Die ware weergawe van Jesus se kruisdood

jesus-on-cross

Soos jy seker weet verkondig National Geographic se ateïste, Tukkies se liberale teoloë, Hindoes, Moslems en ander vals godsdienste ‘n weergawe van Jesus se kruisdood wat nie met die Bybel strook nie.

 

Op die ou end gaan dit oor die bron wat jy as gesaghebbend beskou. Vir die wêreld is hierdie bronne godsdienstige boeke, antieke geskrifte uit die 2de en 3de eeu n.C., vals profesieë, en ander buite-Bybelse bronne.  Vir gelowiges is dit die vier Evangelies (Matteus, Markus, Lukas en Johannes), asook die res van die Ou- en die Nuwe Testament.

 

Vandag wil ek op een van hierdie bronne fokus, naamlik Jh.19:16b-37.

 

Die kruis (v.16b-18)

Omdat Jesus in ons plek vervloek en as onrein beskou is, het die Romeine Hom gelei om buite die stad gekruisig te word (v.16-17, Gn.3:23-24, Nm.5:1-4, 15:35-36, Mt.21:39, Heb.13:12).  Hy het self sy kruisbalk[1] gedra (v.17).  Omdat Hy ná sy géseling so baie bloed verloor het, het sy bloeddruk geval sodat Hy flou gevoel het en nie die kruis verder kon dra nie.  Die soldate het ‘n verbyganger genaamd Simon van Cirene gedwing om die kruis agter Hom aan te dra (Lk.23:26, vgl. 14:27).  ‘n Klomp mense het Hom gevolg en die vroue het gehuil (Lk.23:27).

 

Uiteindelik het hulle by ‘n heuwel gekom wat soos ‘n kopbeen gelyk het (v.17, Heb. Golgotha).  Om Hom te verdoof het die soldate vir Jesus ‘n galbitter wyn-en-mirre-mengsel gegee om te drink (Mt.27:34, Mk.15:23).  Hy het dit nie gedrink nie (Mk.15:23), omdat Hy by sy volle bewuste wou wees toe Hy in ons plek gely het.

 

Die soldate het toe die spykers deur sy hande en voete gedryf. Hulle het Hom tussen twee misdadigers gekruisig, om aan te dui dat Hy die hoof misdadiger is (v.18, Ps.22:17, Jes.53:12).  Hy het gebid dat die Vader hulle moet vergewe, omdat hulle nie die erns van hulle sonde besef het nie (Lk.23:34, Hd.3:17, 13:27, 1 Kor.2:8).

 

Die klag (v.19-22)

Toe ek in die kleuterskool was het die juffrou donkie ore gemaak, dit op jou kop gesit, en jou in die hoek laat staan as jy stout was. Sy wou gehad het dat almal moet sien jy het die reëls oortree.  In Jesus se tyd moes mense wat gekruisig sou word ‘n bordjie om hulle nekke gedra het.  Die aard van hulle oortreding het daarop gestaan.  Nadat hulle gekruisig is, is die bordjie bo hulle koppe vasgemaak.

 

So was dit ook met Jesus (v.19, Mt.27:37). Hy is naby die stad gekruisig, en daarom het almal dit gesien (v.20).  Die klagte teen Hom was:  ‘Dit is Jesus van Nasaret, die Koning van die Jode’ (v.19, Mt.27:37).  Volgens die Romeinse wet het iemand wat homself ‘n koning genoem het die keiser teëgegaan, en moes hy gekruisig word (Lk.23:2-3, Hd.17:7).  Die ironie is dat Jesus regtig die Koning van die Jode was (v.20, Lk.1:32-33).  Eintlik was Hy ook die Koning van die Romeine en die Grieke, die Koning van die nasies (v.20, Ps.2:6-8, 22:29).

 

Die owerpriesters was nie tevrede met wat Pilatus geskryf het nie: ‘Moenie skryf dat hierdie indringer en bedrieër die Koning van die Jode is nie, maar dat Hy gesê het Hy is die Koning van die Jode’ (v.21).  Pilatus wou hulle terg en het vir hulle gesê:  ‘Wat ek geskryf het, het ek geskryf.’ (v.22).  God het bepaal dat dit so moes bly, aangesien Jesus regtig die Koning van die Jode was.

 

Die klere (v.23-24)

Het jy al ooit gedroom dat jy nie klere aan het nie en mense sien jou? Hoe het jy gevoel?  Hoe skaam en verneder moes Jesus nie gevoel het toe die soldate sy klere verdeel het, en Hy naak aan die kruis gehang het nie?

 

Maar dit het nie net oor die vernedering gegaan nie. Jesus het sonder klere gesterf, om die sondige naaktheid van ons siele met sy bloed en geregtigheid te bedek, net soos wat Hy dit in Gn.3:21 met Adam en Eva gedoen het (vgl. Rm.13:14, Op.19:8).  Moet dit nie vergeet wanneer jy v.23-24 lees nie.

 

Nadat die soldate vir Jesus gekruisig het, het hulle daar bly sit om seker te maak dat niemand Hom van die kruis afhaal nie (Mt.27:36). Terwyl hulle waggehou het, het hulle lootjies getrek om sy klere tussen die vier van hulle te verdeel:  sy skoene, gordel, bo-kleed en kopdoek (v.23, Mk.15:24).  Die lang onderkleed was van een stuk materiaal geweef, en daarom wou hulle dit nie geskeur het nie (v.23-24).  Hulle het lootjies getrek om te kyk wie dit sou kry (v.24).

 

So het hulle, sonder dat hulle dit geweet het, Ps.22:19 vervul: “Hulle verdeel my klere onder mekaar en werp die lot oor my gewaad.”  Hierdeur het die Here ook gewys dat Hy nie sy Seun se Koningskap van Hom af sou wegskeur soos in die geval van Saul en Salomo nie (1 Sm.15:27-28, 24:4, 1 Kon.11:29-31, 2 Sm.7:15).

 

Die vriende (v.25-27)

Die Joodse leiers, verbygangers, soldate, en misdadigers aan die kruise langs Jesus het Hom uitgelag en met Hom gespot (Mt.27:39-44, Lk.23:35-37).[2]  Maar daar was ook ‘n handjievol van sy geliefdes wat om die kruis gestaan het, wat tot die einde toe lojaal was aan Hom (v.25).  Hy was ook lojaal aan húlle, sodat Hy selfs aan die kruis aan ander se belange gedink het en nie aan sy eie nie (v.26-27).

 

‘n Vergelyking met ander Bybeltekste sal vir ons sê wie hierdie karakters was:

 

[1] Sy ma Maria (v.25). Toe Jesus aan die kruis gehang het, het ‘n swaard deur haar siel gegaan soos wat Simeon jare tevore geprofeteer het (Lk.2:35).

 

[2] Sy ma se suster Salome, die vrou van Sebedeüs en die ma van Johannes en Jakobus (v.25, Mt.27:56, Mk.15:40, 3:17).

 

[3] Maria die vrou van Klopas, die ma van Jakobus die kleine en Joses (v.25, Mk.15:40).

 

[4] Maria Magdalena uit wie Hy sewe demone gedryf het (v.25, Lk.8:2). Ek wonder of enige van die dissipels so lojaal was soos sy (20:1, 11)?

 

[5] Die geliefde apostel Johannes vir wie Hy gevra het om sy weduwee-ma op te pas, aangesien Josef al dood was en sy eie broers nie in Hom geglo het nie (v.26-27, 21:20-24, 7:5). Johannes het gedoen wat Jesus gevra het (v.27).

 

Die voltooiing (v.28-30)

Toe Jesus aan die kruis was, het dit teen 12:00 donker geword. Vir omtrent drie ure het die son nie geskyn nie (Lk.23:44-45).  Om 15:00 het Jesus uitgeroep:  ‘My God, My God!  Waarom het U My verlaat?’ (Mt.27:46).  Onmiddellik het mense sy woorde verdraai en Hom gespot.  ‘Hy roep vir Elia!’ het hulle gesê (Mt.27:47).

 

Jesus het geweet dat Hy die Ou Testamentiese profesieë, skadubeelde, tipes en offers volbring het (v.28, Gk. tetelestai).  Om ‘n laaste Skrif te vervul, en ook a.g.v. ‘n geweldige bloedverlies het Hy gesê:  ‘Ek is dors’ (v.28, Ps.22:16).

 

Die soldate het ‘n spons vol van goedkoop suurwyn op ‘n hissoptak gesit en vir Hom gegee (v.29, Ps.69:21, Eks.12:22, Ps.51:9). Terwyl Hy gedrink het, het die soldate aangehou gespot:  ‘Wag, kom ons kyk of Elia gaan kom om Hom van die kruis af te haal!’ (Mt.27:49, Mk.15:36).

 

Toe Jesus klaar die wyn gedrink het, het Hy met ‘n harde stem uitgeroep: ‘Dit is volbring!  Vader, in U hande gee Ek my gees oor!’ (v.30, Gk. tetelestai, Mt.27:50, Lk.23:46).  Jesus het nie gesê dat Hy klaar is nie, maar dat Hy die werk van verlossing voltooi het.  Hy het toe sy kop vooroor gebuig en sy laaste asem uitgeblaas (v.30, Lk.23:46).

 

Dit het nie gewoonlik so gewerk met dié wat gekruisig is nie. Hulle het hulle koppe opgetel om nóg ‘n asem te kry.  Sodra hulle die laaste asem uitgeblaas het, het hulle koppe vooroor geval.  Maar met Jesus het dit anders gewerk, omdat Hy uit sy eie besluit het om sy lewe in die Vader se hande oor te gee en sy asem uit te blaas (v.30, 10:18, Lk.23:46).

 

Toe Hy dan sy asem uitgeblaas het, was daar ‘n geweldige aardbewing en het God die tempelgordyn van bo na onder geskeur (Mt.27:51). So het Hy gewys dat die pad na die hemel toe oop is vir dié wat in sy Seun glo (Heb.10:19-22).

 

Die soldate wat by die kruis gestaan het, het die Here geprys en gesê: ‘Hierdie man was werklik die onskuldige Seun van God!’ (Mt.27:54, Lk.23:47).  Die bedroefde skare het na hulle huise toe teruggekeer (Lk.23:48).  Baie van die vroue-dissipels wat van Galilea af gekom het, het op ‘n afstand gestaan en kyk (Mt.27:55-56, Lk.23:49).

 

Die vervulling (v.31-37)

Die Moslems glo nie dat Jesus regtig dood was nie. Sura 4:157-158 in die Qur’an sê:

 

‘…they said (in boast), ‘We killed Christ Jesus the son of Mary, the Messenger of Allah’; – but they killed him not, nor crucified him. Only a likeness of that was shown to them.  And those who differ therein are full of doubts, with no (certain) knowledge.  But only conjecture to follow, for of a surety they killed him not: – Nay, Allah raised him up unto Himself.’

 

Sommige van hulle dink dat Judas Iskariot of Simon van Cirene in sy plek gesterf het. Ander sê dat Hy voor sy dood van die kruis af gekom het en hemel toe is.  Maar as Jesus nie regtig gesterf het nie, is sy opstanding niks meer as ‘n fiktiewe ontwaking uit ‘n diep koma nie.  Die vraag wat ons moet beantwoord is of Jesus regtig gesterf het of nie?  En hiermee help v.31-37 ons.

 

Dit was die dag van voorbereiding vir die Pasga of die Fees van Ongesuurde Brode, asook die voorbereiding vir die Sabbat (v.31, 14, Lk.22:1, 23:54, 56). Dit het reeds aand se kant toe gestaan (Mt.27:57).  Die Sabbat het om 18:00 begin, en geduur tot die volgende aand 18:00.  Die teks sê dat dit ‘n groot Sabbat was (v.31).  Wat beteken dit?

 

Wanneer die Jode hulle Feeste gevier het, het hulle sekere dae van die Fees as ‘n rusdag of Sabbat gevier (Eks.12:16). Hierdie Sabbatte kon op enige dag van die week geval het.  As dit egter op ‘n Saterdag geval het, het hulle dit as ‘n ‘groot’ Sabbat beskou.  So was dit toe Jesus gekruisig is (v.31), wat beteken dat Hy op ‘n Vrydag gesterf het.[3]

 

Volgens Dt.21:23 moes mense wat aan ‘n hout gehang het voor sononder afgehaal en begrawe word (v.31). Die Joodse leiers het dus vir Pilatus gevra om die gekruisigdes se bene te breek.  As hulle bene gebreek is, kon hulle hulleself nie opgestoot het om asem te kry nie, en het hulle binne minute weens ‘n tekort aan suurstof doodgegaan (asphyxia).

 

Die soldate het die twee misdadigers se maermerries met ‘n yster hamer stukkend geslaan (v.32).[4]  Toe hulle by Jesus kom was dit nie nodig om sy bene te breek nie, omdat Hy reeds dood was (v.33).  Om dit te bevestig het een van die soldate ‘n spies tussen sy ribbes ingesteek, sodat die bloed en water wat op sy hart en longe was (perikardiale en pleurale vloeistof) uitgestroom het (v.34).[5]

 

Dit het bewys dat Jesus regtig dood was. Dit mag ook ‘n simboliese betekenis hê, naamlik dat ons deur Christus se bloed gereinig is en met die skoon water van wedergeboorte gewas is (3:5, Esg.36:25-27, 1 Kor.6:11, Heb.10:19, 22, 1 Jh.5:6-8).

 

Dit het ook gebeur om die Skrif te vervul. Sonder dat hulle dit geweet het, het die soldate God se raadsplan vervul (vgl. Hd.13:27, 29).  In Eks.12:46 en Nm.9:12 het die Here vir sy volk gesê om nie die paaslam se bene te breek nie.  Omdat Christus ons Paaslam is (1:29, 1 Kor.5:7), het hulle nie sy bene gebreek nie.  Ook in Ps.34:21 het Dawid gesê dat die Here die regverdige se bene bewaar, sodat nie een van hulle gebreek word nie. Jesus is die Regverdige Een van wie Dawid gepraat het.

 

Die soldate het ook Sg.12:10 vervul: “Hulle sal sien in wie hulle gesteek het.” (v.37).  Sg.12 gaan oor Jersualem wat deur haar vyande omring word.  Die Here het gesê dat Hy haar vyande sal verwoes, maar ook dat Jerusalem sou treur omdat sy die Here deurboor het.  Party van hulle sou in smart getreur het, en ander in berou en bekering.  So het die Jode dan in 70 n.C. getreur toe die Here Jerusalem deur die Romeine verwoes het (Lk.23:28-31).  Hulle sal ook in die toekoms ware berou oor hulle sonde hê, en treur dat hulle die Messias gekruisig het (Rm.11).

 

Hoe weet ons dat Johannes se weergawe van Jesus se kruisdood waar is? Hy was daar (v.26), en daarom kan ons weet dat sy getuienis betroubaar is (v.35, 21:24, 1 Jh.1:1).  Tog het hy nie net getuig om vir ons die feite te gee nie, maar sodat ons kan glo dat Jesus die Seun van God en die Messias van Ps.22 en Jes.53 is (v.35, 20:30-31).

 

Glo jy dit? Het jy al op Christus vertrou as die enigste Een wat jou van die komende oordeel van die hel en van jou sonde kan red?  Het jy jou al van jou sonde bekeer?  Het die Here al jou sonde vergewe?  Of is sonde nog jou baas, ‘n harde meester wat jou in jou gewete en in jou drome pla?  Wys die bose dinge waaroor jy dagdroom dat jy ‘n slaaf van die duiwel is?

 

As jy nog nie tot bekering gekom het nie, kan ek met absolute sekerheid sê dat jou hart swart is. As mense jou diepste geheime en jou gedagtes moet ken, sal jy nie meer vriende hê nie.  As jy nie ‘n gelowige is nie, het ek sopas jóú hart beskryf, nie waar nie?

 

As jy bereid is om dit voor die Here te erken, is daar hoop. Die liefde en vergifnis van God in Jesus se kruisdood is baie groter as jou bitter gedagtes en die bose dade van jou verlede.  Kom na die Here toe en sê vir Hom dat jy nie moerbeivlekke van sonde uit jou hart en gedagtes kan was nie.  Sê vir Hom jy is jammer oor die dinge wat jy teen Hom en sy Woord gedink, gedoen, gevoel en gesê het.  Sê vir Hom jy is jammer oor die soort mens wat jy is.

 

Sê vir Hom dat jy nie net die ware weergawe van sy kruisdood wil glo nie, maar dat jy daarop wil reageer. Sê vir Hom dat jy jou ou sondige natuur wil kruisig en nie meer vir jouself wil lewe nie.  Vra vir Hom om die Kaptein van jou skip te wees, en om beheer te neem van jou lewe.  As jy dít doen, sal Hy jou nie weier nie.  “Ek sal hom wat na My toe kom, nooit uitwerp nie.” (6:37).

 

Is jy gered maar moedeloos oor jou sonde? Is jy depressief, omdat dit vir jou voel of sonde elke keer die oorhand kry?  Jy het besluit om maar die handdoek in te gooi.  Moet dit nie doen nie, maar kom terug na die kruis toe.  Is dit nie waar jy vir Jesus as die liefdevolle en sagmoedige Verlosser leer ken het nie?  Jou sonde is te sterk vir jou, maar is daar enige sonde wat Hý nie aan die kruis oorwin het nie (1 Jh.1:7, 3:8)?

 

Gebruik jy gereeld die middele wat Hy tot jou beskikking gestel het: die getroue bestudering, verkondiging en toepassing van die Woord, jou eie en ander se gebede, die gemeenskap van gelowiges, die nagmaal, die wapenrusting van God in Ef.6:10-18?  Moenie moed verloor nie my vriend, maar onthou Jesus se belofte dat Hy ‘n geknakte riet nie sal afbreek nie, en ‘n kers wat flou brand nie sal doodblaas nie (Mt.12:20).  Is dit nie hoe jy Hom leer ken het nie?

 

Dalk is jy ‘n ongelowige wat jou nie aan Jesus se kruisdood steur nie, of ‘n belydende ‘gelowige’ wat hardkoppig in jou sonde volhard. Hoe hard moet jou hart nie wees nie, om in die gesig van só ‘n groot liefde jou rug op die Here te draai?  Jy moet seker ‘n hart van klip hê om die bloedbesmeerde Verlosser van sondaars aan ‘n kruis te sien hang, en dan om te draai en weg te loop.  As Jesus se liefde vir sondaars nie jou hart kan smelt nie, is daar vir jou geen hoop nie.  Vir jóú wil ek net een ding sê:

 

“hoe sal ons ontvlug as ons so ‘n groot saligheid veronagsaam wat… Want as ons opsetlik sondig, nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, bly daar geen offer vir die sondes meer oor nie… hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy verdien wat die Seun van God vertrap het en die bloed van die testament waardeur hy geheilig is, onrein geag en die Gees van genade gesmaad het?” (Heb.2:3, 10:26, 29).

 

Ek wil nie in jou skoene wees op die oordeelsdag nie. Maar dit is nog nie die oordeelsdag nie; daar is nog tyd om jou te bekeer.  Laat staan jou verdraaide idees oor die kruis.  Ek bedoel nie noodwendig dat jy ‘n verkeerde weergawe van Jesus se kruisdood gehoor het nie.  Dalk weet jy wat die Bybel hieroor sê, maar jy het jou nog nie bekeer en in die gekruisigde Christus geglo nie.  As jy doen wat ek hierbo gesê het, sal jy nie net intellektueel nie, maar uit persoonlike ervaring die ware weergawe van Jesus se kruisdood verstaan.

 

[1] D.A. Carson, The Gospel According to John, p.608

[2] Een van die misdadigers het later tot bekering gekom (Lk.23:39-43).

[3] Baie mense glo dat Jesus op ‘n Woensdag of ‘n Donderdag gekruisig is. Ek handhaaf nie hierdie siening nie, maar glo dat Hy op ‘n Vrydag gekruisig is.  My doel in hierdie preek is nie om die redes hiervoor te verduidelik nie.  Ek het in ‘n vorige preek gesê dat D.A. Carson in sy Johannes-kommentaar (pp.455-458) genoegsame bewyse lewer vir waarom Jesus op die Vrydag gekruisig is, en nie op die Woensdag of Donderdag nie.

[4] Carson, Ibid, p.622

[5] Alexander Metherell (M.D, Ph.D.), aangehaal in Lee Strobel, The Case for Christ, pp.266-267

Maak seker van jou bestemming

heaven-and-hell

Hoeveel mense is daar nou in die hel wat hulleself oortuig het dat hulle nie daar sal wees nie?  Jy kan dit nie bekostig om te dagdroom wanneer jy hierdie preek lees of daarna luister nie.  Jy moet seker maak van jou bestemming.  Ek vertrou dat Op.14:1-13 jou hiermee sal help.

 

Die hemel (v.1-5, 12-13)

In 2003 het Rick Holland by ‘n konferensie gesê: ‘Why is it that everyone wants to go to heaven, but no one wants to die?’  Dit is immers deur die dood wat ons in die hemel kom (v.13, Lk.16:22, 23:43, 2 Kor.5:8, Fil.1:23).  Nie een van ons kan die dood vermy nie.  Maar ons kan keer dat ons in die hel beland, en seker maak dat ons hemel toe gaan.  In die verse wat volg sê Johannes vir ons iets van dié wat in die hemel is.

 

In teenstelling met die vals lam van 13:11, het die ware Lam van God op berg Sion, beter bekend as Jerusalem, gestaan (v.1, Ps.2:6, vgl. 1 Kon.8:1, Ps.135:21, Jes.40:9, Sef.3:16, Sg.9:9). Johannes het nie hier na die aardse Jerusalem verwys nie, maar na die hemelse een (hfst.21, Heb.12:22, Gal.4:25-26).

 

Die 144 000 verseëlde Jode van 7:1-8 het by Hom gestaan. Hulle het die oordele wat Hy in 70 n.C. oor afvallige Israel gebring het, oorleef (vgl. Esg.9:4-6).  God het hulle by Pella bewaar toe die Romeine Jerusalem vir 42 maande lank beleër het.[1]  Terwyl hulle nog op die aarde was, het hulle in die hemel se aanbidding gedeel (Ef.2:6, Kol.3:3, Heb.12:22-24).  Hoeveel te meer nie toe hulle gesterf het en hemel toe is nie?

 

Om te wys dat hulle aan die Here behoort, het die 144 000 gelowige Jode die Lam en die Vader se Naam op hulle voorkoppe gehad, net soos wat die rebelse Jode die dier se naam en nommer op húlle voorkoppe gehad het (v.1, 13:17, Eks.28:36-38, 2 Tm.2:19).

 

Johannes het ‘n stem in die hemel gehoor. Dit was soos die gedreun van ‘n groot watermassa en van donderweer (v.2, 19:6).  En tog was dit nie ‘n geraas nie, maar so musikaal soos harpe (v.2, 5:8, 15:2).  Die stemme het ‘n nuwe lied van God se verlossing gesing voor die troon en voor die 4 lewende wesens en die 24 ouderlinge wat die troon omring het (v.3, 5:9, vgl. Ps.33:2-3, 96:1-2, 98:1-2, 144:9, 149:1, 4, Jes.42:10).[2]  Net die 144 000 kon die lied geleer het, omdat net hulle van die Here se oordeel oor die aarde of die Beloofde Land [Gk. ] verlos is (v.3).  Geen ongelowige of engel het Christus se verlossing gesmaak nie, en daarom kon hulle nie die lied gesing het nie.

 

Die 144 000 Jode was geestelike maagde – ‘n rein bruid vir die Here – wat nie soos afvallige Israel met die wêreld gehoereer het nie (v.8, hfst.17, Jer.3, Esg.16, 23, Hosea, Jk.4:4, Jes.54:5, 62:4-5, 2 Kor.11:2, Ef.5:25-27).  Hulle het aan die waarheid behoort en nie leuens vertel soos die duiwel se kinders nie (v.5, 21:8, 22:15, Jh.1:48, 8:44, 14:6, 18:37, Ps.15:1-3, 32:2, Sef.3:16).  Hulle was nie sondeloos nie, maar die normale patroon van hulle lewens was onberispelik en opreg (v.5, Fil.2:15).

 

Hulle het die Lam gevolg in voorspoed en in teëspoed (Jh.10:27, 12:26, 1 Pt.2:21). Hy het hulle immers as die eerstevrug van die oes met sy bloed losgekoop (v.6, 5:9, Jk.1:1, 18).  Hulle sou nie saam met die res van die ‘oes’ (die afvallige Jode) geoordeel word nie (v.14-20).  Hulle sou eerder ‘n verdere ‘oes’ van bekerings onder die heidene verseker het (Sp.3:9-10, Jer.2:2-3, Hd.2:41, Rm.1:13, 11:16).

 

Hoe kan jy weet of jy tot bekering gekom het en oppad is hemel toe? Hoe kan jy weet dat die Here se Naam op jou voorkop is, en dat jy aan Hom behoort as dit nie ‘n sigbare merk is nie (v.1)?  Wat is die bewyse – nie die vereistes nie! – dat iemand waarlik tot bekering gekom het?

 

[1] Jy sal die Here prys vir jou verlossing (v.2-3). Iemand wat weet waarvan en waarvoor die Here hom gered het, kan nie anders as om Hom daarvoor te prys nie.  Jy sal Hom ook prys, omdat Hy alles gemaak het (v.7).

 

[2] Tensy jou gesondheid dit verhinder, sal jy nie ‘n ‘eenkant-Christen’ wees wat by die huis bly en jou eie ding doen nie. Jy sal eerder saam met ander gelowiges die Here wil prys (v.1-3).  Jy sal dit in die erediens wil doen, en ook in die hemel.

 

[3] Jy sal nie in jouself en jou goeie werke roem nie, maar in die Here en in die verlossing wat Hy aan die kruis bewerk het (v.3-4, 5:9, 1 Kor.1:31, 2:2, Gal.6:14, Ef.2:8-9, Fil.3:4-9).

 

[4] Jy sal vir die Here lewe en jou sonde haat, omdat jy ‘n rein bruid vir Hom wil wees (v.4, 8). Jy sal die waarheid praat en nie met jou lewe of lippe leuens vertel nie (v.5).  Jy sal opreg wees en só lewe dat mense nie ‘n vinger na jou kan wys nie (v.5).  Jy sal die Here se oordele vrees, sodat jy Hom verheerlik en jou bekeer (v.7).

 

[5] Jy sal die Lam oral volg – nie net hemel toe nie, maar ook na die kruis toe (v.4, Lk.9:23). Jy sal nie jou rug op die Here draai wanneer dit met jou sleg gaan nie.

 

[6] Jy sal nie jou arms vou en terugsit omdat die Here jou gered het nie, maar jy sal wil hê dat ander mense ook tot bekering moet kom (v.4). Om dit te verseker sal jy die evangelie met hulle deel (v.6, Rm.10:13-15, 1 Kor.9:19-22).

 

[7] Jy sal in die Here glo en Hom gehoorsaam, totdat jy doodgaan (v.12-13, Jh.14:15, Mt.10:22, Kol.1:23, Heb.3:14). Nie een van die verseëldes het hulle redding verloor nie (v.1-5, 7:1-8), en jy sal ook nie (Ef.1:13-14, Jh.10:28-29).

 

Sien jy hierdie bewyse van bekering in jou lewe? Indien wel, sal die dood jou nie na die rustelose vervloeking van die hel toe lei nie (v.10-11).  As jy in Jesus glo wanneer jy doodgaan, sal jy die ewige rus van die hemel ingaan en beloon word (v.12-13, Mt.25:21, 1 Kor.3:12-15, Heb.4:9-10).

 

Vir jou is die dood ‘n seën en ‘n wins, omdat dit jou na Christus toe lei (v.13, Fil.1:21). Die dood het nie meer ‘n angel om jou te steek, of tande om jou te byt nie (1 Kor.15:55, Heb.2:14-15).  Jy kan in vrede jou asem uitblaas, omdat Jesus die sleutels van die dood en die doderyk in sy hande het (1:18).  Hy sal jou deur die donker vallei van die dood vergesel (Ps.23:4).

 

Die hel (v.6-11)

Ek ken ‘n oom wat tot bekering gekom het, omdat hy gehoor het hoe erg die hel is. Natuurlik is dit nie die enigste rede hoekom ons hemel toe wil gaan nie.  Maar volgens Johannes is dit ‘n rede hoekom ons met vrees en eerbied op die evangelie moet reageer, hoekom ons ons sonde moet los, en hoekom ons tot die einde toe aan Jesus moet vashou (v.6-12).

 

In v.6 het Johannes ‘n engel bokant sy kop gesien. Hy het die ewige evangelie gebring, sodat God se boodskappers dit aan die bewoners van die land kon verkondig, asook aan elke stam, taal, volk en nasie (v.6).  So het die Here sy liefdevolle verlossing aan sondaars gebied, om hulle van die dier af weg te keer na Homself toe.

 

Sommige kommentators dink dat die evangelie in v.6 nie dieselfde is as die evangelie van verlossing in die res van die Nuwe Testament nie. Maar volgens Paulus is enigiemand wat ‘n ander evangelie bring onder God se vervloeking – al is dit ook ‘n engel uit die hemel (Gal.1:8-9).

 

Buitendien praat Johannes hier van ‘n ewige evangelie, een wat nie verander het of in die toekoms sál verander nie.  Dit is ook ‘n ewige evangelie wat handel oor God wat mense in die ewige verlede uitverkies het, sodat hulle in die ewige toekoms saam met Hom in die hemel kan woon (Rm.8:29-30, Tit.1:1-2).

 

In hierdie ewige evangelie is daar ook ‘n element van vrees. Omdat die Here se onmiddellike en toekomstige oordele oppad is, moes Jode en heidene Hom gevrees en verheerlik het; hulle moes Hom as die Skepper van alle dinge aanbid het (v.6-7).  As hulle hulle nie bekeer het nie maar aangehou het om die grimmige wyn van Babilon se geestelike losbandigheid te drink, sou hulle saam met Babilon tot ‘n val gekom het (v.8, vgl. Jer.51:7).

 

Wie is hierdie Babilon wat die nasies dronk gemaak het met die wyn van haar geestelike losbandigheid (v.8)? Soos Sodom en Egipte in 11:8, is Babilon heel moontlik ‘n skuilnaam vir Jerusalem wat geestelike egbreuk gepleeg het met die nasies (v.8, 18:3, Esg.16, 23, Hosea).

 

Dit lyk of Petrus dit ook so verstaan het. Volgens Hd.1-12 en Gal.1-2 het hy in Jerusalem gebly, en in 1 Pt.5:13 het hy namens die gemeente in ‘Babilon’ groete gestuur aan die verstrooide Jode (1 Pt.1:1).  Petrus en Johannes se gebruik van die naam ‘Babilon’ impliseer dat Jerusalem so sleg en goddeloos geword het soos Babilon in die Ou Testament.

 

In denke en dade was hulle lojaal aan die duiwel en die wêreld. Die dier se merk op hulle hande en voorkoppe, asook hulle aanbidding van die dier en sy beeld het dit bewys (v.9, kontr. die gelowige Jode in v.1).[3]  Omdat Jerusalem die wyn van geestelike egbreuk gedrink het (v.8), sou sy die sterk wyn van God se toorn gedrink het (v.10, 18:6, Job 21:20, Jes.51:17, Jer.25:15-29).

 

Natuurlik geld dit nie net vir die afvallige Jode nie, maar vir almal wat die Here Jesus verwerp en met hulle sonde aanhou. Laat ons met vrees en bewing dink oor wat Op.14 en die res van die Bybel oor die hel te sê het.

 

[1] Die hel is erg

God se engele sal die goddelose in die hel gooi, en die Lam sal teenwoordig wees om sy heilige en regverdige wraak oor hulle uit te oefen (v.10, Mt.13:41-42, 49-50). Volgens v.10 sal Hy die wyn van sy woede onverdund in die beker van sy toorn skink, en maak dat sy vyande dit drink.  ‘Onverdund’ impliseer dat hierdie wyn nie met die soet speserye van sy genade, hoop en liefde gemeng is soos wat dit op die aarde was nie (Ps.75:9, Mt.5:45).  Hy sal in sy toorn en wraak teenwoordig wees (v.10), maar in sy heerlike goedheid sal Hy afwesig wees (2 Ts.1:9).

 

Die hel is nie ‘n plek waar ongelowiges partytjie gaan hou nie. Dit is nie ‘n plek waaroor ‘n mens grappies maak nie.  Dit is nie ‘n plek waar die duiwel jou met ‘n drietand vurk gaan steek nie.  Dit is ‘n plek wat erger is as enige lyding wat jy op die aarde beleef het.  Dit is ‘n plek waar ongelowiges in die vuur sal brand en aan die swawel sal verstik (v.10, 21:8).  Dit is eensaam en donker (Mt.22:13, 2 Pt.2:4).  Dit is ‘n plek waar jy vir ewig sterf, maar nooit dood is nie (20:14, 21:8).  Dit is ‘n bodemlose afgrond (9:2).  Dit is ‘n plek waar die pyn so erg is, dat mense vir altyd sal huil, hulle tonge sal kou en op hulle tande sal kners (16:10, Mt.25:30).  Dit is ‘n plek van ewige verwoesting (Mt.10:28, 2 Ts.1:9).

 

Dit is ‘n plek waar die ongelowige se liggaam en gewete dag en nag geen rus het nie (nie eers vir 5 minute nie), omdat die wurm van God se oordeel vir ewig aan hom sal knaag (v.11, Mk.9:44). Dit is ‘n plek waar siekte, depressie, angs, vrees, demoniese aktiwiteit, en elke ander gevolg van die sondeval ongelowiges sal oorweldig (16:11, Dn.12:2, Jes.66:24, Mt.25:41).

 

Dit is ‘n plek waar mense bewus is van die hemel se vreugde, maar dit nie kan geniet nie (Lk.13:28, 16:23). Dit is nie dat hulle in die hemel wil wees nie:  hulle haat die Here en hou nie op om Hom vanuit die hel te laster nie (16:10-11).

 

[2] Die hel is ewig

Oor dié wat in die hel is sê v.11: “En die rook van hulle pyniging gaan op tot in alle ewigheid, en hulle het dag en nag geen rus nie”.  Hulle sal brand, maar nie klaar brand nie (v.11, 19:3).  Die Bybel praat van ‘n ewige en onuitblusbare vuur (Mt.3:12, 25:41).  Die rook van Sodom en Edom (Gn.19:28, Jes.34:9-10) is maar net ‘n voorskou van die ewige vuur en rook van die hel (v.10-11, 2 Pt.2:6, Jud.7).

 

‘Maar is dit nie onregverdig om mense vir ewig te straf as hulle net vir ‘n leeftyd gesondig het nie?’ wonder iemand. ‘n Moordenaar kry lewenslange tronkstraf, al het dit hom net 15 sekondes geneem om die persoon dood te maak.  Uiteindelik gaan dit nie daaroor dat jy vir 70 jaar gesondig het nie, maar dat jy teen die ewige, heilige en regverdige God gesondig het.  Omdat Hy oneindig is, is die straf ook oneindig.  Mense wat in die hel is haat die Here, maar nie een van hulle sal sê:  ‘Ek word swaarder gestraf as wat ek verdien’ nie (vgl. Rm.3:19).

 

Buitendien hou dié wat in die hel is aan om teen die Here te sondig (16:10-11, 22:11, Mk.3:29). Dié wat sê dat die hel onregverdig is, verstaan nie hoe ernstig sonde is, of hoe heilig die Here is nie.  En om hierdie rede sê hulle dat ‘n God van liefde nie mense hel toe sal stuur nie.  Volgens hulle sal Hy ongelowiges uitwis, of uiteindelik sorg dat almal hemel toe gaan.  Maar hulle dink nie aan die implikasie van wat hulle sê nie.

 

As daar nie ‘n ewige hel nie…

 

  • Is daar ook nie ‘n ewige hemel nie (Mt.25:46).
  • Is Jesus se God-verlate kruisdood sinneloos (Mt.27:46).
  • Gee die Here nie om dat ongeregtigheid seëvier nie.
  • Hoef mense hulle nie te bekeer nie.
  • Hoef ons nie die evangelie met ongelowiges te deel nie.
  • Sal Satan en sy demone ook in die hemel wees (Mt.25:41).
  • Het Jesus gejok om te sê dit sou beter gewees het as Judas nie gebore is nie (Mt.26:24).
  • Maak Lk.16:26 nie sin wanneer dit sê dat niemand van die hel na die hemel toe kan oorgaan, of andersom nie.

 

Die hel is ewig en erg. “Vreeslik is dit om te val in die hande van die lewende God.” (Heb.10:31). Treur daarom oor dié wat nie hulle sonde wil los nie (Esg.18:32, Lk.19:41-42, Rm.9:2). Probeer om hulle van die waarheid te oortuig (2 Kor.5:11). Sê vir hulle (of vir jouself as jy nog nie tot bekering gekom het nie):

‘Moenie dink jy kan met jou sonde aanhou en van die hel ontsnap nie (Mt.18:8-9). Ek pleit by jou om jou sonde te los. Los dit en kom deur geloof na Jesus toe. Hy het immers namens ons die bitter beker van God se toorn gedrink aan die kruis (Mk.14:36). Vlug na Jesus toe en vra Hom om jou van die toekomstige toorn te red (Mt.3:7, Rm.5:9, 1 Ts.1:10).’

Kan ek vir jou vra hoe dinge met jou staan? Waarheen is jy oppad as jy in 2017 moet doodgaan? Maak asseblief seker van jou bestemming.

 

[1] Doug van Meter, http://brackenhurstbaptist.co.za/the-144000-who-are-they/; Josephus, The Wars of the Jews, Book IV, ch.9:1-2; Eusebius of Caesarea, Ecclesiastical History, Book III, ch.5

[2] Sien my preek, ‘n Visioen van die hemel, vir meer inligting oor die 24 ouderlinge en die 4 lewende wesens.

[3] Vir meer oor die dier kan jy my twee preke oor Op.13 lees: Christene, keiser Nero en die ANC en Oor die vals profeet en die Antichris (of die berugte 666).

Oor die vals profeet en die Antichris (of die berugte 666)

 

triple-six

Toe ek 9 jaar oud was het my juffrou ‘n formule op die bord geskryf (te ingewikkeld vir my jong brein!) om te wys dat Nelson Mandela die 666 is. Toe hy in die tronk was, was sy nommer 46664 (mense vergeet egter dat sy nommer nie 666 was nie, maar 46664).

 

Deur die eeue het mense gedink dat die 666 die Pous, Adolf Hitler, Henry Kissinger, Martin Luther, of iemand anders is. My jeugleier het gedink dat dit VISA bankkaarte is.  Ander dink dat dit ‘bar codes’ is.

 

Maar as ons die teks van nader bekyk, sien ons dat die bg. opsies almal die bal mis slaan. Hoe moet ons dan die 666 verstaan?  Wie is die Antichris?  En wie is die vals profeet wat vir hom gewerk het?  Maak asb. jou Bybel oop by Op.13:11-18.

 

Die vals profeet (v.11-15)

 

[1] Sy beskrywing (v.11)

Hoekom sit ‘n hengelaar wurms of kunsaas aan sy hoek? Hoekom sit jy grondboontjie botter of kaas in die muisvalletjie?  Is dit nie om jou ‘prooi’ uit te lok, sodat jy hom kan vang nie?  Net so het die dier in v.11 homself as ‘n lam vermom, sodat hy meer slagoffers in sy strik kon vang (vgl. Mt.7:15).

 

Johannes het gesien dat hy uit die land of aarde [Gk. ] uit opkom (v.11).  Net soos wat die see in Openbaring dikwels na die nasies oorkant die see verwys (17:15, Jes.17:12), verwys die land dikwels na Israel in die Beloofde Land.  Die eerste dier in v.1-10 het die Romeinse Ryk met haar keisers voorgestel (vgl. 17:9-12), terwyl die dier uit die land die afvallige Jode en haar geestelike leiers voorgestel het.

 

Die dier uit die land het twee horings soos ‘n lam gehad en het soos ‘n draak gepraat (v.11). Om mense te mislei het hy die Lam van God na-aap (5:6).  Hy het egter die draak of duiwel verteenwoordig en het namens hom gepraat (12:9).  So was dit met die Judaïstiese vals leraars en die vals messiasse wat gemaak het of hulle vir die Here werk, terwyl hulle eintlik aan die duiwel behoort het (Mt.24:24, 2 Kor.11:14, Galasiërs).

 

Dít is dan die tweede dier of vals profeet (16:13, 19:20, 20:10) van wie Johannes in v.11 gepraat het: die Joodse leiers.  Uiterlik het dit gelyk of die Jode en haar leiers aan die Here behoort het, maar innerlik was hulle kinders van die duiwel wat die Messias en sy dissipels vervolg het (Rm.2:28-29, Jh.8:44).

 

[2] Sy gesag (v.12)

In die 1500’s het Kardinaal Wolsey namens die Pous in Engeland regeer. Hy was ‘n diktator wat talle gelowiges laat doodmaak het.  Net so het die tweede dier in Op.13 namens die eerste een regeer en die gelowiges vervolg.

 

Hy het sy gesag by hom gekry, en het namens hom en in sy teenwoordigheid regeer (v.12). Wat beteken dit?  Die Joodse leiers het met die Romeine se gesag en in hulle teenwoordigheid teen Jesus en sy volgelinge gewerk (Jh.18-19, Mt.27:62-66, Hd.21-28, 4:27, 14:19, 17:5, 18:12-17).  Hulle het die bewoners van die Beloofde Land aangehits om die keiser bo die Messias te kies (Mt.27:20, Jh.19:15).  So het Israel haar trou aan Rome gesweer (v.12, 4).[1]

 

[3] Sy werke (v.13-15)

Die tweede dier het groot tekens gedoen. Voor die volk het hy vuur uit die hemel laat neerdaal en baie ander tekens gedoen (v.13).  So het hy hulle mislei om te dink dat hy ‘n profeet van God is (11:5, 1 Kon.18:38, 2 Kon.1:10, 12).  Soos die towenaars van Egipte was hy besig met vals tekens en oëverblindery om mense van die Here af weg te draai (Hd.8:9-11, 13:6-8, 19:13, 2 Ts.2:9, vgl. Eks.7:11, 22, 8:7).

 

Josefus, die Joodse geskiedkundige wat in die eerste eeu geleef het, vertel van sulke vals profete en messiasse wat opgetree het voordat die tempel in 70 n.C. deur die Romeine verwoes is.[2]  Hy sê dat die Joodse onderdrukkers talle vals profete omgekoop het om vir die volk te sê dat God hulle uit die hand van die Romeine gaan verlos.[3]

 

Hy vertel van een vals profeet wat ‘deur ‘n opdrag van die Here’ vir die volk gesê het om op die tempel te klim. Omtrent 6000 mense het hom gevolg en in die vertrekke van die buitehof gaan skuil.  ‘Die Here sal vir ons ‘n wonderteken gee om te wys dat Hy ons van die Romeine gaan verlos,’ het hy gesê.  Die Romeinse soldate het die tempel aan die brand gesteek, sodat almal wat binne was gesterf het.[4]

 

Jesus het die dissipels teen sulke vals profete en hulle nagemaakte wonderwerke gewaarsku (Mt.24:24). Hy het toegelaat dat die duiwel die vals profete aangehits het om met hulle sg. wonderwerke dié te mislei wat die Messias en sy evangelie gehaat en verwerp het (v.14, 12:9, 2 Ts.2:11-12, Dt.13:1-3).  Hy het toegelaat dat die tweede dier ‘n beeld van die eerste dier maak en asem daaraan gee, sodat dit namens die eerste dier gepraat het (v.14-15).  Wat beteken dit?

 

Ek dink nie Johannes praat hier van ‘n beeld wat van klip of yster gemaak is nie. God het sy asem in die mens ingeblaas en hom na sy beeld gemaak (Gn.1:26-27, 2:7).  So het die tweede dier (die Joodse leiers) die volk beïnvloed om ‘n beeld van die goddelose wêreld (die eerste dier of die Romeinse Ryk) te wees (v.14).  Deur die invloed van haar leiers het die Jode soos die duiwel en die wêreld – die eerste dier en die draak – gepraat (v.15, 11).  Israel was ‘n handpop van hierdie Sataniese buikspreker, ‘n beeld of inkarnasie van goddelose Rome.

 

Dié wat nie die dier se beeld aanbid het en soos die wêreld gelewe het nie, is doodgemaak (v.15, Dn.3, kontr. Op.14:10-11). Die Jode het talle van die Here se kinders aan die Romeine oorgegee (v.15, 20:4, 16:2, 6, vgl. Jh.18-19, Hd.21-28).

 

Die Antichris (v.16-18)

 

[1] Die merk van die dier (v.16-17)

Aan die einde van my laerskool loopbaan het mense gesê dat die merk van die dier reeds in Alberton in mense se hande ingeplant word. Maar is dit regtig wat Johannes en die eerste lesers in gedagte gehad het?

 

Volgens v.16-17 moes elke mens die eerste dier se naam en nommer op sy regterhand of voorkop gekry het: groot en klein, ryk en arm, slaaf en vryman.  Hierin het hy die Here na-aap wat in 14:1 en 7:3 kinders op hulle voorkoppe verseël het.  Soos wat ‘n boer sy beeste brandmerk, het mense in Johannes se tyd hulle slawe gebrandmerk.  Die merk in v.16 wys dan dat hierdie mense aan die draak en die dier – Satan en die bose wêreldsisteem – behoort het (Jh.8:44, 1 Jh.5:19, kontr. Jes.44:5).

 

Die rede hoekom hulle op die regterhand en voorkop gemerk moes word, was om te wys dat al hulle gedagtes en dade deur die duiwel en die wêreld beïnvloed is (kontr. Dt.6:8). Ja, die Jode het soos die goddelose Romeine begin dink en doen.  Dié wat nie saam met die stroom gegaan het nie, is ekonomies benadeel (v.17).  Christene het hulle werke en geleenthede om handel te dryf verloor (v.17, 2:9).  Omdat hulle nie die (ken)merk van ‘n ongelowige gehad het en soos die wêreld geleef het nie, het die Jode hulle uit die sinagoges verban en het die samelewing hulle uitgeskuif (Jh.15:18-20, 16:2).

 

[2] Die getal van die dier (v.18)

In Johannes se tyd was daar nie nommers nie. In Grieks, Hebreeus en Latyn het elke letter van die alfabet ‘n getalwaarde gehad.[5]  ‘n Antieke boodskap teen ‘n muur in Pompeii lees bv.:  ‘I love her whose number is 545.’[6]  Baie van ons weet hoe hierdie getalwaarde in Latyn werk:  I is 1, V is 5, X is 10, L is 50, C is 100, D is 500, en M is 1000.

 

In Hebreeus is die getalwaarde van keiser Nero se naam 666. Die Jode spel sy naam Nrwn Qsr (in Hebreeus is daar nie vokale nie).  Die waarde van elke letter lyk soos volg:  N = 50, R = 200, W = 6, N = 50, Q = 100, S = 60, en R = 200.  Die totale getalwaarde is dan 666.[7]

 

Baie van die vroegste kommentators op Openbaring het gedink dat Nero die dier van Op.13 is.[8]  In Latyn is die getalwaarde van sy naam 616.  Is dit toevallig dat sommige ou manuskripte die getal so weergee (sien bv. die voetnota in die English Standard Version)?

 

Let asb. op dat die persoon wat wysheid gehad het, die dier se getal kon uitwerk (v.18). Johannes het nie gesê dat hulle die dier se naam moes uitwerk nie.  Die implikasie is dat die eerste lesers sy naam geken het, en dat hulle met ‘n paar somme kon verstaan het hoekom Johannes vir hom die nommer 666 gegee het.  Sy getal het uit drie sesse bestaan om te wys dat hy nooit by die Here se volmaakte sewe kon uitkom nie.  Hy het gedink dat hy God is (v.1, 5-6, 2 Ts.2:4), maar eintlik was hy net ‘n mens in die persoon van keiser Nero (v.18).

 

Nero is die dier wat, volgens Apollinus van Tyana (4 v.C. – 96 n.C.), erger was as enige wilde dier.[9]  Hy het mans en vroue verkrag, sy eie familie vermoor, sy swanger vrou dood geskop, en mense gedwing om voor hom selfmoord te pleeg.[10]  Is dit enige wonder dat Johannes hom as ‘n dier of monster beskryf het?

 

‘Maar hoekom sou Johannes die Hebreeuse getalwaarde gegee het as hy Openbaring in Grieks geskryf het?’ wonder iemand. Johannes het op meer as een plek in Openbaring Hebreeuse name gebruik (9:11, 16:16).  Die rede hoekom hy dit in dié vers gedoen het, was om die eerste lesers in die sewe gemeentes te beskerm.  As Johannes die dier se getal in Grieks of Latyn gegee het, kon die Romeinse soldaat wat hom op die eiland opgepas het en die brief afgelewer het (1:9), maklik uitgewerk het dat dit Nero was.  Dit sou die gelowiges se lewens in gevaar gestel het, en daarom het Johannes die Hebreeuse getalwaarde van Nero se naam gebruik.

 

Hoe moet ons prakties op hierdie hoofstuk reageer? Ek ontken nie dat die bose wêreld ons sal vervolg, ons ekonomies sal benadeel, en sal probeer om ons van die Here af weg te rokkel nie (v.15-17).  Ek ontken ook nie dat die duiwel vals profete sal stuur om mense met nagemaakte wonderwerke te mislei nie (v.13-14).  Dink maar aan die vals wonderwerke onder die Prosperity-, Pinkster- en Charismatiese bewegings, toordokters in die Afrika tradisie, en die Rooms-Katoliekekerk wat die bygelowige massas hiermee mislei.

 

En tog dink ek nie dat ons hierdie dinge as ‘n direkte vervulling van Op.13 moet sien nie. Ons hoef nie in vrees te lewe asof die Antichris – die 666 – êrens in die toekoms op die toneel gaan verskyn nie.  Volgens Johannes het hy reeds in die eerste eeu in die persoon van keiser Nero verskyn (1:1, 3, vgl. 1 Jh.2:18).  Die eerste lesers het immers sy naam geken, sodat hulle sy getal kon uitwerk (v.18).

 

Wanneer dit by Openbaring kom, is ek bevrees dat daar meer sensasie-gedrewe koerant-teoloë is as Bybelse teoloë. Baie mense lees Openbaring deur die bril van wêreldgebeure, eerder as om wêreldgebeure deur die bril van die Bybel te lees; hulle interpreteer die Bybel in die lig van wat in die wêreld aangaan, eerder as om wêreldgebeure in die lig van die Skrif te interpreteer.  En dit terwyl ons eintlik by die Bybel moet begin, en nie by die nuus nie.

 

Wees daarom versigtig om nie na predikers, teoloë, kerke, outeurs, film-makers en boeke te luister wat dit verkeerd om het nie. Hoe kan jy weet of hulle Op.13 en ander leringe oor die eindtyd volgens die nuus interpreteer, en nie volgens die Bybel nie?  Jy sal dit dadelik agterkom, omdat hulle preke en seminare meer fotos, statistiek, aanhalings en videos bevat, as ‘n vers vir vers uitleg van toepaslike Bybeltekste.

 

Hulle siening oor die eindtyd word gebasseer op dit wat die Verenigde Nasies en die Vrymesselaars doen, op die Illuminati en Amerika se politiek, en op dit wat in die Midde-Ooste gebeur (alles dinge wat hulle in Tim LaHaye en Jerry B. Jenkins se Left Behind boeke gelees het).  Sou dit nie beter gewees het as hulle hulle eskatologie (siening oor die eindtyd) op ‘n deeglike eksegese van die Bybel gebasseer het nie?  Wêreldgebeure verander tog, maar die Woord van God staan vir ewig vas.

 

Jy weet ook dat iemand Openbaring verkeerd interpreteer as die persoon maak of dit net vir ons tyd bedoel is, en hy nie die eerste lesers in ag neem nie. Een kommentator sê bv. dat die pratende beeld in v.15 na ‘n robot in die toekoms verwys.[11]  Populêre boeke en films het ons oortuig dat die Antichris in die toekoms mikroskyfies in ons hande en voorkoppe gaan inplant.  Maar het Johannes ‘n boek oor mikroskyfies en robotte geskryf, iets waarvan die eerste lesers in die sewe gemeentes (1:11, 22:16) nie ‘cookin’ clue’ gehad het nie?  Ek twyfel sterk.

 

Dalk sê iemand: ‘Goed, ek gee toe dat die 666 keiser Nero is.  Maar Op.13:11-18 sal homself in die toekoms herhaal.  Ons weet tog uit Dn.2 dat daar in die toekoms ‘n herleefde Romeinse Ryk sal wees.’

 

‘I beg to differ.’ Volgens Dn.2:37-38 was Babilon die eerste ryk in Nebukadnesar se droom.  Die Meders en die Perse het ná hom gekom, en daarna die Grieke.  Na die Grieke was Rome die laaste ryk in Nebukadnesar se droom.  Christus se Koninkryk het die standbeeld van hierdie wêreldryke getref en hulle verpletter.  Christus se Ryk het as ‘n klein rots begin toe Hy op die aarde was, en sal tot by die wederkoms groei, sodat dit ‘n berg word wat die hele aarde vul.  Volgens Dn.2:44 sal daar nie ‘n koninkryk wees wat op syne volg nie, ook nie ‘n herleefde Romeinse Ryk in die vorm van die Rooms-Katoliekekerk nie.

 

Dalk het ek jou nie van my siening oortuig nie. Ek het ook nie gedink dit gaan maklik wees nie, veral omdat die meeste mense al vir soveel jare geglo het dat die 666 in ons leeftyd gaan kom.  As jy dit nogsteeds glo, wil ek ten minste vir jou sê om nie in vrees te lewe nie, “omdat Hy wat in julle is, groter is as hy wat in die wêreld is.” (1 Jh.4:8).

 

As jy nie gered is nie, wil ek jou waarsku van Iemand wat gevaarliker is as die 666.  Sy Naam is Jesus Christus.  As jy jou van jou sonde bekeer en in Hom glo, sal Hy jou vergewe.  Hy het ‘n baie groot liefde sondaars, en is bereid om die dood wat Hy op Golgota gesterf het te aanvaar asof jy die straf vir jou eie sonde gedra het.  As jy egter besluit om met jou sonde aan te hou, sal jy na ‘n verskriklike plek toe gaan.  Die bangmaak-stories wat jy oor die 666 gehoor het kan nie naastenby daarmee vergelyk word nie.

 

[1] Sien my preek, Christene, keiser Nero, en die ANC vir ‘n verduideliking van die eerste dier se dodelike wond wat genees is.

[2] The Wars of the Jews: Book II, 13:5

[3] Ibid, Book VI, 5:2

[4] Ibid

[5] Die tegniese naam hiervoor is gematria.

[6] George Eldon Ladd, A Commentary on the Revelation of John, p.186

[7] Kenneth Gentry, Perilous Times, pp.127-128

[8] David Chilton, The Days of Vengeance, p.145

[9] Gentry, Ibid, pp.129-130

[10] http://brackenhurstbaptist.co.za/the-beasts-of-revelation/

[11] Steve Gregg, Revelation: Four Views – A Parallel Commentary, pp.356-357


 

Christene, keiser Nero, en die ANC

nero-caesar

Peter Hammond is ‘n geskiedkundige, prediker en evangelis in die Kaap. In sy notas oor die geskiedenis van ons land, verduidelik hy hoe die ANC in 1989 swak en oneffektief was.  Hy sê:  ‘With the collapse of communism in Eastern Europe and their Soviet sponsors, the ANC was heading for the trash can of history.’

 

Maar in September 1989 het die Nasionale Party die ANC soos ‘n lyk uit die dood uit opgewek. Om Hammond se woorde te gebruik:  ‘[the National Party] revived and unleashed a monster.’[1]  My punt is nie om politieke uitlatings te maak nie, maar om op Hammond se laaste sin te fokus:  ‘they… unleased a monster.’

 

In Op.13:1-10 sien ons hoe Johannes die Romeinse Regering van sy dag met ‘n monster vergelyk. Die troos wat Johannes in Op.13 vir gelowiges gee, is dat God in beheer is van elke ‘monster’ in die geskiedenis.

 

Die dier se beskrywing (v.1-2a)

Jare gelede het iemand ons vertel van die ‘kode-taal’ wat gevangenes gebruik wanneer hulle briewe skryf. Een man het bv. ‘n brief vir sy vriend geskryf, waarin hy vir ‘n ‘swart pen’ gevra het.  Hy het gehoop dat die tronkwagte nie sal agterkom dat ‘n ‘swart pen’ eintlik ‘n geweer beteken nie.

 

En so het Johannes ook simboliese taal gebruik, en nie direk na keiser Nero en die Romeinse Ryk verwys nie. Onthou dat Johannes ‘n gevangene op die eiland Patmos was (1:9).  ‘n Romeinse soldaat het seker die brief vir iemand op die vasteland gegee, sodat dit by die sewe gemeentes kon uitkom.

 

Om te verhoed dat die inhoud van Openbaring hierdie gelowiges in die moeilikheid sou bring, het Johannes beelde gebruik. Om die beelde te verstaan, kon hulle dit met die Ou Testament vergelyk het.  Hou dit asseblief in gedagte wanneer jy Op.13 lees.

 

In Dn.7:3 lees ons van verskillende diere wat uit die see uit opkom. Volgens Dn.7:17 is hierdie diere ‘n voorstelling van die belangrike konings van die aarde, van die heidene wat oorkant die see bly (vgl. Ps.65:8, Jes.17:12).  In Op.13:1 word dit ook so gebruik en verwys die dier na die Romeinse Ryk (vgl. 17:15, Dn.2, 7).

 

Die draak van hfst.12 het die ‘dier’ of koning van hfst.13 aangehits om die gelowiges dood te maak. Die dier het sewe koppe en tien horings gehad (v.1, vgl. 17:3).  Hy het lasterlike name op sy koppe gehad.

 

Die sewe koppe verwys na Rome se sewe berge (17:9), asook na die eerste sewe Romeinse keisers (17:10). Toe Johannes Openbaring geskryf het, het vyf van hulle reeds geval en was een van hulle besig om te regeer.  Na hom sou daar nog ‘n keiser gewees het, wat vir ‘n kort tydjie regeer het (17:10).

 

Die eerste vyf keisers was Julius, Augustus, Tiberius, Caligula, en Claudius. Nero het regeer toe Johannes Openbaring geskryf het, en na hom het Galba vir sewe maande regeer.[2]  Dit is dan wat die dier se sewe koppe beteken.

 

Die tien horings verwys na tien konings wat saam met hom regeer het (17:12, Dn.7:24). Hulle was leiers wat namens hom oor die tien keiserlike provinsies van die Romeinse Ryk regeer het (bv. koning Herodes).

 

Die lasterlike name op sy koppe verwys na die Romeinse keisers wat gesê het dat hulle gode is. Hulle het gesê dat mense hulle kurios of here moet noem.  ‘n Titel soos Augustus beteken bv. ‘een wat aanbid moet word’.  Die keisers is ook divus of Deus genoem, wat ‘God’ beteken.[3]

 

Die dier se liggaam was soos ‘n luiperd s’n, sy voete soos ‘n beer s’n en sy bek soos ‘n leeu s’n (v.2a, 2 Tm.4:17, 1 Pt.5:8). Hy was so gevaarlik soos Dn.7 se leeu (die Babiloniese Ryk), beer (die Persiese Ryk) en luiperd (die Griekse Ryk) in een (vgl. Dn.7:7).

 

Die dier se gesag (v.2b, 7)

Die dier met sy sewe koppe en tien horings het sy heerskappy, mag en gesag by die draak – die duiwel – gekry (v.2b, 12:3, 9, 2:13, vgl. Lk.4:6, 2 Ts.2:9). God was egter soewerein oor die dier en die draak.  Hý het hulle toegelaat om oorlog teen die gelowiges te maak, en om hulle te oorwin (v.7, 12:17, Dn.7:21).  Die dinge wat die dier (die Romeinse Ryk) en sy koppe (die keisers van Rome) aan die gelowiges gedoen het, was verskriklik.

 

Onder keiser Nero was daar ‘n groot vervolging van die Christene. Baie van hulle is gekruisig.  Ander is in dierevelle toegewerk en in die arena gesit om deur honde verskeur te word.  Sommige is met teer en pik gesmeer, aan hout pale vasgespyker, en vir Nero se plesier aan die brand gesteek.[4]  Net ‘n dier wat deur die draak of duiwel geïnspireer is, kon so iets gedoen het.

 

En tog het die Here nie beheer verloor nie. Die dier het nou wel oor die nasies van die aarde regeer, en so probeer om die Messias se plek in te neem (v.7).  Maar omdat Jesus die nasies met sy bloed gekoop het (5:9, 7:9), sou Hy hulle uiteindelik by die dier weggevat het.

 

Die dier se kopwond (v.3a)

Een van die dier se koppe het ‘n dodelike wond ontvang, maar die wond is genees (v.3a). Op 9 Junie in die jaar 68 n.C., het Keiser Nero ‘n swaard deur sy ken in sy brein ingesteek (v.3a, 14, Gn.3:15, Jes.27:1, Ps.74:13-14).[5]  Sy dood het ‘n reuse opskudding in die Ryk veroorsaak.  En tog het die dier van die Romeinse Ryk dit oorleef (v.3a).

 

Die dier se aanhangers (v.3b-4, 8)

‘n Paar jaar gelede het Sataniste in Amerika gevra dat húlle godsdiens ook in skole geleer moet word. Christene was geskok.  En tog maak ons nie veel van die feit dat Islam, Hindoeïsme en ander godsdienste deel uitmaak van die kirrikulum wat ons kinders moet leer nie.

 

Ons het die idee dat Sataniste die duiwel aanbid, terwyl ander godsdienste nie te erg van die pad af is nie. Maar volgens volgens Op.13 is absolute toewyding aan enigiemand buiten die Here, ‘n aanbidding van die duiwel.

 

Die hele land of aarde [Gk. ] het hulle oor die dier verbaas (v.3b).  Die Jode in die Beloofde Land het hom gevolg, en het saam met hom gewerk om teen die Here te veg (v.3b, Jh.19:15, Hd.4:27).  Hulle was bly toe Nero die Christene vervolg het (v.3b-4).  ‘Wie is soos die dier, en wie kan teen hom veg?’ het hulle gesê (v.4, kontr. Ps.113:5, Jes.40:18, 25).

 

Almal wie se name nie voor die skepping van die wêreld in die Lam se boek van die lewe geskryf is nie, het hom aanbid (v.8, 17:8, Jh.17:2, Hd.13:48, Ef.1:4). Die res het hom nie aanbid nie, omdat God hulle name in die boek van die lewe geskryf het, en omdat Jesus hulle met sy bloed gekoop het (Jh.10:11, Hd.20:28).

 

Die dier se lastering (v.5-6)

Net soos wat daar lasterlike name op die dier se koppe was (v.1), het hy deur Satan se aanhitsing lasterlike dinge gesê (v.5). Hy het met hoogmoed gepraat asof hy die Here is (v.5, Dn.11:36-37, 2 Ts.2:4).  Hy is toegelaat om vir 42 maande of 3½ jaar lank sy gesag uit te oefen (v.5).  Dit het gebeur toe Nero vir 3½ jaar, tussen November 64 en Junie 68, die Christene vervolg het.[6]

 

Hy het nie net teen die Here gelaster nie, maar ook teen alles wat met Hom geasossieer is: sy Naam en sy tabernakel (v.6, Dn.7:8, 11, 20, 25, 11:36).  Lg. mag moontlik na die hemel verwys, maar dit verwys meer waarskynlik na die kerk wat sy tempel is (1 Kor.3:16, Ef.2:19-22).

 

In ons tyd sê die wêreld dat die kerk verkramp [Eng. bigoted] en bevooroordeeld is. Hulle beskuldig ons van haatspraak en sê dat ons homofobe is (iemand wat gay mense haat).

 

Net so het die Romeine gesê dat Christene ateïste en ongelowiges is, omdat hulle nie in die Romeinse gode geglo het nie. Hulle het die Christene kannibale genoem, omdat hulle in die nagmaal Christus se liggaam geëet het en sy bloed gedrink het.  Hulle het gesê dat die Christene sosiale oproermakers en haters van die mensdom is, omdat hulle hulle nie aan die politiek gesteur het nie, en omdat hulle die heidense gebruike verag het.[7]

 

Die dier se nederlaag (v.9-10)

Ek het ‘n man geken wat probeer het om sy vrou dood te maak. Hy het misluk en het op die einde sy eie lewe geneem.  Hy het in die gat beland wat hy vir sy vrou gegrawe het.  En dit is presies wat in Op.13 met die dier uit die see gebeur het.

 

Dié wie se geestelike ore oop was, moes Johannes se waarskuwing in hierdie verse ter harte geneem het (v.9, 2:7, 11, 17, 29, 3:6, 13, 22, Mt.13:10-17). Net soos wat die dier God se kinders gevange geneem het en hulle met die swaard doodgemaak het, sou hý gevang word en deur die swaard gesterf het (v.10, Mt.26:52).  So het die Here dit bestem (Jer.15:2-3, 43:11).

 

Ek het reeds gewys dat Nero deur die swaard gesterf het (v.3, 14). In 410 n.C. is die dier van die Romeinse Ryk finaal deur koning Alaric en sy Wes-Gotiese weermag vernietig.[8]  Met die profesie van v.10a in gedagte, moes die gelowiges vasgebyt het en deur die verdrukking volhard het (v.10b, 12:11, Mt.24:13).

 

Hierin moet ons hulle voorbeeld navolg. Ons ervaar miskien nie dieselfde vervolging as hulle nie, maar die beginsel geld vir alle gelowiges in alle kulture deur alle eeue.  Buitendien lyk dit nie vir my of swaarder vervolging baie ver in die toekoms lê nie.  Kyk net na die geestelike en politieke klimaat in ons land, en jy sal sien wat ek bedoel.

 

Die gay en lesbian gemeenskap reageer aktief en aggressief teen kerke wat hulle leefstyl as ‘sondig’ beskou. Wette teen haatspraak mag beteken dat die Bybel in die toekoms as ‘n kriminele boek bestempel word.  Die staat se inmenging in die kerk stel ons in ‘n ongemaklike posisie.  Hoe moet ons hierop reageer?

 

Heel eerste moet ons onsself ondersoek om te sien of ons gered is. Mense wat nie waarlik gered is nie, sal die Here verloën en hulle ‘mede-gelowiges’ aan die owerhede oorhandig wanneer die vervolging kom (Mt.24:10, 12).

 

Daarom wil ek vandag vir jou vra of jy gered is. Is jou naam in die boek van die lewe geskryf (v.8)?  Is jou sondige rekord en jou gewete gereinig deur die bloed van die Lam (v.8)?  Het jy jou al van jou sonde bekeer?  Het jy al besef dat jy verlore is?  Het jy al in die gekruisigde en opgestane Christus geglo as jou enigste hoop om gered te word?  Indien nie, wat hou jou terug?

 

Indien wel, wil ek jou aan God se soewereiniteit herinner: die regering en die duiwel wat hulle aanhits, kan nie doen wat hulle wil nie.  God is in beheer.  Hy is die een wat besluit hoe lank hulle met hulle nonsens kan aanhou (v.5).  Hulle reg om te regeer kom van Hom af (v.7, 1:5, 19:16, Sp.8:15-16, Dn.2:21, Jh.19:11, Rm.13:1).

 

Die regering kan net die Here se kinders vervolg as Hy hulle toelaat (v.7, vgl. Job 1:12, 2:6). Moet dan nie in vrees vir die toekoms lewe nie.  In die afgelope week was ek bang oor die registrasie van kerke, en oor die wet wat die regering teen haatspraak wil inbring.  Maar om so te vrees is onnodig, en die Here dit vir my gewys.  Of is die kerk se toekoms nie in die Here se hande nie (Dn.2:21, Mt.6:34, Hd.1:7)?

 

Wat verwag die Here van jou m.b.t. die regering? Jou taak is nie om in politieke vegterye betrokke te raak, of om ‘n politieke agenda te dryf nie (Jh.18:36).  Die Here verwag eenvoudig van jou om die regering te respekteer, jou aan hulle te onderwerp, vir hulle te bid, en om belasting te betaal (Mt.17:24-27, 22:21, Rm.13:1-7, 1 Tm.2:1-2, 1 Pt.2:17).  John MacArthur sê:  ‘When our leaders do something we don’t like, our first response should be to pray, not protest.’[9]

 

Wat sal gebeur as elke gelowige dit getrou toepas? Kan jy jou indink wat die effek daarvan sal wees?  Kan ek jou eerlik vra of jy dié verse in die Bybel gehoorsaam, en gereeld vir die regering bid?  Bid jy vir hulle, sodat hulle reg sal regeer en jy ‘n stil en rustige lewe in godsdiensvryheid kan lei soos wat 1 Tm.2:2 sê?  Ek wil uitdaag om dit meer te doen, omdat elke Christen in Suid-Afrika en ook die geslagte wat kom, jou gebede hiervoor nodig het.

 

Miskien sê jy: ‘As ons ‘n beter regering gehad het, kon ek dit miskien gedoen het.  Maar met ‘n leier soos Jacob Zuma kan ek dit nie doen nie.’  Het jy vergeet wie die keiser was toe Jesus en die apostels die bg. opdragte m.b.t. die regering gegee het?  Dit was die bose keiser Tiberius en keiser Nero.  Daarom het ons nie ‘n verskoning om te sê dat ons onsself nie aan ‘n wanordelike regering soos die ANC kan onderwerp nie.  Ons het nie ‘n verskoning om nie vir hulle te bid nie.  God het hulle aangestel en daarom moet ons vir hulle luister.

 

‘Maar wat as die regering vir my sê om nie aan die Here gehoorsaam te wees nie?’ wonder iemand. In daardie geval mag jy jou nie aan hulle onderwerp nie.  Jy kan nie stilbly as hulle vir jou sê om nie die Woord van God, die evangelie, te verkondig nie.  In so ‘n situasie moet jy eerder saam met Petrus en die ander apostels sê:

 

“Of dit reg is voor God om julle meer gehoorsaam te wees as God, moet julle self beslis; want vir ons is dit onmoontlik om nie te spreek oor wat ons gesien en gehoor het nie… Ons moet aan God meer gehoorsaam wees as aan die mense.” (Hd.4:19-20, 5:29).

 

Jy kan met ‘n geruste hart weet dat God die bose dier van enige slegte regering sal oorwin, soos wat Hy met Nero en die Romeinse Ryk in Op.13 gedoen het. Op die laaste dag sal Louis Botha, Hendrik Verwoerd, John Vorster, P.W. Botha, F.W. de Klerk, Nelson Mandela, Thabo Mbeki, Jacob Zuma, en elke ander leier wat hierdie land al gehad het en in toekoms sál hê, voor Jesus Christus buig (Fil.2:9).  Elke regeerder in die wêreld – ook keiser Nero – sal moet erken dat Jesus Christus die Koning van die konings, en die Here van die Here is (19:16).

 

Daarom hoef ons nie die dier van Op.13 te vrees nie. Laat ons eerder ag gee op dít wat Jesus in Lk.12:4-5 gesê het:  “Moenie vrees vir die wat die liggaam doodmaak en daarna niks meer kan doen nie; maar Ek sal julle wys wie julle moet vrees:  vrees Hom wat, nadat Hy doodgemaak het, by magte is om in die hel te werp; ja, Ek sê vir julle, vrees Hom!”

 

[1] Peter Hammond, The Battle for South Africa, Reformation Society, p.4

[2] David S. Clarke, The Message of Patmos, p.19 en Kenneth Gentry, Perilous Times, pp.121-122

[3] David Chilton, The Days of Vengeance, p.136

[4] Philip Schaff aangehaal in Steve Gregg, Revelation: Four Views – A Parallel Commentary, p.346

[5] https://www.dropbox.com/s/vw3lkj21v4wwwd4/2005.09.25.02.The.Beasts.Of.The.Revelation.I.Revelation.13vv1-3.pdf, p.11

[6] Gregg, p.348

[7] Chilton, p.131 en Gregg, p.344

[8] N.R. Needham, 2000 Years of Christ’s Power: Part 1, pp.288-289

[9] John MacArthur, ed., Right Thinking in a World Gone Wrong, p.127

Die probleem met Jesus

jesus-on-trial

Dit is so te sê onmoontlik om ‘n ongelowige daarvan te oortuig dat God sy belange op die hart dra. In sy gedagtes is die Here net teen hom, en wil Hy sy vreugde van hom af wegvat.  Dit is die leuen wat Adam en Eva van die begin af geglo het:  ‘Het God regtig gesê julle mag van geen boom in die tuin eet nie?’

 

Maar as daar een plek in die geskiedenis is waar die Here gewys het dat Hy die sondaar liefhet en sy belange op die hart dra, dan is dit Golgota. Dáár het God gewys dat Hy tot die uiterste toe sou gaan om sondaars te red.  Dit is hartseer om te sien dat die mens, ten spyte daarvan, nogsteeds ‘n probleem het met Jesus.  Net die Here kan ‘n mens se opinie van Hom verander (soos wat Hy met Paulus gedoen het).  Mag die Here vandag Jh.18:28-19:16a gebruik om sy liefde vir ons te bevestig.

 

Die klagte (18:28-32)

Ek het al by ‘n vorige geleentheid vertel hoe die koerante in Spurgeon se dag leuens oor hom vertel het. Dit het gemaak dat sommige mense uit nuuskierigheid na sy preke kom luister het, en tot bekering gekom het.  Ek het laasweek gewys hoe God soewerein is oor die mens se sonde.  Nêrens sien ons dit beter as in Jesus se onregverdige verhoor en kruisdood nie.

 

Die Joodse Raad het vir Jesus ‘skuldig’ bevind en Hom voor 06:00 na Pilatus se hoofkwartiere toe gelei (18:28, 19:14, Mk.13:35, Lk.23:1). Dit was vroegoggend toe hulle daar aangekom het (18:28).  Hulle het iemand gestuur om vir Pilatus te roep, omdat hulle nie voor die Fees[1] onrein wou word, deurdat hulle in ‘n heiden se huis ingegaan het nie (18:28, Hd.10:28, Nm.9:1-14).  Hulle het egter nie omgegee oor die onreinheid van die haat in hulle harte nie!

 

Pilatus wou by die Raad geweet het wat hulle klagte teen Jesus was (18:29). Hulle het geen konkrete klagte gehad nie, en het daarom die emosionele kaart gespeel:  ‘As hierdie man nie bose dinge gedoen het nie, sou ons Hom nie aan jou oorgelewer het nie’ (18:30).  ‘Hoekom moet ék Hom oordeel; julle het mos ‘n wet waarvolgens julle Hom kan oordeel?’ het Pilatus gesê.

 

Maar toe die Romeine die land in 6 n.C. oorgeneem het, het hulle die Jode verbied om die doodstraf toe te pas.[2]  Die Joodse Raad het vir Pilatus hierop attent gemaak (18:31), en het in soveel woorde gesê dat Jesus die doodstraf verdien.  ‘Hy mislei die volk en sê dat ons nie belasting aan die keiser moet betaal nie; Hy het ook gesê dat Hy ‘n koning is.’ (Lk.23:2).  Vir die Romeine was hierdie baie ernstige oortredings, en was dit strafbaar met die dood.

 

Maar op dié manier het die Jode reg in die Here se hande in gespeel. Volgens God se plan moes die Jode nie vir Jesus gestenig het nie, maar die Romeine moes Hom gekruisig het (18:32, 12:32, Mt.20:19, 26:2, vgl. Hd.13:27, Jes.53, Ps.22).  Op hierdie manier het Hy in ons plek onder God se vervloeking gesterf (Gal.3:13, Dt.21:22-23).  Dit is tog wat die doringkroon gewys het, nie waar nie (19:2, Gn.3:18)?  Sien jy dan dat Jesus, en nie die Joodse leiers of Pilatus nie, in beheer was?

 

En 2000 jaar later het dinge nie verander nie. Wat ek in die vorige preek gesê het, sê ek weer:  wanneer mense jou kritiseer, valslik beskuldig, en jou onregverdig behandel, is God soewerein daaroor (Gn.50:20, Hd.2:23).  Jy kan met ‘n geruste hart weet dat jou Vader dit oor jou pad gestuur het, en dat Hy iets goed in gedagte het.  Hy sal dit vir jou voordeel uitwerk en jou meer soos Jesus maak (Rm.8:28-29).  Jy kan nie bid om soos Jesus te wees en dan dink dat jy nie vervolg gaan word nie.  As die wêreld Hom vervolg het, gaan hulle jou ook vervolg (15:20).

 

Dit beteken nie dat jy mense se sonde teen jou moet aanvaar, of dat jy moet maak asof dit reg is nie. Maar dit beteken dat jy jouself in sulke tye aan die Here se kragtige hand moet onderwerp, en nie geestelike ‘tantrums’ moet gooi nie (1 Pt.5:6).  Wees nederig genoeg om te besef dat jy nie self die situasie kan hanteer nie.  Om te dagdroom, die persoon terug te kry, iets aan hom of haar te doen, of dit te ignoreer in die hoop dat dit sal weggaan, gaan nie help nie.  Gee dit in gebed vir die Here, al moet jy dit ook 50 keer op ‘n dag doen (1 Pt.5:7).

 

Die ondersoek (18:33-38a)

Rika voel gefrustreerd. Oor die naweek het sy haar ma, vriendin, kollega en baas gebel, maar almal se fone is beset.  Sy het sopas vir Telkom gebel om te hoor wat aangaan, maar (kan jy dit glo!) selfs húlle fone is beset.  Sy wonder hoekom almal se fone eweskielik stukkend is.  Dink jy nie dat sy êrens moet begin wonder of die probleem aan haar kant lê nie?

 

En werk dit nie ook so in die lewe nie? Pilatus en Jesus het verskillende idees gehad oor wat dit beteken om ‘n Koning te wees, oor die waarheid en nog meer.  Êrens moes Pilatus besef het dat dit nie Jesus is wat verkeerd is nie, maar hy.

 

Hy het in sy kwartiere ingegaan en vir Jesus geroep. ‘Is jy die Koning van die Jode?’ het hy gevra (18:33).  ‘Hoekom vra jy?  Is dit omdat hieroor wonder, of omdat ander mense My daarvan beskuldig het?’ het Jesus geantwoord (18:34).  Jesus het eintlik hier gevra of daar getuies vir hierdie klagte was (vgl. 18:20-21).  ‘Moenie slim raak met my, asof ek ‘n Jood is wat onder jou koningskap staan nie.  Jy moes iets verkeerd gedoen het as jou eie volk en haar leiers jou aan my oorgelewer het.’  Dit is basies wat Pilatus in 18:35 gesê het.

 

Jesus het verduidelik dat sy Koninkryk nie van hierdie wêreld is nie (18:36, 6:15, Dn.7:14). As dit was, sou sy diensknegte geveg het om te keer dat Hy aan die Jode se bloedlus oorgelewer word (18:36, kontr. 18:11).  Maar omdat dit nie was nie, het Hy nie vir ‘n aardse koninkryk geveg nie.  Hy was die Goddelike Messias aan wie die Hemelse Koninkryk behoort het; Hy was nie ‘n bedreiging vir die Romeine soos wat die Jode voorgegee het nie.

 

‘So jy is ‘n Koning?’ het Pilatus gesê (18:37).  ‘Jy sê dat Ek ‘n Koning is, maar My en jou verstaan daarvan is nie dieselfde nie,’ het Jesus in effek vir hom gesê (18:37, Lk.23:3).  ‘Ek is as ‘n mens in hierdie wêreld gebore (1:14), maar kom nie van hierdie wêreld af nie.  Ek kom van die hemel af, en het gekom om van die waarheid te getuig.  Ek is die waarheid (14:6).  Dié wat die Vader aan my gegee het sal na die waarheid luister (10:3-5, 27, 1 Jh.4:6).’  Só moet ons Jesus se woorde in 18:37 verstaan.

 

Vir die wêreld is een van die probleme wat hulle met Jesus en die Christelike geloof het, die feit dat ons in absolute waarheid glo. ‘Wat is waarheid?’ wil hulle saam met Pilatus in 18:38a weet.  In hulle gedagtes bestaan daar nie so iets nie.  ‘Alle godsdienste kan reg wees,’ is hoe hulle redeneer.  ‘Jesus is vir jou die enigste weg, maar vir die ateïs, Hindoe en Moslem is dit anders.  Uiteindelik lei alle paaie na dieselfde bestemming toe.’

 

Omdat ongelowiges vir Jesus verwerp, het hulle nie ‘n benul van die waarheid nie. Satan verblind hulle om sy leuens te glo (8:44, 2 Kor.4:4).  Hulle dat daar nie so iets soos absolute waarheid is nie, maar hulle leef nie so nie.  Hulle is nie konsekwent nie.  Gestel die maatskappy dank hulle af.  Hulle gaan hof toe, en die hof sê vir die maatskappy:  ‘Volgens haar kontrak kan julle haar nie afdank nie.’  Sal die hof dit aanvaar as die maatskappy sê:  ‘Daar bestaan nie so iets soos absolute waarheid nie; vir haar beteken die kontrak dit, maar vir ons beteken dit iets anders’?

 

Net so kan ons nie maak asof alle godsdienste hemel toe lei nie. Jesus en die Bybel staan in direkte kontras met die godsdienste van die wêreld.  As Christenskap waar is, moet die res noodwendig vals wees.  Daar kan nie baie gode en een God wees nie.  Ons kan nie deur geloof alleen gered word, en deur goeie werke nie.  Jesus kan nie die enigste Verlosser wees, en een van baie paaie na die Vader toe nie.

 

Wie besluit wat waar is? Duidelik lê die besluit nie by mense nie, omdat ons nie hieroor kan saamstem nie.  Iemand wat in sy diepste wese waarheid is moet hieroor besluit.  Die waarheid is nie ‘n filosofie of opinie nie, maar ‘n Persoon.  Ondersoek gerus die Bybel om vir jouself te sien dat die dinge wat Jesus oor God, die mens, ons sonde, verlossing, ens. leer, ‘n akkurate weergawe van die werklikheid is.

 

Die uitspraak (18:38b-19:16a)

Toe die Sinode besluit het om homseksuele huwelike toe te laat, was daar baie mense wat gesê het hulle is klaar met die NG-Kerk. Party van hulle het ook opgepak en geloop.  ‘n Tydjie later het die Sinode die besluit omgekeer.  Vir my het dit gelyk of hulle dit gedoen het om die meerderheid tevrede te stel.  Dit is wat Pilatus in hierdie verse gedoen het.

 

Na sy gesprek met Jesus het hy weer buitentoe gegaan. ‘Ek vind geen skuld in die man nie,’ het hy vir die Jode gesê (18:38b, 8:46, Lk.23:4, 1 Pt.2:22).  Die Jode wou Hom dood gehad het, en het gesê:  ‘Oral waar Hy kom veroorsaak Hy oproer, van Judea af tot in Galilea.’ (Lk.23:5).  Omdat Jesus ons skuld op Homself geneem het, het Hy nie op die klagtes gereageer nie (Mt.27:12-14, Jes.53:7).

 

Jesus is na Herodes toe gestuur en weer terug na Pilatus toe (Lk.23:6-11). Pilatus het vir die Joodse Raad en die volk laat weet dat nie hy of Herodes gedink het dat Jesus iets gedoen het om die dood te verdien nie (Lk.23:13-15).  Sou hulle tevrede gewees het as hy vir Jesus ‘n ligte straf gegee het, en Hom daarna volgens die jaarlikse gebruik vrygelaat het (18:39, Lk.23:16)?  Hulle wou niks hiervan geweet het nie.  Pilatus moes eerder die moordenaar en oproermaker Barabbas vrygelaat het, en vir Jesus gekruisig het (18:40, Mt.27:21-25, Lk.23:19-20, Hd.3:14).

 

Pilatus wou nie in die moord gedeel het nie, en het toe sy hande in onskuld gewas (Mt.27:24). Maar as hy onskuldig was, sou hy nie die Jode se versoek toegestaan het nie.  Hy sou ook nie vir Jesus laat gésel het nie (19:1).  Volgens 19:1 en Mk.15:15 het Pilatus voor en na die vonnis vir Jesus laat gésel.  Die eerste géseling of fustigatio was ‘n ligte straf, waarin Pilatus probeer het om simpatie by die Jode te wek, sodat hulle Hom sou vrylaat.

 

Toe dit en die ander pogings in 19:2-15 nie gewerk het nie, het hy Hom weer laat gésel.  Die flagellatio of verberatio géseling was onmenslik en brutaal.  Die soldate het ‘n kort sweep met stukkies been en metaal aan die los eindpunte gebruik.  Hulle het die slagoffer om die beurt geslaan, totdat hulle moeg was.  Dit was so erg dat slagoffers dit dikwels nie oorleef het nie.[3]

 

Ná die eerste géseling is Jesus voor Pilatus gebring waar 600 soldate met Hom gespot het (Mt.27:27): hulle het ‘n koninklike rooi-pers mantel oor Hom gegooi en ‘n doringkroon op sy kop gesit (19:2).  Om te wys dat hulle gode is, is antieke konings soms uitgebeeld met ‘n doringkroon wat van die dadelpalm gemaak is.  Dit is hoe die soldate nou met Jesus gespot het.  Hulle het ook ‘n riet in sy regterhand gesit, en gespot asof dit sy septer is (Mt.27:28-29).  Hulle het Hom daarmee oor die kop geslaan, Hom met die vuis bygekom, en sarkasties voor Hom gekniel (19:3, Mt.27:29-30, kontr. Fil.2:9).

 

Pilatus het die vernielde Messias met sy rooi-pers mantel en doringkroon na die volk en haar leiers toe uitgebring en vir hulle gesê: ‘Kyk, die patetiese man!  Hy is glad nie so gevaarlik soos wat julle dink nie, en daarom sal dit nie skade doen om Hom vry te laat nie.’ (19:4-5).  Die Jode wou nie na Pilatus geluister het nie.  ‘Kruisig Hom!  Kruisig Hom!’ het hulle uitgeroep (19:6).  ‘Man, as julle nie my oordeel wil aanvaar dat Hy onskuldig is nie, kan julle Hom self kruisig,’ het hy geantwoord (19:6).

 

Die Jode het volgehou: ‘Jesus het Homself die Seun van God gemaak, en volgens ons wet moet Hy daarvoor die doodstraf kry.’ (19:7, 5:18, 8:58-59, 10:30-33, Mt.26:63-66, Lv.24:16).  Die Hercules-tipe idee wat Pilatus van ‘n seun van die gode gehad het, het hom bang gemaak (19:8, Mt.27:19).  ‘Waarvandaan kom jy?’ het hy weer vir Jesus gevra (19:9, Mt.26:63).  Jesus het hom nie geantwoord nie, omdat Hy dit reeds in 18:36-37 gedoen het.

 

‘So jy wil nie met my praat nie?’ het Pilatus gesê. ‘Besef jy nie dat ek mag het om jou vry te laat of te kruisig nie?’ (19:10).  Die dapper Leeu van Juda het vir Pilatus gesê:  ‘Jy sou geen gesag oor My gehad het as My Vader dit nie vir jou gegee het nie (19:11, Dn.2:21, Hd.4:27-28, Rm.13:1, Op.19:16).  Daarom is Judas en Kajafas wat My aan jou oorgelewer het skuldig aan ‘n groter sonde.  Jy het nie mooi geweet wie Ek is nie, maar hulle weet presies.  Hulle het teen die lig gesondig’ (19:11, 9:41, Lk.12:47-48).

 

Pilatus was nou oortuig dat Jesus onskuldig is. In desperate vrees het hy probeer om Hom vry te laat, maar sy wispelturige persoonlikheid het hom nie toegelaat nie (19:12, Mk.15:15, Hd.3:13).  ‘As jy vir Jesus vrylaat is jy nie die keiser se vriend nie!’ het die Jode geskreeu (19:12).

 

Pilatus het al voorheen in hierdie muur in vasgeloop. Toe hy by ‘n vorige geleentheid droog gemaak het (Lk.13:1), het die Jode hom by die keiser aangekla.  Hy was reeds in die keiser se swartboekies.  As hy weer misgetas het, sou die keiser van hom ontslae geraak het.  Omdat die Jode dit geweet het, het hulle hom hiermee gemanupileer.

 

Vir Pilatus was sy eie posisie vir hom belangriker as geregtigheid. Hy het vir Jesus uitgebring en op sy regterstoel gaan sit om Hom te oordeel.  Ek wonder of hy geweet het dat Jesus hóm in die toekoms sou oordeel (5:22)?

 

Die stoel het op die mosaïek plaveisel van Gabbata gestaan (19:13). Dit was die dag van voorbereiding vir die Pasga of die Fees van van Ongesuurde Brode (19:14, Lk.22:1).  Dit was die sesde uur (19:14).  As ons soos die Jode van 6 uur af tel, was dit 12 uur in die middag.  Maar as ons soos die Romeine van middernag af tel, was dit 6 uur in die oggend.  Ek gaan met die tweede opsie, omdat Jesus teen 9 uur die oggend gekruisig is (Mk.15:25).

 

‘Aanskou julle hulpelose Koning!’ het Pilatus met die Jode gespot (19:14, 19). ‘Weg met Hom, weg met Hom, kruisig Hom!’ het hulle geroep (19:15, Hd.21:36, 22:22).  Hulle wou nie ‘n ‘Messias’ gehad het wat hulle nie van die Romeine se onderdrukking kon red nie.  ‘Moet ek julle Koning kruisig?’ het Pilatus verder gespot (19:15).  ‘Ons het nie ‘n ander koning as die keiser nie,’ het hulle gesê (19:15).  Hulle het die keiser gehaat, maar sou hom enige dag bo die Messias gekies het (vgl. 1:11, 1 Sm.8:7).

 

En so het hulle hulle sin gekry. Pilatus het vir Jesus aan hulle wil oorgelewer (19:16a).  Hy het dit hoofsaaklik gedoen omdat Hy ‘n ‘people pleaser’ was (Mk.15:15).  Die soldate het die rooi-pers mantel afgehaal en sy eie klere vir Hom aangetrek.  Daarna het hulle Hom uitgelei om gekruisig te word (Mt.27:31).

 

Vandag nog het mense ‘n probleem met Hom. Die wyse waarop hulle die Bybel en Christene vermy, ignoreer, spot, aanval en slegsê, gee vir jou ‘n aanduiding van wat hulle met Jesus sou gedoen het as Hy nog op die aarde was.  As hulle maar net geweet het hoe lief Hy hulle het.  As hulle net verstaan het dat Hy hulle sonde aan die kruis gedra het, en dat Hy in mense soos Barabbas se plek gesterf het (18:39-40, Jes.53:4-6).

 

As Koning, Messias, Seun van God, vlekkelose Lam, Plaasvervanger en Verlosser is daar nie ‘n sonde waarmee Hy nie kan afreken nie. Bring daarom die volle gewig van jou sonde na Hom toe, en erken dat jy dit nie self kan dra nie.  Sê vir Hom dat jy verlore is en dat jy ‘n Verlosser nodig het.  Prys Hom dan dat Hy nie onskuldig gepleit het nie (alhoewel Hy onskuldig was), omdat Hy jou skuld op Homself geneem het.  As jy in Hom glo sal Hy jou sonde vergewe en sy volmaakte geregtigheid op jou rekord plaas.  Nou kan jy die vryheid van sy vergifnis en ‘n skoon gewete geniet, omdat Hý nie op daardie donker dag vrygelaat is nie.

 

In my bediening het ek al te doen gekry met Christene wat ‘n probleem het met Jesus.  Hulle glo die duiwel, die vlees en die wêreld se leuens dat Jesus nie vir hulle omgee nie, en dat Hy van hulle vergeet het.  Ek wil vir jou vra om iets te doen as jy ooit weer so ‘n gedagte kry:  kom na die kruis toe om te sien hoe lief Hy jou het.  As jy lank genoeg by die kruis stilstaan en daaroor nadink, sal jy agterkom dat die probleem by jóú lê en nie by Hom nie.  En is jy nie bly dat Hy jou ten spyte daarvan nogsteeds liefhet nie?

 

[1] Party mense wonder dalk hoekom Jesus en die dissipels al die vorige aand die Pasga geëet het, terwyl die Jode in 18:28 dit eers die volgende dag geëet het. Omdat die Bybel die Woord van God is, hoef ons nie te dink dat dit ‘n fout in die Bybel is nie.  Dit is buite die skopus van hierdie preek om sulke ‘verskille’ op te klaar.  In sy kommentaar op Johannes, gee D.A. Carson ‘n breedvoerige verduideliking hiervan (pp.455-458).

[2] D.A. Carson, The Gospel According to John, pp.590-592

[3] Marvin Vincent, Vincent’s Word Studies, note on John 19:1 en D.A. Carson, Ibid, p.597

Soewereiniteit en sonde

sovereignty-and-sin

Omtrent 2½ jaar gelede het ek Gn.38 gepreek. My tema was:  God is soewerein oor sonde.  Êrens in verledejaar het ‘n man – iemand wat ek nog nooit ontmoet het nie – op die preek afgekom.  Hy het daarop gereageer en vir my ‘n brief geskryf.  Vir ‘n paar maande het ons oor en weer vir mekaar geskryf.  Ons het oor hierdie dinge verskil, en tog het ons uiteindelik ‘n vriendelike verhouding opgebou.

 

Ek weet tot vandag toe nie wat die spesifieke ding in die Gn.38-preek was waarmee hy nie saamgestem het nie. Vandag wil ek weer ‘n poging aanwend om uit Jh.18:1-27 te wys dat God inderdaad soewerein is oor die mens se sonde, sonder dat Hy daarvoor verantwoordelik is.

 

Jesus word verraai (v.1-11)

Volvo het al vir baie jare die reputasie dat hulle van die veiligste karre ter wêreld bou. En tog kan hulle nie waarborg dat niemand in ‘n Volvo sal doodgaan nie.  Maar met Jesus is dit anders, omdat Hy selfs ons negatiewe omstandighede kan gebruik om ons veilig tot in die hemel te bring.  In v.1-11 het ons ‘n illustrasie hiervan.

 

Jesus het klaar met die dissipels gepraat en vir hulle gebid (v.1, 17:1). Hulle het saam met Hom na die tuin van Getsemane toe gegaan (v.1).  Om daar uit te kom het hulle die Kidronspruit aan die ooste kant van Jerusalem oorgesteek, en toe teen die Olyfberg opgeklim (v.1).  Hulle het gereeld daar ontmoet, en Judas het dit geweet (v.2, Lk.21:37, 22:39).

 

Toe Jesus in die tuin ingekom het, het Hy vir die dissipels gesê om te bid (Mk.14:32-34, Lk.22:40). Daarna het Hy self verder gegaan en met bloed, sweet en trane gebid dat die Vader, as dit sy wil was, die beker van oordeel by Hom sou wegneem (Mk.14:35-36, Lk.22:43-44).  Dit het Hy drie keer gedoen terwyl die dissipels geslaap het (Mk.14:37-41).

 

Intussen het Judas m.b.v. die Joodse Raad ‘n afdeling soldate en die tempel polisie gaan haal (v.3). Die afdeling [Gk. speira] het bestaan uit enigiets van 200 tot 1000 soldate, en dit het nie eers die polisie ingesluit nie (v.3, 12).  Hulle getal en wapens het gewys dat hulle bang was (v.3, Mt.26:47, 2 Kon.1).  Hulle vakkels en lanterns het aangedui dat dit ‘n bewolkte aand was, omdat Paasfees altyd tydens volmaan gehou is (v.3).

 

Omdat Jesus die alwetende God is, het Hy van hulle bose planne geweet (v.4). Hy het hulle tegemoet gegaan en gevra wie hulle soek (v.4).  ‘Jesus van Nasaret,’ het hulle gesê (v.5).  Judas was gereed om Hom met ‘n soen uit te wys (Mk.14:44).  Maar Jesus het vir hulle gesê dat dit Hy is (v.5), en daarom was dit nodig vir die soen nie.  En tog was Judas se hart so verdraaid dat hy Hom in elk geval gesoen het (Mk.14:45, Lk.22:48, vgl. Sp.27:6).

 

Toe Jesus gesê het dat dit Hý is, het die polisie en soldate teruggedeins en op die grond geval (v.6).  Volgens die Griekse teks het Hy letterlik gesê:  ‘EK IS.’  Dit is die Naam wat God in Eks.3:14 van Homself gebruik het.  Soos in 8:58, het Jesus hierdeur vir hulle gesê dat Hy God is.  Met twee woorde het Hy honderde manne op die grond laat val.  As Hy wou, kon Hy ook 72 000 engele geroep het om Hom te help (Mt.26:53).

 

Jesus het weer gevra wie hulle soek, en weer het hulle dieselfde antwoord gegee (v.7). Dit het Hy gedoen om te wys dat hulle Hom soek, en dat hulle daarom sy dissipels moes uitlos (v.8).  So het Hy die gebed van 17:12 vervul:  “Oor die wat U My gegee het, het Ek gewaak; en nie een van hulle het verlore gegaan nie” (v.9).  Die dissipels se geloof was nog nie sterk genoeg om staande te bly in vervolging nie.  God het dus hulle dus bewaar deur nie toe te laat dat hulle saam met Jesus gearresteer word nie (1 Kor.10:13).

 

Petrus het gedink hy is sterk genoeg, en het ‘n swaard getrek om vir Jesus te verdedig (Lk.22:49, 36, 38).  Hy het Malchus (die hoëpriester se dienskneg) se regteroor afgekap (v.10).  Hy het seker vir sy kop gegaan; die man het gekoes en het sy oor verloor.

 

Jesus het vir Petrus bestraf en gesê hy moet sy swaard bêre, omdat dié wat met die swaard lewe die doodstraf sal kry (Mt.26:52, Lk.22:51). ‘Jy kan buitendien nie met die swaard keer dat Ek die beker van God se toorn drink nie,’ het Jesus vir Petrus gesê (v.11, Jes.51:17, 22).

 

Toe Jesus klaar gepraat het, het Hy Malchus se oor aangeraak en dit genees (Lk.22:51). T.s.v. die wonderwerk het die tempelpolisie en die soldate hulle nie bekeer nie, maar Hom gevang (Lk.22:52).  Dit het gebeur omdat hulle boos was, maar ook sodat die Skrif vervul kon word (Mt.26:54-56, Lk.22:53).  Op daardie oomblik het al die dissipels weggehardloop (Mt.26:56).

 

Jesus word verhoor (v.12-14, 19-24)

Korrupsie is aan die orde van die dag. ‘n Vriend het my vertel hoe hy vir boetes moet begroot wanneer hy Zimbabwe toe gaan.  As jy twee driehoeke in jou kar het, beboet hulle jou omdat jy drie moes hê.  As jou lisensie reg is sê hulle jy moet $200 U.S. betaal, omdat jou nommerplaat te laag is en jou kopligte te hoog.  En as jy met hulle stry, dan wil hulle jou toesluit.  Niks het verander nie.  Dit was so toe Adam en Noag op die aarde was, en dit was so toe Jesus hier was.

 

Die soldate, hulle kaptein, en die tempelpolisie het vir Jesus gearresteer en Hom geboei (v.12). Hulle het Hom eers na Annas toe gelei (v.13).  Hy was die vorige hoëpriester.  Alhoewel sy skoonseun Kajafas die amptelike hoëpriester was, het almal nog vir Annas as die hoëpriester en leier van die Joodse Raad beskou (Hd.4:6).  In ‘n sekere sin het hy en Kajafas saam in die amp gedien (Lk.3:2).

 

Kajafas het in 11:49-50 vir die Raad gesê hulle moet vir Jesus doodmaak. ‘Eerder dít as wat die Romeine sien dat Hy baie volgelinge het en dink ons is besig met opstande.  As hulle dit in die minste vermoed sal hulle Jerusalem en die tempel vernietig.  Dit is beter dat een man vir die volk sterf as wat die Romeine die hele volk uitwis.’  Kajafas het nie eintlik besef wat hy gesê het nie.  Jesus het in die volk se plek gesterf, asook in die plek van die heidene (v.14, 11:51-52).

 

Jesus het voor Annas gestaan. Hy het vir Jesus oor sy dissipels en sy lering uitgevra (v.19).  Om v.9 te vervul het Jesus nie oor die dissipels gepraat nie.  Hy het ook nie vir Petrus verloën soos wat Petrus Hóm verloën het nie.

 

Wat Jesus se lering betref was dit ‘n skande dat Annas niks daarvan geweet het nie, want wat Hy eenkant vir die disspels gesê het, het Hy in die sinagoge en in die tempel gesê (v.20). Hoekom was Annas nie daar om sy Messias en God se lering te hoor nie?  Annas het vir Jesus aangekla sonder dat hy sy lering gehoor het, of enige getuies teen Hom gehad het (v.21).

 

Toe Jesus vir getuies gevra het, het een van die wagte Hom in die gesig geklap (v.22). ‘Is dit hoe jy die hoëpriester antwoord?’ het hy gesê (v.22).  Maar Jesus het niks verkeerd gesê nie – Hy wou net ‘n regverdige verhoor gehad het (v.23, kontr. Hd.23:2-5).  Die man het nie rede gehad om vir Jesus te klap nie (v.23, Sp.17:26).

 

Maar Annas was nie net van plan om Hom te klap nie, maar om Hom dood te maak. Om dit reg te kry moes Hy vir Jesus deur Kajafas, die amptelike hoëpriester, na Pilatus toe gestuur het.  Hy het Hom toe in boeie soontoe gestuur (v.24).  Matteus, Markus en Lukas vertel vir ons van die korrupsie wat dáár plaasgevind het.

 

Jesus word verloën (v.15-18, 25-27)

Ek het van ‘n Christen gelees wat sy vrou gelos het, die huis onder haar uit verkoop het, met ‘n ander vrou in sonde gelewe het, en toe alles verloor het. Hy was oppad om sy eie lewe te neem toe die Here hom gekeer het.  Hy het weer van die Here se ontferming en genade gehoor, hom bekeer, en ‘n toegewyde diaken in ‘n gemeente geword.  Jare later het hy in vrede en oorwinning gesterf, en is hy hemel toe.

 

Die Here verskoon nie gelowiges se sonde nie, en ons moet ook nie. En tog is geen sonde sterker as Jesus se kruisdood nie.  “waar die sonde meer geword het, het die genade nog meer oorvloedig geword” (Rm.5:20).  Geen sonde kan ons van Christus se liefde skei as ons eers tot bekering gekom het nie.  Dawid se egbreuk en moord kon nie, en Petrus se verloëning van Jesus kon ook nie.  Kan jy onthou wat daar gebeur het?

 

Petrus het weggehardloop toe die soldate vir Jesus in die tuin gearresteer het (Mt.26:56). Later het hy suutjies agter Jesus aangeloop (v.15, Mt.26:58).  Hy was bang en het op ‘n afstand gevolg (Mk.14:54).  Een van die ander dissipels (seker Johannes – sien 13:23, 19:26, 21:7, 20, 24) was saam met hom (v.15).  Dié dissipel het vir Annas geken en saam met Jesus in die hoëpriesterlike hof ingegaan (v.15, vgl. 19:26).  Dit is asof hy dadelik jammer was dat hy vir Jesus in die tuin verlaat het.

 

Petrus was nie. Hy het vir sy lewe gevrees en was bang om homself met Jesus te assosieer (v.16, Sp.29:25).  Dit is ook hoekom hy by die deur gewag het, en nie saam met Johannes in die binnehof ingegaan het nie (v.16).  Selfs toe Johannes vir die diensmeisie by die deur gesê het om hom in te laat, het hy buite gewag en gemaak of hy nie vir Jesus ken nie (v.16).

 

A.g.v. die koue lente aand het die diensknegte en tempel polisie ‘n koolvuur in die buitehof gemaak; hulle het daar gestaan om warm te word (v.18, Lk.22:55). Petrus wou nie agterdog geskep het nie, en het daarom saam met hulle om die vuur gaan staan (v.18, vgl. Ps.1:1).

 

Die diensmeisie wat vroeër by die deur was het nou vir Petrus in die vuur se lig gesien (v.17, Lk.22:56). ‘Is jy nie een van hierdie man se dissipels nie?’ het sy gevra (v.17).  ‘Ja, jy is.  Jy was saam met Jesus die Galileër.’ (Mt.26:69, Mk.14:67).

 

‘Nee ek was nie,’ het hy voor almal gelieg (v.17, Mt.26:70). ‘Ek weet nie waarvan jy praat nie vrou.’ (Mk.14:68, Lk.22:57).  Hy het na die hek toe gestap; die haan het die eerste keer gekraai (Mt.26:71, Mk.14:68).

 

Hy het weer na die vuur toe gekom om homself warm te maak (v.25). ‘n Ander diensmeisie het hom gesien en vir die mense om die vuur gesê:  ‘Hierdie man was saam met Jesus van Nasaret.’ (Mt.26:71, Lk.22:58).  ‘Is dit nie waar nie – jy is mos een van sy dissipels?’ (v.25).  Petrus het dit weer ontken en met ‘n eed gesweer:  ‘Man, ek is nie!  Ek ken nie die man nie.’ (v.25, Mt.26:72, Lk.22:58).

 

Omrent ‘n uur later het een van die hoëpriester se diensknegte (‘n familielid van Malchus wie se oor Petrus in die tuin afgekap het) gesê: ‘Het ek jou nie saam met Jesus in die tuin gesien nie?’ (v.26, Lk.22:59).  ‘Jy is tog ‘n Galileër; jou aksent gee jou weg,’ het hy gesê (Mt.26:73, Mk.14:70).

 

Petrus het God se vervloeking oor homself geroep en gesweer: ‘Ek ken nie die man van wie julle praat nie!’ (v.27, Mt.26:74, Mk.14:71).  Terwyl hy besig was om te praat, het die haan ‘n tweede keer gekraai (v.27, Mk.14:72, Lk.22:60).  Jesus het omgedraai vir Petrus in die oë gekyk (Lk.22:61).  Onmiddellik het hy Jesus se woorde onthou:  ‘Voor hanekraai aanbreek (Mk.13:35) en die haan twee keer kraai, sal jy My drie maal verloën.’ (13:38, Mk.14:72).  Hy het die voorhof verlaat, in trane uitgebars, en bitterlik gehuil (Mt.26:75, Mk.14:72).

 

Hoe moet ons hierdie verse toepas? Jesus het gesorg dat nie een van dié wat die Vader as ‘n geskenk aan Hom gegee het, verlore gegaan het nie (v.9, 17:12).  Die soldate se aggressie in die tuin, die hoëpriester se ondervraging oor Jesus se dissipels, en Petrus se verloëning in die buitehof kon dit nie gekeer het nie.  Geen mens se sonde kan die Here se planne stuit nie (Dn.4:35).  Hy sal selfs ons sonde gebruik om sy planne uit te werk.

 

Maar sy soewereiniteit oor mense se sonde beteken nie dat Hy die outeur daarvan is nie. God versoek niemand nie, en self word Hy nie versoek nie (Jk.1:13).  Hy is eerder die outeur van die outeur van sonde:  Hy het die duiwel gemaak, maar Hy het hom nie boos gemaak nie.  Satan het self besluit om sonde te doen, en so is dit ook die geval met die mens. [1]

 

En tog het God in sy ewige raadsplan besluit om die mens se sonde toe te laat, sodat Hy goeie dinge daaruit kon voortbring, net soos wat Simson heuning uit die leeu se karkas gekry het.

 

Die verhaal van Josef en sy broers, en Jesus se kruisdood wys dit die duidelikste (Gn.45:5, 8, 50:20, Ps.105:17, Hd.2:23, 4:27-28). God is in beheer van die bose dinge wat mense doen en van die dinge wat met hulle gebeur, alhoewel Hy nie direk daarvoor verantwoordelik is nie (Job 1-2, 2 Sm.24:1, 1 Kron.21:1, Jes.37:26, Am.3:6).  Sy intensies is goed, terwyl die instrumente wat Hy gebruik slegte motiewe het (Jes.10:5-7).  Verskeie verse in die Bybel wys dit:

 

  • A.g.v. Farao se hardkoppigheid het die Here Homself in die tien plae en by die Rooisee verhef (Eks.9:16).
  • Uit Juda se losbandigheid is een van die Messias se voorvaders gebore (Gn.38, Mt.1:3).
  • Deur Saulus se vervolging van die kerk het die evangelie versprei (Hd.8:3-4).
  • Omdat Paulus in die tronk beland het, het party van die wagte tot bekering gekom (Hd.16:24-34, Fil.1:12-14).
  • A.g.v. Dawid se egbreuk in 2 Sm.11-12 is Ps.51 in die Bybel opgeteken.

 

Weet dan dat die Here nooit met verbasing op mense se sonde reageer, sodat Hy soos ‘n amateur skaakspeler moet sê: ‘Ek het nie daai een gesien kom nie.’ Hy haat sonde, maar Hy gebruik dit ook om sy groter plan uit te werk. ‘He uses sin sinlessly,’ het iemand gesê.

 

Maar die feit dat Hy ons sonde gebruik beteken nie dat ons dit moet doen nie. Die Here het nie ons sonde nodig om sy planne te bereik nie. En tog troos sy soewereiniteit ons wanneer ons kniediep in die sonde beland soos Petrus. Ons hoef nie te dink: ‘Nou het ek die Here se planne opgemors’ nie.

 

Selfs in sulke oomblikke is Hy sterk genoeg om jou te behou, asook om goeie dinge uit jou sonde uit voort te bring. Hy vereis egter dat jy ware berou moet hê en jou van sulke dinge moet bekeer. En as iemand anders teen jou gesondig, kan jy ook met sekerheid weet dat Hý dit gestuur het, en dat Hy dit vir jou voordeel sal uitwerk (Gn.50:20, 2 Sm.16:10-11, Rm.8:28).

 

Dalk wonder jy hoe sonde enigsins die mens se keuse kan wees as God soewerein is daaroor. Die maklike antwoord is om te sê dat God in sy soewereiniteit gekies het dat die mense sekere keuses kan maak.

 

Volgens Wayne Grudem is dit ‘n bietjie soos William Shakespeare se karakter Macbeth. In die boek het Macbeth vir King Duncan doodgemaak, en tog kan ons ook sê dat Shakespeare, die outeur, die koning se dood veroorsaak het.[2] God is nie heeltemal so nie, omdat Hy nooit die oorsaak van mense se sonde is nie. En tog is Hy soewerein daaroor.

 

[1] Walter Kaiser, Revive Us Again, p.32

[2] Wayne Grudem Systematic Theology, p.322

Die duiwel se nederlaag

defeated-dragon

In J.R.R. Tolkien se boek The Hobbit, is daar ‘n gevaarlike draak genaamd Smaug.  Niemand kon daarin slaag om die draak dood te maak nie, totdat ‘n sekere Bilbo Baggins ‘n swakplek op die draak se onderkant raakgesien het.  Hy het sy vriende daarvan vertel.  Toe die draak hulle later aangeval het, het Bard die boogskutter vir Smaug dodelik gewond.  En is dit nie wat die Here in Op.12 met die vuurrooi draak Satan gedoen het nie?  Kom ons bekyk hierdie hoofstuk van nader.

 

Die vrou, die kind en die draak (v.1-6)

In George Orwell se boek, Animal Farm, word persone soos Joseph Stalin, Vladimir Lenin, Karl Marx, Leon Trotsky en Adolf Hitler uitgebeeld as diere.  Elke plaasdier stel een of ander wet, filosofie, persoon of regering voor.

 

Die Jode het ‘n soortgelyke skryfstyl gebruik om hulle geskiedenis mee uit te beeld. Die skrikwekkende diere en drake het spesifieke persone en regerings voorgestel.

 

In een buite-Bybelse Joodse bron lees ons bv. van twee drake wat baklei het. Die Jode se hulpgeroep het as ‘n klein stroompie begin, maar toe in ‘n magtige rivier verander.  Volgens die outeur stel die drake vir Mordegai en Haman voor, terwyl die rivier vir koningin Ester uitbeeld.[1]

 

Ons weet dat Daniël en Openbaring baie sulke beelde bevat. In teologie praat ons van apokaliptiese literatuur.  Om hoofstukke soos Op.12 reg te verstaan moet ons dít in gedagte hou.  Mense wat dit vergeet, dink dat ons alles in hierdie boek letterlik moet verstaan.  En as jy dit doen, gaan jy jouself lelik vasloop.

 

Wat het Johannes in hierdie hoofstuk gesien? Daar was ‘n groot teken in die hemel (v.1).  ‘n Vrou was geklee met die son, het die maan onder haar voete gehad, en het ‘n kroon van twaalf sterre op haar kop gehad.  ‘n Vergelyking met Josef se droom in Gn.37:9-11 wys vir ons dat die vrou in Op.12 Israel met haar twaalf stamme is.  Soos die bruid in Hgl.6:10 is sy “mooi soos die maan, rein soos die son”.

 

Sy was die Here se bruid (Jes.54:5, Hos.2:15). Hy was die son wat haar beklee het (Ps.104:2, 84:12, Jes.60:19-20).  Die maan het aangedui wanneer sy Hom by haar feeste moes aanbid het (Ps.81:4).  Hy het haar soos ‘n skitterende kroon in sy hand gehou (Jes.62:3, Sg.9:16).  Maar alles was nie maanskyn en rose nie.  A.g.v. die kraampyne het sy met smart uitgeroep dat die Messias gebore moes word (v.2, Gn.3:15-16, Jes.66:7-9, Mg.4:9-10, 5:1-2, Jh.16:20-21).

 

Johannes het nóg ‘n teken in die hemel gesien: ‘n groot vuurrooi draak (v.3, 17:3).  Uit v.9 weet ons dat dit die duiwel is.  Rooi is die kleur van bloed en wys dat hy ‘n moordenaar is (Jh.8:44).  Sy sewe gekroonde koppe en tien horings is simbolies van sewe Romeinse keisers en die tien keiserlike provinsies onder hulle (17:9-12, Dn.7:1-8, 17, 24).[2]  Satan is die draak wat die Romeine en elke ander wêreldryk aangehits het om God se kinders dood te maak (13:2, Jes.27:1, Esg.29:3).

 

Hy het ook ‘n derde van die engele saam met hom tot ‘n val gebring (v.4, 9, Jes.14:12-15). Hy het die dreigende belofte van Gn.3:15 geken (die vrou se nageslag sal sy kop vermorsel), en het daarom alles in sy vermoeë gedoen om te keer dat die Messias gebore word (v.4, Gn.4:8, 5:3, 6:5-8, 16:2, Eks.1, 1 Sm.18-26, 2 Kon.11:1-3, Est.3-10).

 

Ook ná die Messias se geboorte het hy probeer om Hom dood te maak (v.4-5, Mt.2:7-8, 12-18, Lk.4:28-30, Jh.5:18, 8:59). Met Jesus se kruisdood het die duiwel gedink dat hy sy doel bereik het.  Die waarheid was egter dat Jesus hom daar oorwin het (Heb.2:14).

 

Die duiwel kon Hom nie keer nie. Jesus het na sy Goddelike troon in die hemel toe opgevaar om met ‘n ysterstaf oor die nasies te regeer (v.5, 3:21, 19:15, Ps.2:8-9, 110:1, Dn.7:13-14, 1 Pt.3:22).  Ná Jesus se hemelvaart het God se bruid na die woestyn toe gevlug waar die Here haar vir 1260 dae, 42 maande of 3½ jaar lank versorg het (v.6).  Ek sal later meer hierop uitbrei.

 

Migael, die broers en die draak (v.7-12)

As jy mooi na die maan kyk sal jy grys vlekke daarop sien. As jy deur ‘n teleskoop daarna kyk sal jy sien dat hierdie grys vlekke canyon-tipe kraters is.  Met die teleskoop kry jy ‘n dieper perspektief as met die blote oog.

 

En so is dit ook in Op.12: die eerste ses verse gee vir jou ‘n aardse perspektief, maar wanneer jy v.7-12 lees kry jy ‘n hemelse perspektief.  In v.7-12 sien jy as’t ware v.1-6 vir ‘n tweede keer; jy sien wat in die geestelike realm gebeur het.  Een kommentator sê:  ‘This little vision reminds the believer that he is caught up in a wider conflict than the one he sees.’[3]

 

Die oorlog in v.7 gebeur dan nie ná v.6 nie, maar loop parallel met v.4-5. Dit was veral toe Jesus aarde toe gekom het wat die stryd intens geraak het.  Die aartsengel of hoofengel Migael en sy weermag het teen die duiwel en sy gevalle engele baklei en hulle oorwin (v.7-8, Dn.10:20-21, Jud.9).

 

Dit het gebeur toe Jesus en die apostels bose geeste uit mense uitgedryf het (Lk.10:17-18). Dit is nie dat Jesus Migael en die engele se hulp benodig het nie (net soos wat Hy nie die apostels se hulp benodig het nie).  Die punt is eerder dat Migael Koning Jesus se opdragte en planne uitgevoer het.  Jesus het die duiwel en sy gevalle engele se lot geseël toe Hy hulle deur sy kruisdood en opstanding oorwin het (Kol.2:14-15).

 

Kort na die skepping het Satan en sy engele teen God gerebelleer en tot ‘n val gekom (v.4, Jes.14:12-15, Esg.28:12b-17, 1 Tm.3:6). Hulle kon egter daarna nog in die hemel ingekom het om God se kinders aan te kla (Job 1-2, Sg.3).

 

Maar ná die oorwinning van Op.12:8-10 het God hulle uitgeskop: die draak wat verslind, die slinkse slang van Gn.3, die duiwel of teëstaander, die aanklaer of Satan, hy wat die wêreld bedrieg (v.8-9, 13:14, Jh.8:44, 2 Kor.4:4, Ef.2:2, 1 Jh.5:19).  Jesus het deur sy kruisdood en opstanding die finale oorwinning bewerk en die kersie op die koek gesit (Jh.12:31).

 

Satan kon nog die gelowiges in hulle gewetens aangekla het, maar omdat God hulle deur Jesus se bloed vergewe het, het sy klagtes nie meer in die hemel standgehou nie (v.10-11, Rm.8:33-34, 37).

 

Die verlossing, die krag, die Koninkryk en die mag het aan die Vader en die Seun behoort, en daarom was die duiwel nie meer effektief om die evangelie te keer nie (v.10-11, 11:15). Die gelowiges het die voordeel gehad, op hulle eie speelveld en op syne.  Selfs toe hy hulle met die dood gedreig het, het hy hulle nie oorwin nie, maar hemel toe gestuur.  Hulle het Jesus bo hulle eie lewens liefgehad (v.11, 2:10, Lk.14:26, Jh.12:25).

 

A.g.v. die oorwinning oor Satan en sy engele was daar blydskap in die hemel (v.12). Maar vir die Jode in die land en die heidene oor die see was daar probleme (v.12).  Satan was woedend, omdat God hom finaal uit die hemel uitgeskop het (v.12).  Hy was soos ‘n gekweste buffel wat met sy laaste asem die gelowiges wou uitroei (v.12).

 

Die vrou, haar nasate en die draak (v.13-18)

Ek het al voorheen van Richard Wurmbrand vertel. Hy was vir omtrent ‘n dekade in die tronk, omdat hy die evangelie verkondig het.  Hy vertel hoe die Kommuniste hulle gemartel het.  ‘Hulle het ons in ‘n donker sel gesit en kinders gekry om in die selle langs ons te speel.  Dit het hulle gedoen, sodat ons na ons kinders sou verlang.’

 

Dit is ‘n taktiek wat mense deur die eeue gebruik het. As hulle jou regtig wil seermaak, dan vat hulle aan jou kinders.  En dit is presies wat die duiwel in hierdie verse probeer het:  omdat hy nie vir Jesus kon seermaak nie, het hy aan sy kinders gevat (Mt.25:40, 45, Hd.9:4).

 

Hy het die vrou agterna gesit om háár dood te maak (v.13). Maar sy het twee groot arendsvlerke ontvang om van die slinkse ou slang af weg te kom (v.14).  Die slang het geseil, maar met die Here se genade en hulp het sy bruid gevlieg (v.14, Eks.19:4, Dt.32:11-12, Ps.55:7-9, 91:4, 103:5, Jes.40:31).

 

Sy het in die woestyn in gevlieg waar die Here haar vir 3½ jaar lank versorg het (v.14, Lk.21:20-21, Heb.11:38). Soos wat die Here sy volk vir 40 jaar lank in die woestyn versorg het, het Hy die Joodse Christene in die eerste eeu vir 3½ jaar lank by Pella in die woestyn versorg (v.14, 6).

 

Die slang het water uit sy bek laat stroom om die vrou te verdrink (v.15). Die aarde het egter oopgegaan om die rivier in te sluk (v.16).  Wat beteken dit?  In die Ou Testament het Israel se vyande soos ‘n rivier teen haar gekom (Ps.124:2-4, Jes.8:7-8, Jer.46:8, 47:1-2).  Die Here het die rivier ingesluk, sodat die volk veilig was (Eks.15:12).

 

Nou het Hy ook die duiwel se aanvalle deur die Romeine afgeweer, sodat dit nie die Joodse gelowiges beskadig het nie (v.15-16). Dit het Hy gedoen deur die land [Gk. ] te laat oopgaan (v.16).  God het gemaak dat die rebelse Jode die vloed van die duiwel se aanval geabsorbeer het, sodat die Christen Jode nie deur hom getref is nie.

 

Die draak was woedend omdat hy nie die vrou (die Joodse gelowiges) kon doodmaak nie. Hy het toe weggegaan om teen die res van haar nageslag (die gelowiges uit die heidene) oorlog te maak (v.17, Gn.3:15).  Hy het dit gehaat dat hulle God se gebooie nagekom het, en die getuienis aangaande Jesus geglo en verkondig het (v.17).  Hy het op die strand gaan staan en die bose keisers van Rome oorkant die see aangehits om die gelowiges dood te maak (v.18, hfst.13).

 

Dit is dan so dat die duiwel nog nie gaan lê het nie.  En tog is hy reeds ‘n oorwonne vyand.  Jesus het hierdie leeu gevang en hom in ‘n hok gesit.  Maar moenie jou hand deur die tralies sit nie, want hy sal jou byt.

 

Wat beteken hierdie hoofstuk prakties vir ons? Ons kan dit eintlik in een sin opsom:  “Ek [sal] my gemeente bou, en die poorte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie.” (Mt.16:18).  Ja, die duiwel kan twis en verdeeldheid in die gemeente aanhits, maar selfs as hy dit doen kan hy nie die Here se werk keer nie.  Jesus sal sorg dat mense oor die wêreld heen tot bekering kom en by die gemeente gevoeg word.  Die evangelie sal uiteindelik in Kommunistiese Noord-Korea en in Islamitiese Saudi-Arabië triomfeer.

 

Ook Suid-Afrika sal in die toekoms weer die effek van hierdie kragtige evangelie voel. Die duiwel kan nie wen nie; sy koninkryk kan nie groter en sterker wees as Jesus s’n nie.  Deur sy bediening, kruisdood en opstanding het Jesus die sterk man vasgebind en is Hy stadig besig om sy gevangenes van hom af weg te neem (Mt.12:28-29).

 

“Vir hierdie doel het die Seun van God verskyn, om die werke van die duiwel te verbreek.” (1 Jh.3:8). Paulus praat in Kol.1:13 van die Vader “wat ons verlos het uit die mag van die duisternis en oorgebring het in die koninkryk van die Seun van sy liefde”.

 

Laat ons dan saam met Paulus werk, sodat ons ongelowiges “van die duisternis tot die lig kan bekeer en van die mag van die Satan tot God” (Hd.26:18). Kom ons werk met die Here se krag om die duiwel en sy magte te “oorwin deur die bloed van die Lam en deur die woord van [ons] getuienis” (v.11).  Ons kan dit net doen as ons besig is om die evangelie met ongelowiges te deel.

 

Ons moet ook spesifiek hiervoor bid, “want die wapens van ons stryd is nie vleeslik nie, maar kragtig deur God om vestings neer te werp, terwyl ons planne verbreek en elke skans wat opgewerp word teen die kennis van God, en elke gedagte gevange neem tot die gehoorsaamheid aan Christus” (2 Kor.10:4-5).

 

Ek weet dat ons dit in ons eredienste doen wanneer ons deur die lande van die wêreld bid. Maar dit is nie genoeg nie.  Ek wil jou uitnooi om een van die gemeente se bidure by te woon.  Diep in jou hart weet jy dat jy nie eintlik ‘n geldige verskoning het om weg te bly nie.

 

Kom bid saam met ons dat die Here mense tot bekering sal bring. Kom bid vir die Groenwalds se werk in Peru, en vir Nico van Zyl se werk in Tembisa en Kempton Park.  Kom bid dat die kinders in ons gemeente tot bekering sal kom.  Kom bid dat ons twee of drie jeug groepe kan begin (voorskool, laerskool en hoërskool) waar ons die evangelie met kinders en jongmense kan deel.

 

Kom bid vir die Kruisie-veldtog in Mei maand – dit is die perfekte geleentheid om ongelowige familie, vriende en kollegas kerk toe te nooi. Kom bid dat mense onder die prediking van God se Woord tot bekering sal kom.  Bid vir die mannegroep op Saterdae om 07:00, en nooi ongelowiges saam.

 

Ek beplan om teen volgende maand ‘n klomp traktaatjies in die portaal uit te pak. Vat daarvan en deel dit uit waar jy tussen mense beweeg.  Vertel vir mense van Jesus en sy wonderlike liefde.  Vertel vir hulle hoe Hy aan die kruis gesterf het om mense te red van God se heilige en regverdige oordeel oor hulle sonde, van sonde se heerskappy in hulle harte, en van die duiwel se mag om hulle sy slawe te maak en hulle in sy diens te hou.

 

Vertel vir hulle hoe Jesus dié mense sal red wat van hulle sonde af wegdraai om in Hom te glo. As jy dít doen sal jy mense uit die duiwel se vuil kloue uit red.  Die duiwel se nederlaag sal bevestig word en die Here sal verheerlik word.

 

Op hierdie punt is dit belangrik om vir jouself te vra of jý nog onder die mag van die duiwel is? Is jy blind, sodat jy nie die waarheid kan sien nie (2 Kor.4:4)?  Is die Bybel ‘n boek wat jou verveel, ‘n boek wat nie vir jou sin maak nie?  Loop jy miskien nog saam met die res van die wêreld agter die duiwel aan:  jou lewe en denkwyse lyk nie anders as die wêreld s’n nie; jy is vasgevang in die net van jou sonde (Ef.2:2, 1 Jh.5:19)?

 

Om uit te kom moet jy sterker wees as die duiwel. Jy weet goed dat jy nie ‘n kat se kans het nie.  Die duiwel is ‘n bose gees wat verskriklike dinge in mense se koppe plant.  Jy kan hom nie met gewere, messe of slim argumente wen nie.  Jy het die Here nodig.  Net sy kragtige kruisdood en opstanding is sterk genoeg om jou te help.  Roep Hom aan en vra vir Hom om jou te help.  Prys Hom, omdat Hy reeds die duiwel oorwin het.

 

Is jy ‘n ware Christen wat voel of die duiwel die oorhand oor jou gekry het? Sonde is die enigste houvas wat hy op ons het.  Bely dan jou sonde en bekeer jou daarvan.  Deur die bloed van Jesus wat jou sonde vergewe, kan jy die duiwel oorwin (v.11, 1 Jh.1:7, 9).  Omdat Jesus jou sondige rekord skoongevee het, het die duiwel eintlik nie ‘n houvas op jou nie (1 Jh.5:18).  Deur Jesus wat in jou plek staan, laat die Here nie meer die duiwel se klagtes teen jou in die hemel toe nie (Rm.8:33-34).

 

Wil jy die duiwel in jou daaglikse lewe oorwin? Wil jy weet hoe om ‘nee’ te sê vir sy versoekings om met jou geliefdes te baklei, bitter, wellustig, hoogmoedig en angstig te wees, verslaaf te wees aan sonde?

 

Klee jouself deur gebed met die Goddelike wapens van geloof, verlossing, geregtigheid, waarheid, die Woord van God, en bereidheid om die evangelie van vrede met mense te deel (Ef.6:10-18). Doen wat die Here vir jou sê.  So kan jy die duiwel se versoekings weerstaan, en sal hy van jou af wegvlug (Jk.4:7, 1 Pt.5:8-9).

 

Ek kan nie wag vir die dag wanneer Jesus na die aarde toe terugkeer, en Hy die duiwel vir ewig in die hel sal gooi nie (20:10). Die hartseer, pyn, sonde, boosheid en haat wat hy in die heelal ingebring het, kan nie gemeet word nie.  As ongelowiges soos twintig druppels swart ink in ‘n glas water is, is die duiwel onverdunde ink – hy is pure boosheid.

 

Prys die Here dat Hy die duiwel en sy magte vir ewig oorwin het. Maak asb. seker dat jy by Jesus in die hemel sal wees, en nie saam met hierdie bose en haatlike skepsel in die hel nie.

 

[1] Aangehaal in Steve Gregg, Revelation: Four Views – A Parallel Commentary, pp.21-22

[2] David Chilton, The Days of Vengeance, p.175

[3] Leon Morris, Tyndale New Testament Commentaries: Revelation, p.160