‘n Toekoms van verwoesting en vrede

Knysna Fire

Toe ek 11 jaar oud was het ‘n meisie in my klas Pretoria toe getrek.  Ek het baie van haar gehou en in my bed gelê en huil toe sy weg is (‘whimp!’).  Op daardie stadium het dit vir my gevoel of dinge nooit weer sal beter word nie.

 

Ongelukkig is dit nie net 11 jariges wat so dink nie.  Selfs as volwassenes staar ons onsself blind teen die onmiddellike toekoms en mis ons God se beloftes oor die verre toekoms – ons sien nie die groter prentjie nie.  Wees daarom baie versigtig wanneer jy Jes.8:23-10:4 lees, veral as Knysna se vlamme om jou brand.

 

‘n Toekoms van vrede (8:23-9:6)

Een van my vriende het hierdie week gesien hoe ‘n klomp mense iemand aanrand.  Die man het blykbaar ‘n kind ontvoer, vermoor, en haar liggaamsdele aan ‘n toordokter verkoop.  Dit is die derde keer in twee weke wat mense sulke dinge vir my vertel, dinge wat eintlik te skandelik is om te noem (Ef.5:12).

 

In sulke tye wonder ‘n mens waarheen ons land oppad is – wat hou die toekoms in?  Glo dit of nie, maar volgens 8:23-9:6 sal Suid-Afrika en die wêreld uiteindelik ‘n vredevolle toekoms van reg en geregtigheid hê.

 

Toe Israel teen die Here gesondig het, het Hy haar in ‘n diep en benoude duisternis gedompel (8:22).  Van die twaalf stamme was Sebulon en Naftali die verste noord, en het hulle eerste deurgeloop toe die Siriërs en Assiriërs die land binnegeval het (8:23, 2 Kon.15:29, 2 Kron.16:4).  Die gebied was wes van die Jordaan rivier en die See van Galilea (8:23).  A.g.v. die Kanaäniete wat saam met die Israeliete daar gewoon het, is dit ook ‘Galilea van die heidene’ genoem (8:23, Rgt.1:30, 33).

 

Alhoewel Galilea eerste donker was, sou hulle in die laaste tyd[1] eerste die lig van God se heerlikheid in Jesus se Galilese bediening gesien het (8:23-9:1, Mt.4:12-17, Lk.1:78-79, Jh.8:12).  Ná die ballingskap het daar ‘n handjievol oorgebly, maar nou sou die Here sy volk vermenigvuldig het (9:2, 1:9, 26:15, Esg.36:37, 1 Pt.2:9, Hd.2:41, 47, 4:4, 5:14, 6:1, 7, 8:12, 9:31, 35, 42, 11:21, 12:24, 13:47-49, 14:1, 21, 27, 16:5, 31, 17:4, 12, 34, 18:8, 19:20, 28:24, Op.7:9).

 

Hulle sou so bly gewees het soos boere wat ‘n groot oes inbring en fees vier, soos ‘n weermag wat haar vyande oorwin en die buit verdeel (9:2, Hd.2:47, 8:8, 39, 11:23, 13:48, 52, 15:3, 16:31, Op.7:10).

 

Verder sou hulle bly gewees het, omdat God Assirië se swaar juk van hulle skouers afgehaal het; Hy het die stok gebreek wat hulle op die rug geslaan het (9:3, 10:5, 24, 27, 14:5, 25).  Hy het die vyand se juk gebreek soos wat Hy dit in Gideon se tyd met die Midianiete gedoen het (9:3, 10:26, Rgt.6-8).

 

Die volk was bly dat God haar vyande oorwin het (9:4).  Hulle sou nie meer klere en skoene aangetrek het om oorlog te maak nie, maar die Israeliete sou dit verbrand het (9:4, Esg.39:7).  Daar sou nie meer oorlog gewees het nie, maar vrede (2:4, Sg.9:10).

 

Die volk was ook bly dat God Immanuel gegee het om haar van haar sonde te red (9:5, 7:14, Mt.1:21).  Hy is as ‘n Kind gebore, maar was ook die Seun van God (9:5).  Die las wat Hy van die volk se skouers afgehaal het, het Hy as Koning op syne gedra (9:3, 5, 22:22, Mt.28:18, 1 Kor.15:25).

 

Jesaja beskryf sy Persoon en karakter soos volg:

 

[1] Hy is die Wonderbare Raadsman (9:5, 28:29, Rgt.13:18).  Hy het bonatuurlike wysheid om die volk te lei (vgl. 1 Kon.3:28).  Hy weet hoe om die regte woorde te sê wanneer ons dit nodig het (50:4).

 

[2] Hy is die Magtige God wat sy volk se vyande oorwin (9:5, Dt.10:17, Jer.32:18).

 

[3] Omdat Hy die ewige Vader openbaar en Een is met Hom, word Hy met Hom vereenselwig (9:5, Jh. 1:18, 10:30, 14:9).  Hy is ‘n goeie Vader vir sy kinders (9:5, 63:16, 64:8, Mal.2:10).

 

[4] Hy is die Vredevors, die oorsprong van alle vrede (9:5).  Deur sy kruisdood het Hy vir ons vrede met God gebring (Rm.5:1, Kol.1:20).

 

Namate die evangelie van vrede geleidelik oor die aarde versprei, sal die Seun van Dawid se heerskappy van vrede versprei en sonder einde wees (9:6, 6:3, 11:9, 2 Sm.7:14, Ps.72:19, 110:1, 132:11-12, 145:13, Dn.2:35, 44, Esg.47:1-5, Mt.6:10, 13:31-33, Lk.1:32-33, Op.11:15).  God se vrede, reg en geregtigheid sal die norm wees (9:6, 2:4, 11:6-9, Ps.72:7, Jer.23:5).

 

Dalk het dit in die lig van Israel se boosheid in 9:7-10:4 onmoontlik gelyk, en miskien lyk dit vir jou ook onmoontlik wanneer jy na die probleme om jou kyk:

 

  • Natuurrampe in die Kaap.
  • Korrupsie in die regering.
  • Grumoorde in ons land.
  • Grondeise in Zimbabwe.
  • Misdadigers wat nie ‘n gewete het nie.
  • Islamitiese terroriste in Engeland.
  • Skaamtelose homoseksualiteit in die NG-Kerk en in die samelewing.
  • Die toenemende rebelsheid van ons land se kinders, tieners en jongmense.
  • Wetteloosheid op die paaie.
  • Swak dienslewering en die luiheid van mense wat vir die staat werk.

 

En tog moet dit wat jy om jou sien nie jou teologie bepaal nie – die Bybel moet.  T.s.v. die boosheid van Suid-Afrika, Israel en die res van die wêreld, sal God se ywer daarvoor sorg dat Jesus se Koninkryk van vrede, reg en geregtigheid groei en gevestig word (9:6, Sg.8:6).  As die profesieë m.b.t. sy eerste koms vervul is (9:5), sal die profesieë m.b.t. die vervulling van sy Koninkryk vervul word (9:6).

 

Die vraag is nie of dit sal gebeur nie, maar of jy daarin sal deel?  Is jy nog in die duisternis van jou sonde, of het die lig van God se verlossing in jou hart geskyn (8:23-9:1, Ef.5:8, 14)?  Het jy al besef dat Jesus namens ons aan die kruis God se juk en roede op Homself geneem het, en dat dié wat in Hom glo van hulle sonde en God se oordeel bevry sal word (9:3, 53:4-6, 10, Mt.11:29-30, Jh.8:36, Gal.5:1)?

 

Of is die slawejuk en die roede van Satan, jou skuldige gewete en jou eie pogings om aanneemlik te wees voor God nog ‘n swaar las op jou skouers (9:3, Hd.15:10, Jh.8:36, Gal.5:1)?

 

Het jy al verstaan en ervaar dat Jesus vir jou sonde gebore is, en dat God Hom gegee het om vir jou te sterf (9:5)?  As jy in Hom glo om jou van jou sonde te red, sal jy persoonlik ervaar hoe Hy ook jou Wonderbare Raadsman, Sterke God, Ewige Vader en Vredevors is (9:5).

 

‘n Toekoms van verwoesting (9:7-10:4)

Op 2-5 September 1666 het die groot vuur in London 13 200 huise, 87 kerke, St. Paul’s Katedraal, en baie ander belangrike geboue afgebrand; 70 000 van die stad se 80 000 inwoners het hulle huise verloor.

 

Die vure wat tans in die Suid-Kaap woed rig ook geweldige skade aan.  Volgens sommige is dit een van die grootste rampe in ons land se geskiedenis.  In Jesaja se tyd het die Here ook sy volk met vuur en op ander maniere gestraf.

 

Voordat die Messias se heerskappy van vrede aangebreek het, het God gesê dat Hy die volk gaan oordeel (9:7).  Efraim en Samaria – Israel en haar hoofstad – sou geweet het dat God se dreigemente nie leeg is nie, maar dat Hy die hoogmoediges weerstaan (9:8, Jk.4:6).

 

Toe Samaria se moddersteen huise a.g.v. ‘n aardbewing inmekaar getuimel het (Am.1:1), het die hoogmoedige volk haar nie bekeer nie, maar besluit om dit met gekapte klip te vervang (9:9).  Gesogde sederbome sou die meer algemene wildevybome vervang het (9:9).  In die volk se gedagtes sou die toekoms dus beter gewees het as die hede.

 

Israel het veral so gedink omdat koning Resin van Sirië ingestem het om haar teen Assirië te beskerm.  Maar terwyl sy so selfversekerd was, het die koning van Assirië teen Resin opgestaan en hom doodgemaak (9:10, 2 Kon.16:9).  Israel het nie besef dat Sirië eintlik die heuning was wat die bye van Assirië na haar toe gelok het nie.

 

Soos Filistia in die weste, het Sirië in die ooste dus haar mond oopgemaak om vir Israel in te sluk (9:10, 2 Kon.16:6, 2 Kron.28:18).  A.g.v. die volk se hoogmoed, het God nie die uitgestrekte arm van sy toorn van haar af weggedraai nie (9:11, 16, 20, 10:4, 5:25).

 

Maar selfs toe Hy die volk getref het, het sy nie na Hom toe gedraai en om genade gesmeek nie (9:12).  Gevolglik het Hy die kop en die stert, die hoë palmbome en die lae riete – die belangrike politieke leiers en die vals profete – op een dag afgesny en tot ‘n val gebring (9:13-14, 19:15).  Dit was húlle wat die volk op ‘n dwaalspoor gelei het om haar in te sluk (9:15, 11).

 

Sterk jong manne, weduwees, weeskinders, almal het in woord en daad die leiers se slegte voorbeeld gevolg (9:16).  Daarom het die Here Hom nie oor hulle verbly of ontferm nie, en sou Hy die lot van hulle gestraf het (9:16).  Hy het geweier om die uitgestrekte arm van sy toorn terug te draai (9:16).

 

Die volk se boosheid was soos ‘n vuur wat in doringtakke en droë onkruid vlamvat, soos die dik rookwolke van Knysna se bosbrand (9:17).  God het vir Israel aan haar sonde oorgegee, sodat dit haar verteer het.  Die samelewing het homself vernietig (9:18, Mg.7:2).  Israel was die hout en God se toorn die skroeiende vuur wat haar gebrand het (9:18).

 

As deel van die volk se straf het sy honger gely (9:19, 8:21).  Nou was daar in een dorp vleis, en môre het hulle hulleself in ‘n ander dorp soos wilde diere aan die kos vergryp (9:19).  Daar was nie genoeg kos om hulle te versadig nie (9:19).  Die hongersnood het so erg geraak, dat mense hulle eie kinders geëet het (9:19, 49:26, Dt.28:52-57).

 

Josef se twee seuns, die stamme van Efraim en Manasse, het mekaar verslind; saam het hulle teen Juda geveg (9:20, 15, 11, 2 Kron.28:6-9, kontr. Jes.11:13).  As gevolg hiervan het God die uitgestrekte arm van sy toorn nie teruggedraai nie (9:20).

 

God het sy wee teen Israel uitgespreek omdat haar leiers die wet herskryf het om hulleself te bevoordeel (10:1).  Onder die nuwe grondwet was dit wettig om die armes te onderdruk (10:1-2).  Soos in Kommunistiese lande het hulle geen geregtigheid teen hulle klaers gekry nie, en is hulle van hulle regte ontneem (10:2).  Die land se leiers het weduwees se erfdeel by hulle weggevat en van weeskinders ‘n prooi gemaak (10:2).

 

Dus het die Here ‘n dag bepaal waarop húlle die prooi van die Assiriërs geword het (10:3).  Op dié dag sou daar vir hulle geen hulp gewees het nie (10:3).  Al wat vir hulle oorgebly het, was om saam met die ander gevangenes onder ‘n swaar juk te buig of om deur die swaard te val (10:4).  A.g.v. hulle wetteloosheid sou die Here nie die uitgestrekte arm van sy toorn teruggedraai het nie (10:4).

 

En totdat Suid-Afrika haar nie bekeer nie, sal die Here nie ophou om ons met sy kragtige hand te tref nie.  Sal ons ná die brande in Knysna nogsteeds nie na die Here toe draai nie (9:12)?

 

Sal droogte en verwoestende storms die Wes-Kaap teister, en swart mense nogsteeds die wit mense haat en andersom (9:11)?  En asof dit nie genoeg is nie, baklei God se kinders in hulle huwelike, gesinne, families en gemeentes met mekaar (9:19-20, Gal.5:15).  Hoe lank moet dit nóg aanhou voor ons vir die Here luister?

 

Hoe lank sal ons land aanhou om sonde ‘wettig’ te maak (10:1)?  Deur die wettiging van aborsie het die regering moord goedgekeur.  Dié wat vir húlle of vir die partye stem wat aborsie goedkeur, is saam skuldig – hulle hande is met bloed bevlek (1:15, 1 Tm.5:22).

 

Deur die president se veelwywery en die wettiging van homoseksualiteit (in ons land en in die kerk), het ons God se instelling van die huwelik goedkoop en belaglik gemaak.  Weet maar dat die Here ons hiervoor gaan oordeel, net soos wat Hy ons gaan oordeel omdat ons pornografie en prostitusie wettig verklaar het (10:1, Heb.13:4).

 

Ateïste probeer om God en die Bybel uit skole uit te verban; hulle wil hê dit moet teen die wet wees (10:1).  Sommige van hulle wil ook hê dat Sp.22:15, 29:15 en ander verse oor pak slae teen die wet moet wees.

 

Soos wat nie-blankes in die ou dae deur die apartheidsbeleid onderdruk is, probeer die huidige regering om die verdrukking van haar land se burgers wettig te maak.  Hulle het dit reeds tot ‘n mate deur die kwota sisteem reggekry.

 

Verder onderdruk hulle ook die volk deur onnodige belasting, sodat hulle hulle luukse karre kan ry en in hulle duur huise kan bly.  Nou probeer hulle nog om die wet te verander, sodat hulle mense se plase sonder vergoeding by hulle kan vat (10:1-2).

 

Die Here het die Israeliete gestraf toe hulle die bg. dinge gedoen het (9:7-10:4).  En dink ons dat ons daarmee gaan wegkom?

 

As ons ons bekeer, mag ons dalk nog ons huise in ‘n brand verloor.  Maar ons sal die vuur van God se oordeel in die hel vryspring en in Jesus se heerskappy van vrede deel.  Ons sal ‘n ewige toekoms van vrede hê, en nie ‘n toekoms van verwoesting nie.

 

[1] Die laaste tyd verwys nie net na die wederkoms nie, maar ook na Jesus se eerste koms (Heb.1:1, 9:26).