.  Nie net die hael nie, maar ook weerlig het skape en beeste doodgeslaan (Psalm 78:47-48, 105:32-33).  Die Israeliete in Gosen is nie getref nie; hulle het in rus en vrede gewoon (v.26, Jesaja 32:18).

 

Farao het vir Moses geroep:  ‘Hierdie keer het ek teen die Here gesondig.  Die Here is reg.  Ek en my volk is verkeerd.  Vra die Here om die donderweer en hael weg te vat – ek sal die volk laat gaan!’  Sien jy die implikasie van die woorde ‘dié keer’?  Hy sê eintlik dat hy nie die vorige kere verkeerd was en gesondig het nie.  Hy is nie regtig jammer oor sy sonde nie, maar hou net nie van die aaklige gevolge nie.

 

Moses het gesê dat hy vir die Here sou vra om die hael te stop nadat hy uit die stad uit was.  So sou Farao sien dat die hael nie vir Moses tref nie, en dat die aarde aan die Here behoort (vgl. Josua 10:11, Psalm 24:1).  Moses het geweet dat Farao nie die Here gevrees het nie; dat hy ‘n leë belofte gemaak het en nie die volk sou vrylaat nie.  Hulle ongehoorsaamheid in v.21 het bewys dat hulle nie die Here gevrees het nie.

 

Die hael het die vlas en gars weggeslaan.  Die Egiptenare het vlas gebruik om hulle wêreld bekende Egiptiese linne te maak.  Die ekonomie was in sy kanon in.  Die koring en spelt het nog nie opgekom nie en was veilig.  Maar ook dít sou binnekort deur die sprinkane vernietig word.  Die Egiptiese godin Nut het die hemelruim voorgestel.  Shu het die hemel in plek gehou, en Tefnut was die godin van vog in die atmosfeer.  Hulle was veronderstel om die weer te beheer, maar kon nie teen die Here staan nie.  Geb was die god van landbou en Seth die god van oeste.  Hulle kon nie Jahwe se hand van oordeel keer of terugdraai nie.

 

Toe God die hael gestop het, het Farao sy hart verhard en sy belofte gebreek – net soos die Here gesê het.

 

Wat is die groot les wat ons uit hierdie drie plae leer?  God is soewerein oor pes, siekte, en die weer.  Na 2004 se tsunami het ek in ‘n preek gesê dat God soewerein is.  Iemand wat die preek gehoor het, het gesê:  ‘Om te sê dat God die tsunami gestuur het, is Godslastering.’  Die Bybel sê egter dat God hierdie dinge beheer.  Verse wat wys Hy is soewerein oor siekte is die volgende:

 

  • “En die HERE antwoord hom: Wie het vir die mens die mond gemaak, of wie maak stom of doof, of siende of blind? Is dit nie Ek, die HERE, nie?” (4:11).
  • “Die goeie sou ons van God aanneem, en nie ook die slegte aanneem nie? By dit alles het Job nie gesondig met sy lippe nie… Ook het al sy broers en al sy susters en al sy bekendes van vroeër na hom gekom… en hulle het met hom medelyde gehad en hom vertroos oor al die onheil wat die HERE oor hom gebring het.” (Job 2:10, 42:11). Job het swere gehad. Let op dat Job nie gesondig het deur te sê dat God die slegte dinge oor hom gestuur het nie.
  • “En toe die wolk van die tent af weggetrek het, kyk, toe was Mirjam melaats, soos sneeu. En Aäron het Mirjam aangekyk en—sy was melaats!” (Numeri 12:10). God het vir Miriam gestraf omdat sy vir Moses teëgegaan het.
  • “Ek maak dood en maak lewend, Ek het verbrysel en Ek genees; en daar is niemand wat uit my hand red nie.” (Deuteronomium 32:39).
  • “Gaan uit die mond van die Allerhoogste nie kwaad sowel as goed nie?” (Klaagliedere 3:38).
  • Jesaja 45:7 praat van God wat “die heil bewerk en die onheil skep: Ek, die HERE, is dit wat al hierdie dinge doen.”
  • “Maar die hand van die HERE was swaar op die Asdodiete, en Hy het hulle verskrik en hulle getref met geswelle, Asdod en sy grondgebied… Hy het die mense van die stad getref, van die kleinste tot die grootste, sodat geswelle aan hulle uitgebreek het.” (1 Samuel 5:6, 9).
  • “En die HERE het die kind wat die vrou van Uría vir Dawid gebaar het, getref, sodat dit ernstig siek geword het.” (2 Samuel 12:15).
  • “En die HERE het ‘n pes onder Israel beskik van die môre af tot op die bepaalde tyd, en van Dan tot Berséba het daar van die volk sewentig duisend man gesterwe.” (2 Samuel 24:15).
  • “[as] Ek die plaag van melaatsheid in ‘n huis van die land van julle besitting laat kom” (Levitikus 14:34).
  • “Daarna het Jesus hom in die tempel gekry en vir hom gesê: Kyk, jy het gesond geword; moenie meer sondig nie, sodat daar nie iets ergers met jou gebeur nie.” (Johannes 5:14). Die implikasie is dat God die man weer kon laat siek word.
  • “Daarom sal die melaatsheid van Naäman jou en jou nageslag vir ewig aanklewe. En hy het van hom uitgegaan melaats, soos sneeu.” (2 Konings 5:27).
  • “En die HERE het die koning aangetas, sodat hy melaats was tot die dag van sy dood toe” (2 Konings 15:5).
  • “En onmiddellik het ‘n engel van die Here hom getref, omdat hy die eer nie aan God gegee het nie; en hy is deur wurms verteer en het gesterwe.” (Handelinge 12:23).
  • “Daarom is daar onder julle baie swakkes en sieklikes, en ‘n aantal het ontslaap.” (1 Korintiërs 11:30). God het die Korintiërs getref omdat hulle die nagmaal misbruik het.
  • “Kyk, Ek werp haar neer op ‘n siekbed, en die wat met haar owerspel bedryf, in ‘n groot verdrukking, as hulle hul nie van hul werke bekeer nie. En haar kinders sal Ek sekerlik doodmaak, en al die gemeentes sal weet dat dit Ek is wat niere en harte deursoek, en Ek sal aan elkeen van julle gee volgens sy werke.” (Openbaring 2:22-23).
  • “En ek het gesien, en kyk, daar was ‘n vaal perd. En hy wat daarop sit, sy naam is die dood, en die doderyk het hom gevolg. En aan hulle is mag gegee oor die vierde deel van die aarde om dood te maak met swaard en hongersnood en pes en deur die wilde diere van die aarde.” (Openbaring 6:8). Die teks sê dat die perd en sy ruiter mag ontvang het om die pes te bring. Wie het aan hulle die mag gegee? God (vgl. Job 2:6).
  • “Toe gaan die eerste een [engel] weg en gooi sy skaal op die aarde uit, en kwaai en bose swere het aan die mense gekom wat die merk van die dier gehad het en sy beeld aanbid het.” (Openbaring 16:2).

 

God is ook soewerein oor die weer:

 

  • God het die vloed gestuur (Genesis 6-9). Psalm 29:10 sê: “Die HERE het gesit oor die Watervloed; ja, die HERE sit as Koning tot in ewigheid.”
  • “Altwee sy hande oordek Hy met weerlig en gee daaraan bevel teen die aanvaller… Want Hy gebied die sneeu: Val op die aarde! Ook die stortreën, ja, sy geweldige stortreëns… Deur die asem van God word ys gegee, en die wye waters lê vas in die engte. Ja, met volheid van water belas Hy die wolke, en Hy strooi ver en wyd sy ligtende wolk; en dit skiet oral rond volgens sy bestel, sodat hulle alles doen wat Hy hulle beveel oor die wye wêreldrond: óf tot ‘n tugroede, óf tot nut van sy aarde, óf tot weldadigheid laat Hy dit sy doel vind.” (Job 36:32, 37:6, 10-13).
  • “Maar die HERE het ‘n sterk wind op die see gewerp, en toe daar ‘n groot storm op die see ontstaan, het die skip gevaar geloop om skipbreuk te ly… En met sonop het God ‘n gloeiende oostewind beskik; en toe die son op die hoof van Jona steek, het hy magteloos geword en gewens dat hy mag sterwe, en gesê: Dit is vir my beter om te sterwe as om te lewe.” (Jona 1:4, 4:8).
  • “Vuur en hael, sneeu en damp, stormwind wat sy woord volbring” (Psalm 148:8).
  • “Hy gee sneeu soos wol; Hy strooi ryp soos as. Hy werp sy ys heen soos stukke—wie kan bestaan voor sy koue? Hy stuur sy woord en laat hulle smelt; Hy laat sy wind waai—die waters loop.” (Psalm 147:16-18).
  • “En die sewende engel het sy skaal uitgegooi in die lug, en ‘n groot stem het uit die tempel van die hemel gekom, van die troon af, wat gesê het: Dit is verby! En daar het stemme gekom en donderslae en bliksemstrale, en daar het ‘n groot aardbewing gekom soos daar nog nie gewees het vandat die mense op die aarde was nie so ‘n geweldige groot aardbewing. En die groot stad is in drie dele verdeel, en die stede van die nasies het geval. En die groot Babilon is in gedagtenis gebring voor God, om haar te gee die beker met die wyn van die grimmigheid van sy toorn. En alle eilande het gevlug, en berge is daar nie gevind nie; en groot hael, omtrent ‘n talent swaar, het uit die hemel op die mense geval; en die mense het God gelaster oor die plaag van die hael, omdat sy plaag ontsettend groot was.” (Openbaring 16:17-21).
  • “En ek het gesien toe Hy die sesde seël oopgemaak het, en kyk, daar was ‘n groot aardbewing” (Openbaring 6:12).
  • “Die HERE sal maak dat die pes jou aankleef totdat Hy jou vernietig uit die land waarheen jy gaan om dit in besit te neem. Die HERE sal jou swaar tref met tering en koors en vurige koors en ontsteking en droogte en brandkoring en heuningdou; en hulle sal jou vervolg totdat jy omkom. En jou hemel wat bo jou hoof is, sal koper, en die aarde wat onder jou is, yster wees. Die HERE sal die reën van jou land poeier en stof maak; van die hemel sal dit op jou afkom totdat jy verdelg is.” (Deuteronomium 28:21-24).
  • “Die HERE het gegee, en die HERE het geneem: die Naam van die HERE sy geloofd! By dit alles het Job nie gesondig en aan God niks ongerymds toegeskrywe nie” (Job 1:21-22). Weerlig het Job se skape getref en ‘n stormwind het die huis omgewaai waarin sy kinders gesterf het. Job het nie gesondig deur te bely dat die Here dit gedoen het nie.

 

Moenie praat en vrees asof die natuur soewerein is nie.  Moenie van siekte en rampe sê dat die duiwel gekom het om te steel nie.  Dit is wel so dat God die duiwel soms toelaat om siekte en rampe te bring (Job 1:12, 2:6, Matteus 17:18, Lukas 13:16).  Maar die tekste wat ek hierbo gelys het wys dat God nogsteeds in beheer is van hierdie dinge.  Vir die gelowige sal God siekte en rampe ten goede laat meewerk (Romeine 8:28).  Net die ware God kan dit doen.

 

Wanneer God siekte en rampe oor ongelowiges stuur is Hy geduldig en gee aan hulle ‘n kans om hulle te bekeer (v.20, Romeine 2:4, 2 Petrus 3:9).  As hulle dit nie doen nie, dan sal hulle sterf (v.21).

 

Hoe is God anders as die gode van Egipte as Hy nie soewerein is nie.  As jy bely om ‘n Christen te wees en God se soewereiniteit ontken, dan aanbid jy ‘n afgod.  Die God van die Bybel is soewerein (Psalm 103:19).  As jy sê Satan beheer siekte en rampe, sal jy in vrees lewe.  In teorie glo jy dalk nie dat die duiwel soewerein is nie, maar in praktyk lewe jy asof die duiwel en gode van Egipte so sterk soos die Here is.  Watse troos kan jy hê as jy siek word?

 

Voor 1838 het sendelinge vir 18 jaar geen sukses onder die Zulus gehad nie.  By die slag van Bloedrivier het 464 Voortrekkers 15 000 van die gevreesde en onoorwonne Zulu Impi gedood.  Na dié slag het honderde duisende Zulus tot bekering gekom.  Hoekom?  Hulle het gesien dat hulle gode, toordokters, diktators, en voorvader geeste geen mag gehad het teen die God van die Voortrekkers.  Hulle het besef dat Hy die ware God is.[2]

[1] Iain Murray, Jonathan Edwards: A New Biography, pp.36-37

[2] Peter Hammond, The Day of the Covenant – ‘n praatjie gelewer by die Reformation Society.